Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2008

Flashback 10 χρονια πριν: Ερωτικος 87,6fm.

Αυριο ξεκινανε τα σχολεια, και, κατι αυτο, κατι η ραδιοφωνικη εκπομπη που ακουγα λιγο πριν, θυμηθηκα τα γυμνασιακα μου χρονια, τουτεστιν ~10 χρονια πισω...

Μια φορα κι εναν καιρο λοιπον, υπηρχε ο eroticos στα 87,6fm... [Σημερα αποτι βλεπω εγινε Λαικος 87,6fm και η ταση για εμετο με επισκεφτηκε :Ρ]. Τον ακουσα τυχαια μια φορα, οταν, χειμωνιατικα, κουκουλωμενος κατω απο το παπλωμα μου, μεσα στην νυχτα, κι ενω υποτιθετο πως κοιμομουν [για τους γονεις μου], στην ζουλα, εκανα ζαπινγκ με το walkman μου.

Επεσα πανω στην φωνη του Λευτερη Μαρογλου, ο οποιος συνομιλουσε με μια ακροατρια και συζητουσαν περι αγαπης και ερωτα, με την υποκρουση διαφορων ροκ μπαλαντων... Αυτο ηταν, κολλησα. Καθε βραδυ μετα τις 12 συντονιζομουν στους 87,6 και αφηνομουν στην μαγευτικη φωνη του Μαρογλου και τα γοητευτικα του λογια, ακουγοντας σοφιστειες περι αγαπης, ερωτα, φιλιας, ζωης, κτλ...

Καποια στιγμη η εκπομπη εμπλουτιστηκε. Η πρωτη ωρα ηταν μουσικη και η δευτερη ωρα ηταν των ακροατων. Μπορουσες να παρεις τηλεφωνο, να αφησεις ενα μηνυμα και θα το διαβαζαν στον αερα σαν ενα ραβασακι που χανοταν στον αερα της πολης, ή ακομη ακομη μπορουσες και να μιλησεις στον αερα. Ειχαν προστεθει και αλλοι παρουσιαστες, θυμαμαι τον Γιαννη Ιωαννιδη, την Αθηνα, τον Νικο Βογιατζη... Μαγευομουν πολυ με αυτα τα "εναερια ραβασακια", δεδομενου οτι τα εστελναν παιδια της ηλικιας μου, εκφραζοντας ερωτες, ανεκπληρωτα παθη, γαμωτο, ευτυχιες και δυστυχιες, παντα μεγεθυμενες εννοειται... Εφηβεια γαρ...

Μεχρι που ακουσα ενα τετοιο ραβασακι, του οποιου ο αποστολεας, ο παραληπτης και το περιεχομενο ταιριαζαν τραγικα με μια κατασταση που διαδραματιζοταν στην παρεα μου... Μου καρφωθηκε στο μυαλο οτι καποιος απο την παρεα μου [καποια για την ακριβεια] ηταν και αυτη συνακροατρια της εκπομπης...

Την επομενη μερα πηγα στο σχολειο και την ρωτησα. Δεν ειχα αδικο. Ηταν και αυτη συμμετοχη σε αυτην την μυστικιστικη εκπομπη...

Εκτοτε, αφοτου "αποκαλυφτηκε" η "μυστικη" εκπομπη, τα ραβασακια των οποιων ο αποστολεας, ο παραληπτης και το περιεχομενο ταιριαζαν με καταστασεις της παρεας μου, πηγαιναν κι ερχονταν. Καθε ανομολογητο παθος, καθε κρυφος ερωτας, οσα δεν ειπαμε απο φοβο ή ντροπη, πλανωνταν στον αερα της πολης. Γινονταν διαφορα πραγματα στο σχολειο, και οσα δεν λεγαμε ο ενας στον αλλον τα ακουγαμε σε live μεταδοση.

Εννοειται, την επομενη μερα ειμασταν ολοι σαν να μην συνεβη τιποτα. "Συμπτωση" ηταν οτι ενας Γιωργος εστειλε σε μια Ελενα το Α μηνυμα, "συμπτωση" οτι ενα Sourotiri εστειλε σε μια Μαρια το Β μηνυμα, "συμπτωση" φυσικα ηταν και οι απαντησεις σε αυτα τα μηνυματα. Στο κατω κατω, η Θεσσαλονικη ειναι "μια τεραστια πολη", που εχει αμετρητους Γιωργους, Ελενες, Μαριες, Sourotiria.

