Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010

Τα παραλειπομενα της προτασης γαμου

Ενα απο τα πραγματα που ειχα μεγαλη περιεργεια να δω με τα ματια μου οταν εκανα την προταση γαμου στην Λινα, ηταν φυσικα, περα απο την απαντηση αυτη καθαυτη, και οι αντιδρασεις που θα προκαλουσε ολο αυτο σε ολο το συγγενολοϊ. Οπως αποδειχτηκε εν τελει, μαλλον αυτες τις αντιδρασεις θα τις θυμομαστε εξισου εντονα :)

Αξια λογου ειναι η στιχομυθια που ακολουθησε μετα την ερωτηση "θα με παντρευτεις". Η Λινα μονολογουσε και αναρωτιοταν αν ειμαι εντελως χαζος, σε σημειο που αναγκαστηκα να της ζητησω ευθεια απαντηση, για το τυπικο του πραγματος βρε αδερφε, μην υπαρχει και καμια παρεξηγηση :Ρ. Οταν πηρα την καταφατικη απαντηση, εληξα την στιχομυθια με ενα θρυλικο "Με 'γεια τον αντρα :)"

Γυριζοντας απο την Στοκχολμη, δεν ειχαμε πει τιποτα σε κανεναν, μιας και θελαμε να πουμε στους δικους μας τα ευχαριστα απο κοντα. Φτανουμε λοιπον στο σπιτι γυρω στις 12 το βραδυ, καθομαστε στο σαλονι, και μαλλον εγω ειχα εκεινο το ηλιθιο χαμογελο "θελω να σας πω κατι αλλα δεν θελω να σας το δειξω αλλα αν παρολαυτα το καταλαβετε θελω λιγο και να με παρακαλεσετε να σας πω ο,τι εχω να σας πω ετσι για να σας ταλαιπωρησω λιγο" που η μανα μου το αναγνωρισε με την πρωτη ματια.

Ετσι, το ξεφουρνισα σαν ανοιχτο βιβλιο.

Η αδερφη μου εμεινε για κανενα 40λεπτο με ενα χαμογελο σαν αυτο, χωρις να βγαζει λεξη, μαλλον και λιγο δυσπιστα [δεν την αδικω, αν κρινει κανεις απο την φαρσα που ειχαμε σκαρωσει προπερσι]. Η μανα μου μια απο τα ιδια, μονο που καποια στιγμη [αφου ελαβε 15 συνεχομενες φορες την απαντηση "οχι" στην ερωτηση αν τους κανουμε πλακα], αφου αναψε τσιγαρο, αποφασισε να μιλησει και να ευχηθει.

Πιο ψυχραιμες τελικα απο ολους παντως ηταν οι γιαγιαδες μου. Ολοι οι νεοτεροι θειοι και θειες ψιλοσοκαριστηκαν ευχαριστα [ξερεις τωρα, αλλοι κλαιγαν, αλλοι γελαγαν, κτλ], οι γιαγιαδες ηταν λες και το περιμεναν ως το πιο φυσιολογικο πραγμα του κοσμου. Βεβαια, η μια εκ των δυο -και hardcore ποντια- ηταν ετοιμη να παει να σηκωσει κανενα κοσμηματοπωλειο "για τους αρραβωνες", και ευτυχως την προλαβαμε πριν την επιδρομη.

Οσον αφορα τους φιλους, ο Hopkins ειχε παθει ανοσια μαλλον με τα οσα ειχε ακουσει τον τελευταιο καιρο, που ΟΚ, ηταν λιγο πιο τραβηγμενα απο ενα αρραβωνιασμα, ενω εναν αλλον φιλο μου τον πετυχα να εχει χωρισει πριν λιγες μερες, με αποτελεσμα το timing να μην μπορουσε να ειναι χειροτερο. Φαντασου εναν διαλογο του τυπου:

-Ελα ρε μαλακα τι λεει;
-Ασε ρε, χωρισα με την ταδε. Εσυ τι νεα;
-Ε εγω αρραβωνιαστηκα.


Συγκινητικη επισης ηταν η αντιδραση της μιας εκ των δυο κουμπαρων, απο την μερια της Λινας. Ετσι πως μου τα ελεγε, ηταν σαν να το εχουν κανονισμενο απο μικρα παιδακια να γινει η μια κουμπαρα στην αλλη, δεδομενο πως το λενε. Οποτε μπορεις να φανταστεις οτι δεν περιμενα επουδενι την δακρυβρεχτη αντιδραση της οταν την αποκαλεσαμε "κουμπαρα": Λες και εβλεπες επεισοδιο απο το "παμε πακετο" :)

Εκτος των αλλων, αξιοσημειωτο ειναι πως οι γονεις της Λινας μας ζορισαν πολυ για να τους το πουμε. Βλεπεις, την μερα που επιστρεφαμε εμεις, αυτοι ηταν στο χωριο, και δεν ειχαν αποφασισει το ποτε θα επεστρεφαν και αυτοι στο σπιτι. Καποιοι στιγμη, αποφασισαν να ερθουν με το πασο τους και λιγο πριν ερθουν, εφτασε στο σπιτι το καινουργιο πλυντηριο που ειχαν παραγγειλει.

