Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2008

Welcome to the blogsphere.

Πως ηταν τα πραγματα και πως κατεληξαν ως τωρα,ε;

Θυμαμαι πριν 2μιση χρονια οταν μπαιναμε στα blogs, η ολη φαση ηταν τελειως ασπιλωτη. Διαβαζαμε ο καθενας τα κειμενα του αλλου, στο κατω-κατω υπηρχαν-δεν υπηρχαν 100-200 blogs τοτε. Τα blogs τα εψαχνες με το σταγονομετρο, απο λινκ σε λινκ και αμα ησουν τυχερος και στο google...

Στην πορεια, τα blogs αρχισαν να κουνανε μυαλα και να ξυπνανε πληκτρολογια. Ο αριθμος τους μεγαλωνε ραγδαια [και μεγαλωνει ακομη], με καθε θετικη και αρνητικη συνεπεια. Διατηρωντας παντα τον αναρχο χαρακτηρα τους, στα blogs γραφουν αυτοι που εγραφαν και πριν: τους λες ολους με την φραση "καθε καρυδιας καρυδι". Δεν ειναι και λιγο πραγμα να σου λενε παρα ενα πληκτρολογιο και γραψε ο,τι θες.

Και αυτο ακριβως ειναι που γουσταρω κατα βαθος. Το γεγονος οτι ο καθενας λεει ο,τι θελει. Βεβαια, δεν λειπουν τα φασιστακια απο τα μπλογκς, που σβηνουν σχολια, απειλουν με φιμωτρο τους ετεροϊδεατες τους,κτλ. Ουτε φυσικα λειπουν αυτοι που για χρονια τωρα φροντιζαν για την ενημερωση/αποβλακωση [διαλεχτε και παρτε] μας [βλεπε πολιτικους και δημοσιογραφους].

Μονο που οι τελευταιοι δυο, ειναι λιγοι. Οχι μονο αριθμητικα, αλλα και ποιοτικα. Οι αποπειρες φιμωσης μπορει και να πετυχουν. To blogme.gr εκλεισε, ελεω Λιακοπουλου, το ΠΡΕΖΑTV βαλλεται, το PRESSGR επισης. Ακομη κι εγω εχω δεχτει επιθεσεις, ειρωνειες, υπουλα σχολια, σε πολυ μικροτερο βαθμο. Το θεμα ομως δεν ειναι επι προσωπικου.

[Παρενθεση για το PRESSGR: δεν ξερω καν αν ολα αυτα που γραφονταν εκει μεσα ειναι αληθεια. Αυτο που ξερω ομως ειναι οτι ηταν αρκετα εκεινα τα κειμενα που πρωτα τα διαβαζα στο PRESSGR και μετα απο λιγες μερες τα εβλεπα στην τηλεοραση. Αυτα, σε συνδυασμο με τις αμηχανες αναφορες διαφορων για το εν λογω μπλογκ αλλα και τις προσπαθειες για να ταυτιστουν ολα τα μπλογκζ με το PRESSGR -αυτο κι αν ειναι αποπειρα τσουβαλιασμου-, με κανουν να πιστευω οτι αν μη τι αλλο, το PRESSGR ηταν αξιοπιστο σε αυτα που εγραφε. Τωρα αν ηταν οντως εκβιαστες αυτοι που το ειχαν, δεν το ξερω, αλλα ενα πραγμα λεω: ακομη κι ετσι να ηταν, διατρανωνει την αποδειξη οτι το ολο πολιτικο συστημα ΒΡΩΜΑΕΙ ΚΑΙ ΖΕΧΝΕΙ. Κλεινει η παρενθεση].

Θελετε μωρε μαλακες να τους κλεισετε; Κλειστε τους. Θελετε να τους μαντρωσετε σε μια φυλακη; Μαντρωστε τους. Τι νομιζετε, με μετρα καταστολης θα προφτασετε την μαλακια σας; Δεν θα ειναι αυτοι, θα ειναι αλλοι. Μπορει και οι ιδιοι, με αλλο ψευδωνυμο, αλλα μπλογκ. Και ξερετε γιατι;

Γιατι οσες προσπαθειες και αν κανετε για να φιμωσετε τον οποιονδηποτε, παντα θα υπαρχουν οι ατοφιες φωνες, αυτες που θα εκφραζουν τα συναισθηματα τους και θα λενε τα οσα ξερουν, ωμα, αβραστα κι αχωνευτα, να σας καθονται στο στομαχι. Κατι που τα παπαγαλακια των καναλιων σας ποτε δεν καταφεραν να κανουν. Γιατι; Γιατι στα μπλογκζ γραφει το "καθε καρυδιας καρυδι".

Με νομοσχεδια παρωδιες, το μονο που θα καταφερετε ειναι να ξαναγυρισουμε προς τα πισω, περιπου στα 30 χρονια πριν, ξερετε εσεις, την εποχη που ο Χριστοδουλος διαβαζε. Ισως παλι βεβαια μονο ετσι να ξερετε να λειτουργειτε. Δεν ειναι η λυση να φιμωσεις αυτους που τα λενε, λυση ειναι να φτιαξεις πρωτα τον εαυτο σου.

Ο καθενας εδω μεσα, με την ευκαιρια της ψευδωνυμιας [ή εστω, ανωνυμιας] μπορει να βγαλει προς τα εξω τον πραγματικο του εαυτο. Και αυτον ακριβως τον πραγματικο εαυτο, οχι τον ανωνυμο που τσουβαλιαζατε μεσα στην φραση "ελληνικε λαε", εχετε να αντιμετωπισετε.

Welcome to the blogsphere.

