Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2008

Με δήλωση η εξαίρεση από τα Θρησκευτικά

Αντιγραφω απο το in.gr:

Με μία απλή δήλωση ότι επιθυμούν να εξαιρεθούν από το μάθημα των Θρησκευτικών, θα απαλλάσσονται πλέον από το συγκεκριμένο μάθημα όσοι μαθητές είναι διαφορετικού δόγματος.

Το υπουργείο Παιδείας, μετά από αλλεπάλληλες παρατηρήσεις του Συνηγόρου του Πολίτη υιοθέτησε τη συγκεκριμένη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Το αιτιολογικό για την εξαίρεση από το μάθημα των Θρησκευτικών δηλαδή ότι ο μαθητής δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος, αποτελεί αναγραφή προσωπικού δεδομένου.

Το υπουργείο Παιδείας πάντως, επισημαίνει ότι δεν γίνεται το μάθημα των Θρησκευτικών προαιρετικό.



Επιτελους. Μια κακη συνηθεια πολλων ετων κοβεται. Το μαθημα των θρησκευτικων, που κακως λεγεται ετσι, μαλλον μαθημα "χριστιανικων" θα επρεπε να λεγεται, παυει να εχει τον υποχρεωτικο χαρακτηρα που ειχε ως τωρα. Επιτελους, σε αυτην την χωρα που εχει ανεξιθρησκεια τυπικα, κανουμε ενα βημα μακρια απο τον προσηλυτισμο των παιδιων σε μια θρησκεια, οποια και αν ειναι αυτη, ακομη και αν ειναι η επισημη θρησκεια ενος κρατους.

Αυτο που θυμαμαι εγω οταν ημουν μαθητης ειναι να διαβαζω θρησκευτικα και μονιμως να βρισκω μπροστα μου λογικες ασυνεπειες στα διδαγματα του Χριστιανισμου. Την επομενη μερα παντα σηκωνα το χερι και τις ρωτουσα αυτες τις αποριες. Η απαντηση που λαμβανα ηταν μεσες ακρες η ιδια:

"Οχι Sourotiri, δεν τα σκεφτεσαι καλα. Αλλιως ειναι τα πραγματα". Παντα το ασπρο μαυρο. Το κακο ειναι οτι ηθελα να ειμαι καλος σε ολα τα μαθηματα, και ετσι αυτο συνεχιζοταν μεχρι να τελειωσω το σχολειο. Ενα διαρκες βασανο. Οσο σε αλλα μαθηματα οπως τα μαθηματικα, η φυσικη, τα αρχαια τα πηγαινα καλα και ενιωθα ωραια, τοσο στα θρησκευτικα σε καθε μου λεξη αισθανομουν ενας μαλακας και μισος. Δεν πιστευω οτι εχει να κανει με την καθηγητρια που μας εκανε μαθημα, αν και ηταν αντιπαθεστατη, γιατι με οποιονδηποτε ανθρωπο της θρησκειας και αν διαμαχησα λεκτικα, παντα το δικο μου ασπρο γινοταν το δικο του μαυρο.

Για ποιον λογο λοιπον να ειμαι υποχρεωμενος να μαθαινω κατι που εχει σοβαρες αντιθεσεις με τον τροπο σκεψης μου; Μακαρι να ημουν μαθητης τωρα.

Ενα βημα προς τα μπρος εγινε. Κατα την γνωμη μου βεβαια, τα θρησκευτικα δεν θα επρεπε καν να διδασκονται στις σχολικες αιθουσες, γιατι κατα ειναι κατεξοχην μαθημα προσηλυτισμου. Οπως δεν θα επρεπε και οι γονεις να βαφτιζουν τα βρεφη τους και να τα βαζουν με το ετσι θελω στην κοινωνια της εκκλησιας.

Αλλα ξεχασα, τι θα πει ο διπλα, ο απο πανω, απο κατω... Γαμω την κοινωνικη σας πιεση, μπασταρδοι.