Οταν εφτασαν, και ενω η αναμονη μας ειχε χτυπησει κοκκινο, ειδαν το πλυντηριο και δεν κρατιοντουσαν. Ε μα πως, να μην το συνεδεαν; Για να συνδεθει ομως το νεο πλυντηριο επρεπε να αποσυνδεθει το παλιο και να κατεβει κατω, οποτε φιλοι μου, μπηκα στα... οικογενειακα βαρη πριν καν τους ανακοινωσω οτι αρραβωνιαστηκα την κορη τους :))) Με αυτα και με εκεινα, κατεβασαμε το παλιο πλυντηριο, ανεβασαμε το καινουργιο, το συνδεσαμε, ε καποια στιγμη καθησαμε για φαγητο.

Η Λινα, καθολου διακριτικα μπορω να πω, φροντισε να επιδεικνυει το καινουργιο της δαχτυλιδι, οποτε καποια στιγμη η μανα της το πηρε χαμπαρι και εβγαλε ενα τσιριχτο "ΑΑΑΑΑΑ", ενω ο μπαμπας της μας ρωτησε αν αρραβωνιαστηκαμε. Οταν τους ειπαμε ναι, ο ανθρωπος μαλλον κομπλαρε -μαλλον δεν το περιμενε καθολου- και εφαγε πρωτα μια μπουκια φαι πριν δωσει την ευχη του, η οποια, παρεμπιπτοντως, ηταν και η πιο ευστοχη απο οσες λαβαμε.

Για τελος κραταω την αντιδραση της γιαγιας της Λινας, η οποια, οταν ακουσε οτι εδωσα στην εγγονη της δαχτυλιδι αρραβωνων, ρωτησε:

"Α ναι;;; Και η Λινα τι του εδωσε;;;" :ΡΡΡΡΡΡΡΡΡ

Μετα απο λιγες μερες, ακολουθησαν δυο τραπεζωματα, ενα οικογενειακο και ενα φιλικο, τα οποια μαλλον θεωρησαμε και αρραβωνα.

Ειδικα στο δευτερο, ο γαμπρος δεν μπορουσε να παρει τα ποδια του απο το ουζο...

Παλι καλα που δεν εκτεθηκαμε :)

Οσον αφορα τον γαμο, εεεεχουμε καιρο μπροστα μας...

Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

Τελευταια καλοκαιρινη αποδραση

Δεν εχει λιγη ωρα που επιστρεψαμε απο Αθηνα. Ηταν κυριολεκτικα ενα ταξιδι-αστραπη, που δεν μετανιωσα επουδενι που το καναμε, αν και στην αρχη ειχα τις επιφυλαξεις μου. Βλεπεις, η Αθηνα παντα με κουραζε σαν πολη, αλλα τελικα, οσες φορες την επισκεπτομαι, τοσους ποντους κερδιζει, για τουρισμο μιλωντας παντα. Μακαρι να ειχαμε 2-3 μερες παραπανω περιθωριο για να δουμε κι αλλους ανθρωπους, δυστυχως ομως ο χρονος μας ηταν περιορισμενος.

Ετσι, το πρωτο βραδυ πηγαμε και παρακολουθησαμε την ατιμωτικη ηττα της εθνικης μπασκετ απο τις ΗΠΑ. Μιλαμε χορτασε το ματι μου καρφωματα, alley-oop και ολα τα θεαματικα συναφη απο τους Αμερικανους, οι οποιοι παρεμπιπτοντως επαιζαν και πολυ καλη αμυνα! Η εθνικη δεν μπορεσε ποτε να μπει στο παιχνιδι, και ετσι ο ενθουσιασμος του πρωτου ημιχρονου επεσε, μετατρεποντας το γηπεδο σε... εκκλησια στο δευτερο. Βεβαια, παρολαυτα, παντα χαιρομαι να βλεπω ματσακια στο κλειστο ΟΑΚΑ, γιατι πραγματικα ειναι γηπεδο-στολιδι.

Κατα τα αλλα ειδαμε καποιους φιλους και συγγενεις, τον κυριο Καλτσοβρακο με τις δυο -πλεον- υπεροχες κυριες του (ο,τι και να πω θα ειναι πραγματικα λιγο για αυτην την συναντηση), γνωρισα απο κοντα το αντιπαλον μου δεος οσον αφορα την Λινα (την προλαβα ρεεεε να ζηλευεις) και last but not least, την φαμιλια Yoreeka, μετα της γλυκυτατης συζυγου, του καλλιτεχνικης φυσεως τεκνου, και του τυπαρα κουμπαρου τους.

(Ετσι οπως το λεω, μαλλον σαν μπλογκοεκδρομη ακουγεται παρα οτιδηποτε αλλο).

