Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2008

Θρηνω για την Σκοπελο...

Οταν πριν εναμιση χρονο πηγαμε με την Λινα στην Σκοπελο, αυτο που μας αφησε αφωνους ηταν το ποσο πρασινο ειναι[ηταν] αυτο το νησακι. Μιλαμε για την κυριολεκτικη εννοια της φρασης "το δασος συνανταει το βουνο". Σχεδον σε ολες τις παραλιες εβλεπες δεντρα να εχουν γειρει μεσα στην θαλασσα...!!! Ασε που οταν μεταφερομασταν απο παραλια σε παραλια στην διαδρομη νομιζαμε οτι ειμαστε μεσα στην Πινδο. Παιδια, μιλαμε για πολυ πρασινο.

Βεβαια, αυτο που δεν ειχαμε προσεξει [και προσεχω τωρα] ειναι οτι σε κανενα σημειο του νησιου δεν ειδαμε καποιο ξενοδοχειο-κολοσσο. Η Σκοπελος ηταν [και ειναι...μεχρι νεοτερας] γεματη απο μικρα ξενοδοχειακια-ενοικιαζομενα δωματια. Ενα μικρο, παρα πολυ γραφικο νησακι, το οποιο αξιζε με τα χιλια να επισκεφτεις, ακριβως για αυτο του το χαρακτηριστικο: Ολα εκει μας θυμιζαν διακοπες, ενα μερος απομερο και συναμα πανεμορφο.

Τα δαση του Αγνωντα και της Σταφυλου τα θυμαμαι ακομη... Πηγαινες με το λεωφορειο μεσα στο βουνο, και τσουπ, εκει που δεν το περιμενες, ξεπεταγοσουν μεσα απο τα δεντρα και εβλεπες εναν μικρο κολπισκο, μια μικρη παραλια, ενιωθες οτι ησουν στην μεση του πουθενα και γουσταρες.

Στην Σκοπελο πηγαμε για δυομιση μερες μονο, κι ομως αυτο το μικρο χρονικο διαστημα μας εκανε να την αγαπησουμε. Προσωπικα το θεωρω το πιο ομορφο απο ολα τα νησια που εχω δει [καλα, δεν εχω δει και εκατονταδες], το πιο ταιριαστο στην λεξη "αποδραση".

Και τωρα τα αρχιδια την εκαψαν. Δεν γινεται απο Μαρτη μηνα να εχουμε φωτιες, δεν προκειται για φυσικη φωτια αυτο, ειναι ξεκαθαρος εμπρησμος. Ευχομαι στον καργιολη που το εκανε να τον πιασουν τεσσερεις και να τον βιαζουν μεχρι να ξαναπρασινισει το νησι. Και αυτον και ολο του το σοι.

Δυστυχως, καταστραφηκε ενα μεγαλος μερος [2.000 στρεμματα λενε] της ομορφιας της, και ω του θαυματος, σε παραλιακες περιοχες.

Μερικες φωτογραφιες απο την καταπρασινη Σκοπελο...:












Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2008

Υψηλοι Επισκεπτες στο Sourotiri's Place...


Κυριε πρεσβη, μας κακομαθαινετε...

[Ας τους πει καποιος στο μεγαρο μαξιμου για τον Firefox... Εχουν και καλους υπολογιστες απ'ότι φαινεται...]

Οπαδιλικι - και μια ρηξικελευθη προταση.

Ας μου εξηγησει καποιος πως μπορει ενας ανθρωπος να εμπνευστει και να ταχθει υπερ μιας ενδεκαδας αθλητων, να στρατολογηθει για παρτη τους, να επηρρεαζει την ζωη του; Δεν λεω, το γηπεδο μπορει να ειναι μια πολυ καλη αφορμη για να ξεδωσεις. Να πας, να φωναξεις, να βρισεις, να βγαλεις τα απωθημενα σου. Μπορει μαλιστα να γουσταρει καποιος και το θεαμα [αν και με το ελληνικο ποδοσφαιρο αυτο ειναι λιγο δυσκολο-στο μπασκετ ειναι αλλιως, δεν ειμαστε και ΝΒΑ αλλα εναν Παναθηναικο τον εχουμε :)))].

Εχω εναν ξαδερφο, ταγμενος ΑΕΚτζης. Ηταν μαλιστα και μεσα στο πλοιο απο Κρητη για Αθηνα μετα τον τελικο με τον Ολυμπιακο, που το εκαναν το πλοιο καλοκαιρινο. Οσες φορες εχω προσπαθησει να πιασω συζητηση μαζι του, διαπιστωνω οτι το επιπεδο του ειναι κατω του μηδενος, στα περισσοτερα θεματα. Παιδι της παρεας, χαβαλες, αλλα οχι για συζητηση. Τι απαντηση μπορεις να του δωσεις οταν σε βλεπει σαν αλλοθρησκο εχθρο του; Γιατι καπως ετσι ειναι το υφος του οταν μιλαμε για αθλητικα...