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2008

Απο μικρο κι απο τρελο μαθαινεις την αληθεια.

...Και εκει που καθομαι για καφε με την αδερφη μου σημερα, ερχεται μια τσιγγανοπουλα εμφανως ταλαιπωρημενη προς το μερος μας και μου κανει νοημα [το V στα χειλη], αν εχω να της δωσω ενα τσιγαρο. Της λεω οχι και παει στο διπλανο τραπεζακι.

Εκει καθονται δυο γυναικες και ενας αντρας. Οι γυναικες γυρω στα 35-40 και ο αντρας 20 χρονια παραπανω, ισως και να ηταν πατερας καποιας απο αυτες. Η τσιγγανα του κανει το V στα χειλη και αυτος, μετα απο 1-2 δευτερολεπτα παυσης, απανταει:

-Τι το θες το τσιγαρο κοπελα μου;
-[...]
-Γιατι θες να βαλεις αυτην την βρωμια στο στομα σου, πες μου!
-[...]
-Πες μου, γιατι θες να καπνισεις;;;

Εκει απλα η τσιγγανα σηκωθηκε και εφυγε, με το ιδιο υφος που θα ειχα και εγω αν μου συνεβαινε κατι αναλογο και ελεγε "και σενα ρε μαλακα τι σε κοφτει;;;".

Παλι καλα που η μια απο τις δυο γυναικες τον εκραξε, οτι δεν ειναι δουλεια του να ζηταει λογαριασμο απο εναν ξενο ανθρωπο για το τι θελει ενα τσιγαρο, ουτε να κανει κυρηγμα για το αν ειναι κακο για την υγεια.

Και εγω αναρωτιεμαι...
Αν δεν ηταν τσιγγανα, βρωμικη, ρακενδυτη η συγκεκριμενη, θα ειχε την ιδια αντιμετωπιση ο εν λογω ηλιθιος; Μηπως τελικα δεν τον ενοχλησε το τσιγαρο αλλα το οτι αυτη ηταν τσιγγανα;

Μου ηρθε να στριψω ενα τσιγαρο και να του ζητησω φωτια ή να του πω κατι του στυλ "μηπως εχετε να κανετε και σε μενα κυρηγμα ή και στην κυρια απεναντι που καπνιζει;", αλλα δεν το εκανα.

Τελικα ομως την πηρε την κρυαδα του. Στο μαγαζι ηρθε μια πιτσιρικα, 2-3 χρονων, η οποια μαλλον ηταν παιδι καποιου γνωστου του. Αφου το φωναζε το παιδι να παει κοντα του και αυτο εδειχνε τρομαγμενο, τον εστειλε απο εκει που ηρθε: Του απλωσε το χερι με τα δαχτυλα ενωμενα και του ειπε "φυσηξε". Και ο μαλακας φυσηξε, τα δαχτυλα ανοιξαν και πηρε το παρασημο της ανοιχτης παλαμης.

Τελικα καλα λενε, απο μικρο και απο τρελο μαθαινεις την αληθεια.

An American Crime - A must see

Μολις ειδα το An American Crime. Γροθια στο στομαχι. Ειναι η πρωτη ταινια που μου γαμαει την ψυχολογια μετα απο πααααααρα πολυ καιρο. Οσοι αντεχετε να βλεπετε ακραιες καταστασεις, δειτε την. Και θα προτεινα σε οσους δεν αντεχουν πολλα-πολλα, να μην διαβασουν και την περιγραφη, την οποια για αυτον τον λογο την βαζω σε λινκ.

Εδω η περιγραφη της ταινιας.

Επισης να προσθεσω πως οι κριτικες που πηρε η ταινια ηταν τελειως χαλια, κατι που για αλλη μια φορα διατρανωνει την αποψη μου οτι οι κριτικοι κινηματογραφου ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΙΔΕΑ για το παπαρολογιες γραφουν!!! Να πατε να γαμηθειτε λωβοτομημενοι!!!

