Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Η Φαρμα των Καθηγητων Φροντιστηριων Μεσης Εκπαιδευσης

Disclaimer: Τα προσωπα και οι καταστασεις που περιγραφονται στο παρακατω κειμενο ουδεμια σχεση εχουν με την πραγματικοτητα και ειναι αποκυηματα της φαντασιας μου.

Ο Γιαννης και η Λιτσα ειναι καθηγητες εδω και χρονια σε φροντιστηρια μεσης εκπαιδευσης. Χρονια στο κουρμπετι, ανθρωποι της πιατσας. Πριν μερικα χρονια λοιπον, δουλευαν σε ενα φροντιστηριο, απο το οποιο ειχαν σοβαροτατα παραπονα. Βλεπετε, το φροντιστηριο πηγαινε για φουντο και ειχε αρχισει να παρουσιαζει σημαδια παρακμης: Στην αρχη, οι πληρωμες του προσωπικου του καθυστερουσαν, κοβονταν δωρα Χριστουγεννων και Πασχα, δεν εμπαιναν τα σωστα ενσημα, κτλ. Καποια στιγμη οι πληρωμες απλα δεν γινονταν. Ολο το προσωπικο ειχε αρχισει να εξοργιζεται με τους ιδιοκτητες. Η χρονια εφτανε προς το τελος της, ολο το προσωπικο παραιτηθηκε και το φροντιστηριο εκλεισε.

Ο Γιαννης και η Λιτσα λοιπον αποφασισαν να παρουν την κατασταση στα χερια τους: Αποφασισαν να φτιαξουν αυτοι ενα φροντιστηριο στην ιδια περιοχη με εναν βασικο κανονα: Να μην κανουν στο προσωπικο τους τιποτα απο οσα τους εκαναν οι στραβοι ιδιοκτητες φροντιστηριων που τους ειχαν τυχει κατα καιρους στην καριερα τους.

Οντως, την επομενη χρονια ενα νεο φροντιστηριο ανοιξε, λιγο πιο περα απο το παλιο. Τα κυριοτερα κριτηρια για να πιασει καποιος δουλεια εκει, ηταν να ειναι καλο παιδι, με ορεξη για δουλεια, συνεργασιμος και φιλοτιμος. Το δευτερευον κριτηριο ηταν να εχει πτυχιο που θα αντιστοιχουσε στα μαθηματα που θα διδασκε. Καπως ετσι λοιπον, μεσω γνωστου τελος παντων, βρηκα και εγω εκεινη την θεση πριν μερικα χρονια.

Την πρωτη χρονια που δουλεψα σε εκεινο το φροντιστηριο, ολα φαινονταν ιδανικα: Το καθηγητικο τιμ, αν και δεν ηταν το καλυτερο απο την αποψη των χαρακτηρων, ειχε πολυ καλο κλιμα μεταξυ των μελων του. Ο Γιαννης και η Λιτσα σε καθε ευκαιρια εμπαιναν στα πηγαδακια των υφισταμενων τους, κανοντας πλακα, χαβαλεδιαζοντας, λεγοντας αστεια: Ενιωθε ο καθενας τους οτι ηταν ενας απο εμας και το εδειχνε με καθε τροπο. Σε εκεινη την χρονια, δεν ακουσα παραπονο απο κανεναν συναδελφο για οποιοδηποτε θεμα: Ολα κυλουσαν ρολοι. Οι πληρωμες γινονταν στην ωρα τους, τα ενσημα εμπαιναν σε ολους κανονικα [ΟΚ, οχι και σε μενα που δεν ειχα πτυχιο], τα δωρα Χριστουγεννων / Πασχα δινονταν κανονικα και με το νομο, οσα μαθηματα χανονταν αναπληρωνονταν, και οσοι δουλευαμε εκει πηγαιναμε στην δουλεια με χαμογελο. Το καλο κλιμα φυσικα εβγαινε και στην διδασκαλια του καθενος.

Flashforward, 3 χρονια μετα.

