Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

Ζηηηηλεια - Ζηηηηλεια.

Μερικες φορες καποια πραγματα κολαουζο δεν θελουν. Οσον αφορα τις σχεσεις -ειδικα τις ερωτικες- ειναι παρα πολλα τα πραγματα που κανουν "μπαμ" απο την αρχη. Θυμηθηκα σημερα μια περιπτωση που εβλεπα να διαδραματιζεται μπροστα μου για χρονια. Τοτε δυστυχως, η ηλικια μας ηταν μικρη και η κοπελα -που ηταν φιλη μου- δεν ειχε διπλα της κανεναν μεγαλυτερο ή εστω πιο εμπειρο να της πει 2 πραγματα και να της γλιτωσει καποια χρονια χαμενα απο την ζωη της.

Το δυστυχεστερο ολων ομως, ειναι οταν βλεπεις ανθρωπους που ειναι αρκετα μεγαλοι και κανουν τις ιδιες μαλακιες.

Τοτε λοιπον, αυτη ηταν 16 και αυτος 19. Γουσταρισαν ο ενας τον αλλον, και για να μην σας τα πολυλεω, τα εφτιαξαν. Δεν αργησαν ομως να φανουν τα πρωτα δειγμα ζηλειας, παραφορης ζηλειας.

Στοπ.

Η ζηλεια ειναι κατι που το θεωρω σημαδι υγειας σε μια σχεση. Ομως, μεχρι ενα σημειο, και μαλιστα αυτο το σημειο ειναι αρκετα χαμηλο για μενα. Για μενα, η ζηλεια δεν μπορει να ευσταθει αν προκειται για κατι περισσοτερο απο ενα πειραγμα μεταξυ σοβαρου και αστειου. Την θεωρω εντελως ανωριμη αντιδραση, και αν κρινω εκ των αποτελεσματων που εχω δει, και εντελως αναποτελεσματικη: Αν ο αλλος θελει να σε απατησει, θα το κανει, οσο και αν προσπαθεις να τον ελεγξεις.

Συνεχιζουμε.

Τοτε λοιπον, το ζευγαρι λειτουργουσε κατω απο τους δικους του νομους και κανονες. Ετσι, ο καθε ενας απο το ζευγαρι "απαγορευοταν" να εχει στο κινητο του ονοματα ανθρωπων του αλλου φυλου [!] (η δε 16χρονη ειχε βρει βεβαια εναν απιστευτο τροπο, εγω ας πουμε ημουν το "αγνωστο 1" και οταν ηθελε να μου στειλει μηνυμα ετσι με εβρισκε), δεν επιτρεποταν να βγαινει κανενας για διασκεδαση αν δεν ειναι και ο αλλος παρων (εκτος ειδικων περιπτωσεων που πιστεψτε με, ηταν πολυ ειδικες και λιγες), ενω φυσικα, οσος χρονος εμενε στον καθε ενα απο τις υποχρεωσεις του ή τις εξοδους του (δηλαδη, τον πραγματικα ελευθερο χρονο), μιλουσαν μεταξυ τους στο τηλεφωνο. Εννοειται οτι σε ολα αυτα πρεπει να προσθεσετε και ολες τις υπολοιπες σαλτσες που μπορειτε να φανταστειτε (καθημερινη αναφορα που εισαι και τι κανεις, τι φαγητο εφαγες, τι ποτο ηπιες, τι βαθμους πηρες, κτλ) για να σχηματισετε μια πληρη εικονα.

Εβλεπα την φιλη μου να τα ζει ολα αυτα και πραγματικα κατι δεν μου καθοταν καλα. Ομως, επειδη τοτε δεν ειχα καμια εμπειρια σε αυτα τα ζητηματα, δισταζα να μιλησω στην φιλη μου φοβουμενος μην πω καμια μαλακια επειδη δεν ηξερα "πως ειναι οι σχεσεις".

Το τρομακτικο της ολης υποθεσης ειναι ο τροπος με τον οποιο ηρθε ο χωρισμος τους, λιγα χρονια μετα. Ειδικα το αγορι της υποθεσης, που ενιωθε και ιδιοκτητης της κοπελας του, δεν μπορεσε ποτε να το χωνεψει. Ετσι, οταν σε εναν καβγα διαπιστωσε οτι χανει τα πραγματα απο τον ελεγχο του και οτι η κοπελα -επιτελους- σηκωσε μπαιρακι, στην κυριολεξια διελυσε ο,τι επιπλο βρισκοταν γυρω του -ισως εφαγε και η κοπελα καμια ψιλη, αυτο δεν το ξερω-, και φυσικα απειλησε λεκτικα την κοπελα οτι αν την δει με αλλον θα προξενουσε μεγαλο κακο.

