Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page two.

Τωρα που σας γραφω εχω λιγες ωρες που γυρισα στην Θεσσαλονικη μετα απο 10 μερες στο κεντρο εκπαιδευσης. Και βρηκα 28 ινμποξ στο μεηλ μου και 585 ποστς στον RSS μου... Καλα ρε μαλακες, εφυγα και η μπλογκοσφαιρα δεν εκανε ουτε μια εβδομαδα σιγης και θρηνου; Τελος παντων... Το αντιπαρερχομαι αυτο.

Που λετε τα πραγματα στο κεντρο που ειμαι για αλλους ειναι και γαμω, για αλλους ειναι και γαμησε με. Οι μισοι ετυχαν με καλους ανωτερους και οι αλλοι μισοι [σε αυτους ειμαι εγω] με στρατοβλαχους.

Η πρωτη μερα εφυγε χωρις καν να το καταλαβω. Δωσε χαρτια παρε χαρτια, παρε ρουχα και αν δεν σου κανουν ελα και αλλαξε τα [δεν σε αφηναν να τα δοκιμασεις εκει μπροστα τους, οποτε το πηγαινε-ελα στον θαλαμο που το εκανα 2 φορες ηταν μαλακια], γδυσου για εμβολια, γδυσου και δειξε μας οτι εχεις 2 αρχιδια, περνα απο ψυχολογους, περνα απο γιατρους, περνα για συνεντευξη απο ανωτερους, κλπ κλπ κλπ καληνυχτα σας. Μεγαλη ταλαιπωρια, αλλα ΟΚ ευτυχως πηγα νωρις [γυρω στις 10] και ξεμπερδεψα επισης νωρις [γυρω στις 5, να φανταστειτε ηταν και αλλοι που στις 10 το βραδυ ακομη δοκιμαζαν ρουχα]. Ε, λεω κι εγω, αφου οπως μου ειπαν η πρωτη μερα ειναι η δυσκολη, μια χαρα θα ειμαστε εδω, κατασκηνωση.

Ξυπναμε την δευτερη μερα, και μετα το πρωινο και την αναφορα ηρθα σε πρωτη επαφη με το αθλημα του γοπινγκ [=μαζεμα αποτσιγαρων δηλαδης]. Παιδες, μιλαμε για μια απο τις πιο γαματες αγγαρειες εβερ. Χαλαρο περπατημα, συζητησουλα με τους γυρω και που και που μαζευαμε και καμια γοπα. Μετα σκουπισαμε και κατι φυλλα που ειχαν πεσει απο τα δεντρα, νταξει, και αυτο καλο ητανε.

Και μετα ξεκινησαν οι μαλακιες. Και καλα για να μας σπασουν τον τσαμπουκα.

Εβαλαν που λετε οι ανωτεροι εναν παλιο φανταρο να μας προσεχει και να μας καθοδηγει. Το λεγομενο και "οργανο υπηρεσιας". Μιλαμε για εναν ΛΟΚατζη 19-20 χρονων που εχει καταφερει να ειναι ηδη ανυπαντρος πατερας, ο οποιος μας εκανε τα αρχιδια να. Περα απο το οτι επρεπε να μαζευτουμε ομαδικα ολοι μαζι για να παμε οπουδηποτε, αυτος ο παπαρας μας εβαζε να πηγαινουμε με βημα και να φωναζουμε διαφορα συνθηματα. Την πρωτη φορα ειχε πλακα, την δευτερη δεν μας χαλασε, ε την δεκατηπεμπτη καταντησε μαλακια. Φυσικα, το κωλοπαιδο αυτο, ποτε δεν απαντησε σε καμια απο τις ερωτησεις που του καναμε, ενω παντα οταν ειμασταν μαζεμενοι για να παμε π.χ. να φαμε μιλουσε περι τα 20 λεπτα λεγοντας τα ιδια και τα ιδια. Ξεκινουσε παντα με την φραση "ΕΓΩ ειπα", ενω παντα ελεγε και τις φρασεις "τωρα θα σας γαμησω", "με γραψατε στα αρχιδια σας", "δεν ξερετε τι ειμαι εγω", κτλ. Απο ενα σημειο και μετα καταντησε γραφικος, του πηραμε τον αερα, πραγμα που τον ζορισε πολυ και μας ανοιξε πολεμο. Το αποτελεσμα ηταν να τον δει σε καποια φαση ενας απο τους ανωτερους μας να εχει χασει τον ελεγχο και να του ριξει 5 μερες φυλακη και να τον αντικαταστησει με εναν αλλον, παλιο φανταρο. Και γαμω τα παιδια αυτος.

