Πέμπτη, 22 Απριλίου 2010

Μια παρεα στα μπουζουκια.

Ηταν καποτε μια παρεα ανθρωπων. Αυτοι οι ανθρωποι ηταν ολοι τους μεσαιου [εως και μικρου] εισοδηματος, σε γενικες γραμμες απλα ντυμενοι, χωρις ιδιαιτερους τροπους σαβουαρ βιβρ, πως το λεμε ρε παιδι μου, λαικοι.

Μια βραδια ακουσαν πως στην παραδιπλανη πολη ανοιγει, για πρωτη φορα, ενα κυριλε μπουζουκτσιδικο. Ηθελαν παρα πολυ να πανε, αλλα ηξερα πως, αν παρουσιαστουν με τα ρουχα που ειχαν, το παρουσιαστικο τους δεν θα τους επετρεπε να μπουν μεσα. Οι πορτιερηδες, ειχαν ακουσει, ηταν αρκετα αυστηροι στο ποιος μπαινει μεσα στα μπουζουκια.

Κουτσα στραβα, βρηκαν καποια χρηματα απο συγγενεις και φιλους, τα κανονισαν και με εναν ραφτη και πηραν στα χερια τους τα κοστουμακια τους. Δεν τα ελεγες και πρωτης ποιοτητας, μαλλον ενα εμπειρο ματι θα καταλαβαινε οτι τα κοστουμια ειναι κατι αρκετα κατωτερο, αλλα ηταν αρκετα για να ξεγελασουν τον πορτιερη. Ετσι, κινησαν προς το μαγαζι.

Στην πορτα ο πορτιερης τους "εκοψε" απο πανω ως κατω ολους. Τους ρωτησε επισης ποιοι ηταν. Ενας απο την παρεα, ο πιο επικοινωνιακος απο ολους, ειχε παρει το χρισμα να αντιμετωπισει τις αμφιβολιες του πορτιερη. Με μισολογα, αοριστιες, και καποιες μικρες αληθειες, η παρεα καταφερε να μπει στα μπουζουκια.

Οι φιλοι μας δεν ειχαν ξαναδει κατι παρομοιο. Ετσι, ενθουσιασμενοι οπως ηταν, αρχισαν να διασκεδαζουν. Δεν ειχαν ομως λαβει υποψιν τους, πως ολα οσα θα επαιρναν, δεν κοστιζαν το ιδιο με το χωριο τους. Η σκεψη τους ηταν μονο στο να διασκεδασουν οσο πιο πολυ μπορουσαν, αφου καταφεραν και μπηκαν στα μπουζουκια.

Ετσι, τα μπουκαλια με το κρασι και το ουισκι πηγαιναν και ερχονταν, οι ξηροι καρποι τρωγονταν με απιστευτη ταχυτητα, ενω μολις η παρεα μας ανακαλυψε το εθιμο των λουλουδιων, του εδωσε και καταλαβε. Δεκα-δεκα εφευγαν οι δισκοι. Μονο κανα-δυο απο την παρεα ειχαν μερικες αμφιβολιες, αλλα η αντισταση τους καμφθηκε.

Η παρεα διασκεδαζε τοσο πολυ, που οι φιλοι μας δεν εδωσαν σημασια τι συνεβαινε στα παραδιπλανα τραπεζια. Εκει, καθονταν ανθρωποι πιο εκλεπτυσμενοι απο αυτους, συνηθισμενοι στα μπουζουκια. Ειτε για αυτον τον λογο, ειτε γιατι ηξεραν το κοστος, οι υπολοιπες παρεες δεν "οργιαζαν" τοσο οσο οι φιλοι μας.

"Ε τους μαλακες, δεν ξερουν να διασκεδαζουν οι ξενερωτοι", σκεφτηκαν οι φιλοι μας.

Μεχρι που καποια στιγμη, νωρις το πρωι, ενα βραχυκυκλωμα στο μαγαζι, τερματισε αδοξα την διασκεδαση. Ολοι οι θαμωνες αναρωτιονταν πως ειναι δυνατον σε ενα καινουργιο μαγαζι να γινει κατι τετοιο. Μαλιστα, οι ιδιοκτητες του μαγαζιου υποχρεωσαν ολους τους θαμωνες, εκτος απο τα οσα καταναλωσαν, να δωσουν και κατιτις παραπανω για την ζημια.

