Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page four: Ο ελληνικος στρατος ειναι ενα μπουρδελο και μισο.

Μ'αυτα και με εκεινα, εφτασα αισιως στο τελος της τριτης εβδομαδας στην εκπαιδευση.

Και προχθες εγινε ενα σκηνικο που νομιζω ειναι χαρακτηριστικο του στρατου.

Οπως σας ειπα και σε προηγουμενο ποστ, καβατζωθηκα σε γραφειο και βοηθαω [τι βοηθαω δηλαδη, ολη την δουλεια εγω την κανω] σε διαφορα εγγραφα.

Ας τα παρουμε ομως απο την αρχη.

Την Τεταρτη εχουμε εκπαιδευση για την βολη. Το πρωι ο Λοχιας με ζηταει στο γραφειο του, αλλα ο Λοχαγος θελει να με παρει στην εκπαιδευση, μιας και την Πεμπτη εχουμε βολη. Ξεχναει ομως πως εκκρεμει γιατρικη γνωματευση για ενα ζητημα που εχω στο αυτι μου, και οτι την γνωματευση δεν θα την εχει ως την βολη, αρα οτι δεν θα κανω βολη. Με λιγα λογια, θελει να με παρει στην εκπαιδευση τζαμπα. Πηγαινω στην εκπαιδευση, με αποτελεσμα η δουλεια στο γραφειο να μεινει πισω.

Την Πεμπτη, παμε για βολη. Εγω δεν πυροβολω, αλλα καθομαι εκει σαν διακοσμητικο στοιχειο. Σε καποια φαση, ο Λοχιας μου λεει οτι μετα την βολη θα πρεπει να παω στο γραφειο γιατι εχουμε πολλη δουλεια. Το ΠΣΚ που τελειωνει σημερα θα εχει πολλους αδειουχους, και ως εκ τουτου τα παντα πρεπει να ετοιμαστουν στην εντελεια. Αδειες, εξοδοι, υπηρεσιες, κτλ κτλ κτλ. Εν τω μεταξυ, η βολη διακοπτεται για αγνωστους λογους, αφηνοντας ετσι 50 ατομα με το πουλι στο χερι. Αυτοι, θα πρεπει να πυροβολησουν την Παρασκευη, μαζι με τους αλλους 150 που ηταν ουτως η αλλως να βαρεσουν την Παρασκευη. Την Πεμπτη, παω στο γραφειο και μενω εκει ως τις 11 το βραδυ. Ο,τι εγγραφω διαταχθηκα να φτιαξω, το εφτιαξα.

Και ερχεται η Παρασκευη. Εγω μενω στο γραφειο, ετοιμαζω κατι τελευταιες λεπτομερειες, την ωρα που οι αλλοι πυροβολουσαν στοχους. Επειδη ομως ηταν υπεραριθμοι, αργουν να ερθουν. Σε καποια φαση, εχουμε της πουτανας τα ατομα που ειναι αδειουχοι και πρεπει να φυγουν, καποιοι απο αυτους εχουν ηδη χασει το λεωφορειο για την πολη τους και ειναι εκνευρισμενοι τερμα, ενω και τα στελεχη θελουν να τους διωξουν για να σχολασουν. Επικρατει ενα κλιμα διαχυτου εκνευρισμου.Την ιδια ωρα εγω ειμαι θαλαμοφυλακας οχι ενος αλλα τεσσαρων θαλαμων, μιας και οι υπηρεσιες βγηκαν με δεδομενο οτι θα λειπουν πολλα ατομα με αδεια, οποτε οσοι εμειναν χωθηκαν ασχημα.

Ο Λοχιας μας ανακαλυπτει οτι εχει ξεχασει να μου πει να κανουμε καταστασεις οπλων. Και με καλει στο γραφειο του να τις φτιαξω, παρολο που ειμαι θαλαμοφυλακας και πρεπει να μεινω στην θεση μου. Παω στο γραφειο, μιας και επροκειτο για εντολη.

Με το που παω στο γραφειο, καποια ατομα θελουν τα οπλα τους για την αναφορα. Μου λεει ο ανθυπολοχαγος μου [και υπευθυνος για τα οπλα] μου να παω πανω και να τους ανοιξω τους οπλοβαστους και σε ενα λεπτο να ειμαι κατω. Αντιλαμβανομαι οτι σε ενα λεπτο δεν προλαβαινω να καταγραψω της πουτανας τα οπλα που βγαινουν απο τους θαλαμους. Ταυτοχρονα, και ενω εχουν αρχισει να φευγουν τα οπλα, με ξαναφωναζουν κατω στο γραφειο, γιατι ειχαμε και εκεινες τις καταστασεις που λεγαμε. Η ωρα εχει παει 3 παρα 10 και ο υπευθυνος των οπλων θελει να σχολασει στις 3, οταν και θελει οι καταστασεις να ειναι ετοιμες στην εντελεια. Ελα ομως που τον εχω πανω απο το κεφαλι μου να βριζει και να καταριεται και μου ξεφευγουν 3-4 ονοματα.

