Τρίτη, 14 Απριλίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page thirtythree: Παει και αυτη η αδεια...

Σημερα λοιπον ληγει και αυτη η αδεια. Σε λιγες ωρες, θα μπαινω σε ενα λεωφορειο και θα επιστρεψω στο στρατοπεδο, και απο αυριο θα ξαναμπω στους γνωστους ρυθμους μου. Ομως, δεν ειναι μονο η αδεια που ληγει. Τις τελευταιες μερες διαφορα συναισθηματα και σκεψεις εχουν περασει απο μεσα μου.

Το πρωτο, που μου φαινεται και πολυ λογικο, ειναι πως αυτες οι μερες που ειχα αδεια περασαν παρα πολυ γρηγορα. Περνουσαν οι ωρες και δεν ενιωθα πως τις ειχα αδραξει, ασχετα αν εκανα οσα περισσοτερα πραγματα μπορουσα, ειδα οσους περισσοτερους ανθρωπους γινοταν. Θες το οτι οι περισσοτερες μερες ηταν μεσα στον ηλιο, θες οτι ημουν συνεχως εξω και δεν εμεινα σχεδον καθολου μονος μου, δεν ξερω... Το θεμα ειναι πως δεν τις χορτασα.

Επισης, πριν μερικες μερες, το Σαββατο αν θυμαμαι καλα, με επιασε μια απιστευτη αρνηση, οσον αφορα τον στρατο. Μαλλον το οτι εκατσα και εξωτερικευσα ολα οσα σκεφτομαι για αυτο το συστημα [βλεπε π.χ. προηγουμενο ποστ], με εκανε να συνειδητοποιησω το ματαιο του ολου πραγματος. Μα θα μου πεις, δεν εμεινε και τιποτα, 118 μερες και σημερα ειναι, εχεις περασει την μεση, καθε μερα που περναει παλιωνεις, εχεις καβατζωθει, αλλοι κανουν 12μηνο, κτλ κτλ κτλ. Η αληθεια ειναι μια: Βαρεθηκα. Βα - ρε - θη - κα, πως το λενε. Ενταξει, δεν ειναι ασχημο να μαθαινεις καινουργια πραγματα, αλλα πλεον διαπιστωνω πως εχω μεινει στασιμος. Αυτο ειναι το πρωτο και κυριο που ζει κανεις στον στρατο: Η στασιμοτητα.

Αυτοι οι 4 μηνες που μενουν, αλλες φορες μου φαινονται πολλοι και αλλες φορες μου φαινονται λιγοι. Ενταξει, υπηρετησιμοι δεν ειναι 4, ειναι πες 3. Αλλα και παλι, 3 μηνες, τουτεστιν, 90 μερες, ειναι αρκετοι για να μου χαλασουν την διαθεση. Ισως σε καμια εικοσαρια μερες, οταν και "σπασω" την κατοσταρα και αρχισω να μετραω διψηφιο αριθμο, τα πραγματα να ειναι καλυτερα.

Το αλλο που το πας; Δεν ειχα συνειδητοποιησει επαρκως οτι οι επομενες μερες προσφερονται για κωμικοτραγικες καταστασεις! Πασχα στην παραλλαγη, και γαμω :Ρ Αυτο ναι, ειναι κατι που ειμαι περιεργος να το δω να γινεται. Οχι τοσο για την Κυριακη του Πασχα [πιθανοτατα θα εχω εξοδο], οσο για το βραδυ της αναστασης. Λετε να μας χορηγησουν λαμπαδες για να κανουμε...ανασταση; Και αν ναι, τι ωρα θα γινει η ανασταση, δεδομενου πως στις 22.30 εχει υπνο; Ή μηπως θα ειναι απλα ενα Σαββατο σαν ολα τα αλλα; Καλα, οχι οτι σημαινει και κατι ιδιαιτερο η ανασταση για μενα, αλλα, ο πνιγμενος απο τα μαλλια του πιανεται. Οπως και να το κανεις, ειναι μια ευκαιρια για χαβαλε.

