Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Μυριζε ψαριλα σε καφετερια της Θεσσαλονικης...

Προχθες που λετε, καθομουν σε μια καφετερια και περιμενα να ερθει η κολλητη μου να τα πουμε. Στο παραδιπλα τραπεζακι, μια παρεα με 3 αγορια και ενα κοριτσι. Με το που εκατσα διαπιστωσα πως απο ολους, το ενα αγορι εχει μονοπωλησει το ενδιαφερον και μιλαει πολυ. Η δε κοπελα, τον κοιτουσε και -κυριολεκτικα- ελιωνε.

Περιμενα αρκετη ωρα. Ο τυπος μιλουσε πολυ, και κυριως, δυνατα. Αποδειχτηκε πως πριν 10 μερες ειχε μπει φανταρος και μολις ειχε ορκιστει, οποτε απολαμβανε την αδεια ορκομωσιας του και εξιστορουσε στους φιλους του τα τεκταινομενα στο κεντρο εκπαιδευσης που υπηρετει.

Τα λεγομενα του ηταν ολοιδια με την δευτερη σελιδα του ημερολογιου μου ως φανταρου. Αηδιαστικα ιδια ομως.

Κι ομως, τα ενιωσα τοσο ξενα, τοσο μακρινα, τοσο βαρετα.

Νιωθω λες και εχουν περασει δεκα χρονια απο τοτε που απολυθηκα. Εχω ριξει στην ουσια μαυρη πετρα πισω μου.

Και δεν στεναχωριεμαι καθολου για αυτο :Ρ

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Αμαρτιες γονεων παιδευουσι τεκνα.

Σαν να εχω καιρο να γραψω... Δυστυχως ή ευτυχως, αυτο το ποστ αφορα εναν ακομη μαθητη μου, μετα απο αυτην την περιπτωση.

Προκειται για ενα ιδιαιτερο που ειχα και πριν 2 χρονια, πριν το στρατιωτικο μου. Τοτε, οταν ξεκινησα να κανω μαθηματα με αυτο το παιδι, ειχα διακρινει ενα ξεκαθαρα μαθηματικο μυαλο. Ειχε απιστευτο ταλεντο στις πραξεις και γενικα στην πρακτικη αριθμητικη, ενω η σκεψη του ετρεχε τοσο πολυ που, με το που εβλεπε ενα προβλημα του επαιρνε γυρω στα 10 με 20 δευτερολεπτα να επεξεργαστει τα δεδομενα, να τα σχηματοποιησει στο μυαλο του και να βρει την λυση, πριν πιασει το στυλο. Πολλες φορες μου ελεγε κατευθειαν την απαντηση, αφηνοντας με με ανοιχτο το στομα. Επασχε ομως στον τροπο με τον οποιο επρεπε να γραψει την λυση στο τετραδιο του. Αυτο ακριβως το πραγμα το δουλεψαμε αρκετα καλα μπορω να πω, και με την παροδο του χρονου συνεχως βελτιωνοταν. Ολα αυτα, πριν δυο χρονια.

Ξεκινησαμε φετος, και εγω ειχα στο νου μου εκεινη την τελευταια αναμνηση. Στους δυο μηνες που κανουμε μαθημα, φαινοταν οτι κατι δεν πηγαινε καλα. Ηταν τοσο ξεκαθαρο αυτο, που, οταν του εβαζα για το σπιτι ασκησεις της ιδιας πανω-κατω δυσκολιας με τις προπερσινες, δεν μπορουσε να τις λυσει. Το παιδι οχι απλως δεν ηταν στην κατασταση που το αφησα, αλλα απεναντιας, σε πολυ χειροτερη κατασταση.

Αυτα, στα πρωτα μαθηματα. Μετα, αρχισα να παρατηρω πολυ καλυτερα καποια πραγματα. Πλεον, εχουν μπει πολλα κομματια του παζλ στην θεση τους, δινοντας μου μια σαφεστερη εικονα. Ολα αυτα βεβαια, θα μπορουσα να τα εχω δει και προπερσι, αλλα αφενος προπερσι καναμε μαθημα πιο αραια απο φετος, αφετερου φετος ολη η οικογενεια νιωθει μεγαλυτερη οικειοτητα στο προσωπο μου, με αποτελεσμα να μην ειναι και τοσο "τυπικοι" απεναντι μου.