Φετος ειναι η τεταρτη χρονια λειτουργιας του φροντιστηριου. Και βλεπω να παιρνει σαρκα και οστα η φραση "καθε περσι και καλυτερα". Η δευτερη και η τριτη χρονια ηταν κατι αναμεσα σε οσα διαβασατε για την πρωτη και οσα θα διαβασετε για την τεταρτη, οποτε δεν εχει νοημα να αναφερθω σε αυτες πληρως.

Ο Γιαννης και η Λιτσα, απο "τα παιδια" εγιναν "η διευθυνση", "η εργοδοσια", "οι ιδιοκτητες", ή ενα σκετο "αυτοι". Ο καθενας τους δεν ειναι πλεον "ενας απο μας" και φροντιζουν να μας το υπενθυμιζουν με διαφορες αφορμες.

Η αρχη εγινε τον Δεκεμβριο, οταν και πριν κλεισουμε για Χριστουγεννα, επρεπε να πληρωθει ο μισθος του Δεκεμβριου μαζι με το δωρο Χριστουγεννων.

Παρενθεση: ΟΚ, ολα αυτα τα χρονια (εκτος της πρωτης χρονιας) δεν ειχαν καταβληθει ολα τα δωρα ολοκληρα: Παντα υπηρχαν καποιοι που επαιρναν μισο. Ως δια μαγειας, αυτοι οι καποιοι ηταν καθηγητες συνεσταλμενοι, ψαρωμενοι επειδη ηταν νεοι στο επαγγελμα, κτλ. Ετσι, η κλοπη του μισου δωρου απο την διευθυνση δεν εφερνε καμια αντιδραση, και εφοσον οι ληστευμενοι συναδελφοι ηταν και μειοψηφια, αυτο δεν ειχε και φοβερη επιδραση στο κλιμα μεταξυ μας. Κλεινει η παρενθεση.

Απο εκει λοιπον που η πλειοψηφια επαιρνε κανονικα ολοκληρο το δωρο και μια μικρη μειοψηφια επαιρνε μισο, φετος διαπιστωθηκε το εξης απιστευτο: Οτι μια πενιχρη μειοψηφια πηρε ολοκληρο δωρο (εγω, μεσα σε αυτους), η συντριπτικη πλειοψηφια πηρε μισο δωρο, ενω μια αλλη μικρη μειοψηφια...δεν πηρε καθολου!!!

Το ακομη πιο εντυπωσιακο ειναι οτι την ημερα των πληρωμων (και μερα στην οποια εχουν μαθημα τοσο ο Γιαννης οσο και η Λιτσα), αυτοι απλα...δεν εμφανιστηκαν και αφησαν την γραμματεα να κανει τις πληρωμες. Και φυσικα, οσοι αδικηθηκαν, δεν ειχαν κανεναν λογο να φωναξουν στην γραμματεα, που στην τελικη ειναι και στην ιδια μοιρα με εμας. Σε τηλεφωνικες επικοινωνιες που ειχαν οι αδικημενοι συναδελφοι με τους ιδιοκτητες το νοημα που εβγαινε ηταν "αρες μαρες κουκουναρες" και ερχονταν μπροστα μας δυο -γιορτινες, υποτιθεται- εβδομαδες και καποιων η ψυχη ειχε μαυρισει ηδη.

Την βραδια εκεινη που γυριζαμε, δεν θα την ξεχασω ποτε: Εγω και ενας αλλος συναδελφος που ειχαμε παρει ολοκληρο το δωρο, ακουγαμε την Ελενη (που δεν πηρε καθολου δωρο) και την Γεωργια (που πηρε μισο) να σερνουν τα εξ αμαξης στους ιδιοκτητες, με ολα τα δικια με το μερος τους. Ενιωθαν οτι τους πνιγει το δικιο τους, οτι δεν αναγνωριζεται η προσπαθεια τους και η δουλεια τους (ειδικα η Γεωργια γα-μιε-ται στην δουλεια λογω των πολλων ωρων που κανει), οτι υπολογιζαν στα οικονομικα τους αλλιως τα πραγματα, κτλ. ΟΚ, ειχα ξανακουσει μπινελικια απο συναδελφους προς τους ιδιοκτητες, αλλα τοσο εντονα και τοσα μαζεμενα, ποτε. Η Ελενη τελικα, διεκδικησε και πηρε το μισο δωρο. Η Γεωργια, δυστυχως, το καταπιε (για 3η συνεχομενη χρονια που της συμβαινει αυτο), αν και ζοριστηκε παρα πολυ.

Το σκηνικο με τα δωρα των Χριστουγεννων εφυγε, και λιγο καιρο μετα εκαναν την εμφανιση τους οι αποδειξεις πληρωμων απο το ΙΚΑ.

Παρενθεση: Καθε μηνα ερχεται στην διευθυνση του εργοδοτη σου ενας φακελος απο το ΙΚΑ που εχει πανω ομως ως παραληπτη το ονομα του καθε εργαζομενου. Ο φακελος εχει μεσα ενα χαρτι, που λεει ποσες ωρες και ποσα ενσημα δηλωνει ο εργοδοτης σου για σενα. Το χαρτι πρεπει να υπογραφτει απο τον εργαζομενο (ως ενδειξη επιβεβαιωσης των οσων λεει) και να ακολουθησαν οι υπολοιπες διαδικασιες. Το συνηθες φαινομενο στα φροντιστηρια μεσης εκπαιδευσης ειναι να σου δηλωνουν 2 ωρες δουλειας για καθε μερα που πας, ασχετα αν κανεις 2 ωρες ή 8. Ουτως η αλλως, ειτε 2 ωρες σου δηλωσει ειτε 8, ενα ενσημο παιρνεις. Οποτε συμφερει τοσο τον εργοδοτη να σου δηλωσει λιγοτερες ωρες, οσο και τον εργαζομενο.

Αυτο που συνειδητοποιησαμε λοιπον, ειναι οτι για ολους τους προηγουμενους μηνες, κανενας εργαζομενος δεν ειχε υπογραψει το χαρτι του ΙΚΑ...!!! Προφανως, το υπεγραφαν οι ιδιοκτητες απο μονοι τους. Και ετσι, ειχε κυλησει τοσος καιρος και κανεις δεν ηξερε τι ενσημα του κολλουσαν...!!! Μεχρι που εφτασε στα χερια του καθε εργαζομενου το χαρτι και εμαθε...

Η διαπιστωση ηταν τραγικη: Αλλοι νομιζαν οτι παιρνουν ενσημα και τελικα δεν επαιρναν, αλλοι νομιζαν οτι παιρνουν 3 ενσημα την εβδομαδα και τελικα επαιρναν 1, κτλ κτλ κτλ... Το τραγικο αποτελεσμα ολων αυτων, ηταν οτι καποιοι κινδυνευαν να μην παρουν ταμειο ανεργιας το καλοκαιρι...!!!

Σε αυτα τα σκηνικα [με το δωρο Χριστουγεννων δηλαδη και τα ενσημα] θα πρεπει καποιος να προσθεσει και αλλα, μικροτερου βεληνεκους σκηνικα που απλα συνεβαλλαν στην διατηρηση της ηλεκτρισμενης ατμοσφαιρας:

Καθηγητης ελαβε την υποσχεση για αυξηση 0,5€ ανα ωρα μαθηματος (που τελικα δεν πηρε ποτε),

μαθηματα που χαθηκαν λογω του καιρου δεν αναπληρωθηκαν ποτε (γιατι... "εεελα μωρε τωρα, εχεις προβλημα με την υλη; = "σιγα μην σου αναπληρωσω το μαθημα και αναγκαστω να σε πληρωσω τωρα που τα γλιτωσα" ασχετα αν ο νομος οριζει οτι καθε μαθημα που χανεται χωρις την υπαιτιοτητα του καθηγητη πρεπει να πληρωνεται),

μαθηματα επισης χαθηκαν γιατι...ετσι (αληθεια, πηγαμε να κανουμε 8 ωρες και καναμε 4 χωρις να μας ανακοινωθει ποτε ο λογος...!!!),

οι δε ιδιοκτητες ειναι τα χειροτερα παραδειγματα προς αποφυγιν οταν μπαινουν να κανουν μαθημα (κατα κανονα π.χ. να μπαινουν 5 λεπτα αργοτερα και να βγαινουν 10 λεπτα νωριτερα απο την ταξη, ή να μπαινουν και να χαβαλεδιαζουν με τα παιδια ή να μην τα κρατανε σε μια στοιχειωδη πειθαρχια),

και αλλα...

