Τρίτη, 10 Ιουνίου 2008

Season Break

...Αλλη μια επαγγελματικη χρονια εφτασε στο τελος της...

Και ειδικα φετος, ηταν παρα πολυ διδακτικη, εμαθα παρα πολλα πραγματα... Εζησα θετικα και αρνητικα, ολα στο προγραμμα ειναι αλλωστε... Αλλα το κυριοτερο, ενιωσα πως ανταπεξηλθα...

-Φετος για πρωτη φορα δουλεψα σαν το σκυλι: 6,5 μερες την εβδομαδα [την Κυριακη την παλεψα να την κρατησω εντελως ελευθερη, και για 3-4 μηνες τα καταφερα], 35 ωρες μαθηματος [συν τα μεταφορικα εννοειται]... Καθε μερα, εφευγα απο το σπιτι το μεσημερι και γυρνουσα βραδυ. Αν εξαιρεσουμε την σωματικη κουραση ωρες-ωρες, σε γενικες γραμμες η ψυχολογικη κουραση δεν με λυγισε. Βεβαια, στην εξεταστικη του Γεναρη το αμελησα λιγο [τι λιγο...] το πανεπιστημιο, οποτε πρεπει να ρεφαρω τωρα και τον Σεπτεμβριο για να υπηρετησω την πουτανα πατριδα :)

-Ειδα πως ειναι να κανεις μαθημα σε παρα πολλα διαφορετικα παιδια, πως ειναι να εχεις ταυτοχρονα καλη και κακη χημεια με το καθενα. Ειχα μαθηματα που εμπαινα στην ταξη ή στο δωματιο του παιδιου και πραγματικα περνουσα καλα, ειχα και μαθηματα που μου εβγαζαν την πιστη, ειχα και μαθηματα που μου ηταν τελειως αδιαφορα. Μαλλον το φετινο μαθημα ειναι οτι δεν γινεται να εχω καλη χημεια με καθε μαθητη μου, οπως και να το κανουμε.

-Ειδα γονεις περιεργους, υπερβολικους, προστατευτικους, υπερπροστατευτικους, υποπροστατευτικους, γονεις που νοιαζονταν πραγματικα, γονεις σταρχιδιστες, γονεις χωρισμενους, γονεις χηρους/ες... Και ολους μαζεμενους... Και με αυτο το ματι, καταλαβα παρα πολλα πραγματα για την συμπεριφορα των ιδιων των παιδιων.

-Ειδα το κακο προσωπο του ιδιωτικου τομεα, ευτυχως οχι πανω μου, αλλα διαφοροι συναδελφοι περασαν ασχημα φετος... Να ετοιμαζομαι;

-Επιτελους καταλαβα γιατι οι καθηγητες στα ιδιαιτερα βαρανε στο κεφαλι τις τιμες που βαρανε... Οταν ξεκινουσα, πριν 6 χρονια, ξεκινησα με 7€ το 60λεπτο, φετος επαιρνα τα διπλα πανω-κατω. Και διαπιστωσα στην πραξη, ιδιοις ομασι, οτι ο μεσος καθηγητης του ιδιωτικου τομεα πρεπει να δουλεψει 9 μηνες για να ζησει 12. Με τα λεφτα που εβγαζα φετος, ισα ισα θα μπορουσα να κρατησω δικο μου σπιτι.

-Ανελαβα για πρωτη φορα ευθυνη πανελλαδικων εξετασεων, με ο,τι αυτο σημαινει: Να φτιαξω δικο μου corpus σημειωσεων/ασκησεων/παλαιων θεματων, να βγαλω την υλη ως τον Μαρτιο, να καλυψω καθε πιθανη και απιθανη ασκηση που μπορει να πεσει στο τελος, να χαλαρωσω τα παιδια, να τα ξε-αγχωσω, να τα ντοπαρω ψυχολογικα, να τους μιλησω για την φοιτητικη ζωη, να τους δινω κινητρα να διαβασουν, να τους δινω συμβουλες για το ποσο να κοιμουνται, τι να τρωνε, πως και ποσο να διαβαζουν, κτλ... Και στο τελος, την μερα των εξετασεων του μαθηματος μου, ημουν επι ποδος να περιμενω τα θεματα και το αγχος που ειχα δεν το περιμενα καν...!!!