Ο ρολος της οικογενειακης καταστασης.
Οι γονεις ειναι χωρισμενοι, ηταν και πριν δυο χρονια αλλωστε. Υπηρχαν φορες που εκανα συζητησεις με την μανα και την γιαγια για αυτο, και ακουγα βαριες εκφρασεις για τον πατερα του παιδιου. Με το παιδι να ειναι μπροστα. Οσες φορες προσπαθουσα να αλλαξω θεμα, οι προσπαθειες μου ηταν ματαιες. Σε μια τετοια συζητηση λοιπον, εμεινα εκπληκτος οταν αναφερθηκε ο πατερας, και εκει πεταχτηκε ο μικροτερος αδερφος του μαθητη μου, λεγοντας "εμ βεβαια, ο μπαμπας μου εμενα ειναι χωριατης, τι ξερει απο αυτα"...!!!

Ο ρολος της μανας.
Η μανα, οπως ευστοχα παρατηρησε η Λινα, πρεπει να ειναι λοιπον ακομη πολυ θυμωμενη με τον αντρα της. Αν σε αυτο προσθεσουμε και την προφανη κουραση της να ειναι εργαζομενη και ταυτοχρονα να εχει να αναθρεψει εναν εφηβο και εναν μπομπιρα, αντιλαμβανομαι το γεγονος οτι τα νευρα της τσιτωνονται πολυ ευκολα. Επισης, δεν παραβλεπω και ενα προβλημα υγειας με την σπονδυλικη της στηλη [μεσες ακρες μου το ειπε], το οποιο την κουραζει ακομη περισσοτερο.

Εχω ομως την εντυπωση πως, ολα αυτα τα νευρα τα διοχετευει εξ ολοκληρου πανω στον μαθητη μου. Ισως επειδη δεν αντεχει, ισως επειδη στο προσωπο του βλεπει τον πρωην αντρα της, δεν ξερω. Βλεπετε, ο μαθητης μου ειναι στα προθυρα της εφηβειας, αν και δεν ειμαι σιγουρος οτι εχει μπει σε αυτην. Βαλε λοιπον απο την μια μια μητερα με συντριμιασμενα νευρα και απο την αλλη εναν rookie εφηβο, ω ναι, το αποτελεσμα ειναι εκρηκτικο.

Μια φορα πηγα για μαθημα. Επειδη ειχα παει λιγο νωριτερα, η μανα με καλεσε στο σαλονι να πιουμε εναν χυμο πριν ξεκινησουμε. Ο μαθητης μου, ο οποιος με περιμενε για να ξεκινησουμε, καθησε στο γραφειο του σαλονιου, που αλλου, στο pc. Η μανα του λεει να φυγει απο το pc και να παει να συμμαζεψει το δωματιο του ετσι ωστε να ειναι ετοιμο για το μαθημα. Ο μικρος της λεει ενα "ναι τωρα" αλλα στην πραξη την αγνοει. Μετα απο 3 λεπτα, η μητερα εξερραγη και, ειμαι σιγουρος πως η παρουσια μου απετρεψε την...πτωση καμιας σφαλιαρας. Αρον αρον, πηγαμε για μαθημα. Ε, σε εκεινο το μαθημα, ο μικρος βρισκοταν αλλου. Δεν μπορεσε να ηρεμησει, με αποτελεσμα να μην μπορει ουτε δυο παραλληλες ευθειες να σχεδιασει.

Οι επιδοσεις του στο σχολειο δεν ειναι και οι καλυτερες. Αυτο πυροδοτει εναν φαυλο κυκλο ομως, καθως η μανα του, βλεποντας τις κακες επιδοσεις τον κραζει ακομη περισσοτερο, ο μικρος αναγκαζεται να λεει ψεμματα για τους βαθμους του, οταν τα ψεμματα αποκαλυπτονται πυροδοτειται μια ακομη εκρηξη, και παει λεγοντας. Οι δυο τους εχουν φτασει σε ενα σημειο απιστευτο, και δεν μπορει κανεις να θυμηθει πως ξεκινησε ολο αυτο.

Το αλλο εντυπωσιακο ειναι πως ο πιτσιρικας, στα μαθηματα που τα ξεκιναμε ηρεμα, ειναι αλλος ανθρωπος. Σχεδον ποτε ομως, δεν παρουσιαζει την ιδια εικονα στις ασκησεις που εχει για το σπιτι. Σχεδον παντα μου παρουσιαζει πολυ φιλοτιμη προσπαθεια, αλλα απο τα γραπτα του ειναι ολοφανερο οτι λυνει τις ασκησεις με τυχαιο τροπο, και οποια του κατσει σωστη. Δεν ειναι απλως ενα πασαλειμα, αλλα ακομη περισσοτερο, οι λυσεις που μου παρουσιαζει ειναι αναμενομενες απο εναν μαθητη κατωτερου νοητικου επιπεδου, για να μην πω κατι βαρυτερο. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ο μαθητης μου αυτος που βλεπω στα "καθηκοντα" του, ειναι καποιος αλλος.

