Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009

Αγαπητε 17χρονε,

Ωστε λοιπον, "αυτη ειναι η χρονια σου". "Ετσι θα ειναι", σκεφτεσαι, για να στο λενε ολοι γυρω σου. Αυτην την στιγμη, ειναι τελη Ιουλιου και μετρας μερες μεχρι να αρχισει η τελευταια σου χρονια στο σχολειο. Το μονο που σκεφτεσαι ειναι η πιεση που θα φας κατακεφαλα. Θελεις δεν θελεις, οι γονεις σου και ολο σου το σοι, καθως και οι καθηγητες σου περιμενουν πολλα πραγματα απο σενα. Θελουν οπωσδηποτε να σε δουν να περνας σε μια σχολη. Για αυτο αλλωστε σου εχουν φορτωσει το προγραμμα σου, πληρωνοντας μερικες χιλιαδες ευρω σε φροντιστηρια ή σε ιδιαιτεραδες. Εσυ, το μονο που σκεφτεσαι, ειναι να περασει γρηγορα αυτη η χρονια. Ισως εχεις βαλει καποιον στοχο, ισως και οχι. Ομως σιγουρα καπου στο πισω μερος του μυαλου σου ειναι το καλοκαιρι της επομενης χρονιας, το καλοκαιρι της ενηλικιωσης σου [καλα, εδω που τα λεμε, μπορει να εχεις "ενηλικιωθει" ηδη σε καποια θεματα :Ρ].

Πριν συνεχισεις να διαβαζεις, απαντησε μου σε μια ερωτηση:

Σε ελκυει η προοπτικη να περασεις σε καποια σχολη;

Αν ναι, τοτε μπορεις να συνεχισεις να διαβαζεις αυτο το κειμενο. Αν οχι, βρες κατι καλυτερο να κανεις. Internet ειναι, σιγουρα εχει πολλα πιο ενδιαφεροντα πραγματα εκει εξω :)




Υποθετω λοιπον πως, αφου διαβαζεις αυτες τις γραμμες, εισαι διατεθειμενος να κανεις την προσπαθεια σου για να περασεις καπου.

Σε βλεπω λιγο αγχωμενο, αγαπητε μου 17χρονε. Νιωθεις το αγνωστο να σε φοβιζει. Ολοι γυρω σου μιλανε για τις πανελληνιες και εσυ σκεφτεσαι τι εχει να γινει τον επομενο Μαϊο . Εφοσον θελεις να κανεις αυτην την προσπαθεια, φανταζομαι δεν θελεις να απογοητευσεις και ολους οσους σε στηριζουν. Και αυτο ειναι κατι που σε αγχωνει πιο πολυ. Η σκεψη της αποτυχιας στο μυαλο σου υπερισχυει της σκεψης της επιτυχιας, σωστα; "Και τι θα γινει αν δεν περασω/αν κανω καμια μαλακια/αν κατι παει στραβα;", ειναι μια αρκετα συχνη σου σκεψη.

Καταρχην, ρηλαξ. Οσο και αν θελουν οι γονεις σου να σου περασουν τα δικα τους, βαλε καλα στο μυαλο σου το εξης: Φετος, θα διαβασεις για σενα, θα προσπαθησεις για σενα, γιατι δικη σου ειναι η ζωη, δικο σου ειναι το μελλον, δικη σου ειναι η επιλογη για το τι θελεις να σπουδασεις. Τελεια και παυλα. Οι γονεις σου μπορει να σου λενε να διαβασεις γιατι εχουν δωσει εναν σκασμο λεφτα, αλλα εσενα αυτο δεν θα πρεπει να σε επηρεαζει. Αν θελεις να διαβασεις, θα διαβασεις για την παρτη σου: για κανεναν μπαμπα, καμμια μαμα, κανεναν θειο. Το κινητρο σου πηγαζει απο μεσα σου. Απλα, μπορει να μην το ξερεις ακομη.

Το αγχος σου ειναι υπαρκτο, αν μη τι αλλο. Σε καθε ευκαιρια, κανεις διαφορες ερωτησεις για τις πανελληνιες. Πολλες φορες ομως προτρεχεις. Ωπα, one thing at a time kid. Παμε, με την σειρα:

-Με αυτα και με εκεινα, μου εχει δημιουργηθει η αισθηση οτι φετος θα ειναι μια χρονια σκλαβιας. Απο τα οσα ακουω, νομιζω οτι θα πρεπει να διαβαζω 63526234634 ωρες την μερα. Ειναι δυνατον αυτο;

Λοιπον, κοιταξε: Τα παντα γινονται, αν μπορεσεις να κανεις εναν καλο καταμερισμο των ωρων που εχει η καθε μερα της εβδομαδας. Σε καθε περιπτωση, μην παραμελεις την ημερησια ξεκουραση σου, οσο αυτο γινεται. Θα σου προτεινα αν μπορεις, να χωρεσεις στο προγραμμα σου εναν μεσημεριανο 45λεπτο υπνο. Προσεξε ομως, οχι παραπανω! 45 λεπτα υπνου ειναι ακριβως οσα χρειαζεται ο οργανισμος σου για να τονωθει μεχρι το τελος της μερας. Αν κοιμηθεις παραπανω, θα πεσεις σε βαθυτερο υπνο, και θα ξυπνησεις σκατα.

Επισης, προσπαθησε την καθε ωρα διαβασματος σου να την σπασεις σε 50 λεπτα διαβασμα και 10 λεπτα διαλλειμα. Στο διαλλειμα σου, πηγαινε και ριξε λιγο νερο στα μουτρα σου, βγες στο μπαλκονι να παρεις λιγο καθαρο αερα, κανε και κανενα ντουζ αν προλαβαινεις. Οσον αφορα τα 50 λεπτα διαβασματος, φροντισε να ειναι διαβασμα και οχι πασαλειματα.