-Ειδα την ηθικη ικανοποιηση οταν ενα παιδι τα πηγαινε καλα, ειδα την συμπαθεια εκφρασμενη ευγλωττα, ειδα μαθητες μου να αναρωτιουνται αν του χρονου αυτοι που θα τους κανουν μαθημα θα "τα λενε τοσο καλα οσο εγω", ειδα μαθητες μου να με ρωτανε "στα φροντιστηρια οι καθηγητες ειναι σαν κι εσενα;", εζησα ενα μεγαλο τελος εποχης με μερικους απο αυτους... Ειδα γονεις να μου ζητανε να κανουμε μαθηματα οταν θα ερχομαι με αδειες απο τον στρατο [!], ειδα γονεις να προσπαθουνε να με "κλεισουνε" για του παραχρονου [!], ειδα γονεις να μου ζητανε να τους βρω αντικαταστατη μου, ειδα εμπιστοσυνη.

-Και απο την αλλη, ειδα μαθητες που δεν τους προκαλουσα το παραμικρο "γκελ", ειδα μαθητες που χαρηκαν για το τελος της συνεργασιας μας, ειδα γονεις που δεν μου ειπαν τιποτα για του χρονου [και δεν ηξεραν οτι φευγω φανταρος], ειδα οτι γεννουσα την αντιδραση, τον εκνευρισμο σε καποια παιδια.

-Για πρωτη φορα φετος ειδα την απασχοληση μου αρκετα επαγγελματικα, απο ενα σημειο και μετα ειχα την εικονα πως πουλουσα τον τελευταιο μου ελευθερο χρονο, ειδα πως αμειβομουν πολυ καλα.

Μετα απο αυτην την τοσο κοπιαστικη χρονια, φετος νιωθω πως "ανδρωθηκα" και "ψηθηκα" τοσο ως καθηγητης, ωστε η φοιτητικη ζωη ουσιαστικα να μου φαινεται κατι απομακρο [αν και τυπικα δεν στεκει αυτο]. Και το κυριοτερο; Γουσταρα. Με τα καλα και τα κακα, αυτη την χρονια εβγαλα γουστα.

Γαμιεται ο στρατος.

18 σχολίασαν...:

laplace78 είπε...

Γαμιεται ο στρατος.
etsi apla...

eyxomai kalo kalokairi

nineta είπε...

Από τη μια σε ζηλεύω που δε θα δουλεύεις..Από την άλλη όμως,παλεύεται οσ στρατός;;
Φαντάσου οτι κάνεις διακοπές!!!

:))))))))))))))))))

phlou...flis είπε...

Το λοιπόν φίλε μου, μάλλον τα είδες όλα. Είδες πως ακόμα και αν θες ή κι αν τα δίνεις όλα, δεν είναι απολύτως σίγουρο ότι θα ...πάρεις κιόλας. Είδες πόσο δύσκολη είναι η δουλειά με παιδιά και ...παιδιά, ακόμη και όταν την αγαπάς (φαντάσου εκείνους που δεν την αγαπούν τί τραβάνε). Είδες και πόσο δύσκολοι είναι και οι γονείς. Τελικά αυτή η ...ευσυνειδησία αμοίβεται; Κι αν είσαι ταγμένος σε δημόσιο σχολείο, μακριά από ιδιαίτερα και φροντιστήρια, η ευσυνειδησία αμοίβεται; Γιατί υπάρχουν και τέτοιοι δημόσιοι.

Σοφία είπε...

Αυτό το ποστ αξίζει να το διαβάσουν όσοι πιστεύουν ότι το επάγγελμα του δάσκαλου είναι βόλεμα :-)

γυάλινο δάκρυ είπε...

@σοφία
το επάγγελμα του δασκάλου έιναι όντως βόλεμα για πολλούς που έχουν διοριστεί στο δημόσιο και κάθονται και τα ξύνουν και τους ενδιαφέρει μόνο να πουν ότι βγάλανε μια ύλη και τίποτα παραπάνω. Φυσικά και έιμαι εναντίον του δημοσιοϋπαλληλισμού με αυτή την έννοια και με ενδιαφέρει εκτός από το να βγει η απαραίτητη ύλη, το να μπορέσω να βοηθήσω τους μελλοντικούς μου μαθητές να αποκτήσουν κριτική σκέψη και να μην τρώνε ό,τι τους σερβίρουν, όπως επίσης να έχω μια βαθύτερη σχέση με τα περισσότερα παιδιά πέρα του τυπικού καθηγητής-μαθητής. Αλλά δυστυχώς τα σχολεία πλέον έχουν καταντήσει ένα φασιστικό μέσο για να μας περνάνε στο κεφάλι ότι γουστάρουν και να μας κοιμίζουν ακόμα περισσότερο.
Συμφωνώ, γαμιέται ο στρατός.
Σουρωτήρι συγνώμη για το σχόλιο σεντόνι και που είπα άσχετα μέσα.

