Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

Κλεινουμε λογω διακοπων :)

Καταλαβαινω πως το κλεισιμο του blog μου εχει ηδη προκαλεσει σε ολους σας μια θλιψη, αλλα πρεπει και εσεις να καταλαβετε εμενα: Ανθρωπος ειμαι και εγω, και, οσο διασημος και αν ειμαι, εχω αναγκη απο μερικες μερες διακοπων.

Παρολο που το ταξιδι μου δεν ξεκιναει αυριο, αυριο θα τρεχω σαν τρελος για να προλαβω καποια πραγματα που θελω να κανω και πρεπει να γινουν πριν το ταξιδι. Οποτε, το κλεινω απο σημερα το μαγαζι :)

Οπως και να'χει, ευχομαι να σας μπει καλα ο νεος χρονος, ο Αγιος Βασιλης να σας φερει ο,τι επιθυμειτε και να τα περνατε ομορφα :)

Τα λεμε σε καμια δεκαρια μερες με ανταποκριση [αμα δεν βαριεμαι δηλαδη να την κανω :Ρ]

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Μπλογκοπαιχνιδο :)

Με καλεσε ο αναλαφρος Χοπκινς, και λεω να του κανω την χαρη:

(Αληθεια, ποσο καιρο εχω να παιξω μπλογκοπαιχνιδο; :Ρ)

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;

Ελα μωρε τωρα "απολυτη ευτυχια" και παπαριες... Υπαρχουν απλα ευτυχισμενες στιγμες.

2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

Συνηθως το ξυπνητηρι μου. Μαλακια ερωτηση.

3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

Εχμ... πριν λιγη ωρα με τους Ραδιο Αρβυλα :)

4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;

Η ψυχραιμια ισως;

5. Το βασικό ελάττωμά σας;

Για ολους τους αλλους εκτος απο τον κυριο που με καλεσε, τον χιουμορ μου σιγουρα :)

6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

Σε οσα μπορω να μπω στην θεση του αλλου.

7. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

Με καμια.

8. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;

Όλοι οσοι παιρνουν την ζωη τους στα χερια τους.

9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;

Πραγα :)

10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Αποστολος Δοξιαδης, Ντανι Γκετζ.

11. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;

Την ευθυτητα.

12. … και σε μια γυναίκα;

Την θηλυκοτητα.

13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Michael Jackson.

15. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;

Η Ψιλικατζου, Logicomix, Οι εξομολογησεις ενος διεφθαρμενου τραπεζιτη, Ο γλαρος Ιωναθαν Λιβινγκστον, Ακου Ανθρωπακο, Η φαρμα των ζωων, 1984, and so on...

16. Η ταινία που σας σημάδεψε;

21 γραμμαρια.

17. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Δεν εχω καποια ιδιαιτερη προτιμηση.

18. Το αγαπημένο σας χρώμα;

Το μπλε.

19. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

Δεν θα με κανεις να υπερηφανευτω για μενα, γιου σαναβαμπιτς.

20. Το αγαπημένο σας ποτό;

Τζονι κολα.

21. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

Που στις 24/11/2005 κώλωσα.

22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;

Την κουτοπονηρια.

23. Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Σερφαρισμα, chatting, αραγμα με φιλους... Ε τα κλασσικα μωρε.

24. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Δεν νομιζω οτι εχω καποιον ιδιαιτερα μεγαλο φοβο.

25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Εκει που δεν εχουν σημασια ουτως η αλλως.

26. Ποιο είναι το μότο σας;

Χαχαχα το συζητουσα χθες: "Για ολα τα προβληματα υπαρχει λυση" και "Στην ζωη παιρνεις αναλογα με αυτα που διεκδικεις".

27. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Ακαριαια.

28. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

Γιατι εχει κανει τοσες μαλακιες στον κοσμο.

29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;

Νηφαλιοτητας :)



Καλω στο παιχνιδακι τους:

Γυαλινο Δακρυ,
Ρανια,
Black-Fairy,
Litanie Des Saints,
Amana.

[Πως γινεται και στα μπλογκοπαιχνιδα καλω παντα γυναικες δεν ξερω :) ]

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

Οι -σοκαριστικες- εξομολογησεις ενος διεφθαρμενου τραπεζιτη


Αγορασα το παραπανω βιβλιο πριν μερικες μερες. Προκειται για εναν τραπεζιτη, νουμερο 2 στην ιεραρχια μιας μεγαλης γαλλικης τραπεζας, ο οποιος περιγραφει αρκετα αναλυτικα τι σκατα εκανε η τραπεζα του -και ο ιδιος, φυσικα-, και οι αλλες τραπεζες την εικοσαετια πριν την καταρρευση της Lehman Brothers πριν εναν χρονο. Καταρρευση που πυροδοτεισε την παγκοσμια οικονομικη κριση, που, εμεις στην Ελλαδα ποτε δεν βιωσαμε.

Η υποθεση εχει ως εξης:

Για πρώτη φορά ένας τραπεζίτης, διευθυντικό στέλεχος μιας από τις μεγαλύτερες τράπεζες της Γαλλίας, εξομολογείται πώς φτάσαμε στη διεθνή κρίση. Μας αποκαλύπτει με άγνωστες λεπτομέρειες τραπεζικά μυστικά ενός μικρόκοσμου ιδιοφυών κερδοσκόπων.

Εξιστορεί τα φημολογούμενα σενάρια περί χρεοκοπίας τα οποία κυκλοφορούσαν πριν από την κατάρρευση της κορυφαίας αμερικανικής τράπεζας Lehman Brothers, τις ραγδαίες εξελίξεις, τις παρασκηνιακές κινήσεις και τη δραματική κλιμάκωση της κρίσης. Αποκαλύπτει τα πραγματικά ονόματα των πρωταγωνιστών και τις αθέατες πτυχές ενός ακήρυχτου πολέμου στον οποίο επιδόθηκε μια συμμορία μεγαλομανών τραπεζικών, επενδυτών, χρηματιστών και ελεγκτικών Αρχών. Εξηγεί, τέλος, γιατί η κρίση θα κρατήσει για αρκετά χρόνια ακόμα, παρά τις δήθεν ενθαρρυντικές εξαγγελίες περί ανάκαμψης.

Ένα απολαυστικό βιβλίο για όσους θέλουν να βρεθούν εκεί όπου χτυπά η καρδιά του χρήματος.

Ο συγγραφέας του βιβλίου είναι πρώην διευθυντικό στέλεχος μεγάλης γαλλικής τράπεζας. Επέλεξε την ανωνυμία για προφανείς λόγους.



Δεν ξερω αν ολα οσα λεει ειναι αληθεια, εξαλλου παρα πολλα πραγματα δεν τα καταλαβαινα κιολας. Γνωριζοντας ομως απο πριν οτι οι τραπεζες δινουν στους πελατες τους αερα κοπανιστο και τους το πασαρουν ως "μεγαλες επενδυτικες ευκαιριες" με "σιγουρες αποδοσεις", τιποτα απο ολα οσα διαβασα δεν μου φανηκε περιεργο.

Αν πριν διαβασω το βιβλιο λοιπον ημουν της αποψης περι του κοπανιστου αερα, μετα την αναγνωση του για ενα πραγμα ειμαι σιγουρος: Οι τραπεζες δεν εδιναν απλως αερα κοπανιστο. Εδιναν αερα κοπανιστο στον Α, και οταν αυτος τον εξεπνεε, επαιρναν τον ιδιο αερα -λιγοτερο καθαρο βεβαια-, και τον εδιναν στον Β, και παει λεγοντας.

Ηξερα οτι οι τραπεζες γεννουν "προιοντα" απο εκει που δεν υπαρχουν. Δεν μπορουσα ομως να διανοηθω το μεγεθος. Εκατομυρια εκατομυριων ευρω, δις και τρις, αυτοι ειναι οι πραγματικες κυβερνησεις. Αν ολα αυτα συνεβαιναν σε μια γαλλικη τραπεζα, επι ποσο πρεπει να τα πολλαπλασιασουμε για να καταλαβουμε τι γινεται σε ολο τον κοσμο; Το αποτελεσμα ειναι γροθια στο στομαχι.

Συνενοχοι ολοι φυσικα: Η Αμερικανικη και η Ευρωπαικη Κεντρικη Τραπεζα, οι Υπουργοι Οικονομικων με τους ελεγκτικους - lol - μηχανισμους τους, οι ιδιοι οι πρωθυπουργοι και προεδροι των κυβερνησεων. Μπροστα τους, ο Ομπαμα, ο Μπραουν, ο Μπαροζο φαινονταν σαν μικρα παιδακια που εχουν πεσει στο ελεος στυγνων παιδεραστων.

Το ολο συστημα ειχε κρεμασμενη την καθε τραπεζα απο μια κλωστη. Ολες τους ετρωγαν και παχαιναν τα τελευταια 20 χρονια. Ηταν θεμα χρονου μια κλωστη να μην αντεξει και να παρει μαζι της στην ελευθερη πτωση ολους τους αλλους. Και ηταν θεμα τυχης που ηταν η Lehman Brothers. Θα μπορουσε να ειναι οποιαδηποτε τραπεζα ή ακομη και ασφαλιστικη εταιρεια. Το αποτελεσμα θα ηταν το ιδιο.

Εχω αρχισει να ντρεπομαι για τον κλαδο που εκπροσωπω :Ρ

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009

Ψηφισε με τα χρηματα και τον χρονο σου, ΜΠΟΡΕΙΣ.

Διαβάζοντας αυτο το ποστ απο το εκπληκτικο μπλογκ "Φαε ενα μαλακα", μια φραση κεντρισε το ενδιαφερον μου: "Πως σου φαινεται που οι μαζες που τοσο υποτιμας ψηφιζουν με τα λεφτα τους;".

Βεβαια το συγκεκριμενο κειμενο αναφερεται στην πειρατεια και προσπαθει να εξηγησει γιατι το λογικο ειναι να κατεβαζει κανεις και οχι να πληρωνει 15€ για ενα CD ή 8€ για μια ταινια που θα την δει μια και τελευταια φορα.

Αλλα η φραση "ψηφιζω με τα λεφτα μου" με εκανε να σταθω λιγα δευτερολεπτα. Και να σκεφτω οτι δεν εχει εφαρμογη μονο στις ταινιες και την μουσικη, αλλα σε ενα τεραστιο μερος της αγορας. Και θα την επεκτεινω, οχι μονο οσον αφορα την ψηφο με μεσο τα χρηματα, αλλα και με μεσο τον χρονο που διαθετει κανεις.

Παραδειγμα Πρωτο:
Πριν εναν μηνα ψαχναμε με την Λινα να παρει μια φωτογραφικη μηχανη. Πηγαινουμε λοιπον σε ενα καταστημα με ηλεκτρονικα ειδη, και μας δειχνει καμια 5-6 μηχανες. Η αναζητηση μας ηταν σχετικα ευκολη, μιας και ψαχναμε μονο Sony. Για να μην σας τα πολυλογω, μια καμερα των 10ΜΡ μας την εδινε 130€, και τις 12άρες απο 160€ εως 210€, αν θυμαμαι καλα.

Δεν την αγοραζουμε, και γυριζουμε σπιτι. Τρωω μια φλασια και λεω κατσε ρε να δουμε τι τιμες θα βρουμε στο internet. Την μηχανη που αυτος μας την εδινε 180€, το e-shop μας την εδινε στα 155€. Οχι ασχημα, ε; 25€ στην τσεπη σου. Και ενω ειμαι ετοιμος να κανω την παραγγελια, παω στο skroutz.gr και βαζω το μοντελο της μηχανης στο ψαχτηρι του. Το αποτελεσμα με αφησε αφωνο: Το web καταστημα του Κοτσοβωλου την εδινε στα 125€. Με δωρεαν εξοδα αποστολης.

Η διαφορα των 125€ απο τα 180€ ειναι 55€. Καπου εκει αναρωτιεσαι, αν εγω, ο καταναλωτης μπορω να γλιτωσω 55€ για πλακα, αυτος ο καργιολης ποσα βγαζει απο καθε μηχανη; Γιατι ακομη και ο web-Κοτσοβωλος ενα κερδος το εχει, δεν μπορει!!!

Κερδιζεις λοιπον 55€. 55€ για καποιους ειναι τα τσιγαρα ενος μηνα ή το σουπερ μαρκετ μιας εβδομαδας. Ειναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ η διαφορα για ΕΝΑ προιον με αυτην την τιμη.

Δεν νομιζω να πιστευει κανεις οτι γενικα σε αυτου του ειδους τα προιοντα μπορεις να βρεις φτηνοτερες τιμες στην πραγματικη αγορα απο ο,τι στην διαδικτυακη, ετσι;

Παραδειγμα δευτερο:
Παντα ειχα την δυσκολια λογω των κιλων μου να βρω ομορφα ρουχα στο μεγεθος μου. Δεν σου μιλαω τωρα για κανενα σμοκιν, σου λεω για καθημερινα, απλα ρουχαλακια. Να τα βαζω οταν πηγαινω στην δουλεια μου, οταν πηγαινω για εναν καφε και να νιωθω ομορφα. Για να βρω λοιπον ενα αξιοπρεπες ρουχο που να μου κανει, επρεπε να κανω πολυ ποδαροδρομο και να παω σε μαγαζια με μεγαλα νουμερα. Που φυσικα, τα χτυπουσαν στο ψαχνο, ετσι;

Μια φορα λοιπον η Λινα μου πηρε ενα ρουχο απο το internet, συγκεκριμενα απο την bonprix. Ακολουθησε και δευτερη, και τριτη φορα. Ο αρχικος μου δισταγμος να παρω ρουχο απο το internet, αρχισε να καμπτεται. Ε πριν κανενα τριμηνο ειπα να μπω για πλακα, και ενιωσα σαν μικρο παιδακι που το εχεις ξαμολησει μεσα στο Κουκου ή στα Jumbo. Ρουχα πανεμορφα, παμφθηνα, και πολυ καλης ποιοτητας. Με λιγο λιγοτερα απο 100€ πληρωσα 5 πουλοβερ ΚΑΙ τα εξοδα αποστολης. Αν αντιστοιχα εψαχνα να βρω πουλοβερ στο νουμερο μου και ηθελα και 5 τον αριθμο, θα επρεπε να εχω ξεποδαριαστει και να εχω πληρωσει αρκετα παραπανω.

ΟΚ, το ρουχο δεν το ειχα αμεσως, οπως θα το ειχα αν το αγοραζα απο ενα πραγματικο μαγαζι. Αλλα δεν ημουν και ξεβρακωτος, ετσι; Θα μου πεις, αν το ρουχο που σου εστελναν δεν σου εκανε ή αν ηταν ελαττωματικο, τι θα γινοταν; Θα το εστελνα πισω με δικα τους εξοδα και θα διαλεγα ενα αλλο. Τοσο απλο.

