Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2007

Οι προσπαθειες μου για το διπλωμα οδηγησης.

Φετος το καλοκαιρι αποφασισα να βγαλω διπλωμα. Ειχα ηδη κανει πριν εναν χρονο την εγγραφη στην σχολη οδηγων, αλλα μια η βαρεμαρα μου, μια η δουλεια, μια η σχολη, περασε ενας χρονος χωρις να κανω ουτε ενα μαθημα. Ετσι, φετος το καλοκαιρι το πηρα αποφαση: θα γινομουν ντραιβερ. Εκανα τις 20 υποχρεωτικες ωρες [οταν δεν τριγυρνουσα απο πανω ως κατω ολη την χωρα], στις οποιες εγιναν διαφορα ομορφα:

Κωμικοτραγικα σκηνικα: Στο πρωτο μαθημα, στα 3 πρωτα λεπτα οδηγησης, ειχα ηδη υπερβει το οριο ταχυτητας σε κατοικημενη περιοχη. Νομιζα πως ηταν βιντεο γκεημ :Ρ Στα επομενα μαθηματα καβαλησα καναδυο πεζοδρομια, αγνοησα εναν τροχονομο [ετσι...αντισταση ρε στην εξουσια :Ρ] αλλα σε γενικες γραμμες ολα πηγαν καλα. Και ηρθε η ωρα να δωσω εξετασεις:

Προσπαθεια πρωτη: Τελη Αυγουστου.
Μπαινω στο αυτοκινητο, με ρωτανε οι εξεταστες καποια πραγματα προφορικα, απανταω, μου λενε ξεκινηστε. Ο προηγουμενος ομως ειχε αφησει πρωτη, εγω εβαλα μπρος χωρις να παταω συμπλεκτη και μου σβηνει. Καταλαβαινω το λαθος, ξεκιναω κανονικα, κανω πορεια, ολα ωραια, κανω τελεια αναστροφη, οπισθογωνια και παρκαρισμα, και 2 στροφες πριν το τελος, ανεβαινοντας την Καταραμενη Ανηφορα, νομιζω οτι εχω ΣΤΟΠ, σταματαω, παω να ξεκινησω και μου σβηνει. Κοβομαι επειδη μου εσβησε μου δευτερη φορα.

Προσπαθεια δευτερη: Αρχες Σεπτεμβριου.
Η επιτροπη ειναι πανευκολη, κανουν μπαμ οτι θελουν να δωσουν διπλωματα εκεινη την μερα. Ξεκιναμε, κανω λιγη πορεια, ξαναφτανω στην Καταραμενη ανηφορα, ξανασταματαω γιατι νομιζω οτι εχω ΣΤΟΠ, παω να ξεκινησω, μου σβηνει. Ξαναπαω να ξεκινησω, μου ξανασβηνει. Αλλα δεν με κοβουν. Τελικα παιρνω την στροφη, παω κανω ενα παρκαρισμα, και βγαινοντας, δεν εχω ελεγξει αν ερχεται καποιος απο πισω μου, οντως ερχοταν, με παιρνει συριζα, αλλα δεν με κοβουν. Συνεχιζω, κανω τα υπολοιπα τελεια, και παλι, 2 στροφες πριν το τελος, στην Καταραμενη ανηφορα, διαπιστωνω οτι δεν εχω ΣΤΟΠ τελικα, οποτε λεω θα την παρω ολη με την μια την στροφη. Και ετσι βιαστικος οπως ημουν, μπαινω στο αντιθετο ρευμα και κοβομαι. Αν ειχα αυτην την επιτροπη την πρωτη φορα θα ειχα ξεμπερδεψει.

Προσπαθεια τριτη: Μεσα Σεπτεμβριου.
Εκει τα πραγματα ηταν απλα. Στα 2 λεπτα μου λενε να κανω οπισθογωνια, καβαλαω πεζοδρομιο και γεια σας. Τα λεμε σε 15 μερες.

Προσπαθεια τεταρτη: 28/9.
Μπαινω μεσα, με ρωτανε προφορικα τα παντα, απανταω[εκπληκτος ομολογω γιατι δεν περιμενα να με ρωτησουν τοσα πολλα], ξεκιναμε. Και δεν με πανε στα συνηθισμενα μερη, αλλα σε περιοχη που δεν ηξερα καθολου. Παω να παρω μια στροφη για να μπω σε εναν δρομο πλατους 3 μετρων, και εκεινη την στιγμη βγαινει μια μερσεντες [μιας και ο δρομος, παρολο που ηταν 3 μετρα πλατυς, ηταν διπλης κατευθυνσης], την οποια πρεπει να αποφυγω για να μην τρακαρουμε, κανω εναν περιεργο ελιγμο, φευγει η μερσεντες, δωστου μανουβρες εγω για να μπω στον δρομο. Και με πανε να κανω παρκαρισμα σε εναν δρομο που το αριστερο μισο του ειχε καθησει, με αποτελεσμα να τα βλεπω ολα στραβα, οι αριστερες ροδες ηταν περιπου 30 εκατοστα πιο κατω απο τις δεξιες. Πως παω να κανω παρκαρισμα, ερχεται μια τυπισσα μουρη με μουρη με μενα, κορναρει, την βριζει ο δασκαλος μου, κυρα μου εξετασεις εχουμε, ερχεται διπλα μου, ανοιγει το παραθυρο και λεει το θεικο: "Το ξερω οτι εχετε εξετασεις, ειναι δυνατον να βαζετε το παιδι να παρκαρει εδω περα; Ντροπη σας!!!". Συνεχιζω την πορεια μου, ολα κανονικα, κανω την οπισθογωνια, και με βαζουν να κανω αναστροφη σε δρομο τριπλασιο σε πλατος απο αυτον που ειχα συνηθισει, μαλλον για να εξιλεωθουν για το δυσκολο παρκαρισμα. Και πως τελειωνω την αναστροφη και πρεπει να γυρισω πισω, βλεπει ο δασκαλος μου εναν αλλον δασκαλο και λεει στους εξεταστες, εν ωρα εξετασης παρακαλω...!: Να σταματησουμε λιγο να του δωσω ενα χαρτι; Ε, οι εξεταστες ειδαν απο μενα ο,τι επρεπε να δουνε και τερματισαν την εξεταση εκει. Απο χθες ειμαι διπλωματουχος :))))

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2007

TV Stars παρουσιαστε [παρτ του: τα βιντεοζ]

Επειδη το βιντεο λεει πολλα περισσοτερα απο την εικονα, παρτε:








TV Stars παρουσιαστε. Ε ρε τι ψωνια κυκλοφορουν αναμεσα μας...

