Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Η ειδοποιος ποιοτικη διαφορα.

Εχω εδω και ενα 4μηνο περιπου που εχω μετακομισει. Ετσι, απο την πολυαγαπημενη -πλην κουραστικη τα τελευταια χρονια- Θεσσαλονικη, βρεθηκα σε μια μικρη επαρχιακη πολη, για την οποια δεν προκειται να αποκαλυψω περαιτερω λεπτομερειες, για ευνοητους λογους.

Οσο καιρο ζουσα στην Θεσσαλονικη, και ειδικα τα τελευταια 3 χρονια, η πολη με ειχε κουρασει. Η Θεσσαλονικη ειχε αρχισει να ασχημαινει δραματικα, δεν ειχε καμια σχεση με την πολη που θυμομουν πριν 10 χρονια. Τα εργα του μετρο απλα εδωσαν την χαριστικη βολη. Η κινηση τις ωρες αιχμης ηταν αρκετη για να μου σπαει τα νευρα, το μοναδικο μεσο μαζικης μεταφορας [λεωφορειο] ανεπαρκεστατο, με αποτελεσμα να το βλεπω καθημερινα οτι χανω παρα πολυ χρονο, χρημα για να κανω πραγματα που δεν ειχαν καμια σημασια [οπως να ξοδευω μιση ωρα να παω στην Καμαρα για να πιω καφε και αλλη μιση ωρα να γυρισω πισω, με λεωφορειο εννοειται, δεν επαιρνα ποτε αμαξι στο κεντρο, κτλ].

Δεν το συζηταω καν για το θεμα του παρκινγκ στην περιοχη μου. Ο μεσος ορος αναζητησης ηταν γυρω στα 15 με 20 λεπτα, καθε μερα, τουλαχιστον μια φορα την μερα.

Για να μην αναφερω οτι εκανα τον σταυρο μου μην τυχει καποια μερα και χρειαστει να παω σε καμια τραπεζα [που αντε, εχουμε ολες τις τραπεζες στην γειτονια], ή ακομη χειροτερα σε καμια εφορια, σε κανενα ΙΚΑ, ή καποιο ΚΕΠ... Στην εφορια η μονη ωρα που δεν εβρισκα κοσμο ηταν 7.30 το πρωι [αρα ξυπνημα απο τις 6.30], στο ΙΚΑ απο τις 7.30 ο κοσμος ηταν παντα τοσος, ωστε να με αναγκασει να γυρισω σπιτι στις 12, και για το ΚΕΠ δεν το συζητω, μια φορα αναμεσα στο χαρτακι προτεραιοτητας και την εξυπηρετηση μου προλαβα να παω σε 3 τραπεζες να πληρωσω λογαριασμους!!!

Ο λογος φυσικα που μετακομισα στην επαρχια δεν ηταν αυτος. Το παραπλευρο αποτελεσμα παντως ειναι οτι εδω και 4 μηνες πραγματικα εντυπωσιαζομαι απο το ποσο εχει αλλαξει ο ρυθμος της ζωης μου και ποσος ελευθερος χρονος μου μενει... Φυσικα το καλοκαιρι αυτο το φαινομενο ηταν απειρως πιο εντυπωσιακο, αλλα και τωρα που χειμωνιασε δεν παει πισω.

Για να καταλαβετε για τι μεγεθη μιλαω λοιπον, θα σας πω οτι μενουμε σε ενα σπιτι που ειναι σχετικα στην ακρη της πολης. Για να φτασω στο κεντρο με το αυτοκινητο θελω 5 λεπτα με κινηση και ατυχα φαναρια, ενω με τα ποδια ειναι 15 λεπτα.

Καθημερινα, και μαλιστα ωρες "αιχμης", πηγαινω στο γυμναστηριο, το οποιο ειναι στο πιο κεντρικο σημειο της πολης. Ο μεσος χρονος για να βρω παρκινγκ, απο την στιγμη που φτανω κοντα -και οταν λεω κοντα εννοω το πολυ 100 με 150 μετρα-, ειναι τα 5 λεπτα, δηλαδη συνηθως βρισκω παρκινγκ αμεσως ή κανω το πολυ μια ακομη γυρα.

