Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page fourty-four: Κατι δεν μου καθεται καλα...

Οι τελευταιες μερες εδω περα περνουν χαρακτηριστικα ευκολα, πραγμα το οποιο μου κανει φοβερη εντυπωση. Υπηρξε ενα διαστημα στο οποιο ειχα "βαρυνει" παρα πολυ, βαριομουν απιστευτα και δεν ειχα ορεξη για τιποτα. Τον τελευταιο καιρο ομως, κατι εχει αλλαξει. Οχι οτι εχω τρελη ορεξη μεσα στο στρατοπεδο [εξαλλου εχω μαθει και τα μεσα και τα εξω που λεει ο λογος], αλλα εν πασει περιπτωσει περναω καλα.

Μεχρι που σε καποια φαση συνειδητοποιησα το ποσες λιγες μερες εχουν μεινει.

Ρε...μιλαμε οτι μου εχουν μεινει πανω-κατω 10 υπηρετησιμες.

Αντε 15, βαρια.

Δεν μπορω να πω οτι ενθουσιαστηκα κιολας. Αλλα... μαλλον ταραχτηκα με αυτην την διαπιστωση.

Ρε... Σε 15 μερες μαζευω τα μπογαλακια μου και φευγω, πως το λενε. Σε 15 μερες θα εχει σταματησει ολο αυτο το τσιρκο, κι εγω θα ειμαι σπιτι μου. Χωρις παραλλαγη, χωρις τους ανικητους μαλακες γυρω μου, χωρις να εξουσιαζομαι απο κανεναν [εχμ...τουλαχιστον τοσο αμεσα], χωρις να ξυπναω καθε μερα 5.30, χωρις να τρεχω σαν μαμελουκος σε καποιο γραφειο, αλλα μαλλον θα σερφαρω ανενοχλητος πινοντας καφε...

Κι ομως, υπαρχουν φασεις που θα μου λειψουν.

Φαντασου τωρα σκηνικο:

Δυο φανταρια, αραγμενα στο γραφειο του ΑΥΔΜ [ο ΑΥΔΜ φυσικα να λειπει, φιδιαζοντας καπου], με καφεδες ανα χειρας, να καθονται και να τα λενε. Να τους χτυπαει ο ανεμιστηρας, να μπαινοβγαινει κοσμος στο γραφειο και να λεει ο καθενας το μακρυ του και το κοντο του, και εμεις να βαριομαστε ακομη και τουαλετα να παμε. Η δε ζεστη να ειναι τοσο ανυποφορη που καθε μας κινηση προμηνυει ιδρωτα, οποτε, απλα καθομαστε, ζεσταινομαστε, πινουμε καφε και καπνιζουμε.

Ρεκλα.

Ε αυτη ακριβως ειναι η στιγμη που λεγονται οι καλυτερες ατακες. Εκεινες οι στιγμες, μεσα απο την εξαθλιωση, παντα εχουν να σου δωσουν κατι καλο. Λες και απο την πολλη βαρεμαρα το μυαλο σου τρωει φλασιες για να επανελθει, πως το λενε. Στον ΕΣ, μια ατακα ειναι ικανη να σου κανει την μερα καλυτερη. Ειτε την πεις, ειτε την ακουσεις ;)

Οχι τιποτα, εχουμε και τους νεους αυτες τις μερες. Απολαυση ειναι γαμωτο. Και μονο οτι προσπαθουν να πανε με τα νερα σου, φτανει και περισσευει. Αυτο θα πει να εισαι παλιος στον ΕΣ :ΡΡΡΡΡ

Και τι θα κανω μετα; Θα φυγω απο ενα μερος που πλεον ξερω το καθετι και τον καθε ενα, για να γυρισω πισω στην ζωη μου, στον μικροκοσμο μου οπως ελεγα καποτε.

Δεν ξερω γιατι, αλλα ενω καποτε θα εδινα πολλα για αυτο, τωρα κατι δεν μου καθεται καλα [!].

6 σχολίασαν...:

Rodia είπε...

εχμ.. μάλλον δεν σου κάθεται καλά, γιατί.. εδώ "έξω" ο στρατός συνεχίζεται και μάλιστα... με περισσότερα καψόνια!

An-Lu είπε...

Μας άφησες με την όρεξη για τις ατάκες φίλτατε!!!!

Lina είπε...

ναι βρε χαζο, γραψε καμια ατακα =Ρ

σε λιγο καιρο θα ναι μια μακρινηηηηηηη αναμνηση, ειμαι σιγουρη, και θα σου "λειπει", όπως κι εμενα το νησι, του τυπου "πωπωωω, θυμασαι πώς ήταν τότε;" αλλά μεσα σου θα ξες πως δεν υπαρχει περιπτωση να το ξαναεκανες =Ρ

γυάλινο δάκρυ είπε...

Αν είναι να σου λείψει κιόλας, τότε γίνε μόνιμος στο στρατό!! Καλά ντε μη βαράς! Εγώ για να σε ταρακουνήσω το είπα, ώστε να το ξανασκεφτείς και να θελήσεις να φύγεις από κει τρέχοντας!!

Ανώνυμος είπε...

λογικό είναι, μην αγχωνεσαι.

τα στάδια στον στρατό είναι:
μπαίνεις μέσα και αμφισβητείς τα πάντα που βλέπεις γύρω σου (γιατί αυτό να είναι έτσι, γιατι το άλλο γίνεται με αυτόν τον τρόπο κτλ)

με τον καιρό ενσωματώνεσαι στην διαδικασία και απλά κάνεις οσα πρέπει να κανεις χωρίς αντιρρήσεις και σχεδόν μηχανικά (πείτε μου τι θέλετε να κάνω κι αφήστε με ήσυχο.

όσο πλησιάζεις στο τέλος, αρχίζεις και αμφισβητείς την μέχρι τώρα ζωή σου, πριν τον στρατό. αισθάνεσαι πως δεν έχεις κάνει σημαντικά πράγματα, πως ζουσες σε ρουτινά κτλ. όλοι μας προσαρμοζόμαστε στις εκάστοτε συνθήκες κι όταν βίαια κάτι αλλάξει είναι αναμενόμενο να αντιδρούμε.

θα βιώσεις μετατραυματικό σοκ (οσο κι αν ακούγεται υπερβολικό) επιστρέφοντας στην κανονική ζωή, η οποία συνεχιζόταν παρόλο που εσύ έλειπες.

καλή μετάβαση.

Sourotiri είπε...

Rodia, oxi, den nomizo na einai auto... Alla tha to vro, poy tha moy paei :)

An Lu kai Lina, oi atakes gia tis opoies milao einai na tis ziseis tin sugkekrimeni stigmi, eidallos den exoun tin idia aksia... Gia tin akriveia, den nomizo na exoun kai kamia aksia apolutos :P Anyway, epifullasomai ;)

Lina, nomizo pos exeis polu polu dikio :)

gyalino dakry, fae to keyboard sou :PPPP

anonyme, xairomai pou den eimai o monos :)