Oριστε μερικα screenshots απο το προχθεσινο ταλεντ [;;;] σοου [σιγουρα!], για να δειτε τι ψωνια κυκλοφορουν αναμεσα μας...



Αυτη παντως σιγουρα θα πηγαινε για μεταμεσονυχτια εκπομπη... Τι βλεμμα ειναι τουτο;;; Μπρρρ....
Χωρις σχολια.

Το κεφαλακι πρεπει να περασει απο την τρυπα για να κανεις την δουλεια σου :)

Σκονακια πανω στον χαρτη απο τυπο που θελει να πει τον καιρο...;;; Πως το ειπατε; Η μετεορρορορορολογικη υπηρεσια;;; :ΡΡΡΡ

Φρανς ρουλζ!!! Woohoo!!! Ρισπεκτ του ντα σεφ!

Κι αυτη για μεταμεσονυχτια παει...

Το σαρδονιο χαμογελο του λουζερ...




Here come the men in black whoo!!!

Δεν μπορω να πω, μια εμφανιση την εχει. Και μια πουτανια επισης.






Μηπως να μην αναρωτιεμαι τελικα αν οντως ειμαστε μια χωρα που εχει τοσους πολλους μαζεμενους ηλιθιους;;;

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2007

Ο νομος-πλαισιο τιθεται σε εφαρμογη.

Με λιγα λογια:

Τα πρωτα ΑΕΙ και ΤΕΙ της Ελλαδος που ξεκινησαν ηδη τις διαδικασιες εκκαθαρισης των παλιων φοιτητων τους κανουν το εξης: σε οσους ειναι αιωνιοι, τους αποστελλεται μια επιστολη που τους λεει "αν θελετε να συνεχισετε να σπουδαζετε, ελατε και πειτε το μας ως τις 31/10". Αν η επιστολη γυρισει στο πανεπιστημιο [γιατι η διευθυνση του παραληπτη εχει αλλαξει] με την επισημανση "αγνωστος παραληπτης", ο φοιτητης διαγραφεται αυτοματως απο το τμημα.

Σχετικα λινκς:

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=769521
http://www.e-tipos.com/newsitem?id=10670
http://www.aei-tei.gr/849.html
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=5348&subid=2&pubid=134837

Tα σχολια μου: Καλα, αυτος ο νομος δεν ηταν που δεν περασε; Ή μηπως περασε και δεν το πηραμε χαμπαρι; Και αυτα τα πανεπιστημια που διαγραφουν αβερτα τους αιωνιους τους, μην μπορωντας να τους βρουν μεσω ΕΛΤΑ [χελλλοοοοουυυ, το πιο πιθανο ειναι ενας αιωνιος να εχει αλλαξει διευθυνση] δεν θα επρεπε να προσπαθησουν ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ να τον βρουν; Λες και ειναι τοσο δυσκολο πια να βρεις εναν ανθρωπο στις μερες μας!

Μαλλον ομως η εκκαθαριση των αιωνιων ηταν προδιαγεγραμμενη και ειλλημενη αποφαση ουτως η αλλως. Αναμενεται θερμη χρονια...

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2007

Season 2: Premiere. [τα παραλειπομενα]

Εχω εδω και 5 χρονια που διδασκω σε παιδια της μεσης εκπαιδευσης, αλλα αυτο που ενιωσα χθες και σημερα δεν το περιμενα.

Χθες ηταν η πρεμιερα της δευτερης χρονιας μου στο φροντιστηριο. Το κλιμα ηταν εξαιρετικο, τα αφεντικα χαρηκαν παρα πολυ που με ειδαν και το εδειξαν με τον πιο εγκαρδιο τροπο [μα...αφεντικα να σου πετυχουν...!!!], αλλα το κυριοτερο, με εβλεπαν οι περσινοι μου μαθητες και μου σκαγανε τα πιο γεματα χαμογελα. Ενιωσα αυτο που λενε "γυρισα πισω στην ταξη μου, στα παιδια μου". Με τα ιδιαιτερα ποτε δεν ειχα νιωσει κατι αναλογο. Οι δε καινουργιοι φανηκαν αρκετα εκτος κλιματος, μιας και με τους περσινους μιλαμε στο ιδιο μηκος κυματος. Αλλα που θα πανε, θα εγκλιματιστουν και αυτοι :)

Ενα τμημα εξ αυτων δεν θα το εχω φετος. Και η απογοητευση τους οταν με ρωτησαν και τους το ειπα με εφερε σε τεραστια αμηχανια. Με το συγκεκριμενο τμημα ειχαμε περασει παρα πολυ καλα περσι, ηταν σιγουρα το τμημα με την μεγαλυτερη συνοχη, την καλυτερη επικοινωνια [τοσο μεταξυ τους τα παιδια οσο και με μενα] και το καλυτερο επιπεδο. Πραγματικα οταν ειχα μαζι τους μαθημα το διασκεδαζα τελειως. Και φυσικα, κι εγω λυπηθηκα που δεν θα τους εχω φετος...

Κατι τετοια γινονται και με γεμιζουν χαρα, που τσιμεντωνω κι αλλο την αποφαση μου να συνεχισω το ιδιο επαγγελμα και μετα τον στρατο. Νομιζω εχω κατασταλαξει.

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2007

Σκεφτομαι και γραφω για το εκλογικο αποτελεσμα.

Η ΝΔ κερδισε.

Το ΠΑΣΟΚ συνετριβη.

Το ΚΚΕ γαμησε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ γαμησε επισης.

Ο ΛΑΟΣ χαιρεται.

Γιατι αληθεια αναρωτιομαστε ολοι τοσο εκπληκτοι γιατι η ΝΔ πηρε ξανα την κυβερνηση; Μολις τωρα συνειδητοποιησα οτι μιας και η χωρα μας ειναι μια γερασμενη χωρα, αληθεια, τι θα τους πειραζε τους μεσηλικες που πηγαν και ψηφισαν τα 2 μεγαλα κομματα;

Το αρθρο 16 και την παιδεια; Στα αρχιδια τους! Ισα ισα, «ε ρε βουρδουλα που θελει η νεολαια, που τολμαει να βγαινει στους δρομους και να διαμαρτυρεται». Ας μην ξεχναμε και το βιτσιο τους να μας σπουδασουν ολους, μηπως ενδομυχα καλυψουν την –στο μυαλο τους μονο- δικη τους μορφωτικη ανεπαρκεια, γεμιζοντας ετσι την χωρα ανεργους πτυχιουχους, αφου πρωτα εχουν ξεπαραδιαστει στα φροντιστηρια.