Στην αρχη της φετινης χρονιας, η πρωτη μου σκεψη ηταν οτι ελα μωρε, ολοι οι γονεις πιεζουν τα παιδια τους, ολοι τα ζησαμε αυτα, κτλ. Δεν ειχα λαβει υποψιν μου ομως την ευαισθησια του παιδιου και, σιγουρα, δεν ξερω πως ειναι να εχεις χωρισμενους γονεις. Τις τελευταιες φορες προσπαθησα να μπω στην θεση του παιδιου, να δω τα πραγματα με το δικο του ματι, και το σκηνικο ηταν εφιαλτικο: Να εχεις τους δυο γονεις σου να σε εχουν βαλει στην μεση, κανοντας σε αγγελιοφορο της μεταξυ τους διαφωνιας, ο γονιος με τον οποιο μενεις να ξεσπαει συνεχως πανω σου, κανοντας που και που σχολια για το βαρος σου [ειναι λιγο στρογγυλος ειναι η αληθεια, αλλα μην φανταστειτε κατι τραγικο], ενω ξερει πως σε ποναει αυτο, να μην σε βοηθαει στην προοδο σου, κτλ...

Μεσα σε αυτα, προσθεστε και την νοοτροπια της μανας του πως του παρεχει "ολα τα καλα", εννοωντας ενα πολυ καλο [και απαιτητικο] ιδιωτικο σχολειο, ιδιαιτερα για τα μαθηματικα, ιδιαιτερα για τα αγγλικα, φροντιστηρια για τα γερμανικα, εχοντας ομως ξεχασει το βασικοτερο, και αυτο ειναι να δειχνει αγαπη στο παιδι της. Το οτι την νιωθει την αγαπη δεν το αμφισβητω, αλλα ειναι αλλο πραγμα να το εκφραζεις με ιδιωτικα σχολεια και φροντιστηρια και αλλο πραγμα με ενα φιλι, ή ενα χαδι ξερω γω.

Ο πιτσιρικας λοιπον, φετος εχει παρει την κατω βολτα. Και εγω, ειμαι ο υπευθυνος για να ανατρεψω αυτην την κατασταση, οσον αφορα τα μαθηματικα τουλαχιστον. Το πρωτο μου βημα ηταν πριν κανενα δεκαπενθημερο να κανω μια συζητηση εκ βαθεων μαζι του. Εκει μου εδωσε να καταλαβω απο τα συμφραζομενα τα συναισθηματα που νιωθει για το σπιτι του, που ανεφερα παραπανω. Τις αμεσως επομενες μερες, ειπα απεξω απεξω στην μανα του καποια πραγματα, αλλα συναντησα εναν καθρεφτη που μου τα γυρισε ολα πισω.

Σημερα, εκανα μια πιο βαθια κουβεντα με το παιδι. Τον ρωτησα ευθεως αν τον απασχολει κατι και παρουσιαζει αυτο το προσωπο. Και εκει το παιδι ανοιχτηκε, απροσμενα ευκολα. Η πρωτη του φραση ηταν "δεν ειναι ωρα να τα συζητησουμε αυτα τωρα", γυρισε ελαφρως το κεφαλι του απο την αλλη μερια, και μαλλον βουρκωσε, αν κρινω απο την σπασμενη φωνη του. Ομως, αρπαξε την ευκαιρια που του εδωσα και μου ειπε πολλα πραγματα, τα περισσοτερα εκ των οποιων τα αναφερω πανω. Καταφερα να τον ηρεμησω, τοσο, που εδειξε την ανακουφιση του εκδηλα, με βαθιες ανασες. Στην συνεχεια, εκανε μια ασκηση ολοσωστη, και του ειπε να κολλησει "πεντε". Δεν εχασε την ευκαιρια να αρπαξει την επιβραβευση απο τα μαλλια και μου το κολλησε παρα, μα παρα πολυ δυνατα.

