Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2007

Κινητη Βομβα.

Στο φροντιστηριο απο περσι εχω εναν μαθητη ο οποιος ειναι ξεχωριστη περιπτωση απο μονος του. Ενα παιδι που οταν ηταν Β' Γυμνασιου πηρε αριστειο απο το υπουργειο παιδειας και το γυρισε πισω διαμαρτυρομενος για την κατασταση στην παιδεια, ενα μαθηματικο μυαλο τεραστιων διαστασεων [και πραγματικα, η λεξη τεραστιος ειναι πολυ μικρη για να εννοησει την αληθεια], με τον οποιο περσι τα βρηκαμε μια χαρα.

Βεβαια, περσι, επειδη ηρθε στην μεση της χρονιας και δεν χωρουσε στο τμημα σε καμια περιπτωση, το φροντιστηριο αναγκαστικα μου τον εδωσε σε ιδιαιτερο. Για εναν μηνα το παιδι τα πηγαινε λαμπρα, κανοντας με να νομιζω οτι εχω μπροστα μου εναν μικρο Αϊνσταιν. Μετα τις γιορτες των Χριστουγεννων ομως, μαλλον το εριξε στο σορολοπ, με αποτελεσμα να μην μπορει να αποδωσει αυτα που εγω εκρινα οτι μπορουσε. Παντα μου ερχοταν διαβασμενος με πασαλειματα, παντα μου εφερνε ασκησεις με πασαλειματα, γενικοτερα η εικονα του απο τα Χριστουγεννα μεχρι να τελειωσει η χρονια ηταν ενα παιδι που ειχε επαναπαυτει 100% στο τεραστιο μυαλο του, μιας και ειχε και το γνωθι σαυτον, αλλα αυτο φυσικα του εφερε υπερβολικη αυτοπεποιθηση. Παρολα τα μπινελικια μου, η σχεση μας ηταν αριστη, και στο τελος πηγε στις εξετασεις του και εγραψε 18 με σβηστες κυριολεκτικα τις μηχανες.

Φετος ομως, μπηκε σε τμημα. Και εκει διαπιστωσα οτι το συγκεκριμενο παιδι δεν μπορει να δουλεψει σε τμημα. Φυσικα και ο ιδιος γνωριζει οτι ξεχωριζει απο ολους τους συμμαθητες του, με αποτελεσμα να κουβαλαει μια υπεροψια καθε φορα που μπαινει για μαθημα. Αποτελεσμα αυτης της υπεροψιας ειναι, οπως ειναι λογικο, να εχει δημιουργησει αντιπαθειες σε ολα τα υπολοιπα παιδια του τμηματος. Αυτος φυσικα ισως και να εχει την εντυπωση οτι οι υπολοιποι τον αντιπαθουν επειδη ειναι πιο εξυπνος απο αυτους.

Εχω μια κινητη βομβα σε αυτο το τμημα, η τουλαχιστον ετσι αισθανομαι. Καθε φορα που το συγκεκριμενο παιδι ρωταει μια απορια, ολοι οι υπολοιποι τον ειρωνευονται, και αυτος απανταει. Χανεται τελειως ο ρυθμος του μαθηματος. Αλλα φυσικα και ο ιδιος εχει ευθυνη σε αυτο, μιας και εχει την εντυπωση ή την επιθυμια [δεν εχω καταλαβει ακομη] να μονοπωλει το ενδιαφερον του καθηγητη του-εμου. Ετσι λοιπον, το πιο εκνευριστικο απ'όλα είναι οτι πεταγεται απο το πουθενα για να κανει μια ασχετη απορια -παντα εξεζητημενη-, ακομη και αν εκεινη την στιγμη καποιος συμμαθητης του ειναι στον πινακα και προσπαθει με νυχια και με δοντια να λυσει μια ασκηση. Το παιδι που ειναι στον πινακα αποδιοργανωνεται, και πρεπει να ξανασκεφτει τα παντα απο την αρχη. Ολα αυτα του εχω εξηγησει πολλες φορες.