Την ανεργια; Στα αρχιδια τους! «Εμεις ρε δουλευουμε απο οταν ειμασταν 15 χρονων και εσεις τεμπελοσκυλα ολα τα εχετε ετοιμα απο τους γονεις σας και καθεστε». Ετσι κι αλλιως ολο και καποιος «δικος μας» βουλευτης θα μας βολεψει σε καποια θεση.

Την ακριβεια; Στα αρχιδια τους! Για ολα φταιει παντα ο ετερος εκ των 2 μεγαλων.

Το κομματικο κρατος; Στα αρχιδια τους! Εξαλλου, ειναι κατακτημα τους. Οταν ως φοιτητες εριχναν την χουντα, τα επομενα χρονια αυτο ακριβως το κρατος εχτισαν. Ειναι δυνατον να το απαρνηθουν; Εξαλλου, ακομη κι αν θελουν να το απαρνηθουν, «ελα μωρε, η δικια μου η ψηφος θα αλλαξει τα πραγματα;».

Τα σκανδαλα του Χρηματιστηριου, των ομολογων και βαλε; Ε παντα, αφου εχει φαει ο ενας, πρεπει να φαει και ο αλλος. Τι νομιζετε, οτι η συντριπτικη πλειοψηφια του λαου μας δεν εχει το αισθημα δικαιοσυνης;

Την ελλειψη δημοκρατιας στο εκλογικο και πολιτικο μας συστημα; Τι λετε, δεν υπαρχει αυτο. Αφου δεν εχουμε τυπικα χουντα, καλα ειμαστε.

Κατα τα αλλα, θα μου μεινει στο μυαλο ο συντετριμενος κλαψας Κιμων Κουλουρης [κριμα, δεν εχει αλλο φαι για 4 χρονια], το κρυφτουλι του Γιωρικα και του Κωστικα για το ποιος θα βγει να μιλησει πρωτος [ο Παπανδρεου ηταν να μιλησει στο 25% των αποτελεσματων και μιλησε στο 65%, σχεδον 2 ωρες μετα, εχω μια υποψια οτι εβλεπε οχι απλως τον τελικο του Ευρωμπασκετ, αλλα και την απονομη, παω στοιχημα ηθελε να δει και την εκπομπη μετα], και φυσικα το ενα και μοναδικο απιστευτο:

Μαλλον εκει στην Πελοποννησο, εκτος απο τα δαση καηκαν και χασισοφυτειες και οι κατοικοι πρεπει να μαστουρωσαν αγρια απο τις αναθυμιασεις. Δεν εξηγειται αλλιως. Καλα ρε Μεσσηνιοι, ποσο ζωα μπορει να ειστε και δωσατε 50% στον Κωστακη και 32% στον Γιωργακη; Τα ιδια φυσικα και στην Ηλεια, αν νομιζετε βλακες Πυργιωτες οτι δινοντας 45% στο ΠΑΣΟΚ και 42% στη ΝΔ κανατε κατι, κανετε λαθος. Καλα ρε βοδια Αρκαδες, μαλλον ο ενας και μοναδικος Αρκας πρεπει να ντρεπεται για την καταγωγη του. 46% μπλε και 38% πρασινα ρε;

Δηλαδη συγνωμη. Εχετε δυο κομματα που επι 30 χρονια ΔΕΝ μεριμνησαν σε καμια περιπτωση επαρκως για την πυροπροστασια, σας αφησαν στο ελεος της τυχης σας, καηκαν καμια 80ρια απο σας, αυτοι οι 80 ρε μονο τα σογια τους και τους φιλους τους να μετρησουμε, δεν βγαινουν τα νουμερα ρε. Ποσοι ρε χαιβανια μεινατε αστεγοι, χωρις χωραφια, χωρις αυτοκινητα, χωρις ρουχα; Με 3.000 ευρω πουλησατε τον πονο σας; Οχι, δεν θα πω οτι τελικα εσεις ειδικα καλα παθατε. Μονοι σας το λετε σε ολη την Ελλαδα, ρεζιληδες.

Γιατι τελικα, κανενας καριολης πολιτικος δεν εκανε σημερα πραξικοπημα για να βγει κυβερνηση. Εμεις τους ψηφισαμε, εμεις τους αξιζουμε. Και μην ακουω μαλακιες για ανοδο της αριστερας, τι περιμενετε, να τους κανει τα μουτρα κρεας;

Αρχιζει να γινεται πεποιθηση μου οτι ζω σε μια χωρα ηλιθιων.

Και το σεβομαι αυτο. Με τετοια αυγα, τετοια ομελετα κανεις.

Υ.Γ. Παρεμπιπτοντως, βγηκαν τα μαχαιρια στο ΠΑΣΟΚ η μου φαινεται; Τι εμφανιση Βενιζελου ηταν αυτη...;

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2007

Σκεψεις για την ελευθερια εκφρασης στα blogs.

Ολες αυτες τις εκλογικες μερες που διανυουμε, ο εφηβος που λεγεται ελληνικη μπλογκοσφαιρα εχει αρχισει να δειχνει τα πρωτα δειγματα της δυναμης του. Μην μπορωντας να κλειστει σε καλουπια, ολες οι αποψεις εχουν ακουστει, η ενημερωση και η πληροφορηση ειναι επιτελους [πιο] σφαιρικη και μαλιστα καποιες φορες απο ανατρεπτικη εως και παρανομη [βλεπε το πρεςς τελεια τζιαρ και τις δημοσκοπησεις]. Τοση δυναμη εχουν αρχισει να αποκτουν τα μπλογκζ, με την ελευθερια της εκφρασης του καθενος απο μας και την διαδραστικοτητα που προσελκυουν ανθρωπους απο τομεις της εξουσιας [βλεπε δημοσιογραφους, πολιτικους, κτλ].