Οταν γυριζω απο το γυμναστηριο, η μονη μου ανησυχια δεν ειναι το παρκινγκ, αλλα το αν θα παρκαρω το αυτοκινητο ακριβως απεναντι απο το σπιτι ή 20 μετρα παραπερα.

Οταν πηγαινω σουπερ μαρκετ, η μονη μου ανησυχια αντιστοιχα ειναι αν θα βρω παρκινγκ ακριβως απεναντι απο την εξοδο ή 5 θεσεις παραπερα. Εννοειται οτι στο ταμειο -το μοναδικο ταμειο που λειτουργει συνηθως- περιμενω το πολυ 2 πελατες μπροστα μου.

Στις δε δημοσιες υπηρεσιες, οι καταστασεις που εχω δει ειναι εξισου χαριτωμενες:

Στο ταχυδρομειο, συνηθως παιρνω χαρτακι προτεραιοτητας 4 με 5 νουμερα μετα απο αυτο που εξυπηρετειται. Δεδομενου ομως οτι οι υπαλληλοι ειναι 3 [καμια φορα και 4], αυτο μεταφραζεται σε μηδενικη ουρα.

Στο δε ΚΕΠ, οσες φορες εχω παει για να εξουσιοδοτησω την αδερφη μου για διαφορες υποθεσεις, παντα βρισκω τουλαχιστον τους 2 απο τους 3 υπαλληλους ελευθερους.

Στην εφορια μια φορα βρηκα μια ουρα 8 ατομων, και ο απο πισω μου αναρωτιοταν γιατι εχει τοσο κοσμο σημερα.

Οταν δε επρεπε να κινησω τις διαδικασιες για να βγαλω αδεια διδασκαλιας -το οποιο σημαινει δυο επισκεψεις στην δευτεροβαθμια, δυο επισκεψεις στο νοσοκομειο -μια για διαφορες εξετασεις και μια για τα αποτελεσματα-, μια στη νομαρχια, μια στο ΚΕΠ και μια στην πρωτοβαθμια υγειονομικη επιτροπη, τελειωσα μεσα σε ενα τριωρο την πρωτη μερα, και μιαμιση ωρα την δευτερη μερα. Την πρωτη μερα ομως εκανα 3 ωρες γιατι πηγα πολυ νωρις (!) και δεν ημουν αντιστοιχος με τις ωρες που δεχονταν ολοι οι γιατροι.

Περιττο να πω πως γεμισα το ρεζερβουαρ μου πριν 3 εβδομαδες, και μολις προχθες επεσε κατω απο τα 2/3.

Επισης, μια φορα χρειαστηκε να αλλαξω το παρμπριζ, επειδη ειχε δημιουργηθει μια μικρη ρωγμη. Εκτος του οτι η ασφαλιστικη και ο μαστορας γνωριζονταν, ο μαστορας μου εκανε την επισκευη αρχικα χωρις ολα τα απαραιτητα εγγραφα, γιατι με εμπιστευοταν οτι θα του τα δωσω μετα.

Παραλληλα με τον χρονο που περισσευει καθημερινα, οπως ειναι επομενο, περισσευει και η ενεργεια. Ετσι, δεν νομιζω οτι αν ημουν στην Θεσσαλονικη θα ειχα ουτε τον χρονο ουτε την ενεργεια να πηγαινω καθημερινα γυμναστηριο, να διαβαζω για τις πανελληνιες ή να κανω και μαθηματα χορων, ποσο μαλλον να βγαινω εξω μεσοβδομαδα, ενω πρεπει την επομενη να ξυπνησω 7 η ωρα το πρωι.

Θα μπορουσε να μου πει κανεις, οτι δεν εχω επιλογες εδω που ειμαι. Οτι στην Αθηνα ή την Θεσσαλονικη οι επιλογες ειναι πολυ περισσοτερες, και θα'χει και δικιο. Ομως, το θεμα ειναι τι ζητας απο την ζωη σου και φυσικα, αν εισαι ή οχι προκατειλημενος. Ετσι, δεν μου κανει ιδιαιτερη αισθηση -ακομη- η ελλειψη των "επιλογων", εφοσον υπαρχουν μαγαζια να βγω εξω -ΟΚ, οχι πολλα και ουτε σε ποικιλια-, η dsl λειτουργει ρολοι και υπαρχουν διαφορα ερασιτεχνικα πολιτιστικα δρωμενα που, μπορει να μην ειναι τοσο αρτια οπως τα επαγγελματικα, αλλα σφυζουν απο μερακι.