Γενικα, τις πρωτες μερες οι ανωτεροι φωναζαν πολυ, για να δειξουν κι εγω δεν ξερω τι. Μιλαμε οτι παντα επικρατουσε μια εκρηκτικη ατμοσφαιρα που οι ιδιοι προκαλουσαν. Οταν δηλαδη σε ρωταει ακομη και το "εσυ ρε μεγαλε με τι ασχολεισαι" με το υφος και τα ντεσιμπελ που θα μπορουσε να σου ελεγε "ρε παλιοαρχιδι, θα σου γαμησω ο,τι εχεις και δεν εχεις", ε λογικο ειναι να αναρωτιεσαι ποσο μαλακας ειναι. Εγω προσωπικα την ειδα αλλιως την φαση, τους εγραψα στα αρχιδια μου και απλα σκεφτομουν αυτο που ελεγαν γραμμενο. Καποιοι αλλοι ομως μικροτεροι χεστηκαν πανω τους.

Επισης, παιζει μεγαλη ασυνεννοησια μεταξυ τους. Τωρα καταλαβα γιατι λενε τον ελληνικο στρατο οτι ειναι ενα μπουρδελο και μισο. Ο καθενας λεει το μακρυ του και το κοντο του ακομη και για τα πιο απλα πραγματα. Παραδειγμα: πηραμε 3 παντελονια την Δευτερα που μπηκαμε. Οσοι διαπιστωσαμε οτι δεν μας κανουν, μας ειπαν να παμε να αλλαξουμε το 1 παντελονι και τα αλλα δυο την Πεμπτη. Ελα ομως που Πεμπτη και Παρασκευη τρεχαμε στα νοσοκομεια για εξετασεις και την Παρασκευη εληγε η διορια! Επρεπε να γινει ολοκληρο θεμα με τον δικο μας ανωτερο για να κινησει την διαδικασια και να παρουμε τα σωστα ρουχα με την ψυχη στο στομα. Οπως καταλαβαινετε, το να γινεται αυτο το πραγμα ακομη και για την πιο απλη διαδικασια, οπως π.χ. τι ωρα θα παμε για φαγητο, κατανταει εκνευριστικο. Κανεις δεν ηξερε τιποτα.

Το αλλο που ηταν μαλακια ηταν οτι ειχαμε αναφορα καθε τρεις και λιγο. Αναφορα στις 7 το πρωι, μετα στις 12 [μετα την εκπαιδευση], μετα στις 1.30 [πριν το φαγητο], μετα στις 3.30 [πριν την απογευματινη εκπαιδευση], μετα στις 5.30 [μετα την εκπαιδευση], στις 8 [πριν το βραδινο φαγητο] και στις 10 [πριν τον υπνο]. 6 φορες την μερα επρεπε να περιμενουμε μεσα στο ψωλοκρυο να διαβαστουν 150 ονοματα και να ακουστουν 150 "παρων", ελα ομως που ποτε δεν ακουγονταν 150 παρων και ψαχναμε που ειναι ποιος.

Η αλλη μαλακια που με ζορισε ηταν οτι ειχαμε πολυ λιγο χρονο για να κανουμε πολλα πραγματα. Μας δινουν π.χ. 15 λεπτα το πρωι για να ξυπνησουμε, να ντυθουμε, να πλυθουμε, να ξυριστουμε, να παμε τουαλετα, να γυαλιστουμε και να ειμαστε κατω για αναφορα. Τωρα αυτο πως γινεται οταν υπαρχουν 8 νιπτηρες και 10 χεστρες για 150 ατομα, τα οποια ολα εχουν απο 10 λουκετακια ο καθενας και πρεπει να ψαξουν το κλειδι για τον σακο, το κλειδι για το ντουλαπακι, το κλειδι για τις αρβυλες, κτλ κτλ κτλ, μην με ρωτατε. Την τριτη μερα ξυπνουσαμε 45 λεπτα πριν το εγερτηριο για να προλαβουμε.