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2008

Εμεις τι θα λεμε;

...Το περασμενο σουκου βρεθηκα να γυριζω πισω σε χρονια που δεν ειχα καν ζησει. Ακουσα ιστοριες και ιστοριες, με πρωταγωνιστες προσωπα πολυαγαπημενα, προσωπα που βρισκονται και που δεν βρισκονται εν ζωη... Πως πηγε ο πατερας μου να ζητησει την μανα μου απο τον παππου μου, πως βρισκονταν κρυφα, πως επιασε η γιαγια μου την θεια μου να το σκαει για να βρει τον θειο μου, τι ραδιουργιες κανονιζαν για να βρεθουν, χιλια δυο...

Κι αναρωτιεμαι...

Εμεις τι θα λεμε στα παιδια μας, στα εγγονια μας, στα ανηψια μας;

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2008

Τριημερη αποδραση στην... Αθηνα...!!!

Γυρισαμε λοιπον απο την Αθηνα χθες το βραδυ. Πολλοι θα αναλογιζονταν βεβαια "μα καλα, ολος ο κοσμος παει σε παραλιες για διακοπες, εσεις στην Αθηνα ερχεστε;" [οπως ο κυριος απο εδω για παραδειγμα], αλλα κατι τα οικονομικα μας, κατι το οτι θελαμε να δουμε 2-3 φιλους, μας εκανε να κατηφορισουμε.

Αν εξαιρεσουμε το ταξιδι του πηγαινε και του ελα, που ηταν πραγματικα ενα δραμα, μιας και καναμε μολις μια σταση σε 7 ωρες δρομο, ολα τα αλλα ηταν πολυ ομορφα. Το Σαββατο ειδαμε την εθνικη να κερδιζει το Πουερτο Ρικο και να προκρινεται στους Ολυμπιακους, ενω πιο πριν εγω ειδα και την Κροατια να κερδιζει την παρεα του μεγιστου Ντιρκ Νοβιτσκι [η Λινα απο την αλλη που ηταν διπλα μου μονο τον αγωνα δεν εβλεπε :Ρ]. Εγω προσωπικα εμεινα μαλακας απο το ποσο θαυμασιος ειναι ο περιβαλλον χωρος του ΟΑΚΑ αλλα και απο το ιδιο το κλειστο γηπεδο.

Την Κυριακη συναντησαμε δυο bloggers [εχμ, τρεις, αλλα η μια δεν πιανεται γιατι ηταν και ο ξεναγος μας ολο το τριημερο :Ρ] τα ονοματα των οποιων δεν ξερω αν θα ηθελαν οι ιδιοι να τα δημοσιοποιησω, αλλα οπως και να'χει περασαμε κα-τα-πλη-κτι-κα. Μπολικο ουζο ερρεε σε ενα στενακι στο Θησειο, η κουβεντα με εκανε να νιωσω πολυ οικεια, και γενικα περασα παρα παρα πολυ ωραια! Σας περιμενουμε εναγωνιως στα βορεια ;)

Επισης ειδαμε και 2-3 ακομη ατομα, δεν ειδαμε αλλους 2-3 που ελειπαν εκτος Αθηνων [κουφαααλες, γλιτωσατε :))) ], ειδαμε αρκετους τρελαμενους περαστικους [ο ενας φωναζε εξω ο Καραμανλης απο την Ελλαδα σε εξαλλη κατασταση μονος του μερα μεσημερι, ενας αλλος ηταν σαν τον Χριστο, δυο τσιγγανες αρπαχτηκαν μεταξυ τους και τρεχανε αλλοι να τις χωρισουν], πραγματα φανταζομαι καθημερινα για τους Αθηναιους. Γενικα, οι μερες περασαν γρηγορα, κι αυτο μαλλον ειναι σημαδι οτι περασαμε καλα :)