An-Lu είπε...

Μ' αρέσει η αυτοαξιολόγησή σου!!!

>Lina είπε...

γυαλινο δάκρυ πιστευω ότι μια δουλεια σ εα γραφείο είναι πιο έυκολη για κάποιον που θελει να τα ξύσει.

όχι πως διαφωνώ ότι υπαρχουν εκπ/κοι που δεν γουστάρουν τη δουλειά τους, αλλά όσοι υπάροχυν βασανίζονται εξίοσυ με τους μαθητές τους.

γυάλινο δάκρυ είπε...

@>lina
Δεν διαφωνώ με αυτό που λες. Αλλά δεν βάζω όλους τους εκπαιδευτικούς σε ένα καλούπι. Γιαυτο λέω "για πολλους". Γιατί είχα καθηγητές που όποτε π.χ. γινόταν φασαρία στην τάξη καθόντουσαν στην έδρα τους κ δεν έκαναν τίποτα για να μας επαναφέρουν. Έδειχναν ότι δεν τους νοιάζει. Κ στη σχολή μία καθηγήτρια μας είπε συγκεκριμένα "είτε κάνω την παράδοση είτε όχι τα λεφτά μου θα τα πάρω, οπότε δεν είναι δικό μου πρόβλημα το τι θα κάνετε"
Αυτή η στάση δε μ'αρέσει σε ορισμένους εκπαιδευτικούς. οι συγκεκριμένοι π.χ. δε βασανίζονται καν. Άλλωστε κ εσύ δεν προτιμάς να μην κάνεις ένα απλό τυπικό μάθημα αλλά να αναπτύξεις μια βαθύτερη σχέση με όσους μαθητές βλέπεις ότι είναι πρόθυμοι να συνεργαστούν;

Γιώργος είπε...

Γαμιεται ο στρατος.ΤΕΛΟΣ.-
Επισης χαιρομαι που περισσοτερα ειναι τα θετικα σε σχεση με τα αρνητικα που εισεπραξες...αυτο απο μονο του λεει πολλα

Sourotiri είπε...

laplace78, χαιρομαι που συμφωνουμε :) Βεβαια δεν προβλεπεται κατι σπεσιαλ για το καλοκαιρι, αλλα θα δειξει...

νινετα, ναι, ακριβως αυτο σκεφτομαι για τον στρατο :Ρ

phlou...fli, πολλες φορες η ευσυνειδησια δεν αμειβεται δυστυχως, τουλαχιστον απο τα οσα εχω δει με τα ματια μου.

σοφία, η αληθεια ειναι οτι τα περισσοτερα τα ακουν οι δασκαλοι παρα οι καθηγητες [και οι δασκαλοι τραβανε μεγαλυτερο ζορι στην ταξη].

γυαλινο δακρυ, κανενας λογος για συγνωμη :) Γνωμη μου ειναι πως θα επρεπε το δημοσιο να βρει δικλιδες ασφαλειας για καποιον που ειναι αποδεδειγμενα ξυσαρχιδης, αλλα... Πως θα βγαινουν οι ψηφοι μετα;

αν-λου, εμενα στην αρχη δεν μου αρεσε παντως :) Εννοω πως μου κακοφανηκαν καποια πραγματα αλλα... κανεις δεν ειναι τελειος.

λινα, ο ξυσαρχιδης θα τον βρει τον τροπο του... [γνωρισες και εναν πολυ προσφατα]

γυαλινο δακρυ [2], την συγκεκριμενη φραση την εχω πει κι εγω, αλλα για να παρακινησω τους μαθητες μου να διαβασουν και για να καταλαβουν οτι το μαθημα γινεται για αυτους, οχι για μενα.

γιωργο, καλως ηρθες στο μπλογκ μου, ελπιζω να σε βλεπω συχνα ;) Αν κατι σημαινει αυτο που λες, ειναι πως μαλλον δεν εχω κανει λαθος επιλογη :)

~~A~~ είπε...