Ειπα αρβυλες... ΤΙ ΚΩΛΟΠΑΠΟΥΤΣΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ; Περα απο το οτι μου σακατεψαν τα ποδια, ειναι και 2 κιλα το καθενα. Μιλαμε οτι τις μπουκωσα στο βερνικι [και καλα για να μαλακωσουν], τι πατους εβαλα, τιποτα. Αυτη την στιγμη τα ποδια μου ειναι σαν βομβαρδισμενο τοπιο απο τις φουσκαλες και τον πονο.

Οχι τιποτα, καναμε και προβες για την παρελαση 6 ωρες την μερα. Εν-δυο εν-δυο ολη την ωρα χωρις διαλλειμα δεν λεει. Και οσο και αν εδινες τον καλυτερο εαυτο σου, ποτε δεν ηταν αρκετο. Επρεπε να το ξανακανεις. Ευτυχως που τις 2 μερες που πηγαμε νοσοκομειο, οσοι πηγαμε την σκαπουλαραμε.

Βεβαια, ας μην ειμαι αδικος, μου εκατσε και μια καλη περιπτωση. Καποιο πρωινο, μπαινει μεσα ενας ανωτερος μας και ζηταει εναν δακτυλογραφο. Σηκωνω ενστικτωδως το χερι, πρωτος και μονος. Με πηρε στο γραφειο του, και απ'ότι μου ειπε, οταν γυρισουμε απο την αδεια θα με εχει μονιμως εκει. Αν εξαιρεσουμε μια μερα που μου βγηκε ο κωλος να γραφω τα αδειοχαρτα για ολους, οσες αλλες φορες ημουν εκει εξυνα τα παπαρια μου. Δακτυλογραφουσα κατι λιστες και αυτο ηταν. Ειχα επισης και σουρτα φερτα με ολο το ανωτερο προσωπικο, και μπορεσα να καταλαβω πανω-κατω τι ρολο βαραει ο καθενας. Παιδες μιλαμε για μεγαλη αγραμματοσυνη που δερνει τον κοσμο. Ο ανωτερος ολων μας, δεν ξερει πως γραφεται το 4. Με ρωτησε αν γραφεται με αι. Δηλαδη, ταισσαιρα; [Με ρωταγε και αλλα, περα απο καραμπινατα ορθογραφικα, κυριως σε σχεση με το pc. Ε δεν μπορω ρε πουστη να δεχτω οτι ενας ανθρωπος που ειναι ολη μερα σε ενα γραφειο δεν μπορει να ξεχωρισει το word απο τον internet explorer. ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΑΠΟ ΤΟ WORD!!!].

Επισης, πρεπει να αναφερω κατι και για τα υπολοιπα συφανταρα που εχω μαζι μου στον θαλαμο. ΚΑΘΕ ΚΑΡΥΔΙΑΣ ΚΑΡΥΔΙ. Απο θρησκοληπτους που δεν μπορουν να κοιμηθουν αν δεν κανουν την προσευχη τους, αθορυβα πουστρακια που παντα κατι γινεται και βγαζουν ολους τους αλλους τρελους, μαλακες στρατοβλαχους που μιμουνται τους ανωτερους μας διαταζοντας τους υπολοιπους [αυτο εχει πλακα οταν γινεται για αστειο, οχι οταν ο αλλος το κανει σοβαρα], μεχρι και γαμω τα παιδια με λογικη σκεψη, ειρμο, καλους συνομιλητες, καλους χαβαλετζηδες, υποψηφιους φιλους με ολη την εννοια της λεξεως.

Ενα πραγμα ομως ευχαριστιεμαι ως τωρα. Πραγματικα καραγουσταρω με τα χιλια οτι θελω δεν θελω μαθαινω να συνεργαζομαι με ολους αυτους. Μαθαινω να κανω αγγαρειες μαζι τους, να κανουμε υπηρεσιες μαζι, να λεμε αστεια ολοι μαζι, να, να, να. Απο την μια ειναι ασχημο το οτι μπορει να εισαι 30 χρονων και να εχεις 50 διδακτορικα και ο διπλα σου να ειναι 18 και να ειναι αποφοιτος γυμνασιου και να θεωρηστε ισοι, απο την αλλη ομως το να αναγκαζεσαι να μαθεις να συνεργαζεσαι ακομη και με τον πιο ηλιθιο ανθρωπο του κοσμου ειναι μια διαδικασια που σε βελτιωνει.