Παραδειγμα τριτο:
Για ενα μεγαλο διαστημα επαιζα στοιχημα στον ΟΠΑΠ. Πηγαινα τρεις και λιγο στο πρακτορειο και εχανα τα λεφτα μου. Στην αρχη ο ΟΠΑΠ εδινε στοιχηματα μονο για ποδοσφαιρο, και μετα απο λιγο ξεκινησε και μπασκετ και Φορμουλα 1 αν θυμαμαι καλα. Καπου εκει εχασα τα ιχνη του.

Γιατι; Γιατι ενας φιλος μου προτεινε να παιξω στο internet.

Ναι, σε αυτες τις εταιρειες που ο ΟΠΑΠ τις αποκαλει "παρανομες" και οι ιδιες ειναι τοσο παρανομες που ειναι χορηγοι σε φανελες ομαδων οπως η Ρεαλ, η Μιλαν ή σε διοργανωσεις οπως η Euroleague στο μπασκετ. Λες και θα δεχοταν η Μιλαν να βαλει χορηγο την Αλ Καιντα ενα πραγμα.

Καθε χρονο λοιπον εκανα εγγραφη σε διαφορετικη εταιρεια, αυτη μου διπλασιαζε τα λεφτα της πρωτης μου καταθεσης, μου εδινε 10% μεγαλυτερες αποδοσεις απο ο,τι ο ΟΠΑΠ, και αρα, με το συνετο μου παιξιμο και την ενημερωση μου [οχι φυσικα απο καμια στημενη εφημεριδα σαν αυτες που πουλαν στα περιπτερα αλλα με ΔΙΚΗ μου επεξεργασια στατιστικων στοιχειων που εβρισκα πανευκολα στο internet], ΚΕΡΔΟΣ:

Στον ΟΠΑΠ επαιζα 4 χρονια και ειχα κερδισει δυο φορες, συνολο 14 χιλιαδες δραχμες. Φυσικα το ποσο που ειχα δωσει ηταν πολυ μεγαλυτερο. Ημουν χαμενος, τοσο λογω των χαμηλων αποδοσεων, οπως επισης και λογω της χαμηλης ποικιλιας των στοιχηματων του ΟΠΑΠ, και φυσικα, των επαχθων συνθηκων (βλεπε αναγκαστικες τετραδες στην αρχη, τριαδες μετεπειτα).

Στο internet επαιξα 3 χρονιες και το συνολικο μου ΚΕΡΔΟΣ (δηλαδη τα λεφτα που κερδισα μειον τα λεφτα που εβαλα) ηταν γυρω στα 300€. Καμια χρονια δεν μπηκα μεσα. Δεν ημουν κανενας αλλοπαρμενος στοιχηματιας, την πλακα μου εκανα. Και για πλακα κερδιζα χρηματα. ΟΚ, δεν ηταν πολλα, αλλα μονο αν αναλογιστω οτι τα λεφτα που θα εδινα στον ΟΠΑΠ θα πηγαιναν ακλαφτα, μου φτανει και μου περισσευει.

Παραδειγμα τεταρτο:
Οταν η Λινα διοριστηκε στο νησι, ψαχναμε να βρουμε αεροπορικα δρομολογια για να βλεπομαστε. Η πρωτη μου κινηση ηταν αυτη που θα εκανε και η γιαγια μου: Πηγα σε ενα ταξιδιωτικο πρακτορειο. Τεραστιο λαθος μαγκες, μην το επιχειρησετε. Αφενος ο πρακτορας μου εδινε πληροφοριες για πτησεις χωρις να μου λεει ξεκαθαρες τιμες. Γενικα και αοριστα, οτι η πτηση κοστιζει απο τοσο εως τοσο. Καποια στιγμη λοιπον, για να τον ζορισω προσποιηθηκα οτι ενδιαφερομαι για συγκεκριμενη ημερομηνια. Και μου ειπε μια τιμη, νομιζω 220€ πηγαινε-ελα. Τον χαιρετησα και ειπα οτι θα επιστρεψω.

Μαντεψτε: Ουτε απεξω δεν ξαναπερασα.

Γιατι φυσικα η δευτερη κινηση μου ηταν να ψαξω στο internet. Τοτε μεσουρανουσε η airtickets.gr, η οποια, την ιδια πτηση μου την εδινε 20€ λιγοτερα. ΟΚ, θεωρω λογικη την διαφορα των 20€, καπως πρεπει να ζησει και ο πρακτορας, αλλα γιατι να ζησει απο μενα δεν καταλαβα. Αν εδινα ενα εικοσαρικο την φορα που πηγαινα και ερχομουν, θα ημουν καμια 300 ευρω φτωχοτερος.

Οσον αφορα τα ταξιδιωτικα γραφεια, εχω πολλα ραμματα για την γουνα τους: Πηγαινε και ρωτησε τους αν μπορουν να σου κλεισουν ενα απλο ξενοδοχειο με κοστος 50€ και να ειναι και στο κεντρο της πολης που θελεις. ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ. Αντι αυτου, θα σου προτεινουν ενα ξενοδοχειο με αστερια οσο εχει και η φανελα του μπασκετικου Παναθηναικου (πεντε, ασχετοι), και θα σου πουν πως "αυτο το ξενοδοχειο κοστιζει 180€ την βραδια, αλλα εμεις σας το δινουμε 100€".

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ ΝΑ ΔΩΣΩ 100€ ΤΗΝ ΒΡΑΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ; ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΕΞΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΚΟΒΩ ΒΟΛΤΕΣ, ΘΕΛΩ ΕΝΑ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΑΠΛΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ, ΟΥΤΕ ΠΙΣΙΝΕΣ ΟΥΤΕ ΣΠΑ ΟΥΤΕ ΓΗΠΕΔΑ ΤΕΝΝΙΣ.

Και καπως ετσι την λυση παντα δινει το booking.com: Το οποιο, περα απο φτηνες τιμες, εχει και κατι που κανενας πρακτορας δεν θα στο δωσει: Γνωμες πελατων. Οι οποιες ειναι πολυ πιο αξιοπιστες απο το πως διαφημιζει ο καθε ξενοδοχος τον εαυτο του ή το πως σου το διαφημιζει ο πρακτορας που θελει να παρει την μιζα. Για να σου πει και τελευταια στιγμη οτι τελικα θα σε παει σε αλλο ξενοδοχειο [ω ναι, το επαθα και αυτο].

Booking.com vs Travel agencies, τρια μηδεν.

Παραδειγμα πεμπτο:
Πριν μια εβδομαδα συνειδητοποιησα οτι πρεπει σιγα-σιγα να αγορασω και κανενα δωρο για τους κοντινους μου ανθρωπους. Η επομενη σκεψη που μου ηρθε στο μυαλο μου ηταν εφιαλτικη:

Επρεπε να ντυθω, να παω μεχρι την σταση του λεωφορειου, να πακτωθω με αλλους 150 ανθρωπους σε ενα λεωφορειο που χωραει 100 [η σκεψη να παρω αυτοκινητο στο κεντρο ειναι αντιστοιχη με αυτην του να μπω γυμνος σε εναν λακο με αγγουρια], να κανω 40 λεπτα για να κατεβω στο κεντρο, να τριγυριζω σαν μαλακας 5 ωρες και, μεταξυ μας, δεν θα εβρισκα και κατι πραγματικα αξιολογο. Μετα θα επρεπε να ξαναπακτωθω στο λεωφορειο, και να γυρισω σπιτι μου ενα πτωμα και μισο.

Αντι αυτου, μαντεψτε τι εκανα: Googlαρα.

Σε δυο ωρες σερφαρισματος ειδα προιοντα που αλλιως θα τα εβλεπα μεσα σε πενταπλασιο χρονο ή δεν θα τα εβλεπα και καθολου: Τι ωραια ευκολια που ειναι να επισκεπτεσαι την σελιδα ενος μαγαζιου στην Αθηνα και να βλεπεις προιοντα που, επειδη αυτος τα εχει σε αποκλειστικοτητα, δεν θα τα εβλεπες ποτε στην πολη σου; Και επισης, να μην εχεις την καθε μαλακισμενη πωλητρια πανω απο το κεφαλι σου να προσπαθει να σε πεισει πως "αυτο το υπεροχο προιον μας αξιζει καθε ενα απο τα 120€ που κοστιζει, και μην ξεχνατε ειναι και προσφορα". Νιωθεις την απεριοριστη ελευθερια που θα επρεπε να εχεις ως καταναλωτης.


Θα μπορουσε να ισχυριστει κανεις πως, ολα οσα υποστηριζω δεν ειναι καθολου ασχημα για τους καταναλωτες. Αντ'αυτου, αν ολοι εκαναν οσα κανω εγω, θα επρεπε να κλεισουν παρα πολλα μαγαζια.

Αληθεια;

Καταρχην το εμποριο ειναι ενας κλαδος που απο την φυση του ειναι εξαιρετικα ανταγωνιστικος. Θα μπορουσε ενα μαγαζι να κλεισει λογω του internet, θα μπορουσε επισης να κλεισει λογω των ανταγωνιστων του. Ποτε το εμποριο δεν ηταν ενας ευκολος κλαδος για να εχεις επιχειρηση, παντα ενας εμπορος επρεπε να μηχανευεται τροπους για να επιβιωσει.

Παρτε και ενα παραδειγμα τετοιο:

Υπαρχει μια οικογενεια σελιδων που ασχολουνται με την χρυσοχοια:

oroloi.gr,
kosmima.gr,
accessory.gr.

Tα ξερετε τα εν λογω site; Αν οχι, ριξτε μια ματια.

Φαινονται η δεν φαινονται σαν πληρεστατα e-shops; Φυσικα και φαινονται, εξαλλου εκτος απο αυτο, ΕΙΝΑΙ κιολας.

Τι θα λεγατε αν σας ελεγα πως αυτα τα 3 γκλαμουρατα e-shops δεν ειναι τιποτα αλλο παρα η ηλεκτρονικη εκδοση ΕΝΟΣ καταστηματος μετριου μεγεθους; Ο ανθρωπος που τα εχει, προφανως ειναι αυτο που λεμε ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΜΥΑΛΟ. Βλεπει μπροστα πως να το κανουμε. Σου λεει, το φυσικο εμποριο πεθαινει, καποια στιγμη θα πεθανει και το μαγαζι μου, οσο καλα κι αν πηγαινει τωρα. Ποιο ειναι το μελλον; Το internet. Στηνει λοιπον 3 e-shops, τα σχεδιαζει πανεμορφα και αυτην την στιγμη γαμιεται στην δουλεια. Και θα συνεχισει να γαμιεται, γιατι οταν οι αλλοι θα κανουν την ιδια κινηση αυτος θα εχει ηδη χτισει και γαμω τα ονοματα στο internet.

Για αυτο λοιπον φιλοι εμποροι, μην γκρινιαζετε σαν κλαμμενα μουνια καθε φορα που διαπιστωνετε οτι ο τζιρος σας ειναι πεσμενος. Μπηκατε σε εναν κλαδο που ο θανατος σας ειναι η ζωη του διπλανου σας. ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ.

Γιατι οσο περναει ο καιρος, τοσο περισσοτεροι καταναλωτες θα ψηφιζουν με τα λεφτα τους και τον χρονο τους.

Υ.Γ. Βεβαια, δεν λειπουν οι περιπτωσεις που βλεπω καποια πραγματα στο internet και γελαω. Ας πουμε χθες εψαχνα κατι βιβλια, και στο greekbooks.gr ναι μεν μου τα εδιναν με εκπτωση, αλλα εκτος απο τα εξοδα αποστολης (5 ευρω) ηθελαν να μου χρεωσουν και αλλα 3,5 ευρω...εξοδα..."αντικαταβολης"!!! Χαχαχαχα ελεοοοοοοοοος ρε μαλακεεεεεεες :))))) Τι σας κανει να νομιζετε οτι θα χαψω την εκπτωση στα βιβλια και δεν θα καταλαβω την μαλακια;

Εννοειται οτι πηγα στο βιβλιοπωλειο της γειτονιας μου και τα παρηγγειλα, πιο φτηνα θα μου βγουν.

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009

Ανανέωση...

Οπως μαλλον θα εχετε καταλαβει, μετα απο καμια δεκαπενταρια μηνες, το template του blog αλλαξε ριζικα :) Για πλακα σημερα ειπα να δω αν εχει βγει κανενα καινουργιο template, και μολις επεσε το ματι μου σε αυτο, καρφωθηκε.

Καπως ετσι λοιπον μοιαζει το γραφειο μου: Σχεδον παντα υπαρχει καφες, μολυβοθηκη, χαρτια, κτλ. Εξαλλου, το ειχα βαρεθει το παλιο template.

Μολις λοιπον ολοκληρωθηκε η διαδικασια μεταφορας link κτλ, και διαπιστωσα πως καποια blogs εχουν αυτοκτονησει χωρις να αφησουν εστω ενα σημειωμα πισω τους. Καποια τα κρατησα στα λινκ μου, καποια οχι.

Anyway.

Ανακαινιστηκαμε, περαστε και πιειτε μια γουλια καφε ;)

[Δεν σας ρωταω αμα σας αρεσει. Στα αρχιδια μου ρε :Ρ]

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Θεωριες συνομωσιας σχετικα με τον θανατο του Michael Jackson

ΟΚ το ξερω, θα με πειτε καμμενο. Αλλα εδω και κανενα διμηνο παρακολουθω στο Youtube καμια 5-6 uploaders, προφανως fans του Michael Jackson, οι οποιοι ανεβαζουν ολοκληρες... σειρες απο βιντεο που προσπαθουν να δωσουν απαντηση στο εξης ερωτημα:

Πεθανε ο Michael Jackson πριν 6 μηνες;

Για να σας προλαβω, δεν πιστευω σε αυτες τις θεωριες συνομωσιας εξ ολοκληρου. Εχουν αρκετα θολα σημεια, καποια σημεια στα οποια μπορει να φερει αντιρρηση ο καθε λογικος ανθρωπος, ενω απο ενα σημειο και μετα το παρατραβανε. Μεσα σε ολα αυτα ομως, υπαρχουν ερωτηματα που απλα, σε αποστομωνουν.

Ας βαλουμε τα πραγματα στην σειρα:

1. Ειχε το κινητρο να σκηνοθετησει τον θανατο του;

Βεβαιως και το ειχε. Ηταν ενας πενηνταρης με καταταλαιπωρημενο σωμα, ο οποιος συμφωνησε να κανει 10 συναυλιες στο Λονδινο και ο manager του εκλεισε 50. Τα συμβολαια υπογραφτηκαν, και το ποταμι δεν γυριζε πισω: Το καλοκαιρι που ερχοταν θα ηταν απο τα πιο δυσκολα. Δεν ειναι μονο ο αριθμος των συναυλιων που κλειστηκαν αλλα και η συχνοτητα τους.

Εξαλλου, οπως και καθε νορμαλ ανθρωπος, ειχε κουραστει απο την πιεση των ΜΜΕ προς το προσωπο του. Ακομη και την τελευταια δεκαετια που παρεμεινε ανενεργος, καθε του κλανια επρεπε να ηχογραφηθει απο δημοσιογραφικο κασσετοφωνακι.

