Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010

Τα παραλειπομενα της προτασης γαμου

Ενα απο τα πραγματα που ειχα μεγαλη περιεργεια να δω με τα ματια μου οταν εκανα την προταση γαμου στην Λινα, ηταν φυσικα, περα απο την απαντηση αυτη καθαυτη, και οι αντιδρασεις που θα προκαλουσε ολο αυτο σε ολο το συγγενολοϊ. Οπως αποδειχτηκε εν τελει, μαλλον αυτες τις αντιδρασεις θα τις θυμομαστε εξισου εντονα :)

Αξια λογου ειναι η στιχομυθια που ακολουθησε μετα την ερωτηση "θα με παντρευτεις". Η Λινα μονολογουσε και αναρωτιοταν αν ειμαι εντελως χαζος, σε σημειο που αναγκαστηκα να της ζητησω ευθεια απαντηση, για το τυπικο του πραγματος βρε αδερφε, μην υπαρχει και καμια παρεξηγηση :Ρ. Οταν πηρα την καταφατικη απαντηση, εληξα την στιχομυθια με ενα θρυλικο "Με 'γεια τον αντρα :)"

Γυριζοντας απο την Στοκχολμη, δεν ειχαμε πει τιποτα σε κανεναν, μιας και θελαμε να πουμε στους δικους μας τα ευχαριστα απο κοντα. Φτανουμε λοιπον στο σπιτι γυρω στις 12 το βραδυ, καθομαστε στο σαλονι, και μαλλον εγω ειχα εκεινο το ηλιθιο χαμογελο "θελω να σας πω κατι αλλα δεν θελω να σας το δειξω αλλα αν παρολαυτα το καταλαβετε θελω λιγο και να με παρακαλεσετε να σας πω ο,τι εχω να σας πω ετσι για να σας ταλαιπωρησω λιγο" που η μανα μου το αναγνωρισε με την πρωτη ματια.

Ετσι, το ξεφουρνισα σαν ανοιχτο βιβλιο.

Η αδερφη μου εμεινε για κανενα 40λεπτο με ενα χαμογελο σαν αυτο, χωρις να βγαζει λεξη, μαλλον και λιγο δυσπιστα [δεν την αδικω, αν κρινει κανεις απο την φαρσα που ειχαμε σκαρωσει προπερσι]. Η μανα μου μια απο τα ιδια, μονο που καποια στιγμη [αφου ελαβε 15 συνεχομενες φορες την απαντηση "οχι" στην ερωτηση αν τους κανουμε πλακα], αφου αναψε τσιγαρο, αποφασισε να μιλησει και να ευχηθει.

Πιο ψυχραιμες τελικα απο ολους παντως ηταν οι γιαγιαδες μου. Ολοι οι νεοτεροι θειοι και θειες ψιλοσοκαριστηκαν ευχαριστα [ξερεις τωρα, αλλοι κλαιγαν, αλλοι γελαγαν, κτλ], οι γιαγιαδες ηταν λες και το περιμεναν ως το πιο φυσιολογικο πραγμα του κοσμου. Βεβαια, η μια εκ των δυο -και hardcore ποντια- ηταν ετοιμη να παει να σηκωσει κανενα κοσμηματοπωλειο "για τους αρραβωνες", και ευτυχως την προλαβαμε πριν την επιδρομη.

Οσον αφορα τους φιλους, ο Hopkins ειχε παθει ανοσια μαλλον με τα οσα ειχε ακουσει τον τελευταιο καιρο, που ΟΚ, ηταν λιγο πιο τραβηγμενα απο ενα αρραβωνιασμα, ενω εναν αλλον φιλο μου τον πετυχα να εχει χωρισει πριν λιγες μερες, με αποτελεσμα το timing να μην μπορουσε να ειναι χειροτερο. Φαντασου εναν διαλογο του τυπου:

-Ελα ρε μαλακα τι λεει;
-Ασε ρε, χωρισα με την ταδε. Εσυ τι νεα;
-Ε εγω αρραβωνιαστηκα.


Συγκινητικη επισης ηταν η αντιδραση της μιας εκ των δυο κουμπαρων, απο την μερια της Λινας. Ετσι πως μου τα ελεγε, ηταν σαν να το εχουν κανονισμενο απο μικρα παιδακια να γινει η μια κουμπαρα στην αλλη, δεδομενο πως το λενε. Οποτε μπορεις να φανταστεις οτι δεν περιμενα επουδενι την δακρυβρεχτη αντιδραση της οταν την αποκαλεσαμε "κουμπαρα": Λες και εβλεπες επεισοδιο απο το "παμε πακετο" :)

Εκτος των αλλων, αξιοσημειωτο ειναι πως οι γονεις της Λινας μας ζορισαν πολυ για να τους το πουμε. Βλεπεις, την μερα που επιστρεφαμε εμεις, αυτοι ηταν στο χωριο, και δεν ειχαν αποφασισει το ποτε θα επεστρεφαν και αυτοι στο σπιτι. Καποιοι στιγμη, αποφασισαν να ερθουν με το πασο τους και λιγο πριν ερθουν, εφτασε στο σπιτι το καινουργιο πλυντηριο που ειχαν παραγγειλει.

Οταν εφτασαν, και ενω η αναμονη μας ειχε χτυπησει κοκκινο, ειδαν το πλυντηριο και δεν κρατιοντουσαν. Ε μα πως, να μην το συνεδεαν; Για να συνδεθει ομως το νεο πλυντηριο επρεπε να αποσυνδεθει το παλιο και να κατεβει κατω, οποτε φιλοι μου, μπηκα στα... οικογενειακα βαρη πριν καν τους ανακοινωσω οτι αρραβωνιαστηκα την κορη τους :))) Με αυτα και με εκεινα, κατεβασαμε το παλιο πλυντηριο, ανεβασαμε το καινουργιο, το συνδεσαμε, ε καποια στιγμη καθησαμε για φαγητο.