Οι δε συνθηκες της ζωης ειναι αρκετα καλες. Τα καλοριφερ ειναι πολυ αξιοπιστα, τουλαχιστον στον δικο μας θαλαμο, το μπανιο εχει συνηθως καυτο νερο, το φαγητο οχι απλως τρωγεται αλλα μερικες φορες γλειφουμε και τα δαχτυλα μας, και το μονο που μας χαλαει ειναι το ψωλοκρυο που τρωμε οταν ειμαστε εξω, κατι που φυσικα δεν εχει να κανει με το στρατοπεδο αυτο καθαυτο.

Απο την αποψη των υπηρεσιων δε, εκανα 2 θαλαμοφυλικια [το πρωτο μαλιστα μου ελαχε και την πρωτη νυχτα!] και ενα μαγειριο. Μιλαμε το μαγειριο πρεπει να ειναι μακραν η καλυτερη υπηρεσια εβερ. Αντι να καθεσαι για καφε, καθεσαι με αλλους 4-5 και καθαριζεις πατατες συζητωντας, κανεις διαλλειμα οποτε γουσταρεις, λες και την μαλακια σου και εισαι ΟΚ. Το δε θαλαμοφυλικι ειναι μαλακια γιατι σου στερει υπνο, ο,τι ωρα και να το κανεις. Ας πουμε ακομη και αν το κανεις 8 με 10 το βραδυ, οποτε μπορεις να κοιμηθεις μετα, πρεπει να ξυπνησεις 4 το πρωι γιατι οι ωρες πανε κυλιομενες οποτε ξαναερχεται η σειρα σου για το 24ωρο που εισαι θαλαμοφυλακας. Με απλα λογια, οι 4 που ειναι οι θαλαμοφυλακες της μερας, εχουν 6 ωρες κενο αναμεσα σε καθε τους υπηρεσια.

Σημερα ηταν η μερα της ορκομωσιας μας. Περιττο να πω οτι η τελετη σαν τελετη δεν με αγγιξε καθολου, αλλα αυτο που μου εκανε εντυπωση ειναι το πως καναμε σαν τρελοι οταν τρεχαμε στους θαλαμους για να βαλουμε πολιτικα ρουχα και να την κανουμε. Μιλαμε τετοιο ομαδικο ενθουσιασμο δεν εχω ξαναζησει. Αλλος εβαζε αναποδα παντελονια και μπλουζες και βαριοταν να τα βαλει κανονικα γιατι θεωρουσε οτι εχανε χρονο απο την αδεια του, αλλος ετρεχε με 2 βαλιτσες προς την πυλη [που ειναι κανενα χιλιομετρο απο το κυριως στρατοπεδο], ολοι δε αγκαλιαζαμε τους παντες και χαμογελουσαμε σαν ηλιθιοι, ενω δεν ελειψαν και τα αστεια του στυλ "δεν φορας καπελακι ρε; 5 μερες φυλακη". Εμενα παλι μου εκανε εντυπωση πως φαινοταν ο καθενας με τα πολιτικα, μιας και ειχα συνηθισει τους παντες με το χρωμα τους παραλλαγης. Σημερα ο καθενας επανεκτησε, εστω και για λιγες μερες, το στυλ του, την αποψη του, την προσωπικοτητα του.

Σε γενικες γραμμες περναω καλα. Αν εξαιρεσουμε την σωματικη κουραση στην οποια υποβαλλομαι απο τις 5.30 το πρωι μεχρι τις 11 που θα πεσω ξερος για υπνο, δεν με εχουν πτοησει ψυχολογικα ουτε οι φωνες, ουτε τα ομαδικα καψωνια-αγγαρειες, ουτε οι μαλακιες. Μπηκα προετοιμασμενος για ολα αυτα και ειμαι ΟΚ.

Θα τα πουμε ;)

14 σχολίασαν...:

γυάλινο δάκρυ είπε...