Το οτι το ειδωλο "Michael Jackson" αξιζει περισσοτερα νεκρο παρα ζωντανο, φανταζομαι το ηξερε και ο ιδιος. Δεν ειναι τυχαιο αλλωστε πως τα εσοδα της οικογενειας [πλεον] γνωρισαν ραγδαια αυξηση, ενα κατοσταρικο μυρια πηραν μονο απο τα δικαιωματα της ταινιας, λεφτα που δεν επροκειτο να κερδιζε ο MJ απο τις συναυλιες.

2. Ειχε την δυνατοτητα να το κανει;

Εννοω ρε παιδι μου, μπορουσε να το κανει; Οχι απο ηθικη ή συναισθηματικη αποψη, αλλα καθαρα απο την πρακτικη οπτικη του ζητηματος: Μπορουσε αληθεια ο ιδιος ο Michael Jackson να στησει γυρω του εναν μηχανισμο προπαγανδας, που να υποστηριζει τον θανατο του;

Το ερωτημα ειναι αστειο, ετσι; Εδω μπορεσε να το κανει ο Αντωνης Παραρας απο το Κομφουζιο της ΕΤ3 [αν και αμφιβαλλω ποσοι απο σας το θυμαστε αυτο ή αν τον γνωριζατε κιολας, εν πασει περιπτωσει], δεν θα μπορουσε να το κανει ο Jackson; Μιλαμε για εναν ανθρωπο που ηταν, απο τεχνασματα, αλλο τιποτα. Οσοι εχετε εστω μια ιδεα απο τα show του, θα αναγνωρισετε οτι εκτος απο εκπληκτικος μουσικος και χορευτης, ηταν αριστος και στις εκπληξεις.

3. Και τελικα...το εκανε; Σκηνοθετησε τον θανατο του; Ειναι ζωντανος; Ή μηπως πεθανε στα αληθεια;

Αυτη ειναι μια ερωτηση που δεν μπορει να απαντηθει, δυστυχως η ευτυχως. Ο λογος; Η τεραστια δημοσιοτητα που ελαβαν τα παντα γυρω απο τον Michael Jackson ειδικα τις πρωτες μερες μετα την 25η Ιουνιου, εμφανισε χτυπητες αδυναμιες. Ακουστηκαν αντικρουομενες μεταξυ τους πληροφοριες, πραγματικα αντιφατικα, πραγματα περιεργα, απο διαφορετικες πηγες.

3α. Ποια ηταν αληθεια η σωματικη του κατασταση;

Τον Μαρτιο αν θυμαμαι καλα ολος ο πλανητης ειδε εναν ανθρωπο να ανακοινωνει πως θα κανει ο ιδιος την τελευταια του περιοδεια που θα λεγεται "This is it". Αυτο που μου εκανε τεραστια εντυπωση [το ειχα γραψει και εδω περα αλλωστε], ηταν οτι ειδα εναν ανθρωπο που μπορουσε μετα βιας να μιλησει, ποσο μαλλον να τραγουδησει χορευοντας. Πραγματικα απορουσα πως θα γινονταν τοσες συναυλιες. Μεχρι που, βλεποντας τις σειρες αυτες στο Youtube, αρχισα να αμφισβητω αν αυτος ο ανθρωπος ηταν οντως ο ιδιος ο Michael Jackson. Βλεπετε, το μηκος των δαχτυλων αυτου του ανθρωπου δεν ταιριαζε με το μηκος των δαχτυλων του ιδιου του σουπερσταρ. Επισης περιεργο ειναι πως, ενω στο official video που προβληθηκε απο ολα τα δικτυα ενημερωσης φαινοταν εκατονταδες κοσμος απο κατω με ενα κινητο να τραβαει βιντεο, δεν βρεθηκε κανενα απο αυτα τα ερασιτεχνικα βιντεο στο Youtube. Huh?

Ακομη κι ετσι να ειναι, ακομη δηλαδη και αν αυτος που ανακοινωνε τις συναυλιες ηταν καποιος απο τους καμια δεκαρια σωσιες του βασιλια της ποπ, υπαρχει το αλλο ερωτημα... Πολλες πηγες περιεγραφαν τον Michael Jackson σαν εναν ανθρωπο ετοιμορροπο απο τα ναρκωτικα και τις ουσιες που μετα βιας ετρωγε και δεν μπορουσε να κουνηθει. Και τοτε στην ταινια "This is it", εγω γιατι σκατα δεν το ειδα αυτο; ΟΚ, δεν ειδα και τον παλιο καλο MJ, αλλα σιγουρα, ενα σαπιο κουφαρι δεν ειδα. Ή μηπως ηταν και αυτοι σωσιες στην ταινια;

3β. Το τηλεφωνημα στο 911.

Στο φερομενο ως τηλεφωνημα απο το σπιτι του MJ στο 911 την βραδια του θανατου του, μιλαει ενας αντρας [αγνωστης ιδιοτητας και λοιπων στοιχειων...!] ο οποιος λεει πως "υπαρχει ενας αντρας νεκρος εδω".

Κατσε ρε φιλε.

Εχεις το πιο αναγνωρισιμο ειδωλο του πλανητη νεκρο διπλα σου και αναφερεσαι σε αυτον ως "ενας αντρας";

Περιεργο, πολυ περιεργο.

3γ. Και φτασαμε στην στιγμη της διαπιστωσης του θανατου του MJ. Δηλαδη, οταν πρεπει να συνταχθει και να υπογραφει απο τους γιατρους το πιστοποιητικο θανατου και να μπουν οι αντιστοιχες σφραγιδες γνησιοτητας. Επισης, ειχε γινει ευρεως γνωστο πως για τον θανατο του entertainer ευθυνοταν ο γιατρος του, Conrad Murray.

Ω ναι, ολα τα πιστοποιητικα με το ονομα "Michael Joseph Jackson" που ειδαν το φως της δημοσιοτητας ΔΕΝ εχουν υπογραφει απο κανεναν γιατρο. Και ο προσωπικος του γιατρος δεν εχει διωχθει ακομη ποινικα. Για την ακριβεια, πληροφοριες αναφερουν πως συνεχιζει να δουλευει κανονικα, αφου ειχε κρυφτει για καμποσο διαστημα, μεχρι να κοπασει ο θορυβος. Ο ανθρωπος αυτος δεν εχει καν ανακριθει.

Δεν εχει πιστοποιηθει λοιπον κανενας θανατος και δεν εχει ανακριθει κανενας "δολοφονος". Και το οτι η ανακριση καποιου υποπτου μπορει να κρατηθει μυστικη ειναι κατι δεκτο, ομως στις ΗΠΑ ολα τα πιστοποιητικα θανατου ειναι δημοσια εγγραφα.

3δ. Και καποια στιγμη γινεται και η κηδεια. Στην οποια κηδεια εμφανιζεται ενα φερετρο μηκους το πολυ 1,20 - 1,50 μετρων, στο οποιο μπορει να χωρεσει κανενα δεκαχρονο παιδακι αλλα σιγουρα οχι ενας ενηλικας, εκτος αν τον εχουν διπλωσει ξερω γω, πραγμα οχι και τοσο κομψο ομολογουμενως. Ή μηπως οι Jacksons δεν μπορουσαν να πληρωσουν ενα φερετρο μισο μετρο μεγαλυτερο;

Στην οποια κηδεια βεβαια, υπαρχει και μια προσκληση καθως επισης και ενα προγραμμα και ενα βιντεογουολ που εχουν ολα φωτογραφιες του MJ απο το βιντεοκλιπ του Liberian Girl, καθολη την διαρκεια του οποιου ο MJ καθεται πισω απο μια καμερα και παρακολουθει τους διασημους καλεσμενους του.

3ε. Οσον αφορα την ταινια; Στο τελος, πριν τους τιτλους τελους, υπαρχει ενα ενσταντανε του Michael Jackson με ανοιχτα τα χερια και απο διπλα πεφτει η λεζαντα "Michael Jackson - his music will live forever" ή κατι τετοιο τελος παντων. Σιγουρα οχι αυτο που θα περιμενε καθε λογικος ανθρωπος: "Michael Jackson 1958 - 2009" ή εστω ενα μικρο R.I.P.

Θα μεινω μονο σε αυτα τα 5 παραδειγματα που μου προκαλεσαν αποριες. Θα παραβλεψω ολα τα επιχειρηματα των Youtubers που επικεντρωθηκαν στο προσωπο του Michael Jackson [μπορεις να βγαλεις ακρη με το προσωπο του; Really; Με τοσες πλαστικες και τοσους σωσιες; Really;], ή σε συμβολα και συνδεσεις του Death Hoax με τον ταχυδακτυλουργο Criss Angel, γιατι τα θεωρω υπερβολικα.

Για οποιον ενδιαφερεται και κυριως, ΕΧΕΙ ΧΡΟΝΟ, ιδου:

[Θα προτεινα να βλεπετε τα βιντεο απο το παλιοτερο στο νεοτερο]

1. Το καναλι της Jonellstar.
2. To καναλι του c33stylisticz.
3. Το καναλι της Joy4FOols.

Yπαρχουν παρα πολλα περισσοτερα καναλια απο Youtubers που κανουν το ιδιο πραγμα, αλλα προτεινω μονο αυτα τα τρια που εχω βρει και τα πιο ενδιαφεροντα.

Οπως και να'χει, ο καλλιτεχνης Michael Jackson ειχε πεθανει προ πολλου. Τα τελευταια καλα τραγουδια του κυκλοφορησαν την προηγουμενη δεκαετια ενω εκτοτε τα λιγοστα καλλιτεχνηματα του ηταν κατω του μετριου. Και για τους ακροατες του, αυτο εχει σημασια.

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Job issues...

ΟΚ, ολοι νομιζω πως εχουμε ακουσει τους γονεις μας, οσο ακομη ζουμε στο προστατευμενο περιβαλλον που απολαμβανει ενας μαθητης ή φοιτητης, πως, "ο κοσμος ειναι σκληρος εκει εξω". Το ιδιο κι εγω λοιπον. Βεβαια, ειχα την ατυχια να βιωσω την σκληροτητα ακομη και τοτε, στα 15-16 μου, αλλα αυτο ειναι αλλου παπα ευαγγελιο.

Τον τελευταιο καιρο λοιπον, στον εργασιακο μου χωρο, εκανα ενα πειραμα: Προσπαθησα να αποστασιοποιηθω τελειως στο μυαλο μου απο ολους, να γινω ενας ουδετερος παρατηρητης και να ξεχασω τυχον συμπαθειες και αντιπαθειες που εχω προς τους ανθρωπους με τους οποιους συνδεομαστε επαγγελματικα [ιδιοκτητες του φροντιστηριου δηλαδη, και συναδελφοι]. Το αποτελεσμα που πηρα ειναι πως, ναι, κανενας δεν θα σου χαρισει τιποτα οσο φιλικα και αν σου συμπεριφερεται, και πως τεραστιο κομματι της ευθυνης το εχεις και εσυ. Εν πασει περιπτωσει, αν η συμπεριφορα σου ειναι νορμαλ στα επαγγελματικα πλαισια και αν κανεις καλα την δουλεια σου, δεν εχεις να φοβασαι και πολλα πραγματα. Αν μη τι αλλο, δεν μπορω παντα να τα ριχνω ολα στα "κακα αφεντικα" που "μας βαζουν να δουλευουμε υπο συνθηκες μεσαιωνα".

Παραδειγμα 1: Η φιλολογος "μορφη".

ΟΚ, εχω αναφερθει ξανα σε αυτην [και οχι μια, αλλα και δευτερη φορα], μονο που αυτην την φορα θα περιοριστω στην περιγραφη της επαγγελματικης της πορειας, οσο την εζησα. Ας την πουμε "Κουλα".

Με την "Κουλα" λοιπον, ημασταν συναδελφοι πριν 2 χρονια. Την ηξερα και απο πιο πριν, αλλα πολυ λιγο, δεν μπορουσα να φανταστω καν τι θα ακολουθουσε την χρονια που την ιδια μερα της εβδομαδας θα ειχαμε και οι δυο μαθημα.

Το πρωτο αξιοσημειωτο σκηνικο εγινε στα τελη του Δεκεμβρη. Ως ειθισται, στο τελευταιο μας μαθημα πριν τις γιορτες πληρωνομαστε τον Δεκεμβρη μαζι με το δωρο Χριστουγεννων. Για καποιον λογο που δεν ξερω, το..."κακο αφεντικο" δεν της εδωσε ολοκληρο το δωρο, αλλα το μισο. Η "Κουλα" διεπραξε το πρωτο λαθος με το να μην ξερει ποσα χρηματα δικαιουται να παρει. Το δευτερο λαθος ηταν οτι δεν μετρησε τα λεφτα με το που τα πηρε στα χερια της μπροστα στο αφεντικο. Αν εκανε αυτα τα δυο πραγματα, τοτε θα μπορουσε εκεινη την στιγμη να διευκρινισει το θεμα με το δωρο. Που στην τελικη αφηνω και ενα ποσοστο πιθανοτητας να εγινε και κατα λαθος.

Ανταυτου, η "Κουλα" πηρε τα λεφτα και τα εβαλε κατευθειαν στην τσαντα της. Στον γυρισμο μας αρχισε να σκεφτεται το ποσο επρεπε να παρει, και μαλιστα μου ζητησε και βοηθεια στις μαθηματικες πραξεις. Εκει διαπιστωσαμε πως οντως, λειπει ακριβως το μισο δωρο Χριστουγεννων. Της ειπα μια κουβεντα τοτε, που δεν την πηρε στα σοβαρα: "Αν ειναι να διευκρινισεις το θεμα ή να διαμαρτυρηθεις, καντο οσο πιο συντομα μπορεις, γιατι αν δεν το κανεις συντομα θα χασεις και το δικιο σου". Η "Κουλα", αντι να κανει αυτο το πραγμα, προτιμησε να περιμενει μεχρι τελη Γεναρη για να δει αν θα της εδιναν το υπολοιπο μισο δωρο τοτε, εικασια που την εβγαλε απο το μυαλο της φυσικα.

Ερχεται λοιπον και η πληρωμη στις αρχες Φεβρουαριου, πληρωνομαστε τον Γεναρη, και η "Κουλα" φυσικα, δεν παιρνει το αλλο μισο του δωρου Χριστουγεννων. Εχουν ηδη περασει 5-6 εβδομαδες απο την απωλεια του μισου δωρου, και για μενα ειναι ηδη αργα. Παρολαυτα, της λεω να παει στον ιδιοκτητη και να πει ο,τι ακριβως εγινε και σκεφτοταν: Οτι δηλαδη, τα Χριστουγεννα πηρε μισο δωρο και περιμενε μηπως το αλλο μισο το επαιρνε με την επομενη πληρωμη. Η απαντηση της ηταν οτι θα περιμενε να δει μηπως το... δωρο του Πασχα ηταν διπλασιο...!!!