Aντιο απο την Χ-Ψιλικατζου...

Την παρακολουθουσα απο τοτε που αρχισα το blogging, και ειχα το παλιο μου blog, δηλαδη απο το φθινοπωρο του 2005. Την διαβαζα ανελιπως, εννοειται. Καποια στιγμη, ειχα την τυχη να την γνωρισω και απο κοντα... Οταν διαβασα το βιβλιο της πλανταξα στο κλαμα. Την ενιωσα [και την νιωθω ακομη] πολυ δικο μου ανθρωπο, παροτι οι επαφες μας ειναι περιορισμενες. Ομως ειχα παρατηρησει [και εγω, οπως και πολυς ακομη κοσμος] πως μετα την εκδοση του βιβλιου, η Κωνσταντινα ειχε αλλαξει τροπο γραφης στο blog της. Σημερα διαβαζω οτι η αγαπημενη μου Ψιλικατζου σταματαει το blogging. Δεν θελω να την πιστεψω, αυτο που θελω εγω να πιστεψω ειναι πως την ιδια στιγμη που ανακοινωσε το αντιο της, εχει φτιαξει ενα καινουργιο, ανωνυμο blog. Οπως και να'χει, θα δειξει.

Κωνσταντινα, να'σαι καλα ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΓΡΑΦΕΙΣ!!! [Με την κυριολεκτικη εννοια, ασφαλως].

Υ.Γ. Μωρη μαλακω, μηπως ησουν κι εσυ απο αυτους του PRESS-GR και σε χωσαν μεσα;;;

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2008

Πανελληνιες Εξετασεις προ των πυλων.

To προγραμμα των πανελληνιων εξετασεων 2008 βρισκεται εδω [καντε κλικ].

H φετινη χρονια τελικα ειναι πολυ ιδιαιτερη. Δεν περιμενα οτι θα το ελεγα αυτο για μενα, αλλα οπως αποδεικνυεται, ειναι και για μενα μια χρονια Πανελληνιων Εξετασεων, παρολο που πανε χρονια απο τοτε που εδωσα εγω ως μαθητης Πανελληνιες.

Απο την μια το ζητημα των πανελληνιων το διαχειριζομαι για πρωτη φορα φετος ως καθηγητης παννεληνιως εξεταζομενου μαθηματος, με την ορεξη και τον ενθουσιασμο του "πρωταρη", απο την αλλη το διαχειριζομαι ταυτοχρονα και σαν αδερφος-ανθρωπος του χωρου μεσα στο σπιτι μου, μιας και ηρθε η ωρα της αδερφης μου.

Οσο πλησιαζει ο καιρος, και σιγα σιγα τελειωνουμε την υλη, τα παιδια συνειδητοποιουν οτι οι εξετασεις τους δεν ειναι και τοσο μακρια οσο τους φαινονταν πριν λιγο καιρο. Ειναι εκπληκτικο να βλεπεις ποσο διαφορετικα μπορει να το βιωνει ενα παιδι ολο αυτο. Υπαρχουν διαφορες κατηγοριες παιδιων. Μερικες απο αυτες που εχω διακρινει εγω ειναι οι εξης:

Το παιδι που σε κοιταει στα ματια, σε εμπιστευεται τυφλα και ο,τι του πεις ειναι Νομος. Στην παραδοση του μαθηματος παντα θα προσεχει, θα κραταει σημειωσεις, θα υπογραμμιζει το βιβλιο του, θα βαζει αστερισκους και θαυμαστικα στα επιμαχα σημεια της υλης, παντα θα εχει τις πιο συγκεκριμενες αποριες, στα διαγωνισματα θα μελεταει περισσοτερο τα λαθη του για να μαθει απο αυτα, και σου δινει την εντυπωση πως, ακομη και τωρα, που εχουμε Φεβρουαριο μηνα, εχει ακομη την ιδια ασβεστη διψα να προσπαθησει να σπουδασει κατι που του αρεσει.

Το παιδι που εχει μυαλο, αλλα ποτε δεν το αξιοποιησε. Ειναι μονιμως διαβασμενος στο ντεμι, εχει παρει την χρονια χλιαρα, συνηθως ειναι λιγο πιο εξυπνο απο τους αλλους, επαναπαυεται σε αυτο και το δειχνει. Σπανια θα σου απαντησει λαθος, αλλα επισης σπανια θα σου απαντησει και οπως θα επρεπε να σου απαντησει. Δηλαδη, χωρις να σου δωσει δικαιωμα να του πεις ουτε μια λεξη κριτικης. Συνηθως στα διαγωνισματα παραβλεπει τα λαθη του, και τα πιο χαζα απο αυτα τα μετραει σαν σωστα. "Δηλαδη αν δεν εκανα αυτα τα χαζα λαθη θα εγραφα 19 αντι για 15, ε κυριε;". Εχει μια αρκετα υγιη ψυχολογια ωστε να βγαλει την χρονια χωρις ιδιαιτερα τραυματα, αλλα η προσπαθεια του συνηθως δεν φτανει για τον στοχο που εχει επιλεξει.

Το παιδι που εχει βρεθει σε μια ταξη φροντιστηριου επειδη ετσι κανουν ολοι, επειδη το εστειλαν οι γονεις του. Ζορικη περιπτωση αυτη. Μονιμως θα ερχεται αδιαβαστος, αλλες φορες με δικαιολογια και αλλες φορες επειδη...στ'αρχιδια του. Δεν δειχνει καμια θεληση να συμμετασχει σε ολο αυτο το σκηνικο, το οποιο ειναι αρκετα τιμιο, ειδικα απεναντι στην γονεικη πιεση. Τα συγκεκριμενα παιδια, οταν ειναι στο μαθημα συνηθως χανονται στις σκεψεις τους, αναρωτωμενα ποτε θα τελειωσει ολο αυτο. Συνηθως απο φιλοτιμο κατι κανουν, αλλα ως εκει.