Με το που τελειωνω οπως οπως τις καταστασεις, του λεω να κατσω λιγο να τις ελεγξω. Μου λεει οχι, αν εχει γινει καποιο λαθος θα διορθωθει με στυλο και ολα ΟΚ. Ανεβαινουμε πανω να μετρησουμε τα οπλα των 4 θαλαμων, αλλα πολλα οπλα παραμενουν εξω στην αναφορα. Και εκει βλεπω τον ανθυπολοχαγο να γινεται πυρ και μανια, μαζι μου.

Επειδη δεν εκανα τις καταστασεις αποβραδις [επρεπε δηλαδη εγω να μυρισω τα δαχτυλα μου για να μαθω οτι πρεπει να τις κανω, μιας και ο λοχιας δεν μου ειπε να τις κανω].

Επειδη αφησα να φυγουν της πουτανας τα οπλα εξω απο τους θαλαμους [επρεπε δηλαδη την ωρα που εφευγαν τα οπλα σφαιρα για αναφορα εγω να αγνοησω την εντολη του να κατεβω αμεσως κατω στο γραφειο].

Επειδη εκανα 3-4 λαθη στις καταστασεις που ετοιμασα μεσα σε 10 λεπτα [επρεπε δηλαδη να τον γραψω στα αρχιδια μου οταν μου ειπε οτι και κανενα λαθακι να εχει γινει δεν τρεχει τιποτα].

Στην πραγματικοτητα; Επειδη δεν σχολασε 3 η ωρα και επρεπε να κατσει να μετρησει τα οπλα μεχρι τις 5.

Μεχρι τις 5 λοιπον, για δυο συναπτες ωρες, ο ανθυπολοχαγος με εξευτελιζε βριζοντας με, χτυποντας πορτες, γραφεια, ντουλαπια, τοιχους, και δινοντας μου καμψεις. Οχι, το να του πω να πεσει μαζι μου δεν ηταν καθολου καλη ιδεα, πιστεψτε με. Αφενος γιατι θα με γαμουσε πατωκορφα, αφετερου γιατι αν επεφτε μαζι μου θα εκανε 150 καμψεις και δεν ειχα ορεξη.

Εν πασει περιπτωσει, ολα τα οπλα βρεθηκαν [δεν ειχαν χαθει αλλωστε, απλα δεν καταγραφηκε το που ειναι]. Ο ανθυπολοχαγος εφυγε στις 5.30 συνεχιζοντας να βριζει και αφηνοντας εμενα με την απορια του τι επρεπε να κανω για να ειμαι σε 2 σημεια ταυτοχρονα και να κανω 2 διαφορετικες δουλειες της μισης ωρας σε 10 λεπτα. Ξεχνωντας φυσικα την ιδιοτητα μου ως στρατιωτη, και νομιζοντας οτι μιλαει με τον σουπερμαν.

Σε καποια φαση με καλει ο λοχαγος στο γραφειο του. Την γαμησαμε, σκεφτομαι. Οσα ακουσα απο τον μαλακα, τοσα κι αλλα τοσα ερχονται. Του εξηγω τι εγινε με τα οπλα, του εξηγω την θεση μου, τις εντολες που ελαβα και απο ποιον τις ελαβα, ολα με το νι και με το σιγμα. Και ενω μπορουσε να μου ριξει 100 μερες φυλακη, με κερασε καφε και το θεμα εληξε ησυχα.

Χθες το βραδυ ειχα να κανω περιπολο. Το οποιο σημαινει, 10 χιλιομετρα περπατημα πανω-κατω ολο το στρατοπεδο. Δεν υπαρχει χειροτερη υπηρεσια. Απο την μια επρεπε να ειμαστε συνεχως σε κινηση για να ζεσταινομαστε, απο την αλλη ομως οι πατουσες μου εγιναν σκατα.

Αλλα σημερα ειχαμε εξοδο απο τις 11 το πρωι μεχρι τις 10 το βραδυ. Καλη φαση. Η ωρα εχει παει 5 και δεν εχω παρει χαμπαρι. Ωραια μερα σημερα. Απο αυριο, παλι μεσα μεχρι την Παρασκευη οποτε και εχω αδεια.