Επισης, ρε παιδια, γιατι ολοι οι Αθηναιοι οταν λεγαμε οτι το ξενοδοχειο μας ειναι στην Ομονοια ανοιγαν το στομα τους με τρομο; ΟΚ, δεν ειναι και η καλυτερη περιοχη, οκ, εχει πολλα πρεζακια που ζητανε λεφτα, οκ, εχει πολλους τελειωμενους που σερνονται κατω ημιλιποθυμοι απο την μαστουρα, αλλα ειλικρινα, δεν ενιωσα κινδυνο ουτε για μια στιγμη, ακομη κι οταν γυριζαμε στο ξενοδοχειο 1 η ωρα το βραδυ! Μηπως ειμαι τρελος; Μηπως τα εχω χαμενα; Μηπως φαινομαι και εγω σαν πρεζακι και γιαυτο δεν με πειραζαν;

Εχμ, αυτα. Αν θυμηθω κατι ακομη, στα σχολια ;)

Μπλογκοπαιχνιδο!

Με καλεσε η Μουρλονινετα να παιξω σε ενα παιχνιδι οπου γραφουμε τραγουδια που μας γαμανε την ψυχολογια. Εγω επελεξα αυτα που μου την δινουν στα νευρα :) Ιδου λοιπον:

1. Ολα του Μιχαλη Χατζηγιαννη, ιδιως μετα την τραυματικη μου εμπειρια να τον δω live. Πραγματικα ο ανθρωπος μου σπαει τα νευρα. Αυτο που μου την δινει ομως ακομη περισσοτερο ειναι οτι διαπιστωνω οτι εχω φαει ακομη κι εγω τετοια πλυση εγκεφαλου, που ξερω παρα πολλα κομματια του. Τα εχουμε πει πολλες φορες.

2. Τα κατα καιρους σουπερ ντουπερ ουαου σουξεδακια που σου παιρνουν τα αυτια και σου ζαλιζουν τα αρχιδια. Οπου κι αν πας θα τα ακουσεις.

3. Ολα του Νικου Καρβελα. Και οχι μονο τα τραγουδια του, αλλα και ο ιδιος, οταν ανοιγει το στομα του. Λες και νομιζει οτι ειναι κανενας Λοιζος ή Θεοδωρακης ξερω γω.

4. Ολοι αυτοι οι τυχαιοι που εχουν βγει απο φεημ στορι κτλ. Ειδικα αυτος ο Πετρελης, λες και τραγουδαει κατσαρολα ρε παιδακι μου.

5. Φλωρινιωτης και σια. Νο κομμεντ.

Αυτα νομιζω. Καλω στο παιχνιδι τους ~~Α~~ , Χοπ-χοπ, το κοριτσι που ηθελε [και ελεγε] πολλα, τον alltime classic Anisixo, τον γλυκο χωρις, το γυαλινο δακρυ, και την μαυρη νεραιδα.

Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2008

Ελεος με τους μαλακες.

Γεματο πρωινο σημερα. Με 2 αρκετα τραγελαφικα σκηνικα:

Ξεκιναω λοιπον σημερα, να κανω μερικες δουλιτσες που ειχα, με κυρια το σπασιμο της αναβολης για τον στρατο. Παω απο την σχολη να παρω ενα πιστοποιητικο φοιτησης, και διαπιστωνω οτι δεν ειναι στο θυρωρειο, απο οπου παραλαμβανουμε τα πιστοποιητικα μας, αν και θα επρεπε να ειναι απο χθες εκει. Η ωρα 10, η γραμματεια ανοιγει 11.30 , και μπροστα μου υψωνεται το ενδεχομενο να περιμενω σαν μαλακας μιαμιση ωρα επειδη οι γραμματεις μας βαρεθηκαν να κατεβουν 2 σκαλια... Ευτυχως, πηρα τηλεφωνο και μου το δωσαν επιτοπου.