Ολοι οι θαμωνες εδειξαν την παρεα μας. "Αυτοι πεταξαν ενα μπουκαλι κρασι στο μηχανημα και προκληθηκε το βραχυκυκλωμα", ειπαν. Ειχαν βεβαια αρκετα λεφτα μαζι τους, οχι ομως τοσα ωστε να πληρωσουν το συνολικο ποσο. Παλιοι γνωστοι με τον ιδιοκτητη, τα μιλησαν, τα συμφωνησαν, και εφυγαν απο το μαγαζι.

Η παρεα μας εμεινε τελευταια στο τραπεζι. Ο λογαριασμος ηρθε, και φυσικα, ηταν πολλαπλασιος απο οσα υπολογιζαν οι φιλοι μας. Εβγαλε ο καθενας τις πενταροδεκαρες του πανω στο τραπεζι. Ολα μαζι δεν εφταναν ουτε για ενα μπουκαλι απο τις δεκαδες που ηπιαν.

Σιγα σιγα, αρχισαν να τους κυκλωνουν οι μπραβοι του μαγαζιου.

"Παιδια, πρεπει να πληρωσετε", τους ειπαν με απειλητικο υφος.

"Να ξερετε, ναι ΟΚ, θα πληρωσουμε...", ειπαν διστακτικα οι φιλοι μας.

Μεταξυ τους συζητουσαν για το πως σκατα θα γινει αυτο. Ο ενας ειπε οτι θα πουλησει το αυτοκινητο του, ο αλλος οτι θα βγαλει τις κορες του στην πορνεια, και ουτω καθεξης.

Τα λεφτα και παλι δεν εφταναν.

Με τους απειλητικους μπραβους γυρω τους, η παρεα ειχε αρχισει να ανησυχει. Αξιζε τελικα για μια νυχτα διασκεδασης να ξεπουλησουν ο,τι ειχαν και δεν ειχαν; Στην χειροτερη περιπτωση, οι μπραβοι θα τους σαπιζαν στο ξυλο, φοβονταν για την σωματικη τους ακεραιοτητα.

Η επομενη μερα κανεις τους δεν ξερει τι θα τους ξημερωνε.

Οι ανυπομονοι μπραβοι δεν μπορουσαν να περιμενουν. Ξεκινησαν τις πρωτες απειλες...

Η συνεχεια, στις τηλεορασεις μας.





Στον ρολο της παρεας, ολοι μας.

Στον ρολο του επικοινωνιακου εξυπνακια, οι κυβερνησεις μας.

Μπουζουκτσιδικο, η ευρωπαικη ενωση.

Μπραβοι, το ΔΝΤ, η Goldman Sachs, η Standard & Poor's, οπως θελετε πειτε το.


Η Ελλαδιτσα μας λοιπον ειναι η τελευταια παρεα που εχει μεινει στα μπουζουκια. Και δεν εχει να πληρωσει.

Περαστικα μας.

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010

Καλημερα :Ρ

Βγαινοντας σημερα απο την οικοδομη μου για να παω στον φουρνο, επεσα πανω σε εναν γειτονα. Ο στιγμιαιος διαλογος που ακολουθησε καθως περνουσε ο ενας μπροστα απο τον αλλο ηταν ο εξης:

Sourotiri: Καλημερα!
Γειτονας: Καλημερα!
Sourotiri: Μια χαρα, μια χαρα!
Γειτονας: Ολα καλα!

Με λιγα λογια, κανεις απο τους δυο μας δεν ακουγε τι ελεγε ο αλλος. Δεν με ρωτησε ο γειτονας τι κανω και πως ειμαι, αλλα παρολαυτα απαντησα. Το ιδιο εκανε και αυτος.

Οταν συνειδητοποιησα τι εγινε, εβαλα τα γελια.

Αν και, νομιζω οτι κατα βαθος θα επρεπε να προβληματιστω.

Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010

Περιδιαβαινοντας τις μικρες αγγελιες...part 2


(Καντε κλικ στην εικονα για να δειτε την αγγελια μεγαλη ή ακολουθηστε το λινκ)

Αυτη λοιπον ειναι η δευτερη απιστευτη αγγελια που βρηκα τον τελευταιο καιρο, περιδιαβαινοντας τις μικρες αγγελιες...