Αυτο φανηκε να το εννοει, οταν καποια στιγμη -αρκετο καιρο μετα τον χωρισμο τους- ειχαμε βγει εξω μια μεγαλη παρεα, στην οποια ηταν και η κοπελα. Δεν ξερω πως και γιατι, ο τυπος ηξερε σε ποιο μαγαζι ημασταν. Ετσι, καποια στιγμη πηρε τηλεφωνο την πρωην κοπελα του. Ομως, ενα παιδι απο την παρεα -και κοινος φιλος μας- ειχε το ιδιο ακριβως κινητο με την κοπελα και οταν ειδε το κινητο να χτυπαει το σηκωσε, νομιζοντας οτι ειναι το δικο του.

Ο τυπος απο την αλλη γραμμη δεν εξηγησε καν ποιος ειναι και σε ποιον θελει να μιλησει -γιατι αν το ειχε κανει, τα πραγματα θα ηταν πολυ πιο απλα-, και ξεκινησε να μπινελικωνει τον αμοιρο που εκανε το λαθος να σηκωσει κατα λαθος το κινητο της κοπελας. Μαλιστα, ο κοινος μας φιλος εμεινε οντως με την εντυπωση οτι σηκωσε πραγματικα το δικο του τηλεφωνο και οτι επεσε σε καποιον μαλακα. Μετα απο 10 λεπτα, αυτος και αλλοι 3-4 φιλοι του ηταν αναμεσα μας, ετοιμοι για ξυλο. Η παρεξηγηση οσον αφορα τον κοινο μας φιλο λυθηκε τελικα, αλλα η κοπελα παρολαυτα ακουσε τα εξ αμαξης απο τον πρωην της.

Καποια χρονια μετα, ειχα την -ατυχη, οπως αποδειχτηκε- εμπνευση να συναψω σχεση εγω με την σειρα μου με μια τυπισσα που ταιριαζε στο προφιλ του ζηλιαρη. Τοτε ειχαν πρωτοβγει και αυτες οι προσφορες της Wind, που αν ειχες 2 καρτοκινητα μιλουσες απεριοριστα με 5-10 ευρω. Δεδομενου οτι δεν μεναμε στην ιδια πολη, σκεφτηκαμε οτι ειναι συμφερουσα λυση. Ακολουθησαν μερικες εβδομαδες πραγματικα εφιαλτικες. Και αυτο γιατι η κοπελα ηθελε να μιλαμε ΣΥΝΕΧΩΣ στο κωλοτηλεφωνο. Ετσι, οταν εγω ηθελα να κανω κατι μονος μου στο δωματιο μου -να παιξω κανενα παιχνιδι στο πισι, να ακουσω λιγο μουσικη, κτλ- παντα η φραση που ακουγα ηταν "καλα, προτιμας να παιξεις απο το να μιλαμε"; Κι εγω καλος μαλακας, εμενα στο τηλεφωνο.

Το να εχεις σχεση απο αποσταση και να μιλας πολλη ωρα στο τηλεφωνο δεν ειναι κακο. Κακο ειναι να μην εχεις ΤΙΠΟΤΑ να πεις και να μην μπορεις να το κλεισεις, γιατι αν το κανεις, θα νιωσεις και τυψεις απο πανω που..."παρατας το μωρακι σου μονο και καημενο". Κακο ειναι να μην μπορεις να βγεις για καφε με εναν φιλο σου για τον ιδιο λογο. Η εφαρμογη του add-on "ζηλεια" σε μια σχεση κατατρωει σιγουρα το θυμα, αλλα κατατρωει και τον θυτη. Και ετσι, φτασαμε σε ενα σημειο εγω να κλεινω το κινητο μου και να ισχυριζομαι οτι εχω μεινει απο μπαταρια, να λεω ψεμματα και γενικα να κανω πραγματα που δεν μου ταιριαζαν για να ξεφυγω, λες και ημουν κανενας καταζητουμενος.

Ελαχιστο καιρο μετα την ατυχη μου εμπνευση να τα φτιαξω με εκεινη την κοπελα, ευτυχως καταλαβα την μαλακια που παιζεται, και διεκοψα -λιγο αγαρμπα ειναι η αληθεια- την φαση. Η κοπελα σοκαριστηκε, μιας και ειχε πιαστει με νυχια και με δοντια απο πανω μου φοβουμενη μην χωρισουμε, ο χωρισμος ηταν σπαραξικαρδιος γενικα, αλλα ηξερα οτι ηταν το καλυτερο πραγμα που ειχα να κανω.

