Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page eighteen: Τα Γιωτομπαλα.

Αφηστε τα αγαπητοι μου αναγνωστες. Τον τελευταιο καιρο, παρατηρωντας την κατασταση στο στρατοπεδο σχετικα με τους συφανταρους μου, μου ερχεται να αρχισω να γελαω και να βαραω το κεφαλι μου στον τοιχο ταυτοχρονα. Εχουμε γεμισει μαγκακια, αντρακια, βυσματα, "βυσματα" και κατα φαντασιαν ασθενεις.

Χαρακτηριστικο παραδειγμα: Ειναι απο μια φημισμενη περιοχη της Πελοποννησου [φημισμενη για το τι ανθρωπους και φυτα βγαζει] και 19 χρονων. Ειναι αοπλος, και εχει ιατροχαρτο για την μεση του. Λιγες μερες μετα την τοποθετηση μας στην μοναδα, ανελαβε το υπαιθριο κυλικειο. Εκτοτε ηταν προκλητικος. Κυκλοφορουσε μονιμως οπως να'ναι [απο ντυσιμο εννοω], και οταν μιλουσε σε συφανταρους του ηταν αγενεστατος. Μια φορα καποιος του εκανε ενα σχολιο για την συμπεριφορα του, και του απαντησε "προσεχε, μιλας σε αυτον που βλεπει τον διοικητη καθε μερα" [επειδη του πηγαινει καφε].

Καποια στιγμη προχθες ομως ο υπευθυνος του κυλικειου δοκιμασε ενα αλλο παλικαρι. Και ο δευτερος του εκανε περισσοτερο απο οτι ο πρωτος. Πιο γρηγορος, πιο σοβαρος, πιο ευγενικος, εκανε και καλυτερο καφε βρε αδερφακι μου. Και ετσι εδιωξε αυτον που "πηγαινει καθε μερα καφε στον διοικητη". Την μερα που τον εδιωξαν, ετυχε να τον δω. Μιλαμε εμεινα αναυδος. Το τι ακουσα δεν περιγραφεται. Εν ολιγοις, μου ειπε πως οι επομενες κινησεις του θα ειναι οι εξης:

-Μετα το ΣΚ θα απαιτησει [!] αδεια απο τον ιδιο τον διοικητη,
-Αν δεν του την δωσουν θα παει στο νοσοκομειο να παρει αναρρωτικη,
-Αν δεν του την δωσουν θα βαλει "τα μεγαλα μεσα" για να παει να υπηρετησει στην Πελοποννησο,
-Αλλα αοπλες υπηρεσιες δεν προκειται να κανει εδω. Ουτε μαγειρια [γιατι εχει προβλημα με την μεση του, αλλα το πως ηταν ορθιος τοσες ωρες στο κυλικειο δεν μας το λεει], ουτε θαλαμοφυλικια [γιατι του την δινουν].

Κατσε ρε φιλε, δηλαδη αν ειχες οντως τοσο χοντρο βυσμα, γιατι ηρθες εξαρχης τοσες εκατονταδες χιλιομετρα μακρια απο το σπιτι σου; Και σορρυ κιολας, αλλα πως το εννοεις αυτο το "εγω δεν κανω καμια υπηρεσια"; Οι αλλοι μαλακες ειναι; Μηπως απλα ξερεις οτι θα φας τα μουτρα σου και γαβγιζεις; Και μακαρι να τα φας, μεταξυ μας. Και θα τα φας.

Το πραγματικο βυσμα δεν φαινεται πουθενα. Δεν προκαλει κανεναν, απλα, οταν χρειαστει θα κανει μια κληση απο το τηλεφωνο του. Ξερω παιδι που ημασταν μαζι στο κεντρο εκπαιδευσης, μαζι και εδω, δηλαδη ειμαστε συφανταροι σχεδον 3 μηνες, και μολις προχθες μου εκμυστηρευτηκε οτι στην μοναδα που ηρθαμε, αυτος ηρθε συστημενος. Και μιλαμε και τα σκοπετα του βαραει κανονικοτατα, και στο γραφειο τρεχει σαν πουστης, και κιχ δεν εχει βγαλει. Αλλα ξερει πως αν γινει μια μαλακια, θα την εχει καθαρη.

Και ερχομαστε στους κατα φαντασιαν ασθενεις. Καλα μιλαμε αυτοι ειναι οι πιο εκνευριστικοι απο ολους. Οπως για παραδειγμα αυτος που "πηγαινε καθε μερα καφε στον διοικητη". Το παιδι λεει οτι εχει προβλημα με την μεση του. ΟΚ ρε παιδι μου, μπορει να εχει προβλημα. Αλλα πως βγαινει ελευθερος εξαρτυσης ρε πουστη μου; [Για οσους δεν γνωριζουν, εξαρτυση ειναι μια μαλακια που φορουν οι φανταροι οταν κανουν υπηρεσια και για τους αοπλους ζυγιζει 100-200 γραμμαρια, μιας και δεν εχει θηκες για πυρομαχικα και ξιφολογχη]. "Το παραμικρο βαρος απαγορευεται, ΕΙΠΕ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ". Και ρωταω εγω τωρα. Αμα εχει κρυο βρε μαλακα δεν θα βαλεις μπουφαν; Αμα παρεις αδεια βρε γιωτομπαλο δεν θα κουβαλησεις τις βαλιτσες σου; Ειπαμε, οσο μπορουμε να εχουμε ενα γιωτοχαρτο για να αποφευγουμε καποια πραγματα, αλλα οχι και ετσι.