Εν τω μεταξυ, μια φορα ειχα μαθημα με ενα τμημα που το ειχαμε κοινο με την "Κουλα". Εκεινη την μερα εκανα εγω μαθημα και το αμεσως επομενο διωρο το ειχε η "Κουλα". Ενω λοιπον εγραφα στον πινακα, ακουω να εκτυλισσεται ενας διαλογος μεταξυ των μαθητων για το επομενο τους διωρο με την "Κουλα". Για να μην μπω σε λεπτομερειες, διαπιστωσα πως οι μαθητες την ειχαν γραμμενη κανονικα, δεν την υπολογιζαν, την ειρωνευονταν με πολυ ασχημο τροπο, κτλ... Λιγες μερες μετα εμαθα πως η διοικηση εψαχνε καταμεσης της χρονιας αντικαταστατη για την "Κουλα", χωρις ομως να βρει καποιον [λογικο αλλωστε].

Ο καιρος μεχρι το δωρο του Πασχα περασε, και η "Κουλα" φυσικα εβραζε στο ζουμι της για το μισο δωρο Χριστουγεννων που της φαγανε. Σε καθε γυρισμο ειχα να ακουω ενα ατελειωτο μπινελικι προς τους ιδιοκτητες, ενω οταν ηταν μπροστα τους εκανε πως δεν συμβαινει τιποτα. Εκτος αυτου, ειχα παρατηρησει πως, απο μονη της, ειχε παραπαρει θαρρος απεναντι στους ιδιοκτητες και τους μιλουσε λες και ηταν φιλοι απο παλια.

Τελειωνει ο Μαρτιος, και η διοικηση μας ειπε πως θα μας πληρωσει στα μεσα του Απριλιου, πριν την μεγαλη εβδομαδα, ωστε να πληρωθουμε τον Μαρτιο, τις ωρες του Απριλιου και μαζι το δωρο Πασχα. Οντως, στο τελευταιο μας μαθημα πριν φυγουμε για διακοπες, πηγαινουμε στο φροντιστηριο με την προσμονη της πληρωμης. Εκεινη την ημερα εγινε και η εκρηξη της "Κουλας". Σε ενα κενο της λοιπον, και ενω τα παιδια εκαναν κανονικα μαθημα, πηγε και εξερραγη. Ολο το φροντιστηριο την ακουσε να ωρυεται για...το δωρο των Χριστουγεννων και ο,τι αλλο ειχε επινοησει στο μυαλο της. Φυσικα, μετα απο 4 μηνες, οι ιδιοκτητες δεν της αναγνωρισαν το δικιο της, της πληρωσαν κανονικα τα λεφτα της με το δωρο Πασχα, χωρις προσαυξηση με το μισο του δωρου Χριστουγεννων.

Λιγο καιρο μετα, και ενω τα πραγματα ειχαν ηρεμησει με την εκρηξη της, οι ιδιοκτητες ρωτησαν ολο το καθηγητικο προσωπικο αν θα συνεργαζομασταν μαζι και την επομενη χρονια. Η "Κουλα" λοιπον μας ειπε πως η απαντηση της ηταν θετικη, πραγμα που μου εκανε φοβερη εντυπωση και φυσικα την ρωτησα το λογικο, αν το εννοουσε. Μου ειπε πως απαντησε θετικα για να εχει την καβατζα της και οτι θα ψαξει και για αλλα φροντιστηρια. Οντως, οπως μας ειπε λιγο καιρο μετα, ειχε μοιρασει πολλα βιογραφικα σε ολη την ανατολικη μερια της πολης.

Δεν υπολογισε ομως πως ο ιδιοκτητης μας, δεν ηταν χθεσινος, μιας και ειχε περασει απο πολλα φροντιστηρια πριν ανοιξει το δικο του. Οπως ηταν πολυ λογικο, καποιοι απο τους παραληπτες των βιογραφικων της "Κουλας" τον πηραν τηλεφωνο για να τον ρωτησουν τι καπνο φουμαρει. Ο ιδιοκτητης μας λοιπον διαπιστωσε πως, ενω η "Κουλα" ειχε δεσμευτει προφορικα για την συνεργασια της για την επομενη χρονια, ταυτοχρονα εψαχνε οχι σε ενα, αλλα σε πολλα ακομη φροντιστηρια.

Οταν λοιπον ηρθε η ωρα του καταμερισμου των ωρων για την επομενη χρονια, η "Κουλα" επεσε απο τις 22 ωρες/εβδομαδα στις 8, και αυτες δεν περιλαμβαναν κανενα τμημα πανελληνιων. Οπως ηταν λογικο, ο ιδιοκτητης μας δεν μπορουσε να στηριχτει πανω της και να της εμπιστευτει παιδια που θα εδιναν εξετασεις. Η "Κουλα" ειδε μονο την υποβαθμιση της, και, με περισση γενναιοδωρια, δεν θελησε να παρει ουτε αυτες τις 8 "ψωρο-ωρες". Οταν δε, ο ιδιοκτητης ζητησε απο μια αλλη συναδελφο (Ας την πουμε "Βουλα") να βρει καμια φιλολογο να καλυψει το κενο, η "Κουλα", εμμεσως πλην σαφως, ειπε στην "Βουλα" πως αν οντως εβρισκε αντικαταστατη της [και αρα, διευκολυνε τα "κακα αφεντικα"], θα ενοχλουταν παρα πολυ. Ετσι και εγινε. Εκτοτε της εχει κοψει την καλημερα.

Παραδειγμα δευτερο: Η "Βουλα" που λεγαμε ακριβως πριν.

Η "Βουλα" ειναι μια καθηγητρια υποδειγμα, κατα την γνωμη μου: Δινεται παρα πολυ στο μαθημα της, την ενδιαφερει οσο τιποτε να το κανει καλο, αγαπαει τα παιδια, νοιαζεται για το πως θα προοδευσουν, εχει φτιαξει πολυ καλες σημειωσεις, και εκτος ολων αυτων, ειναι και γαμω τα παιδια. Απο την πρωτη στιγμη που την γνωρισα ηξερα πως ειχα απεναντι μου εναν ανθρωπο με τον οποιον μπορω να συνεννοηθω και να αναπτυξω και μια πολυ καλη φιλικη σχεση, περα απο την επαγγελματικη.

Εχει ομως ενα κακο: Δεν μπορει να πει ευκολα οχι, δεν γουσταρει να δημιουργει τριβες και, ακομη και αν καποιος τριτος θα ελεγε οτι σε μια διαφωνια η "Βουλα" εχει 100% δικιο, αυτη θα ψαξει να βρει το 5% στο οποιο εχει αδικο [οπως ας πουμε εγινε, στην προσπαθεια της "Κουλας" να της ριξει ενα καρο τυψεις οταν τα αφεντικα ζητησαν αντικαταστατη της].

Το μεγαλο της ατου ομως, ειναι οτι ειναι ενας παρα πολυ λογικος ανθρωπος. Ξερει να σταθμιζει τα γεγονοτα και να πραττει αναλογως, ποτε εν θερμω.

Η "Βουλα" λοιπον φετος, περναει μια πολυ δυσκολη επαγγελματικα χρονια. Και αυτο οχι γιατι την εχει υποβαθμισει κανεις, αλλα το ακριβως αντιθετο: Γαμιεται στην δουλεια. Ισως υπο τον φοβο μηπως δεν μπορεσει να ανταπεξελθει οικονομικα, δεν ξερω, συμφωνησε και πηρε παρα πολλες ωρες την εβδομαδα. Ελα ομως που, οι πολλες ωρες στο φροντιστηριο σημαινουν αντιστοιχα πολλες ωρες διορθωμα στο σπιτι... Εχει ξεσκιστει μιλαμε. Υπαρχουν μερες που διορθωνει ως τις 1.30 το βραδυ και ξυπναει στις 6.30 για να συνεχισει το διορθωμα, ωστε να προλαβει να ειναι συνεπης απεναντι στα παιδια. Σωστα αντιμετωπιζει την ολη κατασταση με το σκεπτικο πως "αν το παιδι εκανε μια φορα τον κοπο να γραψει μια ασκηση που εγω η ιδια του την εβαλα, δεν μπορω να του την γυρισω αδιορθωτη ή να κανω πως δεν την εφερε ποτε". Οταν ομως αυτο πρεπει να γινει για τριψηφιο αριθμο παιδιων, ε αντιλαμβανεστε πως δεν ειναι και το πιο ευκολο πραγμα στον κοσμο.

Εκτος ολων αυτων, τα αφεντικα της ζητουν αρκετα συχνα διαφορες διευκολυνσεις- εξυπηρετησεις. Η "Βουλα" δεν εχει πει οχι σε καμια, ειπαμε αλλωστε οτι δυσκολευεται να πει οχι, ακομη και οταν η εξυπηρετηση που ειναι να κανει βαινει ξεκαθαρα εις βαρος της.

Δεν την εχω ακουσει ομως ποτε να διαμαρτυρεται για "συνθηκες μεσαιωνα" ή για "καθεστως δουλείας", παροτι γνωριζω πως η δουλεια της [ειτε στο φροντιστηριο ή στο σπιτι] της αποσπαει κατα μεσο ορο 15 με 16 ωρες την μερα. ΚΑΙ τα Σαββατοκυριακα. Μιλαμε για εναν ανθρωπο που, αν πει οτι θα βγω σημερα να ξεσκασω ρε παιδι μου, ξερει οτι θα χασει χρονο απο τον υπνο της, γιατι το διορθωμα των γραπτων θα βρισκεται παντα στο γραφειο της να την περιμενει.

Αν μη τι αλλο, εχει αναγνωρισει την αδυναμια της να πει οχι, και κανει φιλοτιμες προσπαθειες να την διορθωσει. Τον τελευταιο καιρο εχει δει και η ιδια πως ενα "οχι" αποφερει καρπους, και πως, αν το πεις ευγενικα, δεν χαλας και την καρδια σου και τις σχεσεις σου κανεναν. Και ισως αυτο ειναι το σημαντικοτερο μαθημα που εχει παρει ως τωρα, σημαντικοτερο ακομη και απο την εμπειρια που αποκταει με εκατονβαλε μαθητες.

Παραδειγμα τριτο: Ο "Λακης".

Ο "Λακης" ειναι ενας ανθρωπος που στην επαγγελματικη μου πορεια ως τωρα τον εχω ως προτυπο οσον αφορα την συμπεριφορα του απεναντι στην δουλεια του. Εχει καταφερει να διευκολυνει παρα πολυ τον εαυτο του. Παντα με το χαμογελο στο στομα, με την ευγενεια και με το σεις και με το σας φερνει τα πραγματα ακριβως εκει που τα θελει. Δεν κανει σχεδον καμια υποχωρηση, αλλα η λογικη του ειναι τετοια που δεν αφηνει περιθωρια σε κανεναν να τον αμφισβητησει. Δεν ειναι τυχαιο οτι ολοι, αφεντικα, συναδελφοι, μαθητες, δεν εχουν να πουν τιποτα κακο για αυτον και ο σεβασμος ειναι κατι που το εχει κερδισει με το σπαθι του.

Εχουμε π.χ. ραντεβου μια η ωρα για να παμε στο φροντιστηριο; Αν ο οδηγος δεν εχει ερθει μεχρι τις 1.15 ο "Λακης" φευγει απο το ραντεβου και χανει το μαθημα, θεωρωντας πως κανεις δεν μπορει να καταχραται τον χρονο του, ακομη και αν ειναι το ιδιο το αφεντικο. Αυτο το πραγμα, το να φυγει, εχει χρειαστει να το κανει μια φορα, και ακομη 2 φορες ηταν στα προθυρα. Το αποτελεσμα φυσικα ειναι πως, προστατευει τοσο πολυ την συνεπεια του, που κανεις δεν διανοειται να ειναι ασυνεπης απεναντι του. Κερδιζει ετσι πολυτιμα ψυχικα αποθεματα.

Στις δε ενημερωσεις γονεων, που η "γραμμη" ειναι παντα να λεμε τα πραγματα ωραιοποιημενα οσο γινεται, ακομη και αν προκειται για τον χειροτερο μαθητη εβερ, ο "Λακης" προτιμα να τα λεει οπως ειναι. Ποτε δεν χρησιμοποιει εστω και μια light αργκο, αλλα παντα λεει την γνωμη του. Το αφεντικο δεν εχει τολμησει ποτε να του κανει παρατηρηση για αυτο, γιατι ξερει οτι εχει δικιο.

Στο συμπαν που ζει ο "Λακης" ολα δουλευουν με μαθηματικη ακριβεια: μετραει τα παντα με λεπτομερεια (ακομη και αν ακουγεται χαζη η φραση "μου παιρνει ακριβως 17 λεπτα για να κανω την Χ αποσταση, και αντε αν εχει κινηση μου εχει τυχει να την κανω και σε 23 λεπτα"), συνυπολογιζοντας ολους τους ασταθμητους παραγοντες, και αυτο φυσικα, ειναι κατι που διευκολυνει πολλες καταστασεις. Το κυριοτερο ομως ειναι οτι, αν τυχει και γινει κατι που θα ειναι διαφορετικο απο την ρουτινα μας, θα φροντισει αφενος να σχηματοποιησει στο μυαλο του ακριβως με ποιον τροπο θα γινει ωστε να ειναι 100% αποτελεσματικο και αφετερου θα πει την γνωμη του σε ολους τους εμπλεκομενους ωστε να γινει ξεκαθαρο το...νεο πλανο.

Ε λοιπον, οσα πραγματα ο "Λακης" πηρε την πρωτοβουλια να τα φερει εις περας, ποτε δεν πηγαν στραβα. Και αυτο φυσικα, αφορα και το μαθημα του, στο οποιο ο ανθρωπος μπαινει στην ταξη και εχει στο μυαλο του ηδη ενα πλανο με το τι θα πει, πως θα το πει, που θα δωσει βαση, ποιες αποριες θα εχουν οι μαθητες, κτλ.

Δεν ειναι τυχαιο λοιπον που, απεναντι σε αυτον τον ανθρωπο δεν εχει τολμησει η "κακη εργοδοσια" να του κανει το παραμικρο.




Φυσικα, αντιλαμβανομαι πως υπαρχουν εργασιακοι τοποι που ολα αυτα που διεκδικει ενας εργαζομενος πηγαινουν στον βροντο. Αναγνωριζω πως το φροντιστηριο στο οποιο δουλευω, με τα καλα του και τα κακα του, δεν προσφερει και τις ιδανικοτερες συνθηκες δουλειας, αλλα σιγουρα προσφερει πολυ καλες συνθηκες δουλειας, αρκει να μην τις περιμενεις χαρισμα, ως μαννα εξ ουρανου. Δεν χρειαζεται να γινεις γλειφτης κανενος για να σε σεβαστει ή να σου δωσει τα οσα δικαιουσαι. Αρκει να εισαι σωστος επαγγελματιας και να κανεις σωστα την δουλεια σου. Τα υπολοιπα, μπορει να μην σου κατσουν μια, δυο, τρεις φορες, ε του πουστη, την τεταρτη θα σου κατσουν.

Και ισως αυτο ειναι απο τα πιο πολυτιμα μαθηματα που εχω παρει ως τωρα.