Το θεμα ειναι οτι περασαμε υπεροχα, χαρηκαμε παρα πολυ που ειδαμε οσους γνωριζαμε, γνωρισαμε οσους δεν γνωριζαμε εως τωρα και περιμενουμε το "επανιδειν" :)

Και απο αυριο, τα κεφαλια μεσα, ανασυνταξη δυναμεων και βουρ για τη νεα χρονια. Ο,τι βρεξει ας κατεβασει :)

Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010

Σκεψου εναν αριθμο - John Verdon

ΟΚ, μπορει να μην ειμαι κανενας βιβλιοφαγος, ουτε να εχω διαβασει εκατονταδες βιβλια [μια εκατονταδα, ισως]. Μπορει να μην εχω τις γνωσεις ενος κριτικου βιβλιων.

Αλλα δεν μπορω να μην πω πως αυτο το βιβλιο των 550 σελιδων το ξεκινησα χθες.

Και το τελειωσα σημερα. Κυριολεκτικα δεν μπορουσα να κλεισω το βιβλιο και να σταματησω να διαβαζω. Αυτο ειναι κατι που πραγματικα σπανια μου συμβαινει.

Σε οποιον αρεσουν τα αστυνομικα θριλερ, απο αυτα που εχουν εξυπνα αινιγματα και συμβαινουν πραγματα που φαινομενικα δεν μπορεις να εξηγησεις με την λογικη, το προτεινω ανεπιφυλακτα.


Αντιγραφω:

Αυτές ήταν οι τελευταίες λέξεις στο γράµµα που έλαβε µυστηριωδώς ο Μαρκ. Και ήταν µόνο η αρχή. Μια σειρά από παράξενα στιχάκια µε αµφίσηµα µηνύµατα και γρίφους οδηγούν τον Μαρκ να ζητήσει βοήθεια από τον παλιό του συµµαθητή και διάσηµο ντετέκτιβ, Ντέιβ Γκάρνεϊ.
O Ντέιβ, 47χρονος συνταξιούχος αστυνοµικός µε εξαιρετικές επιτυχίες στην εξιχνίαση εγκληµάτων µε κατά συρροή δολοφόνους, προσπαθεί να προσαρµοστεί στους ήρεµους πια ρυθµούς της νέας του ζωής. Όµως, µπροστά στην έκκληση του φίλου του το αστυνοµικό δαιµόνιο ενεργοποιείται, οδηγώντας τον ξανά σε απρόβλεπτες καταστάσεις.
Ο Μαρκ βρίσκεται νεκρός και δύο ακόµη δολοφονίες περιπλέκουν πιο πολύ την υπόθεση. Η ζωή του Ντέιβ απειλείται


Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

Περιδιαβαινοντας τις μικρες αγγελιες... part 4


ΟΚ, οταν ζητας δουλεια, το να εισαι εμφανισιμη ειναι ενα επιπλεον προσον.

ΟΚ, το να θεωρεις οτι αν βαλεις φωτογραφια σου σε site αγγελιων θα αποκτησεις προβαδισμα εναντι του... ανταγωνισμου, ακουγεται λιγο λογικο. Λιγο.


Αλλα οχι ρε κοπελα μου να βαλεις ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ ΩΣ ΔΙΑΝΟΜΕΑΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΩΝ ΦΥΛΛΑΔΙΩΝ!!!!

Ε-ΛΕ-ΟΣ!!!

Υ.Γ. Μ'αρεσει που εχει βαλει και τιμη παντως...

Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010

Αθλητικες εφημεριδες: Ενα σπορ για ηλιθιους.

ΟΚ, το οτι οι αθλητικες εφημεριδες πουλανε φουμαρα για μεταξωτες κορδελες, το ξερουμε ολοι. Καθε χρονο το καλοκαιρι, κανουν παρελαση ονοματα και ονοματα που "κλεινουν" ή "ειναι αγκαλια" με τις ομαδαρες μας. Υπερπαιχτες τεραστιου βεληνεκους "προβαρουν" τα "πρασινα" ή τα "κοκκινα", οι ομαδες μας ετοιμαζουν "ατομικες βομβες", και οι παιχταραδες λενε το "yes" , το "oui" ή το "ja".

Πως γινεται και απο τους παιχτες που λενε οι εφημεριδες οτι θα ερθουν ερχονται παντα ενας στους δεκα, δεν το ξερω. Κρινοντας ομως ακριβως απο αυτο το γεγονος, μαλλον θα επρεπε ολοι αυτοι οι δημοσιογραφοι να σκισουν τα πτυχια τους, γιατι δεν κανουν για αυτην την δουλεια. Ή κοροιδευουν τον κοσμακη ψιλο γαζι για να πουλησουν πεντε φυλλα παραπανω.

Παρακατω, μερικες χαρακτηριστικες περιπτωσεις του φετινου καλοκαιριου. Επικεντρωνομαι μονο στον Παναθηναικο και τον Ολυμπιακο και τις κωλοφυλλαδες τους, για ευνοητους λογους.