Αλλος κατα φαντασιαν ασθενης υποστηριζει οτι "κανονικα εγω ημουν για Ι5 [δηλαδη να μην ερθει καθολου στρατο], αλλα επειδη ειμαι φιλοτιμο παιδι ηρθα". Ε ωραια. Και τι μας πρηζεις τα αρχιδια βρε κεφτε; Αμα "κανονικα ησουν για Ι5", ας το επαιρνες. Απο την στιγμη που βγηκες Ι4 και δεν κυνηγησες αυτο να αλλαξει, μην μας τα πρηζεις. Δεν εισαι φιλοτιμος, μαλακας εισαι.

Ξερω παιδια που σωματικα εχουν υποφερει, και δεν πανε στον γιατρο για να μην βγουν ελευθεροι υπηρεσιας και χασουν την εξοδο τους. Και εχεις τα γιωτομπαλα απο την αλλη, να σου ζαλιζουν τον ερωτα. Κι εγω Ι4 ειμαι ρε παιδια, αλλα δεν εχω αποφυγει ουτε μια υπηρεσια, ουτε απειλω κανεναν επειδη με πρηξαν μεχρι να μου δωσουν αδεια.

Τελικα, οπως και ο αγαμητος, και το γιωτομπαλο ειναι ιδιοτητα του χαρακτηρα. Ειναι ψυχολογικο ρε παιδι μου πως το λενε. Γιωτομπαλο δεν ειναι αυτος που εχει καποιο προβλημα υγειας και ειναι αοπλος. Γιωτομπαλο ειναι αυτος που ενω δεν εχει κανενα σοβαρο προβλημα υγειας, το παιζει παναγιτσα καημενη και εκβιαζουσα ψυχολογικα.

Τα ειπα και ξαλαφρωσα.

Στα δικα μου νεοτερα τωρα:

Ω ναι, χθες εκτελεσα την πρωτη μου υπηρεσια ως γρ.υπ, και η αδεια εγκριθηκε. Δευτερα μεσημερι αναχωρω για την Θεσσαλονικη :)))))

Μονο που ειμαι γενικα πτωμα και δεν μπορω να εκφρασω την χαρα μου γαμωτο. Δεν γαμιεται, ξερω πως με το που θα πατησω το ποδι μου στην Θεσσαλονικη, θα νιωσω αλλος ανθρωπος. Θα λεω παλι τις μαλακιες μου [ρε, εντος στρατοπεδου ειμαι πολυ πιο σοβαρος, ειδες τι σου κανει μια στολη], θα ξαναντυθω φοιτητης για να παω να δωσω τα μαθηματακια μου, θα πιω τους καφεδες μου με φιλους που εχω κατι μηνες να τους δω, και καπως ετσι θα περασουν δεκα μερες. Αντε να δω τι θα βρω οταν θα γυρισω πισω :)

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page seventeen: Κυλουν οι μερες, χυμα σκεφτομαι και χυμα γραφω.

Σαν να εχω καιρο να γραψω, τι λετε;

Oh well, για να συνεχισω το θεμα της προηγουμενης "σελιδας" του ημερολογιου μου, τα πραγματα με τον Αρχι[δι]λοχια πηγαν καπως ετσι:

Παω την επομενη μερα στο γραφειο, και ο "μεγαλος" εχει φυγει με αδεια. Την πουτανα μου μεσα δηλαδη. Παω λοιπον στον αλλον "μεγαλο". Του εξηγω χωρις καμια σαλτσα το τι εχει γινει, και η απαντηση του ειναι ο,τι περιμενα:

-Για να μην τον παρω εγω τηλεφωνο [με αγριο υφος], πες στον Αξκο του γραφειου να τον παρει αυτος. Και να του μεταφερει οτι ειναι εντολη μου. Γεια σου.

Ετσι και εγινε. Αν κρινω εκ του αποτελεσματος, ο αρχιδιλοχιας εφαγε καλο κραξιμο.

Ελα ομως που την προηγουμενη Παρασκευη βγηκαν οι υπηρεσιες. Γενικα, οταν βγαινουν οι υπηρεσιες της Παρασκευης ειμαστε ολοι σε μια μεγαλη αγωνια, γιατι δεν βγαινουν μονο για την Παρασκευη αλλα και για ολο το ΣΚ. Δεδομενου λοιπον οτι το ΣΚ οι εξοδοι ειναι τεραστιες [απο τις 12 και τις 11 το πρωι αντιστοιχα], αν εισαι εξοδουχος, εισαι και γαμω.

Ωπα, σκεφτομαι πριν βγουν οι υπηρεσιες. Αν δεν μπορω να ειμαι υπηρεσια εργασιμες μερες και ωρες, θα με χωσει το ΣΚ. Σκατα, και ειχα μεγαλεπηβολα πλανα για το ενδεχομενο της εξοδου...