Αυτα για την ωρα. Παω να κανω κανα μπανιο, να ξυριστω, και σιγα σιγα να αναχωρησω.

Την πουτανα μου μεσα δηλαδη.

9 σχολίασαν...:

Ανώνυμος είπε...

Καλό Πάσχα με αντοχές πολλές.
Προετοιμάσου για πολλές σημειώσεις αν (δεν σου το εύχομαι) μείνεις μέσα για την παραδοσιακή γιορτή του οβελία σε στρατόπεδο.
Θα σου μείνουν ευχάριστες αναμνήσεις από τη συντροφικότητα μερικών (οχι όλων) συν στρατιωτών.
Το μεγάλο σπάσιμο θάναι αν καταφθάσουν τα σόγια (γνωστοί και γνωστές των αξιωματικών) και θα θέλουν την καλύτερη μερίδα, καλό και ψημένο σφαχτό.
Το περισσότερο πιθανό να μείνετε νηστικοί, να πιείτε αρκετό κρασί που μπορεί να φέρει μελαγχολία ή χαρά. Ε ρε τι μου θύμισες τώρα!
Έκανα πάσχα σε στρατόπεδο κοντα στο σπίτι μου, αλλά πολύ πολύ στενοχωρέθηκα που ενώ τραβήξαμε τα πάντα να σουβλίσουμε να ψήσουμε μας πέταξαν σε μια γωνιά με κάτι άψητα κομάτια μα κόκαλα σε ένα υπόστεγο, γιατί άρχισε μετα το μεσημέρι να βρέχει.
Του χρόνου σπίτι σου, όπως το επιθυμείς.
Το να διοικείς ανθρώπους θέλει πολύ μα πολύ τέχνη και μαστοριά που ζήτημα αν το έχει το 5% των αξιωματικών.
χ υ μ ι κ ο ς

hopkins είπε...

Καλά μαλάκας είσαι; Από αύριο το πρωι θα είμαστε μαζί. Τίποτα δε θα είναι το ίδιο πια!!! :Ρ

milch-käfer είπε...

Το Milch είναι πηγή οξυγόνου
πρέπει να το σέβονται και να του βάζουν λάμπες αλογόνου!

Sourotiri είπε...

Χυμικε, εχω ηδη κανονισει να ειμαι εξοδουχος την Κυριακη του Πασχα οποτε μαλλον θα τα γλιτωσω ολα οσα λες :)

Χοπ, οντως, τιποτα δεν θα ειναι το ιδιο :)

Νεφελη είπε...

Χαχα..Υπομονή. Πότε πέρασε ο καιρός?? Άρχισε κιόλας η αντίστροφη μέτρηση ε? Ουαου. Τί να πω. Ο έξω κόσμος σε κάνει να χάνεσαι... ;-)

AE (antidrastic-element) είπε...

HRONIA POLLA!!

AE (antidrastic-element) είπε...

Eimai sigouri oti to Pasha sto strato tha einai aksio diigisis... =D

KitsosMitsos είπε...

Εγώ πάντως είχα κάνει 3 αναστάσεις την ίδια μέρα! Χαχα! Μία στο στρατόπεδο 7 το απόγευμα, άλλη μία σε ένα χωριό που μας πήγανε άγημα κατά τις 10 και σε ένα δεύτερο χωριό κατά τις 11! Βλέπεις, έπρεπε να ανυψώσουμε το ηθικό των κατοίκων! Χαχαχα!

Sourotiri είπε...

Νεφελη, ναι, αν και δεν ημουν φανατικος της αντιστροφης μετρησης, σιγα σιγα το εχω στο νου μου :)

ΑΕ, Χρονια πολλα και σε σενα. Τελικα το Πασχα το περασα εκτος, οποτε δεν εχω να διηγηθω κατι :)

Κιτσομητσο, τραγικο. Απλα. :Ρ