Ξερω ομως οτι αυτη η ανακουφιση ειναι κατι παρωδικο, γιατι ο μονος δρομος για να μπορεσει αυτο το παιδι ειναι να σταματησει η μανα του να μαλακιζεται.

Το επομενο βημα μου ειναι, στην πρωτη ευκαιρια, να πεταξω το μπαλακι που μου πεταξε ο μικρος στην ιδια. Με ανησυχει πολυ ομως η ισχυρογνωμοσυνη της και, κακα τα ψεμματα, σε κανεναν δεν ακουγεται ωραιο να σου κανουν παρατηρησεις για το πως αναθρεφεις τα παιδια σου. Μακαρι να βρω τοτε τα σωστα λογια, ετσι ωστε και το μηνυμα να περασω, και να μην νιωσει κανεις προσβεβλημενος.

Γιατι αλλιως, ζητω που καηκαμε.

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009

Ολοι οι κλεφτες την ιδια ατακα λενε;

Πηγα λοιπον σημερα να βαλω βενζινη. Εχοντας ακουσει τις συμβουλες αλλων οδηγων, βρηκα ενα βενζιναδικο με καλη βενζινη και παω και βαζω μονο απο αυτο. Με προστατευει, λεει, απο τις κακοτοπιες. Εβαλα λοιπον κι εγω μια φορα απο το βενζιναδικο της Shell στην γωνια Μαρτιου με Νεα Εγνατια, το αυτοκινητο πηγαινε τελεια και εκτοτε το επισκεπτομαι συχνα.

Ετσι και σημερα.

Ανοιγω το παραθυρο και ακολουθουν τα εξης:

Σουρωτηρι: Βαλτε μου 25€ απο την αμολυβδη την 95αρα, την απλη.
[Τονιζω την λεξη απλη γιατι συνηθως στα Shell αν πεις σκετο αμολυβδη ή 95αρα, σου βαζουν V-Power, που ειναι 10 με 15 λεπτα ακριβοτερη. Επισης, δεν ξερω γιατι, αλλα μου βγηκε μια ολιγον τι περιεργη προφορα, δεν ξερω πως εγινε αυτο, ηταν λες και μιλουσα σπαστα ελληνικα...!!! Ισως εχει σημασια αυτο στην εξελιξη της ιστοριας].
Κλεφτης ή εκτελων εντολες κλεφτη: Μαλιστα κυριε.

Ριχνω μια ματια στην μαλακια εκεινη που δειχνει τα λιτρα και τα ευρω, και διαπιστωνω πως στα 10 λιτρα με εχει χρεωσει 12 και κατι [δεν προλαβα να δω ακριβως ποσο κατι γιατι αυτο συνεχισε να μετραει]. Ο κλεφτης ή εκτελων εντολες κλεφτη δεν μου πουλαει το προιον που ζητησα, αλλα ενα αλλο, ακριβοτερο. Σε κλασματα του δευτερολεπτου απανταω στον εαυτο μου στο διλημμα "να πω τιποτα ή να κανω τον μαλακα;". Και διαλεγω το πρωτο [ε ναι φυσικα, αλλιως δεν θα εγραφα αυτο το ποστ :Ρ].

Σουρωτηρι: Συγνωμη, τι βενζινη μου βαζετε;
ΚήΕΕΚ: Αμολυβδη 95αρα, αυτην μου ειπατε.
Σουρ: Οχι, μου βαζετε 95αρα V-Power και οχι απλη!!!
ΚήΕΕΚ: Ε ναι κυριε, υπαρχει η Αμολυβδη σκετο, που ειναι η V-Power, και η απλη αμολυβδη. Εσεις μου ειπατε σκετο αμολυβδη, σας βαζω V-Power.

[Τωρα γιατι εγω θεωρω οτι ακομη κι ετσι να ηταν, το αμολυβδη σκετο σημαινει αμολυβδη απλη και αν θελω να παρω V-Power θα του το πω, μιας και ειναι πιο "σπεσιαλ", δεν ξερω. Μαλλον ειμαι μαλακας, ή τουλαχιστον σαν μαλακα μου συμπεριφερεται ο ΚήΕΕΚ].

Σουρ: Ειμαι σιγουρος οτι σας ειπα απλη, γιατι το ξερω οτι το εχετε σαν πρακτικη αυτο γενικα! ΚήΕΕΚ: Ρε ανθρωπε [ωπα, αφησαμε τους πληθυντικους βλεπω], θα μας πεις πως να κανουμε την δουλεια μας;
Σουρ: Οχι, αλλα ΕΣΥ δεν θα βγαλεις τρελο ΕΜΕΝΑ [εγκλιματιζομαι αμεσως στο κλιμα οικειοτητας που εφερε ο ΚήΕΕΚ στην συζητηση, καταργωντας τον πληθυντικο, βλεπετε].
ΚήΕΕΚ: Εγω σε βγαζω τρελο; Εσυ με βγαζεις τρελο!!!

