Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page thirty: Βαλτε να πιουμε.

Δεν θα μπορουσα να ειμαι περισσοτερο χαρουμενος αυτην την στιγμη.

Χθες το πρωι ανετειλλε μια πολυ, πολυ ομορφη μερα. Και εκλεισε με τον καλυτερο δυνατο τροπο. Γνωριμες μελωδιες, γνωριμοι στιχοι, αρκετο ποτο, αρκετος χορος, αρκετο χοροπηδητο, οσον αφορα την μουσικη υποκρουση.

Και κυριως, δυο γνωριμα προσωπα που ειχα πολυ καιρο να δω.

Μια εξομολογηση, ενα ξεκαθαρισμα, μια κουβεντα που παρομοια της ειχα να κανω περιπου... 2μιση χρονια.

Νιωθω ολοκληρωμενος, απλα.

Τα Διαφανα Κρινα μας ενωνουν τελικα, οπως και να το κανουμε, οπως και να το δουμε, ο,τι και να γινει. Κι ας εχει περασει σαν τυφωνας ο μπλε χειμωνας. Μενουν τοσα αλλα. Γαμωτο, μενουν τοσα αλλα!

:)

5 σχολίασαν...:

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

=)))

τέλεια!!

κι εγώ πήγα παυλίδη τελικά..άντε αυτό το σουκου κανείς δεν έμεινα παραπονεμένος!

hopkins είπε...

Όχι και κανείς μικρή μου... ;)

KitsosMitsos είπε...

Πάντα τέτοια, λοιπόν!

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

αχουυυ έλα ρε =((

νέξτ τάιμ =)))))

Νεφελη είπε...

Όντως ήταν τυχερό Σ/Κ...Κι εμείς πήγαμε μια ταπεινή ταπεινή 4ήμερη...Τόση μουσική με τόση ποικιλία είχα καιρό ν' ακούσω. Πάντα τέτοια!!