Ακομη θυμαμαι την αισθηση του μυστικου που ειχα, οταν κουκουλωμενος κατω απο τα σκεπασματα εβαζα τα ακουστικα στα αυτια μου ανυπομονοντας να ακουσω την εκπομπη... Οταν επαιρνα τηλεφωνο για να αφησω το μηνυμα μου ετρεμε το φυλλοκαρδι μου μην μπει μεσα η μανα μου και με βρει ξυπνιο. Το ιδιο φυσικα και οι συμμαθητες μου.

Απο ενα σημειο και μετα, δεν ξερω πως, φανταζομαι τελειως αυτοματα, η θεωρια των "συμπτωσεων" ειχε καταρρευσει. Στο σχολειο δεν καναμε κουβεντα για τον ερωτικο, αλλα πλεον ολοι ξεραμε πως ακουμε την εκπομπη.

Μεχρι που καποια στιγμη, ενα Σαββατο πρωι, εγω και ο τοτε κολλητος μου αποφασισαμε να παμε αυτοπροσωπως στον ερωτικο για να αφησουμε το μηνυμα μας. Ο κολλητος ειχε τρελο ερωτα μια συμμαθητρια μας, ανομολογητο ερωτα, με λιγα λογια ειχε πνιγει σε μια κουταλια νερο απο μονος του. Παμε πανω, αφηνουμε το μηνυμα στο κουτι με τα μηνυματα, ενα μηνυμα βαθια πονεμενο, και παμε να φυγουμε. Ελα ομως που στα σκαλια πετυχαμε τις φιλες μας...

Αντιλαμβανομαστε οτι οι κοπελες θα ανεβουν πανω για να αφησουν το δικο τους μηνυμα, και το πρωτο μηνυμα που θα βρουν πανω πανω θα ειναι το δικο μας, που απευθυνεται σε αυτες!!! We didn't see that coming... Περιττο να σας πω οτι το αποφυγαμε αυτο πολυ διακριτικα, με τον κολλητο να φωναζει "ΚΡΑΤΑ ΤΕΣ ΕΔΩ", να τρεχει πανω να μαζεψει το μηνυμα, και εγω να παλευω μαζι τους για να μην τον προλαβουν...

Αχ... Ωραιες εποχες ρε πουστη μου...

10 σχολίασαν...:

Princess είπε...

Ενα ραβασάκι στον αερα της πολης... αφιερωμενο σε αυτον που σου στοιχειώνει τις νυχτες... αυτα που ποτε δε θα μπορούσες να πεις, παρα μονο ισως με ενα τραγουδι...καποτε τα fm ηταν ζωη και ραβασάκι στον αερα... τωρα γινανε καυγάδες στον αερα, υστερικές φωνές και διαφημίσεις του τζάμπο... αυτο λεει, το λενε προοδο...

Acro είπε...

Είδες και τον Λευτέρη από κοντά;
Τυχερέ!!!

Lina είπε...

γιατι δε λες ρε βλαμμενο και ποιοα αλλη ακουγε την ιδια εκπομπη, χιλιόοοομετρα μακριά;

γυάλινο δάκρυ είπε...

Θα συμφωνήσω με princess.. Συν το ότι όποια κουλή διαφήμιση υπάρχει, στο ραδιόφωνο θα την ακούσεις. Τώρα βολεύτηκε το 95% των σταθμών με playlist που επαναλαμβάνονται κάθε 2-3 ώρες και όλη την ώρα μιλάνε πάνω στα τραγούδια οι εκφωνητές λέγοντας βλακείες.
Το τελευταίο σκηνικό ήταν όλα τα λεφτά!! Το φαντάζομαι live!

Sourotiri είπε...

princess, ναι ρε γαμωτο...

Ακρο, οχι, τον Λευτερη δεν τον πετυχα ποτε απο κοντα :)

Λινα, εσυ μωρο μου ;)

γυαλινο δακρυ, το θεμα με τις πλεηλιστ ειναι μια μαλακια και μιση... Οσο για το σκηνικο, αλλο να στο λεω και αλλο να το βλεπεις :)

Acro είπε...

Sourotiri, καλά σε είπα τυχερό λοιπόν :)

[disclaimer] Με όλη την "πρώην συναδελφική" φιοριτούρα μου στον Λευτέρη, που έκανε και κάνει το ραδιόφωνο, που κάποιοι χρειάζονται:)

~~A~~ είπε...

Πολύ ωραία ιστορία σουρωτήρι!

Τι κρίμα που αυτή η διστακτικότητα συνεχίστηκε και μετά την εφηβεία...

Ε Λίνα; :P

Lina είπε...

μουα-χα-χα

Sourotiri είπε...

Ρε δεν κοβετε την καζουρα λεω γω :Ρ

~~A είπε...

:*