Μου την δινει να με κλεβουν.

Μου την δινει να με κλεβουν μεσα στα μουτρα μου.

Παρολαυτα, καταλαβαινω οτι σε καποιες περιπτωσεις μπορει να εχω κανει και εγω λαθος συνεννοηση ή να εχει γινει ενα λαθος. Ανθρωπινο ειναι. Εκει το εριξα και την πρωτη φορα που εγινε το ιδιο σκηνικο, στο ιδιο μαγαζι. Ψυλλιασμενος πηγα, γιαυτο και τονισα την λεξη "απλη".

Αλλα ακομη περισσοτερο μου την δινει οταν, σε μια λαθος συνεννοηση που αποβαινει εις βαρος μου, η αλλη πλευρα δεν ζηταει εστω και στοιχειωδως ενα συγνωμη. Οσες φορες γινεται αυτο, κανω πισω αλλωστε.

Ποσο μαλλον οταν ο ΚήΕΕΚ περναει και στην αντεπιθεση.

Συνεχιζω τον διαλογο:

Σουρ: Ειμαι σιγουρος οτι σου ειπα απλη, γιατι εχει ξαναγινει αυτο στο μαγαζι σας.
ΚήΕΕΚ: Ε ενταξει, τι να σου πω ρε φιλε, δεν το ακουσα.
Σουρ: Κι εγω τι φταιω "ρε φιλε" να πληρωσω το λιτρο 1,23€;
ΚήΕΕΚ: Ε ενταξει, θα τα βαλω απο την τσεπη μου τα 2€ της διαφορας, πως κανεις ετσι για 2€;

Ωπα.

Την ιδια ατακα την ειχα ακουσει και απο εναν ταξιτζη, ο οποιος, σε διαδρομη που ειχα κανει παμπολλες φορες και εβγαινε παντα η ελαχιστη χρεωση ανεξαρτητως κινησης, μονης ή διπλης ταριφας, επισης "δεν ακουσε" οτι του ειπα να στριψει στο στενο μου, εμπλεξε στα στενα κανοντας κυκλους, με αποτελεσμα να μου βγει μισο ευρω παραπανω απο την ελαχιστη χρεωση. Οταν αρνηθηκα να πληρωσω την βαρηκοια του ταξιτζη, μου ειπε αυτο ακριβως το πραγμα: "Πως κανεις ετσι για 0,5€;" και "Ετσι σου μαθαν οι γονεις σου, με 0,5€ δεν γινεσαι πιο πλουσιος αγορι μου", κτλ.

Οχι φυσικα, δεν ειναι το μισο ευρω στην περιπτωση του ταξιτζη ουτε τα 2 ευρω στην περιπτωση του ΚήΕΕΚ. Ειναι το γαμωτο. Και για αυτο το γαμωτο, σκυλιαζω.

Συνεχιζω τον διαλογο:

Σουρ: Οριστε. (Του δινω ενα κατοσταρικο)
ΚήΕΕΚ: (την ωρα που ψαχνει τα ψιλα) Ε ρε γαμωτη μου σημερα βραδιατικα, ελα παρε και το διευρω [λες και ημουν σκυλι], ε ρε πουστη μου σημερα, μαλακες που μας τυχαινουν, κτλ κτλ κτλ.

Δεν αντεδρασα σε αυτα. Θεωρησα πως εβλεπε τον αντικατοπτρισμο του στο παραθυρο μου οταν εβριζε.

Το πρωτο που μπορει να πει κανεις ως αντιρρηση, ειναι φυσικα πως ο υπαλληλος απλα εκτελουσε τις εντολες του αφεντικου του, φοβουμενος τυχον απολυση. Ως εκ τουτου, θα επρεπε να τα βαλω με το μεγαλο κεφαλι και οχι με τον υπαλληλο.

Δεν θεωρω ομως οτι ο υπαλληλος ειναι αμοιρος ευθυνων. Ειναι και αυτος συνενοχος στην κοροιδια. Και εαν μια, δυο, πεντε, δεκα, την εχει γλιτωσει, ε εγω ηθελα να ειμαι ο ενδεκατος που θα τον εφερνε προ των οποιων ευθυνων του.

