Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page twentynine: Ενταση.

Aν θυμαται κανεις, πριν λιγες μερες εγραφα πως αν δεν παρω μια γαμημενη 24ωρη αδεια για να δω τα Διαφανα Κρινα σε λιγο καιρο, δεν θα ξερω πως να κοιμηθω εκεινο το βραδυ.

Η συμφωνια με το γραφειο ηταν η εξης: Επρεπε να κανω μια Α δουλεια μεχρι την Παρασκευη που μας ερχεται, και απο το γραφειο θα ημουν ελευθερος. Πραγμα που σημαινει πως το 80% της αδειας μου θα ηταν εξασφαλισμενο.

Χθες λοιπον, και ενω εχω κανει την μιση Α δουλεια, σκαει μυτη και μια αλλη δουλεια, η Β, η οποια ειναι πενταπλασια σε ποσοτητα απο την Α. Παροτι δεν ειπωθηκε απο τον αξιωματικο του γραφειου, εννοηθηκε πως για να παρω την αδεια, θα πρεπει να κανω τοσο την Α δουλεια, οσο και την Β.

Χθες λοιπον εμεινα μεσα, παροτι ημουν εξοδουχος, για να τελειωσω την Α δουλεια και να αρχισω να καταπιανομαι απο σημερα με την Β δουλεια. Και οντως, ετσι εγινε. Ξημερωνει και η σημερινη μερα, και αρχιζω να κινω τις διαδικασιες για να δω τις προθεσεις των ανωτερων μου. Τους ρωτησα ολους: Απο τους προισταμενους του γραφειου, τον Λοχαγο μου, ακομη και τους δυο "μεγαλους", τον Υποδιοικητη και τον Διοικητη. Ολοι συμφωνησαν στο να την παρω.

Και σκαει μυτη ο ενας απο τους δυο προισταμενους του γραφειου, προς το τελος της εργασιμης μερας, και μου λεει πως θα παρω τα αρχιδια μου, γιατι λεει θα λειπει την μερα που θελω αδεια και καποιος πρεπει να κρατησει το γραφειο. Μου εκανε και μια χαριτωμενη χειρονομια, μεταξυ σοβαρου και αστειου.

Μεσα σε κλασματα δευτερολεπτου αλλαξα 15 συναισθηματα:

-Ενιωσα ξενερωμενος, γιατι θα εχανα την συναυλια και την συναντηση με 2-3 ανθρωπους που θελω πολυ να τους δω.
-Ενιωσα απογοητευμενος γιατι ενω ειχα τηρησει τον αρχικο ορο [να κανω την Α δουλεια] και ειχα σκοπο να σκισω τον κωλο μου και να κανω και την Β δουλεια, αυτοι απο την μερια τους δεν τηρουσαν το δικο τους μερος της συμφωνιας.
-Ως εκ τουτου, ενιωσα εξοργισμενος, μαλακας και τιποτενιος.
-Και καπου εκει, γυρισαν τα μυαλα μου.

Ομως, δεν μπορουσα με τιποτα να δειξω τα συναισθηματα μου, τουλαχιστον στην πληρη τους διασταση. Γιατι αυτο θα σημαινε πως θα εκαιγα το γραφειο μαζι με τους προισταμενους μου.

Μετα απο 3 λεπτα, μου λεει:
-Sourotiri, το απογευμα γινεται να προχωρησουμε και την Β δουλεια;
-Θα δω, του ειπα, χωρις καν να τον κοιταω.
-Τι παει να πει θα δω, θα γινει!
-...
-Πες ρε, τι εγινε;
-Τι να γινει δηλαδη; Γαμησε το, αστο. Θα προχωρησω και με την Β δουλεια.
-Ρε λεγε, τι εχεις;
-Ειπα τιποτα, αστο.
-Για την αδεια ειναι, ε;
-Ναι για την αδεια ειναι, τι αλλο;

Φευγει απο το γραφειο, μαλλον για να σκεφτει λιγο καλυτερα.

Και γυριζει μετα απο λιγο, για να μου πει πως θα παρω την αδεια, και πως πρεπει λεει να βγω σημερα εξοδουχος. Του λεω οτι δεν εχω κανενα απολυτως προβλημα να χασω την σημερινη εξοδο μου, αυτο που με καιει ειναι η αδεια. Και καταληξαμε πως αν δεν βγω σημερα, δεν θα παρω ουτε την αδεια :Ρ

Το συμπερασμα απο ολα αυτα;

Ακομη και στον ΕΣ, οσο περιθωριο εχεις, να διεκδικεις ολα εκεινα τα οποια δικαιουσαι. Μπορει να εισαι τυχερος, οπως εγω σημερα.

Βεβαια, μεχρι να εγκριθει η αδεια μου, δεν ειμαι σιγουρος. Αν δεν παρω το αδειοχαρτο στα χερια μου, αν δεν περασω την πυλη, δεν θα πιστεψω οτι θα δω τα Κρινα live. Αι να δουμε...

4 σχολίασαν...:

Lina είπε...

ωραια, γραψαμε για το ιδιο θεμα =Ρ

να υποθεσω ότι κάποιοι εκ των συναδελφων μου δλδ είναι χειροτεροι ακομα και απο στατιωτικούς δικους σου =Ρ

Ανώνυμος είπε...

Αυτό μου θύμισε:
1) την παροιμία " αν δεν κλάψει το παιδί δεν το ταϊζει η μάννα"
2) Κάποτε επι υπουργείας Μελίνας Μερκούρη, είχε αποφασίσει να δώσει κάποιο επίδομα (από μόνη της) στους υπαλλήλους. Κατέφθασαν όμως οι συνδικαλιστές (υποθέτω του κυβερνώντος κόμματος τότε) και λένε στην Μελίνα: Μην το δίνεις τώρα το επίδομα, άσε να κάνουμε πρώτα απεργία για το επίδομα, και μετά το δίνεις, για να φαίνεται η ...επιτυχία του συνδικαλιστικού κινήματος.
Από ότι βλέπω μια χαρά τα περνάς, θητεία 2ου βαθμού δυσκολίας - με μέγιστο το 10- Μπράβο (Χυμικός)

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

εγώ έλεγα να πάω στον παυλίδη.μετά βλέπω αφίσα για τα κρίνα και είμαι στο δίλημμα παυλίδης ή κρίνα?και μετά φροντίζουν όλοι να μην μπορώ να πάω πουθενά γιατί έχω διάβασμα.τόσο διάβασμα ώστε παρόλο που τρίτη και τετάρτη ήταν αργίες εγώ δεν πρόλαβα να διαβάσω για σήμερα το απόγευμα και δεν πήγα σχολείο για να προλάβω.δλδ και οι 2 μετράμε μέρες αλλά εσύ πας και σε συναυλίες τουλάχιστον =Ρ αντε μακάρι να πας τελικά και καλά να περάσειιιιιις =))) και πιείτε από μια μπύρα και για μένααααα

ΕΛΛΗΝ VS CHAOS είπε...

http://ellhnkaichaos.blogspot.com/2009/03/blog-post_17.html