Φιλουρες :*

10 σχολίασαν...:

giorgis είπε...

Υπομονή φιλάρα. Μια εμπειρία, τις περισσότερες φορές δυσάρεστη είναι και ο στρατός. Σκέψου και κάποιες άλλες εποχές τότε που υπήρχαν "χαρακτηρισμοί" στο στρατό, που οι στρατόκαυλοι έκαναν τον βίο αβίωτο σ' αυτούς που υπηρετούσαν 28 μήνες :)

Princess είπε...

Να σου πω, σιγουρα εισαι φαντάρος; Γιατι και ιδιωτικός υπάλληλος με πυροβολημένους προισταμένους θα μπορουσες να εισαι! (Μοναχα που εκει, μαλλον στο τελος δε θα σε κεργάγανε καφέ!)

George είπε...

Θεοί του Ολύμπου!!! Την είχα ξεχάσει την εμπειρία αυτ΄του στρατού!!
Έλα κάνε υπομονή θα τελειώσει και θα ανακαλύψεις ότι είναι οι πιό ΑΧΡΗΣΤΟΙ μήνες της ζωής σου.
Το απόλυτο μηδέν.
Εμείς θα είμαστε εδώ όμως κατά τη διάρκεια και θέλουμε ενημέρωση.
Καλό απόγευμα.

Νεφελη είπε...

Έπαθα σοκ. Ο τίτλος του κειμένου δε θα μπορούσε να ταιριάζει περισσότερο. Βάστα γερά!!!!!!!!Περιμένω με ανυπομονησία το επόμενό σου ποστ...

Ανώνυμος είπε...

Να υποψιαστώ πόλη της νότιας Πελλοπονήσου?

Σε λίγο καιρό πάντως θα αναπολείς τα περίπολα!

Σίσσυ είπε...

Καημένο σουρωτήρι... Αν έχω καταλάβει καλά, παντού της τρελής το μαλλί γίνεται! Είναι μήπως καλύτερα να λες ότι δεν ξέρεις τίποτα για να μη σε χώνουν; Κουράγια πολλά!

Ανώνυμος είπε...

Καλά ρε ενώ σε χρειαζόταν σαν συνεργάτη ο υπαλληλίσκος ανθυπολοχαγός σε έβαλε να κάνεις κάμψεις αφάνταστο σκηνικό χαρά στην υπομονή σου, αλλά πάλι αφού ήθελες δουλειά γραφείου ήθελέστα και παθέστα. Κάτσε με το πόπολο να έχεις τη λαϊκή εκτίμηση, εκτός αν θέλεις να πάρεις γαλόνια.
Σε έβριζε και σου έλεγε πε και παι Τρόμερο!!
Το βλαχαδερό ή κανά ράμπο;
Πρέπει το ταχύτερο να βρεις κα΄ποιο μέσο πολιτικό ή σταρτιωτικό να ρίξει κανένα τηλεφωνάκι στον νεόκοπο στρατοκράτη ανθυποτέτοιο, ή να σκεφθείς να πα΄ρεις το αίμα πίσω
Ο λοχαγός πολύ πιο έμπειρος κάτι θα ξέρει περισσότερο. Το BLOG σου, ΣΟΥ ΔΊΝΕΙ δύναμη. Για σκέψου να αρχίσουν 5 -10 blog να αναμεταδώσουν τα καθέκαστα/ Οχι τίποτε άλλο. αλλά έχουμε και παιδιά που ετοιμάζονται να στρατευθούν.
ΚΑΙ μην ξεχνάς για να σου μπει ο άλλος καβάλα, πρέπει πρώτα να σκύψεις.

Marina είπε...

Της εκδιδόμενης γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα..ο ελληνικός στρατός!

Sourotiri είπε...

giorgi, αστα να πανε... Πως την παλευαν τοτε ρε;

Princess, σιγουρα, σιγουρα ;)

George, stay tuned :)

Νεφελη, ετοιμο, και πιο φωτεινο :)

Ανωνυμε, δεν εχω σκοπο να αποκαλυψω τιποτα για το που ειμαι. Τουλαχιστον μεχρι να απολυθω.

Σισσυ, δεν ξερω, εχω αναρωτηθει κι εγω :)

Ανωνυμε, στα αρχιδια μου τον εγραψα. Τελεια και παυλα.

Μαρινα, ακριβως :)

KitsosMitsos είπε...

Δεν τον χάλασε που άθελά σου τον έχωσες όμως! χαχαχα!