Φανταζομαι οτι σε λιγα χρονια απο σημερα, που το ιντερνετ θα εχει διεισδυσει ακομη πιο βαθια στις ζωες μας [προφανως οχι στις δικες μας, που το εχουμε κανει καθημερινοτητα, αλλα σε αλλους, προς το παρον ασχετους ανθρωπους] τα μπλογκζ θα αρχισουν να αποκτουν ακομη μεγαλυτερη επιρροη. Και αυτο ακριβως ειναι που με φοβιζει.

Αληθεια, πιστευει κανεις πως αυτη η ελευθερια της εκφρασης θα παραμεινει για πολυ καιρο ακομη με τις υπαρχουσες συνθηκες; Τωρα, μπορω να φτιαξω ενα μπλογκ δωρεαν, να βαλω ενα ψευδωνυμο, να καταθετω τις σκεψεις μου και να ειναι εν δυναμει προσιτες σε ολο τον κοσμο. Εως τωρα, αυτο το πραγμα πολυ απλα δεν υπηρχε. Που να εχει βημα ο καθενας για να πει τι; Κανενα δημοσιο μεσο δεν εβγαζε προς τα εξω τις πραγματικα απλες αποψεις.

Ισως καποιοι νιωθουν εναν κινδυνο απο αυτον τον εφηβο που με εκατονταδες χιλιαδες μεηλ διαμαρτυρηθηκε για την Αμαλια, για τα καμμενα δαση, γεμισε το Συνταγμα, διακομωδησε δημοσια προσωπα, ενιοτε τους εδωσε και το θαψιμο και το κραξιμο που τους αξιζει, τους ξεμπροστιασε. Μια βολτα απο τα μπλογκζ για να δειτε τι σερνεται καθημερινα στον ΓΑΠ, τον Πολυδωρα, τον Αλογοσκουφη, τα δελτια ειδησεων, θα πεισουν και τον πιο επιφυλακτικο. Η αποτυπωση της κοινης γνωμης στην πιο γνησια μορφη της λαμβανει χωρα και μεγαλωνει ραγδαια.

Και γιατι ρε μεγαλε σε φοβιζει, θα μπορουσε να ρωτησει καποιος. Πολυ φοβαμαι οτι αυτη η ελευθερια του λογου δεν θα κρατησει για πολυ ακομη. Προβλεπω φακελωματα, παρακολουθησεις, νομοσχεδια για το διαδικτυο, με λιγα λογια ενα δυσοιωνο μελλον. Οι ελευθερες φωνες παντα τα εβρισκαν δυσκολα. Ηδη με τα κομματοσκυλα που παρεισφρησαν, ειδαμε ολοι τις πρωτες απειλες, τις πρωτες αποδοκιμασιες, τους πρωτους εκβιασμους, την προσπαθεια για την διαστρεβλωση της αληθειας. Παντα ανωνυμα, σαπια, υποχθονια. Ετσι ηταν παντα ομως. Στο ονομα της δημοκρατιας, στην επικληση της συκοφαντησης και στον βωμο μιας καθαρης εικονας, τα χειροτερα ερχονται.

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2007

Για την Εθνικη Ελλαδας στο μπασκετ

Δεν εχω γραψει τιποτα για το Ευρωμπασκετ και την Εθνικη, αλλα πιστευω οτι αποψε ειναι η καταλληλη ευκαιρια. Θα αφησω στην ακρη τα περι "ελληνικης ψυχης", "η καρδια της πρωταθλητριας" και ολες τις υπολοιπες υπερβολικες κορωνες, πιστευω οτι δεν υπαρχει τιποτα αλλο παρα αυτο που δειχνεις στο παρκε.

Σε ολα μας τα παιχνιδια, μεχρι και στο 35' σημερα, η ομαδα εδειχνε το ιδιο ακριβως, νωθρο, κουρασμενο προσωπο. Δεν πιστευω οτι ειναι η αλαζονεια του να θεωρεις εαυτον καλυτερη ομαδα απο πολλες, νομιζω οτι αυτη η κακη εικονα οφειλεται στην κουραση. Οι παιχτες μας ειναι ολοι ενας και ενας στις ομαδες τους, και εδω και 2 χρονια πρωταγωνιστουν ανελλιπως σε οποια διοργανωση και αν συμμετεχουν. Ευρωμπασκετ, μουντομπασκετ, πρωταθληματα, κυπελλα, ευρωλιγκες και ξανα ευρωμπασκετ [ολα με επιτυχια] ειναι πολλα για να τα φας στην μαπα 2 συνεχομενα χρονια. Αυτο φαινεται και στο οτι δεν μας βγαινουν οι επιθεσεις, δεν μας βγαινουν οι αμυνες, ουτε καν τα λεη απ δεν μας βγαινουν. Δεν ειναι οτι ειναι ασχετοι οι παιχτες, προς Θεου. Μπασκετμπολιστες ολκης ειναι ολοι τους. Απλα, σε αυτην την χρονικη συγκυρια, δεν παιζουν καλα. Γινονται αυτα, τι να κανουμε.

Αν κατι κραταω απο αυτο το Ευρωμπασκετ ως τωρα, ειναι τα 5 τελευταια λεπτα του σημερινου αγωνα. Ισως ειναι η υποσχεση για καλυτερες εμφανισεις. Με τους Ισπανους, που μας εχουν ξεσκισει τις 2 τελευταιες φορες που μας συναντησαν, μια καλη εμφανιση θελουμε, να μπορεσουμε να την κανουμε. Γιατι αν καταφερουμε να παιξουμε καλα, οι Ισπανοι δεν ειναι αχτυπητοι.

Αντε να δουμε.

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2007

ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ

Αυτες τις ημερες στο Πα.Μακ. εχει βουηξει ο τοπος πως η λεγομενη πτυχιακη εξεταστικη του Γεναρη [αυτη που εμεις που ειμαστε 5ο ετος και πανω και μπορουμε να δινουμε ο,τι χρωσταμε, ναι, δεν εχουμε πτυχιακη εξεταστικη τον Ιουνιο οπως ολοι εσεις] θα καταργηθει. Δηλαδη, ακομη και οι επι πτυχιω φοιτητες τον Γεναρη θα δινουμε μονο χειμωνιατικα μαθηματα, τον Ιουνιο μονο ανοιξιατικα και τον Σεπτεμβριο όλα.

Αυτο που εχω ακουσει σαν κρατουσα αποψη ειναι πως αυτο ειναι απορροια του νομου πλαισιου και διαφορα αλλα. Καθηγητης της σχολης μας μαλιστα το παρουσιασε σχεδον ως δεδομενο.