Κρατα σημειωσεις σε ο,τι δεν καταλαβαινεις, ετσι ωστε να ξεκαθαρισεις τα θολα σημεια οσο πιο γρηγορα γινεται με τον καθηγητη σου. Και προσπαθησε να μην σου αποσπαει την προσοχη τιποτα. Κινητα, pc, τηλεορασεις κτλ, καλο θα ειναι να ειναι εξαφανισμενα στο δωματιο που διαβαζεις. Λιγο μουσικουλα παντως, νομιζω κανει καλο :) [Αρκει να μην ειναι καμια μεταλλια :ΡΡ].

Επισης, ποτε μα ποτε μην παραλειπεις τον βραδινο σου υπνο. Μην κοιμηθεις ποτε λιγοτερο απο 7-8 ωρες. Ο βραδινος υπνος ειναι αυτος που θα σε κρατησει την επομενη μερα ορθιο. Και πιστεψε με, 7-8 ωρες βραδινου υπνου δεν αναπληρωνονται ουτε με 15 ωρες ημερησιου υπνου.

-Δηλαδη, κομμενες οι βολτες;

Οχι φυσικα. Εννοειται οτι θα βγαινεις και εξω με τους φιλους σου. Αν στο κοψουν και αυτο, κανε ο,τι περναει απο το χερι σου για να το διεκδικησεις. Καθε στιγμη μεσα στην μερα που βλεπεις οτι σου περισσευει [οσο λιγες και αν σου φαινονται], ειναι δικη σου, οπως φυσικα και το Σαββατοβραδο. Απλα φροντισε να κανεις πραγματα που σε κανουν να ξεσκας και μην βαραινεις το μυαλο σου παραπανω. Βγες εξω και περπατα, πανε και πιες κανεναν καφε, πηγαινε και κανε σεξ με τον φιλο/η/εαυτο σου, ακου μουσικη, αλλα μην μου πας και γινεις λιαρδα απο το ποτο, μην αποβλακωθεις σε κανεναν υπολογιστη οπως τωρα καλη ωρα, και προπαντος: απεφυγε καθε ειδους καυγα με γονεις, φιλους, γκομενους. Αν δεις οτι σε καμια περιπτωση δεν μπορεις να το αποφυγεις, τοτε τι να σου πω... Κανε ο,τι σε φωτισει :)

-Και τι γινεται οσον αφορα τα μαθηματα; Που να δωσω περισσοτερη βαση;

Θα ειμαι ειλικρινης μαζι σου. Το συστημα στο οποιο μπηκες και χορευεις, ειναι φοβερα βαθμοθηρικο. Ενας ειναι ο κανονας, οτι μερικες χιλιαδες μορια θα σου πουν που περνας. Αυτα τα μορια κυνηγας. Οποτε πολυ απλα, γαμησε τα ενδοσχολικα μαθηματα. Το ξερω οτι δεν ειναι και πολυ επικοδομητικο οσον αφορα την εκπαιδευση σου, αλλα αφου ετσι θελουν να χορεψεις, ετσι χορεψε.

Παμε στα πανελληνιως εξεταζομενα μαθηματα λοιπον: Εχεις τα τεσσερα της κατευθυνσης σου, την εκθεση, και το εκτο μαθημα, που συνηθως ειναι τα μαθηματικα ή η βιολογια γενικης παιδειας. Αν παλι θελεις και οικονομικες σχολες, εχεις και τις ΑΟΘ.

Καταρχην, ας αναγνωρισουμε οτι δεν εχουν ολα τα μαθηματα την ιδια ποσοτητα και τον ιδιο βαθμο δυσκολιας στην υλη τους. Αλλο πραγμα ειναι τα μαθηματικα κατευθυνσης, και αλλο η βιολογια γενικης, οπως και να το κανουμε.

Παρολαυτα, μην σκεφτεις ποτε να υποτιμησεις εστω και ενα μαθημα. ΟΚ, συμφωνω, τα μαθηματα με την λιγη και ευκολη υλη δεν εχουν τοσο... "κυρος" οσο τα παλουκια. Ομως, κοστιζουν σε μορια αν τα υποτιμησεις. Σου μιλαει ενας ανθρωπος ο οποιος ειχε γραψει 85/100 στα μαθηματικα κατευθυνσης και 75/100 στις ΑΟΔΕ και στην Αναπτυξη Εφαρμογων [τα συγχαρητηρια, μετα]. Ξερεις γιατι; Γιατι υποτιμησα τα 2 αυτα μαθηματα, λεγοντας "ελα μωρε, γαμησε το, βγαινει ευκολα" και αφηνα τις μερες να περνανε χωρις να αφομοιωνω την υλη οπως την αφομοιωνα στα μαθηματικα. Ισως, αν εγραφα κανενα 90ρι σε αυτα τα 2 μαθηματα να περνουσα και στην πρωτη μου επιλογη.

Για αυτο λοιπον, οσον αφορα τα πανελληνιως εξεταζομενα μαθηματα, μην αφησεις να περασει ουτε μια μερα που να μην εχεις δωσει το 100% της πνευματικης σου δυναμης σε ολα τα πανελληνιως εξεταζομενα μαθηματα. Μην σκεφτεσαι "ελα μωρε, εχω 8 μηνες μεχρι να δωσω εξετασεις, θα καλυψω τα κενα μου μετα", γιατι αφενος οι 8 μηνες θα γινουν 8 μερες πριν καν το παρεις χαμπαρι, και αφετερου γιατι το "μετα" ειναι για επαναληψη και οχι για να καλυψεις τα κενα σου. Ή τουλαχιστον, ετσι θα επρεπε να ειναι.

