Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Job issues...

ΟΚ, ολοι νομιζω πως εχουμε ακουσει τους γονεις μας, οσο ακομη ζουμε στο προστατευμενο περιβαλλον που απολαμβανει ενας μαθητης ή φοιτητης, πως, "ο κοσμος ειναι σκληρος εκει εξω". Το ιδιο κι εγω λοιπον. Βεβαια, ειχα την ατυχια να βιωσω την σκληροτητα ακομη και τοτε, στα 15-16 μου, αλλα αυτο ειναι αλλου παπα ευαγγελιο.

Τον τελευταιο καιρο λοιπον, στον εργασιακο μου χωρο, εκανα ενα πειραμα: Προσπαθησα να αποστασιοποιηθω τελειως στο μυαλο μου απο ολους, να γινω ενας ουδετερος παρατηρητης και να ξεχασω τυχον συμπαθειες και αντιπαθειες που εχω προς τους ανθρωπους με τους οποιους συνδεομαστε επαγγελματικα [ιδιοκτητες του φροντιστηριου δηλαδη, και συναδελφοι]. Το αποτελεσμα που πηρα ειναι πως, ναι, κανενας δεν θα σου χαρισει τιποτα οσο φιλικα και αν σου συμπεριφερεται, και πως τεραστιο κομματι της ευθυνης το εχεις και εσυ. Εν πασει περιπτωσει, αν η συμπεριφορα σου ειναι νορμαλ στα επαγγελματικα πλαισια και αν κανεις καλα την δουλεια σου, δεν εχεις να φοβασαι και πολλα πραγματα. Αν μη τι αλλο, δεν μπορω παντα να τα ριχνω ολα στα "κακα αφεντικα" που "μας βαζουν να δουλευουμε υπο συνθηκες μεσαιωνα".

Παραδειγμα 1: Η φιλολογος "μορφη".

ΟΚ, εχω αναφερθει ξανα σε αυτην [και οχι μια, αλλα και δευτερη φορα], μονο που αυτην την φορα θα περιοριστω στην περιγραφη της επαγγελματικης της πορειας, οσο την εζησα. Ας την πουμε "Κουλα".

Με την "Κουλα" λοιπον, ημασταν συναδελφοι πριν 2 χρονια. Την ηξερα και απο πιο πριν, αλλα πολυ λιγο, δεν μπορουσα να φανταστω καν τι θα ακολουθουσε την χρονια που την ιδια μερα της εβδομαδας θα ειχαμε και οι δυο μαθημα.

Το πρωτο αξιοσημειωτο σκηνικο εγινε στα τελη του Δεκεμβρη. Ως ειθισται, στο τελευταιο μας μαθημα πριν τις γιορτες πληρωνομαστε τον Δεκεμβρη μαζι με το δωρο Χριστουγεννων. Για καποιον λογο που δεν ξερω, το..."κακο αφεντικο" δεν της εδωσε ολοκληρο το δωρο, αλλα το μισο. Η "Κουλα" διεπραξε το πρωτο λαθος με το να μην ξερει ποσα χρηματα δικαιουται να παρει. Το δευτερο λαθος ηταν οτι δεν μετρησε τα λεφτα με το που τα πηρε στα χερια της μπροστα στο αφεντικο. Αν εκανε αυτα τα δυο πραγματα, τοτε θα μπορουσε εκεινη την στιγμη να διευκρινισει το θεμα με το δωρο. Που στην τελικη αφηνω και ενα ποσοστο πιθανοτητας να εγινε και κατα λαθος.

Ανταυτου, η "Κουλα" πηρε τα λεφτα και τα εβαλε κατευθειαν στην τσαντα της. Στον γυρισμο μας αρχισε να σκεφτεται το ποσο επρεπε να παρει, και μαλιστα μου ζητησε και βοηθεια στις μαθηματικες πραξεις. Εκει διαπιστωσαμε πως οντως, λειπει ακριβως το μισο δωρο Χριστουγεννων. Της ειπα μια κουβεντα τοτε, που δεν την πηρε στα σοβαρα: "Αν ειναι να διευκρινισεις το θεμα ή να διαμαρτυρηθεις, καντο οσο πιο συντομα μπορεις, γιατι αν δεν το κανεις συντομα θα χασεις και το δικιο σου". Η "Κουλα", αντι να κανει αυτο το πραγμα, προτιμησε να περιμενει μεχρι τελη Γεναρη για να δει αν θα της εδιναν το υπολοιπο μισο δωρο τοτε, εικασια που την εβγαλε απο το μυαλο της φυσικα.