Και ρωταω, αν καποιος απο εσας εχει ακουσει κατι αντιστοιχο στην σχολη του, ή αν μπορει καποιος να το διασταυρωσει εγκυρα.

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2007

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΜΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ.

Ακολουθουν πραγματικες συνομιλιες.

Πρωταγωνιστουν:

ο μπαμπας, 50βαλε, Καρατζαφερικος
η μαμα, ~40, Πασοκα
η κορη, 14 ετων.

Η μαμα θα παει να δει τον Παπανδρεου στην ομιλια του.
Η κορη θελει να παει να δει με την μαμα τον Παπανδρεου στην ομιλια του [!].
Η μαμα δεν θελει.

Η κορη ειναι με τον μπαμπα και παιρνει τηλεφωνο την μαμα:
-Μαμα, θα ερθω τελικα σημερα στην ομιλια;
-Ε βρε παιδι μου, αφου σου ειπα οχι.
-Μα αφου θελω να ερθω.
-Ρωτα τον μπαμπα σου.
-Ο μπαμπας ειπε οτι θα με αφησει, αν ψηφισω Καρατζαφερη στις επομενες εκλογες [@$!#$@!@$!#$!@]
-Πες του μπαμπα σου οτι στις επομενες εκλογες το ΛΑΟΣ μπορει να εχει γινει ΧΑΟΣ [γαματη ατακα :Ρ]
-Ελα τωρα, αφου με αφηνει...
-Ε, αν σε αφηνει, ελα.
[Κλεινει το τηλεφωνο]

-Μπαμπα, να παω στην ομιλια του Παπανδρεου σημερα;
-Κοιτα, αν μιλουσε ο Καρατζαφερης θα σε αφηνα. Τον Παπανδρεου οχι.
-Κι αν σου υποσχεθω να ψηφισω Καρατζαφερη στις επομενες εκλογες;
-Ε, αν ειναι ετσι, πηγαινε.

Τελικα πηγε.

Τι να πρωτοσχολιασω;;;;

1)Το οτι η κορη, 14 χρονων σκατο, εχει την πονηρια να παιζει τους γονεις της σαν μπεγλερι;
2)Το οτι θελει να παει σε προεκλογικη κομματικη ομιλια;
3)Το οτι εχει αντιληφθει οτι οι γονεις της ειναι σε κοντρα και την χρησιμοποιει για να πετυχει αυτο που θελει;
4)Το οτι οι γονεις δεν αντιλαμβανονται οτι απο την κοντρα τους βγαινει χαμενο το παιδι;
5)Το οτι οι γονεις δεν αντιλαμβανονται το νο.1;
6)Το οτι δεν προβληματιζονται για το νο.2 και το νο.3 ;
7)Το οτι δυναμιτιζουν αυτην την κοντρα, λεγοντας την ο ενας στον αλλον με αγγελιοφορο το παιδι;;;;

Τελικα, τα κομματα ειναι πολυ πιο βαθια ριζωμενα απ'όσο νομιζα...

ΚΡΙΜΑ.

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2007

Τα καλα και τα κακα των κολλημενων.

Το κακο με τους ανθρωπους που εχουν δωσει ολη τους την ζωη σε/για κατι, ειναι πως προσπαθουν να σε βγαλουν τρελο, παραλογο. Ειδικα δε αν αυτο το κατι ειναι συγκεκριμενος τροπος ζωης, οπως ας πουμε η θρησκεια, η αναρχια [στην καφρικη της βερσιον, γιατι στην ιδεολογικη την σεβομαι απεριοριστα], η πολιτικη.

Ετσι, οταν προσπαθεις να συζητησεις μαζι τους, μπορει να ακουσεις τα πιο χαριτωμενα πραγματα. Οπως για παραδειγμα οτι τα βρεφη ειναι αμαρτωλα [απο το προπατορικο αμαρτημα], οτι σπαει αυτοκινητα γιατι "ΕΤΣΙ ΜΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ΝΑ ΟΥΜ'", ή οτι "αν θες να εισαι ενεργος πολιτης, να πας να γραφτεις σε ενα κομμα και να δρασεις απο εκει".

Ολοι τους, παραβλεπουν ενα βασικο πραγμα: οτι αυτο που υποστηριζουν μπορει να κανει κακο σε πολλους ανθρωπους. Οταν τους θετεις τα πιο λογικα επιχειρηματα και ερωτηματα, παντα υπεκφευγουν, εθελοτυφλουν, δεν θελουν σε καμμια περιπτωση να τους πεις κατι που θα τους γκρεμισει την κοσμοθεωρια τους. Με αποτελεσμα εσυ να συγχυζεσαι.

Το καλο ειναι οτι προσφερονται για καλη ασκηση διαλογου. Στον επομενο, θα εισαι παντα πιο ισχυρος.

Καρκινωματα του πολιτικου μας συστηματος [επικαιρα]

Δεν μπορω να μην αφησω δυο πραγματα που διαβασα μολις με τον πρωινο καφε ασχολιαστα:

1. Επιχειρηση "Βυθιστε το ΛΑΟΣ":
Αποσπασμα απο το ethnos.gr:

Το «ψηστήρι» γίνεται κλιμακωτά.

1. Αρχικά δίνονται υποσχέσεις για διορισμούς δικών τους ή συγγενών τους,

2. σε δεύτερο επίπεδο απευθύνονται στο φιλότιμό τους λέγοντας ότι το κόμμα τούς χρειάζεται και

3. σε τρίτο επίπεδο εφόσον τίποτα από τα προηγούμενα δεν πιάσει καταφεύγουν σε εκβιασμούς περί μεταθέσεων κυρίως σε εργαζόμενους του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ ή για μη υλοποίηση αιτημάτων τους που βρίσκονται σε εκκρεμότητα.

Το νοσηρό αυτό κλίμα φαίνεται ακόμα πιο καθαρά στα χωριά αλλά και στα καφενεία που παραδοσιακά γίνονται ανοιχτά κομματικές συζητήσεις. Στους χώρους αυτούς επικρατεί πλέον επιφυλακτικότητα και ψυχρότητα.


Ιδου το πολιτικο μας, δημοκρατικο συστημα εν δρασει. Οσο και αν σιχαινομαι τον Καρατζαφερη και τα παπαγαλακια του, οι πρακτικες των στελεχων της ΝΔ για να μην τον ψηφισουν οσοι θελουν, δειχνει βρωμα, δυσωδια, πουστια.


