Κυριακή, 27 Μαΐου 2007

Για την Αμαλια.

Εδω και αρκετο καιρο που δεν εχω ιντερνετ στο σπιτι παρακολουθω τα τεκταινομενα στην ελληνικη μπλογκοσφαιρα απ'εξω. Ενα απο αυτα τα τεκταινομενα ηταν και η περιπτωση της Αμαλιας, η οποια πριν λιγες μερες μας αφησε.

Οταν λοιπον ειχε πρωτοβγει το μπλογκ της στον αερα, ολη η μπλογκοσφαιρα ειχε τρελαθει. Και με το δικιο της, κι εγω τρελαθηκα με τα οσα διαβασα στο μπλογκ της για το συστημα υγειας της Ψωροκωσταινας. Τωρα ομως, δεν τρελαινομαι.

Και απορω γιατι τρελαινονται ολοι οι μπλογκερζ και πενθουν, και κανουν ποστς αφιερωμενα στην Αμαλια, και ζητανε συγνωμες, και ευχονται καλο ταξιδι και ολα αυτα.

Δεν λεω, ο θανατος ενος ανθρωπου του οποιου την ιστορια ειχες την ευκαιρια να διαβασεις λιγες μερες πριν τον θανατο του, το μονο που μπορει να σε γεμιζει ειναι θλιψη. Δεκτον. Αλλα αληθεια, γιατι κανουμε ολοι σαν τους δημοσιοκαφρους στην τηλεοραση, λες και ανακαλυψαμε την Αμερικη;

Δεν ξεραμε οτι στον βωμο του αισχους του ελληνικου συστηματος υγειας θυσιαζονται ανθρωποι καθημερινα, λογω λαθεμενων διαγνωσεων, επειδη δεν ειχαν να πληρωσουν το φακελακι, επειδη ο γιατρος ηταν καραγκιοζης, επειδη, επειδη, επειδη...;

Δεν ξεραμε οτι εξαιτιας του πολυ κακου συστηματος υγειας μας πολλοι ανθρωποι μενουν με μονιμα προβληματα υγειας; Δεν ξεραμε οτι η δημοσια υγεια ειναι για τα μπαζα;

Φυσικα και το ξεραμε, ολοι μας πανω κατω φανταζομαι οτι ειχαμε να αντιμετωπισουμε εναν ηλιθιο γιατρο κατα καιρους, απλα ειμασταν σχετικα τυχεροι, που δεν χρειαστηκε ας πουμε να κανουμε καποια δυσκολη επεμβαση, κατι που να ριψοκινδυνευσει την υγεια μας.

Και προς τι ρε παιδια ολος αυτος ο θρηνος τοτε; Για μενα θα ηταν αρκετα λογικο το συγκεκριμενο σκηνικο να αποτελεσει πολλη τροφη για σκεψη, αλλα οχι για θρηνο. Την Αμαλια δεν την ξεραμε, δεν την ειχαμε φιλη ή συγγενη.

Γιατι με ολα αυτα τα ποστς δεν αλλαζει τιποτα. Ουτε και με το παρον ποστ φυσικα. Η νοοτροπια μας θα μεινει ιδια, η συμπεριφορα μας επισης, και παλι ο επομενος μπλογκερ που θα γραψει τις περιπετειες του θα εχει αλλους χιλιους να του συμπαρασταθουν, αλλα ως εκει. Οχι οτι ειναι λιγη η ηθικη συμπαρασταση, αλλα δεν αλλαζει κατι.

8 σχολίασαν...:

Wanderer είπε...

Προσυπογράφω

ΠΡΕΖΑ TV είπε...

Σωστος...

Γιωργος Μανουσακης είπε...

η Αμαλία χρησιμοποίησε τα ιστολόγια, το μέσο που χρησιμοποιούμε κι εμείς, για να εκφραστεί με τρόπο δημόσιο, για να εξωτερικεύσει σκέψεις και συναισθήματα που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να γίνουν γνωστά.

Το να γίνεσαι μέσω των ιστολόγιων γνώστης τόσο σημαντικών σκέψεων και τόσο ανθρώπινων συναισθημάτων είναι κάτι πρωτόγνωρο για τα ελληνικά ιστολόγια, κάτι συγκλονιστικό θα έλεγα.

Η γραφή της Αμαλίας μας συγκλόνισε, και ακόμα πιο πολύ μας συγκλόνισε ο θάνατος της!

Γωγώ είπε...

Εν μέρει συμφωνώ!

Sourotiri είπε...

Γιωργο Μανουσακη: Μα εγω δεν ειπα οτι ηταν κατι που με αφησε αδιαφορο...!!!

Γωγω: Και που ακριβως διαφωνεις; Ελευθερα παιδακι μου, να κανουμε διαλογο ;)

Γωγώ είπε...

Πιστεύω ότι η ηθική συμπαράσταση αλλάζει πολλά και βοηθάει πολύ. Καμιά φορά δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε κάτι παραπάνω εκτός από αυτό. Σίγουρα η νοοτροπία μας και ο τρόπος σκέψης μας δεν πρόκειται να αλλάξει μετά από αυτό το περιστατικό. Ήδη όμως έχουν ευσθητοποιηθεί όλοι...ίσως η Αμαλία να είναι η αρχή κάποιας αλλάγης...ίσως. Το ότι μπορεί να βάλουμε ένα post λέγοντας "καλό ταξίδι" δεν σημαίνει οτί πενθούμε κι όλας. Απλά είναι αδύνατον να σε αφήσει αδιάφορο κάτι τέτοιο. Ήταν ένα άτομο που είπε όλη την αλήθεια της με ένα πολύ τρομερό τρόπο. Εγώ τουλάχιστον δεν πενθώ(εννοώ με την καθαρή έννοια της λέξης) απλά με αυτό τον τρόπο θέλησα να δείξω πόσο την σέβομαι, θαυμάζω και τιμώ!! Αυτάααα παιδάκι μου. :)

Sourotiri είπε...

γωγω, κοιτα, και μενα αν μου συνεβαινε κατι τετοιο θα μου αρεζε παρα πολυ να εχω μια τετοια, τεραστια, ηθικη συμπαρασταση. Μιλαω ομως για το συστημα υγειας ως συνολο. Η πρωτοβουλια που κινειται ηδη για την 1η Ιουνιου για παραδειγμα, μου δειχνει πολυ πιο ολοκληρωμενη απο ενα απλο ποστ. Αυτο εννοω.

Γωγώ είπε...

Εντάξει τότε συμφωνώ μαζί σου!!