Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2007

Κερκυρα, Κερκυρα με το ποντικονηηηησιιιι :)

Μετα απο μαζικη ζητηση και απαιτηση του πολυπληθους κοινου μας (κυριως του δικου μου κοινου), ηρθε η ωρα που ολοι περιμενατε: να σας παραθεσουμε τις εντυπωσεις μας απο το ταξιδακι στην Κερκυρα.

Το ταξιδι μας αρχισε απο το αεροδρομιο της Θεσσαλονικης, οπου και αντικρυσαμε το υπερσυγχρονο, πολυτελες, ευρυχωρο και αθορυβο αεροπλανο της Ολυμπιακης που μονο πηδαλια που δεν ειχε (γιατι ελικες ειχε). Σαν να μην εφτανε αυτο, η θεση μας ηταν ακριβως διπλα στον αθορυβο ελικα, και αθορυβα μας συνοδευε στο αθορυβο ταξιδι μας.

Φτανοντας στο ξενοδοχειο που μειναμε, διαπιστωσαμε οτι το μερακι που διαφαινοταν απο την σελιδα του ηταν οντως αληθινο. Μιλαμε για ενα κουκλιστικο ξενοδοχειο, πολυ περιποιημενο, με ζεστους ανθρωπους. Αν καμια φορα σας παει ο δρομος σας κατα εκει και δεν εχετε που να μεινετε, προτιμηστε το. Ο,τι δειτε στην σελιδα του ειναι 100% αληθεια.

Οι Μπενιτσες ειναι ενα ψαροχωρι που καποτε φιλοξενουσε πληθη Άγγλων κυριως και θερμοαιμων τουριστων, αλλα σημερα η κατασταση ειναι πιο οικογενειακη. Εχει διατηρησει παντως τις ωραιες ταβερνες και τον ομορφο πεζοδρομο της, καθως και τον ροκ χαρακτηρα της σε αντιθεση με την πιο αριστοκρατικη πρωτευουσα. Επισης, στις Μπενιτσες υπαρχουν πολλα ενδιαφεροντα μαγαζια και για ψωνια, αλλα και καλοκαιρινα μπαρακια, γραφικα ταβερνακια πανω στην θαλασσα, μεχρι και κουβανεζικη κουζινα βρηκαμε. [Α, και μια Θ-Ε-Ι-Κ-Η πιτσαρια!!!].

Ενα αλλο μερος που πηγαμε ηταν η Παλιοκαστριτσα, στην δυτικη μερια του νησιου. Ενα ομορφο μερος που συνδυαζει αψογα το γαλαζιο με το πρασινο-πολυ τουριστικη περιοχη. Η δε Γλυφαδα ηταν επισης παρα πολυ τουριστικη περιοχη, καπως απομονωμενη ομως, οπου μαλιστα οι περισσοτεροι που ηταν εκει εκαναν τις λεγομενες "διακοπες με βραχιολακι". Βεβαια, ειναι απο τις λιγες αμμουδερες παραλιες της Κερκυρας, πραγμα που μετραει σαν συν. Φυσικα επισκεφτηκαμε και το Αχιλλειον, το παλατι της πριγκηπισσας Σισσυ, οπου και μειναμε με ανοιχτο το στομα απο την ομορφια του.


Last but not least, η πολη της Κερκυρας, που σε τιποτα δεν σου θυμιζει οτι εισαι σε νησι, αλλα μαλλον σε αγχωνει με την τοση κινηση που εχει καποιες ωρες, και επισης εχει χασει την γραφικοτητα της. Σαν πολη ομως, ειναι αρκετα προσεγμενη, λιγο ακριβη, και εχει μια ξεθωριασμενη πλεον αριστοκρατικη αυρα. Οι ανθρωποι φαινεται οτι αγαπουν παρα πολυ τον τοπο τους και θελουν τους τουριστες. Ολοι ξερουν να μιλανε αγγλικα, και ειναι η πρωτη γλωσσα με την οποια σου απευθυνονται και η προφορα τους ειναι το κατι αλλο! :)

Διακοπες χωρις να δοκιμασεις τις τοπικες σπεσιαλιτε γινονται; Δεν γινονται! Ετσι λοιπον κι εμεις καταβρο... εεε συγνωμη δοκιμασαμε ηθελα να πω την παστιτσαδα[κοκκορας με μακαρονια και κοκκινη σαλτσα] και το σοφριτο[μοσχαρακι με μακαρονια και ασπρη σαλτσα με σκορδο], ηπιαμε τζιτζιμπυρα [μπυρα απο τζιντζερ] και φυσικα γλυκαθηκαμε με κουμ κουατ και μαντολες [καραμελωμενα αμυγδαλα]. Ολα γαματα!!!