Το παιδι που ειναι φιλοτιμο, εργατικο, αλλα εχει πολλα κενα τα οποια φαινονται βουνο στην τριτη λυκειου. Συνηθως αυτα τα κενα αποτελουν μεγαλο εμποδιο στο να κατανοησει την υλη. Πως να μιλησεις σε ενα παιδι για παραγωγους αν δεν ξερει συναρτησεις, πως να μιλησεις σε ενα παιδι για σχημα στην Φυσικη αν δεν εχει κανει ποτε του, πως να το μαθεις μεσα σε μια χρονια να εκφραζεται σωστα στην εκθεση; Παρολαυτα σε κερδιζει αμεσως, και πετυχαινει μια προοδο μεσα στην χρονια.

Ομως, ο κοινος παρανομαστης ολων των παιδιων ειναι ενας, και δεν ειναι αλλος απο το αγχος. Ειτε μιλαμε για αγχος σχετικα με το αν θα πετυχουν στο τελος, ειτε μιλαμε για αγχος καθαρα προερχομενο απο τον ανταγωνισμο, ειτε μιλαμε για αγχος καθαρα προερχομενο απο τους γονεις και την πιεση τους, το αγχος ειναι υπαρκτοτατο. Για καποιους, ειναι η πιο κρισιμη χρονια τους, για αλλους ειναι η πιο κρισιμη χρονια κατα τους γονεις τους, το μονο σιγουρο ειναι οτι τα παιδια περνανε μεγαλο ζορι. Βρισκονται αναμεσα στους γονεις που απαιτουν, τους καθηγητες που απαιτουν και τα φορτωνουν με εργασια, αναμεσα σε ολους τους συμμαθητες τους που περνανε μια απο τα ιδια.

Ειναι γαμημενο το συστημα και το ξερουν. Και το αγχος τους το εκδηλωνουν με διαφορους τροπους. Αληθεια, ποσο πιο ξεκαθαρα φαινονται τα πραγματα οταν τα βλεπεις απο πανω, ε; Ρε γαμωτο, εγω τι αντιδρασεις ειχα; Βλεπω αλλα παιδια να ρωτανε συνεχως πως θα επρεπε να απαντησουν αν επεφτε το ταδε θεμα και, οταν απανταω στον εναν, ηδη βλεπω τον διπλανο του να το φανταζεται λες και ειχε την κολλα μπροστα του. Βλεπω παιδια που ρωτανε συνεχως τι επιπεδο δυσκολιας θα συναντησουν στις πανελληνιες και, φυσικα, δεν τους φτανει η διαβεβαιωση μου οτι θα πεσουν πραγματα που τα εχουν διδαχθει. Μονο οι ιδιοι ξερουν τι εχουν στο μυαλο τους για τον Μαιο.

Και μιας και αναφερθηκα σε αυτο, μεγαλη μαλακια που δεν δινουν τα παιδια πανελληνιες και στην Β' Λυκειου οπως πριν μερικα χρονια. Εμαθα σημερα οτι προταθηκε να δινονται στις Β' Λυκειου περιφερειακες εξετασεις, στυλ πανελληνιων, και πολυ χαρηκα. Δεν μπορεις να βαζεις ενα παιδι σε μια τετοια διαδικασια χωρις να του εχεις κανει ενα κρασ-τεστ πρωτα. Και δεν ειναι τα διαγωνισματα που βαζουμε εμεις ικανοποιητικα κρασ-τεστ, σε καμμια περιπτωση. Αλλη φαση ειναι το ενα, αλλη το αλλο.

Οι δε γονεις; Εκει να δεις! Απο εκει που τα προηγουμενα χρονια ερχονταν και λεγανε τα δικα τους, εχω δει γονεις φετος να ερχονται και να κρεμονται απο τα χειλη σου. Καθε σου κουβεντα αμεσως την μεταφραζουν, και παντα, με τον πιο πιεστικο για τα παιδια τροπο. Δεν μιλαμε τωρα να ειναι ενας μαθητης τελειως χαλια, αλλα δεν μπορω να φανταστω πως ενας γονιος μεταφραζει το "κανει καλη προσπαθεια, αλλα θελω να συνεχισει και να ανεβασει τους ρυθμους του" σε "δεν διαβαζει καθολου, τζαμπα τον στελνετε".

Και φυσικα, κοντα σε ολα αυτα, και οι μικροτεροι μαθητες. Καθε φορα τα παιδια της Α' Λυκειου αρχιζουν και ρωτανε και αυτα, για τις κατευθυνσεις, τα πανελληνιως εξεταζομενα μαθηματα, το συστημα εισαγωγης, τις σχολες, κτλ. Εχω περασει πολλες ωρες κουβεντιαζοντας τα μαζι τους και με τους γονεις τους. Οι αντιδρασεις ποικιλλουν. Απο το "τ'ακους μικρε; Απο Β' Λυκειου κομμενα τα αστεια", μεχρι το "ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΣΤΕΙΛΩ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΣΕ ΤΕΙ, ΘΑ ΣΤΡΩΘΕΙΣ!", λες και στα ΤΕΙ σου μαθαινουν πως να πουλας τσιχλες. Και αντε μετα να εξηγησεις...