Ερχεται λοιπον και η πληρωμη στις αρχες Φεβρουαριου, πληρωνομαστε τον Γεναρη, και η "Κουλα" φυσικα, δεν παιρνει το αλλο μισο του δωρου Χριστουγεννων. Εχουν ηδη περασει 5-6 εβδομαδες απο την απωλεια του μισου δωρου, και για μενα ειναι ηδη αργα. Παρολαυτα, της λεω να παει στον ιδιοκτητη και να πει ο,τι ακριβως εγινε και σκεφτοταν: Οτι δηλαδη, τα Χριστουγεννα πηρε μισο δωρο και περιμενε μηπως το αλλο μισο το επαιρνε με την επομενη πληρωμη. Η απαντηση της ηταν οτι θα περιμενε να δει μηπως το... δωρο του Πασχα ηταν διπλασιο...!!!

Εν τω μεταξυ, μια φορα ειχα μαθημα με ενα τμημα που το ειχαμε κοινο με την "Κουλα". Εκεινη την μερα εκανα εγω μαθημα και το αμεσως επομενο διωρο το ειχε η "Κουλα". Ενω λοιπον εγραφα στον πινακα, ακουω να εκτυλισσεται ενας διαλογος μεταξυ των μαθητων για το επομενο τους διωρο με την "Κουλα". Για να μην μπω σε λεπτομερειες, διαπιστωσα πως οι μαθητες την ειχαν γραμμενη κανονικα, δεν την υπολογιζαν, την ειρωνευονταν με πολυ ασχημο τροπο, κτλ... Λιγες μερες μετα εμαθα πως η διοικηση εψαχνε καταμεσης της χρονιας αντικαταστατη για την "Κουλα", χωρις ομως να βρει καποιον [λογικο αλλωστε].

Ο καιρος μεχρι το δωρο του Πασχα περασε, και η "Κουλα" φυσικα εβραζε στο ζουμι της για το μισο δωρο Χριστουγεννων που της φαγανε. Σε καθε γυρισμο ειχα να ακουω ενα ατελειωτο μπινελικι προς τους ιδιοκτητες, ενω οταν ηταν μπροστα τους εκανε πως δεν συμβαινει τιποτα. Εκτος αυτου, ειχα παρατηρησει πως, απο μονη της, ειχε παραπαρει θαρρος απεναντι στους ιδιοκτητες και τους μιλουσε λες και ηταν φιλοι απο παλια.

Τελειωνει ο Μαρτιος, και η διοικηση μας ειπε πως θα μας πληρωσει στα μεσα του Απριλιου, πριν την μεγαλη εβδομαδα, ωστε να πληρωθουμε τον Μαρτιο, τις ωρες του Απριλιου και μαζι το δωρο Πασχα. Οντως, στο τελευταιο μας μαθημα πριν φυγουμε για διακοπες, πηγαινουμε στο φροντιστηριο με την προσμονη της πληρωμης. Εκεινη την ημερα εγινε και η εκρηξη της "Κουλας". Σε ενα κενο της λοιπον, και ενω τα παιδια εκαναν κανονικα μαθημα, πηγε και εξερραγη. Ολο το φροντιστηριο την ακουσε να ωρυεται για...το δωρο των Χριστουγεννων και ο,τι αλλο ειχε επινοησει στο μυαλο της. Φυσικα, μετα απο 4 μηνες, οι ιδιοκτητες δεν της αναγνωρισαν το δικιο της, της πληρωσαν κανονικα τα λεφτα της με το δωρο Πασχα, χωρις προσαυξηση με το μισο του δωρου Χριστουγεννων.

Λιγο καιρο μετα, και ενω τα πραγματα ειχαν ηρεμησει με την εκρηξη της, οι ιδιοκτητες ρωτησαν ολο το καθηγητικο προσωπικο αν θα συνεργαζομασταν μαζι και την επομενη χρονια. Η "Κουλα" λοιπον μας ειπε πως η απαντηση της ηταν θετικη, πραγμα που μου εκανε φοβερη εντυπωση και φυσικα την ρωτησα το λογικο, αν το εννοουσε. Μου ειπε πως απαντησε θετικα για να εχει την καβατζα της και οτι θα ψαξει και για αλλα φροντιστηρια. Οντως, οπως μας ειπε λιγο καιρο μετα, ειχε μοιρασει πολλα βιογραφικα σε ολη την ανατολικη μερια της πολης.