Σημερα λοιπον, εδωσα στο τμημα μια ασκηση παρα πολυ δυσκολη, τους ειπα οτι ειναι τελειως προαιρετικη και να το δουν σαν προκληση στο σπιτι. Ε λοιπον, ο ευφυεστατος νεαρος απο την αρχη του μαθηματος καθοταν και την χαζευε, γραφοντας στα αρχιδια του το μαθημα γιατι το θεωρουσε -και ηταν, μεταξυ μας- γελοιο. Στο τελος του μαθηματος σηκωνω μια μετρια μαθητρια να λυσει μια ασκηση. Και καπου εκει, απο το πουθενα, ενω η μαθητρια παλευε πραγματικα με την ασκηση, πεταγεται ο τυπακος και γαμαει την ταξη, ρωτωντας μια απορια για την ασκηση-προκληση. Η μαθητρια που ηταν στον πινακα ξενερωσε, οι αλλοι απο κατω του την ειπαν, αυτος απαντησε και εγω αναγκαστηκα να τον βγαλω εξω για να τελειωσω το μαθημα. Αυτος φυσικα στραβωσε και δεν μιλιοταν μετα, μαλιστα εκανε και παραπονα στην διευθυντρια, γιατι τον εβγαλα εξω ενω ρωτησε κατι σχετικο με το μαθημα. Ευτυχως, η διευθυντρια δεν μασησε και μου εδειξε πληρη στηριξη.

Το θεμα μου ειναι οτι εχω ενα παιδι με απεριοριστες δυνατοτητες, το οποιο ομως δεν μπορει να μπει σε κανενος ειδους καλουπι. Ουτε στο να δουλεψει σωστα, ουτε στο να συμπεριφερθει σωστα σε ενα τμημα [γιατι αν τον εχεις ιδιαιτερο ειναι αλλιως], ουτε στο να σεβαστει στοιχειωδως τους συμμαθητες του. Και ολα αυτα φυσικα, τα εχω πει και στους ιδιους του τους γονεις. Οι οποιοι συμφωνησαν με μενα, ειδικα η μανα, οντας εκπαιδευτικος.

Τετοια παιδια συνηθως χανονται, γιατι οταν δουλευεις αρπα-κολλα, μπορει να σου βγει στο γυμνασιο, μπορει να σου βγει στην Α' και στην Β' Λυκειου, αλλα οταν ερθει η ωρα να δωσεις πανελληνιες, το πιο πιθανο ειναι οτι θα πεσεις πανηγυρικα σε ολες τις παγιδες, και δεν θα το παρεις καν χαμπαρι. Και πραγματικα θεωρω μια εκ των αποτυχιων μου οτι δεν εχω καταφερει να βαλω αυτον τον μαθητη στον μεθοδικο δρομο. Αν αυτο το παιδι γραφει 18 με σβηστες μηχανες, δεν μπορω καν να διανοηθω τι μπορει να κανει αν δουλεψει σωστα.

Και ειναι κριμα γαμωτο.

15 σχολίασαν...:

Pan είπε...

Γιατί δεν συνεχίζετε σε ιδιαίτερο; Μου φαίνεται σχεδόν αυτονόητη λύση.

Σοφία είπε...

Ψάξτο λίγο πιο επιστημονικά το θέμα. Στην διδακτική/ψυχολογία υπάρχει ολόκληρος κλάδος που ασχολείται με τα προικισμένα παιδιά και το πώς εντάσονται καλύτερα στο σχολικό περιβάλλον. Δυστυχώς δεν ξέρω να σου πω περισσότερα, αλλά μια φίλη μου ψυχολόγος είχε κάνει ολόκληρο μεταπτυχιακό πάνω σε αυτό ακριβώς το θέμα. Αν ψάξεις λίγο, έστω και στο ίντερνετ, όλο και κάτι χρήσιμο θα βρεις.

Θυμήσου πως με λένε… είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Θυμήσου πως με λένε… είπε...

εδω

Θυμήσου πως με λένε… είπε...

εδω
εδω

NIOBH είπε...

Σαν μια έσχατη προσπάθεια θα'λεγα να του μιλήσεις ιδιαιτέρως αλλά "έξω από τα δόντια"...
Δώστου να καταλάβει πως έχοντας σηκώσει ψηλά τον αμανέ μόνο κακό κάνει στον εαυτό του και το μέλλον του ...από κει και πέρα ο καθένας είναι άξιος της μοίρας του.

Sourotiri είπε...

pan: Αφενος γιατι ειναι πολιτικη του φροντιστηριου, αφετερου γιατι πρακτικα υπαρχει προβλημα, κανενας καθηγητης δεν εχει ενα εξτρα διωρο να τον βαλει, δουλευουμε ολοι φουλ ταιμ.

Σοφια, θα το εκανα πολυ ευχαριστως αλλα απ'οτι βλεπω η "θυμησου πως με λενε" με προλαβε :))))

Θυμησου πως με λενε, χιλια ευχαριστω για τα λινκς!!! Θα τα μελετησω το βραδακι που θα εχω χρονο! Να'σαι καλα :)

Νιοβη, εξω απο τα δοντια του εχω μιλησει και εγω, και ο διευθυντης, και οι γονεις του, και ολοι. Το παιδι μας γραφει στα τετοια του.