Εξαλλου, στις πανελληνιες δεν υπαρχει περιπτωση να πεσει κατι που να μην το εχεις διδαχτει. Βαλτο καλα στο μυαλο σου αυτο. Οταν το συνειδητοποιησεις, θα διαπιστωσεις οτι ενα βαρος θα εχει φυγει απο πανω σου. Για αυτο φροντισε οσα διδαχτεις, να τα μαθεις.

Επισης, μην ψαχνεις για "ΣΟΣ", ή "πιο πιθανα θεματα". Καθε θεμα μπορει να πεσει, ακομη και αν πιανει 5 μοναδες στις 100. Αν αφησεις εστω και ενα σημειο της υλης ακαλυπτο, παιρνεις ενα επικινδυνο ρισκο. Καλο ειναι να ξερεις ολη την υλη.

-Δεν μου λες, σκεφτομαι να μην παω 5μερη για να κατσω να διαβασω, τι λες;

Καλα, μαλακας εισαι; Το σκεφτηκες πολυ για να το πεις αυτο; Αν ο μονος λογος που δεν πας 5μερη ειναι "για να κατσεις να διαβασεις", σε διαβεβαιω οτι θα κανεις ενα πολυ μεγαλο λαθος.

Αφενος, η 5μερη ειναι κατι που θα σου μεινει για πολλα χρονια. Περα απο το οτι ειναι μια πολυ καλη ευκαιρια να τα γαμησεις ολα [αν πατε στην Ελλαδα] ή να ανοιξεις τους οριζοντες σου [αν πατε στο εξωτερικο]. Για σκεψου, 5 μερες ξενοιασιας ακριβως πριν τις εξετασεις σου! Νομιζω οτι ειναι απο τις πιο τονωτικες ανασες που θα μπορεσεις να εχεις.

Αφετερου, ας πουμε οτι καθεσαι σπιτι σου με σκοπο να διαβασεις. Να διαβασεις τι ρε φιλε; Ολα αυτα που θα επρεπε να εχεις διαβασει μηνες πριν; Ενω ταυτοχρονα θα σκεφτεσαι τι κανουν οι φιλοι σου και ποσο καλα θα περνανε;

Αν βεβαια οι λογοι που σε κρατανε μακρια απο την 5μερη ειναι αλλοι, οπως το οικονομικο, τοτε πολυ απλα παω πασο.

-Ακουω διαφορα πραγματα για τις σχολες και εχω μπερδευτει!

Κοιταξε, οι αποψεις ειναι σαν τις κωλοτρυπιδες: Ολοι εχουν απο μια. Μπορει οι γονεις σου να θελουν να σε δουν γιατρο, οι καθηγητες σου να νομιζουν οτι ταιριαζεις στη Νομικη και ο θειος σου να σου λεει "δηλωσε και πολιτικος μηχανικος, ειναι καλη σχολη". Γαμησε τους ολους. Μην ακους κανεναν. Φροντισε να ενημερωθεις για τις σχολες που μπορεις να περασεις απο την κατευθυνση σου: τι αντικειμενο εχουν, ποσα χρονια διαρκουν, που μπορεις να δουλεψεις, κτλ. Κανε και κανενα ψαξιμο στο internet. Μετα, ρωτα τον εαυτο σου πως τον φανταζεσαι να δουλευει: αν θελεις να εχεις συγκεκριμενο ωραριο, αν σε ενοχλει να πρεπει να ντυνεσαι καλα, αν θελεις να εχεις αφεντικο πανω απο το κεφαλι σου, κτλ.

Το αν η ιατρικη ειναι "καλη σχολη" θα πρεπει να μην σε ενδιαφερει. Η καλυτερη σχολη του κοσμου ειναι αυτη που θα σου αρεσει, τελεια και παυλα. Τι να το κανεις αν ειναι να περασεις σε μια "καλη σχολη" και να τυραννηθεις οχι μονο για να την βγαλεις, αλλα και να δουλεψεις σε ενα αντικειμενο αλλο απο αυτο που πραγματικα σε ενδιαφερει; Μαλακια δεν ειναι;

Μπορει να σου φαινεται νωρις για την ζωη σου το να παρεις τωρα μια τετοια αποφαση. Κακα τα ψεμματα, ειναι απο τις πιο σημαντικες αποφασεις που μπορει να παρει ενα παιδι της ηλικιας σου. Μην διστασεις να ζητησεις βοηθεια, μην διστασεις να κανεις ερωτησεις, μην διστασεις να ψαξεις. Καποια στιγμη θα καταληξεις, να εισαι σιγουρος για αυτο.

Ετσι, οταν ερθει η ωρα του μηχανογραφικου σου, φροντισε να το συμπληρωσεις σωστα: Αυτο σημαινει οτι στο μηχανογραφικο δηλωνεις τις σχολες ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗΣ και οχι με οποιοδηποτε αλλο σκεπτικο. Αν η πρωτη σχολη που δηλωσες θελει 13 και η δευτερη 15, εσυ με το 17 σου περνας στην πρωτη. Ειναι τεραστια μαλακια να μην μπορεσεις να διαχειριστεις σωστα τα μορια σου. Εχω δει πολλα παιδια να περνανε οπου να'ναι, αν και ειχαν τα μορια να περασουν εκει που ηθελαν, απλα και μονο επειδη δεν συμπληρωσαν σωστα το μηχανογραφικο. Επαναλαμβανω: ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗΣ :)

Αυτα για την ωρα, αγαπητε μου 17χρονε. Αν νιωσεις την αναγκη να προσθεσεις κατι [ειτε καλο ειτε κακο] ή να ρωτησεις κατι σε αυτα που σου ειπα, ακριβως απο κατω μπορεις να βρεις τα σχολια του κειμενου ή να μου στειλεις email στο sourotiri παπακι gmail τελεια com.

Καλη δυναμη :)

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2009

Για δωστε μου τα φωτα σας...

