Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page twentyeight: Απο χθες το τζοκεϊ μου ειναι πιο βαρυ :)

Ω ναι. Χθες ειχαμε την συγκινηση ως μοναδα να καλωσορισουμε τους νεους στρατιωτες. Ξεκινησαν να ερχονται απο χθες το μεσημερι, και ηρθαν και αλλοι τοσοι σημερα το πρωι. Η εξοδος μου [στις 12 το μεσημερι] μου στερησε ενα θεαμα απο τα λιγα. Οσο προλαβα, προλαβα ομως. Τι ειδα λοιπον;

Καμια 20ρια αγορακια να περνανε την πυλη με τα χερια τους γεματα βαλιτσες. Με την στολη εξοδου τους [αυτο σημαινει οτι ειχαν μπερε και αρα εμοιαζαν σαν κινουμενο στρουμφοχωριο], να σχηματιζουν τριαδες, και να περπαταν ταλαιπωρημενα προς το διοικητηριο... Το ματι τους επαιζε, κοιτουσαν συνεχως αριστερα και δεξια σαν χαμενα, και σιγομιλουσαν μεταξυ τους.

Καποιοι ηθελαν να δειξουν ξεψαρωτοι. Οταν μιλουσαν με τις σειρες τους εδειχναν και καλα ανετοι, αλλα μολις τους πλησιαζε καποιος αλλος, παλιοτερος στρατιωτης, το προσωπο τους σφιγγοταν, το κορμι τους τεντωνε, εκρυβαν το τσιγαρο και σε ο,τι και αν ακουγαν απαντουσαν μονολεκτικα, συνηθως με την λεξη "μαλιστα".

Καποιοι αλλοι δεν μπορουσαν να κρυψουν το ψαρωμα τους. Κοιτουσαν συνεχως αριστερα και δεξια, και προσπαθουσαν να παρατηρησουν καλυτερα εμας για να δουνε τι ρολο βαραμε.

Απο τα κορυφαια σκηνικα, σημερα το πρωι: Ειμαι στο γραφειο γιατι ειχα μια γρηγορη δουλιτσα. Και περιμενουν ολοι οι νεοι εξω απο την πορτα του Διοικητη, για να τους παρει συνεντευξη. Και εγω, αντιλαμβανομαι οτι μου εχει τελειωσει ο καπνος. Απο τον διοικητη δεν υπηρχε περιπτωση να κανω τρακα, οποτε παω στους νεους. Ζηταω ενα τσιγαρο, και βλεπω εναν τυπο να τσακιζεται να μου δωσει, λεγοντας μου "οριστε κυριε". Τον ευχαριστω, βαζω τα γελια, και του λεω να μην με ξαναποκαλεσει ετσι. Τι να κανω μου λεει, ειμαι συνηθισμενος :)

Χθες το βραδυ: Ενας νεος κοιμαται στο μεχρι προτινος αδειο κρεβατι διπλα απο το δικο μου. Παω και εγω να ξαπλωσω, και ακολουθει ο εξης διαλογος:

-Φιλε, εισαι παλιος;
-Ε...παλιος δεν ξερω, αλλα ναι, ειμαι παλιοτερος απο σενα. Πες μου.
-Πως κοιμασαι το βραδυ;
-[παιρνω την εκφραση ?!?!?!?!?! What the fuck ?!?!?!?!?!?!?! Τι ρωτησε τωρα το ατομο;] Τι εννοεις;
-Εννοω, σκεπαζεσαι με την κουβερτα;
-Ναι, αφου τα sleeping bag δεν επιτρεπονται.
-Α, ΟΚ.

Χθες το απογευμα: Εχω πιασει κουβεντα με δυο νεους που περιμενουν να μπουν στον γιατρο. Η εκπληξη στο προσωπο τους οταν τους ειπα οτι δεν χαιρεταμε τους λοχαγους μας, οτι στην μοναδα μας δεν υπαρχει νυχτερινο σιωπητηριο, οτι αν θελουμε παραγγελνουμε καθε μερα, κτλ, ηταν απεριγραπτη.

Το ξερω, το σοκ απο το κεντρο στην μοναδα ειναι μεγαλο. Τουλαχιστον ειναι ευχαριστο.

Οπως και να'χει. Δεν θελω να φανω υπεροπτικος, εχω σκοπο να τους κανω να νιωσουν οσο το δυνατον πιο ανετα. Οπως τα βρηκα τα πραγματα, ετσι εχω σκοπο και να τα παραδωσω. Αλλα αυτα που ειδα νομιζω πως εχουν ανεκτιμητη αξια ;)

Υ.Γ. Εννοειται πως σε αυτο το πουστονεο δεν θα δειξω κανενα ελεος :) Εεεεεεελα, εεεεεελα :)

2 σχολίασαν...:

hopkins είπε...

Όχι μόνο έρχομαι αλλά να ξέρεις ότι εμείς έτσι κι αλλιώς δεν χαιρετάμε τους ανώτερους και παραγγέλνουμε όποτε θέλουμε. ΨΑΡΑΚΕΣ!!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ Έρχομαι ρε να σας βάλω σε μια τάξη! χεχεχε

Νεφελη είπε...

Χαχαχαχα. "Σκεπάζεσαι με την κουβέρτα?"!!!!!!! Τί να πω...Όλες οι αρχές είναι δύσκολες...αλλά μάλλον το πήρε πολύ βαριά το παιδί...