Νομιζω πως, αν εβρισκα και δουλεια, δεν θα ηθελα κατι αλλο απο την καθημερινοτητα μου.

25 σχολίασαν...:

Τουρνέ στα νησιά είπε...

δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο!
Οι μεγάλες πόλεις(Αθήνα,Θεσσαλονίκη) είναι για να πηγαίνεις 4-5 φορές τον χρόνο και όχι να ζεις την καθημερινότητα τους

Stan είπε...

Ομολογώ ότι για μια στιγμή ζήλεψα. Όλα όσα περιγράφεις -ή μάλλον τα περισσότερα μιας και δεν έχω αμάξι για να αλλάξω παρμπριζ- κάνουν τη ζωή στις μεγαλουπόλεις δραματική.

Αλλά ένας χρόνος σε μια πόλη 10.000 κατοίκων μακριά από τους ανθρώπους ΜΟΥ με έπεισε ότι τον τόπο μου δεν τον αλλάζω με τίποτα.

Αυτό που δίνει τη μαγεία στο μέρος που επιλέγεις να ζήσεις είναι οι άνθρωποι που είναι δίπλα σου. (Ξέφυγα λίγο απ' το θέμα νομίζω...! Αλλά η εμπειρία μου από..μικρές ουρές και ελάχιστες αποστάσεις παραλίγο να με ρίξει στα αντικαταθλιπτικά.)

Sourotiri είπε...

Τουρνε, συμφωνω κι εγω με την σειρα μου :)

Stan, καταρχας να σε καλωσορισω τοσο στο μπλογκ μου, οσο και στην μπλογκοσφαιρα, απο ο,τι ειδα εισαι νεοφερμενη :)

Συμφωνω οτι η παρεα ειναι σημαντικοτατη για τον τοπο που ζεις. Δεν το ανεφερα στο ποστ μου, αλλα προς το παρον η παρεα οχι απλως δεν ειναι προβλημα, αλλα περναω και πολυ καλα μαζι της. Σιγουρα μου λειπουν καποια πραγματα απο την Θεσσαλονικη, αλλα μαλλον δεν μπορουμε να τα εχουμε ολα!

αντωνης είπε...

Δεν εχω ζησει στην επαρχια, αλλά μπορω να φανταστω τους ρυθμους (γιατι ολοι τους εχουμε δει, εστω και σε περιοδους διακοπων).
Το μονο που εχω ακουσει απο αρκετο κοσμο που μενει μονιμα ειναι οτι καποια στιγμη κατανταει λιγο βαρετο και μονοτονο το ολο σκηνικο.

Εγω βεβαια που εχω γεννηθει και ζω στην Αττικη, γελαω με αυτη τη χαζη δικαιολογια της μονοτονιας.

Διαβαζοντας την αναρτηση, αναστεναξα πολλες φορες και σκεφτηκα οτι η συγκριση που κανεις ειναι με τη Θεσσαλονικη. Εδω τα πραγματα απο πλευρας ξοδεματος χρονου ειναι τρισχειροτερα.

Προσωπικα πολυ θα ηθελα να ζησω καποια στιγμη στην επαρχια, αλλά δεν ξερω κατα ποσο ειναι πλεον εφικτο κατι τετοιο.

nickpet είπε...

...πρέπει να το ζήσεις για να το καταλάβεις!!!

ephee είπε...

Το διάβασα και θυμήθηκα την κατάθλιψη που πέρασα όταν γύρισα στην Αθήνα μετά από δυο χρόνια στη Ναύπακτο..
Μου έλειψε να πηγαίνω παντού με τα πόδια, να τελειώνω τις δουλειές μου γρήγορα, να γυρνάω σπίτι μου χωρίς να είναι στάνταρ στο πρόγραμμα το σώριασμα από την κούραση.. Για να καταλάβεις, όταν γύρισα Αθήνα, έκανα να πιω νερό έξι μήνες γιατί μου μύριζε άσχημα.
Σου εύχομαι να βρεις μια δουλειά γρήγορα!
Εγώ αν μπορούσα θα έφευγα χτες!