Χορταστικό ποστ και με χιούμορ, άρα καλά είσαι! Μακάρι να περάσει και το υπόλοιπο σχετικά εύκολα. Να μην τολμήσω να ρωτήσω σε τι κατάσταση είναι η υγειινή στις καλλιόπες ε;
Άντε, καλός πολίτης :)

deadend mind είπε...

οτι να 'ναι..
μπράβο που δε μασάς, καλή συνέχεια :)

asynadak είπε...

Καλή φάση το ποστ... Ελπίζω να έχει και συνέχεια σε κάθε σου άδεια! Καλό κουράγιο για την συνέχεια.

Princess είπε...

Αντε Σουρωτηράκι, θα το περάσεις κι αυτο. Κι οπως λες, μαθαινεις να συμβιώνεις με καθε καρυδιάς καρύδι (κι απο το αλλο που κανει ομοιοκαταληξία). Χρησιμο ειναι κι αυτο. Οσο για το αλαλουμ που επικρατεί γιατι παιδι μου σου κάνει εντυπωση; Μια μικρογραφία της κοινωνιας ειναι κι εκει μεσα. Της ελληνικης.

TheNextBeautifulDay είπε...

Δίπλα μου η Αθήνα του Οδυσσέα σειρήνα
λαϊκή βιτρίνα ομφαλός του κόσμου
πίσω μου κι εμπρός μου
Χρόνια σαν ταβέρνα σαν καλλικατζούρα
κράτος φιλελλήνων του κενού η λατρεία
ποιητική αδεία
Εν πάσει περιπτώσει πίσω στα δικά μου
στα χακιά άπλυτά μου στα εγερτήριά μου
στη μουγκή σκοπιά μου
στη μετάθεσή μου στο τρελό βιολί μου
στο βραχνό πρωινό μου, στο έτσι αλλιώς κι αλλιώτικο
μπρος στο Διδυμότειχο

Διδυμότειχο μπλουζ
Με ξεκούρδιστη κιθάρα Διδυμότειχο μπλουζ
Η χαμένη μου πεντάρα Διδυμότειχο μπλουζ
Λιγδιασμένη μου τσατσάρα
τα βρεγμένα μου τσιγάρα
σάπια φρούτα στα τελάρα
Διδυμότειχο μπλουζ, Διδυμότειχο μπλουζ
Διδυμότειχο μπλουζ
Τ' όνομά του είναι η αιτία Διδυμότειχο μπλουζ
τρύπα στη γεωγραφία Διδυμότειχο μπλουζ
αδειανή φωτογραφία, του παράλογου η θητεία
αγχωμένη μαλακία...
Αν και νωρίς..καλός πολίτης...Και πραγματικά στου εύχομαι να περάσει και το υπόλοιπο με την ίδια ψυχολογία!

~~A~~ είπε...

Καλή θητεία λοιπόν!

Χτες ήμουν και γω σε μια ορκωμοσία,και έσκασα στα γέλια με όλα όσα έβλεπα γύρω μου!Τώρα για όσα μας δείξαν οι φαντάροι τι να πω...Κρίμα τώρα να πρέπει να τα τραβάς όλα αυτά για να σε δει η μαμά και ο μπαμπάς...Αν και οι ελληνίδες μάνες χτες δώσαν ρεσιτάλ...

Αλλά περνάς καλά και αυτό είναι το πιο σημαντικό!

Σοφία είπε...

Δεν μπορείς να μπεις από το Word στο ίντερνετ; Είσαι ΣΙΓΟΥΡΟΣ;;;

Μια χαρά σε βρίσκω. Καλή συνέχεια!

Υ.Γ. Εγώ τουλάχιστον έχω κάνει πολύ λίγα ποστ τον τελευταίο καιρό, δεν πρέπει να έχεις παράπονο ;-)

KitsosMitsos είπε...

Καλή αρχή λοιπόν! Μακάρι να τα βρεις όλα τόσα ευχάριστα και στη συνέχεια ;-)

Νεφελη είπε...

Πειραζει που μετα απο αυτο το ποστ θελω κι εγω να κανω στρατο????

lifewhispers είπε...

α ρε σουρωτηρι, δε σε φοβαμι καθολου μετα απο αυτα που διαβασα. θα κανεις πολλα γελια εκει μεσα!!

Marina είπε...

