Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2007

Οι αιωνιοι ρολοι καποια στιγμη θα πρεπει να ανατρεπονται.

Αιώνες πριν, σε χρονια παιδικα
μια φωνη μεσα στα ονειρα μου
μου χαριζε απλοχερα ρητα
μα μονο ενα φωλιασε μες στην καρδια μου

Μου ειχε πει για ανθρωπους ταξιδιωτες
και για ανθρωπους που ριζωναν σε εναν τοπο
για τρενα ακουραστα με αλλαγμενες ροτες
και για σταθμους που δεν εκαναν τον κοπο...

Φοβαμαι πως εχω γινει πλεον απομακρος σταθμος
την ερημια μου αναταραζουν τυχαια τρενα που περνανε
ομως ελαχιστα αραξαν εδω για να νιωσω τυχερος
κι ετσι για παντα τα βλεπω να ερχονται, να φευγουν, να το σκανε

Αλλα αυτο που με σκοτωνει και μ'αφήνει για παντα εδω
δεν ειναι οτι σπανιως ειχα καποιο τρενο στην αυλη μου
ειναι εκεινη η σιγουρια που εχω απο παιδι μικρο
πως μονο ετσι θα με βρει η αδερφη ψυχη μου,
ψυχη μου...

Οι σταθμοι εγιναν αεροδρομια, τα τρενα εγιναν αεροπλανα, οι αιωνιοι ρολοι καποια στιγμη θα πρεπει να ανατρεπονται. Ποσο σοβαρα μπορει κανεις να παρει ενα τραγουδι; Ποσες υπερβασεις πρεπει να κανεις για να διαφωνησεις με ενα κομματι του εαυτου σου; Απο σταθμος να γινεις τρενο, να παρεις το κουραγιο να ξεριζωθεις απο το χωμα που σε θρεφει χρονια τωρα, και να γινεις σαν και εκεινους τους ανθρωπους που, με μια βαλιτσα στο χερι φτανουν σε εναν ξενο τοπο και εγκαθιστανται. Μπορω;

Οι αιωνιοι ρολοι καποια στιγμη θα πρεπει να ανατρεπονται.

Κι ας ειναι στην αρχη μονο για 1 μερα, 9 ωρες και 30 λεπτα.

Δεν γαμιεται... Ο,τι βρεξει, ας κατεβασει. Και αν μας πνιξει, θα ξερουμε τουλαχιστον οτι σκυλιασαμε μεχρι τελευταια στιγμη.

Αλλα εχω την εντυπωση πως το ταξιδι, παρολες τις παγιδες, θα εχει αισιο τελος. Μου θυμιζει λιγο απο την Οδυσσεια του Ομηρου.

Τι ειρωνεια...

2 σχολίασαν...:

>Lina είπε...

άλλαξαν οι ρόλοι ή τώρα υπάρχουν δυο τρένα;
κι αυτός ο μαλάκας ο οδυσσέας τι πολυμήχανος ήταν που έκανε τόσα χρόνια να γυρίσει στην Ιθάκη; Μην το συγκρίνεις μ αυτό, χειρότερη επιστροφή απ τη δική του δεν υπάρχει.

όπως και δεν υπάρχουν τρένα ακούραστα.

Άραγε τώρα που με γνώρισε κι ο Όμηρος, για ποιό μέρος να γράψει το επόμενο έπος;

laxanaki είπε...

ότι έκβαση και να έχει το ταξίδι φρόντσε να το ζήσεις!!! ;)