2. Υποθεση Κωστα Τσαλικιδη [βλεπε το στελεχος της Vodafone που αυτοκτονησε]:
Αποσπασμα απο τo ethnos.gr παλι, συνεντευξης συγγενων του:

«Η μισή πολυκατοικία όπου έμενε ο Κώστας ανήκει στην οικογένειά μας, είναι συγγενείς, ξαδέρφια και θείοι.

Είχαμε φτάσει στο σημείο να σηκώνουμε το τηλέφωνο της θείας μου και να ακούμε τι λεγόταν στο διαμέρισμα του πατέρα μου...

Μας παρακολουθούσαν όλους.

Υπήρχε ένας άνθρωπος κάτω από το γραφείο μου πάντα, κι όταν έφευγα, αντιλαμβανόμουν να με παρακολουθεί αυτοκίνητο, όπου πήγαινα. Είχα ενημερώσει και την αστυνομία. Ηταν φως-φανάρι ότι κάποιος ενδιαφερόταν πολύ για την υπόθεση».

Τα βλεπουμε στις ταινιες και νομιζουμε οτι δεν συμβαινουν και στην πραγματικοτητα...

Και θιχτηκαν καποιοι επειδη τους παρεδωσα το παρασημο της ανοιχτης παλαμης...

Ουστ απο δω ρε. Καρκινωματα της κοινωνιας.

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2007

Μια ερωτηση για το περιφημο debate:

Ρε παιδια, αυτοι οι 2 [Γιωρικας και Κωστικας] ΑΚΟΥΓΑΝ τι τους ρωτουσαν;

Μου φανηκε σαν διαλογος του στυλ:

-Τι ωρα ειναι;
-Εξω Βρεχει.

Οσον αφορα τους αλλους 4, η αληθεια ειναι οτι μου φανηκε να προσπαθησαν καπως παραπανω να ειναι εντος του θεματος της καθε ερωτησης...

Και αν διεκρινα σωστα, υπηρχε μια ενταση αναμεσα στους δημοσιογραφους; Η Σταη μονο που δεν την εβρισε την Χουκλη :Ρ

Ε ρε κακομοιροι που ειμαστε ολοι μας, ετσι νομιζουμε οτι θα κανουμε κατι...

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2007

Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΒΓΑΖΕΙ ΚΑΙ SOFTWARE ΓΙΑ PC ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ.


Kostakis Express 6.
Αξιοπιστο, σιγουρο, γρηγορο.
What would you like to burn?

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2007

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ!!!

Αναδημοσιευω απο το blog TheSparrow:

H ιστορία που ακολουθεί συνέβη πριν ένα χρόνο. Έχουμε όλα τα στοιχεία, θα χρησιμοποιήσουμε όμως ψευδώνυμα, όχι μόνο γιατί το υποσχεθήκαμε στο παιδί και τους γονείς του, αλλά και γιατί το σχολείο είναι νομικά καλυμμένο. Δεν τον «έδιωξαν» θα πουν, «θέλησε μόνος του να φύγει». Σιγά μη θέλησε! Είναι δυνατόν ένα παιδί, μετά από 14 χρόνια στο ίδιο σχολείο (απ’ το νηπιαγωγείο μέχρι το Λύκειο), να θέλει να φύγει δύο μήνες πριν τελειώσει;

Ο ΣΥΜΜΑΘΗΤΗΣ
Την καταγγελία μάς την έκανε ο Ιάσονας, συμμαθητής του Βασίλη πέρσι στην Τρίτη Λυκείου. «Έγινε κάτι πολύ άσχημο» μας είπε και αρχίζει να μας λέει την ιστορία όπως την έζησε αυτός από το διπλανό θρανίο.

Μια μέρα, εκεί που κάναμε μάθημα στην κατεύθυνση, φωνάζουν τον Βασίλη να πάει στο γραφείο. Βγαίνει και μένει έξω όλη την ώρα. Όταν ξαναγύρισε ήταν χάλια. Τον ρωτάμε «τι έγινε;», δε μιλούσε. Την άλλη ώρα είχε πάρει την τσάντα του και είχε φύγει. Δεν ξαναήρθε ποτέ σχολείο. Όταν κάποια στιγμή τον βρήκα στο κινητό, μου είπε «Με διώξανε, γιατί δε θα ‘γραφα καλά στις Πανελλήνιες και θα χάλαγα τον μέσο όρο του σχολείου». Δεν ήξερα τι να του πω!
Έχουν ξαναδιώξει μαθητές στο σχολείο σου;
Ναι, αλλά όχι στο τέλος της Γ’ Λυκείου! Συνήθως τους διώχνουν στην αρχή της Α’ ή Β’ Λυκείου. Τους λένε να συνεχίσουν αλλού, για το καλό τους και καλά…
Σαν παιδί πώς ήταν; Eίχε πάρει ποτέ αποβολή;
O Bασίλης; Ποτέ! Tο παιδί ήταν άγιο. Oύτε παρατήρηση δεν του είχανε κάνει.
Ήταν ο μόνος κακός μαθητής στην Γ’ Λυκείου;
Όχι, υπήρχαν κι άλλοι δυο-τρεις. Αλλά, βλέπεις, αυτοί πλήρωναν δίδακτρα κανονικά. Eνώ ο Bασίλης, επειδή ο πατέρας του ήταν υπάλληλος του σχολείου ερχόταν δωρεάν. Kαι ξέρανε ότι δε θα κάνουν φασαρία οι γονείς.
Εσείς οι συμμαθητές του τι κάνατε; Ένα παιδί εξαφανίζεται απ’ το σχολείο και δεν κάνετε τίποτα;
Εγώ λίγες μέρες μετά ρώτησα έναν καθηγητή «Τι έγινε ο Βασίλης; Γάγγραινα έπαθε;». Κι άρχισε να τα μασάει, ότι «έγινε για το καλό του παιδιού… για το καλό του σχολείου…». Στο τέλος παραδέχθηκε ότι έγινε μόνο για το καλό του σχολείου -για διαφημιστικούς λόγους δηλαδή!
Οι άλλοι συμμαθητές σου τι κάνανε;
Α, εντάξει, μην το ψάχνεις. Πολύ χαλαρές αντιδράσεις. «Τι μαλακία του κάνανε!» λέγανε μεταξύ τους, αλλά μέχρι εκεί. Εγώ πρότεινα να κάνουμε αποχή και να μην μπούμε μια-δυο μέρες στο μάθημα. Και κάτι κοπέλες, κάτι φυτά, μου λένε: «Ε, μην το παρακάνουμε! Έχουμε και Πανελλήνιες να δώσουμε!»… Και στη γιορτή της αποφοίτησης, δυο μήνες μετά, όταν είπα στη μαθήτρια που θα έβγαζε λόγο μπροστά σε όλους, να πει κάτι για την αδικία που έγινε στον Βασίλη, αυτή μου είπε «εντάξει, θα πω» και τελικά δεν είπε τίποτα η κωλώστρα.
Γιατί αποφάσισες να μας πεις αυτή την ιστορία τώρα, έξι μήνες μετά;
Από τύψεις. Γιατί κι εγώ τι έκανα τελικά; Μετά από μια βδομάδα το βούλωσα.