Sourotiri είπε...

Αντωνη, την πιθανη μονοτονια προφανως θα την δω σε καποιον χρονο, αλλα παντα υπαρχει η επιλογη να δραπετευσουμε για ενα τριημερο, οταν βαρεθουμε. Οσον αφορα την Αθηνα, σκεφτομαι μονο οτι αναρωτιομουν ποσο χρονο χαλαω ενω ημουν στην πολη για ψυχαγωγια, ποσο μαλλον να αντιμετωπιζει κανεις και deadlines, κτλ.

nickpet, ακριβως :) Και μενα μου το ελεγαν, το ελεγα και εγω ο ιδιος πριν μετακομισω, αλλα η πραξη σου δινει τελειως διαφορετικη αισθηση απο την θεωρια, ειναι η αληθεια :)

ephee, και εσυ λοιπον του club εισαι :) Σκεφτομαι κι εγω οτι εκανα καλα που εφυγα. Σε ευχαριστω για την ευχη σου περι δουλειας ;)

Lina είπε...

βρε Σταν, δεν μένουμε και σε πόλη των 10.000 κατοίκων =Ρ Έχει περισσότερη ζωή από αυτο.

Marina είπε...

Οι μικρές πόλεις έχουν παντελή έλλειψη απο χαμένο χρόνο..όλα εύκολα, όλα απλά, όλα κοντά.. Ο κόσμος είναι πιο χαλαρός, χαμογελάει, ευφραίνεται, ΄περνάει καλά..
Η ζωή μας στην Αθήνα και στις μεγαλουπόλεις έχει γίνει καθρέφτης του αέναου άγχους μας. Κόλαση

Γκρινιάρης είπε...

Έγινες παιδί της επαρχίας κι εσύ! Πραγματικά, η διαφορά στον χρόνο και ρυθμό ζωής στην καθημερινότητα είναι τεράστια. Αν εστιάσεις στα θετικά (και είναι πολλά) μιας επαρχιακής πόλης, θα το απολαύσεις!

Αποκέντρωση τώρα! (Ε?)

teleytaios είπε...

Όταν έφυγα από τη Θεσσαλονίκη κι επέστρεψα στη γενέτειρά μου η αλήθεια είναι ότι έπαθα ένα πολιτισμικό σοκ. Αλλά με τον καιρό συνήθισα. Τώρα που έκανα οικογένεια κι έχω μικρά παιδιά, νοιώθω πολύ καλύτερα στη μικρή επαρχιακή πόλη.

zouri1 είπε...

αν οργανωθει καλυτερα η επαρχια σαφως ειναι καλυτερη σε καποια θεματα.Μετα απο καιρο ομως θα σεχει φαει η ρουτινα της καθημερινοτητας πολυ περισσοτερο απο οτι σε μια μεγαλη πολη.
Νομιζω οτι η επαρχια θελει καλη παρεα και δραστηριοτητες,σιγουρα χρονο εχεις περισσοτερο και μονο απο τις αποστασεις.και εγω μια και μεγαλωνω σκεφτομαι πια την επαρχια για να ηρεμησω.

teleytaios είπε...

zouri, η επαρχία μπορεί να μην έχει πολλές επιλογές και διεξόδους σε διάφορες οργανωμένες από τους ανθρώπους δραστηριότητες, αλλά σκέψου ότι αν γυρίζεις σπίτι από τη δουλειά σε 2-3 λεπτά, αν θες να βρεθείς κάπου για μια δουλειά στον ίδιο χρόνο και γενικά αν οι αποστάσεις είναι μικρές και το ίδιο μικροί και οι χρόνοι αναμονής, μπορείς να οργανώσεις εύκολα τη ζωή σου. Άσε που όποτε θες μπορείς να βρεθείς στη θάλασσα ή στο βουνό σε 10 λεπτά. Τουλάχιστον εγώ. Είναι ωραία η επαρχία αν ξέρεις να την εκμεταλλευτείς και αν θες να ζεις ήρεμα.

zouri1 είπε...