Τυπος αναλαμβανει λεει την μεταφορα της νυφης, του πατερα, του κουμπαρου απο το σπιτι στην εκκλησια, απο εκει στον φωτογραφο και μετα στο γλεντι... Και ολα αυτα στην λιλιπουτεια τιμη των 220€ [παλια ηταν 250€ οπως βλεπετε, αλλα σου λεει, οικονομικη κριση εχουμε, ας κανουμε και καμια εκπτωση :Ρ].

Τι μπορει να σκαρφιστει ο ανθρωπος αμα δεν εχει δουλεια, ε;

Αλλα ρε φιλε... Για μαλακες ψαχνεις;

Καταρχην γιατι να προτιμησει καποιος εσενα και να μην νοικιασει ενα αυτοκινητο;

Δευτερον, ολους αυτους που φιλοδοξεις να μεταφερεις, τους μεταφερεις ολους μαζι ή εναν- εναν;

Τριτον, διακοσια εικοσι ευρω; Πας καλα ρε φιλε; Και σιγα πια το αυτοκινητο!!!

Ελεος δηλαδη.

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Μια ωραια στιγμη :)

Κολλημενος σημερα στην κινηση στον δρομο μου προς ενα μαθημα, τα αυτοκινητα μπροστα μου ξεκιναν να κινουνται. Σε αποσταση 30-40 μετρων απο το αυτοκινητο μου, βλεπω στην ακρη του δρομου μια μαμα με ενα κοριτσακι, θα'ταν δεν θα'ταν 3 χρονων. Μαλλον περιμενουν πολλη ωρα να περασουν απεναντι, και τα αυτοκινητα που μολις εχουν ξεκινησει να κινουνται σιγουρευουν οτι θα περιμενουν αλλο τοσο.

Καθως πλησιαζω την μανα και την κορη, βλεπω το κοριτσακι να αρχιζει να εκνευριζεται. Μολις λοιπον τους προσπερναει ο μπροστινος μου, το κοριτσακι παιρνει το πιο επιβλητικο υφος που μπορουσε, τεντωνει το χερι της προς τα μενα με κλειστα δαχτυλα και μου φωναζει "ΣΤΟΟΟΟΟΠΠΠΠ" :)))))

Εννοειται οτι σταματησα :) Και μεχρι να φτασω στον προορισμο μου δεν ειχα σταματησει να χαμογελαω :)

Ακου εκει "ΣΤΟΟΟΟΟΠΠΠΠΠΠ" :))))))))))))))

Τρίτη, 13 Απριλίου 2010

Καταργηθηκε η βαση του 10... Δεν παμε καλα!!!

Σημερα το υπουργειο Παιδειας εξεδωσε ενα σχεδιο νομου για την δευτεροβαθμια και την τριτοβαθμια εκπαιδευση. Μεταξυ αλλων, και αυτο ειναι το σημειο στο οποιο θα σταθω, καταργειται λεει απο φετος η βαση του 10:


(κλικ στην εικονα για να το δειτε μεγαλυτερο)

Η βαση του 10 ηταν ενα απο τα λιγοστα πραγματα που θεσμοθετηθηκαν επι Ν.Δ. και με εβρισκε απολυτως συμφωνο, δεδομενου φυσικα του συστηματος εισαγωγης των παιδιων στην τριτοβαθμια εκπαιδευση.

Γνωμη μου ειναι πως δεν μπορει η τριτοβαθμια εκπαιδευση να ειναι ενα ξεφραγο αμπελι και ο καθε περαστικος που βλεπει φως να μπαινει. Δεν μπορει να το χωρεσει το μυαλο μου πως γινεται ενας μαθητης του 6 να φερει τον τιτλο του φοιτητη (που καποτε ηταν και τιτλος τιμης, γαμωτο). Για μενα, ενας μαθητης που στην τριτη λυκειου βγαζει 6 ειτε δεν θελει ή δεν μπορει να σπουδασει. Δεν ειναι κακο αυτο. Δεν ειναι γεννημενα ολα τα παιδια για να γινουν επιστημονες, οπως και να το κανουμε.