Δεν υπολογισε ομως πως ο ιδιοκτητης μας, δεν ηταν χθεσινος, μιας και ειχε περασει απο πολλα φροντιστηρια πριν ανοιξει το δικο του. Οπως ηταν πολυ λογικο, καποιοι απο τους παραληπτες των βιογραφικων της "Κουλας" τον πηραν τηλεφωνο για να τον ρωτησουν τι καπνο φουμαρει. Ο ιδιοκτητης μας λοιπον διαπιστωσε πως, ενω η "Κουλα" ειχε δεσμευτει προφορικα για την συνεργασια της για την επομενη χρονια, ταυτοχρονα εψαχνε οχι σε ενα, αλλα σε πολλα ακομη φροντιστηρια.

Οταν λοιπον ηρθε η ωρα του καταμερισμου των ωρων για την επομενη χρονια, η "Κουλα" επεσε απο τις 22 ωρες/εβδομαδα στις 8, και αυτες δεν περιλαμβαναν κανενα τμημα πανελληνιων. Οπως ηταν λογικο, ο ιδιοκτητης μας δεν μπορουσε να στηριχτει πανω της και να της εμπιστευτει παιδια που θα εδιναν εξετασεις. Η "Κουλα" ειδε μονο την υποβαθμιση της, και, με περισση γενναιοδωρια, δεν θελησε να παρει ουτε αυτες τις 8 "ψωρο-ωρες". Οταν δε, ο ιδιοκτητης ζητησε απο μια αλλη συναδελφο (Ας την πουμε "Βουλα") να βρει καμια φιλολογο να καλυψει το κενο, η "Κουλα", εμμεσως πλην σαφως, ειπε στην "Βουλα" πως αν οντως εβρισκε αντικαταστατη της [και αρα, διευκολυνε τα "κακα αφεντικα"], θα ενοχλουταν παρα πολυ. Ετσι και εγινε. Εκτοτε της εχει κοψει την καλημερα.

Παραδειγμα δευτερο: Η "Βουλα" που λεγαμε ακριβως πριν.

Η "Βουλα" ειναι μια καθηγητρια υποδειγμα, κατα την γνωμη μου: Δινεται παρα πολυ στο μαθημα της, την ενδιαφερει οσο τιποτε να το κανει καλο, αγαπαει τα παιδια, νοιαζεται για το πως θα προοδευσουν, εχει φτιαξει πολυ καλες σημειωσεις, και εκτος ολων αυτων, ειναι και γαμω τα παιδια. Απο την πρωτη στιγμη που την γνωρισα ηξερα πως ειχα απεναντι μου εναν ανθρωπο με τον οποιον μπορω να συνεννοηθω και να αναπτυξω και μια πολυ καλη φιλικη σχεση, περα απο την επαγγελματικη.

Εχει ομως ενα κακο: Δεν μπορει να πει ευκολα οχι, δεν γουσταρει να δημιουργει τριβες και, ακομη και αν καποιος τριτος θα ελεγε οτι σε μια διαφωνια η "Βουλα" εχει 100% δικιο, αυτη θα ψαξει να βρει το 5% στο οποιο εχει αδικο [οπως ας πουμε εγινε, στην προσπαθεια της "Κουλας" να της ριξει ενα καρο τυψεις οταν τα αφεντικα ζητησαν αντικαταστατη της].

Το μεγαλο της ατου ομως, ειναι οτι ειναι ενας παρα πολυ λογικος ανθρωπος. Ξερει να σταθμιζει τα γεγονοτα και να πραττει αναλογως, ποτε εν θερμω.

Η "Βουλα" λοιπον φετος, περναει μια πολυ δυσκολη επαγγελματικα χρονια. Και αυτο οχι γιατι την εχει υποβαθμισει κανεις, αλλα το ακριβως αντιθετο: Γαμιεται στην δουλεια. Ισως υπο τον φοβο μηπως δεν μπορεσει να ανταπεξελθει οικονομικα, δεν ξερω, συμφωνησε και πηρε παρα πολλες ωρες την εβδομαδα. Ελα ομως που, οι πολλες ωρες στο φροντιστηριο σημαινουν αντιστοιχα πολλες ωρες διορθωμα στο σπιτι... Εχει ξεσκιστει μιλαμε. Υπαρχουν μερες που διορθωνει ως τις 1.30 το βραδυ και ξυπναει στις 6.30 για να συνεχισει το διορθωμα, ωστε να προλαβει να ειναι συνεπης απεναντι στα παιδια. Σωστα αντιμετωπιζει την ολη κατασταση με το σκεπτικο πως "αν το παιδι εκανε μια φορα τον κοπο να γραψει μια ασκηση που εγω η ιδια του την εβαλα, δεν μπορω να του την γυρισω αδιορθωτη ή να κανω πως δεν την εφερε ποτε". Οταν ομως αυτο πρεπει να γινει για τριψηφιο αριθμο παιδιων, ε αντιλαμβανεστε πως δεν ειναι και το πιο ευκολο πραγμα στον κοσμο.