Έλα,άσε τον στρατό θα περάσει!Και όταν περάσει θα τα ξαναέχεις όλα αυτά!

lifewhispers είπε...

αχα!!!καλη αρχη στο καλοκαιρι λοιπον και μεχρι να παρουσιαστεις φροντισε να το εκεμεταλλευτεις στο επακρο. πραγματι το ποστ μου ανοιξε τα ματια, διοτι εχω 2 κολλητες, και οι 2 δασκαλες και καθομαι και τις βριζω συνεχεια οταν ακουω να παραπονιουνται!
μαλακια κανω.
καλο βραδυ ρε!

Γιώργος Μαργαρίτης είπε...

Καταρχήν Lifewhispers καλά κάνεις και τις βρίζεις τις φίλες σου αν κωλοβαράν. Είναι διαφορετική η περίπτωση ενός που τελείωσε το Παιδαγωγικό και διορίστηκε άμεσα, διδάσκει και πληρώνεται κανονικότατα, και διαφορετική η περίπτωση του Σουρωτήρι (ή η δικιά μου και άλλων τόσων), δηλαδή η περίπτωση ενός Μαθηματικού, Πληροφορικού, κτλ που προσπαθούν να διοριστούν στο δημόσιο. Όποιος παίρνει πτυχίο Παιδαγωγικού διορίζεται *άμεσα*, όποιος παίρνει πτυχίο άλλης σχολής περιμένει ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ για διορισμό. Και θα πρέπει να κάνει και κανένα μεταπτυχιακό για να έχει 2% περισσότερες πιθανότητες να επιλεγεί. Και όλα αυτά τα χρόνια αναγκάζετε να κάνει φροντιστήρια και τρίτες δουλειές για να τα βγάλει, τη στιγμή που οι Παιδαγωγοί βρέξει χιονίσει έχουν το μισθό τους και τη δουλειά τους, και τους παίρνει και να κωλοβαράνε, αφού έχουν καπαρωμένη τη θέση αιώνια.

Για το Παιδαγωγικό δε το συζητάω καν: 2 φίλες και ένας φίλος μου τελείωσαν το Παιδαγωγικό πριν 2 χρόνια, και διδάσκουν ήδη και οι τρεις σε δημοτικά 2 χρόνια. Τι να λέμε τώρα, τι να παραπονεθούν κι αυτοί, αν παραπονεθούν τότε είναι αχάριστοι σε σχέση με την κατάσταση μας. Και ο φίλος μου σημειωτέον ήταν από τους "κακούς" μαθητές στο λύκειο, αυτό τα λέει όλα και για το πως πήρε το πτυχίο και για το πως θα διδάξει τα νέα παιδιά.

Τέλος, στη γενική περίπτωση αποφοίτων σχολών που προσπαθούν να μπουν στο δημόσιο, υπάρχει μία "διαδικασία" που με τσατίζει αφάνταστα: παίρνω εγώ πτυχίο πληροφορικής, παίρνει και μία συμφοιτήτρια μου. Για κάποιο εντελώς ηλίθιο και ρατσιστικό λόγο, το υπουργείο παιδείας θεωρεί πως επειδή εγώ δεν έχω τελειώσει τον στρατό είμαι πιο άχρηστος από κάποιον βλάκα με λιγότερα προσόντα που το έχει τελειώσει ή κάποια ηλίθια με επίσης λιγότερα προσόντα που δεν έχει την υποχρέωση να πάει. Δε πα να χω εγώ μεταπτυχιακό και πτυχίο με άριστο βαθμό, εφόσον δεν έχω παει στρατό δεν έχω καμία πιθανότητα για αναπληρωτής, ενώ μία συμφοιτήτρια μου χωρίς μεταπτυχιακό και με υπερβολικά χαμηλότερη βαθμό πτυχίου από μένα έχει πολλές περισσότερες πιθανότητες να πάει.