Παντως, βλεποντας και κρινοντας απο την κατασταση, εχω βγαλει το εξης συμπερασμα: Οι καθηγητες των δημοσιων σχολειων εχουν αραξει, βγαζουν την υλη χαλαρα κι ανετα, χωρις πολλες-πολλες δυσκολες ασκησεις και χωρις ιδιαιτερη ενασχοληση, κι εχουν αφησει τους φροντιστες να βγαλουν τα καστανα απο την φωτια. Απο τοτε που ημουν μαθητης το θυμαμαι αυτο, με ελαχιστες φωτεινες εξαιρεσεις. Γιατι τελικα, το καλο φροντιστηριο [ή ιδιαιτερο, αναλογως] ειναι αυτο που κανει την διαφορα, και οχι το καλο σχολειο, δυστυχως.

Καλη τυχη στις επαναληψεις σας παιδια, τωρα που αρχιζουν σιγα-σιγα κι αυτες, καλη δυναμη και καλο κουραγιο.

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2008

Η πυριτιδαποθηκη της Ευρωπης [a.k.a. ΒΑΛΚΑΝΙΑ]

Απο την μια το σκοπιανο ζητημα, που οδευει προς μια λυση, η οποια μαλλον καθολου δεν συμφερει την κυβερνηση μας. Νεα Δημοκρατια της Μακεδονιας θα'ναι, Βορεια Μακεδονια θα'ναι, Μακεδονια λιγο πιο πανω απο την Ελλαδα θα'ναι , ας ειναι οτι θελει.

Το κορυφαιο ομως ειναι οτι η ελληνικη κυβερνηση [δηλαδη η Ντορα] θελει να επιτυχει λεει διπλη ονομασια. Μια ονομασια για μεσα στα συνορα του εν λογω κρατους [αληθεια, πως ακριβως λεγεται τωρα;;;] και μια ονομασια για τις διεθνεις του σχεσεις.Σαν να λεμε, βαφτιζουμε εμεις ενα παιδι, και μεσα στο σπιτι μας θα το λεμε Βαγγελη αλλα μολις βγαινει απο το σπιτι θα το συστηνουμε σαν Κωστα.

ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ
[Στα τετοια μου γιο το ονομα, αλλα αυτο το σεναριο μου φανηκε πραγματικα αστειο]


Απο την αλλη, αναγνωριστηκε λεει το Κοσοβο ως ανεξαρτητο κρατος, για την ακριβεια κρατος εν κρατει -αυτο της Σερβιας. Μια περιοχη που ειναι γεματη Αλβανους σε εδαφος της Σερβιας. Τι μου θυμιζει, τι μου θυμιζει... Μουσουλμανοι στην Θρακη, Τουρκοι στην Κυπρο, Παλαιστινιοι στην Γαζα, Κουρδοι σε διαφορα μερη, το ζητημα της Βορειας Ηπειρου, κτλ. Τελικα ενα μπουρδελο ειμαστε εδω στην περιοχη. Ξυπνησαν λεει οι Αλβανοι, θελουν την μεγαλη Αλβανια [including Ηπειρος], ξυπνησαν και οι Παλαιστινιοι, ξυπνησαν και οι Μουσουλμανοι της Θρακης.

Ρε δεν τα κανουμε ολα ενα κρατος να τελειωνουμε;

Τι θελω να πω... Με αφορμη μια κωλογραμμη στον χαρτη βγαινει το καθε εθνικι απο καθε χωρα και λεει το μακρυ του και το κοντο του, ο καθε φανατισμενος κανει την προπαγανδα του. Που και δικιο να εχει, δεν αντιλεγω, κανεις δεν αντιλαμβανεται οτι με τετοιες αντιδρασεις μπαινει νερο στον μυλο αυτων που εχουν το συμφερον.

Τι μου θυμιζει η ολη κατασταση; Μερικες γκομενιτσες [Ελλαδα, Αλβανια, Τουρκια, Σερβια, και μια ακαθοριστου ονοματος] εχουν γονατισει μπροστα στον αμερικανικο πουτσο και παρακαλανε για μια σταγονα σπερμα. Μολις ο Αμερικανος ειναι ετοιμος να χυσει σπρωχνονται ολες μεταξυ τους, ανοιγουν το στομα, βγαζουν την γλωσσα, και περιμενουν. Μετα, σαν υπακουα πουτανακια, το βουλωνουν ολες. Και αυτες που χαρηκαν, κι αυτες που δεν χαρηκαν.

Το κακο δεν ειναι οτι μια γκομενιτσα μπορει να εχει πιει περισσοτερο σπερμα απο την αλλη. Το κακο ειναι δεν ξερναει ποτε, καμια τους.

Δεν γαμιεστε λεω εγω...Αφηστε ρε τους ανθρωπους να ζησουν χωρις συνορα. Τοσα χρονια για αυτες τις κωλογραμμες εχουν χαθει κι εχουν χαθει εκατομυρια ζωες. Δεν μαθαμε τιποτα;

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2008

Prison Break : ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!!!

Ενταξει, το οτι ξαναχωσατε τον Μιχαλακη μεσα σε μια φυλακη "απο την οποια δεν εχει αποδρασει ποτε κανεις" στην τριτη season και οτι κανατε μια πολυ κακογουστη κοπια της πρωτης season, δηλαδη τις σχεσεις "παρε-δωσε", "σε κρατω-με κρατας", "σε εχω στο χερι-με εχεις στο χερι" με τους συγκρατουμενους του, να το δεχτω...

Αλλα τετοιο απαισιο, μετριο τελος δεν το περιμενα... Στο τελος της πρωτης season ειχα καυλωσει να μαθω τι θα γινει μετα. Στο τελος της δευτερης season ειχα απλα περιεργεια. Στο τελος της τριτης season [σημερα δηλαδη] δεν με νοιαζει καν.