Εκτος ολων αυτων, τα αφεντικα της ζητουν αρκετα συχνα διαφορες διευκολυνσεις- εξυπηρετησεις. Η "Βουλα" δεν εχει πει οχι σε καμια, ειπαμε αλλωστε οτι δυσκολευεται να πει οχι, ακομη και οταν η εξυπηρετηση που ειναι να κανει βαινει ξεκαθαρα εις βαρος της.

Δεν την εχω ακουσει ομως ποτε να διαμαρτυρεται για "συνθηκες μεσαιωνα" ή για "καθεστως δουλείας", παροτι γνωριζω πως η δουλεια της [ειτε στο φροντιστηριο ή στο σπιτι] της αποσπαει κατα μεσο ορο 15 με 16 ωρες την μερα. ΚΑΙ τα Σαββατοκυριακα. Μιλαμε για εναν ανθρωπο που, αν πει οτι θα βγω σημερα να ξεσκασω ρε παιδι μου, ξερει οτι θα χασει χρονο απο τον υπνο της, γιατι το διορθωμα των γραπτων θα βρισκεται παντα στο γραφειο της να την περιμενει.

Αν μη τι αλλο, εχει αναγνωρισει την αδυναμια της να πει οχι, και κανει φιλοτιμες προσπαθειες να την διορθωσει. Τον τελευταιο καιρο εχει δει και η ιδια πως ενα "οχι" αποφερει καρπους, και πως, αν το πεις ευγενικα, δεν χαλας και την καρδια σου και τις σχεσεις σου κανεναν. Και ισως αυτο ειναι το σημαντικοτερο μαθημα που εχει παρει ως τωρα, σημαντικοτερο ακομη και απο την εμπειρια που αποκταει με εκατονβαλε μαθητες.

Παραδειγμα τριτο: Ο "Λακης".

Ο "Λακης" ειναι ενας ανθρωπος που στην επαγγελματικη μου πορεια ως τωρα τον εχω ως προτυπο οσον αφορα την συμπεριφορα του απεναντι στην δουλεια του. Εχει καταφερει να διευκολυνει παρα πολυ τον εαυτο του. Παντα με το χαμογελο στο στομα, με την ευγενεια και με το σεις και με το σας φερνει τα πραγματα ακριβως εκει που τα θελει. Δεν κανει σχεδον καμια υποχωρηση, αλλα η λογικη του ειναι τετοια που δεν αφηνει περιθωρια σε κανεναν να τον αμφισβητησει. Δεν ειναι τυχαιο οτι ολοι, αφεντικα, συναδελφοι, μαθητες, δεν εχουν να πουν τιποτα κακο για αυτον και ο σεβασμος ειναι κατι που το εχει κερδισει με το σπαθι του.

Εχουμε π.χ. ραντεβου μια η ωρα για να παμε στο φροντιστηριο; Αν ο οδηγος δεν εχει ερθει μεχρι τις 1.15 ο "Λακης" φευγει απο το ραντεβου και χανει το μαθημα, θεωρωντας πως κανεις δεν μπορει να καταχραται τον χρονο του, ακομη και αν ειναι το ιδιο το αφεντικο. Αυτο το πραγμα, το να φυγει, εχει χρειαστει να το κανει μια φορα, και ακομη 2 φορες ηταν στα προθυρα. Το αποτελεσμα φυσικα ειναι πως, προστατευει τοσο πολυ την συνεπεια του, που κανεις δεν διανοειται να ειναι ασυνεπης απεναντι του. Κερδιζει ετσι πολυτιμα ψυχικα αποθεματα.

Στις δε ενημερωσεις γονεων, που η "γραμμη" ειναι παντα να λεμε τα πραγματα ωραιοποιημενα οσο γινεται, ακομη και αν προκειται για τον χειροτερο μαθητη εβερ, ο "Λακης" προτιμα να τα λεει οπως ειναι. Ποτε δεν χρησιμοποιει εστω και μια light αργκο, αλλα παντα λεει την γνωμη του. Το αφεντικο δεν εχει τολμησει ποτε να του κανει παρατηρηση για αυτο, γιατι ξερει οτι εχει δικιο.