Και ο μπασταρδος, μου δινει το νουμερο εκεινο του Σαββατου που με βγαζει εξοδουχο την Κυριακη απο τις 3 η ωρα, πραγμα που δεν με βολευε καθολου για τα μεγαλεπηβολα πλανα που λεγαμε. Και ηταν το 3ο συνεχομενο ΣΚ που δεν θα εβγαινα εξοδουχος απο νωρις. Εν πασει περιπτωσει, ανταλλαξα το τριωρο της Κυριακης και το εκανα Σαββατο με ενα αλλο παιδι, οποτε μικρο το κακο. Τα μεγαλεπηβολα πλανα εγιναν πραγματικοτητα, ασχετα αν ηθελα κι αλλο :)

Η Δευτερα [προχθες] ηταν μια διαφορετικη μερα. Ο αρχιδιλοχιας εφυγε με αδεια και ο αντικαταστατης του ειναι ενας ανθρωπος χρυσος. Καταρχην, οταν του μιλας σε ακουει. Σε ακουει γαμωτο! Για καποιες μερες, θα ειμαστε ανθρωπινα, τουλαχιστον.

Χθες ομως εσκασε μια βομβα, ευχαριστη για μενα.

Ας τα παρουμε απο την αρχη.

Περα απο τις σκοπιες και τα θαλαμοφυλικια, υπαρχει και μια υπηρεσια που λεγεται "Γραφεας Υπηρεσιας" [στο εξης γρ.υπ]. Για αυτην την υπηρεσια επιλεγονται 3 ατομα. Καθε μερα μενει ο ενας μεσα ως γραφεας του ΑΥΔΜ, και οι αλλοι δυο εξοδουχοι. Οχι ασχημα, ε;

Οταν εφτασα στην μοναδα, οι γρ.υπ. ηταν ηδη 3. Ο ενας ομως φευγει με μεταθεση, και ετσι εψαχναν αντικαταστατη του. Επιλεχτηκαν δυο τελικοι υποψηφιοι, ενας εκ των οποιων εγω. Για να μην τα πολυλογω, πηραμε και οι 2 την θεση εξ ημισειας, για αρχη. Επειδη ομως απο τους αλλους 2 παλιους γρ.υπ. και οι 2 ειναι υποψηφιοι για μεταθεση, σε λιγο καιρο φανταζομαι πως η θεση θα μου ανηκει ολοκληρωτικα. Αυριο θα εχουμε την τελικη αποφαση.

Σε περιπτωση που τα πραγματα πανε καλα, ακομη κι οταν γυρισει ο αρχιδιλοχιας δεν θα μπορει να με κουνησει με τιποτα. Ειδαλλως, θα εχουμε καθε μερα πολεμο.

Στο μεταξυ, στο γραφειο που απασχολουμαι παραλληλα με του "μεγαλου", αντιμετωπιζω ενα τοσο δα προβληματακι. Ο προισταμενος μου εχει ενα ζητημα με την πολλη δουλεια. Οταν πεφτει πολλη δουλεια λοιπον, ψιλοπανικοβαλλεται, και δεν μου εξηγει καλα τι θελει απο μενα να κανω. Ετσι σημερα, πηγα για φωτοτυπιες 3 φορες για το ιδιο εντυπο, επεξεργαστηκα 4 φορες τα ιδια εγγραφα, βαρεσα σφραγιδες χωρις τελος [πεστα απο την αρχη ρε ανθρωπε να τελειωνουμε], κτλ. Αλλα ειναι καλος, φαινεται να μου εχει εμπιστοσυνη και μαλλον θα τα παμε καλα.

Ο δε "μεγαλος" φαινεται να με εμπιστευεται ολο και περισσοτερο. Προχθες μου ανεθεσε μια δουλεια που "δεν θα την τελειωσεις μεχρι σημερα, εχεις και αυριο", που "απαγορευεται το μπλανκο, αν κανεις λαθος πας ξανα απο την αρχη", κτλ. Την δουλεια την τελειωσα 1 ωρα πριν σχολασουμε, και εβγαλα πολλα συμπερασματα απο την φατσα του οταν τα ελεγξε για "τυχον λαθη".

Το μονο που με ανησυχει ειναι τα λογια του αρχιλοχια στο κεντρο, ο οποιος οταν με αποχαιρετησε μου ειπε πως στον στρατο, οταν σου αναθετουν 10 δουλειες, να κανω τις 9 γρηγορα, και την 10η με το πασο μου, αν οχι καθολου. Ειδαλλως μου ειπε, την επομενη φορα θα σου βαλουν 20 δουλειες. Αι να δουμε...

Αυριο επισης θα κριθει και μια φοιτητικη που εχω ζητησει... Ενδιαφερουσα μερα η αυριανη.

Τα λεμε.

[Τωρα που το ξαναδιαβαζω, μαλλον προκειται για ενα απο τα πιο χυμα-σκεφτομαι-και-χυμα-γραφω ποστ του ημερολογιου ενος φανταρου. Λες να φταιει η αυπνια;]

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page sixteen: Το κλουβι με τον τρελο.

Ας εξηγησω πρωτα καποια πραγματα:

Σε καθε μοναδα υπαρχει ενας ανθρωπος που αποφασιζει για το ποιος θα κανει ποια υπηρεσια και ποτε, ποιος και αν θα παρει αδεια, ποιος θα βγει εξοδουχος, κτλ. Αυτος ο ανθρωπος ειναι συνηθως ο αρχιλοχιας ή επιλοχιας. Ο βαθμος του τον κατατασσει στην βαθμιδα των υπαξιωματικων, πραγμα που τον κανει ασημαντο για το ολο στρατιωτικο συστημα, αλλα ειναι ο νο.1 σημαντικος ανθρωπος για τους φανταρους. Σε μας, αρχιλοχιας ειναι ενας τρελος. Πραγματικα πιστευω πως αν αυτος ο ανθρωπος παει σε εναν ψυχιατρο, θα τον κλεισουν μεσα. Και δεν υπερβαλλω.