Η καινουργια σχολικη χρονια θα αρχισει σε λιγες εβδομαδες, και μπορω να πω οτι ανυπομονω να επιστρεψω στην δραση. Για οσους δεν θυμουνται [και λογικο ειναι, μιας και τουτο το blog τους τελευταιους 8 μηνες ειχε αλλαξει θεματολογια], διδασκω μαθηματικα γυμνασιου, αλγεβρα και γεωμετρια στην Α' Λυκειου και ΑΟΔΕ και ΑΟΘ στην Γ' Λυκειου.

Παροτι δεν ειναι η πρωτη μου χρονια, νιωθω τον ενθουσιασμο που ειχα πριν χρονια. Βλεπεις, η αποβλακωση που εζησα στον ΕΣ με εχει κανει να εκτιμω πολλα πραγματα, μεταξυ αυτων και η δουλεια μου :)

Anyway. Καθησα και σκεφτηκα λοιπον, με ψυχρο ματι, τις αδυναμιες που ειχε ο τροπος διδασκαλιας μου τα προηγουμενα χρονια. Μια απο αυτες εγκειται στον τροπο με τον οποιο ελεγχα την δουλεια που οι μαθητες μου ειχαν για το σπιτι.

Τι εκανα λοιπον; Καθε φορα, οι μαθητες μου ειχαν καποιες ασκησεις να μου φερουν. Λογω ελλειψης χρονου ομως, δεν προλαβαιναμε να τις δουμε ολες στο μαθημα, μιας και θα επρεπε να προχωρησουμε και παρακατω. Οποτε, τα παιδια μου διναν τις ασκησεις τους σε μια κολλα χαρτι, εγω τις επαιρνα στο σπιτι και τις διορθωνα.

Η μεγαλη αδυναμια αυτου του τροπου ελεγχου ειναι οτι ο μεσος μαθητης δεν προκειται να κρατησει αρχειο με τις ασκησεις, φυσικα. Ετσι, οταν θα ερθει η ωρα του διαγωνισματος και θα πρεπει να κανει επαναληψη, θα βρεθει μπροστα στο χαος των σκορπιων σελιδων. Και ποτε δεν θα ειναι ολες οσες πρεπει.

Μου προτειναν διαφορα πραγματα. Τις λυσεις του να εχουν οι μαθητες ντοσιε με διαφανειες ή whatsoever τις απορριπτω σαν ιδεες, γιατι και παλι υπαρχει υπαρχει ενα ενδεχομενο να χαθουν. Θελω κατι πιο σταθερο.

Τριγυριζει στο κεφαλι μου η ιδεα να τους πω να εχουν δυο τετραδια. Το συστημα που σκεφτομαι να δουλευω ειναι στο ενα, στο προχειρο, να γραφουν τις ασκησεις που θα εχουμε για την επομενη φορα. Οταν θα ερχονται, θα μου λενε ποιες δεν μπορεσαν να λυσουν ή σε ποιες εχουν αποριες, και θα τις λυνουμε επιτοπου. Ετσι, για την επομενη φορα, θα εχουν να αντιγραψουν στο αλλο τετραδιο, το καθαρο, τις ασκησεις, αυτην την φορα καθαρογραμμενες και σωστες. Φυσικα, θα εχουν μαζι να κανουν και τις ασκησεις της επομενης φορας, στο προχειρο αυτην την φορα. Σε καθε μαθημα, θα πρεπει να φερνουν μαζι τους και το καθαρο, και μια στο τοσο θα τους το ζηταω για να το ελεγξω. Βεβαια, θα πρεπει και εγω να κραταω σημειωσεις με το ποιες ασκησεις τους εχω βαλει, ωστε να μην μπορουν να "ξεφυγουν".

Μηπως ειμαι λιγο υπερβολικος; Μηπως εχει κανεις να προτεινει κατι πιο ευκολο, πιο ευκινητο, πιο πρακτικο; Για θυμηθειτε λιγο στα μαθητικα σας χρονια, μπας και σας ερθει στο μυαλο κατι καλυτερο ;)

Οχι για μενα, για τους φουκαριαρηδες τους μαθητες μου βρε αδερφε :)))

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2009

Wannabe pornstar... Όποιος δεν εχει μυαλο....

Θύμα τριών νεαρών έπεσε μία 17χρονη, η οποία είδε φωτογραφίες της να δημοσιεύονται σε προφίλ που οι δράστες δημιούργησαν με το όνομά της σε πολύ γνωστό ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης. Μετά από έρευνα συνελήφθησαν δύο 19χρονοι και ένας 26χρονος, όλοι ομογενείς, οι οποίοι, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατάφεραν και βρήκαν τις φωτογραφίες της 17χρονης, όταν αυτή είχε επισκεφτεί internet cafe στην Κατερίνη. Εκεί, η 17χρονη είχε προσπαθήσει να αντιγράψει τις φωτογραφίες , που αποτύπωναν προσωπικές της στιγμές, πλην όμως άφησε αντίγραφα αυτών στο σκληρό δίσκο του υπολογιστή, τα οποία και βρήκε ο ένας εκ των δραστών. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια των άλλων δύο «ανέβασε» τις φωτογραφίες στο διαδίκτυο.

Αυτη ειναι μια κατηγορια ειδησης που σκαει που και που. Συχνα ακουμε για κοπελες που βρεθηκαν εκτεθειμενες στο ιντερνετ, και πω πω τι κακοι που ειναι οσοι τις εξεθεσαν.

Τις περισσοτερες φορες ομως, και αυτη η συγκεκριμενη ειναι μια απο αυτες τις φορες, νομιζω πως μπερδευουμε τα μπουτια μας.

Ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη.