ΤΕΛΕΙΩΣΤΕ ΤΟ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ.

[Μα τετοια μαλακια τελος... Ουτε στο εμεις κι εμεις δεν τελειωσαν τοσο ηλιθιωδως...]

Δυστυχως, το prison break εγινε πρηζων μπρεηκ τα νευρα μου.

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2008

HELP!!! - Πως να συνδεσω το pc μου με την τηλεοραση;;;

Καλημερα. Χθες το βραδυ προσπαθουσα να συνδεσω το pc με την τηλεοραση για να βλεπω ταινιες πιο ανετα, αλλα δεν τα καταφερα. Πως γινεται αυτο;

Επειδη βεβαια εψαξα σε διαφορα φορουμ και ουτε εκει βρηκα ακρη, να σας προετοιμασω οτι θα ηθελα να μου μιλατε απλα. Τα δεδομενα λοιπον εχουν ως εξης:

Καταρχην, να σας δειξω τι εξοδους μου βγαζει η καρτα γραφικων.

Η μια εξοδος ειναι αυτη [λεει και TV διπλα]



Και η αλλη εξοδος ειναι αυτη:



Μαζι με την καρτα γραφικων ειχα και αυτο το καλωδιο που ταιριαζει νομιζω στην πρωτη εξοδο:


Και επισης βρηκα στο συρταρι μου και αυτο το καλωδιο:


Η σκεψη να τα ενωσω απλα και να δω τι γινεται δεν δουλεψε. Κι αυτο γιατι τα μηκη των καλωδιων δεν εφταναν. Α, εδω να σας πω οτι η τηλεοραση μου εχει μονο SCART εισοδο.

Α, εχω και αυτο το καλωδιο:

[ηταν μαζι με την καρτα γραφικων, επισης].

Θα ημουν ευγνωμων σε οποιον εκανε τον κοπο να μου απαντησει...

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2008

Oι "γυναικες" μου

Με καλεσε η Λινα να αναφερω τις "γυναικες" μου... Ιδου λοιπον, μερικες ενδεικτικες:

1. Kylie Minogue.



2. Naomi Watts. Απλα σου κοβει την ανασα.




3. Η Ιωαννα Παππα. Εχει κατι απροσδιοριστο που με μαγνητιζει.



4. Η Μαρια Λεκακη. Θελω μια τετοια νταντα για μενα ΤΩΡΑ.


5. Η Μαριαντα Πιεριδη. Το απολυτο σκυλι.





6. Η Δημητρα Ματσουκα. Δεν θελω σχολια.



7. Η Ιωαννα Λιλη. Μεγαλο κακο μας εκανε ο Ζαγορακης που της εκοψε την καριερα...



Καλω κι εγω με την σειρα στο παιχνιδι τους/τις για να μας δειξουν τις "γυναικες"/τους "αντρες" τους:

mpiou [αντε μαλακα ξυπνα]
Ανησυχο
Ζουρι
Μαυρη Νεραιδα
Λαχανακι
Σισσυ

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2008

Τα 7 κακα της μοιρας μου

Με καλεσε η princess να απαριθμησω τα 7 κακα της μοιρας μου ;)

Ιδου:

1) Απ'όσο λενε δηλαδη, γιατι εγω δεν το πιστευω, το χιουμορ μου. Ολοι [εκτος του ΘΕΟΥ hopkins] μισουν το χιουμορ μου. Καθε φορα που παω να πω ενα ανεκδοτο, ολοι γελανε για 2 δευτερολεπτα, απο αμηχανια, απο ευγενεια, δεν ξερω, θα σας γελασω. Δεν θυμαμαι ποτε να εχω πει ενα ανεκδοτο και οι απεναντι να εχουν γαμηθει στο γελιο [ειπαμε, εκτος του ΘΕΟΥ hopkins].

2) Η διαθεση μου οταν ξυπναω, πριν πιω καφε. Το παραδεχομαι, ειμαι εθισμενος στον πρωινο καφε [ΟΚ, ΟΚ, και στο τσιγαρο]. Ρωτηστε και την Λινα, πως ειμαι οταν θελω να πιω καφε και δεν μπορω :). Το ζηταει ο οργανισμος μου, πως το λενε. Ειμαι αρρωστοοοοοοοοος!!!!

3) Η μη-διακριτικοτητα μου οταν θελω να αποφυγω κατι. Τωρα που το σκεφτομαι, αυτο μπορει να ειναι και προτερημα, αλλα υπαρχουν φορες που λειτουργει σαν μειονεκτημα. "Παμε για κανεναν καφε;" -"Με τιποτα μαλακα, ξερεις πως βαριεμαι τωρα...;". Παλι καλα που δεν συμπληρωνω την φραση μου με το "να δω την μουρη σου;" :))))

4) Η ακαταστασια μου. Η πιο συνηθισμενη εικονα του δωματιου μου ειναι αυτη του βομβαρδισμενου δωματιου. Λες και περασε κανενα τρενο και τα σκορπισε ολα ειναι. Η πλακα ειναι οτι δεν μου αρεσει η ακαταστασια, αλλα δεν μου αρεσει και να συμμαζευω. Πολλες φορες εχω πιασει τον εαυτο μου να αναρωτιεται πως αντεχω και ζω σε αυτο το δωματιο.