NIOBH είπε...

Τότε ισχύει το δεύτερο..."είναι άξιος της μοίρας του"..

Σίσσυ είπε...

Η αλήθεια είναι πως αυτά τα λίγο πιο "ιδιαίτερα" παιδιά, συνήθως θέλουν ιδιαίτερη αντιμετώπιση και συνήθως έχουν και ιδιαίτερες συμπεριφορές... Το μυαλό ενός τέτοιου παιδιού (αν όντως είναι χαρισματικό και όχι απλά πολύ έξυπνο) λειτουργεί διαφορετικά... Βρίσκει όλα τα άλλα τραγικά βαρετά και η δύσκολη άσκηση τον ιντρίγκαρε, κόλλησε το μυαλό του και ίσως άθελά του πετάχτηκε για να ικανοποιήσει απλά την περιέργειά του και όχι για να κάνει τον έξυπνο... Αν απλά είναι πολύ έξυπνος, βέβαια, τίποτα από όσα κάνει δεν είναι δικαιολογημένο... Όσο για τις εξετάσεις πιθανότατα έχεις δίκιο και δεν θα τα πάει καλά... Ο γιός ενός συγκάτοικου στην πολυκατοικία έγραψε στις πανελλήνιες (με δέσμες) 3 20αρια και 1 19αρι διαβάζοντας κάθε βιβλίο ανάγνωση μια φορά το βράδυ πριν πάει να δώσει... Δεν είχε διαβάσει ποτέ όλη τη χρονιά και δεν κατάφερε να τελειώσει ποτέ τη σχολή... Τώρα είναι συγγραφέας...

Sourotiri είπε...

niobi, γιαυτο πιστευω οτι ειναι κριμα...

σισσυ, τα παραδειγματα που εχω κι εγω στο νου μου ειναι αρκετα...

Maroulakos είπε...

@ Σισσυ
Δεν πιστέυω ότι τελικά είναι χειρότερα που είναι συγγραφέας. μπορεί να πέρασε χαλαρά στο Πανεπιστήμιο, αλλά στην τελική να μην του άρεσε η σχολή ώστε να έχει κίνητρο να την τελειώσει. Ίσως έχει πιο πολλά να προσφέρει σαν συγγραφέας.

@ Σουρωτήρι
Θυμάμαι και εγώ στο Σχολείο που είχαμε ένα τέτοιο σαϊνι, και τώρα θριαμβεύει σε αυτό που διάλεξε να κάνει.

Maroulakos είπε...

Ωστόσο είμαι το πιο ακατάλληλο άτομο να σου προτείνει κάτι για το συγκεκριμένο παιδί. Κάθε άνθρωπος είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα.

Marina είπε...

Ο άντρας μου ο Κ ήταν ένα τέτοιο παιδί όταν πήγαινε Γυμνάσιο/Λύκειο. Αδύνατον να ομαδικοποιηθεί, πάντα πέταγε το καρφί του στις τάξεις και πάντα αρίστευε. 12 χρόνια σημαιοφόρος σου λέει τίποτα; Και όποιος του αντιμίλαγε τον πλάκωνε και στο ξύλο.
Είχαν έρθει όλοι οι καθηγητές σε συνεννόηση μαζί του. Να το βουλώνει και να μην πετάγεται. Αντίστοιχα του κάνανε ιδιαίτερο γιατί "επιανε πουλιά στον αέρα". Στις τάξεις όμως μέσα βαριότανε.

the BluElephant είπε...

το θέμα βλέπω ως έχει...:

βρες τι του αρέσει. ότι και να είναι αυτο. από καλές τέχνες μέχρι και αστροφυσική. μετά μίλα στους γονείς του
να το στείλουν στο εξωτερικό. στην ελλαδα τα μυαλά ποδοπατιούνται επειδη δείχνουν στην μάζα πόσο ανάξια είναι.

η μοναξιά στα παιδιά δεν δείχνει ότι δεν θέλουν το πλήθος, δηλώνει ακριβώς το αντίθετο. θέλουν να προσφέρουν αλλά δεν ξέρουν τον τρόπο...

πάνω από όλα ώμος...να το αφήσουν να πάρει τις δικές του αποφάσεις... αυτό ξέρει καλύτερα από όλους τους άλλους τι θέλει!!!

Ανώνυμος είπε...

Peise tous goneis tou na ton steilouv sto exvteriko

stin Ellada, opos kai oi perissoteroi, den echei mellon. To poli poli na ginei kathigitis frontistiriou. Sorry!