Ενα αγορακι και ενα κοριτσακι βρισκονται πολυ "κοντα" ο ενας με τον αλλον. Πανω που η καψα τους ολοενα και μεγαλωνει, ο ενας απο τους δυο [συνηθως ο αντρας] πεταει την ιδεα: Θελεις να απαθανατισουμε τις μαγικες τουτες στιγμες μωρο μου;

Ας πουμε οτι η ιδεα εξιταρει το μωρο του, σου λεει wow, αυτη ειναι η ευκαιρια μου να νιωσω ακομη πιο προστυχα,να αναψω ακομη περισσοτερο, να δω πως ειναι να εισαι πορνοσταρ, και δεχεται.

Κατι τετοιο, ειναι μερος του παιχνιδιου. Εφοσον και οι δυο συνηγορουν στο να το κανουν, δεν υπαρχει προβλημα. Προβλημα θα υπηρχε εαν μιλουσαμε για κρυφη καμερα.

Εν πασει περιπτωσει, κανουν ο,τι κανουν, βγαζουν τις φωτο τους και τα βιντεακια τους, τελειωνουν καποια στιγμη.

Και εκει ερχεται ο παραγοντας βλακεια.

Γιατι κουκλα μου, φανταζομαι πως, για να εχεις δεχτει να σε μαγνητοσκοπησει ο αλλος, εχεις σκεφτει και το οτι ολα αυτα τα στοιχεια θα διαγραφουν με την ληξη του παιχνιδιου, right? Αν δεν του εχεις εμπιστοσυνη εξαρχης, πολυ απλα δεν του καθεσαι, και ετσι ο αλλος δεν θα εχει και τι να μαγνητοσκοπησει. Αν του εχεις εμπιστοσυνη, πολυ απλα ξερεις οτι θα τα σβησετε μαζι στο τελος.

Μαλλον ομως δεν γινεται παντα ετσι.

Η δε συγκεκριμενη κοπελα ειναι ακομη πιο ηλιθια. Αφενος, κρατησε τα στοιχεια. Δεν σκεφτηκε καν οτι θα μπορουσαν να της κλεψουν ας πουμε το κινητο και να την γελοιοποιησουν. Αλλα αυτη, πηγε ΜΟΝΗ της σε ιντερνετ καφε [!!! ΕΛΕΟΟΟΟΣ ΡΕ ΚΟΠΕΛΙΑΑΑΑ], τις περασε στον υπολογιστη και τις ΑΦΗΣΕ ΕΚΕΙ!!! Ρε κοπελα μου, αν δεν το κατεχεις το pc, παρατα το το ρημαδι.

Το οτι ολα αυτα τα αρχεια ανεβηκαν στο ιντερνετ δεν λεει και πολλα. Θα μπορουσαν απλα να μεταφερονται απο κινητο σε κινητο, απο φιλο σε φιλο, οπως τοσα αλλα. ΔΕΝ θεωρω μαλακα τον τυπο που τα ανεβασε. Ειναι απλα σαν να βρηκε κατι στον δρομο. Η ιδια η κοπελα τα αφησε σε δημοσιο χωρο και σε κοινη θεα.

Με λιγα λογια, μην σβηνοντας τα, κρατωντας τα, αφηνοντας τα σε εναν Η/Υ σε νετ καφε, πηρε ολα τα καταλληλα μετρα για να εκτεθει. Congrats. Και εις ανωτερα.

Υ.Γ. Φυσικα, σε περιπτωσεις που η βιντεοσκοπηση ή το κρατημα των αρχειων γινεται παρα την θεληση των συμμετεχοντων στο βιντεο, εννοειται οτι θεωρω οτι εκει αξιζει να πεσει ο βαρυτερος πελεκυς, ασυζητητι.

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page fourtyseven: Τα παρελκομενα της αδειας απολυσεως...

[-Ακομη δεν απολυθηκε αυτος...;
-Οχι ρε, απλα πηρε αδεια απολυσεως.
-Αρα, απολυθηκε στην ουσια, γιατι ακομη γραφει "το ημερολογιο ενος φανταρου";
-Ξερεις τι λενε... Αν δεν δεις το λελεδοχαρτο να σπαρταραει στα χερια σου, μεγαλη μπουκια φαε, μεγαλη κουβεντα μην πεις...]

Εχω εδω και μια εβδομαδα περιπου λοιπον που αδειομαι πανηγυρικα. Σημερα το πρωι ξυπνησα και, ανοιγοντας τον υπολογιστη, ειδα κατω δεξια οτι ειναι Παρασκευη. Ποτε περασαν τοσο γρηγορα οι μερες ρε γαμωτο;

Παρατηρω τον εαυτο μου αυτες τις μερες που καααθομαι και απορω. Βλεπω πανω μου σημαδια που ποτε μου δεν ειχα, ποτε δεν με χαρακτηριζαν, και δεν ξερω αν τωρα οφειλονται στον ΕΣ ή στην...ζεστη, αλλα μπορω να πω οτι με ενοχλουν.

Το κυριοτερο απο ολα ειναι οτι με πιανουν φοβερες μεταπτωσεις στην διαθεση μου. Πηγαμε ας πουμε τις προαλλες να δουμε το Bruno και στην αιθουσα ηταν αρκετες οι φορες που γελασα, ενω παντα ειχα ενα μονιμο χαμογελο στο στομα, οταν χαζευα τις αντιδρασεις των γυρω μου. Ε λοιπον, βγαινοντας απο την αιθουσα, ημουν λες και ειδα τα 21 γραμμαρια. Αμ το αλλο; Αναλογως με την μερα θελω ή δεν θελω να παω διακοπες. Απο την μια μου εχει λειψει η θαλασσα, απο την αλλη ομως βαριεμαι να ξεκουνησω απο το σπιτι μου. Πρωτη φορα με εχει πιασει τετοιo πραγμα, και με προβληματιζει.

