Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page one.

Και καπου εδω, φαινεται πως τα αστεια τελειωνουν. Αυριο, πριν ακομη ο ηλιος ανατειλει, θα βρισκομαι σε ενα ΚΤΕΛ με προορισμο το κεντρο εκπαιδευσης νεοσυλλεκτων. Το πρωι θα περναω το κατωφλι του στρατοπεδου, θα καταταγω σε ενα σωμα ασφαλειας για του οποιου την υπαρξη διαφωνω και το οποιο θα με ξερασει 9 μηνες μετα, σιγουρα αλλον ανθρωπο. Προς το καλυτερο; Προς το χειροτερο; Αυτο εχει να κανει με τις αμυνες που εχω, και οι οποιες θα δοκιμαστουν.

Πολλα εχω ακουσει και πολλα εχω πει για την στρατιωτικη θητεια και ολα της τα παρελκομενα. Ομως τωρα δεν προκειται περι διαλεξης. Προκειται για το real thing. Αν μια φορα στην "πολιτικη" μου ζωη εχω δοκιμαστει και εχω δοκιμασει τους γυρω μου με μακροχρονες απουσιες ενθεν κακειθεν, πρωτη φορα θα κανω να δω αγαπημενα προσωπα για τοσο καιρο. Εχει και το καλο του αυτο. Οσοι εν τελει με νιωσουν, με καταλαβουν, μεινουν και δεν γυρισουν το κεφαλι απο την αλλη, θα εχουν ακομη ενα παρασημο στα ματια μου. Για τους αλλους, οπως γινεται παντα, θα ευχομαι να ειμαστε μακρια και αγαπημενοι.

Τις τελευταιες μερες καταφερα και ειδα σχεδον ολους μου τους φιλους, ή τουλαχιστον, οσους πραγματικα με ενοιαζαν. Την κολλητη μου αδερφικη μου φιλη, δυο κολλητα μου φιλαρακια που ειναι φανταροι, ο ενας στον Εβρο και ο αλλος στην Μακεδονια [με αυτον μαλιστα επιδοθηκαμε στην αγαπημενη μας συνηθεια, το προ] , ειδα την αγαπημενη μου κιθαροπαρεα με μια συνθεση που θυμιζε παλιες, πολυ καλες εποχες σε μια "αποχαιρετιστηρια" κιθαροκρασοσυναξη οργανωμενη για μενα [ή τουλαχιστον ετσι μου ειπανε :Ρ] , βρεθηκα με εναν κολλητο συμφοιτητη, πηγα στον τοπο καταγωγης μου και ειδα και εκει ολα μου τα φιλαρακια, βγηκα για καφε με την πιο συμπαθη σε μενα συναδελφο, και φυσικα, last και σιγουρα not least, με την Λινα, που τα καταφερε να ερθει στην Θεσσαλονικη, και 2 φιλους της, ο ενας εκ των οποιων μπαινει επισης αυριο. Φυσικα, δεν μπορεσα να δω και αλλους φιλους, κυριως λογω αποστασης.

Αλλα και συγγενεις... Η γιαγια μου πηρε τηλεφωνο και "απαιτησε" να παω στο χωριο να την δω, φοβουμενη ισως μηπως και δεν την προλαβω εν ζωη μεχρι να απολυθω. Δεν μου ειπε τιποτα τετοιο φυσικα, αλλα επειδη την ξερω καλα και βλεπω καποια σημαδια το λεω. Μου εδωσε μαλιστα και σχεδον την μιση της συνταξη για χαρτζιλικι και δεν δεχτηκε ουτε ενα ευρω πισω. Θειοι και θειες με ξεπροβοδισαν, ο νονος και η νονα μου επισης με ειδαν μετα απο καιρο, τα ειπα με ξαδερφια μου, μεχρι και ο ψιλικατζης της γειτονιας μου με κερασε το αποθεμα καπνου που πηγα να αγορασω, οταν, βλεποντας οτι θελω 5 καπνους με ρωτησε εντρομος που παω. Η μανα μου και η αδερφη μου προφανως ειναι στην λιστα που εχει τιτλο "εκ των ων ουκ ανευ".

Τι θα μου λειψει περα απο ολους αυτους; Πολλα. Η δουλεια μου, οι μαθητες μου, η διδασκαλια. Να μπαινω στην ταξη ή στο δωματιο του μαθητη και να διδασκω, να ελεγχω, να επιβραβευω, να κραζω. Θα μου λειψουν οι κιθαροβραδιες, να παιζω προ και να πειραζω τον κολλητο μου οταν του βαζω γκολ απο κορνερ, το ιντερνετ και το blogging, να διαβαζω αγαπημενα ιστολογια απο ανθρωπους που δεν τους εχω δει, κι ομως, μια εξ αυτων μεχρι τηλεφωνο με πηραν για να μου ευχηθει καλη θητεια [περιττο να πω οτι σε ευχαριστω πολυ :)]. Θα μου λειψουν οι μακροσκελεις νυχτερινες συζητησεις με την Λινα που τις τελειωναμε ελεω του πρωινου της ξυπνηματος, φυσικα το να βρισκομαστε μαζι και να ξυπναω στο πλαι της ή να την περιμενω να γυρισει απο το σχολειο για να την ρωτησω πως ηταν η μερα της, θα μου λειψουν τα ταξιδια σε αλλα μερη, χιλια δυο.