5) Ο αχαλινωτος προγραμματισμος μου. Αν στην θεση της Λινας ηταν καποια αλλη, νορμαλ σε αυτο το ζητημα [γιατι μην νομιζετε οτι και η Λινα ειναι καλυτερη], θα ειχε φριξει. Σε καθε ταξιδι που οργανωνουμε, ξερουμε 3 μηνες πριν πως θα παμε, που θα μεινουμε, τι θα κανουμε, και πως θα γυρισουμε. Και εννοειται ειναι ολα κλεισμενα :)

6) Η μαεστρια μου στο φλερτ. Μιλαμε, ειμαι ασσος στο φλερτ. Οπως ειναι ο Michael Jordan στο μπασκετ, ο Kaka στην μπαλα, ο Schumacher στην Formula1, ετσι κι εγω στο φλερτ. Παντα, οταν προσεγγιζω μια κοπελα, οι κινησεις μου ειναι 100% προμελετημενες και σχεδιασμενες ειδικα για καθε περισταση. Βεβαια, καθε φορα κολλαω λιγο λογω της ντροπαλοσυνης μου και ετσι βγαινει ενα αποτελεσμα αλλο απο αυτο που πραγματικα ειμαι.

7) Το ροχαλητο. Το τρενο που λεγαμε πιο πριν... ;)

Καλως στο παιχνιδι:
την Λινα,
τον Χοπκινς,
την ~~Α~~,
τον Blogger του αιωνα [μπας και κανει κανα ποστ],
και τον Ανησυχο.

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2008

Μια ερωτηση προς ολους οσους κλεινουν την τηλεοραση σημερα...

Ρε παιδια, εσεις που θα κλεισετε την τηλεοραση "διαμαρτυρομενοι", για να "δειξετε την δυναμη του κοινου" κτλ, εχετε μηχανακια της AGB σπιτι σας;

Ή απλα θελετε να κανετε οικονομια στο ρευμα;

Αν η απαντηση ειναι οχι και στα 2 παραπανω ερωτηματα, τοτε μεγαλη μαλακια η κινητοποιηση σας.

Η ερωτηση απευθυνεται στους:

ΝΟΤΕΒΟΟΚ
Παιδια της Αφροδιτης
Αναδασωση
Χαμομηλακι
whispering planet
Ellhnida
Lily's Stories
Αλλαγες
Another point of view
blogosgr
Alma Libre
ΣΥΡΙΖΑ Γλυφαδας
Εντος εκτος εναλλαξ
Ο πελατης εχει παντα δικιο
AQUA's
Ελλοντια
μηθυμναιος
Greece in pictures
Πολιτικο blog
Iδιαζοντως...πραγματικα
Με νταουλια και ζουρναδες
Μυστικο παραλληλογραμμο
Μαντρι
Rolling Stone
Φανης Χατζηγριβας
Χρηστος Λεφας
Σκεψεις
Τα παιδια παιζει
Προχειρο τετραδιο
Τσουκνιδα
Τζονακος
Ακαταλληλο για κολλημενους

...και φυσικα σε οποιον αλλο νομιζει οτι κλεινοντας την τηλεοραση του σημερα θα επηρρεασει εστω και 1% κατι ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΗΧΑΝΑΚΙ ΤΗΣ AGB.

Εγω παλι, μια μπλογκερ ξερω να εχει μηχανακι της AGB, και αυτη την τηλεοραση της σημερα δεν την κλεινει :))))

[Γεμισαμε στις μαλακισμενες κινητοποιησεις...]

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2008

Ο Κυβος.

Πριν 3 περιπου χρονια ημουν στο βιντεοκλαμπ, ψαχνοντας για ταινια. Ηταν απο τις φορες που κολλουσα ψαχνοντας και διαβαζοντας τις υποθεσεις καθε ταινιας μια προς μια, μηπως και βρω κατι που μου αρεσει. Καποια στιγμη, πεφτει στα χερια μου το εξης DVD:

Ο Κυβος.
Υποθεση: Έξι άγνωστοι ξυπνούν ξαφνικά ανακαλύπτοντας πως βρίσκονται παγιδευμένοι σε μια εξωπραγματική φυλακή- μια ατελείωτη μάζα από διαπλεκόμενα δωμάτια ασφαλισμένα με θανατηφόρες παγίδες. Ποιος άραγε δημιούργησε τη διαβολική αυτή μάζα και γιατί; Ανάμεσα στα σκοτεινά ερωτήματα που τους τριβελίζουν το μυαλό ένα πράγμα γίνεται ξεκάθαρο: αν δεν αρχίσουν γρήγορα να συνεργάζονται για να βρουν τα μυστικά αυτής της θανάσιμης παγίδας, οι μέρες τους είναι μετρημένες…

Ωραια λεω, ενδιαφερον ειναι. Ερχομαι σπιτι, βαζω το DVD στο PC και καθομαι να το δω. Προκειται για εναν απεραντο κυβο που αποτελειται απο πολλα μικρα κυβικα δωματια, τα οποια στις εξι εδρες τους εχουν πορτες για αλλα κυβικα δωματια. Καποια απο τα δωματια μαλιστα εχουν και θανασιμες παγιδες και οι ηρωες πρεπει να τις αποφυγουν, αποκωδικοποιοντας κατι νουμερα που υπαρχουν σε καθε πορτα. Την πρωτη ωρα, γουσταρα. Στο διαστημα μεχρι τη μιαμιση ωρα, αρχισα να κουραζομαι. Το τελευταιο μισαωρο ειχα ηδη μετανιωσει για τα 2 ευρω. Βαρεθηκα, ολο κυβοι και κυβοι, ασε που ειχε και κατι τραβηγμενα απο το μαλλι σκηνικα. Τελικα μονος ενας επεζησε, και ηταν ο καθυστερημενος της υποθεσης. Ω, τι ηθικο διδαγμα... Οι αλλοι ειτε σκοτωθηκαν μεταξυ τους ειτε τους εφαγαν οι θανασιμες παγιδες.

