Παρασκευή, 3 Απριλίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page thirtyone: Αδειομαι :)

OK, πριν εναμισο μηνα, οταν και γυρισα απο την δεκαημερη αδεια που χτυπησα, ειπα απο μεσα μου πως "θα κατσω να πηξω μεσα τον μισο Φλεβαρη και ολο τον Μαρτιο". Και οντως ετσι εγινε. Για 7 εβδομαδες δοκιμασα τα ορια μου, και νομιζω οτι σημερα μολις τα εφτασα.

Χθες η μερα κυλησε πολυ περιεργα. Το συναισθημα του "πηξιματος" ανεβαινε ενα κλικ για καθε μια απο τις τελευταιες μερες, και χθες εφτασε στο αποκορυφωμα του. Απο το πρωι ενιωθα τον φραχτη του στρατοπεδου κυριολεκτικα να με εγκλωβιζει. Οχι πως δεν ειναι ετσι ουτως η αλλως, αλλα ειχα συνηθισει. Ειχα στο μυαλο μου να παρω το 1ο γκρουπ του Πασχα, αλλα ηθελα και να κολλησω καμια μερουλα για να κανω την αδεια πιο...ομορφη.

Απο το γραφειο μου τα μασουσαν. Δεν με ενοιαζε αν οι παραπανισιες μερες που θα κολλουσα θα ηταν δικες μου ή δικες τους [τιμητικες]. Με ενοιαζε απλα να κολλουσαν. Και αυτο ηταν το προβλημα. Δεν μου τα μασουσαν ως προς τις μερες που θα μου εδιναν, μου τα μασουσαν ως προς το ΑΝ θα με αφηναν να παρω ακομη και δικες μου μερες!

Με επιασε μια μεγαλη απαισιοδοξια, πολλες σκεψεις περασαν απο το μυαλο μου. Τελικα το ολο θεμα εληξε ενδοξως και αισιως, και σημερα το πρωι "κατεβασα" την αδεια.

Απο το σημερινο πρωι λοιπον, απο την στιγμη που "κατεβηκε" η αδεια, τα συναισθηματα μου ειναι αναμεικτα.

Απο την μια συνεχιζα να εχω την αισθηση του πηξιματος. Ειδικα δε σημερα, που στο γραφειο μας επεσαν πολλα και μαζεμενα, που ειχαν ως αποτελεσμα το σχολασμα μου να γινει γυρω στις 7.30 το απογευμα. Η κουραση που ενιωθα σωματικα ηταν τεραστια, ειδικα τα ποδια μου γαμηθηκαν μεσα στις αρβυλες.

Απο την αλλη ομως, ηξερα πως ολο αυτο αυριο το πρωι θα κανει μια παυση, για δεκα μερουλες. Και αυτο μου εδινε εναν περιεργο σταρχιδισμο μαζι με ενεργεια μαζι. Σαν να ελεγα απο μεσα μου "γαμηστε με οσο θελετε, που θα παει, μονο 24 ωρες εχετε, θα περασουν, δεν θα περασουν;" και απλα συνεχιζα να δουλευω με μια διαθεση περιεργη. Ηξερα πως, οση ωρα εκανα τις δουλειες του γραφειου, αυτη η ωρα θα περνουσε ευκολα. Και αυτο με ενθαρρυνε ολο και περισσοτερο. Η αληθεια ειναι πως δεν καταλαβα καν ποτε πηγε 7.30 :)

Και αυριο λοιπον, αδειομαι :) 10 μερουλες, οι οποιες πιστευω ειναι αρκετες για να δω ολους τους αγαπημενους μου ανθρωπους, να γεμισω τις μπαταριες μου, να λιωωωωσωωω :))))

Τα λεμε ;)

3 σχολίασαν...:

An-Lu είπε...

Good luck & good suvlak!

AE (antidrastic-element) είπε...

Ekei pou kathomoun kai diavaza tin teleftaia sou anartisi kati proekypse kai anagastika na diakopso to diavasma... Otan gyrisa na matho perissotera gia to poly endiaferon afto thema pou einai "oi kopeles fantaron" den itane pia kai einai poly krima giati de boresa na matho perissotera (kai na embloutiso ton esoteriko mou kosmo oso tis afora!)kai na do telika pou kataligeis... Elpizo na to ksanavaleis! Sto blog sou etyhe na peso tin periodo pou bikes sto strato kai m'arese para poly afti i esoteriki matia ton pragmaton. Pos na sto po tora, eniotha poly... undercover!! =D Borei ta sholia na min einai polla alla mi ptoeisai, synehise, na kseroume ki emeis apo proto heri pos ehoun pragmatika ta pragmata ston elliniko strato! =)

Sourotiri είπε...

An-Lu, σε υπερευχαριστω :)

Antidrastic Element, αφενος να σου πω πως η αναρτηση ηταν στην θεση της, οπως και την βρηκες :)

Αφετερου, σαφως και δεν πτοουμαι απο τον αριθμο των σχολιων, ποτε δεν ηταν κομβικης σημασιας για μενα, ωστε να κρινω αν πρεπει ή οχι να μπλογκαρω με αυτο το κριτηριο. Μια απλη παρατηρηση εκανα.

Καλως ηρθες στην γωνια μου και... τα λεμε ;)