Τι θα κερδισω; Συμφωνα με τα οσα μου λενε, τα εξης: Θα μαθω να σκουπιζω και να σφουγγαριζω παρκε και τουαλετες, να κανω το σεντονι μου "φακελο", μαλλον θα κερδισω μερικα φιλαρακια, θα μαθω να μην δινω σημασια σε μαλακες και να κανω υπομονη, και καποιοι μου λενε πως θα "αντρεψω".

Τι θα χασω; Λεφτα, πολλα λεφτα, τις αποταμιευσεις του περασμενου σχολικου ετους και τα εισοδηματα αυτου του σχολικου ετους [ξεχασα, ο στρατος πληρωνει 8,60€ τον μηνα]. Χρονο, τον οποιο θα μπορουσα να τον γεμισω με ολα αυτα που γραφω πιο πανω οτι θα μου λειψουν. Ψυχικη ισορροπια, αν οπως ειναι φυσιολογικο θα πρεπει να μαθω να συμβιωνω με καθε καρυδιας μαλακα και ενιοτε να πρεπει να υπακουσω στον οποιοδηποτε καυλωμενο στρατιωτικο.

Αν ηταν στο χερι μου, μπορει να χαριζα στον ελληνικο στρατο καναδυο λεπτα της ωρας. Σιγουρα ομως οχι 9 μηνες. Απο αποψη βυσματος, δεν τρελαινομαι. Καποια βρεθηκαν αλλα δεν ηταν και τοσο ισχυρα, καποια αλλα βρεθηκαν την τελευταια στιγμη, και δεν ξερω πως θα εξελιχτουν. Οπως και στην πραγματικη ζωη, η φαση ειναι ο σωζων εαυτον σωθητω. Εφοσον λοιπον μου κλεβουν 9 μηνες απο την ζωη μου, θα κανω ο,τι περναει απο το χερι μου για να περασουν πιο ευκολα. Κι αν κατσει, εκατσε. Ειμαι προετοιμασμενος για το αντιθετο βεβαια και αυτο παιρνω σαν δεδομενο.

Εσωρουχα, τσεκ.
Φανέλες παραλλαγής, τσεκ.
Στρατιωτικές κάλτσες, τσεκ.
Ισοθερμικες φανελες, τσεκ.
Μια-Δυο αλλαξιες πολιτικα ρουχα, τσεκ.
Σακούλες για άπλυτα, τσεκ.
Σαμπουάν,αφρολουτρο,αποσμητικό,ξυριστικά,2 ρολλά χαρτί υγείας,μωρομάντηλα, τσεκ.
Οδοντόκρεμα-Οδοντόβουρτσα, τσεκ.
Πετσέτες, τσεκ.
Λουκέτα, τσεκ.
Ανατομικοι πάτοι,ταλκ, τσεκ.
Φορτιστης και κινητό χωρις καμερα, τσεκ.
Ταυτότητα,σημείωμα κατάταξης,δίπλωμα, ΑΦΜ, τσεκ.
Αποδεικτικα γραμματικων γνωσεων, τσεκ.
Καπνοι, χαρτακια, φιλτρακια, τσεκ.
Το μυαλο μου, τις αποψεις μου και την προσωπικοτητα μου καλα θα κανω να τα ξεχασω σπιτι.

To Sourotiri's Place λοιπον στην ουσια αλλαζει μορφη και μεταμορφωνεται στο "Ημερολογιο ενος φανταρου". Αυτη ηταν η πρωτη σελιδα. Δεν εχω ιδεα ποτε θα ξαναγραψω.

Εως τοτε, ναστε καλα ;)

16 σχολίασαν...:

Princess είπε...

θα μάθεις να συμβιώνεις με καθε καρυδιάς καρύδι ή οτι αλλο κάνει ομοικοκαταληξία, πράγμα που θαναιπολύ χρησιμο: εχουμε γεμίσει απο δαυτα -και δεν εννοω τα καρυδια. Θα μαθεις να συνεχισεις νασαι εσυ σε πεισμα ολων των καρυδιών που προσπαθούν να σε κάνουν κατι αλλο: επισης πολυ χρησιμο για τη μετεπειτα ζωή σου. Θα δεις απο αποσταση καποια πράγματα κι ισως τα επανεκτιμήσεις σε καλύτερη βάση. Και φυσικά, θα μάθεις να στρώνεις κρεββάτια, να σκουπιζεις και να σφουγγαριζεις,και να καθαριζεις και καμμιά πατάτα, πράγμα που ειμαι σίγουρη οτι η Λινα θα εκτιμήσει ιδιαιτέρως!
Αντε βρε! Παρε βαθιά ανάσα, κλείσε τη μύτη και βούτα! Η απεναντι οχθη δεν ειναι μακριά, και θα σου επιτρέψουνε να βγάλεις το κεφάλι καμμια δυο φορές να πάρεις ανάσα!

laplace78 είπε...

καλη θητεια!υπομονη!

γυάλινο δάκρυ είπε...

Καλή θητεία λοιπόν! Το κινητό θα είναι μια κάποια παρηγοριά για να σε κρατάει σε επικοινωνία με αυτούς που θες. Θάρρος, υπομονή και σου εύχομαι να περάσει ο καιρός όσο γίνεται πιο "ανώδυνα".
Όποτε βρίσκεις ευκαιρία να μας γράφεις στο blog.

Γκρινιάρης είπε...

Καλή θητεία Sourotiri! Καλό κουράγιο, υπομονή και εύχομαι όλα να πάνε καλά!

phlou...flis είπε...

Ελα, πώς κάνει έτσι. Ολοι πήγαμε στο στρατό, άλλοι σε καλύτερες συνθήκες και άλλοιστις πλέον χειρότερες. Και επιβιώσαμε. Στην ...πολιτική ζωή ο αγώνας είναι ευκολότερος, θαρρείς; Μια πρόγευση θα πάρεις, αν πάρεις

phlou...flis είπε...

Ξέχασα να σου ευχηθώ, εκ βάθους καρδίας, καλή θητεία και κοίτα να πάρεις τα θετικά, όσα τελοςπάντων θετικά υπάρχουν από τη νέα ...ζωή

John Karakatsanis είπε...

Καλή θητεία! Θα περιμένω νέα post σου!

ΝΙΟΒΗ είπε...

Kαλή θητεία (αμαν Χριστούλη μου άλλος ένας που μετά τον στρατό θα μας ζαλίζει με ατέλειωτες ιστορίες.. ) :p

amana είπε...

Καλή θητεία αδερφούλη... Αντε να πας εκεί μπας και σοβαρευτείς!

nineta είπε...

Άντε μου και πάλι καλή θητεία!!
Τρίτωσε κιόλας οπότε το
σιγουρέψαμε!

Να προσέχεις και να προσπαθήσεις
να περάσεις καλά!

Όσο για το "μισθό σου" από το στρατό,ο ξαδερφός μου έλεγε οτι φτάνουν ακριβώς για μίλκο,τυρόπιτα
και πακέτο 10ράκι.

Θα τα ξαναπούμε,καλός πολίτης!!!

black fairy είπε...

Καλή θητεία sourotiri! Να δεις που θα περάσουν οι 9 μήνες και ούτε που θα το καταλάβεις!

KitsosMitsos είπε...

Τα είπες όλα φίλτατε. Με τη σειρά μου να ευχηθώ καλή αρχή.
Η πρώτη νύχτα είναι η δύσκολη, μόνο αυτό να θυμάσαι!
Καλός πολίτης.

Marina είπε...

Σε αποχαιρέτησαν σαν να πήγαινες στον πόλεμο! Σιγά! Θα δείς άσχετο κόσμο, ο λοχίας σου μπορεί να είναι ένας καράβλαχος ή πολύ καλό παιδί. Θα μάθεις να συμβιώνεις με όλους, θα μάθεις νοικοκυριό (θα σου χρειαστεί όταν κάνεις παιδιά), θα μάθεις να τρώς ότι σου βάζουν μπροστά σου και θα παρακαλάς να μη καταλήξεις στη Πελοπόννησο. Θα ακούσεις πράγματα που διαφωνείς και ίσως δείς συμπεριφορές απαράδεκτες. Ευτυχώς που είναι μόνο 9 μήνες. Κύττα αυτό το μπλόγκ του dtsomp (φίλου της Νένυα)http://strabadi.blogspot.com/ μπορεί να σε βοηθήσει
Αντε, άσπρο πάτο

raffyselfreflections είπε...

Αχ... αλλος ενας που μας τον παιρνει η μανα πατριδα απο κοντα μας...

Καλη Θητεια, καλη αντοχη και απειρη υπομονη.

Σοφία είπε...

Εύχομαι καλή θητεία και σύντομα καλός πολίτης!

Λογω-τέχνης είπε...

Άντε καλός πολίτης και καλά κουράγια! Θα τα χρειαστείς...