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Μυριζε ψαριλα σε καφετερια της Θεσσαλονικης...

Προχθες που λετε, καθομουν σε μια καφετερια και περιμενα να ερθει η κολλητη μου να τα πουμε. Στο παραδιπλα τραπεζακι, μια παρεα με 3 αγορια και ενα κοριτσι. Με το που εκατσα διαπιστωσα πως απο ολους, το ενα αγορι εχει μονοπωλησει το ενδιαφερον και μιλαει πολυ. Η δε κοπελα, τον κοιτουσε και -κυριολεκτικα- ελιωνε.

Περιμενα αρκετη ωρα. Ο τυπος μιλουσε πολυ, και κυριως, δυνατα. Αποδειχτηκε πως πριν 10 μερες ειχε μπει φανταρος και μολις ειχε ορκιστει, οποτε απολαμβανε την αδεια ορκομωσιας του και εξιστορουσε στους φιλους του τα τεκταινομενα στο κεντρο εκπαιδευσης που υπηρετει.

Τα λεγομενα του ηταν ολοιδια με την δευτερη σελιδα του ημερολογιου μου ως φανταρου. Αηδιαστικα ιδια ομως.

Κι ομως, τα ενιωσα τοσο ξενα, τοσο μακρινα, τοσο βαρετα.

Νιωθω λες και εχουν περασει δεκα χρονια απο τοτε που απολυθηκα. Εχω ριξει στην ουσια μαυρη πετρα πισω μου.

Και δεν στεναχωριεμαι καθολου για αυτο :Ρ

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Αμαρτιες γονεων παιδευουσι τεκνα.

Σαν να εχω καιρο να γραψω... Δυστυχως ή ευτυχως, αυτο το ποστ αφορα εναν ακομη μαθητη μου, μετα απο αυτην την περιπτωση.

Προκειται για ενα ιδιαιτερο που ειχα και πριν 2 χρονια, πριν το στρατιωτικο μου. Τοτε, οταν ξεκινησα να κανω μαθηματα με αυτο το παιδι, ειχα διακρινει ενα ξεκαθαρα μαθηματικο μυαλο. Ειχε απιστευτο ταλεντο στις πραξεις και γενικα στην πρακτικη αριθμητικη, ενω η σκεψη του ετρεχε τοσο πολυ που, με το που εβλεπε ενα προβλημα του επαιρνε γυρω στα 10 με 20 δευτερολεπτα να επεξεργαστει τα δεδομενα, να τα σχηματοποιησει στο μυαλο του και να βρει την λυση, πριν πιασει το στυλο. Πολλες φορες μου ελεγε κατευθειαν την απαντηση, αφηνοντας με με ανοιχτο το στομα. Επασχε ομως στον τροπο με τον οποιο επρεπε να γραψει την λυση στο τετραδιο του. Αυτο ακριβως το πραγμα το δουλεψαμε αρκετα καλα μπορω να πω, και με την παροδο του χρονου συνεχως βελτιωνοταν. Ολα αυτα, πριν δυο χρονια.

Ξεκινησαμε φετος, και εγω ειχα στο νου μου εκεινη την τελευταια αναμνηση. Στους δυο μηνες που κανουμε μαθημα, φαινοταν οτι κατι δεν πηγαινε καλα. Ηταν τοσο ξεκαθαρο αυτο, που, οταν του εβαζα για το σπιτι ασκησεις της ιδιας πανω-κατω δυσκολιας με τις προπερσινες, δεν μπορουσε να τις λυσει. Το παιδι οχι απλως δεν ηταν στην κατασταση που το αφησα, αλλα απεναντιας, σε πολυ χειροτερη κατασταση.

Αυτα, στα πρωτα μαθηματα. Μετα, αρχισα να παρατηρω πολυ καλυτερα καποια πραγματα. Πλεον, εχουν μπει πολλα κομματια του παζλ στην θεση τους, δινοντας μου μια σαφεστερη εικονα. Ολα αυτα βεβαια, θα μπορουσα να τα εχω δει και προπερσι, αλλα αφενος προπερσι καναμε μαθημα πιο αραια απο φετος, αφετερου φετος ολη η οικογενεια νιωθει μεγαλυτερη οικειοτητα στο προσωπο μου, με αποτελεσμα να μην ειναι και τοσο "τυπικοι" απεναντι μου.

Ο ρολος της οικογενειακης καταστασης.
Οι γονεις ειναι χωρισμενοι, ηταν και πριν δυο χρονια αλλωστε. Υπηρχαν φορες που εκανα συζητησεις με την μανα και την γιαγια για αυτο, και ακουγα βαριες εκφρασεις για τον πατερα του παιδιου. Με το παιδι να ειναι μπροστα. Οσες φορες προσπαθουσα να αλλαξω θεμα, οι προσπαθειες μου ηταν ματαιες. Σε μια τετοια συζητηση λοιπον, εμεινα εκπληκτος οταν αναφερθηκε ο πατερας, και εκει πεταχτηκε ο μικροτερος αδερφος του μαθητη μου, λεγοντας "εμ βεβαια, ο μπαμπας μου εμενα ειναι χωριατης, τι ξερει απο αυτα"...!!!

Ο ρολος της μανας.
Η μανα, οπως ευστοχα παρατηρησε η Λινα, πρεπει να ειναι λοιπον ακομη πολυ θυμωμενη με τον αντρα της. Αν σε αυτο προσθεσουμε και την προφανη κουραση της να ειναι εργαζομενη και ταυτοχρονα να εχει να αναθρεψει εναν εφηβο και εναν μπομπιρα, αντιλαμβανομαι το γεγονος οτι τα νευρα της τσιτωνονται πολυ ευκολα. Επισης, δεν παραβλεπω και ενα προβλημα υγειας με την σπονδυλικη της στηλη [μεσες ακρες μου το ειπε], το οποιο την κουραζει ακομη περισσοτερο.

Εχω ομως την εντυπωση πως, ολα αυτα τα νευρα τα διοχετευει εξ ολοκληρου πανω στον μαθητη μου. Ισως επειδη δεν αντεχει, ισως επειδη στο προσωπο του βλεπει τον πρωην αντρα της, δεν ξερω. Βλεπετε, ο μαθητης μου ειναι στα προθυρα της εφηβειας, αν και δεν ειμαι σιγουρος οτι εχει μπει σε αυτην. Βαλε λοιπον απο την μια μια μητερα με συντριμιασμενα νευρα και απο την αλλη εναν rookie εφηβο, ω ναι, το αποτελεσμα ειναι εκρηκτικο.

Μια φορα πηγα για μαθημα. Επειδη ειχα παει λιγο νωριτερα, η μανα με καλεσε στο σαλονι να πιουμε εναν χυμο πριν ξεκινησουμε. Ο μαθητης μου, ο οποιος με περιμενε για να ξεκινησουμε, καθησε στο γραφειο του σαλονιου, που αλλου, στο pc. Η μανα του λεει να φυγει απο το pc και να παει να συμμαζεψει το δωματιο του ετσι ωστε να ειναι ετοιμο για το μαθημα. Ο μικρος της λεει ενα "ναι τωρα" αλλα στην πραξη την αγνοει. Μετα απο 3 λεπτα, η μητερα εξερραγη και, ειμαι σιγουρος πως η παρουσια μου απετρεψε την...πτωση καμιας σφαλιαρας. Αρον αρον, πηγαμε για μαθημα. Ε, σε εκεινο το μαθημα, ο μικρος βρισκοταν αλλου. Δεν μπορεσε να ηρεμησει, με αποτελεσμα να μην μπορει ουτε δυο παραλληλες ευθειες να σχεδιασει.

Οι επιδοσεις του στο σχολειο δεν ειναι και οι καλυτερες. Αυτο πυροδοτει εναν φαυλο κυκλο ομως, καθως η μανα του, βλεποντας τις κακες επιδοσεις τον κραζει ακομη περισσοτερο, ο μικρος αναγκαζεται να λεει ψεμματα για τους βαθμους του, οταν τα ψεμματα αποκαλυπτονται πυροδοτειται μια ακομη εκρηξη, και παει λεγοντας. Οι δυο τους εχουν φτασει σε ενα σημειο απιστευτο, και δεν μπορει κανεις να θυμηθει πως ξεκινησε ολο αυτο.

Το αλλο εντυπωσιακο ειναι πως ο πιτσιρικας, στα μαθηματα που τα ξεκιναμε ηρεμα, ειναι αλλος ανθρωπος. Σχεδον ποτε ομως, δεν παρουσιαζει την ιδια εικονα στις ασκησεις που εχει για το σπιτι. Σχεδον παντα μου παρουσιαζει πολυ φιλοτιμη προσπαθεια, αλλα απο τα γραπτα του ειναι ολοφανερο οτι λυνει τις ασκησεις με τυχαιο τροπο, και οποια του κατσει σωστη. Δεν ειναι απλως ενα πασαλειμα, αλλα ακομη περισσοτερο, οι λυσεις που μου παρουσιαζει ειναι αναμενομενες απο εναν μαθητη κατωτερου νοητικου επιπεδου, για να μην πω κατι βαρυτερο. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ο μαθητης μου αυτος που βλεπω στα "καθηκοντα" του, ειναι καποιος αλλος.

Στην αρχη της φετινης χρονιας, η πρωτη μου σκεψη ηταν οτι ελα μωρε, ολοι οι γονεις πιεζουν τα παιδια τους, ολοι τα ζησαμε αυτα, κτλ. Δεν ειχα λαβει υποψιν μου ομως την ευαισθησια του παιδιου και, σιγουρα, δεν ξερω πως ειναι να εχεις χωρισμενους γονεις. Τις τελευταιες φορες προσπαθησα να μπω στην θεση του παιδιου, να δω τα πραγματα με το δικο του ματι, και το σκηνικο ηταν εφιαλτικο: Να εχεις τους δυο γονεις σου να σε εχουν βαλει στην μεση, κανοντας σε αγγελιοφορο της μεταξυ τους διαφωνιας, ο γονιος με τον οποιο μενεις να ξεσπαει συνεχως πανω σου, κανοντας που και που σχολια για το βαρος σου [ειναι λιγο στρογγυλος ειναι η αληθεια, αλλα μην φανταστειτε κατι τραγικο], ενω ξερει πως σε ποναει αυτο, να μην σε βοηθαει στην προοδο σου, κτλ...

Μεσα σε αυτα, προσθεστε και την νοοτροπια της μανας του πως του παρεχει "ολα τα καλα", εννοωντας ενα πολυ καλο [και απαιτητικο] ιδιωτικο σχολειο, ιδιαιτερα για τα μαθηματικα, ιδιαιτερα για τα αγγλικα, φροντιστηρια για τα γερμανικα, εχοντας ομως ξεχασει το βασικοτερο, και αυτο ειναι να δειχνει αγαπη στο παιδι της. Το οτι την νιωθει την αγαπη δεν το αμφισβητω, αλλα ειναι αλλο πραγμα να το εκφραζεις με ιδιωτικα σχολεια και φροντιστηρια και αλλο πραγμα με ενα φιλι, ή ενα χαδι ξερω γω.

Ο πιτσιρικας λοιπον, φετος εχει παρει την κατω βολτα. Και εγω, ειμαι ο υπευθυνος για να ανατρεψω αυτην την κατασταση, οσον αφορα τα μαθηματικα τουλαχιστον. Το πρωτο μου βημα ηταν πριν κανενα δεκαπενθημερο να κανω μια συζητηση εκ βαθεων μαζι του. Εκει μου εδωσε να καταλαβω απο τα συμφραζομενα τα συναισθηματα που νιωθει για το σπιτι του, που ανεφερα παραπανω. Τις αμεσως επομενες μερες, ειπα απεξω απεξω στην μανα του καποια πραγματα, αλλα συναντησα εναν καθρεφτη που μου τα γυρισε ολα πισω.

Σημερα, εκανα μια πιο βαθια κουβεντα με το παιδι. Τον ρωτησα ευθεως αν τον απασχολει κατι και παρουσιαζει αυτο το προσωπο. Και εκει το παιδι ανοιχτηκε, απροσμενα ευκολα. Η πρωτη του φραση ηταν "δεν ειναι ωρα να τα συζητησουμε αυτα τωρα", γυρισε ελαφρως το κεφαλι του απο την αλλη μερια, και μαλλον βουρκωσε, αν κρινω απο την σπασμενη φωνη του. Ομως, αρπαξε την ευκαιρια που του εδωσα και μου ειπε πολλα πραγματα, τα περισσοτερα εκ των οποιων τα αναφερω πανω. Καταφερα να τον ηρεμησω, τοσο, που εδειξε την ανακουφιση του εκδηλα, με βαθιες ανασες. Στην συνεχεια, εκανε μια ασκηση ολοσωστη, και του ειπε να κολλησει "πεντε". Δεν εχασε την ευκαιρια να αρπαξει την επιβραβευση απο τα μαλλια και μου το κολλησε παρα, μα παρα πολυ δυνατα.

Ξερω ομως οτι αυτη η ανακουφιση ειναι κατι παρωδικο, γιατι ο μονος δρομος για να μπορεσει αυτο το παιδι ειναι να σταματησει η μανα του να μαλακιζεται.

Το επομενο βημα μου ειναι, στην πρωτη ευκαιρια, να πεταξω το μπαλακι που μου πεταξε ο μικρος στην ιδια. Με ανησυχει πολυ ομως η ισχυρογνωμοσυνη της και, κακα τα ψεμματα, σε κανεναν δεν ακουγεται ωραιο να σου κανουν παρατηρησεις για το πως αναθρεφεις τα παιδια σου. Μακαρι να βρω τοτε τα σωστα λογια, ετσι ωστε και το μηνυμα να περασω, και να μην νιωσει κανεις προσβεβλημενος.

Γιατι αλλιως, ζητω που καηκαμε.

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009

Ολοι οι κλεφτες την ιδια ατακα λενε;

Πηγα λοιπον σημερα να βαλω βενζινη. Εχοντας ακουσει τις συμβουλες αλλων οδηγων, βρηκα ενα βενζιναδικο με καλη βενζινη και παω και βαζω μονο απο αυτο. Με προστατευει, λεει, απο τις κακοτοπιες. Εβαλα λοιπον κι εγω μια φορα απο το βενζιναδικο της Shell στην γωνια Μαρτιου με Νεα Εγνατια, το αυτοκινητο πηγαινε τελεια και εκτοτε το επισκεπτομαι συχνα.

Ετσι και σημερα.

Ανοιγω το παραθυρο και ακολουθουν τα εξης:

Σουρωτηρι: Βαλτε μου 25€ απο την αμολυβδη την 95αρα, την απλη.
[Τονιζω την λεξη απλη γιατι συνηθως στα Shell αν πεις σκετο αμολυβδη ή 95αρα, σου βαζουν V-Power, που ειναι 10 με 15 λεπτα ακριβοτερη. Επισης, δεν ξερω γιατι, αλλα μου βγηκε μια ολιγον τι περιεργη προφορα, δεν ξερω πως εγινε αυτο, ηταν λες και μιλουσα σπαστα ελληνικα...!!! Ισως εχει σημασια αυτο στην εξελιξη της ιστοριας].
Κλεφτης ή εκτελων εντολες κλεφτη: Μαλιστα κυριε.