Χρειαζεται και μερικους τεχνιτες αυτη η χωρα, δεν χρειαζεται ορδες απο ανεργους πτυχιουχους. Ψαχνεις να βρεις εναν γαμημενο υδραυλικο και σου λεει οτι θα μπορει να ερθει στο σπιτι σου μετα απο 3 μερες, ενω στο διπλα διαμερισμα εχεις εναν ανεργο δικηγορο, εναν αδιοριστο μαθηματικο και εναν γιατρο που πρεπει να φτασει στα 45 για να βρει δουλεια.

Απο την αλλη εχεις τον μαλακα Ελληνα γονιο που το εχει βιτσιο το παιδι του να σπουδασει κατι, εστω και αν το αυτο το παιδι δεν θελει ή δεν μπορει. Κατσε ρε φιλε, γιατι πρεπει σωνει και καλα το παιδι σου να παρει ενα κωλοχαρτο; Γιατι να σου πω και το αλλο, αμα το παιδι σου δεν κανει για φοιτητης, δεν προκειται να βγαλει την σχολη που τον πιεζεις να περασει ευκολα -αν την βγαλει βεβαια. Σαν αγγαρεια θα το δει, θα ταλαιπωρηθει τζαμπα και βερεσε και απο πανω θα τον πληρωνεις. Ποσο μαλακας εισαι δηλαδη;

Στην ολη κωμωδια βεβαια σημαντικο ρολο εχουν και οι φορεις των μικρων πολεων, κατι Μεσολογγια και κατι Αμφισσες ξερω 'γω, που τοσα χρονια ουρλιαζαν γιατι λεει με την εφαρμογη της βασης του 10 η οικονομια τους ειναι πεσμενη. Ελειπαν βλεπετε οι καταναλωτικες μηχανες (a.k.a. φοιτητες) απο την πολη τους, και δεν ειχαν δουλεια οι καφετζηδες και οι ταβερνιαρηδες. Να ψοφησετε απο την πεινα ρε λαμογια, που βλεπετε τα νεα αυτα παιδια σαν πορτοφολια.

Γιατι αυτα τα παιδια που τοσα χρονια δεν ερχονταν στα κωλοΤΕΙ της πολης σας, ειχαν συγκεκριμενους λογους: Δεν τα διαλεγαν είτε γιατι το αντικειμενο τους ηταν για την ψωλη, ειτε γιατι θα σπουδαζαν 4-5-6 χρονια για ενα πτυχιο που δεν τους δινει επαγγελματικα δικαιωματα. Δηλαδη σορρυ, στην πλατη του μαλακα πατε να βγαλετε κερδος; Αει σιχτιρ. Το παιδι του ανθρωπου που βρισκεται 500-1000 χιλιομετρα απο την ταβερνα σου μαλακα, θα μπορουσε να ειναι το δικο σου παιδι. Ηλιθιε, ε ηλιθιε.

Το κακο ειναι ενα: Το οτι ο βιτσιοζος Ελληνας γονιος και ο βλαμμενος ταβερνιαρης εχουν δικαιωμα ψηφου. Για αυτο η Διαμαντοπουλου μιλαει για "προεκλογικη δεσμευση που εγινε πραξη". Αλλα λεει και αλλες μαλακιες η Υπουργος Παιδειας, μεταξυ αλλων:

"Δεν έχουμε καμιά ένδειξη ότι τα Πανεπιστήμια και τα Τ.Ε.Ι. έχουν σήμερα καλύτερους φοιτητές από αυτούς που είχαν μέχρι το 2006".

Αμα δεν εχεις καμια ενδειξη ρε Αννουλα, να την ανεβασεις την βαση του 10. Να την κανεις 12 ή 15 ξερω 'γω, να δεις διαφορα. Ενω τωρα με την βαση του μηδεν, μιλαμε οι φοιτητες μας θα γαμουν και θα δερνουν, ε;

"Αντίθετα, έχουμε τμήματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με καθηγητές και διοικητικό προσωπικό χωρίς αντικείμενο εργασίας και υποδομές που υπολειτουργούν, όταν μάλιστα δεκάδες χιλιάδες νέοι λόγω του συγκεκριμένου συστήματος προσφεύγουν σε «κολλέγια» αλλά και σε κάθε είδους πανεπιστημιακά και τεχνολογικά ιδρύματα χωρών όλου του κόσμου".