Μετα απο λιγο καιρο, ξαναβρεθηκα στο βιντεοκλαμπ, παλι στην ιδια κατασταση με την προηγουμενη φορα. Και πεφτει στα χερια μου ο Κυβος 2: Η τεταρτη διασταση. Λογω ελλειψης εναλλακτικης, λεω δεν γαμιεται, ας το παρω, εχοντας φυσικα υποψιν μου οτι ολα τα σηκουελ ειναι μεγαλυτερες παπαριες απο τα αρχικα.

Υποθεση: Όπως και στο πρώτο μέρος του “CUBE”, οκτώ άτομα που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους θα ξυπνήσουν σε ένα μυστηριώδες δωμάτιο σε σχήμα κύβου. Κανείς από όλους δεν φαίνεται να γνωρίζει ούτε με ποιον τρόπο ούτε για ποιόν λόγο βρέθηκε εκεί, αλλά δεν θα αργήσουν να συνειδητοποιήσουν ότι η επιβίωση τους εξαρτάται άμεσα από το αν θα καταφέρουν να ανακαλύψουν τα μυστικά του Κύβου.
Ωστόσο, τα ατελείωτα και συνδεδεμένα μεταξύ τους δωμάτια λειτουργούν στην τέταρτη διάσταση, όπου οι γνωστοί νόμοι της φυσικής δεν ισχύουν. Ο καθένας από τους αιχμαλώτους διαθέτει από μια ιδιαίτερη ικανότητα που θα τους βοηθήσει να ερευνήσουν τον κύβο, αλλά στο τέλος μόνο ένας θα καταφέρει να βγει ζωντανός…

Αυτο το "οπου οι γνωστοι νομοι της φυσικης δεν ισχυουν" δεν το εδωσα και πολλη σημασια, ουτε την φραση "τεταρτη διασταση" στον τιτλο. ΕΠΡΕΠΕ... Γιατι δεν φτανει που οπως και στον πρωτο κυβο τα παντα διαδραματιζονταν μεσα σε εναν τεραστιο κυβο που αποτελουνταν απο ατελειωτα κυβικα δωματια που εχουν πορτες μεταξυ τους και καποια απο τα κυβικα δωματια ειχαν θανασιμες παγιδες [ουφ, το ειπα], αλλα οι ηρωες σε καποια δωματια εβλεπαν τους εαυτους τους σε παρελθοντες ή μελλουσες στιγμες!!! Εφριξα. Οταν λεμε εφριξα, εφριξα. Αναγκασα τον εαυτο μου να κατσει να το δει ολο, αλλα τελικα ενιωσα περισσοτερο μαλακας απο οσο νομιζα. Και εδω, μονος ενας επεζησε. Μια γυναικα για την ακριβεια. Την οποια, μολις αυτη βγηκε απο τον Κυβο, την σκοτωσαν επι τοπου!!! ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!!! ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ;!;!;!;!;

Χθες λοιπον [οχι δεν ημουν παλι στο βιντεοκλαμπ με την γνωστη διαθεση], αποφασισα να μεινω μεσα. Και λεω δεν βλεπω καμια ταινια; Αναμεσα λοιπον σε ολες τις επιλογες που ειχα, δηλαδη τους Heroes και το Alias που τα εχω ολοκληρα και δεν εχω δει ουτε ενα επεισοδιο, καμια 500ρια DVD απο εφημεριδες που τα μαζευω καθε Κυριακη, και κατι σκορπιες ταινιες προσφατα κατεβασμενες, μαντεψτε τι αποφασισα: Να κατεβασω τον Κυβο 3 [Κυβος 0 για την ακριβεια, πως ειναι τα Ring; Ε καπως ετσι...]. Χαχαχαχαχαχαχα τι μαλακας ειμαι!

Το ηξερα οτι θα καω, δεν το συζηταμε. Και ναι, ενιωσα πολυ περηφανος για την επιλογη μου οταν διαπιστωσα οτι ειναι ΑΚΟΜΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΠΑΡΙΑ απο τους αλλους 2 κυβους μαζι. Λες και η παπαρια σε αυτην την τριλογια αυξανεται με εκθετικη συναρτηση. Αλλα τελικα, κατεληξα στο εξης.

Οσο κι αν μισω τον Κυβο, που εξαιτιας του εχω χασει 6 ωρες απο την ζωη μου, δεν μπορω να αντισταθω στον πειρασμο.

Προτεινω σε ολους μου τους φιλους ενα εξαωρο καψιμο, να δουμε ολους τους κυβους με την σειρα. Ειστε μεσα;

Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2008

ΝΕ.Ο.Σ. vs Indymedia: σημειωσατε Χ.

Πριν λιγο καιρο εμαθα οτι ο Πρεζα TV δεχεται λεει επιθεση απο μελη του φορουμ του ΝΕ.Ο.Σ. για να του κλεισουν το μπλογκ, επειδη ειναι ανθελληνικο [με λιγα λογια, θελησαν οι ΠρεζαGreece να κλεισουν το Πρεζα TV]. Εν πασει περιπτωσει, σημερα περασα μια βολτα απο το φορουμ τους και το χαζευα για αρκετη ωρα. Και προς εκπληξη μου βρηκα τραγικα πολλα κοινα με το indymedia, πασιγνωστο site αντιεξουσιαστων.

Καταρχην, περα απο το οτι οι μεν βριζουν τους δε και τουμπαλιν, βλεπω ενα μισος που δεν στεκεται στις ιδεολογικες διαφορες. Και στις 2 σελιδες βρηκα παρα πολλες αναφορες περιστατικων που οι δε βιαιοπραγησαν απεναντι στους μεν και αντιστροφα. Χωρις να το καταλαβω, διαβαζοντας κειμενα απο το ενα και απο το αλλο site, μπηκα σε μια ατμοσφαιρα πολεμου.