Παναθηναικος

Ο Παναθηναικος φετος ακουγοταν οτι θα παρει εναν αμυντικο ολκης, εναν... killer, εναν γαμαω και δερνω, εναν παιχτη με την δυναμη του Καλλιτζακη και το μυαλο του Χενρικσεν. Τα πρωτο μεγαλο ονομα που επαιξε ηταν αυτο του Γκαλας:


Συμφωνα λοιπον με αυτην την κωλοφυλλαδα, ο Γκαλας θα εστελνε τους μανατζερ του στην Αθηνα για να υπογραψουν. Ολα ηταν ετοιμα, μονο η τζιφρα εμενε. Παραλληλα, ο Κρις, το δευτερο μεγαλο ονομα για την αμυνα καθοταν στην γωνια σαν καημενος και ηλπιζε [!!!] ο τεραστιος Παναθηναικος να μην παρει τον Γκαλας αλλα να του κανει την χαρει να αγορασει αυτον. Καποια στιγμη ο Παναθηναικος, αποφασισε να ερθει και σε συμφωνια με τον Κρις:


Δεν του εφτανε ενας αμυντικος ολκης, ηθελε και δευτερο. Τα βρηκαν μαλιστα σε ολα, οπως μας ενημερωνει η πρασινη κωλοφυλλαδα και μαλιστα η Λιον εψαχνε και τον αντικαταστατη του [!!!].

Μια αλλη περιπτωση που επαιξε, ηταν αυτη του Μπορντον:



Ο Μπορντον ηταν ετοιμος να υπογραψει, απο ωρα σε ωρα μαλιστα. Οι δημοσιογραφοι της εφημεριδας το παρουσιασαν ετσι λες και ο παιχτης θα υπεγραφε λιγο μετα την εκδοση της εφημεριδας.

Επισης, ακουστηκε και το ονομα του Καλατζε:


...για τον οποιον τα λογια ειναι περιττα.

Απο τους 4 αυτους παιχταραδες που οι εφημεριδες μας τους παρουσιαζαν ως σιγουρους, δεν ηρθε κανεις. Αντι για αυτους, ηρθε ο Μπουμπσονγκ, που ΟΚ, σιγουρα ειναι βελτιωση για την αμυνα [βεβαια με τον Σαρριεγκι πισω, και εμενα να εβαζες βελτιωση θα ειχες], αλλα οχι το τρανταχτο ονομα.

Ενα αλλο χοντρο δουλεμα που εριξαν στον κοσμακη οι εφημεριδες ηταν αυτο του Ρομενταλ:

... οπως επισης και του Νεμεθ, ο οποιος μαλιστα ανελαβε και δραση για να τον δωσει η Λιβερπουλ στον Παναθηναικο:

Και οι δυο παιχτες, που τοσο πολυ σιγουροι ηταν για τον Παναθηναικο, κατεληξαν στον αιωνιο αντιπαλο, τον Ολυμπιακο.

Ολυμπιακος

Εδω τα πραγματα ομως, εχουν πιο πολυ πλακα. Μαλλον οι γαυροι, μετα την σφαλιαρα της 5ης θεσης στο πρωταθλημα θελαν να τονωσουν το ηθικο των ζωων τους εεε συγνωμη των οπαδων τους. Και ανοιξαν το κουτακι με τις μαλακιες:

Η πρωτη ειναι μια δεκαπλη μαλακια. Ιδιαιτερη αναφορα πρεπει να γινει στον κυριο Γκοβου, για τον οποιο ο Ολυμπιακος ειχε και προβαδισμα εναντι του Παναθηναικου -μη χεσω:

Τελικα, απο τους δεκα παιχταραδες που ειχε στο στοχαστρο η πιο γνωστη Ελληνιδα "κυρια" στας Ευρωπας, δεν πηρε κανεναν, ενω ο Γκοβου πηγε στον Παναθηναικο.

Μετα τον Ριβαλντο, ο Ολυμπιακος πηγε να κανει το "μπαμ" και με εναν ακομη τελειωμενο παιχτη απο την Μιλαν, τον Ροναλντινιο:

Και μιας που ειπα Μιλαν, να μην ξεχασω και τον Τζεναρο Γκατουζο, που ηθελε να ερθει στον Ολυμπιακο:

... Αλλα τον εφαγαν τα συμφεροντα τον καημενο τον Γκατουζακο...

Ενω ο Παναθηναικος κινηθηκε στην γαλλικη αγορα, ο Ολυμπιακος συμφωνα με τις εφημεριδες εκοβε βολτες στην Ιταλια.

