Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

Προσαρμογη.

Μαζι με την θερμοκρασια που εχει ηδη αρχισει να πεφτει, καποια πραγματα αρχιζουν και κατακαθονται και στο μυαλο μου. Εδω και 3 μηνες εχω αλλαξει σπιτι και πολη και η αναζητηση για δουλεια δεν εχει αποδωσει ακομη καρπους. Εχω μοιρασει βιογραφικα σε ολα τα φροντιστηρια της ευρυτερης περιοχης εδω και καιρο, οπως επισης εχω βαλει και αγγελιες για ιδιαιτερα μαθηματα. Nada, zero, μηδεν.

Βλεπεις, σε ενα επαγγελμα σαν το δικο μου, χρειαζεται να εχεις "ονομα". Εγω οχι απλως "ονομα" δεν εχω εδω, οπως ειχα στην Θεσσαλονικη, αλλα ουτε καν "προσωπο", με την εννοια οτι ειμαι μια παντελως καινουργια φυσιογνωμια στην περιοχη. Το ηξερα απο την αρχη οτι αυτη η νεα αρχη θα ηταν δυσκολη. Αυτο που δεν μπορουσα να φανταστω ομως, ειναι το ποσο θα με ενοχλουσε, στο ξεκινημα της νεας σχολικης χρονιας να μην εχω εργασιακη στεγη.

Το εχω ξαναζησει αυτο, οταν, πρωτοετης ακομη, αποφασισα να ανεξαρτητοποιηθω οικονομικα απο το πατρικο μου. Το ξερω πολυ καλα οτι για να κανεις "κυκλο", πρεπει να φτυσεις αιμα. Ομως, απο τοτε εχουν αλλαξει πολλα πραγματα, θελεις κατι η εκπληρωση των στρατιωτικων υποχρεωσεων, κατι η αποκτηση του πτυχιου, κατι το οτι εχω συνηθισει να δουλευω, ολα αυτα με εχουν φερει σε μια πολυ αμηχανη κατασταση.

Στην αρχη, οσοι με ρωτουσαν αν βρηκα κατι και τους ελεγα οχι, μου ελεγαν "οκ, δεν πειραζει, νωρις ειναι ακομη, κατι θα βρεθει". Αυτα τα λογια τα ακουσα παμπολλες φορες απο ανθρωπους που ξερω οτι με αγαπουν, αλλα αντι να ακουστουν ως παρηγορια στα αυτια μου, ακουγονταν ως λυπηση, παροτι ξερω οτι δεν ηταν ετσι.

Επισης σκεφτομουν πως, οκ, ακομη κι αν δεν βρω κατι, παλι θα εχω κατι να ασχολουμαι μεσα στην χρονια, εχω να δωσω κατατακτηριες και πανελληνιες για εναν απωτερο σκοπο, οποτε, αντι να διδασκω, θα διαβαζω.

Παρολαυτα, το οτι εχει μπει Σεπτεμβρης και εγω δεν εχω υπο την καθοδηγηση μου ακομη και ενα παιδακι γυμνασιου για τα χαζο-μαθηματικα του, με ενοχλει. Πολυ.

Ευτυχως, παρολαυτα, οικονομικο προβλημα δεν υπαρχει. Αντι αυτου, υπαρχει μια πολυ καλη οικονομικη καβατζα, η οποια μου εξασφαλιζει μια -εως και πολυ- ανετη ζωη για αρκετο καιρο ακομη.

Και καπως ετσι, η λογικη πορεια των σκεψεων μου με παει σε αυτους που δεν εχουν δουλεια, οχι απλως επειδη θελουν να κανουν κατι, οπως εγω. Μιλαω για τους ανεργους οικογενειαρχες, που δεν θελουν χρηματα για να περασουν απλως καλυτερα, αλλα καιγεται ο κωλος τους, επειδη την επομενη μερα μπορει να βρεθουν χωρις ρευμα, τηλεφωνο, αυτοκινητο ή σπιτι. Αν εγω μια φορα αισθανομαι ασχημα για αυτο που μου συμβαινει, δεν μπορω να διανοηθω καν πως μπορει να αισθανονται αυτοι.