Σε καθε μοναδα επισης υπαρχει ενας διοικητης και ενας υποδιοικητης. Αυτοι συνηθως εχουν τον βαθμο του ταγματαρχη, του αντισυνταγματαρχη ή του συνταγματαρχη [σπανιοτερα]. Ο βαθμος τους ειναι ο μεγαλυτερος που υπαρχει μεσα στην μοναδα, και ως εκ τουτου, απαντες πρεπει να υπακουν στις εντολες τους, οχι μονο οι φανταροι.

Προσφατα τοποθετηθηκα σε γραφειο, με εντολη ενος εκ των δυο "μεγαλων". Παραλληλα, ειμαι και ο γραφεας ενος εκ των δυο. Γραφεας, κλαιν, μην φανταστειτε τιποτα, καφεδες και τοστακια πηγαινοφερνω. Η δε παραλληλη εντολη που δοθηκε, ηταν να μην μπαινω υπηρεσια τις εργασιμες μερες και ωρες. Αυτην την εντολη επρεπε να την μεταφερω στον αρχιλοχια μου.

Ασε ξερω τι σκεφτεσαι, κωλοβυσμα και τα σχετικα. Το αντιπαρερχομαι προς το παρον [βλεπε στο τελος του κειμενου]*.

Μεταφεροντας την εντολη στον αρχιλοχια, μου ειπε ενα ξερο "αυτο δεν γινεται", και με εδιωξε.

Την Παρασκευη λοιπον, ημουν στο γραφειο. Καποια στιγμη επρεπε να παρω τηλεφωνο ολους τους αρχιλοχιες της μοναδας για να τους πω οτι πρεπει να στειλουν ενα ατομο ο καθενας για μια δουλιτσα. Το τηλεφωνο μας ομως εχει ενα προβλημα με το καλωδιο, και που και που δεν κανει καλη επαφη. Δεν κοβεται η γραμμη, απλα χανεται η επικοινωνια.

Μιλωντας λοιπον με τον αρχιλοχια μου, του λεω να στειλει ενα ατομο και μου λεει "ελα εσυ". Εκεινη την στιγμη, σπαει ο διαολος το ποδαρι του, χανεται η γραμμη, προσπαθω να τον ακουσω παιζοντας με το καλωδιο, μου αρπαζει το ακουστικο ο προισταμενος μου, προσπαθει και αυτος να μιλησει, δεν μπορει και το κλεινει. Κρατηστε το αυτο. Τελικα, πηγαινω εγω εκει για να τελειωσουμε την δουλιτσα που λεγαμε.

Γυρω στις 3 με διωχνουν απο το γραφειο, και παω στον λοχο, οπου και εχουν ανακοινωθει οι υπηρεσιες του ΠΣΚ. Αντιλαμβανομαι οτι,μεταξυ αλλων, μου εχει δωσει θαλαμοφυλικι την Κυριακη [σημερα], το οποιο ομως περιλαμβανει και ενα 12-3 το μεσημερι της Δευτερας. Ουπς, εργασιμη μερα και ωρα. Παω να του θυμισω την εντολη του "μεγαλου".

Και τον βλεπω, εν εξαλλω καταστασει να μου λεει πως αν του ξανακλεισω το τηλεφωνο στα μουτρα θα ερθει και θα μας καψει ζωντανους εκει μεσα [!], οτι θελει να ερθει ο ιδιος ο "μεγαλος" να του πει την εντολη αυτη, και φυσικα, δεν ακουει τιποτα ουτε ως προς το τι εγινε με το τηλεφωνο, ουτε για την υπηρεσια. Φευγω με την διαθεση στα πατωματα.

Προσπαθω να σκεφτω τροπους για να αποφυγω την υπηρεσια της Κυριακης, που τελειωνει Δευτερα μεσημερι. Και αλλαζω την υπηρεσια με το παιδι που ειχε την ιδια υπηρεσια το Σαββατο, που τελειωνε Κυριακη μεσημερι. Ενημερωνω και τον ΑΥΔΜ, και το οργανο υπηρεσιας, και ολα καλα. Σημερα, θα ημουν εξοδουχος μετα τις 3 που θα τελειωνα την υπηρεσια μου, και την Δευτερα θα παω στο γραφειο κανονικοτατα.

Σημερα λοιπον το πρωι, με καλει ενας γραφεας στο γραφειο για να τον βοηθησω σε κατι. Και εκει που καθομασταν στο γραφειο, σκαει μυτη ο αρχιλοχιας μου, και ωρυωμενος γιατι "καθομαι εκει", με στελνει πισω στον λοχο. Χωρις να εχουμε κατι συγκεκριμενο να κανουμε. Ηθελε απλα να φυγω απο εκει. Γυριζω στον λοχο και ψωλοβαραω κυριολεκτικα για 2 ωρες, αφηνοντας τον αλλον μονο του στο χαρτομανι. Ο δε αρχιλοχιας, μετα απο λιγο φευγει.