Ποσο μυαλο θελει δηλαδη για να καταλαβεις οτι αυτα τα τμηματα θελουν ενα σιδερενιο πραγματακι που λεγεται "ΛΟΥΚΕΤΟ", και οτι τα "κολλεγια" ειναι αναγκαιο κακο που το εχει επιβαλλει η Ε.Ε. και δεν μπορεις να κανεις κατι για αυτο; Ποσο μυαλο θελει για να καταλαβει κανεις οτι πρεπει να ιδρυθουν τμηματα με συγχρονα αντικειμενα σπουδων και αναγνωρισμενα επαγγελματικα δικαιωματα; Πολλα ζηταω;

"Με το νομοσχέδιο καταργείται ο περιορισμός της βάσης του 10, όπως αυτός θεσμοθετήθηκε. Άλλωστε αντιβαίνει στην παιδαγωγική λογική των πανελλαδικών εξετάσεων όπως αυτές γίνονται σήμερα, με όλους τους μαθητές να εξετάζονται στα ίδια μαθήματα, ανεξάρτητα από την προσωπική τους επιλογή σπουδών".

Ποια παιδαγωγικη λογικη των παννελαδικων εξετασεων μωρε, ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ;;; Ο Χριστος και η Παναγια δηλαδη, τι αλλο θα διαβασω Θεε μου...!!!


Το ζουμι ειναι το εξης: Εχουμε ενα μπουρδελο κρατος, η οικονομια μας παραπαιει, και επειδη δεν μπορουμε να βρουμε τροπους να τονωσουμε την περιφερεια, βαζουμε τους φοιτητες να την τονωσουν.

Εμπρος λοιπον, σε λιγα χρονια μια νεα γενια αστοιχειωτων φοιτητων και πτυχιουχων θα κατακλυζουν τον κοσμο γυρω μας.

Συναρπαστικο.

Σάββατο, 10 Απριλίου 2010

Δωστε Vassy.

Σε ολους σας εχει τυχει νομιζω να μιλατε με την γιαγια σας/τον παππου σας/καποιον θειο σας ξερω 'γω και να αρχιζει να αναφερει μακρινα σας ξαδερφια που δεν γνωριζετε -και μεταξυ μας, ουτε και θελετε να μαθετε.

Ειμαι σιγουρος πως απο μεσα σας σκεφτεστε "Γιαγια ΣΚΑΣΕ, δεν με νοιαζει ποιανου γιος ειναι ο τριτος μου ξαδερφος ο Κωστακης που ζει στην Στουτγκαρδη και εχει γκριχισε ρεστοραντ μιτ γκυρο".

Ε λοιπον, πριν λιγες μερες εμαθα για μια σχετικα μακρινη ξαδερφη μου.

Για την οποια αναγκαστηκα να ψαξω στην...wikipedia.

Αφου ομως πρωτα την ειχα βρει στο youtube:







Η μαλακια ειναι πως, οσο σιχαινομαι την αμερικανοποπ μουσικη τετοιου ειδους [ροκας γαρ], τοσο εχω κολλησει τις τελευταιες μερες. Τι σου κανει το αιμα, ε;

Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010

Πασχα στα χωρια, συγκεντρωση μετοικων.

Ειναι απο αυτες τις φορες που εχω ενα εκατομμυριο πραγματα στο μυαλο μου για να γραψω και ξερω οτι μαλλον δεν θα μου βγουν ουτε τα 10 απο αυτα. Για να ειμαι ειλικρινης, απο την μια δεν θελω να γραψω πολλα με λεπτομερειες, απο την αλλη θελω να εκπληρωνω και τον σκοπο για τον οποιο υπαρχει αυτο το blog. Οποτε, παρτε μια περιληψη:

Λοιπον που λετε, αυτο το Πασχα αποφασισαμε με την Λινα, να παμε για Πασχα και στα δυο μου χωρια. Οχι, εννοειται οτι δεν μας εφτανε μονο το ενα. Εξαλλου, η σχετικα κοντινη αποσταση που εχουν μεταξυ τους το επετρεπε αυτο.