Εκτος αυτου, με εκνευρισε και ο τροπος του. Θα μπορουσε να μου πει στα ισα οτι ξερεις κατι, αυτες τις εντολες εχω, αυτες εκτελω, αντι να προσπαθησει να με βγαλει τρελο. Δεν το εκανε ομως αυτο, προτιμησε να κρατησει το μπαλακι των ευθυνων στα χερια του.

Θα συνεχιζω να βαζω βενζινη απο το ιδιο βενζιναδικο, γιατι πραγματικα εχει την καλυτερη βενζινη της περιοχης. Αλλα αν ξαναγινει κατι τετοιο, τοτε θα τα βαλω και με το μεγαλο κεφαλι. Οχι μονος μου φυσικα, αλλα παρεα με το κεντρο προστασιας καταναλωτη, που οσες φορες το χρειαστηκε, σταθηκε διπλα μου, με ολεθριες συνεπειες για τους παραβατες.

Stay tuned :)

Τι τιτλο να βαλει κανεις αραγε για αυτο;

Μερικες φορες συμβαινουν καποια πραγματα που οχι απλως ειναι τα τελευταια που περιμενεις, αλλα δεν εχεις καν φανταστει οτι μπορει να σου τυχουν. Ενα τετοιο μου συνεβη χθες και, ευτυχως, ηταν ευτραπελο απο τα λιγα.

Μου ηρθε λοιπον ενα sms απο μια γυναικα [;] που προοριζοταν σε μια γυναικα. Αγνωστος αριθμος και, ακομη πιο περιεργο, το κεντρο μηνυματων απο οπου εσταλη το μηνυμα, γερμανικο. Να υποθεσω, μιας και το νουμερο ειναι ελληνικο, οτι επροκειτο για αριθμο που βρισκοταν στην Γερμανια και εκανε roaming? Εν πασει περιπτωσει.

Το sms λοιπον, ελεγε, μεσες ακρες: Ρε συ *Μαρια*, ο *Γιωργος* ειναι χαλια στο κρεβατι :( Τι να κανω, να τον σουταρω και να βρω καποιον με καλυτερες επιδοσεις; [Τα ονοματα εντος αστερισκων ειναι διαφορετικα απο αυτα του πραγματικου μηνυματος, για ευνοητους λογους].

Το τρομακτικο της ολης υποθεσης ειναι πως, το μονο ζευγαρι *Μαρια + Γιωργος* που γνωριζω, ειναι...οι γονεις πολυ κοντινου μου προσωπου :))) Προς στιγμην λοιπον, αυτη η διαβολικη συμπτωση με εκανε για κλασματα του δευτερολεπτου να φερω στο μυαλο μου το σεναριο ο *Γιωργος* να ειχε γκομενα, και αυτη να εστελνε μηνυμα στην γυναικα του *Μαρια*, για να της κανει τα νευρα κουρελι.

Πηρα τηλεφωνο στον αγνωστο αριθμο και η κληση μου προωθουταν. Εστειλα μηνυμα αμεσως, το οποιο παραδοθηκε με την μια. Ξαναπηρα τηλεφωνο στα καπακια, παλι προωθηση. Χμμμ... Φραγη εισερχομενων κλησεων δηλαδη...

Ομως η περιεργεια μου δεν σταματησε εκει. Μολις γυρισα σπιτι γκουγκλαρα το συγκεκριμενο κινητο, αν και γενικα το γκουγκλινγκ αριθμων κινητων τηλεφωνων δεν αποφερει κανενα αποτελεσμα, οσες φορες το εχω προσπαθησει. Κι ομως, αυτο το κινητο μου εδωσε δυο αποτελεσματα!!!

Και τα 2 αποτελεσματα αντιστοιχουσαν σε...ροζ αγγελιες, καταχωρημενες μεσα στον τελευταιο μηνα. Στην πρωτη, η *Μονικα*, ετων 22, εψαχνε "κατι που να αξιζει", για "να την βγαλει απο την ρουτινα", κτλ. Στην δευτερη, η *Σουζαννα*, ετων 25, εψαχνε κατι "πολυ πολυ καυτο".

Τωρα, πως αυτη [;] η τυπισσα [τυπος μηπως;] βρηκε το νουμερο μου, μην με ρωτατε.

Αλλα σιγουρα αυτο με εβγαλε απο την ρουτινα :)