Ριχνω μια ματια στην μαλακια εκεινη που δειχνει τα λιτρα και τα ευρω, και διαπιστωνω πως στα 10 λιτρα με εχει χρεωσει 12 και κατι [δεν προλαβα να δω ακριβως ποσο κατι γιατι αυτο συνεχισε να μετραει]. Ο κλεφτης ή εκτελων εντολες κλεφτη δεν μου πουλαει το προιον που ζητησα, αλλα ενα αλλο, ακριβοτερο. Σε κλασματα του δευτερολεπτου απανταω στον εαυτο μου στο διλημμα "να πω τιποτα ή να κανω τον μαλακα;". Και διαλεγω το πρωτο [ε ναι φυσικα, αλλιως δεν θα εγραφα αυτο το ποστ :Ρ].

Σουρωτηρι: Συγνωμη, τι βενζινη μου βαζετε;
ΚήΕΕΚ: Αμολυβδη 95αρα, αυτην μου ειπατε.
Σουρ: Οχι, μου βαζετε 95αρα V-Power και οχι απλη!!!
ΚήΕΕΚ: Ε ναι κυριε, υπαρχει η Αμολυβδη σκετο, που ειναι η V-Power, και η απλη αμολυβδη. Εσεις μου ειπατε σκετο αμολυβδη, σας βαζω V-Power.

[Τωρα γιατι εγω θεωρω οτι ακομη κι ετσι να ηταν, το αμολυβδη σκετο σημαινει αμολυβδη απλη και αν θελω να παρω V-Power θα του το πω, μιας και ειναι πιο "σπεσιαλ", δεν ξερω. Μαλλον ειμαι μαλακας, ή τουλαχιστον σαν μαλακα μου συμπεριφερεται ο ΚήΕΕΚ].

Σουρ: Ειμαι σιγουρος οτι σας ειπα απλη, γιατι το ξερω οτι το εχετε σαν πρακτικη αυτο γενικα! ΚήΕΕΚ: Ρε ανθρωπε [ωπα, αφησαμε τους πληθυντικους βλεπω], θα μας πεις πως να κανουμε την δουλεια μας;
Σουρ: Οχι, αλλα ΕΣΥ δεν θα βγαλεις τρελο ΕΜΕΝΑ [εγκλιματιζομαι αμεσως στο κλιμα οικειοτητας που εφερε ο ΚήΕΕΚ στην συζητηση, καταργωντας τον πληθυντικο, βλεπετε].
ΚήΕΕΚ: Εγω σε βγαζω τρελο; Εσυ με βγαζεις τρελο!!!

Μου την δινει να με κλεβουν.

Μου την δινει να με κλεβουν μεσα στα μουτρα μου.

Παρολαυτα, καταλαβαινω οτι σε καποιες περιπτωσεις μπορει να εχω κανει και εγω λαθος συνεννοηση ή να εχει γινει ενα λαθος. Ανθρωπινο ειναι. Εκει το εριξα και την πρωτη φορα που εγινε το ιδιο σκηνικο, στο ιδιο μαγαζι. Ψυλλιασμενος πηγα, γιαυτο και τονισα την λεξη "απλη".

Αλλα ακομη περισσοτερο μου την δινει οταν, σε μια λαθος συνεννοηση που αποβαινει εις βαρος μου, η αλλη πλευρα δεν ζηταει εστω και στοιχειωδως ενα συγνωμη. Οσες φορες γινεται αυτο, κανω πισω αλλωστε.

Ποσο μαλλον οταν ο ΚήΕΕΚ περναει και στην αντεπιθεση.

Συνεχιζω τον διαλογο:

Σουρ: Ειμαι σιγουρος οτι σου ειπα απλη, γιατι εχει ξαναγινει αυτο στο μαγαζι σας.
ΚήΕΕΚ: Ε ενταξει, τι να σου πω ρε φιλε, δεν το ακουσα.
Σουρ: Κι εγω τι φταιω "ρε φιλε" να πληρωσω το λιτρο 1,23€;
ΚήΕΕΚ: Ε ενταξει, θα τα βαλω απο την τσεπη μου τα 2€ της διαφορας, πως κανεις ετσι για 2€;

Ωπα.

Την ιδια ατακα την ειχα ακουσει και απο εναν ταξιτζη, ο οποιος, σε διαδρομη που ειχα κανει παμπολλες φορες και εβγαινε παντα η ελαχιστη χρεωση ανεξαρτητως κινησης, μονης ή διπλης ταριφας, επισης "δεν ακουσε" οτι του ειπα να στριψει στο στενο μου, εμπλεξε στα στενα κανοντας κυκλους, με αποτελεσμα να μου βγει μισο ευρω παραπανω απο την ελαχιστη χρεωση. Οταν αρνηθηκα να πληρωσω την βαρηκοια του ταξιτζη, μου ειπε αυτο ακριβως το πραγμα: "Πως κανεις ετσι για 0,5€;" και "Ετσι σου μαθαν οι γονεις σου, με 0,5€ δεν γινεσαι πιο πλουσιος αγορι μου", κτλ.

Οχι φυσικα, δεν ειναι το μισο ευρω στην περιπτωση του ταξιτζη ουτε τα 2 ευρω στην περιπτωση του ΚήΕΕΚ. Ειναι το γαμωτο. Και για αυτο το γαμωτο, σκυλιαζω.

Συνεχιζω τον διαλογο:

Σουρ: Οριστε. (Του δινω ενα κατοσταρικο)
ΚήΕΕΚ: (την ωρα που ψαχνει τα ψιλα) Ε ρε γαμωτη μου σημερα βραδιατικα, ελα παρε και το διευρω [λες και ημουν σκυλι], ε ρε πουστη μου σημερα, μαλακες που μας τυχαινουν, κτλ κτλ κτλ.

Δεν αντεδρασα σε αυτα. Θεωρησα πως εβλεπε τον αντικατοπτρισμο του στο παραθυρο μου οταν εβριζε.

Το πρωτο που μπορει να πει κανεις ως αντιρρηση, ειναι φυσικα πως ο υπαλληλος απλα εκτελουσε τις εντολες του αφεντικου του, φοβουμενος τυχον απολυση. Ως εκ τουτου, θα επρεπε να τα βαλω με το μεγαλο κεφαλι και οχι με τον υπαλληλο.

Δεν θεωρω ομως οτι ο υπαλληλος ειναι αμοιρος ευθυνων. Ειναι και αυτος συνενοχος στην κοροιδια. Και εαν μια, δυο, πεντε, δεκα, την εχει γλιτωσει, ε εγω ηθελα να ειμαι ο ενδεκατος που θα τον εφερνε προ των οποιων ευθυνων του.

Εκτος αυτου, με εκνευρισε και ο τροπος του. Θα μπορουσε να μου πει στα ισα οτι ξερεις κατι, αυτες τις εντολες εχω, αυτες εκτελω, αντι να προσπαθησει να με βγαλει τρελο. Δεν το εκανε ομως αυτο, προτιμησε να κρατησει το μπαλακι των ευθυνων στα χερια του.

Θα συνεχιζω να βαζω βενζινη απο το ιδιο βενζιναδικο, γιατι πραγματικα εχει την καλυτερη βενζινη της περιοχης. Αλλα αν ξαναγινει κατι τετοιο, τοτε θα τα βαλω και με το μεγαλο κεφαλι. Οχι μονος μου φυσικα, αλλα παρεα με το κεντρο προστασιας καταναλωτη, που οσες φορες το χρειαστηκε, σταθηκε διπλα μου, με ολεθριες συνεπειες για τους παραβατες.

Stay tuned :)

Τι τιτλο να βαλει κανεις αραγε για αυτο;

Μερικες φορες συμβαινουν καποια πραγματα που οχι απλως ειναι τα τελευταια που περιμενεις, αλλα δεν εχεις καν φανταστει οτι μπορει να σου τυχουν. Ενα τετοιο μου συνεβη χθες και, ευτυχως, ηταν ευτραπελο απο τα λιγα.

Μου ηρθε λοιπον ενα sms απο μια γυναικα [;] που προοριζοταν σε μια γυναικα. Αγνωστος αριθμος και, ακομη πιο περιεργο, το κεντρο μηνυματων απο οπου εσταλη το μηνυμα, γερμανικο. Να υποθεσω, μιας και το νουμερο ειναι ελληνικο, οτι επροκειτο για αριθμο που βρισκοταν στην Γερμανια και εκανε roaming? Εν πασει περιπτωσει.

Το sms λοιπον, ελεγε, μεσες ακρες: Ρε συ *Μαρια*, ο *Γιωργος* ειναι χαλια στο κρεβατι :( Τι να κανω, να τον σουταρω και να βρω καποιον με καλυτερες επιδοσεις; [Τα ονοματα εντος αστερισκων ειναι διαφορετικα απο αυτα του πραγματικου μηνυματος, για ευνοητους λογους].

Το τρομακτικο της ολης υποθεσης ειναι πως, το μονο ζευγαρι *Μαρια + Γιωργος* που γνωριζω, ειναι...οι γονεις πολυ κοντινου μου προσωπου :))) Προς στιγμην λοιπον, αυτη η διαβολικη συμπτωση με εκανε για κλασματα του δευτερολεπτου να φερω στο μυαλο μου το σεναριο ο *Γιωργος* να ειχε γκομενα, και αυτη να εστελνε μηνυμα στην γυναικα του *Μαρια*, για να της κανει τα νευρα κουρελι.

Πηρα τηλεφωνο στον αγνωστο αριθμο και η κληση μου προωθουταν. Εστειλα μηνυμα αμεσως, το οποιο παραδοθηκε με την μια. Ξαναπηρα τηλεφωνο στα καπακια, παλι προωθηση. Χμμμ... Φραγη εισερχομενων κλησεων δηλαδη...

Ομως η περιεργεια μου δεν σταματησε εκει. Μολις γυρισα σπιτι γκουγκλαρα το συγκεκριμενο κινητο, αν και γενικα το γκουγκλινγκ αριθμων κινητων τηλεφωνων δεν αποφερει κανενα αποτελεσμα, οσες φορες το εχω προσπαθησει. Κι ομως, αυτο το κινητο μου εδωσε δυο αποτελεσματα!!!

Και τα 2 αποτελεσματα αντιστοιχουσαν σε...ροζ αγγελιες, καταχωρημενες μεσα στον τελευταιο μηνα. Στην πρωτη, η *Μονικα*, ετων 22, εψαχνε "κατι που να αξιζει", για "να την βγαλει απο την ρουτινα", κτλ. Στην δευτερη, η *Σουζαννα*, ετων 25, εψαχνε κατι "πολυ πολυ καυτο".

Τωρα, πως αυτη [;] η τυπισσα [τυπος μηπως;] βρηκε το νουμερο μου, μην με ρωτατε.

Αλλα σιγουρα αυτο με εβγαλε απο την ρουτινα :)

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Michael Jackson's - This is it


Η αληθεια ειναι οτι δεν μπορουσα να κρατηθω. Απο την πρωτη στιγμη που ανακοινωθηκε η ημερομηνια που η ταινια του MJ θα ξεκινουσε να παιζεται, η 28η Οκτωβριου ηταν κατειλημενη στο προγραμμα μου. Εκλεισα εισιτηρια μεσω internet μεσα στα πρωτα λεπτα που αυτα βγηκαν προς πωληση, διαλεγοντας δυο κεντρικοτατες θεσεις ωστε να εχω το μεγαλυτερο ειδωλο της παγκοσμιας μουσικης σκηνης στο "πιατο". Σημερα λοιπον, πηρα την αδερφη μου, βαλαμε τις μεγαλυτερες επιτυχιες του στο αυτοκινητο και κινησαμε προς το σινεμα. Ειχα καιρο να αντιμετωπισω μια ταινια σαν ιεροτελεστια, και πρακτικα αυτο ηταν για μενα.

Στις 21.00 ξεκινησε η ταινια χωρις τα συνηθισμενα διαφημιστικα σποτακια που παιζονται πριν, εκπλησσοντας με πολυ πολυ ευχαριστα. Δυο ωρες μετα, εβγαινα απο το σινεμα με αναμεικτα συναισθηματα.

Ειδα το παιδικο μου ειδωλο να δημιουργει εκ νεου πανω στην σκηνη, να χορευει, να τραγουδαει, να ξαναστηνει απο την αρχη σκηνικα για τα τραγουδια του. Απο το πρωτο τραγουδι που ακουστηκε τα ποδια μου κρατουσαν τον ρυθμο. Αυτη η ταινια ηταν πραγματικα αυτο που υποσχοταν: το πιο κοντινο πορτραιτο του βασιλια της ποπ.

Αυτο ομως δεν ηταν απαραιτητα οπως το γνωριζαμε.

Κατι ελειπε απο το θεαμα που μου παρουσιαστηκε.

Δεν ηταν οτι καποια απο τα τραγουδια ακουστηκαν playback.
Δεν ηταν οτι η φωνη, οταν ακουγοταν live, ακουγοταν σπασμενη.
Δεν ηταν ουτε η χειροτερη φυσικη κατασταση του Michael Jackson.

Το 1983, οταν ο Michael Jackson πρωτοπαρουσιαζε το moonwalk του στο Billie Jean, εβλεπες την εκτυφλωτικη λαμψη ενος ανατελλοντος υπερμεγεθους αστερα, και αυτη δεν προερχοταν απο το γυαλιστερο σακακι προφανως.

Το 2009, στο "πιο κοντινο πορτραιτο του βασιλια της ποπ", στο ιδιο τραγουδι, το moonwalk ελειπε. Και μαζι του, λες και ειχε φυγει ενα πολυ μεγαλο μερος αυτης ακριβως της λαμψης που εξεπεμπε ο μεγαλυτερος superstar που γνωρισαμε ποτε.

Στην ταινια δεν ειδα τον Michael Jackson να προετοιμαζει 50 συναυλιες στην Ο2 Arena για να διασκεδασει χιλιαδες κοσμο. Ειδα τον ιδιο ανθρωπο, εν γνωσει της καλλιτεχνικης του παρακμης, να θελει να πει ενα μεγαλο ευχαριστω στους θαυμαστες του.

Αυτο, το εκανε παρα πολυ καλα λοιπον, παρολο που οι συναυλιες δεν πραγματοποιηθηκαν ποτε, μεσω της ταινιας.

Εμεις ευχαριστουμε ;)

Υ.Γ. Ιδου και τα πρωτα βιντεο που διερρευσαν απο τις αιθουσες [φανταζομαι οτι θα τα κατεβασουν γρηγορα, οποτε οποιος προλαβει, προλαβε]:

















Υ.Γ.2 Μιας και αναφερθηκα στον MJ, υπαρχει μια σειρα βιντεο στο Youtube που δινει εμφαση [αρκετα πειστικα σε ορισμενα σημεια ομολογω] σε πολλες αντιφασεις οσον αφορα την πληροφορηση για τον θανατο του Michael Jackson. Ω ναι, προκειται για θεωριες συνομωσιας, οφ κορς. Οποιος ενδιαφερεται, ιδου οσα βιντεο εχουν βγει ως τωρα:

part 1,part 2,part 3,part 3b, part 4,part 5,part 6,part 7,part 8,part 9,part 10,part 11,part 12,part 13.