Εχω δει με τα ματια μου διαφορα σκηνικα με παοκια και αρειανους στην Θεσσαλονικη. Ημουν μια φορα στην σταση του 31 [το οποιο περναει κατω απο το γηπεδο του Αρη] μετα απο αγωνα αρη-μπαοκ. Και βλεπω ενα μπαοκι να τρεχει, να πηδαει στην πορτα ενος λεωφορειου που εκεινη την στιγμη εκλεινε [και αρα αυτος να πιανεται εκει] και απο πισω του να ακολουθουν 2-3 αρειανοι, να εχουν βγαλει τις ζωνες τους και να τον βαρανε με αυτες. Προσπαθησα να μπω στο μυαλο τους, οχι μονο των αρειανων, αλλα και του μπαοκιου. Αξιζει μωρε μαλακα μπαοκι να φας το ξυλο της χρονιας σου για μια ανωνυμη εταιρεια; Και εσυ ρε μαλακα αρειανε, ποσο αντρας ενιωσες οταν 3 βαρουσατε εναν στο ονομα μιας ανωνυμης εταιρειας;

Τα περιστατικα πολλα, δεν θα αναφερω αλλα. Δυστυχως, αυτοι ειναι πολλοι. Οι στρατιες των πρασινων, κοκκινων, κιτρινων, μαυρων καφρων ειναι διπλα μας, και δεν νομιζω να ξεμπερδεψουμε ευκολα με αυτους. Οταν κατεβαινει το ζωον το μπαοκι σε πορεια με αιτημα να δωσει το κρατος λεφτα στον ΜΠΑΟΚ [ενω ο ιδιος δεν εχει λεφτα να φαει, και δεν θα κατεβει για αυτο σε καμμια πορεια] με μπροσταρη το πανο "και εμεις ψηφιζουμε", οι ελπιδες εχουν πεθανει. Οταν ανοιγει βεντετα μεταξυ γαυρων και βαζελων με αφορμη τον θανατο ενος βαζελου [για τον Φιλοπουλο λεω, ο οποιος αποτι διαβαζω με λιγο googlaρισμα δεν ηταν και απο τα καλυτερα παιδια], ενα εχω να πω: Βαλτε τους ολους στην ιδια αρενα, ολους ομως, και αφηστε τους να σκοτωθουν μονοι τους.

Ετσι ειναι. Δεν ειναι αναγκη αυτα τα επεισοδια να γινονται κατα την διαρκεια ή με αφορμη εναν αγωνα. Ας γινει ξεχωριστο πρωταθλημα οπαδων. Ο νεκρος θα δινει 3 βαθμους, ο βαρια τραυματιας 2 βαθμους, και ο ελαφρα τραυματιας 1 βαθμο. Να δεις πως θα καθαρισουν τα χουλιγκανια απο τα γηπεδα σε μια χρονια μεσα [και μπορει και ο μπαοκ να παρει και κανενα πρωταθλημα]. Φαντασου φαση:

Σημερα στο ντερμπι μεταξυ της Θυρας 4 και του Super-3-, οι δυο ομαδες κατεβαινουν με επιθετικο σχημα. Η Θυρα 4 κατεβαινει με βασικο σχημα τον Γιωργο τον Λεπιδα, τον Τακη Τουμπα, τον Μπαμπη τον Πριονη και τον Αλεξ τον κατσαβιδακια. Απεναντι, ο Super-3- κατεβαινει με τον Χαρη τον γυφτοφαγο, τον Χαριλαο Χαριλαου, τον Σουλη Αλυσίδη και τον Κουλη Γαμωχυνω. Εκπληξη προκαλει η μη χρησιμοποιηση του Κωτσου Κλασομπανιερα.

Τωρα που το σκεφτομαι, δεν ειναι καθολου κακη ιδεα...

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2008

2 love songs [μπλογκοπαιχνιδο]

Με καλεσε η ~~Α~~ στο εν λογω μπλογκοπαιχνιδο πριν αρκετο καιρο, αλλα μολις τωρα ξεκουνηθηκα και συμμετεχω, με καθυστερηση, ομολογω. Τα δυο πρωτα τραγουδια που μου ηρθαν στο μυαλο ηταν τα εξης:

Celine Dion - The Power Of Love


Cure - The LoveSong

Κυριακή, 9 Μαρτίου 2008

Με μια λεξη: Γκαντεμια.

Χθες ηταν απο αυτες τις φορες που ο Νομος του Μερφι ξεδιπλωθηκε πληρως...

