Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page fourtyseven: Τα παρελκομενα της αδειας απολυσεως...

[-Ακομη δεν απολυθηκε αυτος...;
-Οχι ρε, απλα πηρε αδεια απολυσεως.
-Αρα, απολυθηκε στην ουσια, γιατι ακομη γραφει "το ημερολογιο ενος φανταρου";
-Ξερεις τι λενε... Αν δεν δεις το λελεδοχαρτο να σπαρταραει στα χερια σου, μεγαλη μπουκια φαε, μεγαλη κουβεντα μην πεις...]

Εχω εδω και μια εβδομαδα περιπου λοιπον που αδειομαι πανηγυρικα. Σημερα το πρωι ξυπνησα και, ανοιγοντας τον υπολογιστη, ειδα κατω δεξια οτι ειναι Παρασκευη. Ποτε περασαν τοσο γρηγορα οι μερες ρε γαμωτο;

Παρατηρω τον εαυτο μου αυτες τις μερες που καααθομαι και απορω. Βλεπω πανω μου σημαδια που ποτε μου δεν ειχα, ποτε δεν με χαρακτηριζαν, και δεν ξερω αν τωρα οφειλονται στον ΕΣ ή στην...ζεστη, αλλα μπορω να πω οτι με ενοχλουν.

Το κυριοτερο απο ολα ειναι οτι με πιανουν φοβερες μεταπτωσεις στην διαθεση μου. Πηγαμε ας πουμε τις προαλλες να δουμε το Bruno και στην αιθουσα ηταν αρκετες οι φορες που γελασα, ενω παντα ειχα ενα μονιμο χαμογελο στο στομα, οταν χαζευα τις αντιδρασεις των γυρω μου. Ε λοιπον, βγαινοντας απο την αιθουσα, ημουν λες και ειδα τα 21 γραμμαρια. Αμ το αλλο; Αναλογως με την μερα θελω ή δεν θελω να παω διακοπες. Απο την μια μου εχει λειψει η θαλασσα, απο την αλλη ομως βαριεμαι να ξεκουνησω απο το σπιτι μου. Πρωτη φορα με εχει πιασει τετοιo πραγμα, και με προβληματιζει.

To αλλο που με εχει εντυπωσιασει ειναι το ποσο μακρινα μου φαινονται τωρα ολα οσα ζουσα στο στρατοπεδο, ακομη και οι ανθρωποι με τους οποιους συναναστρεφομουν. Λειπω μια εβδομαδα και ειναι λες και δεν εχω ζησει τιποτα εκει μεσα. Με εχει πιασει μια φοβερη απαθεια, εδω και μια εβδομαδα δεν εχω παρει κανεναν ουτε ενα τηλεφωνο να δω πως ειναι βρε αδερφε, τιποτα. Λες και εχω ριξει μαυρη πετρα πισω μου, σαν το μυαλο μου να τα εχει απωθησει ολα αυτα αν οχι εξω απο το κεφαλι μου, τοτε σιγουρα σε μια πολυ στριμοκωλη γωνια αυτου. Ξερω οτι φευγοντας ειχα αφησει ελαχιστες εκκρεμοτητες πισω μου, τις οποιες αν ημουν μεσα θα ετρεχα για να τις καλυψω, και τωρα πολυ απλα...δεν τις θυμαμαι!

Απο την μια ειναι ο φανταρος, και απο την αλλη οι πολιτες φιλοι του. Τωρα, νιωθω οτι βρισκομαι ακριβως στην μεση των δυο αυτων πλευρων και τις ξερω καλα και τις δυο. Μπορω λοιπον με περισση βεβαιοτητα να καταλαβω και την πλευρα των πολιτων φιλων μου που αδιαφορουσαν για τα τεκταινομενα σε ενα στρατοπεδο. Απλα το λεω για να το ακουσει ο κυριος χοπκινς απο εδω, που καποια στιγμη ενιωθε οτι τον εχουν ξεχασει οι παντες. Θα ερθεις και εσυ σε αυτην την θεση, πιστεψε με, να εχεις μπουχτισει τοσο πολυ απο τον ΕΣ, που να μην θες ουτε την πυλη να δεις. Ποσο μαλλον να συζητησεις για αυτο ή οποιονδηποτε σου το θυμιζει.

Βεβαια, καποια καταλοιπα μου εχουν μεινει. Κοιταζομαι ας πουμε στον καθρεφτη και βλεπω την αξυρισια μου και φοβαμαι μην φαω καμια καμπανα :Ρ Το δε αλλο, τις προαλλες ημουν στο αστικο και σε καποια φαση μπηκε μεσα ενας ελεγκτης. Ε, η πρωτη μου σκεψη ηταν "ΕΦΟΔΟΣ!!!" και η επομενη να μου φυγει ενα πνιχτο γελιο με το γελοιο του ολου πραγματος :) Ακου "ΕΦΟΔΟΣ" :)))))))

Και φυσικα, αυτο που γουσταρω περισσοτερο απο ολα ειναι τα καθημερινα πραγματα. Μιλαμε για σαπισμα στον υπνο π.χ., οχι για αστεια. Δεν ειναι μονο η ποσοτητα, αλλα και η ποιοτητα του υπνου. Ή ας πουμε με εχει εντυπωσιασει η ευκολια με την οποια μπορω να παω τουαλετα την στιγμη που μου ερχεται και να κανω ΟΣΗ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΩΡΑ ΘΕΛΩ. Ζωαρα κανετε εσεις οι πολιτες τελικα :)))))

Αυτα για την ωρα... Θα τα λεμε ;)

6 σχολίασαν...:

dsquared είπε...

Αντε καλος πολιτης, και οταν λεμε καλος εννοω με μια καλη τυχη, και οταν λεω τυχη δεν εννοω νυφη, αλλα να καλοπερνας!
din

An-Lu είπε...

Καλό σάπισμα!!! Στην καλύτερη εποχή παίρνεις την άδεια ;-)

hopkins είπε...

Σε ότι αφορά τις ψυχολογικές μεταπτώσεις, καλώς ήρθες στον κόσμο μου. Και μιλάω για εμένα σε κανονικές συνθήκες και όχι στο στρατό. :Ρ Είδες πως είναι να είσαι λίγο μέσα στο μυαλό μου; :)
Για αυτό που λες, πως όλα σου φαίνονται μακρινά πια, θυμάσαι τι σου είχα πει σε μια από τις τελευταίες μας συναντήσεις στο στρατόπεδο; Πως την πρώτη κιόλας μέρα που θα είσαι στο σπίτι σου, θα έχεις ξεχάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό ο,τι ζούσες στο στρατό. Πως θα σου φαίνονται όλα πολύ μακρινά. Είδες που για άλλη μια φορά είχα δίκιο; Γεια σου ρε μεγάλε hopkins...!!! :P

Σοφία είπε...

Καλές διακοπές και με το καλό πολίτης!

Sourotiri είπε...

dsquared, καλοπερναω, καλοπερναω, dont worry ;)

An-Lu, θενξ ;) Και...οσον αφορα την εποχη, σιγουρα ειναι καλυτερα εξω απ'οτι μεσα!

Χοπκινς, αν καπως ετσι ειναι να ειμαι στο μυαλο σου, ειναι απλα φρικτα. Και ναι, το θυμαμαι που μου το ειχες πει :) Μεγαλες κουβεντες λεμε εμεις οι δυο :Ρ

Σοφακι, σε ευχαριστω πολυ!

AE (antidrastic-element) είπε...

DILADI "APOLYTHIKES"?!!!!!!!!!!!!!!!!!! =O