To αλλο που με εχει εντυπωσιασει ειναι το ποσο μακρινα μου φαινονται τωρα ολα οσα ζουσα στο στρατοπεδο, ακομη και οι ανθρωποι με τους οποιους συναναστρεφομουν. Λειπω μια εβδομαδα και ειναι λες και δεν εχω ζησει τιποτα εκει μεσα. Με εχει πιασει μια φοβερη απαθεια, εδω και μια εβδομαδα δεν εχω παρει κανεναν ουτε ενα τηλεφωνο να δω πως ειναι βρε αδερφε, τιποτα. Λες και εχω ριξει μαυρη πετρα πισω μου, σαν το μυαλο μου να τα εχει απωθησει ολα αυτα αν οχι εξω απο το κεφαλι μου, τοτε σιγουρα σε μια πολυ στριμοκωλη γωνια αυτου. Ξερω οτι φευγοντας ειχα αφησει ελαχιστες εκκρεμοτητες πισω μου, τις οποιες αν ημουν μεσα θα ετρεχα για να τις καλυψω, και τωρα πολυ απλα...δεν τις θυμαμαι!

Απο την μια ειναι ο φανταρος, και απο την αλλη οι πολιτες φιλοι του. Τωρα, νιωθω οτι βρισκομαι ακριβως στην μεση των δυο αυτων πλευρων και τις ξερω καλα και τις δυο. Μπορω λοιπον με περισση βεβαιοτητα να καταλαβω και την πλευρα των πολιτων φιλων μου που αδιαφορουσαν για τα τεκταινομενα σε ενα στρατοπεδο. Απλα το λεω για να το ακουσει ο κυριος χοπκινς απο εδω, που καποια στιγμη ενιωθε οτι τον εχουν ξεχασει οι παντες. Θα ερθεις και εσυ σε αυτην την θεση, πιστεψε με, να εχεις μπουχτισει τοσο πολυ απο τον ΕΣ, που να μην θες ουτε την πυλη να δεις. Ποσο μαλλον να συζητησεις για αυτο ή οποιονδηποτε σου το θυμιζει.

Βεβαια, καποια καταλοιπα μου εχουν μεινει. Κοιταζομαι ας πουμε στον καθρεφτη και βλεπω την αξυρισια μου και φοβαμαι μην φαω καμια καμπανα :Ρ Το δε αλλο, τις προαλλες ημουν στο αστικο και σε καποια φαση μπηκε μεσα ενας ελεγκτης. Ε, η πρωτη μου σκεψη ηταν "ΕΦΟΔΟΣ!!!" και η επομενη να μου φυγει ενα πνιχτο γελιο με το γελοιο του ολου πραγματος :) Ακου "ΕΦΟΔΟΣ" :)))))))

Και φυσικα, αυτο που γουσταρω περισσοτερο απο ολα ειναι τα καθημερινα πραγματα. Μιλαμε για σαπισμα στον υπνο π.χ., οχι για αστεια. Δεν ειναι μονο η ποσοτητα, αλλα και η ποιοτητα του υπνου. Ή ας πουμε με εχει εντυπωσιασει η ευκολια με την οποια μπορω να παω τουαλετα την στιγμη που μου ερχεται και να κανω ΟΣΗ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΩΡΑ ΘΕΛΩ. Ζωαρα κανετε εσεις οι πολιτες τελικα :)))))

Αυτα για την ωρα... Θα τα λεμε ;)

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2009

To ημερολογιο ενος φανταρου - page fourty-six: Turn the page.

Σημερα η μερα ηταν περιεργη. Ξυπνησα και πηγα στο γραφειο μαζι με τον αντικαταστατη μου, και οταν τον αφηνα να κανει καμια δουλεια, εγω τριγυρνουσα για να ξεκινησω τα διαδικαστικα για τα της απολυσεως μου.......

Ετσι, πηρα το χαρτι στο οποιο πρεπει να μαζεψω υπογραφες απο ολα τα γραφεια του στρατοπεδου, και ξεκινησα την γυρα... Κατοπιν, μαζεψα τα μπογαλακια μου [κρανη, εξαρτυσεις, κουβερτες, σεντονια, κτλ] και τα παρεδωσα στην αποθηκη, ενω κανονισα με ενα φιλαρακι μου να του δωσω σχεδον ολα μου τα στρατιωτικα ρουχα.

Και ξερεις τι;

Το κρεβατι μου χωρις τις κουβερτες πανω μου φανηκε αδειο.

Το γραφειο χωρις εμενα μεσα ως γραφεα, μου φανηκε αλλιωτικο.

Ολοι οσοι μου υπεγραφαν και μου ευχονταν καλη συνεχεια στην ζωη μου, μου φανηκαν πιο ανθρωπινοι απο ο,τι νομιζα. Ισως γιατι οταν αποτιναζεις απο πανω σου την εννοια του εξουσιαστη και του εξουσιαζομενου [που ΠΟΤΕ δεν λειπει τελειως, ακομη και δεκανεας να ειναι ο απεναντι σου], βλεπεις τον ανθρωπο κατω απο την παραλλαγη, μακρια απο τις σαρδελες και τα αστερια.

Οι δε συφανταροι [καλα, οχι ολοι, αλλα καποιοι σιγουρα] θα μου λειψουν.

Μου εχει κολλησει το παρακατω τραγουδι εδω και καποιες μερες. Ισως γιατι οντως γυριζω σελιδα.





Here I am, on the road again
There I am, up on the stage
Here I go, playing star again
There I go, turn the page

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page fourty-five: Με το στανιο και η αδεια απολυσεως... Πλην ομως, υπαρκτη :)))))

Η χθεσινη μερα ηταν απο τις πιο εντονες στον ΕΣ. Για την ακριβεια, συσσωρευτηκε πολλη ενταση απο ολον τον τελευταιο καιρο και χθες απλα ξεσπασα.

Ας παρουμε ομως τα πραγματα απο την αρχη.