Και πως ριχνω μια ματια στις σημερινες υπηρεσιες, ανακαλυπτω πως, παρολο που εχω αλλαξει την σημερινη υπηρεσια με την χθεσινη και την εχω ηδη κανει, ειμαι και σημερα υπηρεσια!!! Τρεχω στον ΑΥΔΜ, και διαπιστωνουμε πως οι υπηρεσιες του λοχου μου λειπουν...!!! Ω ναι, εχω βασιμες υποψιες οτι ο αρχιλοχιας εκλεψε τις υπηρεσιες απο τον ΑΥΔΜ και τις αλλαξε με τις παλιες! Τελος παντων, το αλλαζουμε once again. Τα νευρα μου βεβαια ηδη κινουνται σε τεντωμενο σχοινι. Τελος καλο, ολα καλα, βγαινω εξοδουχος στις 3 και σας γραφω αυτο το ποστ.

Αυριο λοιπον, προβλεπεται εντονη μερα. Γιατι πολυ απλα θα παω και θα πω στον "μεγαλο" πως ο αρχιλοχιας θελει να παει ο ιδιος ο "μεγαλος" να του μεταφερει την εντολη του. Ετσι δεν μου ειπε; Πραγμα αρκετα υποτιμητικο, φανταζομαι. Ευχομαι ο "μεγαλος" να το παρει ετσι, και να του γαμησει τα ματια. Γιατι αλλιως, την εκατσα την βαρκα.

Αναρωτιομουν ενας "μεγαλος", ποιανου το μερος θα παρει σε μια συγκρουση μεταξυ του γραφεα του και του αρχιλοχια του. Και ρωτησα εναν παλιο. Η απαντηση που πηρα μου αρεσε παρα πολυ: "Αγορι μου, ενας διοικητης ή ενας υποδιοικητης ενα μερος παιρνουν μονο: το δικο τους".

Αυριο θα δειξει λοιπον.

*Παρεμπιπτοντως, μου φαινεται πολυ υποκριτικη η σταση καποιων που κραζουν καποιον ως βυσμα, ενω θα εκαναν τα παντα για να ειναι στην θεση του. Και πιστευω πως το 95% των φανταρων πολυ θα ηθελαν να εχουν ενα βυσμα για να χωθουν καπου. Εφοσον το παιχνιδι παιζεται με τον εναν και μοναδικο ορο "η ησυχια μου ειναι η φασαρια σου", ετσι θα το παιξουμε λοιπον. Και ο,τι γινει.

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page fifteen: Μου αλλαξαν την εμφανιση και οχι την καρδια μου.

Το παρακατω κειμενο γραφτηκε τα ξημερωματα της 14ης Ιανουαριου, κατα την διαρκεια ενος ατελειωτου [ελεω νυστας] θαλαμοφυλικιου.

Τελικα, ο στρατος ειναι ενα κομματι της κοινωνιας που μοιαζει εντελως αποκομμενο απο αυτην πολλες φορες. Σκεψου το λιγο σαν ενα μοναστηρι:

Ενας οργανισμος που εχει τα δικα του κομματια γης διασπαρτα σε ολη την χωρα. Μεσα σε αυτα τα κομματα γης, διασπαρτα κτιρια με ταμπελες να δηλωνουν τον ρολο του καθενος: "1ος, 2ος, 3ος ΛΟΧΟΣ", "ΚΨΜ", Εστιατορια", "Μαγειρια", "Διοικητηριο", "Ιατρειο", και παει λεγοντας.

Στις ταξεις του απασχολει χιλιαδες κοσμο, αλλους τζαμπα και βερεσε και αλλους με μισθο. Η (καθολου) παραγωγικη διαδικασια μοιαζει με μελισσι. Αν το δεις απο ψηλα, θα δεις οτι ολοι κανουν κατι συγκεκριμενο. Ο θαλαμοφυλακας ξυπναει τους σκοπους, τους δινει οπλα, αυτοι με την σειρα τους πανε με τον δεκανεα αλλαγης και αλλαζουν τους προηγουμενους, οι οποιοι γυριζουν στον θαλαμο, δινουν τα οπλα στον θαλαμοφυλακα, του λενε ποτε να τους ξαναξυπνησει, κτλ. Τα δε περιπολα κοβουν βολτες γυρω γυρω για να δουν οτι οντως ολα ειναι ΟΚ, ενω που και που σκαει και καμια εφοδος απο ανωτερους για να βεβαιωθουν και αυτοι με την σειρα τους οτι ολα δουλευουν ρολοι. Το πρωι ξυπνανε ολοι, καθαριζουν [λεμε τωρα] τον χωρο τους, μαζευονται για αναφορα και μετα τρεχουν. Αλλοι για εκπαιδευση, αλλοι στα γραφεια, κτλ. Γυρω στις 2 εχει φαγητο, λιγη ξεκουραση και μια απο τα ιδια.