συμφωνω σε ολα οσα αναφερεις.Μακαρι να ειναι σε υψηλο επιπεδο και η υγεια και λοιπες δημοσιες υπηρεσιες και θα αλλαξεις τους ρυθμους σου.

αντωνης είπε...

Για να μην ωραιοποιουμε τελειως τα πράγματα, η επαρχια δεν εχει μονο καλά.
Γιατι επαρχια ειναι πχ και ενα χωριο στην Πινδο ή ενα μικρο νησι των Δωδεκανησων ή των Κυκλαδων οπου μπορει να λειπουν ακομα και τα βασικα, οπως τα απλα φαρμακα.

Sourotiri είπε...

Μαρινα κραταω την φραση "ο καθρεφτης του αεναου αγχους μας". Νομιζω αντιπροσωπευει μεγαλο μερος της αληθειας.

Γκρινιαρη, αν η αποκεντρωση εφαρμοζοταν στην Ελλαδα, θα ειχαμε μαλλον μεγαλυτερο ποσοστο του πληθυσμου ευχαριστημενο, για ευνοητους λογους. Εσυ βεβαια ζεις και σε ενα νησι, που ναι μεν ειναι μεγαλο, αλλα δεν παυει να ειναι νησι, με τις γνωστες δυσκολιες. Παρολαυτα, νομιζω οτι με καταλαβαινεις αρκετα καλα :)

Ζουρι, αντιλαμβανομαι οτι η ρουτινα πολλες φορες σε τρωει, αλλα διευκρινιζω οτι το ποστακι αναφερεται στις εως τωρα εντυπωσεις μου. Σαφως και στο μελλον μπορει να χειροτερεψουν τα πραγματα. Βεβαια, ευτυχως ή δυστυχως, δεν ζω σε καποιο μερος εντελως απομακρυσμενο οπως αυτα που αναφερει ο φιλος Αντωνης. Ειναι λαθος το στερεοτυπο που θελει την επαρχια εντελως νεκρη, εγω αυτο που βλεπω εδω με τα ματια μου ειναι οτι αν θελεις να κανεις πραγματα, ολο και κατι θα βρεις να κανεις.

Αντωνη, σε καμια περιπτωση δεν αποθεωνω την επαρχια. Και τα δυο μου χωρια, στα οποια μενουν οι γιαγιαδες μου, εχουν τεραστιες δυσκολιες και τις ξερω, και μαλιστα σε νομο που η πρωτευουσα του ειναι πολυ μικροτερη απο την πολη που ζω εγω τωρα, ενω και η Λινα εκανε εναν χρονο σε νησι ως δασκαλα και μου εδωσε μια πολυ εκτενη γευση της πικρας. Οπως επισης πιστευω οτι παιζει ρολο και τι θελει ο καθενας.

Αν πχ εισαι ανθρωπος που γουσταρει την πολυκοσμια, την βαβουρα των νυχτερινων μαγαζιων και την κοσμοπολιτικη μερια μιας πολης, σαφως και διαβαζοντας το κειμενο μου, θα βαλεις τα γελια. Εγω απλα, δεν ειμαι τετοιος ανθρωπος.

Εννοειται οτι αυτο που λεει ο Ζουρι περι υγειας παιζει σημαντικο ρολο.

Τελευταιε, θετεις το θεμα της οικογενειας. Η αληθεια ειναι πως δεν θα μπορουσα να δημιουργησω οικογενεια στην Θεσσαλονικη ή την Αθηνα, τωρα που το σκεφτομαι. Τα πραγματα στις μεγαλες πολεις μου δινουν την αισθηση οτι ξεφευγουν με πολυ μεγαλυτερη ταχυτητα απο ο,τι στην επαρχια.

teleytaios είπε...

Zouri, για το θέμα της υγείας έχεις δίκιο. Και σε άλλα πράγματα η επαρχία υπολείπεται της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης. Όμως η καθημερινότητα είναι πιο απλή, πιο ανθρώπινη αν θες. Έλα προς τα μέρη μου να σε κεράσω κανά κρασάκι...