Οσον αφορα τις δραστηριοτητες μας; Στο παλιο λιμανι της πολης υπαρχει το πλοιο Καλυψω, το οποιο εχει γυαλινο πατο, και απο κει βλεπεις οχι μονο τον βυθο της θαλασσας, αλλα και τους δυτες που σου εφερναν κατι αστακους να με το συμπαθιο μπροστα στα ματια σου, αλλα και πιο μετα ενα σοου με φωκιες.



Την φημη αυτου του πλοιου προσπαθησαν να μιμηθουν πολλοι ονομαζοντας μικρα πλοιαρακια "Glass Bottom Boats". Στην Παλιοκαστριτσα λοιπον, ενα τετοιο πλοιο ειχε εισοδο 8 ευρω. Χαρηκαμε κι εμεις που θα βλεπαμε τον βυθο και της Παλιοκαστριτσας και πηγαμε. Ομως, τα πραγματα ηταν αλλιως απο ο,τι φανταζομασταν:

Ο ιδιοκτητης, ενας ηλιοκαμμενος ξυπολητος, ξανθος μακρυμαλλης wannabe Bob Marley τυπος, μας τριγυρισε απλα στην θαλασσα και μας παρομοιαζε τους βραχους που βλεπαμε με διαφορα οντα, μιλωντας αγγλικα με τζαμαικανη επιρροη και ανεκδιηγητη προφορα. Αυτος ο τυπος μας ενεπνευσε, αλλα αυτο θα το ξανασκαλισουμε αργοτερα.

Επισης, μην δουμε πουθενα παραδοσιακο τρενακι, παντα ανεβαινουμε. Ετσι και στην Κερκυρα, δεν παραλειψαμε να βρουμε το τρενακι αυτο το οποιο μας περασε απο τα σημαντικοτερα σημεια της πολης αλλα ρε παιδια, λιγη μουσικη θα το εκανε πιο ευχαριστο.

Και μιας και πεταχτηκαμε ως την Κερκυρα, καναμε και ενα daytrip στους Παξους [πολλα τοπικα ταξιδιωτικα γραφεια οργανωνουν διαφορες τετοιες μικροκρουαζιερες], το οποιο περιλαμβανε και την εισοδο [!] σε σπηλιες [ναι...με το καραβι], και επισης εντυπωση μας εκανε μια ξανθια ψωλιτσα που θεωρησε λογικο σε ενα τετοιο ταξιδακι να φοραει ψιλοτακουνα, σατεν φορεμα, χρυσα σκουλαρικια, βαρυ μακιγιαζ και οπως μας αποκαλυψε αργοτερα, και στρινγκ λαμε μωβ μαγιω :)


Γενικοτερα παντως, αν μετακινειστε στην Κερκυρα χωρις αυτοκινητο ή μηχανακι να ειστε προετοιμασμενοι για πολλη αναμονη, μιας και τα λεωφορεια εχουν στην καλυτερη περιπτωση συχνοτητα ωρας. Βεβαια, οι οδηγοι ηταν πολυ εξυπηρετικοι. Επισης, ρωτατε παντα στις πληροφοριες για τα δρομολογια γιατι καποιες φορες οι πινακες δεν ανταποκρινονται στην πραγματικοτητα [κατι ξερουμε κι εμεις που περιμεναμε 2 ωρες σαν τους μαλακες στην Παλιοκαστριτσα]. Η δυτικη μερια του νησιου ειναι πιο ομορφη και εχει καλυτερες παραλιες, αλλα πολυ αραιη συγκοινωνια.

2 σχολίασαν...:

Σοφία είπε...

Μια φορά έχω πάει στην Κέρκυρα και την ερωτεύτηκα παράφορα από την πρώτη στιγμή. Από τότε δεν με έχει ξαναφέρει ο δρόμος, αλλά πού θα μου πάει... θα επιστρέψω. Σημείωσα το ξενοδοχείο για παν ενδεχόμενο, γιατί πραγματικά φαίνεται πολύ χαριτωμένο.

Ευχαριστούμε πολύ για τις φωτογραφίες και το ρεπορτάζ! Να είσαστε καλά να ξαναπάτε, όχι μόνο στην Κέρκυρα, αλλά και αλλού. Καλή συνέχεια!

Merawen είπε...

Τέλεια ρε παιδιά, μπράβο!!!
Φαίνεται να περάσατε υπέροχα!!!
Εγώ θα πώ κι ένα ακόμη μπράβο για το οτι επισκεφτήκατε τους παραδεισένιους Παξούς που είνα, με διαφορά, το αγαπημένο μου νησί!!!