Εδω και παρα πολυ καιρο περιμενα πως και πως τη νεα σειρα να ερθει στην μοναδα. Ηλπιζα οτι αναμεσα στα παιδια που θα ερθουν, θα εβρισκα και καποιον για να με αντικαταστησει στο γραφειο. Κατι τετοιο θα ηταν ο,τι καλύτερο για μενα, μιας και θα μου ελυνε τα χερια για να μπορεσω να φυγω νωριτερα με την λεγομενη και αδεια απολυσεως. Μαλιστα, το οτι ημουν απεγνωσμενος να βρω αντικαταστατη ηταν κατι ευρεως γνωστο, μιας και το ειπα σε ολους οσους θα μπορουσαν να με βοηθησουν.

Η νεα σειρα ηρθε, ομως το πρωτο τριημερο τα πραγματα ηταν απογοητευτικα. Μονο ενα παλικαρι ταιριαζε στο προφιλ που θελαμε, ας τον πουμε "Αλφα". Ποιο ειναι το προφιλ; Αοπλος, σχετικα μεγαλης ηλικιας, μορφωμενος. Παρτον και βαλτον στο γραφειο δηλαδη. Επισης ηρθαν ακομη δυο παιδια, που ηταν ενοπλοι, πραγμα που εκανε τα πραγματα πολυ πιο δυσκολα.

Ελα ομως που αλλοι εχουν το καρπουζι και το μαχαιρι... Και ετσι, με ειχαν stand by [και φυσικα οχι σε προτεραιοτητα, οπως καταλαβα και μετα] να περιμενω. Απο τα συμφραζομενα, καταλαβα πως αυτον τον γραφεα, τον "Αλφα" δεν θα τον επαιρνα. Οι μερες περνουσαν και εγω δεν ειχα κανονισει αδεια απολυσεως.

Δυο μερες μετα, σκαει μυτη ενα ακομη παιδι, επισης "παρτον βαλτον" στο γραφειο. Ας τον πουμε "Βητα". Ε λεω απο μεσα μου, αφου δεν μου εδωσαν τον αλφα, θα μου δωσουν τον βητα, που θα παει;

Τα πραγματα αρχισαν να περιπλεκονται οταν μπηκαν και αλλοι στο παιχνιδι για γραφεις. Και περιπλεχτηκαν ακομη περισσοτερο οταν μπηκε στο παιχνιδι ο παλιος επιλοχιας του γραφειου μου διεκδικωντας δυνατα τον αλφα. Για να μην τα πολυλογω, ειχαμε 2 γραφεις και 4 γραφεια που τους ηθελαν.

Οσο ομως εγω δεν εβρισκα αντικαταστατη, δεν μπορουσα να κανονισω αδεια απολυσεως. Και οσο τα χρονια περιθωρια στενευαν, το αγχος μου ανεβαινε.

Αυτο που επιδεινωνε την κατασταση ηταν οτι ενιωθα να με δουλευουν απο το γραφειο με το καρπουζι και το μαχαιρι. Σε αποστροφες του λογου τους δε, τους ξεφυγαν και μερικες ατακες του στυλ "αν καποιον τον θελουμε, τον κραταμε". Η κατασταση ειχε αρχισει να μου κανει τα νευρα σμπαραλια.

Παει στο διπλανο γραφειο και ξεκαθαριζω την κατασταση. Πετυχαινω να παρω τον αλφα. Αντικαταστατης βρεθηκε, οποτε εμενε μονο να κανονισω την αδεια απολυσεως μου.

Σημειωση: Εδω και κανενα εικοσαημερο, το γραφειο δεν μου εδινε σαφη απαντηση οσον αφορα την απολυσεως μου. Το ενδεχομενο να μεινω με το πουλι στο χερι παρολη την προσφορα μου εδειχνε πολυ πιθανο. Και οσο οι μερες περνουσαν και αυτο το θεμα δεν ξεκαθαριζε, τοσο πιο πολυ φθειρομουν.

Σε καποια φαση με βλεπει ο υποδιοικητης και μου δινει 7 μερες τιμητικη. Αυτο ομως εφερε σε δυσκολη θεση το γραφειο, γιατι σου λεει κατσε, αν αυτος παρει 7 απο τον υποδιοικητη για τους καφεδες και τα τοστακια που του πηγαινε, εγω ποσες πρεπει να του δωσω; Και οι ασαφεις απαντησεις εδιναν και επαιρναν.

Μεχρι που χθες εγινε το μπαμ. Την τελευταια ωρα πριν κλεισει το γραφειο, εκατσα και μιλησα με τον προισταμενο μου στα ισια. Του τα ειπα ολα, καταμουτρα. Οτι νιωθω αδικημενος γιατι κρατουσα ολοκληρο γραφειο με στραμπουληγμενα ποδια, οτι σε ο,τι μου ελεγε το γραφειο εκανα τα παντα και παμπολλες φορες περαν του ωραριου και περαν του λογικου, οτι σεβαστηκα τις υπηρεσιακες αναγκες του γραφειου οταν μου εκοψε την φοιτητικη τον Ιουνιο, οτι, οτι, οτι... Και ποιο ειναι το ευχαριστω; Να εχουμε 6 Ιουλιου, και να μην μου δινει ουτε μια γαμημενη μερα; Να μην ξερω ποτε θα φυγω; Δεν ημουν ενα απλο "τεμαχιο" στο γραφειο, και αυτο το ηξεραν οι παντες.

Ηξερα πολυ καλα οτι αν εβγαινα στην τσαρκα, θα γυριζα πισω με καμια εικοσαρια μερες τιμητικη απο διαφορους. Ουτως η αλλως, καποιοι μου ειχαν πει οταν παρω αδεια "να τους το θυμισω". Ομως δεν γουσταρα ρε. Δεν πηγα να παρω τιμητικη απο κανεναν τους γιατι δεν εχω προσφερει τιποτα σε σχεση με τα οσα προσφερα στο δικο μου γραφειο. Ηθελα το γραφειο να με τιμησει. Τελεια, και παυλα.