Sourotiri, εγώ δε νομίζω ότι θα έφτιαχνα οικογένεια αν ζούσα πχ στην Αθήνα. Θα φοβόμουν κάθε στιγμή για τα παιδιά μου. Όχι ότι στην επαρχία κινδυνεύουν λιγότερο, αλλά όπως και να το κάνεις, μπορείς να εποπτεύεις τα πράγματα λίγο καλύτερα. Δεν είναι αυτό το χάος.

hopkins είπε...

Αν αρχίσεις να χρησιμοποιείς το αυτοκίνητο όλο και λιγότερο, θα δεις ακόμα μεγαλύτερη βελτίωση...

adreask είπε...

και γιατί δεν μας λες σε ποιά επαρχιακή πόλη είσαι; για να μην πλακώσουμε όλοι οι υπόλοιποι;

Καλά έκανες και την έκανες από τη Θεσσαλονίκη, είναι πλέον ανυπόφορη.

Sourotiri είπε...

hopkins, καπου στο πισω μερος του μυαλου μου εχει φωλιασει η σοφη φραση σου και ισως καποια στιγμη γινει πραξη. Προς το παρον ομως, οχι.

Αντρεα, προσπαθω απλα να διαφυλαξω οσο μπορω την ανωνυμια μου.

Άννα είπε...

Εγώ όλα όσα περιγραφεις τα ζω καθημερινά...
Για τη δουλεια κανω 2 λεπτα ακριβως. Φαντασου πηρα μεταθεση απο ενα σχολειο σε ενα αλλο γιατι το ενα ηταν στα 10 λεπτα (για μας στην αλλη ακρη της πολης)ενω το τωρινο ειναι στα 2.
Σε ενα κενο απο τα μαθηματα σημερα πηγα σε 2 τραπεζες, στον Γερμανο και δυο μαγαζια.

Πολυ συχνα μετα το σχολειο παμε για καφεδακι αφου η παραλια ειναι στο 1 λεπτο γιατι να αγχωθεις τι ωρα θα φτασεις σπιτι;

Εχεις ραντεβου; Θες να πας σινεμα; Ε 5 λεπτα πριν ξεκινας....
Γενικα νιωθω πολυ τυχερη που μεγαλωσα και ζω σε μια μικρη πολη. Το θεμα της ρουτινας εμενα δεν με αγγιζει. Μου αρεσει που περαπαταω και λεω καμια 20αρια καλημερες. Σιγουρα στις μικρες πολεις υπαρχουν δυσκολιες, ειδικα στα νησια.Εγω μπορει να ζω σε νησι αλλα σε μας δεν λειπει ποτε τιποτα. Καθε μερα εχει οσες πτησεις θες απο 3 αεροδρομια, καθε μερα 3 πλοια μονο απο το Ηρακλειο...Η Κρητη ειναι ειδικη περιπτωση. Δε νιωθεις τοσο εγκλωβισμενος...

Η πλακα ειναι οσο και αν ελεγα πως δε θελω ποτε να μεινω στην Αθηνα με βλεπω να μετακομιζω για καποιο διαστημα εκει...

Φιλια στη Λινα

Acro είπε...