Αυτο ομως προυπεθετε και το εξης: Οτι ενα καθολου ευκαταφρονητο ποσοστο απο ολο μου το σοι θα γνωριζε την Λινα ως κοπελα μου. Οι περισσοτεροι απο αυτους ειχαν ακουσει διαφορα, οποτε στην προσδοκια οτι θα την γνωριζαν επιτελους, μερικες φορες υπερεβαλλαν.

[Παρενθεση: Για να καταλαβετε λιγο περι τινος προκειται η περιπτωση μου, απλα να αναφερω οτι και απο τις 2 μεριες, εχω ποντιακα σογια εμποτισμενα με την πατριαρχικη αντιληψη περι κοινωνιας, απο το ενα σοι εχω το μικρο ονομα του θανοντος παππου, ειμαι ο πρωτος στην σειρα εγγονος και, ως εκ τουτου η αδυναμια της γιαγιας.

Απο το αλλο σοι ειμαι ο μοναδικος αντρας που εχει το επιθετο του παππου [βλεπετε, απο τα αδερφια του πατερα μου τα αγορια εκαναν κοριτσια και τα κοριτσια αγορια], και, αρα μπορει να συνεχισει την... παραδοση του επιθετου. Σε αυτο προσθεστε και το οτι ειμαι ορφανος απο πατερα, οποτε ευκολα μπορειτε να καταλαβετε οτι δεν ειμαι απλως η αδυναμια της δευτερης γιαγιας, αλλα και πολλων αλλων θειων.

Αυτο το εγγονι, εγω δηλαδη, επελεξε το πρωτο Πασχα απο τοτε που πηρε πτυχιο, τελειωσε το φανταρικο του και ετοιμαζεται να μετακομισει με την κοπελα του, να παρουσιασει την κοπελα του στο σοι του. Κλεινει η παρενθεση].

Ενηγουεη, τα πραγματα πηγαν... περιεργα. Απο την μια, η παλαιων αρχων γιαγια μου [που μου ειχε τονισει να μην τολμησω να της παρουσιασω γυναικεια υπαρξη στο σπιτι χωρις βερα] σταθηκε διακριτικοτατα στο υψος των περιστασεων -παρολο που η γυναικεια υπαρξη δεν φορουσε βερα. Απο την αλλη, απο εκει που το περιμενα απο την γιαγια μου, το βρηκα απο εναν ξαδερφο και την γυναικα του, που δεν σταματουσαν να μας υπενθυμιζουν οτι πρεπει να...παντρευτουμε :Ρ

Ειδα ενα ζευγαρι θειων μου που, ουτε λιγο ουτε πολυ δεν εδωσαν καμια σημασια στην κυρια διπλα μου, χωρις να την ρωτησουν ουτε ενα πραγμα σχετικα με τον εαυτο της, και απο την αλλη ενα αλλο ζευγαρι θειων μου που μεχρι και δωρο της εφεραν...!!! Οι ιδιοι θειοι μου μου ευχηθηκαν καλο ξεκινημα στην...νεα μου ζωη με ενα χρηματικο ποσο που χρειαζομουν αρκετο δροσερο αερα για να αντεπεξελθω στο αποτελεσμα του μετρηματος των χαρτονομισματων :Ρ

Με λιγα λογια, μεσα σε λιγες μερες ειχα να αντιμετωπισω το υπερβολικα καλο και το αλλο του ακρο.

Εκτος της ξεναγησης της Λινας στα χωρια και στην πολη, εκτος της γνωριμιας της με συγγενεις, εκτος της επιδειξης των οικογενειακων φωτογραφιων ειχαμε και ενα τουρ το οποιο για τις γιαγιαδες [ειδικα για την μια] ηταν "MUST". Η ξεναγηση στα νεκροταφεια των χωριων: Αλλο να σας το λεω, και αλλο να το βλεπετε. Και οχι, δεν ηταν τοσο μακαβριο οσο ακουγεται, κρινοντας απο τις ατακες που ακουστηκαν :)


Προσωπικα γυρισα πισω αρκετα πιο φρεσκος, παροτι σωματικα κουραστηκα αρκετα, ελεω των περιπου χιλιων χιλιομετρων που καναμε μεσα σε λιγες μερες. Συμπερασματικα, Sourotiri is back bitches :P