Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page twentyseven: Δεν με χωραει ο τοπος.

Εχω φτιαχτει σημερα, εχω φτιαχτει ασχημα. Ειναι απο εκεινες τις φορες που νιωθω πως ο τοπος δεν με χωραει. Θελω ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να χτυπησω μια 24ωρη αδεια καποια στιγμη, γιατι νιωθω πως αν δεν την παρω, θα χασω μια πραγματικα μοναδικη βραδια. Τα συναισθηματα μου αποψε, σκεφτομενος αυτην την βραδια, χορευουν μεσα μου.

Μια συναυλια των Διαφανων Κρινων, και οχι μονο. Για την συναυλια θα ερθουν και 2 ανθρωποι, με τους οποιους καποτε ειχα μοιραστει παρα, παρα, παρα πολλα πραγματα.

Στην πορεια, τα πραγματα πηραν μια πολυ περιεργη τροπη. Για την οποια αποψε, νιωθω την αναγκη να αναλαβω εξ ολοκληρου την ευθυνη. Δεν εχει σημασια ομως πλεον, και το ξερω. Αποψε νιωθω οτι θελω απλα να τους δω.

Να τους δω μετα απο πολυ καιρο, σε μια ξενη πολη, πλην ομως, κατω απο τον ηχο ενος συγκροτηματος που καποτε ανοιξε τις καρδιες μας, τα στοματα μας, ανοιξε τα χερια μας και σχηματισε ορθανοιχτες αγκαλιες... Μας εκλεισε τα ματια, σχηματισε στα μαγουλα ενα μικρο υδατινο ρυακι, καθως ακουμπουσαμε το πισω μερος του κεφαλιου μας σε καποιο ηχειο και μας ταξιδευε...

Απλα αγωνιω. Για ολα. Για τις στιγμες πριν την συναυλια, τις στιγμες κατα την διαρκεια, τις στιγμες μετα.

Αν δεν μου δωσουν την 24ωρη, εκεινη την βραδια δεν ξερω πως θα κοιμηθω.

0 σχολίασαν...: