Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010

Πασχα στα χωρια, συγκεντρωση μετοικων.

Ειναι απο αυτες τις φορες που εχω ενα εκατομμυριο πραγματα στο μυαλο μου για να γραψω και ξερω οτι μαλλον δεν θα μου βγουν ουτε τα 10 απο αυτα. Για να ειμαι ειλικρινης, απο την μια δεν θελω να γραψω πολλα με λεπτομερειες, απο την αλλη θελω να εκπληρωνω και τον σκοπο για τον οποιο υπαρχει αυτο το blog. Οποτε, παρτε μια περιληψη:

Λοιπον που λετε, αυτο το Πασχα αποφασισαμε με την Λινα, να παμε για Πασχα και στα δυο μου χωρια. Οχι, εννοειται οτι δεν μας εφτανε μονο το ενα. Εξαλλου, η σχετικα κοντινη αποσταση που εχουν μεταξυ τους το επετρεπε αυτο.

Αυτο ομως προυπεθετε και το εξης: Οτι ενα καθολου ευκαταφρονητο ποσοστο απο ολο μου το σοι θα γνωριζε την Λινα ως κοπελα μου. Οι περισσοτεροι απο αυτους ειχαν ακουσει διαφορα, οποτε στην προσδοκια οτι θα την γνωριζαν επιτελους, μερικες φορες υπερεβαλλαν.

[Παρενθεση: Για να καταλαβετε λιγο περι τινος προκειται η περιπτωση μου, απλα να αναφερω οτι και απο τις 2 μεριες, εχω ποντιακα σογια εμποτισμενα με την πατριαρχικη αντιληψη περι κοινωνιας, απο το ενα σοι εχω το μικρο ονομα του θανοντος παππου, ειμαι ο πρωτος στην σειρα εγγονος και, ως εκ τουτου η αδυναμια της γιαγιας.

Απο το αλλο σοι ειμαι ο μοναδικος αντρας που εχει το επιθετο του παππου [βλεπετε, απο τα αδερφια του πατερα μου τα αγορια εκαναν κοριτσια και τα κοριτσια αγορια], και, αρα μπορει να συνεχισει την... παραδοση του επιθετου. Σε αυτο προσθεστε και το οτι ειμαι ορφανος απο πατερα, οποτε ευκολα μπορειτε να καταλαβετε οτι δεν ειμαι απλως η αδυναμια της δευτερης γιαγιας, αλλα και πολλων αλλων θειων.

Αυτο το εγγονι, εγω δηλαδη, επελεξε το πρωτο Πασχα απο τοτε που πηρε πτυχιο, τελειωσε το φανταρικο του και ετοιμαζεται να μετακομισει με την κοπελα του, να παρουσιασει την κοπελα του στο σοι του. Κλεινει η παρενθεση].

Ενηγουεη, τα πραγματα πηγαν... περιεργα. Απο την μια, η παλαιων αρχων γιαγια μου [που μου ειχε τονισει να μην τολμησω να της παρουσιασω γυναικεια υπαρξη στο σπιτι χωρις βερα] σταθηκε διακριτικοτατα στο υψος των περιστασεων -παρολο που η γυναικεια υπαρξη δεν φορουσε βερα. Απο την αλλη, απο εκει που το περιμενα απο την γιαγια μου, το βρηκα απο εναν ξαδερφο και την γυναικα του, που δεν σταματουσαν να μας υπενθυμιζουν οτι πρεπει να...παντρευτουμε :Ρ

Ειδα ενα ζευγαρι θειων μου που, ουτε λιγο ουτε πολυ δεν εδωσαν καμια σημασια στην κυρια διπλα μου, χωρις να την ρωτησουν ουτε ενα πραγμα σχετικα με τον εαυτο της, και απο την αλλη ενα αλλο ζευγαρι θειων μου που μεχρι και δωρο της εφεραν...!!! Οι ιδιοι θειοι μου μου ευχηθηκαν καλο ξεκινημα στην...νεα μου ζωη με ενα χρηματικο ποσο που χρειαζομουν αρκετο δροσερο αερα για να αντεπεξελθω στο αποτελεσμα του μετρηματος των χαρτονομισματων :Ρ

Με λιγα λογια, μεσα σε λιγες μερες ειχα να αντιμετωπισω το υπερβολικα καλο και το αλλο του ακρο.

Εκτος της ξεναγησης της Λινας στα χωρια και στην πολη, εκτος της γνωριμιας της με συγγενεις, εκτος της επιδειξης των οικογενειακων φωτογραφιων ειχαμε και ενα τουρ το οποιο για τις γιαγιαδες [ειδικα για την μια] ηταν "MUST". Η ξεναγηση στα νεκροταφεια των χωριων: Αλλο να σας το λεω, και αλλο να το βλεπετε. Και οχι, δεν ηταν τοσο μακαβριο οσο ακουγεται, κρινοντας απο τις ατακες που ακουστηκαν :)


Προσωπικα γυρισα πισω αρκετα πιο φρεσκος, παροτι σωματικα κουραστηκα αρκετα, ελεω των περιπου χιλιων χιλιομετρων που καναμε μεσα σε λιγες μερες. Συμπερασματικα, Sourotiri is back bitches :P

2 σχολίασαν...:

Low Inertia είπε...

Γιατι bitches ρε μαν? :(

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

αααα μετακομίζετε μαζί?αχ τι ωραίαααα!!

να ζήσετε!γιατί ξέρεις είναι και καιρός να παντρευτείτε:Ρ

πραγματικά όμως,είναι δυνατόν να μην το πουν οι γιαγιάδες και οι θείες και να το πει ο ξάδερφος?ο χριστός κι η μάνα του δηλαδής.

πάντως υπήρχαν όλες οι δυνατές-εντάξει,όχι ακραίες- αντιδράσεις..

ποικιλιά το σόι!

φιλιάάάά!

ΥΓ μου λείψατε,θα σας τελεφωνήσω όταν έρθω σε την πόλη μας!