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009

Ενημερωση γονεων: περιεκτικη οπως παντα...

Καιρο ειχα να κανω ενημερωση γονεων στο φροντιστηριο, μπορω να πω οτι ειναι κατι που μου ελειψε, μεταξυ αλλων. Ενηγουεη, σημερα λοιπον ηταν καλεσμενοι ολοι οι γονεις των μαθητων μας για να τους ενημερωσουμε για πρωτη φορα πως τα πανε τα καμαρια τους.

Μια απο τις μεγαλυτερες αγωνιες μου ηταν φυσικα η συζητηση που θα ειχα με τους γονεις ενος μαθητη μου με εμφανες μαθησιακο προβλημα [για οποιον δεν θυμαται, κλικ εδω]. Σε συζητηση που ειχαμε ολο το καθηγητικο team πριν την ενημερωση, ο ιδιοκτητης του φροντιστηριου μας εδωσε γραμμη να πουμε ο,τι ειναι να πουμε αλλα με τον πιο ευγενικο τροπο που μπορουμε, πλην ομως του σημαντικοτερου: το ενδεχομενο της προφορικης εξετασης στο τελος. Αυτο, μας ειπε, θα το πει αυτος, δειχνοντας οτι το παιρνει πανω του. Δυστυχως, δεν ειμαι 100% σιγουρος αν αυτο εγινε.

Οντως λοιπον, οι γονεις του παιδιου ηρθαν, και μαλιστα και οι δυο [ενω το συνηθες ειναι να ερχεται μονο ο ενας]. Τους ειπα ολα οσα ηθελα να πω, αλλα οι γονεις εδειχναν περιεργα σημαδια. Ο πατερας ειχε χαμηλωσει το βλεμμα του και δεν εβγαζε μιλια, ενω η μανα πιανοταν μονο απο τις φρασεις που ηθελε να ακουσει. Ειμαι σιγουρος πως το συμπερασμα που εβγαλαν στο τελος ηταν οτι πρεπει να πουν στο παιδι τους κατι του τυπου "διαβασε παραπανω γιατι δεν μειναμε ικανοποιημενοι απο αυτα που ακουσαμε". Στην δε φραση μου πως το παιδι εχει προβληματα στην εκφραση του, ηταν λες και ελεγα κατι εντελως γνωστο σε αυτους, αλλα και αδιαφορο ταυτοχρονα. Μετα απο αυτην την συζητηση, οι ελπιδες μου για αυτο το παιδι μειωθηκαν, ομολογω.

Ενα αλλο αξιοσημειωτο σκηνικο ηταν η επισκεψη μιας μανας παρεα με τον γιο της. Ο υιος, μετριος εως κακος μαθητης, καθοταν διπλα στην μανα του με χαμηλωμενο το κεφαλι και ακουγε την συζητηση μας. Μου εκανε εντυπωση πως, η μανα, αφου καταλαβε την γενικη εικονα του παιδιου της, ξεκινησε να μιλαει μονη της. Ομως αυτο ειναι κατι το συνηθισμενο. Το αστειο της ολης υποθεσης, ειναι το οτι η μανα καποια στιγμη ειπε πως αν το παιδι δεν αρχισει να διαβαζει οπως πρεπει, "ε τι να κανω κυριε Sourotiri, θα αναγκαστω να τον ξεγραψω απο το φροντιστηριο". Κατα την διαρκεια αυτης της φρασης μου πατησε 2-3 συνομωτικες ματιες, σαν να ελεγε ξερω γω οτι αν δεν διαβαζεις παιδακι μου, θα ερθει ο κακος ο λυκος να σε φαει, να το λεει και ο κυριος Sourotiri, ε κυριε Sourotiri;

Την πρωτη φορα που εγινε αυτο περασαν καποια δεκατα του δευτερολεπτου μεχρι να καταλαβω τι εχει γινει και εμεινα ανεκφραστος. Την δευτερη συνειδητοποιησα οτι οντως πιστευει πως το να μου κλεινει ματιες λεγοντας οτι θα ξεγραψει το παιδι, οντως επηρρεαζει τον παιδι. Την τριτη μου ξεφυγε ενα μειδιαμα. Την τεταρτη και την πεμπτη ομως, εριξα ενα πλατυ χαμογελο. Μιλαμε η γυναικα εριχνε πλεον ματιες κατα ριπας, λες και ειχε καποιο τικ. Τζιζους Κραιστ!!!

Το τριτο αξιοσημειωτο της σημερινης μερας ηταν η επισκεψη μιας μανας, η οποια στελνει δυο παιδια σε μας, ενα στην Α και ενα στην Γ λυκειου. Με ολη την φαμιλια γνωριζομαστε πολυ καιρο τωρα, μιας και στελνει τα παιδια της απο την πρωτη χρονια λειτουργιας του φροντιστηριου. Το θεμα λοιπον ειναι πως η συγκεκριμενη μανα μου εκανε ενα απο τα πιο τιμητικα παραπονα που εχω ακουσει: Μου παραπονεθηκε λοιπον γιατι φετος κανω μαθημα μονο Γεωμετρια στο μικρο παιδι και οχι Αλγεβρα :)

Κατα τα αλλα, τα γνωστα. Οι περισσοτεροι γονεις ηρθαν στην ενημερωση θελοντας να ακουσουν κατα βαση τα αρνητικα των παιδιων τους. Το οποιο ναι μεν ειναι νορμαλ εως ενα σημειο. Αλλα να μου ερχεται γονιος αριστου παιδιου, και να στεκεται στο ενα αρνητικο παραμεριζοντας τα 20 θετικα του παιδιου του, κανοντας μια συζητηση που αν την ακουγε κανενας τριτος θα νομιζε οτι μιλαμε για ενα παιδι που περναει-δεν περναει την ταξη, ε αυτο, ειναι γελοιο. Και μετα αναρωτιομαστε πως γινεται καποιοι απο τους καλυτερους μαθητες να εχουν τοσο αγχος.

Ενηγουεη. Αυτη ηταν η μερα μου σημερα, μεσες ακρες :)

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Προς τους λατρεις του Lost...

Φετος ξεκινησε μια νεα σειρα που λεγεται Flash Forward, με αρκετα πρωτοτυπο σεναριο που φερνει λιγο [οσον αφορα την συλληψη της ιδεας και οχι το περιεχομενο της] στο Lost. Εχουν παιχτει 5 επεισοδια ως τωρα [εγω εχω προλαβει να δω μονο τα 2 πρωτα] και το βασικο σεναριο παει καπως ετσι:

Τον Οκτωβριο του 2009, ολη [;] η ανθρωπινη φυλη, την ιδια ακριβως χρονικη στιγμη, λιποθυμαει για 137 δευτερολεπτα. Κατα την διαρκεια των 137 αυτων δευτερολεπτων, οσοι εχουν λιποθυμησει βλεπουν ενα ονειρο, το οποιο ομως δεν ειναι παρα μια αναμνηση...απο το μελλον, και συγκεκριμενα 6 μηνες μετα. Το FBI ερευνα την υποθεση και αυτα που βρισκει, τουλαχιστον στα 2 πρωτα επεισοδια, ειναι αρκετα για να με κανουν να συνεχισω να την βλεπω.

Κατεβαστε την λεμε! Για αλλη μια φορα οι αμερικανοι σεναριογραφοι μας δινουν κι αλλους λογους για να στρεψουμε την πλατη μας στις ελληνικες σειρες. Τουλαχιστον, μεχρι τον Γεναρη του 2010 που αρχιζει ο τελευταιος -και πολυποθητος- κυκλος του Lost, το Flash Forward φαινεται πολυ ικανοποιητικη εναλλακτικη λυση...

Y.Γ. Πολλα ευχαριστω στην amana που μου την προτεινε :)

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Ο σκοπος αγιαζει τα μεσα

Κατα την διαρκεια της προεκλογικης περιοδου, την γλιτωσα. Δεν ξερω πως εγινε αυτο, αλλα δεν ηρθε ουτε ενα sms στο κινητο μου, ουτε ενας φακελος με διαφημιστικα στο γραμματοκιβωτιο μου, δεν επεσα σε καμια προεκλογικη ομιλια, τιποτα λεμε. Δεν ξερω πως, αλλα ευτυχως η θεα της προπαγανδας σταθηκε καλη απεναντι μου. Μεχρι πριν 3-4 μερες.

Τοτε προφανως καταλαβε την μαλακια της και ειπε να παρει το αιμα της πισω. Ευτυχως για καλο σκοπο.

Φορεας της, ενας φοιτητικος φιλος. Το προφιλ του ειναι καπως ετσι: Αθεος ψηφοφορος διαφορων κομματων, με τεραστια αριστερη καρδια αλλα φανατικος πολεμιος του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ, απιστευτα ισχυρογνωμων αλλα συνηθως χωρις επιχειρηματα, ο οποιος μεχρι προτινος θεωρουσε πως πολιτικοι και μεγαλοδημοσιογραφοι ειναι για καρπαζιες, βρωμιαρηδες και λαμογια.

Το θεμα ειναι πως τις τελευταιες μερες αυτος ο φιλος μου μου εστειλε μια προσκληση στο facebook για να ενταχθω σε ενα group που ειχε φτιαξει ο ιδιος, σχετικα με μια κοινωνικη πρωτοβουλια που θα λαβει χωρα την ερχομενη Κυριακη. Μιας και γενικα θεωρω οτι τετοιου ειδους group στο facebook ειναι τρυπες στο νερο, πατησα ignore. Αφηστε που δεν θα ειμαι και Θεσσαλονικη αυτην την μερα.

Τις επομενες ωρες, ο φιλος μου επεμενε. Κοινοποιουσε το group πολλες φορες, εστελνε επαναλαμβανομενες προσκλησεις και σε καποια φαση με πετυχε στο chat του facebook και τελικα πειστηκα να μπω. Στην περιγραφη του group, δεν πιστευα αυτα που διαβαζα. Μιλαμε για καθαρα αριστερο λογο, που στηριζε αυτην την πρωτοβουλια. Τα μελη του group σε λιγες ωρες ειχαν πολλαπλασιαστει.

Την επομενη μερα μου ηρθε ακομη ενα μηνυμα, το οποιο με ενημερωνε οτι ο φιλος μου θα εμφανιζοταν σε καναλι πανελληνιας εμβελειας, σε πασιγνωστη καταγγελτικη εκπομπη, παρουσιαστης της οποιας ειναι ενας ανθρωπος που κατα την ταπεινη μου αποψη, πρεπει να ειναι απο τα μεγαλυτερα λαμογια της εντυπης και ηλεκτρονικης δημοσιογραφιας. Αναρωτιομουν που το παει ο φιλος μου. Ημουν σιγουρος ομως οτι ειχε καλο σκοπο.

Την μερα της εκπομπης δε, πηρα και ενα sms που μου θυμιζε να ανοιξω την τηλεοραση μου σε συγκεκριμενη ωρα και στο συγκεκριμενο καναλι. Το ιδιο μηνυμα, φυσικα, εμφανιστηκε και στο facebook.

Το βραδυ εκατσα και ειδα την εκπομπη, κυριως απο περιεργεια να δω τον φιλο μου. Και να σου πρωτη μουρη με δηλωσεις στα ρεπορταζ, και να σου νατος μεσα στο στουντιο, κτλ. Ειναι ολοφανερο οτι ειχε παθιαστει με την ολη καταγγελια που εκανε.

Η σταγονα που ξεχειλισε το ποτηρι ομως, δεν ειχε σταξει ακομη. Εσταξε την επομενη της εκπομπης, οταν στο msn, ο φιλος μου προσπαθουσε να με πεισει ποσο καλος και ωραιος τυπος ειναι ο μεγαλοδημοσιογραφος και παρουσιαστης της εκπομπης. Τον οποιον, πριν κανεναν χρονο ο ιδιος ο φιλος μου, εβριζε κατα ριπας. Αλλα σημερα η αποψη του ειναι να μην τα βαζουμε ολα στο ιδιο τσουβαλι. Τον ρωτησα αν ζει στον κοσμο της barbie, οπου ολα ειναι ροζ. ΟΚ, το καταλαβαινω οτι τον βοηθησε να προωθησει την καταγγελια του, αλλα τετοια κωλοτουμπα δεν την περιμενα. Στην τελικη, ο σκοπος αγιαζει τα μεσα. Φανταζομαι οτι αυτο το βημα θα ηταν το τελευταιο αναμεσα σε πολλα που ο φιλος μου ειχε κανει για να προωθησει την καταγγελια του, και δεν επιασαν τοπο.

Τι να πει κανεις... Οταν βλεπεις τον πιο ισχυρογνωμων ανθρωπο που εχεις γνωρισει να κανει στροφη 180 μοιρων, και απο καταλευκο να λεει καταμαυρο, αρχιζεις και αναρωτιεσαι διαφορα πραγματα, οπως που μπορει να φτασει κανεις, αν εχει κοινωνικες ευαισθησιες.

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009

Μπαμ το βαβαβουμ

Σαββατοβραδο λοιπον, και λεμε με την Λινα να βγουμε εξω. Παμε σινεμα, παμε για ποτακι, παμε στο αυτοκινητο μου να παμε σπιτι. Το αυτοκινητο ειναι παρκαρισμενο πανω σε ενα πεζουλι, και καθως παω να το βγαλω, βρισκει κατω. Το φερνω ακριβως παραλληλά με τον δρομο [για να μην ενοχλω την κινηση] και λεω στην Λινα να κατεβει για να το βγαλω και μετα να μπει.

Το μωρο μου κοιταει τον καθρεφτη, στα 50 μετρα φαινεται ενα αυτοκινητο πισω μας. Βγαινοντας μου λεει οτι ερχεται ενας απο πισω και να προσεχω. Εχοντας βγει, παει να κλεισει την πορτα, αλλα η ζωνη της δεν εχει μαζεψει, με αποτελεσμα να μην κλεισει η πορτα, αλλα να ξανανοιξει, συναντωντας μοιραια το απο πισω μας αυτοκινητο.

Μπαμ.

Ευτυχως η πορτα τον βρηκε μονο στον καθρεφτη. Φυσικα, του τον διελυσε. Αλλα σκεφτομαι πως αν η πορτα ανοιγε μισο δευτερολεπτο νωριτερα, φραζοντας στον αλλον οδηγο το 1/3 του δρομου, θα εψαχνα αφενος την πορτα μου, και ισως ο αλλος οδηγος να εχανε τον ελεγχο του αυτοκινητου του, με απροβλεπτες συνεπειες.

Τελος παντων. Σημερα πηγα στην ασφαλεια μου και αποτι μου ειπαν, τελος καλο, ολα καλα.