Τι θελω να πω;

ΟΚ, ολοι μας αποζητουμε καποια στιγμη την καλυτερη δυνατη σχεση, αποζητουμε τον καταλληλο ανθρωπο που θα ερθει και θα μας γαμησει το μυαλο και θα περναμε ωραια και καλα και τα λοιπα. Ομως, στην αρχη καθε σχεσης, περα απο τον ενθουσιασμο μας, πρεπει να δινουμε βαση σε καποια σημαντικα πραγματακια, γιατι δυστυχως, οι ανθρωποι δυσκολα αλλαζουν. Ετσι, αν εχεις διπλα σου εναν ζηλιαρη, μην θεωρεις χαριτωμενο το ο,τι σου λεει να βαλεις το ταδε ρουχο και οχι το δεινα, μην θεωρεις οτι σε νοιαζεται αν θελει καθημερινη αναφορα για το που ησουν και τι εκανες, μην κολακευεσαι αν..."σε θελει μονο δικο του". Ή το ξεκοβεις απο την αρχη ή χωριζεις. Αν κατσεις να το ανεχτεις ομως, εχεις χασει το δικαιωμα σου να παραπονεθεις.

Οχι τιποτα, αλλα αν το καλοσκεφτουμε, οι πρακτικες του κοινου ζηλιαρη δεν ειναι μονο ενοχλητικες, αλλα κατι παραπανω: Καταπατουν βασικα ανθρωπινα δικαιωματα σε ορισμενες περιπτωσεις.

Και παντα, μεριδιο ευθυνης δεν εχει μονο ο ζηλιαρης, αλλα ισως μεγαλυτερο μεριδιο εχει και αυτος που ανεχεται την ζηλεια.

Το ακομη χειροτερο ειναι οτι μερικες φορες, τα παθηματα δεν γινονται μαθηματα.

Ας προσεχες λοιπον.

5 σχολίασαν...:

sakidio είπε...

ζηλειά... πολύ πονηρό δηλητήριο. και άμα το νιώσεις είτε το δεις να το εμφανίσει και η άλλη καλύτερα να το σπάσετε νωρίς (όπως κι έκανες). γιατί δεν γιατρεύεται ότι και να γίνει.

και οι δύο υποφέρουν

τώρα ότι μου εμφανίζει ως λέξη επαλήθευσης το fidelam, τι να πω; :-)

by cortlinux

Sourotiri είπε...

Σωστη κουβεντα το "και οι δυο υποφερουν". Απλα ο ζηλιαρης βραζει στο ζουμι του και ο αλλος εχει βρει εναν ωραιοτατο μπελα, που τον αποκαλει "σχεση" :Ρ

Lina είπε...

για την τωρινη σου κοπελα δνε μας είπες που έχω ακουσει ότι ειναι γα-μα-τη =ΡΡΡ

Δεν ξέρω για ποιον μιλάς στο τέλος, αλλά εγώ δυσκολέυομαι να εκιτμήσω τους ζηλιάρηδες, αλλά ακόμα περισσότερο αυτους που ανεχονται τη ζηλεια. Αμα ο άλλος αντεχει να ναι ανελευθερος και χωρις αξιοπρέπεια, τότε δεν μπορώ να τον βασιστώ πουθενά!

Litanie des Saints είπε...

Συμφωνώ, και συμφωνώ και με τη Λίνα! Αυτά τα σκοτώνεις μικρά. Είναι νόμος στις ανθρώπινες σχέσεις ότι ο άλλος φτάνει μέχρι εκεί που τον αφήνεις.
Από την άλλη, εξίσου προβληματική είναι και η παντελής απουσία της ζήλειας. Δεν ζηλεύω σχεδόν ποτέ κι έχω καταλήξει ότι είναι μπιγκ πρόμπλεμ. Αφενός επειδή ο άλλος θεωρεί ότι είσαι τόσο χαλαρή, που μπορεί να κάνει τα πάντα (νταξ, όχι και να σε κερατώσει), αφετέρου επειδή φρικάρει λίγο. Σου λέει, γυναίκα είναι τούτη ή ρομπότ; Μα καμία σκηνή πια; :Ρ (σοβαρά μιλάω - μου χει τύχει!)

Lina είπε...

litanie εμείς δε ζηλευουμε αμφοτεροι, οποτε λυσαμε το προβλημα =)