Τον ειδα εκπληκτο, να παιρνει σταση αμυνας και να προσπαθει να μου πει κατι σε "δεν ειναι οτι δεν θελω, ειναι οτι δεν μπορω και δεν γουσταρω να μου κολλας την ρετσινια του καθικιου".

Οχι, δεν ηθελα να του κολλησω την ρετσινια κανενος καθικιου. Ηθελα απλα να τα πω. Και ας μην επαιρνα ουτε μια ωρα παραπανω. Ηθελα απλα να τα πω. Ηξερα ομως, οτι απο την στιγμη που εφτασα στο σημειο να τα πω, το γυαλι ειχε ραγισει.

Οι 2 μερες που μου εδωσε φυσικα και δεν μου φανηκαν αρκετες. Δεδομενης ομως της φασης μας, μπορω να πω οτι με ικανοποιησαν.

Οποτε εχουμε:

8 τιμητικη παραμεθοριου
10 κανονικη
7 τιμητικες υποδικα
2 τιμητικες γραφειου

το συνολο...27 ;)

Την Δευτερα το μεσημερι θα δω την μοναδα για προτελευταια φορα. Θα επιστρεψω στις 9 Αυγουστου, να κοιμηθω, και στις 10 να παρω το χαρτακι μου και να φυγω ;)

Τα λελεδονια ακουγονται πιο δυνατα απο ποτε.

Και επαναλαμβανω και κατι που ειπα και στο προηγουμενο ποστ:

Δεν νιωθω χαρα, ουτε λυπη. Κατι ενδιαμεσο μαλλον.

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2009

Το ημερολογιο ενος φανταρου - page fourty-four: Κατι δεν μου καθεται καλα...

Οι τελευταιες μερες εδω περα περνουν χαρακτηριστικα ευκολα, πραγμα το οποιο μου κανει φοβερη εντυπωση. Υπηρξε ενα διαστημα στο οποιο ειχα "βαρυνει" παρα πολυ, βαριομουν απιστευτα και δεν ειχα ορεξη για τιποτα. Τον τελευταιο καιρο ομως, κατι εχει αλλαξει. Οχι οτι εχω τρελη ορεξη μεσα στο στρατοπεδο [εξαλλου εχω μαθει και τα μεσα και τα εξω που λεει ο λογος], αλλα εν πασει περιπτωσει περναω καλα.

Μεχρι που σε καποια φαση συνειδητοποιησα το ποσες λιγες μερες εχουν μεινει.

Ρε...μιλαμε οτι μου εχουν μεινει πανω-κατω 10 υπηρετησιμες.

Αντε 15, βαρια.

Δεν μπορω να πω οτι ενθουσιαστηκα κιολας. Αλλα... μαλλον ταραχτηκα με αυτην την διαπιστωση.

Ρε... Σε 15 μερες μαζευω τα μπογαλακια μου και φευγω, πως το λενε. Σε 15 μερες θα εχει σταματησει ολο αυτο το τσιρκο, κι εγω θα ειμαι σπιτι μου. Χωρις παραλλαγη, χωρις τους ανικητους μαλακες γυρω μου, χωρις να εξουσιαζομαι απο κανεναν [εχμ...τουλαχιστον τοσο αμεσα], χωρις να ξυπναω καθε μερα 5.30, χωρις να τρεχω σαν μαμελουκος σε καποιο γραφειο, αλλα μαλλον θα σερφαρω ανενοχλητος πινοντας καφε...

Κι ομως, υπαρχουν φασεις που θα μου λειψουν.

Φαντασου τωρα σκηνικο:

Δυο φανταρια, αραγμενα στο γραφειο του ΑΥΔΜ [ο ΑΥΔΜ φυσικα να λειπει, φιδιαζοντας καπου], με καφεδες ανα χειρας, να καθονται και να τα λενε. Να τους χτυπαει ο ανεμιστηρας, να μπαινοβγαινει κοσμος στο γραφειο και να λεει ο καθενας το μακρυ του και το κοντο του, και εμεις να βαριομαστε ακομη και τουαλετα να παμε. Η δε ζεστη να ειναι τοσο ανυποφορη που καθε μας κινηση προμηνυει ιδρωτα, οποτε, απλα καθομαστε, ζεσταινομαστε, πινουμε καφε και καπνιζουμε.

Ρεκλα.

Ε αυτη ακριβως ειναι η στιγμη που λεγονται οι καλυτερες ατακες. Εκεινες οι στιγμες, μεσα απο την εξαθλιωση, παντα εχουν να σου δωσουν κατι καλο. Λες και απο την πολλη βαρεμαρα το μυαλο σου τρωει φλασιες για να επανελθει, πως το λενε. Στον ΕΣ, μια ατακα ειναι ικανη να σου κανει την μερα καλυτερη. Ειτε την πεις, ειτε την ακουσεις ;)

Οχι τιποτα, εχουμε και τους νεους αυτες τις μερες. Απολαυση ειναι γαμωτο. Και μονο οτι προσπαθουν να πανε με τα νερα σου, φτανει και περισσευει. Αυτο θα πει να εισαι παλιος στον ΕΣ :ΡΡΡΡΡ

Και τι θα κανω μετα; Θα φυγω απο ενα μερος που πλεον ξερω το καθετι και τον καθε ενα, για να γυρισω πισω στην ζωη μου, στον μικροκοσμο μου οπως ελεγα καποτε.

Δεν ξερω γιατι, αλλα ενω καποτε θα εδινα πολλα για αυτο, τωρα κατι δεν μου καθεται καλα [!].