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ
Mετά τον Iάσονα βρήκαμε τον ίδιο τον Bασίλη. Δε χρειάστηκε να μιλήσουμε πολλή ώρα μαζί του για να καταλάβουμε τι παιδί είναι. Aκόμα και τις στιγμές που φορτιζόταν καθώς θυμόταν την ιστορία, δε σταματούσε να λέει «ο κύριος Γιάννης» για τον διευθυντή του και «ο κύριος τάδε» για τους καθηγητές που τον ειρωνευόντουσαν.
Μια Δευτέρα με φωνάζει ο κύριος Γιάννης (ο διευθυντής) και μου λέει «Βασίλη, δεν είναι καλή η απόδοσή σου και μάλλον δε θα πετύχεις στις Πανελλήνιες. Σκεφτόμουν λοιπόν μήπως θα ήταν καλύτερα να φύγεις από το σχολείο και να τελειώσεις σε ένα άλλο σχολείο που θα σου προτείνω. Εκεί δε θα χρειάζεται να πηγαίνεις συνέχεια, δυο-τρεις φορές μόνο να πας, να σε δουν εκεί οι καθηγητές για να μπορούν να σου βάλουν έναν βαθμό εικονικό. Και αν θέλεις, μπορείς στις εξετάσεις να έρχεσαι να γράφεις εδώ, για να μην καταλάβουν τίποτα οι συμμαθητές σου. Θα δίνεις την κόλλα σου, αλλά εμείς θα την πετάμε. Και θα πηγαίνεις να δίνεις κανονικές εξετάσεις στο άλλο σχολείο».
Τι ήταν αυτό το σχολείο που σου πρότεινε;
Ένα ιδιωτικό νυχτερινό.
Και τι απάντησες;
Από την αρχή του είπα: «Κύριε Γιάννη, εγώ δε θέλω να φύγω. Θέλω να τελειώσω εδώ με τους συμμαθητές μου, με τους φίλους μου. Πώς να πάω σ’ ένα σχολείο που δεν ξέρω κανέναν;». Αρχίζει να μου λέει ότι θα δημιουργήσω προβλήματα στους καθηγητές μου, γιατί αν δεν πάω καλά στις Πανελλήνιες «προσβάλλεται το όνομα και η καθηγητική τους αξία».
Μιλούσε για όλους τους καθηγητές;
Όχι, μόνο για δύο της κατεύθυνσης που του είχαν κάνει παράπονα για την επίδοσή μου.
Τι βαθμό σου είχαν στο τετράμηνο;
Ο ένας 9 κι ο άλλος 12. Στους υπόλοιπους καθηγητές είχα γύρω στο 15.
Για ένα 9 κι ένα 12 μιλάμε τόση ώρα;! Και τι απάντησες στον διευθυντή;
Του λέω «Κύριε, δεν πιστεύω ότι είμαι το μόνο παιδί που δε θα τα πάει καλά στις Πανελλήνιες», «Όχι» μου λέει «μόνο εσύ είσαι! Κοίτα, στο άλλο σχολείο θα πάρεις πολύ καλύτερο βαθμό απολυτηρίου από αυτόν που θα έπαιρνες εδώ πέρα. Σκέψου το!».
Στους γονείς σου το είπες;
Ναι, φυσικά. H μητέρα μου μού είπε «Κάνε ό,τι θέλεις παιδί μου. Αρκεί να νιώθεις εσύ όμορφα και σωστά». Ο πατέρας μου, που είναι πιο νευρικός, μου είπε «Γιατί στο κάνουν αυτό; Να μείνεις στο σχολείο που είσαι!». Την άλλη μέρα ο κύριος Γιάννης με ξαναφώναξε. «Το σκέφτηκες;» μου λέει. «Ναι» του λέω «δε θέλω να φύγω». Και αμέσως έγινε πιο απότομος: «Nα το ξανασκεφτείς! Μέχρι την Παρασκευή που λήγει η προθεσμία για τις μετεγγραφές να έχεις αποφασίσει». Εγώ άρχισα να νιώθω περίεργα… Το απόγευμα η μητέρα μου μίλησε στο τηλέφωνο μαζί του και μου είπε «πάμε να δούμε αυτό το νυχτερινό που μας προτείνει».
Και πάμε με το αυτοκίνητο (μια ώρα δρόμος ήταν το σχολείο!) και η μητέρα μου ανεβαίνει να δει τον διευθυντή. Eγώ βγήκα έξω για να κάνω μια βόλτα και κατάλαβα ότι αυτό το σχολείο δεν ήταν για άτομα κανονικά. Ήταν για άτομα με ειδικές ανάγκες. Όχι όλα βέβαια, αλλά έβλεπα αρκετά παιδιά που είχαν πρόβλημα. Κι ένιωσα πολύ άσχημα, γιατί λέω «Γιατί μ’ έστειλε εδώ πέρα; Με πέρασε για κάνα χαζό;». Είδα μάλιστα στο προαύλιο κι έναν-δύο παλιούς συμμαθητές μου που τους είχε στείλει κι αυτούς εκεί ο κύριος Γιάννης.
Στον Καιάδα…