Που και που, καποιοι απο τους στρατιωτες βγαζουν την στολη που ειναι υποχρεωμενοι να φορανε και βαζουν τα δικα τους ρουχα. Βγαινουν απο το κομματι αυτο της γης με ενα μικρο χαρτακι, πηγαινουν την βολτα τους, και το θεωρουν μεγαλη υποθεση αυτο. Βεβαια, στην βολτα τους συναντουν και καποια εμποδια, μιας και σε καποια μαγαζια δεν ειναι επιθυμητοι. Εχω δει ταμπελα "απαγορευεται η εισοδος σε φανταρους και ΕΠΟΠ", και εχω δει αντροπαρεα να τρωει πορτα στις 8 το απογευμα. Μαλλον μια παρεα 4-5 μαντραχαλαδων που δεν εχει κανεναν ακουρευτο και αξυριστο κανει μπαμ περι τινος προκειται. Η δε υποχρεωση να γυρισεις πισω σε αποκαρδιωνει τελειως. Ειδικα αν στην εξοδο σου εχεις δει και κανεναν δικο σου ανθρωπο.

Οι δε μισθοφοροι του οργανισμου αυτου ζουν σε εναν δικο τους κοσμο. Εχουν πολυ καλο μισθο, πολυ καλη ασφαλιση, πολλα bonus και extras, πολλες αδειες, κτλ κτλ. Σκοπος τους ειναι να διοικουν τους αμισθους και εμμισθους εργατες τους, και τους δινεται απεριοριστη εξουσια για να το κανουν αυτο. Σε πολλες περιπτωσεις ειναι τοσο ανικανοι, που παρολη την δυναμη τους, δεν καταφερνουν τιποτα.

Το ολο συστημα εχει και την δικια τους δικαιοσυνη και την δικια του αστυνομια. Οποτε μετρα:

Ιδιοκτησια γης, διοικηση, δικαιοσυνη, αστυνομια, εγκλειστους εργατες.

Που σκατα επαφιεται αυτος ο οργανισμος με τον εξω κοσμο, αφου δεν τον πιανει τιποτα;

Θα σου πω, αν και ξερεις. Παιρνει λεφτα απο τον εξω κοσμο, δανειζεται [=κλεβει ή εκμεταλλευεται την οικονομικη ανεχεια καποιων] ανθρωπους για ενα ψιχουλο [αυτο ειναι οι εξοδοι και οι αδειες για τους αμισθους], με ο,τι συνεπειες και αν εχει για το αντικειμενου του δανεισμου, και που και που σκοτωνει αλλους ανθρωπους απο καποιαν αλλη χωρα.

Στο ονομα της πατριδας,
του [δικου μας] Θεου,
της ασφαλειας,
της διαφυλαξης γραμμων στον χαρτη.

Καριοληδες, μου αλλαξαν την εμφανιση και οχι την καρδια μου.


Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page fourteen: Σταρχιδισμος.

Τελικα, ενα απο τα μεγαλα μαθηματα που παραδιδει απλοχερα ο ελληνικος στρατος ειναι το μαθημα του σταρχιδισμου. Το οποιο τιθεται με την μορφη μιας μεγαλης δοκιμασιας: αν καταφερεις και την αντεξεις, τοτε εισαι στην μια οχθη και κανεις κυρηγματα για το ποσο μαλακες ειναι καποιοι. Αν παλι σπασεις, εισαι στην αλλη οχθη και γινεσαι μεγαλος σταρχιδιστης.

Δεν εχει να κανει με το πως εισαι σαν ανθρωπος οταν μπαινεις. Μα θα μου πεις, σταρχιδιστες υπαρχουν και στην πολιτικη σου ζωη, και εκει ειναι μια δοκιμασια. Η μονη διαφορα ομως, ειναι πως στην πολιτικη σου ζωη ενα μερος των σταρχιδιστων το απομακρυνεις. Στην στρατιωτικη σου ζωη ομως αυτο δεν γινεται. Οι σταρχιδιστες θα ειναι εκει και την επομενη μερα. Και την μεθεπομενη.

Το δυσκολο ειναι να βλεπεις πως οι σταρχιδιστες παιρνουν καλα, πολυ καλα, πολυ καλυτερα απο σενα. Και ειναι ετσι δομημενο το ιεραρχικο συστημα που στην ουσια δεν τους πιανει τιποτα. Γιατι; Μα για τον απλουστατο λογο πως οι σταρχιδιστες δεν ειναι μονο στρατιωτες, αλλα και ανωτεροι.

Παραδειγμα νο.1: Καθε πρωι ανακοινωνονται 5-10 ονοματα για καθαριοτητες σε συγκεκριμενους τομεις. Ο Α λοιπον, εχει ας πουμε να σκουπισει τους θαλαμους. Και δεν το κανει. Παει ο υπευθυνος και του λεει να σκουπισει, και δεν του απανταει καν. Ποιος θα παρει την σκουπα; Ο κληρος πεφτει στον γενναιο. Και στον φιλοτιμο. Που εν προκειμενω γινεται μαλακας. Ετσι, ο μαλακας, θα χωθει να παρει την σκουπα ενω εχει μολις τελειωσει π.χ. απο τις τουαλετες, και για Χ λογους δεν θα αρνηθει. Την ωρα που θα σκουπιζει, ο σταρχιδιστης θα ειναι σε μια γωνια με αναμενο τσιγαρο, θα πεταει την σταχτη κατω και θα λεει στον μαλακα να την σκουπισει.

