Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page twentyfive: Παιχνιδια της στρατιωτικης ζωης :)

Πριν 2 μηνες ο μεσιε hopkins μας ειχε δωσει την χαρα να ερθει Θεσσαλονικη, για να πιουμε εναν γαμημενο "αποχαιρετιστηριο" καφε, πριν μπει φανταρος. Τα δεδομενα μας ηταν οτι θα τα ξαναλεγαμε οταν αυτος θα απολυοταν, τουτεστιν τον Φεβρουαριο του 2010, μιας και θεωρουσαμε απιθανο να βρεθουμε στο διαστημα μεχρι αυτος να απολυοταν. Ειχε κατσει και μια 2ημερη αδεια δικια μου, και βρεθηκαμε.

Πολυς καιρος μεχρι τον Φεβρουαριο του 2010, ακομη και για μας που δεν βλεπομασταν συχνα. Αλλα και μονο στην ιδεα οτι θα ξαναβρισκομασταν μετα απο εναν χρονο στην καλυτερη περιπτωση, κατι δεν μου καθοταν καλα. Η διαπιστωση αυτη με ειχε χαλασει.

Μετα τον καφε, ειχε γραψει:

...τον μεσημεριανό καφέ με το σουρωτήρι; Συμβουλές και κουβέντες του "παλιού" στο "ψάρι". Χρήσιμες φυσικά από τη στιγμή που παρουσιάζομαι εκεί που παρουσιάστηκε και εκείνος. Και διαπίστωση για άλλη μια φορά των παιχνιδιών της ζωής. Τότε που έφυγε εκείνος φαντάρος (Νοέμβρη) και δεδομένου ότι λίγο καιρό μετά θα έφευγα εγώ από Θεσσαλονίκη για μόνιμα, αναρωτιόμασταν πότε θα ξαναβρεθούμε. Το βλέπαμε τόσο μακρινό και απίθανο. Όμως ξαναβρεθήκαμε... και ξαναβρεθήκαμε... και ξαναβρεθήκαμε...

Βεβαια, δεν παρουσιαστηκε τελικα εκει που παρουσιαστηκα και εγω. Αν και το γεγονος οτι ΘΑ παρουσιαζοταν στο κεντρο που ειχα παει εγω, αποτελουσε φοβερη συμπτωση. Τελος παντων.

Σημερα λοιπον με πηρε τηλεφωνο το πουστονεο.

Για να μου ανακοινωσει την μεταθεση του.

Για να μου πει οτι θα ερθει στο στρατοπεδο μου!!! Και αν ολα πανε οπως τα υπολογιζω, τοτε μαλλον οι λοχοι μας θα εχουν καμια 100ρια μετρα αποσταση :Ρ Αν επισης ολα πανε οπως τα υπολογιζω, δηλαδη αν εγω μεινω αμεταθετος εδω μεχρι να απολυθω [9μηνιτης γαρ], τοτε μεχρι τον Αυγουστο θα τον εχω μεσα στα ποδια μου :))) Θα μοιραζομαστε το ιδιο ΚΨΜ, πως το λενε :Ρ

Διαβαζω ξανα τα οσα εγραφε, αυτα που εκανα copy paste παραπανω. Οσο τα διαβαζω, τοσο πιο ειρωνικα μου φαινονται.

Αναρωτιομασταν οντως ποτε θα ξαναβρεθουμε. Και οντως ξαναβρεθηκαμε, και ξαναβρεθηκαμε... Και θα ξαναβρεθουμε, και θα ξαναβρεθουμε... Μιλαει ο μαλακας για παιχνιδια ζωης... Ποσο πιο παιχνιδιαρα μπορει να ειναι αυτη η πουτανα η ζωη, οταν εγω ερχομαι εδω βρισκοντας εναν αλλο κολλητο, και στην πορεια ο πρωτος φευγει με μεταθεση και προστιθεται στην θεση του ο hopkins; Δηλαδη ποιες οι πιθανοτητες; Το διανοειται κανεις;

Αναμεσα στα 7 [αν δεν κανω λαθος] οπλα του ελληνικου στρατου, που φιλοξενουνται σε πολλες δεκαδες στρατοπεδων διασπαρτα σε ολη την Ελλαδα, ειχα την τυχη να συνυπαρξω με 2 απο τους 3 καλυτερους μου φιλους. Στην απεξω εμεινε μονο ενας ακομη, αλλα και αυτος βρεθηκε στο ιδιο στρατοπεδο με εναν απο αυτους τους 2 καποια στιγμη!

Ας βρει καποιος τις πιθανοτητες :)

Τελικα καλα λενε. Εκει που τελειωνει η λογικη αρχιζει ο στρατος :))))))

3 σχολίασαν...:

hopkins είπε...

:D Έρχομαι ρε καριόλη! :D

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

αχ ρεεεεεεεε χαίρομαι τόόοοοοοοοσο πολύ για σας =)))))))

καλά να περάσετε ρε!

hopkins είπε...

s'efxaristoume pitsirikaki :)