Στο συμπαν που ζει ο "Λακης" ολα δουλευουν με μαθηματικη ακριβεια: μετραει τα παντα με λεπτομερεια (ακομη και αν ακουγεται χαζη η φραση "μου παιρνει ακριβως 17 λεπτα για να κανω την Χ αποσταση, και αντε αν εχει κινηση μου εχει τυχει να την κανω και σε 23 λεπτα"), συνυπολογιζοντας ολους τους ασταθμητους παραγοντες, και αυτο φυσικα, ειναι κατι που διευκολυνει πολλες καταστασεις. Το κυριοτερο ομως ειναι οτι, αν τυχει και γινει κατι που θα ειναι διαφορετικο απο την ρουτινα μας, θα φροντισει αφενος να σχηματοποιησει στο μυαλο του ακριβως με ποιον τροπο θα γινει ωστε να ειναι 100% αποτελεσματικο και αφετερου θα πει την γνωμη του σε ολους τους εμπλεκομενους ωστε να γινει ξεκαθαρο το...νεο πλανο.

Ε λοιπον, οσα πραγματα ο "Λακης" πηρε την πρωτοβουλια να τα φερει εις περας, ποτε δεν πηγαν στραβα. Και αυτο φυσικα, αφορα και το μαθημα του, στο οποιο ο ανθρωπος μπαινει στην ταξη και εχει στο μυαλο του ηδη ενα πλανο με το τι θα πει, πως θα το πει, που θα δωσει βαση, ποιες αποριες θα εχουν οι μαθητες, κτλ.

Δεν ειναι τυχαιο λοιπον που, απεναντι σε αυτον τον ανθρωπο δεν εχει τολμησει η "κακη εργοδοσια" να του κανει το παραμικρο.




Φυσικα, αντιλαμβανομαι πως υπαρχουν εργασιακοι τοποι που ολα αυτα που διεκδικει ενας εργαζομενος πηγαινουν στον βροντο. Αναγνωριζω πως το φροντιστηριο στο οποιο δουλευω, με τα καλα του και τα κακα του, δεν προσφερει και τις ιδανικοτερες συνθηκες δουλειας, αλλα σιγουρα προσφερει πολυ καλες συνθηκες δουλειας, αρκει να μην τις περιμενεις χαρισμα, ως μαννα εξ ουρανου. Δεν χρειαζεται να γινεις γλειφτης κανενος για να σε σεβαστει ή να σου δωσει τα οσα δικαιουσαι. Αρκει να εισαι σωστος επαγγελματιας και να κανεις σωστα την δουλεια σου. Τα υπολοιπα, μπορει να μην σου κατσουν μια, δυο, τρεις φορες, ε του πουστη, την τεταρτη θα σου κατσουν.

Και ισως αυτο ειναι απο τα πιο πολυτιμα μαθηματα που εχω παρει ως τωρα.

4 σχολίασαν...:

An-Lu είπε...

Ξέρεις τι κοινό έχουν η "Κούλα" και η "Βούλα"; Έλλειψη αυτοπεποίησης. Απλά στην κάθε μια εκφράζεται διαφορετικά!
Όσο για τον Λάκη, ομολογώ ότι κι εγώ στο Μπακού, λόγω πεζώ-δύο, χρονομετρώ τις αποστάσεις μου με προσέγγιση διλέπτου ;-)

mits είπε...

μ αρεσει ετσι οπως βλεπω τα πραματα επιτελους κι απο τη σκοπια των καθηγητων.
αν και εδωσα πανελληνιες το 2008 και εκτοτε οι καθηγητες που συναντω ειναι πολυ διαφορετικοι, ακομα θυμαμαι που ηταν δυσκολο να δουμε τους καθηγητες πρωτα σαν προσωπικοτητες και μετα σα καθηγητες.
σπανια σκεφτομασταν οτι ειναι ανθρωποι σαν κι εμας, με τις αρχες τους, τα πιστευω τους, αλλα και τις αδυναμιες τους.
οχι βεβαια οτι καναν και πολλοι απ αυτους προσπαθεια για να το καταλαβουμε.

sakidio είπε...

διδακτικό κείμενο. σε ευχαριστώ!

by cortlinux

milch-käfer είπε...

Ένα δύο
το Milch πάει σχολείο
δύο τρία
την τρως και είναι κρύα
τρία τέσσερα
κόψιμο σας έφερα
τέσσερα πέντε
το Milch θα χέσει λέτε;
πέντε έξι
ο κώλος του θα φέξει
έξι εφτά
θα κάνει 2 σκατά
εφτά οχτώ
το Milch θα κάνει κι άλλο σκατό
οχτώ εννιά
το Milch θα κάνει μια κλανιά
εννιά δέκα
το Milch θα χέσει την Ρεβέκα!