Ετσι, ο Καμορανεζι ερχοταν "και αυριο":

Ενω η γυναικα του Μπαπτιστα τον εσερνε προς Ελλαδα μερια [τι αλλο θα σκαρφιστουν ρε γαμωτο!!!]:


Με αυτα και με εκεινα, ο Ολυμπιακος απεκτησε [απο σοβαρα ονοματα] τον Ριερα, τον Ρομενταλ και τον Νεμεθ, εδιωξε τον Ντιογκο και κρατησε τα υπολοιπα παλτα. Απο την μια μερα στην αλλη, η κοκκινα αρμαδα εγινε "Γκαλακτικος":

...Μια ομαδα που θα πηγαινε μεχρι και στον τελικο του Εuropa League. Το οτι δεν εχουν ΚΑΝ χορηγο στην φανελα το βλεπει κανεις αραγε;;;

Τελικα βολευτηκαν με το Fapa League και βλεπουμε...

Τα σχολια, δικα σας.

Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2010

Ο Αχιλλεας στο πανεπιστημιο.

Disclaimer: Το παρακατω κειμενο αποτελει αποτελεσμα αρρωστημενης φαντασιας. Ολα τα προσωπα, οι καταστασεις και τα γεγονοτα που περιγραφονται, ουδεμια σχεση εχουν με την πραγματικοτητα.

Ηθελα εδω και παρα πολυ καιρο να γραψω αυτο το ποστ, ομως παντα κατι συνεβαινε και το ανεβαλλα ή το ξεχνουσα. Προκειται για την ιστορια και την διαδρομη ενος φοιτητη ενος οικονομικου τμηματος, οταν αυτος ξεκολλησε απο την βαρεμαρα του και αποφασισε να κανει την υστατη προσπαθεια για να αποκτησει το πτυχιο του. Παρακατω παρατιθενται τα highlights αυτης της προσπαθειας, αυτα που ο φοιτητης της ιστοριας μας εχει να θυμαται απο τα φοιτητικα του χρονια, ή αλλιως, τα στραβαδια καθηγητες, οι λαμογιες, τα ανεξηγητα φαινομενα, και το πως τα παρεκαμψε :)

Σταθμος 1:
Κοινωνιολογια, Α' εξαμηνου. Καθηγητης: Κατσαμπεσης Νικολαος.

Ο κ. Κατσαμπεσης ηταν περιεργο τρενο. Αυτο θα μπορουσες να το διαπιστωσεις αν τον ακουγες να μιλαει μονο 3 λεπτα. Ηταν ο πρωτος καθηγητης που ειδε ο φοιτητης μας [απο εδω και περα Αχιλλεας] αλλα να παραδιδει και αλλα να εξεταζει. Ο Αχιλλεας διαβασε πολυ καλα στην εξεταση αυτου του μαθηματος. Οταν τελειωσε το γραπτο του, υπολογιζε οτι εχει γραψει γυρω στο 8. Ο βαθμος που βγηκε τον εξεπληξε, καθως ηταν ενα ωραιοτατο 2. Στην επομενη εξεταστικη δεν προλαβε να διαβασει και πολυ καλα, οταν βγηκε απο την αιθουσα νομιζε οτι ειχε γραψει γυρω στο 3. Και πηρε 7.

Σταθμος 2:
Μακρο 1, Γ' Εξαμηνου. Καθηγητρια: Καραγιωργου Στελλα.

Κανονικα ενα μαθημα Γ' εξαμηνου δεν θα επρεπε να ειναι τοσο δυσκολο. Οχι, δεν ηταν δυσκολο στην κατανοηση ή την εκμαθηση του. Το δυσκολο ηταν να το περασεις. Βλεπεις, η κυρια Καραγιωργου εκανε μπαμ οτι προκειται για προβληματικο ατομο. Ο Αχιλλεας το περασε με την 7η προσπαθεια. Στις 5 πρωτες προσπαθειες του, τα γραπτα του ηταν απλως καλα. Ολα ηταν σιγουρα προβιβασιμα, αλλα παντα επαιρνε ενα ξεγυρισμενο 3, βαθμος που ηταν ταριφα για την συγκεκριμενη καθηγητρια. Παντα νομιζε οτι κατι εκανε λαθος ο ιδιος, ετσι την 6η φορα που το εδωσε, το εβαλε πεισμα. Οντως, το γραπτο του ηταν ενα απο τα τελειοτερα γραπτα που ειχε παραδωσει ποτε σε καθηγητη. Τα γραμματα ηταν ολοστρογγυλα, πεντακαθαρα, τα διαγραμματα ακριβεστατα, το περιεχομενο αριστο. Εφυγε απο την αιθουσα εξετασης εχοντας παραδοσει ενα γραπτο που θα νομιζες οτι βγηκε απο ηλεκτρονικο υπολογιστη.