Πεταγομαι στο στρατολογικο γραφειο. Σημειωση: σε αυτο το στρατολογικο γραφειο περασα περιοδευων, σε αυτο πηρα αναβολη, οποτε λεω λογικα εδω θα πρεπει και να την σπασω. Περναω ανενοχλητος απο την πυλη [με ρωτησαν για ποιον λογο ηρθα και με αφησαν να περασω] και παω στον κυριο Χ στο γραφειο Α. Ακολουθει ο εξης διαλογος:

-Παιδι μου, σε ποιο μητρωο αρρενων εισαι;
-Της πολης Ω [που δεν ειναι η Θεσσαλονικη], αλλα εδω περασα περιοδευων, εδω πηρα αναβολη.
-Α μαλιστα. Μπορεις να μου φωναξεις τον κυριο Β απο το γραφειο Δ;

Εδω παραξενευτηκα λιγο. Αποσο ειδα, τηλεφωνο ειχε διπλα του. Θα μπορουσε δηλαδη απλα να τον παρει και να τον φωναξει να ερθει. Εν πασει περιπτωσει, για να μην κατσω και μπλεξω με τον καυλωμενο, και επειδη ηθελα οπωσδηποτε να κοψω σημερα την αναβολη μου και να τελειωνω χωρις να τρεχω καλοκαιριατικα στην Ω οπου και ειμαι γραμμενος, παω και φωναζω τον κυριο Β. Εκει, ο ανωτερος του τον περασε γενιες δεκατεσσερεις επειδη οι φανταροι στην πυλη με αφησαν να περασω [!!!]. Στο τελος, του ειπε να μου σπασει αυτος την αναβολη.

Για να μην τα πολυλογω, το τελευταιο γραφειο που επρεπε να περασω ηταν το γραφειο του κυριου Χ. Ηταν ολα ετοιμα, μια υπογραφη επρεπε να βαλω και να φυγω. Την βαζω, και μου λεει:

-Τωρα που θα βγεις εξω, στην πυλη θα ζητησεις την κυρια Ψ και θα της πεις οτι εισαι γραμμενος στα μητρωα αρρενων της πολης Ω, αλλα παρολαυτα σε αφησαν να περασεις. ΟΚ; Εκεινη θα καταλαβει...

Σιγα να μην το εκανα. Ειλικρινα ρε πουστη μου, ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΛΕΝΕ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ; Αλλα θα μου πειτε, αυτο μπορει και να ειναι η πρωτη μου επαφη με την λογικη του στρατου, τι να πω...

Παιρνω το λεωφορειο, και κατεβαινοντας στην σταση δινω το εισιτηριο μου στον επομενο [απαραιτητη σημειωση: στην Θεσσαλονικη, το εισιτηριο του λεωφορειου διαρκει μια ωρα και δεκα λεπτα. Οταν κατεβαινοντας βλεπω καποιον να κραταει φοιτητικο εισιτηριο του δινω το δικο μου, αν φυσικα ειναι μεσα στα χρονικα πλαισια]. Μεχρι να ανεβουν οι επιβατες βρισκω την ευκαιρια να προσπερασω το λεωφορειο μπροστα απο τον οδηγο, τον οποιο και ακουω να γαβγιζει χειρονομοντας προς το μερος μου:

-Συγνωμη, δεν ακουσα.
-Ακουσε να δεις αγορινα μου [!], γιατι εδωσες το εισιτηριο σου στον επομενο;
-Δεν καταλαβα, απαγορευεται;
-Οχι, αλλα γιατι το εδωσες;
-Ετσι, απο την καλη μου την διαθεση.
-Φιλαρακι, αν το ξανακανεις, δεν ξερω κι εγω τι θα παθεις [!], καταλαβες;
-Τι λες τωρα, με απειλεις; Δεν καταλαβα, το εισιτηριο διαρκει ή δεν διαρκει μια ωρα και δεκα λεπτα;
-Ναι, αλλα για ατομικη χρηση ειναι.
-Οντως, δεν ειμαστε 2 ατομα με ενα εισιτηριο ταυτοχρονα.
-Μην μου πουλας εμενα εξυπναδες νεαρε [!]!!!
-Καλα, δεν ντρεπεστε κιολας; Οι υπηρεσιες σας ειναι κατω του μετριου και τολματε να μιλατε για τα 0,25€; Στο κατω κατω οδηγος δεν ειστε κυριε; Καντε την δουλεια σας!!!
-[Εδω λεει κατι ακαληπτα, απο τα συμφραζομενα καταλαβαινω οτι μιλαει για την καταντια της νεολαιας [κλασσικα]].
-Καλημερα σας [και απομακρυνομαι].

Καταλαβες; Να πας να κανεις μια καλη κινηση που κανεις δεν μπορει να αναγνωρισει ως παρανομη ή ως παρατυπη [και ακομη και να ηταν δηλαδη, αντε να το αποδειξει] και να καθεται ο μαλακας να μαλωνει και να φωναζει επειδη εχει νευρα. Ποσες φορες θα το πουμε ρε πουστη μου; Ειμαι διατεθειμενος το λεωφορειο να το πληρωνω σε διπλασια και τριπλασια τιμη [οπως και τα ταξι], αν εχω τα στοιχειωδη: Συχνα λεωφορεια, κλιματιζομενα, ολο το 24ωρο, με μια σχετικη ανεση. Οχι ομως μερικα λεωφορεια [οπως το 2, το 8, το 30, το 11, το 58, το 7 και μην συνεχισω] να περνανε καθε πασχα και χριστουγεννα, τιγκα στον κοσμο, μεσα στην μπιχλα και τον ιδρωτα... Ελεος με τους μαλακες.

Τρίτη, 8 Ιουλίου 2008

Sourotiri is burnt

Χαλλλαρα δικε μου.

Αυτες οι μερες κυλανε πολυ περιεργα. Δεν εχω ευκολη προσβαση στο ιντερνετ [και αυτην την στιγμη γραφω απο νετ καφε], κοιμαμαι σαν το βοδι [πανω απο 12 ωρες την μερα κατα μεσο ορο], ζεσταινομαι, ζεσταινομαι, ζεσταινομαι... Το καλοκαιρι κυλαει σχεδον βασανιστικα, πολυ χαλλαρα. Οχι οτι ειναι κακο αυτο. Αλλα πολλες φορες δεν βρισκω κατι ενδιαφερον να κανω.

Αυτο που επιβαρυνει ακομη περισσοτερο τα πραγματα ειναι το οτι δεν θα παμε διακοπες φετος, λογω του φανταρικου μου [μην αρχισω τα καντηλια για τον στρατο]. Μια εξορμησουλα στην Αθηνα σε λιγες μερες, για την οποια ο ΟΣΕ ή μαλλον αυτοι που ειναι υπευθυνοι φροντισαν να μας την τροποποιησουν. Μα ειναι δυνατον να κοβεις το ενα και μοναδικο πρωινο απλο τρενο απο Θεσσαλονικη για Αθηνα την πουτανα μου; Επειδη λεει δεν υπαρχουν κατι ανταλλακτικα, το απεσυραν μεχρι νεοτερας!!! ΖΩΑ!!!

Η εξεταστικη επισης πηγε σκατα, με αποτελεσμα να πηγαινω φορτωμενος για Σεπτεμβριο. Δεν γαμιεται, θα βγει η κωλοσχολη, που θα παει.

Κατα τα αλλα, εχουμε λιωσει στα φιλαρακια [καλη επενδυση οταν τα αντεγραψα ολα], και στους καφεδες με τους καμμενους φιλους μας :))) Μιλαμε για τοπ καψιμο :)))

Οπως αντιλαμβανεστε, θα τα λεμε αραια αυτον τον καιρο :) Φιλια σε ολους.