Βασικά όσον αφορά εμένα δεν κυνηγάω το δημόσιο. Στην τελική το απεχθάνομαι. Δε θέλω να χαραμίσω τις γνώσεις μου για να κάνω μάθημα το οποίο θα μπορούσα να το κάνω με τις γνώσεις που είχα από το πρώτο έτος. Ναι, είναι η μονιμότητα, ναι είναι ο μισθός και τόσα άλλα. Αλλά δε γουστάρω να κάτσω να φάω 7 χρόνια για πτυχίο & μεταπτυχιακό για να διδάσκω προγραμματισμό πρώτους έτους σε Α' βάθμια και Β' βάθμια. Το θεωρώ υποβάθμιση των γνώσεων μου και του ίδιου μου του εαυτού. Γι αυτό ξεκινάω διδακτορικό και όπου με βγάλει.

"Αν είσαι πολύ καλός σε αυτό που κάνεις, δεν υπάρχει περίπτωση να μη βρεις μια πολύ καλή θέση σε αυτό που κάνεις."

Γιώργος Μαργαρίτης είπε...

Επίσης, Σοφία:
"Αυτό το ποστ αξίζει να το διαβάσουν όσοι πιστεύουν ότι το επάγγελμα του δάσκαλου είναι βόλεμα :)"

Μα το ποστ δεν αναφέρεται στην τυπική περίπτωση του δασκάλου, η οποία *είναι* βόλεμα! Αυτή είναι η τυπική περίπτωση κάποιου που δεν έχει τελειώσει το Παιδαγωγικό άλλα κάποια άλλη σχολή, και προσπαθεί να γίνει διοριστεί στο δημόσιο!

Ξαναδιάβασα το προηγούμενο σχόλιο μου, ότι να ναι. Καταλαβαίνετε γιατί είχα 12 στην έκθεση στο Λύκειο...

Η Λίνα ξέρω πως δεν θα παρεξηγηθεί από τα περί δασκάλων και Παιδαγωγικών. Σουρωτήρι κουράγιο!

τετράγωνος κύκλος είπε...

Απ'ότι κατάλαβα αυτή η χρονιά ήταν πολύ ''γεμάτη''.Σημασία έχει το να πέρασες καλά μ'αυτό που έκανες όσο κουραστικό και αν ήταν.Άκουσες καλά σχόλια από γονείς και μαθητές το οποίο για ένεν δάσκαλο είναι ηθική ικανοποίηση.Όσον αφορά για το στρατό,υπομονή!Θα περάσει ο καιρός..

κρασι & νερο στα ονειρα μας είπε...

πολυ καλη αυτοκριτικη κανεις , εχεις γνωση του τι κανεις και πως λειτουργεις ,αλλα και πως ειναι το γυρω περιβαλλον σου.
τωρα για το στρατο fuck... κοιτα να περασεις καλα 1 χρονος ειναι θα περασει .

>Lina είπε...

@ Γιώργο δεν τίθεται θέμα παρεξήγησης, εφόσον όμως δεν μας τοσυβαλιάζετε όλους. Το ότι έτυχε για παράδειγμα να περάσω ασεπ (κι όποιος πει ότι πέρασε αδιάβαστος είναι ψεύτης) και να διοριστώ αμέσως δεν καταλαβαίω για ποιό λόγο να κάνει το επάγγελμά μου βόλεμα ή εύκολο.

γιατί δεν γίνονται όλοι δάσκαλοι τότε;

Τώρα το ότι πρόκειται για μια σχολή που δυστυχώς, κυρίως λίγα χρονια πριν περνούσαν μαθητές του 13 είναι ένα θέμα... (αν και προτιμώ για το παιδί μου υπευθυνο δάσκαλο του 13, παρά στεγνό "προπονητή" του 19). Υπάρχει πολλή σαβούρα στο επάγγελμα, αλλά και λίγη αναγνώριση.

Marina είπε...

Καλώς ήρθες στο χώρο της ωριμότητας. Μου άρεσε το άρθρο σου πάρα πολύ. Μου θύμισε τότε παλιά που δούλευα και εγώ στα Φροντιστήρια. Πώς τα μάτια των παιδιών σου "δίνουν" την αποδοχή, την αγάπη, πώς αισθάνεσαι όταν πετυχαίνουν και όταν οι γονείς σε θέλουν και για του χρόνου. Και πώς κάποιοι άλλοι, δεν σε δέχονται, δεν μαθαίνουν, και οι γονείς τους υπαίτιοι των προβλημάτων τους. Ολα αυτά όμως κάνουν τη σούπα γευστική
Και όπως έλεγε ο Κίπλινγκ στο ποίημα του "Αν".. στο τέλος..you have become a Man, my son