Και να σκεφτεις, οτι καποια στιγμη στις Αρχες Οικονομικης Θεωριας, οταν διδασκα το κομματι περι ανεργιας, προσπαθουσα να το σκεφτω και δεν μπορουσα.

Προσπαθω τουλαχιστον να μην με παρει απο κατω. Και αν αυτο το ποστ φαινεται αρκετα κλαψιαρικο, θεωρηστε το σαν μια βαλβιδα ασφαλειας, που βγαζει τον αερα για να μην σκασει το μπαλονι :)

Οπως και να'χει, η αναζητηση δεν θα σταματησει. Καλο χειμωνα σε ολους :)

8 σχολίασαν...:

αντωνης είπε...

Aν εχεις καβατζα, τοτε οκ.
Oσο για τους οικογενειαρχες ανεργους (ΠΑΡΩΝ!!!) αστα να πανε. Και αντε, οσο πεφτει το 500αρικο απο τον ΟΑΕΔ κατι γινεται. Οταν ομως τελειωσει και αυτο το βοηθημα, τοτε νιωθεις να φευγει η γη κατω απο τα ποδια σου.

Καλη τυχη ευχομαι.

υγ. Κατι εντελως χαζο, αφου δεν σας ξερω, αλλά το σκεφτηκα.
Το αναποδο δεν μπορουσε να γινει, δλδ να ανεβει η μελλουσα συζυγος στη Σαλονικη;

Sourotiri είπε...

Αντωνη, ανταποδιδω και σε σενα την ευχη για καλη τυχη.

Οσο για την ερωτηση σου, αφενος μεν η...μελλουσα συζυγος δεν μπορουσε να ερθει Θεσσαλονικη, αφετερου ουτε εγω, ουτε αυτη θελουμε να ζησουμε στην Θεσσαλονικη, για λογους που εχουν να κανουν με την ποιοτητα ζωης.

Ανώνυμος είπε...

Ισως η κρίση να αναγκάσει τους γονείς να ξανασκευτουν τα τεράστια έξοδα που έχουν από τα φροντιστηρια και τα ιδιαιτερα, ιδιαίτερα σε παιδιά τοσο μικρά οσο του γυμνασίου. Πάντως μην ανησυχεις μέχρι να αρχίσουν τα σχολεία κάτι θα έχεις βρει, είναι νομοτελειακά σίγουρο ;)

nickpet είπε...

Καλό ξεκίνημα σε ότι κι αν προκύψει. Από περιέργεια: σε ποιά πολή ζείτε πλέον;

Angelos είπε...

Το καλό είναι ότι δεν υπάρχει πρόβλημα σε περίπτωση μη άμεσης αποκατάστασης, αλλά πάντα κάποιοι μαθητές αρχίζουν αργότερα φροντιστήρια(-κα μαθήματα).

Σας εύχομαι καλή αρχή στην καινούρια πόλη. Η αλήθεια είναι ότι η Θεσσαλονίκη,αν και λατρεμένη πόλη, δεν είναι και η καλύτερη για οικογένειες...

Καλό ξεκίνημα όπως και να έχει!

Sourotiri είπε...

Aνωνυμε, περιμενω να δω... :) Οσο για τους γονεις και την κριση, συμφωνω οτι μαλλον θα αρχισουν να περικοπτονται αυτα τα εξοδα...

Νικπετ, ευχαριστουμε. Δεν ειναι τυχαιο που δεν γνωριζεις σε ποια πολη μενουμε. Φυλαγε τα ρουχα σου για να εχεις τα μισα, λενε :)

Αγγελε, θενξ ε λοτ :)

nickpet είπε...

Βασικά δε σε ρώτησα για τον τοπο διαμονής μόνο από περιέργεια...
Επειδή τυγχάνει να είμαι συνάδελφός σου έλεγα μήπως και ειμαστε στην ίδια πόλη, οπότε να σε είχα στα υπ όψιν για μαθήματα...

Sourotiri είπε...

Πραγματικα σε ευχαριστω πολυ για το ενδιαφερον.

Αν η πολη σου ειναι η Λαρισα παντως, οπως βλεπω στο προφιλ σου, τοτε οχι, δεν μενουμε στην ιδια πολη :)

Αν παλι η πολη σου δεν ειναι η Λαρισα, στειλε μου ενα μεηλ στο sourotiri papaki gmail teleia com.