Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

Τελευταια καλοκαιρινη αποδραση

Δεν εχει λιγη ωρα που επιστρεψαμε απο Αθηνα. Ηταν κυριολεκτικα ενα ταξιδι-αστραπη, που δεν μετανιωσα επουδενι που το καναμε, αν και στην αρχη ειχα τις επιφυλαξεις μου. Βλεπεις, η Αθηνα παντα με κουραζε σαν πολη, αλλα τελικα, οσες φορες την επισκεπτομαι, τοσους ποντους κερδιζει, για τουρισμο μιλωντας παντα. Μακαρι να ειχαμε 2-3 μερες παραπανω περιθωριο για να δουμε κι αλλους ανθρωπους, δυστυχως ομως ο χρονος μας ηταν περιορισμενος.

Ετσι, το πρωτο βραδυ πηγαμε και παρακολουθησαμε την ατιμωτικη ηττα της εθνικης μπασκετ απο τις ΗΠΑ. Μιλαμε χορτασε το ματι μου καρφωματα, alley-oop και ολα τα θεαματικα συναφη απο τους Αμερικανους, οι οποιοι παρεμπιπτοντως επαιζαν και πολυ καλη αμυνα! Η εθνικη δεν μπορεσε ποτε να μπει στο παιχνιδι, και ετσι ο ενθουσιασμος του πρωτου ημιχρονου επεσε, μετατρεποντας το γηπεδο σε... εκκλησια στο δευτερο. Βεβαια, παρολαυτα, παντα χαιρομαι να βλεπω ματσακια στο κλειστο ΟΑΚΑ, γιατι πραγματικα ειναι γηπεδο-στολιδι.

Κατα τα αλλα ειδαμε καποιους φιλους και συγγενεις, τον κυριο Καλτσοβρακο με τις δυο -πλεον- υπεροχες κυριες του (ο,τι και να πω θα ειναι πραγματικα λιγο για αυτην την συναντηση), γνωρισα απο κοντα το αντιπαλον μου δεος οσον αφορα την Λινα (την προλαβα ρεεεε να ζηλευεις) και last but not least, την φαμιλια Yoreeka, μετα της γλυκυτατης συζυγου, του καλλιτεχνικης φυσεως τεκνου, και του τυπαρα κουμπαρου τους.

(Ετσι οπως το λεω, μαλλον σαν μπλογκοεκδρομη ακουγεται παρα οτιδηποτε αλλο).

Το θεμα ειναι οτι περασαμε υπεροχα, χαρηκαμε παρα πολυ που ειδαμε οσους γνωριζαμε, γνωρισαμε οσους δεν γνωριζαμε εως τωρα και περιμενουμε το "επανιδειν" :)

Και απο αυριο, τα κεφαλια μεσα, ανασυνταξη δυναμεων και βουρ για τη νεα χρονια. Ο,τι βρεξει ας κατεβασει :)

5 σχολίασαν...:

An-Lu είπε...

Να ειστε παντα καλα!!!!

YO!Reeka's είπε...

αντε εις το επανιδείν βρε!

provato είπε...

ααααχ ακόμα πονάω!

Sourotiri είπε...

An-Lu, thanks :)

Γιωρικα, σιγουρα!

Βρωμιαρικο Προβατο, δεν θα με κανεις να σε λυπηθω, οσο κι αν χτυπιεσαι. Ειθε ο πονος σου να ειναι αιωνιος. Μουαχαχαχαχα!!!

Lina είπε...

Γιωρίκα, να ρθειτε και στα μέρη μας!

Μπουκλωτό μωρό,παράνομος κι αν είναι ο δεσμος μας, εμεις τον φτιαξαμε μ αγαπη και με αισθηματα.