Παντα ειναι χρησιμη μια κρυαδα, νομιζω.

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

Σημερα κινδυνεψα με συλληψη...Ε αυτα δεν γινονται...!!!!

Καπως ετσι λοιπον, μετα απο μια εντελως ξενερωτη προεκλογικη περιοδο, σημερα τα πραγματα εφτασαν στο τελος τους. Ενταξει, αναμενομενα ηταν τα οσα δινουν τα exit polls, δεν φανταζομαι κανεις να εξεπλαγη πραγματικα...

Και τωρα μπορουμε να πα' να 'ΓΑΠηθουμε :)

Το θεμα μου ομως δεν ειναι αυτο. Το θεμα ειναι οτι αλλη μερα περιμενα και αλλη μερα μου ξημερωσε.

Τι περιμενα: Μια μονοημερη εκδρομουλα στον τοπο που ψηφιζω [γυρω στις 2-3 ωρες απο την Θεσσαλονικη], να παω να δω τις γιαγιαδες και τους θειους, τους γνωστους στο χωριο, να παω να ψηφισω σαν κυριος και να επιστρεψω πισω στο σπιτι μου.

Ξεκινησαμε λοιπον ολοι οικογενειακως νωρις-νωρις για να προλαβουμε να δουμε και οσους περισσοτερους συγγενεις γινοταν. Ο καιρος ειναι ηλιολουστος, ο δρομος σχετικα αδειος, και φυσικα καπου εκει η μανα μου μου μεταφερει την πρωτη αποπειρα επηρρεασμου της ψηφου μου απο μια θεια που πηρε τηλεφωνο για να μας πει τι να ψηφισουμε. Στα καπακια, μου λεει να μεταφερουμε τα δικαιωματα μας στην Θεσσαλονικη, αλλα οχι στον δημο Θεσσαλονικης στον οποιο κατοικουμε, αλλα σε αλλον δημο στον οποιο του χρονου κατεβαινει υποψηφια μια αλλη θεια μου. Ο εκνευρισμος μου και για τα δυο αρχιζει και μεγαλωνει και σκεφτομαι ποσο σκατα πισω ειμαστε σαν χωρα κτλ. Το αντιπαρερχομαι τελικα για να μην χαλασω την μερα μου. Που να ηξερα τι ακολουθουσε...

Γυρω στις 9.30 ημουν εξω απο το σχολειο του χωριου μου. Εκει ειναι συγκεντρωμενοι μερικοι χωριανοι, κανοντας καλαμπουρι.

Με πλησιαζει ο ενας απο αυτους, και μου λεει συνομωτικα στο αυτι:

-Sourotiri, αμα θες μην μπαινεις να ψηφισεις καλυτερα...
-Ε... Και γιατι ηρθα ρε ΧΨΖ; [με χαλαρη διαθεση]
-Εισαι εφορευτικη επιτροπη ρε, για αυτο στο λεω!!!
-.....!!!!!!!..........%@#%#$@%#$@@%#$%^@#^%#$ ΤΙ ΕΙΜΑΙ;;; ΠΛΑΚΑ ΚΑΝΕΙΣ!!!
-Οχι, καθολου...

Εμεινα μαλακας. Στις 9.30 το πρωι, 2μιση ωρες μετα το ανοιγμα των καλπων μαθαινω οτι ειμαι μελος της εφορευτικης επιτροπης... Το μυαλο μου στροφαρει και αντιλαμβανομαι πως αν αναγκαστω να μεινω και να μετρησω ψηφους θα φτασω στο σπιτι μου μετα τις 12...ΑΝ φυσικα η μανα μου με περιμενει, ετσι; Γιατι αν δεν με περιμενει θα πρεπει να φυγω με το ΚΤΕΛ της επομενης μερας, γαμωντας μου ολη την αυριανη μερα και οσα εχω κανονισει να κανω αυριο... Η επομενη σκεψη ειναι, φυσικα, καλα ρε παιδια, δεν βρεθηκε ενας ανθρωπος να με παρει τηλεφωνο να με ενημερωσει; Τι σκατα; Ε οχι, δεν το δεχομαι!!!

Παω να μπω στο σχολειο, και με πιανει ενας θειος. Ο θειος αυτος εχει ερθει απο την Γερμανια "αποκλειστικα και μονο" για να ψηφισει μια συγκεκριμενη υποψηφια και "να επηρρεασει οσους μπορει για να την ψηφισουν"...!!! Κατσε ρε θειε, πηρες αεροπλανο 3 ωρες μεχρι την Θεσσαλονικη, αλλες 3 ωρες εκανες να ερθεις στο χωριο "για να επηρρεασεις την ψηφο" των συγχωριανων σου;;; ΕΛΕΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ!!!! Παιρνω το σταυρωμενο ψηφοδελτιο και μου περναει απο το μυαλο να τον ξεσκισω. Τελικα διαλεγω τον ηρεμο δρομο, του λεω ενα "μεινε ησυχος" και μπαινω στο σχολειο. Παρεμπιπτοντως, αυτη η υποψηφια ειναι διαφορετικη απο τον αλλον υποψηφιο για τον οποιο προσπαθουσε να με ψησει η πρωτη θεια [αλλα στο ιδιο κομμα], στην οποια, επισης εχω πει "να μεινει ησυχη". Ε ρε γλεντια... Φυσικα, ακομη και να ειχα σκοπο να ψηφισω καποιον απο τους δυο [που δεν ειχα σκοπο ουτε το κομμα τους να ψηφισω], θα ειχα αλλαξει γνωμη αμεσως.

Εκει συναντω την εφορευτικη επιτροπη και τον δικαστικο αντιπροσωπο. Η εφορευτικη... επιτροπη αποτελειται απο ενα μονο ατομο [:Ρ] το οποιο εκπλησσεται παρα πολυ που με βλεπει!!! Πριν προλαβει να ξεστομισει καμια ατακα και γινουμε ολοι ρομπα στον δικαστικο αντιπροσωπο, του λεω το ονομα μου.

- Α...!!! Εσυ εισαι εφορευτικη επιτροπη!!! Που εισαι ρε αγορι μου;
- Εδω ειμαι, ηρθα για να ψηφισω. Τωρα μαθαινω οτι ειμαι εφορευτικη επιτροπη!!!
- Τι εννοεις, δεν σε ενημερωσε κανεις, ουτε τηλεφωνικα;
- Ακριβως!!!
- Ουτε ηρθε καποιο χαρτι στο σπιτι σου;
- Οχι!!!

Εκει καπου πεταγεται το μοναδικο μελος της εφορευτικης επιτροπης και λεει την απιστευτη ατακα:

"Ε ναι, ειπαμε επειδη μενει στην Θεσσαλονικη να μην τον ενημερωσουμε"!!!!

Προσπαθω να συγκρατηθω και να μην εκφρασω τα συναισθηματα μου: δεν ξερω αν πρεπει να πατησω τα γελια ή να αρχισω να μπινελικωνω. Ξερω ομως οτι, ως τακτικο μελος παρακαλω πολυ, ειμαι υποχρεωμενος να μεινω. Την πουτανα μου μεσα δηλαδη. Καπου εκει ο δικαστικος αντιπροσωπος, νεος δικηγορος παρεμπιπτοντως, μου λεει κατι που με μαλακωνει:

- ΟΚ λοιπον, θελεις να μεινεις;
- Για να ειμαι ειλικρινης, οχι.

Κοιταει τα υπολοιπα ονοματα των μελων της επιτροπης, τακτικα και αναπληρωματικα, και ρωταει το μοναδικο παρων μελος της επιτροπης αν μπορει καποιος απο αυτους να ερθει. Ακουω τα ονοματα, και διαπιστωνω οτι 1-2 απο αυτους, ΜΟΝΙΜΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ του χωριου, τους ειδα να τριγυριζουν στο χωριο!!! Το δε μοναδικο μελος της επιτροπης εχει μια δικαιολογια για τον καθενα, ο ενας ειναι στο νοσοκομειο [!], ο αλλος ειναι στο σπιτι του παιδιου του 400 χιλιομετρα απο το χωριο [!], και παει λεγοντας. Λεω απο μεσα μου, μα καλα, τι σκατα κανει το μοναδικο μελος της επιτροπης, τους καλυπτει ολους και θελει να κατσει να κανει την δουλεια μονη της; Επιλεγω να μην μιλησω.

Στην συνεχεια, πεταγονται οι εκπροσωποι των κομματων που ηταν παροντες και του λενε οτι ενταξει ρε παιδι μου, θα ειμαστε εμεις στην καταμετρηση των ψηφων [!], μικρο χωριο ειμαστε, λιγες ψηφους θα εχουμε να μετρησουμε, ασε το παιδι να φυγει, κτλ. Ο δικαστικος αντιπροσωπος πειθεται, με αφηνει να ψηφισω [αληθεια, τα...μελη της εφορευτικης επιτροπης ψηφιζουν ρε παιδια;;;] και φευγω.

Και πανω που σκεφτομαι πως, αν ειχα ενημερωθει εγκαιρως, θα επαιρνα το αυτοκινητακι μου απο χθες το πρωι, θα εκανα σουκου στο χωριο, και φυσικα θα πηγαινα σαν εφορευτικη επιτροπη, γιατι οσο το σκεφτομουν, τοσο πιο ενδιαφερουσα μου φαινεται σαν εμπειρια. Το κειμενο του αρκουδου με εκφραζει απολυτα. Αλλα οχι τελευταια στιγμη ρε παιδια!!!

Και πανω που σκεφτομαι οτι θα μπορουσα να την εχω παθει χειροτερα, μενοντας δεμενος χειροποδαρα απο την μια στιγμη στην αλλη, ακουω την εξης ειδηση απο το ραδιο:

Η άρνηση να είναι μέλος της εφορευτικής επιτροπής στην οποία είχε διοριστεί οδήγησε στη σύλληψη ενός άνδρα στην Καβάλα. Ο συλληφθείς, πήγε μεν να ψηφίσει στο εκλογικό του τμήμα, δεν ήθελε όμως να παραμείνει ως μέλος της εφορευτικής επιτροπής. Ο αρμόδιος Εισαγγελέας που ειδοποιήθηκε διέταξε τη σύλληψή του και έτσι κρατείται για να οδηγηθεί στο αυτόφωρο.

Με λιγα λογια, σημερα, στην..."γιορτη της δημοκρατιας", κινδυνεψα με συλληψη...!!!

Ε αυτα δεν γινονται.

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009

We want the real thing, not the cyber one.

Τις τελευταιες μερες διαπιστωσα ποσο χρησιμο ειναι ενας player για το αυτοκινητο, περαν του ραδιοφωνου. ΟΚ, πολλες φορες κατα την οδηγηση ενας ραδιοφωνικος σταθμος ειναι καλη παρεα, αλλα πολλες φορες επισης σε ολη την διαδρομη κανεις συνεχως ζαπινγκ για να βρεις κατι που να σου αρεσει και φτανεις στον προορισμο σου και δεν το εχεις βρει ακομη. Μαλακια δεν ειναι; Για να μην αναφερω φυσικα, σε σημεια εκτος της πολης που αυτα που πιανεις ειναι ελαχιστα. Ενηγουεη. Το αυτοκινητο μου εχει επισης ενα κασσετοφωνο, το οποιο μασαει τις κασσετες που του βαζω.

Μουσικη vs Τυρανια 0-1. Τελος του πρωτου ημιχρονου.

Και ετσι λοιπον, πηρα σβαρνα το internet για να δω τι παιζει στην αγορα των mp3 players. Και διαπιστωσα οτι εχουν φτηνυνει παρα πολυ!!! Ακομη και αυτα που δεχονται usb στικακι!

Με τα πολλα κατεληξα σε αυτο [Παρενθετη ερωτηση: Απο οσο γνωριζετε, η Kenwood ειναι αξιοπιστη μαρκα;]:


Παει να πεσει το ματι μου στην τιμη, βλεπω 119€, ολα κομπλε. Και βλεπω ακριβως απο πανω το κουμπακι "παζαρεψε το". Το παταω απο περιεργεια και μου βγαινει αυτη:

Μια γυμνοστηθη γκομενα με κομμενο κεφαλι, να με ρωταει "Τι θα ηθελα να δουμε". Καλα, η προφανης απαντηση ειναι "Ελα να δουμε κινουμενα σχεδια και να χαιδευτουμε", αλλα δυστυχως το μονο δικαιωμα που μου δινει ειναι να απαντησω με εναν αριθμο ευρώ.

Εχω ξεχασει εντελως οτι ψαχνω για mp3, και τις δινω 50€ για...τα περαιτερω:


Καλα, η απαντηση ειναι αποστωμοτικη. Πρωτα μου δειχνει ελαχιστα απο τα καλλη της, με προκαλει βαναυσα, και μετα να με ρωταει για ποια την περασα; Και τι ακριβως "μου δινει" με 111€; Α ναι, ξεχασα, πωλητρια ειναι καλε, για το mp3 μιλαμε :)

Οκ λοιπον, δεν σου κανουν 50€; Παρε 80:


Παλι δεν το δεχεται η καργια. Αποφασιζω να την πλησιασω στα 100:

ΕΛΕΟΟΟΟΟΣ ρε κοπελια για τριαμιση ευρω κανεις ετσι;;; Τα προκαταρκτικα οπως καταλαβαινετε εχουν χτυπησει κοκκινο, και με την λιμπιντο μου στα υψη, κανω την αποφασιστικη κινηση: 103€, τελευταια προσφορα:



WOOHOOOOOOOOOO!!! ΒΡΗΚΑ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ!!! [Σας ορκιζομαι οτι προκειται περι του σημειου G, τα οσα ακολουθησαν ειναι ακαταλληλα για ανηλικους, για αυτο δεν τα βαζω στο blog μου :ΡΡΡΡ]

Αναμφιβολα, ενας αρκετα πρωτοτυπος τροπος marketing. Αλλα ρε Κωτσοβολε, αφου η τιμη του προιοντος ειναι 103€, γιατι ρε αγορι μου με τυραννας ετσι; Βαλε ενα 119, τραβα μια γραμμη σαν να το διαγραφεις και απο κατω βαλε ενα 103. Τοσο δυσκολο ειναι; Πρεπει δηλαδη να ταλαιπωρεις και την κοπελα;

Και για να εχω το καλο ερωτημα: Αν παω σε ενα καταστημα κανονικο, θα την βρω την κοπελα [ή εστω, καποια παραπλησια] ετσι οπως την βλεπω και εδω για να της κανω... παζαρια; Να της κανω ρε παιδι μου παζαρια ξεκινωντας απο τα 0€ και να φτασω σταδιακα στα 103, ε που θα παει, καποια στιγμη θα κουραστουν τα χερια της και θα της πεσουν οι ταμπελες κατω.

Κωτσοβολε, σκεψου το. Φαντασου ποσος κοσμος θα συρρευσει στα μαγαζια σου.

Ναι, αυτη ειναι μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ πολυ καλη ιδεα.

We want the real thing, not the cyber one.