Μεχρι που χθες, παρατηρησα κατι εντυπωσιακο.

Βλεπεις, μεχρι τωρα, ο,τι παραπονα ειχε ο καθενας τα κρατουσε μεσα του μεχρι την ληξη του ωραριου και τα συζητουσε με τους υπολοιπους συναδελφους μετα. Χθες λοιπον, σε μια μικρη μαλακια που εγινε (αυτην την φορα εις βαρος μου), ειδα εκπληκτος ολους τους συναδελφους μου να κατεβαζουν μπινελικια (λες και πατησε καποιος το κουμπακι "ΟΝ") στον διαδρομο, με τα παιδια παραδιπλα μας.

Συνειδητοποιησα λοιπον οτι η παρακμη εχει φτασει σε τετοιο σημειο που πλεον κανεις δεν νοιαζεται. Ουτως η αλλως, οι περισσοτεροι του χρονου θα εχουν φυγει, οποτε δεν συντρεχει κινδυνος να κανουν τον μαλακα για να μην χασουν την δουλεια τους του χρονου. Μετρησα το κενο που θα δημιουργησουν οι "ορφανες" αυτες ωρες του χρονου, και το ποσοστο ειναι πραγματικα μεγαλο: Του χρονου, αν φυσικα φυγουν ολοι οσοι λενε οτι θα φυγουν, θα ορφανεψουν 80 ωρες σε συνολο 200. Αυτο και αν ειναι δειγμα παρακμης για ενα φροντιστηριο, κατα την γνωμη μου...

Ως επιλογο, θα επιλεξω να παραφρασω τον επιλογο του George Orwell στην Φαρμα των ζωων:

Και ετσι πως εβλεπες τα "δικα μας παιδια", που ανοιξαν αυτο το φροντιστηριο στο οποιο "δεν θα εκαναν ο,τι τους εκαναν οι παλιοτεροι ιδιοκτητες", μετα απο ολα αυτα, να σε κοιτανε και στα ματια απο πανω, σε τιποτα δεν τους ξεχωριζες απο τους παλιους ιδιοκτητες.



Υ.Γ. Ηθελα απλα να ξερω: Ολα οσα περιγραφω, ειναι ο κανονας ή η εξαιρεση; Οποιος εχει καποια εμπειρια, ας απαντησει παρακαλω στα σχολια.

4 σχολίασαν...:

Ανώνυμος είπε...

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΟΥ ΜΙΑ ΣΤΟ ΤΟΣΟ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΣΗ..(ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΑ),ΔΥΣΤΥΧΩΣ!!!ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗ!!

Angelos είπε...

Και εγώ πιστεύω ότι γίνονται πάντα και παντού αυτά τα πράγματα. Ίσως τα επιτρέπουμε και εμείς, αλλά κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου τσίπα και επομένως τέτοιες συμπεριφορές τους είναι τρόπος ζωής

sakidio είπε...

εγώ νομίζω ότι εν μέρει συσχετίζεται με το προηγούμενο θέμα αγαπητέ σουρωτήρι.

όταν έχεις εσύ το κουτάλι (όχι προσωπικά εσύ γενικά μιλάω) αλλιώς κοιτάς το βάζο με το μέλι.

και αν δύσκολα υπάρχουν φιλίες μεταξύ γυναικών και ανδρών , πολύ πιο δύσκολο μεταξύ αφεντικών και υπαλλήλων.

by cortlinux

milch-käfer είπε...

Το Milch γουστάρει χημικά αβέρτα
πρέπει να το σέβονται και να του βάζουνε κουβέρτα!