Επισης, και οι 2 πλευρες θεωρουν τον εαυτο τους μειοψηφια και οτι το συστημα τους πνιγει, οτι πρεπει τα πραγματα να επανατοποθετηθουν [βλεπε επανα-σταση], φυσικα οπως βολευει την εκαστοτε μερια.

Και οι 2 μεριες εχουν ενα τηλεοπτικο προσωπο που αποθεωνουν και ενα που βριζουν. Συμπτωματικα, ειναι τα ιδια προσωπα: Ο Λακης Λαζοπουλος και ο Αδωνις Γεωργιαδης.

Και οι 2 μεριες επιδιδονται σε σεναρια συνομωσιας.

Και οι 2 μεριες υποστηριζουν οτι εχουν δικιο, και μαλιστα για το καλο του τοπου στον οποιο ζουν.

Και οι 2 μεριες απειλουν η μια την αλλη [Φασιστες κουφαλες ερχονται κρεμαλες, Αναρχικοι σας ψαχνουμε, κτλ].

Και το πιο σημαντικο: Και οι 2 μεριες ειναι φανατισμενες, δεν δεχονται τον διαλογο σε καμια περιπτωση, αλλα οταν βλεπουν οτι η αλλη μερια δεν δεχεται τον διαλογο η ατακα τους ειναι μια, κοινη: Ωραιοι δημοκρατες ειναι οι απεναντι, μα τι φασισμος ειναι αυτος, κτλ.

Για μενα λοιπον, και οι 2 μεριες ειναι για τον πεο καβαλα. Οποιος ειναι φανατισμενος το εχει χασει το παιχνιδι εξαρχης, δεν χρειαζεται καν να προσπαθησει. Τον φανατισμο τον εχουν πληρωσει πολλοι ανθρωποι με την σωματικη τους ακεραιοτητα και την ζωη τους, ελεος πια. Αυτοι εδω μαλωνουν και πλακωνονται χωρις να ξερουν καν γιατι, ουτε το πως ξεκινησε η ολη ιστορια. Απλα, πλακωνονται. Δεν εχει καμμια διαφορα απο το να πλακωνονται ενας βαζελος και ενας γαυρος.

Βεβαια, οι ιδεες μου και οι αποψεις μου κλινουν σαφως προς μια κατευθυνση, αυτη του indymedia. Αλλα δεν μπορω να ταυτιστω με κανεναν καφρο απο εκει μεσα, με κανεναν αναρχικο που τα σπαει, με κανεναν "συντροφο" που δερνει φασιστες. Και εμενα με αηδιαζει ο φασισμος, αλλα με αηδιαζει και ο φασισμος των αντιφασιστων.

Αν βεβαια, μου εβαζες το μαχαιρι στο κοκκαλο και με αναγκαζες να διαλεξω αναμεσα σε εναν καφρο που υπερασπιζεται τα κεκτημενα προνομια του και δερνει μαζι με τους μπατσους, και σε εναν αλλο καφρο που κραταει μια μολοτωφ στο χερι και προσπαθει να αντιδρασει εναντια στο συστημα, θα διαλεγα τον δευτερο.

Μου ερχονται στο νου οι στιχοι του Σωκρατη Μαλαμα στον "Θιασο", αυτος τα λεει καλυτερα απο μενα:

Επενδύσεις, διαφημίσεις,
ενοχές και ανακρίσεις
εποχές για λεφτά, άπατος στα χαμηλά
με θεούς φοβερούς, με θρησκείες τρομοκράτες
με ληστές στην αυλή, αδιάφοροι, χαζοί

Κάνω πως δε ξέρω, πέφτω μες στα κύματα
άλλοι δρόμοι μας ενώνουν, κι άλλοι στα διλήμματα

Ψευδαισθήσεις, παραισθήσεις, εντολές και αντιρρήσεις
αλλαγές στα ψηλά, ίδια συνταγή παιδιά
με κομμένα φτερά, με οράματα στημένα
αφανείς οδηγούς, αδηφάγους οπαδούς

Εισοδηματίες, κεφαλαιούχοι – επενδυτές
Αστοί με τίτλους αγυρτείας, ηθικολόγοι, υποκριτές
μεταμφιεσμένοι παρθένες της εγκράτειας, απατεώνες
νομοθέτες, θεατρίνοι, στρατηγοί πνιγμένοι
στα παράσημα, στα σιρίτια, στους μεγαλόσταυρους
Κράχτες στα σκυλάδικα

Τηλεοπτικά κόλπα με αστέρες παρουσιαστές
στο θίασο της ακροαματικότητας
εκλογική φάρσα με ψηφοφόρους ξύλινους
Οι υποψήφιοι αστοί ντυμένοι παλιάτσοι
στο χορό των πολιτικών ελευθεριών
με δάκρυα στα μάτια για τα βάσανα του κόσμου
με πάθος για την καθαρότητα του έθνους
και την δόξα της πατρίδος

Αυταπάτες – μεγαλεία και μια θηριώδη ανία
Μπερδεμένα μυαλά και λογαριασμοί φωτιά
Με τα χρέη ψηλά, τη ψυχή στα κόκκινα
Οι λαγοί στο σακί, δούλοι τηλεοπτικοί

Κάνω πως δε ξέρω, πέφτω μες στα κύματα
άλλοι δρόμοι μας ενώνουν, κι άλλοι στα διλήμματα