Παρολαυτα, η ταριφα παρεμεινε. Ο Αχιλλεας δεν αντεξε και πηγε να πιασει την καθηγητρια. Αυτη, τον δεχτηκε στο γραφειο της, και η πρωτη της ερωτηση ηταν "καλα εσυ γιατι κοπηκες, εσυ παρακολουθουσες". Ο Αχιλλεας βεβαια παρακολουθουσε ενα αλλο μαθημα της ιδιας σε εκεινο το εξαμηνο, μιας και την Μακρο 1 την ειχε μαθει απεξω, τοσες φορες που την ειχε διαβασει. Βρισκουν το γραπτο του, στο οποιο η καθηγητρια ειχε σημειωσει τεραστια κατακοκκινα Χ πανω απο τις ερωτησεις θεωριας, μονο την ασκηση του ειχε παρει σωστη. Η δικαιολογια της ηταν πως, στις ερωτησεις θεωριας, ο Αχιλλεας δεν ηταν σαφης, παρολο που τα λογια ταιριαζαν απολυτως τοσο με του βιβλιου οσο και με των σημειωσεων. Ο Αχιλλεας την ευχαριστησε για τον χρονο της και εφυγε, εμφανως οργισμενος.

Στην επομενη εξεταστικη, το μαθημα το μοιραζοταν απο κοινου η κυρια Καραγιωργου με τον κυριο Κανατιδη. Ο κυριος Κανατιδης ηταν ενας καθηγητης απο τους λιγους. Μπορει να ειχε πολλα κουσουρια, αλλα η σχεση του με τους περισσοτερους φοιτητες ηταν πολυ καλη. Η διδασκαλια του δε, απο τις πιο μεστες. Ο Αχιλλεας τον γνωριζε απο ενα αλλο μαθημα του, που παρακολουθουσε ανελλιπως. Ετσι, το πρωι πριν την εξεταση [η οποια θα γινοταν απογευμα], ο Αχιλλεας πηγε και τον επιασε.

- Τι εγινε μαγκα, πως και απο εδω;
- Τι να σας πω κυριε Κανατιδη, ειναι η 7η φορα που δινω το μαθημα, νομιζω οτι εχω αρχισει να ξεχναω και αυτα που ηξερα!
- Η 7η;!;!;!;!; Καλα, σε εκοψε τοσες φορες η μαλακω;
- Μαλιστα κυριε.
- Ελα εδω, να δουμε μαζι τα σημερινα θεματα.

Ο Αχιλλεας τον πλησιασε.

- Λοιπον, αυτο εδω ειναι το 1ο θεμα, το ξερεις;
- Ναι βεβαια.
- Το 2ο, πως το βλεπεις;
- Εχει πεσει πολλες φορες, και αυτο το ξερω.
- Το 3ο...;
- Ε...τι ειναι αυτο; Ειναι στην υλη;
- Χμ... Καλα χεστο, μην το γραφεις, ουτε εγω το ξερω...!!!
- Και εδω ειναι η κλασσικη ασκηση, δεν πιστευω να εχεις προβλημα.
- Ε οχι, τις ασκησεις παντα τις ειχα σωστες.

Ο Αχιλλεας βγαινει απο το γραφειο του κ. Κανατιδη, και παει σε μια μικρη αιθουσα, οπου τον περιμεναν αλλοι 4 φιλοι του. Τους λεει τα θεματα, και καθησαν να τα καθαρογραψουν. Τους πηρε 2 ωρες με ανοιχτα βιβλια. Εμειναν κλειδαμπαρωμενοι μεχρι την ωρα της εξετασης. Οταν ηρθε η μεγαλη ωρα, διασκορπιστηκαν στα διαφορα αμφιθεατρα για να μην τους παρει χαμπαρι κανεις.

Οι βαθμοι των 5 φιλων, που ηξεραν απο πριν τα θεματα, και τα ειχαν μαθει απεξω ηταν πραγματικα απιστευτοι: Τρια τριαρια και δυο πενταρια. Ευτυχως, ο Αχιλλεας ηταν το ενα απο τα δυο πενταρια.

Σταθμος 3:
Στατιστικη 2, Γ' Εξαμηνου. Καθηγητης: Ερωτοχτυπημενος Κωστας.

Ο Αχιλλεας δεν ειχε κανενα προβλημα με την πρωτη στατιστικη, δεδομενου οτι εμοιαζε πολυ με την σχολικη. Οταν ομως ανοιξε το βιβλιο στο δευτερο μισο του, οταν και αρχιζε η υλη της στατιστικης 2, εχασε τα αυγα και τα πασχαλια. Δεν καταλαβαινε τιποτα. Αποφασισε να μην το δωσει τελικα οταν το πηρε αποφαση, γιατι δεν προλαβαινε. Μερες μετα, οταν ειδε τους βαθμους, ενιωσε πραγματικα ηλιθιος: Οσοι ειχαν περασει, ειχαν βαθμο πανω απο 7. Εν τελει, εμαθε οτι ο συγκεκριμενος καθηγητης εβαζε τις ιδιες 3 ασκησεις καθε φορα, τις εμαθε και εγραψε ενα ωραιοτατο 9αρι :)

Σταθμος 4:
Μικρο ΙΙ, Δ' Εξαμηνου. Καθηγητης: Λαδατος Κωστας.