Η Λινα, καθολου διακριτικα μπορω να πω, φροντισε να επιδεικνυει το καινουργιο της δαχτυλιδι, οποτε καποια στιγμη η μανα της το πηρε χαμπαρι και εβγαλε ενα τσιριχτο "ΑΑΑΑΑΑ", ενω ο μπαμπας της μας ρωτησε αν αρραβωνιαστηκαμε. Οταν τους ειπαμε ναι, ο ανθρωπος μαλλον κομπλαρε -μαλλον δεν το περιμενε καθολου- και εφαγε πρωτα μια μπουκια φαι πριν δωσει την ευχη του, η οποια, παρεμπιπτοντως, ηταν και η πιο ευστοχη απο οσες λαβαμε.

Για τελος κραταω την αντιδραση της γιαγιας της Λινας, η οποια, οταν ακουσε οτι εδωσα στην εγγονη της δαχτυλιδι αρραβωνων, ρωτησε:

"Α ναι;;; Και η Λινα τι του εδωσε;;;" :ΡΡΡΡΡΡΡΡΡ

Μετα απο λιγες μερες, ακολουθησαν δυο τραπεζωματα, ενα οικογενειακο και ενα φιλικο, τα οποια μαλλον θεωρησαμε και αρραβωνα.

Ειδικα στο δευτερο, ο γαμπρος δεν μπορουσε να παρει τα ποδια του απο το ουζο...

Παλι καλα που δεν εκτεθηκαμε :)

Οσον αφορα τον γαμο, εεεεχουμε καιρο μπροστα μας...

18 σχολίασαν...:

Rodia είπε...

Μπραβο παιδια!!!!!!!!!!!!!!! :)))))
Να σας χαιρόμαστε στο μπλογκοχώρι μας :)))

..αλλά.. Γρηγορα ο γαμος γιατι μου αρεσουν τα κουφετα!!! :)))))

next_day είπε...

μπράβο παιδιά!!!
Να είσαστε καλά!!!!!!!!!
Άντε με το καλό ο γάμος!!!!!
Φιλιάααα!!

anisixos είπε...

Παντρευεσαι τη Λινα??!!! Δεν υπαρχει αυτο! Στην αρχη νομιζα οτι ειστε ξαδερφια, μετα φιλοι και τωρα που γυρισα στη μπλογκοσφαιρα μαθαινω οτι πατε για γαμο! Τρομερο! Αντε να ζησετε!

YO!Reeka's είπε...

δε γκουντ ταιμ βρε

Σοφία είπε...

Μπράβο παιδιά να ζήσετε

Marina είπε...

Ωραίο που το δέχθηκαν καλά οι οικογένειές σας. Οσο για τις στιχομυθίες θα τις θυμάστε με πολύ χαρά, μετά τα στέφανα..

Σωστή η ερώτηση της γιαγιάς. Η καλύτερη μάλλον!

Sourotiri είπε...

Σας ευχαριστουμε ολους για τις ευχες σας και τα καλα σας λογια!

Επιμερους:

Ροδια, θα ληφθει υποψιν :)

Μαρινα, σιγουρα ηταν η πιο απροβλεπτη παντως! [Για την ιστορια, η Λινα οντως κατι μου εδωσε, αλλα δεν ειναι της παρουσης].

Princess είπε...

Καλου κακου, μη τον αργησετε το γαμο, γιατι βλεπω να γινεσαι συχνα πυκνα κουρουμπελο απο τα ουζα και τα τραπεζωματα! (Τοχουνε αυτο τα σογια, αραβωνιασμενους και νιοπαντρους ολο σε τραπεζωματα σας εχουνε, μολις παλιωσετε ουτε να σας χ.. ενα πραμα!)

Sourotiri είπε...

Princess οχι ρε, αμα αρχισει η φθινοπωρινη ρουτινα θα ειμαι οκ :)

provato είπε...

κανόνισε να την κυκλοφορέις καμία δεκαετία αστεφάνωτη!

Lina είπε...

σ αγαπω κι ας εισαι κακιασμενος

provato είπε...

Lina εγώ για το καλό σου δουλεύω να μηνσε σχολιάζει το Μανχάταν ότι είσαι 15 χρόνια αστεφάνωτη.
αλλά άμα περίμενα να με ευχαριστήσεις....

Lina είπε...

προσπαθω να σ ευχαριστησω μουσικά, αλλά ε΄χεις τον τοιχο σου κλειδωμένο ρε αχαϊρευτε!

Sourotiri είπε...

Προβατακο, μαλλον ξεχνας οτι πρεπει να την τιμωρησω για την απουσια του κοσμηματος στο χερι της...

εύη είπε...

τελεια η γιαγια!! ετσι τετοιο παλικαρι ετσι θα το παρει σκετα :P.

αχ οσο μακρυα κ αν μου φανταζουν ολο αυτα κ εξω απο εμενα, τοσο τρελαινομαι να ακουω τετοιες ιστοριες.
παρακρουση!:D

An-Lu είπε...

:-))))))))))))

sakidio είπε...

να ζήσετε :-)

ειδικά τη φάση με την πόντια γιαγιά ή πιο σωστά με την καλομάναν την καταλαβαίνω απόλυτα.

να τερείς την γαρή'ς

Sourotiri είπε...

εύη, καλωσηρθες στο μπλογκ μου και ευχαριστουμε για τα καλα σου λογια :)

Αν-λου ;))))

σακιδιο, τεμετερον εισαι ρε;; :)))