Και φτάνει η Παρασκευή και μου λέει «Τι αποφάσισες;». Του λέω «Δε θέλω να φύγω». Αυτός νευριάζει «Τι πράγματα είναι αυτά; Εγώ το κάνω για το καλό σου, εγώ για σένα νοιάζομαι!». «Κύριε Γιάννη, δε νοιάζεστε για μένα» λέω «νοιάζεστε για το συμφέρον το δικό σας. Τόσο πολύ σας ενοχλεί αν θα είναι 99% η επιτυχία του σχολείου στις Πανελλήνιες και όχι 100%;». Κι εκεί αγρίεψε πάρα πολύ κι άρχισε να φωνάζει, «Δεν καταλαβαίνεις τι σου λέω; Τι ανωριμότητες είναι αυτές;». Και του λέω «Κύριε Γιάννη, απλά δε θέλω να χάσω τους συμμαθητές μου». Και με πιάνουν τα κλάματα.
Και τι κάνει αυτός;
«Σαν μωρό κάνεις τώρα!» μου λέει. «Κάνε ό,τι θέλεις! Η προθεσμία λήγει το μεσημέρι!». Και σηκώνεται νευρικά, πάει στην πόρτα και πιάνει το πόμολο σαν να μου λέει «φύγε». Και έφυγα.
Πήγες σπίτι σου;
Ναι, μίλησα με τη μάνα μου. Της είπα τι έγινε και της είπα ότι εγώ σ’ αυτό το σχολείο δεν ξαναπατάω. Κι εκείνη έτρεξε τελευταία στιγμή και βρήκε ένα δημόσιο νυχτερινό για να με γράψει. Σε αυτό πήγα τους δύο τελευταίους μήνες.
Mήπως, Bασίλη, έκανες λάθος που έφυγες; Γιατί να τους κάνεις το χατίρι; Tο ξέρεις ότι από τη στιγμή που ήσουν γραμμένος δεν μπορούσαν να σε διώξουν;
Tο ξέρω, αλλά δε μ’ ένοιαζε πια. Kαι τις τελευταίες μέρες οι δύο καθηγητές της κατεύθυνσης ήταν πιο αγριεμένοι μαζί μου. Mου κάνανε συνέχεια ειρωνικά σχόλια: «Γιατί δε φεύγεις ρε Bασιλάκη; Aφού, βλέπεις, δεν μπορείς…».
Φοβόσουν και για τη θέση του μπαμπά σου;
Όχι, δε φοβόμουνα, αλλά δεν ήθελα να του πούνε και τίποτα, ότι ο γιος του δημιουργεί πρόβλημα στο σχολείο και τέτοια. Aπό μικρός πρόσεχα πολύ να μην τον φέρω σε δύσκολη θέση.
Tι σου ‘μαθε όλη αυτή η ιστορία;
Nα μην εμπιστεύομαι κανέναν.

H MHTEPA
Λίγες μέρες μετά μιλήσαμε με τη μητέρα του Bασίλη. Ήταν ανήσυχη, κάθε τόσο τα μάτια της γέμιζαν δάκρυα.
Εγώ πάντα έλεγα στο παιδί μου: «Αφού είσαι καλό παιδί, εμένα αυτό με νοιάζει. Να κάνεις ό,τι θέλεις με το σχολείο. Δε θες να δώσεις Πανελλήνιες; Μη δώσεις!». Δε με νοιάζει το παιδί μου να είναι και του μηδέν και κάτω απ’ το μηδέν. Μου φτάνει που είναι καλό παιδί. Με το που έγινε αυτό, ο Bασιλάκης ξεκίνησε να τρώει τα νύχια του… Ποτέ πριν δεν τα έτρωγε, γιατί έπαιζε κιθάρα. Έβγαλε σπυριά στο πρόσωπο, κοκκίνιζαν τα χέρια του…
Ένα βράδυ έφυγε από το σπίτι. Παίρνω τον πατέρα του στο κινητό και του λέω «Ο Bασίλης έχει εξαφανιστεί, δε σηκώνει ούτε το κινητό». Ξεκινάει αυτός με το μηχανάκι να τον ψάχνει, εγώ με τα πόδια στους δρόμους. Πάω και στο σχολείο γιατί σκέφτηκα ότι μπορεί να έχει πάει εκεί και να κάνει καμιά φασαρία. Βλέπω τον διευθυντή στο γραφείο του, τον ρωτάω αν πέρασε ο Bασίλης από δω, μου λέει «όχι». Του λέω πόσο δύσκολα περνάει το παιδί μου και αρχίζει να μου λέει ότι είμαι αχάριστη και ότι το σχολείο έχει κάνει πάρα πολλά για το παιδί μου όλα αυτά τα χρόνια… Συνεχίζουμε να ψάχνουμε τον Bασίλη στους δρόμους. Τελικά, τον βλέπει τυχαία ο πατέρας του σ’ ένα παγκάκι σ’ έναν πεζόδρομο. Φόραγε το καπέλο του, είχε χωθεί στο μπουφάν του κι έκλαιγε… Τον πήραμε σπίτι.
Στις συγκεντρώσεις γονέων μου έλεγαν οι καθηγητές ότι με λίγη προσπάθεια μπορεί να βελτιωθεί. Μόνο ένας της κατεύθυνσης μού έλεγε «Τι έρχεστε; Δεν ξέρετε τα χάλια του γιου σας;». Και μια φορά μου είπε «Εντάξει, όλοι λένε “να είναι καλό παιδί και να είναι καλό παιδί”. Σημασία έχει να είναι και καλός μαθητής!». Και με ρώτησε ο Bασίλης μόλις του το ‘πα αυτό: «Ρε μαμά, τι είναι καλύτερο; Να είμαι καλός άνθρωπος ή καλός μαθητής;»

Πηγή: Περιοδικό Schooligans (www.theschooligans.gr)

Πιστευω οτι αξιζει τον κοπο να αναδημοσιευτει απο ολους μας.

Just do it.

Ειναι μερικα πραγματα που τα βλεπεις στην τηλεοραση και σου γεννανε απιστευτα πολλα συναισθηματα. Οπως για παραδειγμα στο τελευταιο επεισοδιο των Friends που ο Ρος ωρυεται "Did she get off the plane? Did she get off the plane?" και στα καπακια η Ρειτσελ ειναι στην πορτα του.

Σαν θεατης, φρικαρει το κεφαλι σου απο το απροσδοκητο, ή απο το τι μπορει να κανει καποιος ανθρωπος για καποιον αλλον.

Στην πραγματικοτητα, αν εισαι πρωταγωνιστης ενος τετοιου σκηνικου, πολυ απλα δεν εχεις χρονο ουτε και μυαλο να σκεφτεις τιποτα απο τα παραπανω.

Απλα το κανεις.-