Η Μικρο Ι ηταν απο τα αρκετα ζορικα μαθηματα της σχολης, δεδομενου οτι η κυρια Γεωργιου που το διδασκε ηταν πολυ απαιτητικη. Τα πραγματα χειροτερευαν στην Μικρο ΙΙ, οπου η παρακολουθηση δεν βοηθουσε, μιας και ο κ. Λαδατος αγγιζε τα ορια της παρανοιας, και το βιβλιο του ηταν μια απο τα ιδια, μιας και το ειχε γραψει ο ιδιος.

Ετσι, οταν την μερα πριν την εξεταση επεσαν στα χερια του Αχιλλεα τα θεματα της εξετασης που ειχαν "διαρρευσει", αδραξε την ευκαιρια να περασει το μαθημα. Βρηκε τις απαντησεις στο βιβλιο, τις εμαθε παρολο που δεν καταλαβαινε τιποτα απολυτως και πηγε να δωσει. Το ιδιο ειχαν κανει και ολοι οι συμφοιτητες του.

Φανταστειτε την εκπληξη και την αμηχανια ολοκληρων αμφιθεατρων, οταν οι φοιτητες διαπιστωσαν οτι τελικα τα θεματα που διερρευσαν ηταν παπαρια μαντολες. Τα θεματα της εξετασης τελικα ηταν διαφορετικα...!!! Ο Αχιλλεας κοντοσταθηκε λιγο μπροστα στα θεματα, και πηρε την μεγαλη αποφαση: Αν ο καθηγητης ηταν μια φορα τρελος, αυτος θα ηταν δεκα. Εκατσε και εγραψε τις απαντησεις που ειχε μαθει απο εξω. Το ιδιο εκαναν και αρκετοι φιλοι του.

Το αποτελεσμα τους εξεπληξε. Ο καθηγητης περασε σχεδον τους παντες. Και λιγες μερες αργοτερα, συνεληφθη για κατα συρροην ξυλοδαρμους της γυναικας του και τον εβαλαν φυλακη. Μαλλον δεν ηθελε να αφησει ολον αυτον τον λαο αμανατι στον επομενο καθηγητη που θα επαιρνε το μαθημα.

Σταθμος 5:
Οικονομετρια Ι, Δ' Εξαμηνο. Καθηγητης: Μπαφιδης Στελιος.

Η Οικονομετρια ηταν παντα ενα ζητημα για τους φοιτητες του συγκεκριμενου οικονομικου τμηματος. Βλεπετε, παρολο που ο κυριος Μπαφιδης εκανε πραγματικα παρα πολυ καλο μαθημα, οσο και αν προσπαθουσες να τον παρακολουθησεις, καποια στιγμη εχανες την μπαλα. Το καλο ηταν οτι σε καθε εξεταστικη εβαζε ιδιο στυλ θεματα. Το κακο ηταν οτι οταν εξεταζοταν το μαθημα, δεν μπορουσε κανεις να βγαλει εξω τα θεματα, μιας και τα μετρα ηταν δρακοντεια.

Ο Αχιλλεας πηγε το πρωι στο πανεπιστημιο, για να πιει εναν ωραιοτατο καφε και να ξαναριξει μια ματια στην υλη. Εκει, βρηκε ενα φιλαρακι του, ο οποιος ειχε βγαλει φωτογραφια με το κινητο του [!] τα θεματα στην προηγουμενη εξεταστικη για να τα εχει στην επομενη! Μαλιστα, συμπτωματικα χρωστουσε χαρη στον Αχιλλεα [ηταν ο αλλος απο τους 5 που ειχαν περασει Μακρο με την κυρια Καραγιωργου], οποτε του τα εδωσε. Ο Αχιλλεας τα διαβασε, επεσαν παρομοια θεματα, και περασε πανηγυρικα.

Σταθμος 6:
Δημοσια Ι, 5ο Εξαμηνο. Καθηγητης: Νιαρχος Κωστας/Καραγιωργου Στελλα.

Ο κυριος Νιαρχος ηταν ενας απο τους διαφορους τραγελαφικους καθηγητες που συναντησε ο Αχιλλεας στην σχολη του. Οταν πηγε να τον πρωτοπαρακολουθησει, εφυγε στο μισαωρο: Ο ανθρωπος κυριολεκτικα δεν αντεχοταν. Απο την μπουρδολογια στην κοτσανα, απο το ενα θεμα στο αλλο με ρυθμους ταχυτατους, σου γαμουσε το μυαλο. Ο Αχιλλεας αποφασισε να το διαβασει μονος του. Ουτως η αλλως, αυτο ηταν το τελευταιο εξαμηνο του κυριου Νιαρχου ως καθηγητη, μιας και μετα εβγαινε στην συνταξη.