Και εκεινη την ωρα τιθεται το εξης διλλημα, στο μυαλο του μαλακα: Να γινω κι εγω σταρχιδιστης ή να μην γινω; Την πρωτη φορα μπορει να το αποκρουσει μετα βδελυγμιας. Οχι, εγω δεν θα γινω γαιδουρι οπως αυτος ο καραγκιοζης, καποιος πρεπει να κανει τις καθαριοτητες, αν δεν τις κανει κανεις θα πεθανουμε απο την βρωμα εδω μεσα. Την δευτερη φορα θα το σκεφτει λιγο παραπανω: Κατσε ρε πουστη μου, δηλαδη εγω τι ειμαι να σκουπιζω και αυτος να καθεται και να με προκαλει; Την τριτη φορα ειτε θα προκληθει θερμο επεισοδιο μεταξυ του μαλακα και του σταρχιδιστη ή ο μαλακας θα γινει και αυτος σταρχιδιστης. Αν ο μαλακας περασει και αυτον τον σκοπελο, τοτε θα ειναι ο αιωνιος αγγαρειομαχος.

Παραδειγμα νο.2: Στρατιωτης δεχεται εντολη απο εναν ανωτερο, ας τον πουμε λοχαγο. Η εντολη λεει π.χ. οτι καθε πρωι ο στρατιωτης θα πηγαινει στο γραφειο του λοχαγου γιατι αυτος τον θελει για γραφεα. Και ενα πρωινο, ενας αλλος ανωτερος, αλλα κατωτερος απο τον πρωτο, ας πουμε υπολοχαγος, δινει την εντολη στον στρατιωτη να μην παει στο γραφειο. Ο στρατιωτης εξηγει στον υπολοχαγο ωραια και καλα οτι ξερετε, ο λοχαγος [και ανωτερος και των δυο μας] με θελει στο γραφειο του, αλλα ο υπολοχαγος πεταει ενα ξερο "στα αρχιδια μου".
Τι πρεπει να κανει ο φανταρος λοιπον; Να παει στο γραφειο ακολουθωντας την παλια διαταγη του λοχαγου, ή να μην παει, ακολουθωντας την νεα διαταγη του υπολοχαγου; Και στις 2 περιπτωσεις, ειναι χαμενος. Αλλα ποιος θα ενδιαφερθει; Τοσο ο λοχαγος οσο και ο υπολοχαγος τα βλεπουν ολα ευθεια μπροστα τους, θελουν το Α πραγμα να γινει. Το παιζεις λοιπον κορωνα γραμματα. Και ο,τι γινει.

Παραδειγμα νο.3: Στρατιωτης αναλαμβανει το ΚΨΜ. Και στην πορεια θεωρει οτι εχει πιασει τον παπα απο τα αρχιδια. Δεν κατεβαινει ουτε σε αναφορες, ουτε σε εκπαιδευσεις, ουτε σε τιποτα, ακομη κι αν την ωρα της αναφορας το ΚΨΜ ειναι κλειστο, και αρα δεν εχει δουλεια, οποτε πρεπει να κατεβει. Και καθεται αραχτος στο κρεβατι του, βλεπει τους αλλους να τρεχουν να προλαβουν και τους κοροιδευει. Και κοροιδευει και αυτον που του λεει να κατεβει στην αναφορα. Απλα, δεν τον πιανει τιποτα. Πες μου, τι θα ηθελες πιο πολυ; Να εισαι και εσυ στην θεση του, ή να βρεθει καποιος να τον αρπαξει απο τα αυτια και να τον βγαλει εξω με τις κλωτσιες; Δυσκολο το ερωτημα.


Θα μου πεις, που κολλαω εγω σε ολα αυτα. Ω ναι, στην πρωτη περιπτωση ημουν ο "μαλακας" [και υποσχεθηκα στον εαυτο μου να ειναι για πρωτη και τελευταια φορα, και οντως, σημερα σκουπισα ο,τι μου ανατεθηκε και παρατησα την σκουπα αρνουμενος να καθαρισω την περιοχη του σταρχιδιστη], στην δευτερη περιπτωση ημουν ο στρατιωτης που δεχτηκε τις δυο αντιφατικες εντολες, και στην τριτη περιπτωση ευχομουν και τα δυο.

Και αναρωτιεμαι. Ρε πουστη μου, στην πολιτικη μου ζωη δεν ειμαι ετσι. Δεν ημουν και ουτε θελω να γινω σταρχιδιστης. Δεν ξερω για ποιον λογο, αλλα δεν μου παει, πως το λενε. Εχω μαθει να λειτουργω με την λογικη, και ολα αυτα τα πραγματα μονο λογικα δεν ειναι. Εχω μαθει οτι υπαρχει ενα υποτυπωδες συστημα επιβραβευσης και τιμωριας, ειτε η επιβραβευση ειναι ενα "ευχαριστω" απο καποιον, ειτε η τιμωρια ειναι ενα "αντε γαμησου" και ενα ωραιοτατο, κατακοκκινο, μεγαλοπρεπες Χ πανω στην μουρη καποιου απο μενα.

Αλλα θα μου πεις, περα απο τον μικροκοσμο μου, τα πραγματα λειτουργουν αλλιως. Για την ακριβεια, λειτουργουν ακριβως οπως προανεφερα. Υπαρχουν τα κοροιδα [aka φιλοτιμοι] και οι εξυπνακηδες [aka παρτακηδες].

Δεν με νοιαζει ρε. Θελω τον μικροκοσμο μου πισω.

Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page thirteen: Πρωτοχρονια εντος του στρατοπεδου.

Αυτο μαλιστα, ηταν once in a lifetime εμπειρια. Κατι που δεν το ζουν καν ολοι οσοι ειναι φανταροι. Πρωτοχρονια εντος του στρατοπεδου; Δεν ηταν τελικα και τοσο ασχημα οσο ακουγεται...

Οσοι ημασταν εξοδουχοι χθες [μεταξυ αυτων και εγω], μας ειπαν να γυρισουμε πισω 23.30 το βραδυ. Ετσι λοιπον, στις 23.30, και ενω το τυπικο προγραμμα προβλεπει υπνο στις 22.30, ολοι μαζευτηκαμε στον προθαλαμο. Οχι μονο απο τον λοχο μας, αλλα απο ολη την μοναδα. Αλλοι με πολιτικα, μιας και δεν ειχαν ακομη προλαβει να αλλαξουν, αλλοι με την παραλλαγη. Αμεσως σχηματιστηκαν πηγαδακια, τα αστειακια εδιναν και επαιρναν, περιμεναμε την ελευση του νεου ετους.

Καπου εκει, ο ΑΥΔΜ [αληθεια, τι σκατα σημαινει ΑΥΔΜ; Αξιωματικος Υπηρεσιας τα 2 πρωτα, τα 2 τελευταια ομως;] εβγαλε μερικα μπουκαλακια με κονιακ και μερικους κουραμπιεδες και μελομακαρονα [καλα μην φανταστειτε, ο,τι ειχε μεινει απο τα Χριστουγεννα, με ο,τι αυτο συνεπαγεται και για την ποιοτητα και για την ποσοτητα] και στηθηκε ενα μικρο αυτοσχεδιο παρτακι. Και να σου τσουγκρα τα πλαστικα ποτηρακια με το λιγο κονιακ, και να σου η αντιστροφη μετρηση, και να σου οι αγκαλιες και οι ευχες. Τα πυροτεχνηματα απο τον... εξω κοσμο φαινοντουσαν απο το στρατοπεδο, και εδωσαν ενα μικρο παρηγορο χρωμα στην αλλαγη του χρονου. Τα τηλεφωνα εδιναν και επαιρναν, ενω οι σκοποι και τα περιπολα που εκεινη την ωρα ηταν εξω ευχοντουσαν καλη χρονια μεσα απο τους ασυρματους. Μεταξυ αλλων, πηρα και 2 φιλους μου τηλεφωνο οι οποιοι εκεινη την στιγμη εκαναν το 12-2, την πρωτη υπηρεσια της χρονιας. Κανεις τους δεν ακουστηκε στεναχωρημενος. Οι περισσοτεροι εμειναν ξυπνιοι ως τις 2-3, εγω γυρω στη 1 την εκανα και κοιμηθηκα. Εξαλλου, ο οργανισμος μου για μεχρι εκει ειναι.

Μα θα μου πεις, δεν θα ηθελες να κανεις αλλαγη του χρονου με καποιους δικους σου ανθρωπους;

Ξερεις τι;

Ναι, θα ηθελα.

Αλλα δεν χαθηκε και ο κοσμος. Καποιοι απο τους συφανταρους θεωρουνται ηδη δικοι μου ανθρωποι στο κατω-κατω. Μοιραστηκαμε την αλλαγη του χρονου μαζι, ευχηθηκαμε ο ενας στον αλλον, και οι πραγματικες ευχες φαινονται.

Σημερα το πρωι, ξημερωσε μια διαφορετικη μερα. Περα απο τα πραγματα που γινονται ουτως η αλλως, ειχαμε και την μαζωξη μας στο ΚΨΜ για την κοπη της πιτας, στην οποια οποιος τυχαινε το φλουρι επαιρνε και μια 5αρα τιμητικη για να εχει να το θυμαται. Και ρε γαμωτο, το πετυχε ο επομενος απο μενα :Ρ. Μας εδωσαν και δωρακι, συμβαλλοντας στο γιορτινο κλιμα:). Τελειωσε η κοπη της πιτας, εφυγαν ολοι οι αστερατοι και εμεις γυρισαμε στους συνηθισμενους, χυμειωδεις ρυθμους μας. Αξυριστοι, αγυαλιστοι, ατημελητοι, στα αρχιδια μας. Το δε μεσημεριανο ειχε τηγανια με πατατες και επιδορπιο... μους σοκολατας.

Χλιδη μιλαμε, χλιδη.

Σιγουρα κατι που θα θυμαμαι για πολυ καιρο. Γιατι η χθεσινη βραδια μου εδειξε πως μπορει να εισαι στου διαολου το κερατο χωρις την θεληση σου, αλλα με λιγη καλη διαθεση, ενας κουραμπιες, ενα μελομακαρονο και μισο πλαστικο ποτηρακι κονιακ μπορει να ειναι αρκετα για να νιωσεις καλα. Οχι καλυτερα, καλα.

Και του χρονου με υγεια :)

Καλη χρονια σε ολους λοιπον :) Εμαθα και για καποιους κοντινους ανθρωπους μερικα πολυ ευχαριστα νεα που μου εφτιαξαν ακομη περισσοτερο την διαθεση :) Ο,τι επιθυμειτε ρε :)