Καιρό μετά τη δημοσίευση αυτού του ποστ, το εντόπισα κι εγώ (το blog σου είναι το πρώτο στο οποίο διαβάζω τα posts "προς τα πίσω" εδώ και καιρό) και (τι παράξενο), έχω κάτι να πω.
Λόγω διορισμού της συζύγου βρεθήκαμε κι εμείς σε "παραθαλάσσια" επαρχιακή πόλη. Αν και έχει διαρρεύσει το που, δεν θα ήθελα να πω, "προστατεύοντας" τη σύζυγο.
Όπως και να 'χει η αλήθεια ήταν ότι θέλαμε να αποδράσουμε από τη Θεσσαλονίκη. Ειδικά εγώ με τη δουλειά μου στο ταξί, έτρωγα ΤΟΣΗ κίνηση, πορείες, κλπ. που δεν έβλεπα την ώρα. Εξ' άλλου, δεν είμαστε πλέον αρκετά χορτάτοι από συναυλίες, rave, νυχτερινή διασκέδαση, happenings. Η ησυχία ήταν εντελώς επιθυμητή.
Τα πράγματα δεν ήρθαν ακριβώς έτσι.
Κατ' αρχήν η ησυχία υπάρχει ναι, αλλά μόνο μέχρι να έρθουν οι βάρβαροι (τουρίστες). Για τρεις μήνες περίπου είμαστε υποχρεωμένοι να ξενυχτάμε/καλούμε την αστυνομία χωρίς αποτέλεσμα, καθώς αυτός που κάνει διακοπές καθόλου δεν σκέφτεται ότι εσύ θα ξυπνήσεις στις 6 το πρωί.
Όταν δεν έχει τουρίστες, η ησυχία τείνει στο άπειρο. Καταλήγεις να βλέπεις τις ίδιες ακριβώς φάτσες ΚΑΘΕ μέρα, την ίδια ώρα στα ίδια μέρη. Τα μαγαζιά στα οποία θα βγεις να ξεσκάσεις να φας ή να πιείς ένα καφέ είναι 5, τα εξής 2 (γιατί τελικά θα αποκλείσεις τα 3 για διάφορους λόγους).
Θα πρέπει να το σκεφτείς δυο φορές πριν αρρωστήσεις, αλλά και να ενημερωθείς ποιος εφημερεύει για να πάθεις την ανάλογη ασθένεια. Έτσι κι αλλιώς 9/10 φορές που κάποιος έχει κάτι σοβαρότερο από γρίπη, θα σταλεί στο κοντινότερο (130 χιλιόμετρα επαρχιακού δρόμου καρμανιόλα) Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο.
Αν χρειάζεσαι κάτι τόσο εξωτικό όπως α)μια mini SD 16 MB, β) ένα HDMI καλώδιο 5 μέτρων, γ) Συγκεκριμένη μάρκα "καλής" οδοντόκρεμας, δ)μπαταρία ή τακακια για τη μοτό θα πρέπει να τα παραγγείλεις ή να πας αλλού να τα πάρεις. (Αν μας σταματήσει η Εφορία όταν επιστρέφουμε από Θεσσαλονίκη, θα μας ζητήσει δελτίο αποστολής).
Υπάρχουν 5 από τα super market των μεγάλων αλυσίδων. Πρέπει όμως να ξέρεις ποιο φέρνει τί, ώστε να κατευθυνθείς και να ψωνίσεις ανάλογα. (πχ, εμφιαλωμένο νερό συγκεκριμένης μάρκας θα βρεις μόνο στα 2).

Κατέληξα να μου λείπει η "μάνα" Σαλονίκη. Όλο και περισσότερο. Σε σημείο όλα μου τα όνειρα πλέον ασχέτως περιεχομένου να διαδραματίζονται στους δρόμους της.

Αν είχα γεννηθεί και μεγαλώσει σε χωριό 100 κατοίκων, θα μου έλειπε το χωριό μου.
Σε μια τελική, όπου και όπως συνηθίσεις. Όταν φύγεις, όπου και να πας, αργά ή γρήγορα η νοσταλγία θα χτυπήσει. Για τους ανθρώπους σου, για την νοοοτροπία που αναγνωρίζεις, και για τις δονήσεις με τις οποίες μεγάλωσες.

Acro είπε...

Υ.Γ Εκ παραδρομής ξέχασα να πω ότι συμφωνώ πως στο θέμα της κίνησης, των ουρών σε δημόσιες υπηρεσίες κλπ, ο μικρός τόπος καμία σχέση δεν έχει. Πλήρωσα 2 χρονιές τώρα τέλη κυκλοφορίας στην Εφορία, και ήμουν τη μια φορά μόνος, και την άλλη 3ος στην "ουρά", γιατί πήγα κάπως αργά (στις 9 :))

Sourotiri είπε...

Ρε Γιάννη, που σκατά μετακόμισες;;; Όχι ρε, εγώ μιλάω για μια πόλη που έχει πολύ περισσότερα από αυτά που μου περιγράφεις...

Acro είπε...

Θα σου πω με την πρώτη ευκαιρία online πού έχουμε βρεθεί...