Ειμαι ηδη ετοιμος και περιμενω να ετοιμαστει η μανα μου για να με παει στο αεροδρομιο... 2 λεπτα πριν φυγουμε ομως την επιασε η αλλεργια της και το χαπι που παιρνει σε αυτες τις περιπτωσεις δεν δρα αμεσως. Τελος παντων, τελευταια στιγμη καλω ταξι.

Μπαινω στο ταξι, του λεω παμε αεροδρομιο. Η διαδρομη που σκεφτηκε ο ταξιτζης ηταν να βγουμε στην Παπαναστασιου και απο εκει στον δρομο του αεροδρομιου.... Ελα ομως που στο γηπεδο ειχε ματς...

Αναγκαστικα πρεπει να κανουμε παρακαμψη μου λεει, και εγω φυσικα συμφωνω. Φτανουμε Μαρτιου και Νεα Εγνατια και ανακαλυπτω οτι εχω ξεχασει την ταυτοτητα μου σπιτι! Γυριζουμε αρον-αρον, παιρνω την ταυτοτητα και φευγουμε καρφι για αεροδρομιο, εχοντας ηδη χασει -και πληρωσει- 15 λεπτα μεσα στο ταξι τελειως ασκοπα.

Φτανουμε στο αεροδρομιο, εγκαιρα [ευτυχως ειχα φυγει αρκετα νωριτερα εξαρχης απο το σπιτι]. Παω στο τσεκ-ιν, αφηνω το μπουφαν και το εισιτηριο μου στο καλαθακι, αλλα απο την αλλη μερια βγηκε μονο το μπουφαν! Οι δερματινες κορδελες κρατησαν το εισιτηριο μου μεσα στις ακτινες, οποτε αναγκαστηκα να χωσω το χερι μου και να το ψαχνω στα τυφλα...

Τελος παντων, μπαινουμε στο αεροπλανο, και σκεφτομαι οτι αφου μπηκα ειναι ολα οκ... Ελα ομως που ο πιλοτος μας εκανε μια παρα πολυ ανωμαλη προσγειωση και το κεφαλι μου, που ηταν κολλημενο στο παραθυρο για να βλεπω, χτυπησε με δυναμη!!! Αλλα το χειροτερο δεν ηταν καν αυτο... Ανακαλυψα οτι ναι μεν εγω εφτασα Χιο, αλλα οχι και η βαλιτσα μου... Γιατι; Γιατι λεει μερικες βαλιτσες [των μισων ανθρωπων] ηταν υπερβαρες και τις αφησαν Θεσσαλονικη...!!! Ευτυχως, ηρθαν σημερα...

Με μια λεξη: Γκαντεμια.

Παλι καλα που η σημερινη μερα πηγε πολυ καλυτερα...

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2008

Πρωταθλητες στο...σεξ. Και;;;

Πρωταθλητες στο σεξ λεει ειμαστε εμεις οι Ελληνες.

Ή μαλλον, αυτο λεμε οταν μας ρωτανε οι ερευνες. Αυτο ειναι πολυ σημαντικο σημειο.

Σε μια χωρα οπως η Ελλαδα, που ο πολιτης της καθημερινα φαινεται οτι εχει χασει τον αυτοσεβασμο του και τον σεβασμο του προς τους αλλους, που πολλοι απο εμας φερονται σαν καφροι, τι μας εχει μεινει;

Η σεξουαλικη μας αξιοπρεπεια. Μην τυχον και βγει προς τα εξω οτι δεν γαμαμε, γιατι θα μας κοροιδευουν οι αλλοι. Γιατι πολυ αμφιβαλλω αν οντως το 87% των Ελληνων κανει σεξ τουλαχιστον μια φορα την εβδομαδα. Εγω, οπως τα ξερω τα πραγματα, δεν το βλεπω αυτο. Εκτος αν εχω πεσει στην περιπτωση, ξερω εγω.

Επιστροφη στα βασικα ενστικτα λοιπον. Και οχι μονο επιστροφη σε αυτα, αλλα υπερηφανεια κιολας. "Αλλη μια ελληνικη πρωτια" τιτλοφορειται το λινκ που σας δινω. Μπραβο μας, τους γαμησαμε τους αλλους, γαμαμε περισσοτερο απο αυτους. Ισως με το να περηφανευομαστε για την σεξουαλικη μας ζωη, καλυπτουμε τα υπολοιπα, τεραστια κενα. Μην τα αναλυσω, τα ξερουμε ολοι μας.

Φιλια σε ολους.

Κυριακή, 2 Μαρτίου 2008

Αλκινοος Ιωαννιδης - Οι περιπετειες ενος προσκυνητη [Photoclip]



H νεα μου δημιουργια... :))))