Είδα το μήκος του σεντονιου σου, ώπα λέω εδώ θέλει καφέ, στρώνομαι και κάθομαι να διαβάσω. Ομολογουμένως μ'αρεσε η έκθεση του Στραβαδιού Μ-Θ (Μάγειρας-θαλαμοφύλακας). Τα γράφεις όπως σου έρχονται, στρωτά και τα λές και χύμα στους λογείς ηλίθιους που ένα στράτευμα πάντα έχει. Ο πεθερός μου ήταν στρατηγός, τώρα Ε.Α. Μας λέει ιστορίες για το επίπεδο των υποτιθέμενων ανωτέρων αξιωματικών και νόμιζα ότι κάνει πλάκα. Τα ίδια πάνω-κάτω γράφεις και εσύ. Μιά συμβουλή. Πιάσε το γραφείο που σου δώσανε και κάτσε εκεί. ΜΗΝ εξηγήσεις στον άσχετο περί explorer-word, θα σε θεωρήσει ψιλομλκ και θα σε διώξει. Το καλύτερο μάθημα του στρατού είναι να μαθαίνετε πως να συνεργάζεσθε με κάθε καρυδιάς καρύδι. Η γνώση αυτή είναι μεγάλο ατού, ιδιαίτερα σε μελλοντική καρριέρα. Για τις αρβύλες υπάρχουν κάτι ειδικοί πάτοι με σιλικόνη που προστατεύουν τα πέλματα απο πόνους και σκασίματα. Καλά να περνάς!
Με μεγάλη χαρά περιμένω τη δεύτερη φάση!

Sourotiri είπε...

γυαλινο δακρυ, η κατασταση ειναι ανελπιστα καλυτερη απο ο,τι περιμενα και φανταζεσαι ;)

deadend mind, ευχαριστω ;)

asynadak, φανταζομαι οτι μεχρι να απολυθω καπως ετσι θα ειναι το μπλογκ μου :)

princess, δεν εχεις και αδικο. Αλλα ειναι αρκετα σοκαριστικη η αρχικη διαπιστωση.

the next beautiful day, ευχαριστω για την αφιερωση :)

~~Α~~, ενταξει, δεν περναω και τελεια, αλλα παλευεται :)

Σοφια, να'σαι καλα για τα λιγα ποστ :))) Χαχαχα!!! Αντε να δω στην επομενη αδεια ποσα ποστ θα εχουν μαζευτει στον RSS...

Kitsomitso, θα δειξει :)

Nεφελη, πηγαινε και κοιταξου, γιατι πειραζει. Πολυ.

lifewhispers, ελπιζω τουλαχιστον να τα μεταφερω με γλαφυρο τροπο!

Μαρινα, κι εγω το ελπιζω να μεινω στο γραφειο... Οσο για τις αρβυλες... Και πατους εβαλα, και στο βερνικι τις μπουκωσα, αλλα οι πληγες, πληγες...

Ανώνυμος είπε...

Ωπα φίλε.....

"Απο την μια ειναι ασχημο το οτι μπορει να εισαι 30 χρονων και να εχεις 50 διδακτορικα και ο διπλα σου να ειναι 18 και να ειναι αποφοιτος γυμνασιου και να θεωρηστε ισο"

κουλάρισε λίγο....καθηγητής είσαι ρε φίλε...Δεν είσαι πυρηνικός φυσικός...Σιγά τα 1200 ευρώ που πιθανόν να πέρνεις...(αν τα πέρνεις και αυτά)

ΥΣ :Γιάτί σε φαντάζομαι χοντρούλη????

Sourotiri είπε...

Ανωνυμε, προφανως και δεν αναφερομουν στον εαυτο μου ως αυτον που εχει "50 διδακτορικα", μην με παρεξηγεις. Αλλα ειχαμε παιδι ο οποιος ειχε εναν σκασμο πτυχια, αυτο ειναι αληθεια.

Ως εκ τουτου, δεν βλεπω την χρησιμοτητα αυτου που λες περι των χρηματων που βγαζω, ή του υστερογραφου σου. Αντιπαρερχομαι λοιπον και τις δυο αυτες μαλακιες σου, μιας και δεν νομιζω οτι συνεισφερουν ουτε στον διαλογο, ουτε και στο θεμα που διαπραγματευεται το αρχικο μου κειμενο.