Καποια στιγμη βγηκε η βρωμα πως στο τελευταιο του μαθημα, ο καθηγητης συγκρατουσε τα ονοματα οσων παρακολουθουσαν ολο το εξαμηνο και τους περνουσε ετσι. Μεταξυ μας, τα παιδια που αντεχαν ηταν πραγματικοι ηρωες που τους αξιζαν περισσοτερες τιμες, αλλα απο το τιποτα, καλο και το περασμα του μαθηματος. Οντως, την προηγουμενη χρονια ετσι ακριβως ειχε γινει. Στο τελευταιο μαθημα λοιπον της χρονιας εκεινης, μαζι με τον Αχιλλεα πηγαν και αλλοι 200 που ειχαν μαθει αυτην την πληροφορια. Ο καθηγητης μπαινει, τους κοιταει ολους εκπληκτος, και λεει την απιστευτη ατακα "Καλα ρε, εγω περιμενα να δω τους 5 συνηθισμενους, τι ειστε ολοι εσεις;". Να μην σας τα πολυλογω, τα καψαμε τα παιδια, μιας και δεν μπορουσε οχι να τους παρει ονοματα, ουτε καν να τους βρει μεσα στην λαοθαλασσα που ειχε απεναντι του.

Την δε μερα της εξετασης, οταν και ειχε μαθευτει ευρεως οτι ο Νιαρχος βγαινει στην συνταξη, το τι εγινε πραγματικα δεν περιγραφεται. Ενα πραγμα θα πω μονο, ευτυχως που δεν ποδοπατηθηκε κανενας να εχουμε δραματα.

Με 2000 γραπτα, λογικο ηταν να αργησουν οι βαθμοι. Οταν βγηκαν, διαπιστωσαμε ολοι πως ειχαν περασει μονο οι 100. Ο Αχιλλεας φυσικα ηταν στους 1900. Αυτο ηταν το δωρακι του Νιαρχου στον επομενο καθηγητη, που ηταν η κυρια Καραγιωργου [απο την Μακρο Ι, καλα θυμαστε], η οποια, παροτι ειχε πει οτι θα βοηθουσε, περασε ενα αντιστοιχα μικρο ποσοστο φοιτητων, ευτυχως, μεταξυ αυτων και τον Αχιλλεα.

Σταθμος 7:
Νομισματικη Θεωρια, Ε' εξαμηνο. Καθηγητης: Γκρινιαρης Θεοδωρος.

Οταν αποφασισε ο Αχιλλεας να παρακολουθησει το μαθημα της νομισματικης, ειχε στο νου του πως θα το διδασκε ο κυριος Κανατιδης, που οπως ειπαμε πριν, ηταν και γαμω τους καθηγητες. Δυστυχως ομως, στο πρωτο μαθημα ολοι οι φοιτητες αντικρυσαν τον κυριο Γκρινιαρη, ο οποιος τους συστηθηκε ως το δεξι χερι του τοτε υπουργου Οικονομικων Αλογομουρη, μεγαλο κεφαλι στα οικονομικα και τα αρχιδια μας κουνιουνται. Αυτο που ειπε στο πρωτο μαθημα, δεν ακουστηκε τοσο απειλητικο οσο τελικα ηταν. Ειπε πως "θα αναβαθμισουμε το μαθημα". Η αναβαθμιση του μαθηματος ομως μαλλον απαιτουσε και την γνωση της κινεζικης γλωσσας, πραγμα που ο Αχιλλεας δεν κατειχε. Παρολαυτα, παρακολουθουσε ανελλιπως, μαλιστα ειχε ζητησει να κανει και εργασια, πραγμα που ο κ. Γκρινιαρης του αρνηθηκε.

Στο τελος, ο κ. Γκρινιαρης τους εδωσε καποια SOS θεματα, 15 τον αριθμο, και τους ειπε οτι θα πεσουν τα 4 απο αυτα. Το γελιο ηρθε απλοχερα, οταν στις εξετασεις επεσαν 12 θεματα, πολυ λιγα εκ των οποιων ηταν SOS. Ουτε να αντιγραψεις δεν μπορουσες. Οταν ο Αχιλλεας σηκωθηκε να παραδωσει λευκη κολλα, ηρθε και το κερασακι στην τουρτα: Ο επιτηρητης δεν του επετρεπε την εξοδο του απο το αμφιθεατρο αν δεν περνουσε μια ωρα, κατοπιν εντολης του καθηγητη. Αυτη η μια ωρα [που τελικα ηταν κανενα 40λεπτο] ηταν ο πιο χαμενος χρονος στην ζωη του ηρωα μας.

Σταθμος 8:
Ειδικα Θεματα Πληροφορικης Ι και ΙΙ, Ζ' και Η' εξαμηνα. Καθηγητης: Σπαταλιδης Δημητριος.

Τα ειδικα θεματα πληροφορικης εδειξαν πολυ ενδιαφεροντα απο την περιγραφη τους. Ετσι, ο Αχιλλεας τα επελεξε, αφου του αρεσε και η πληροφορικη. Ομως, δεν υπολογισε καλα, ή για την ακριβεια υπολογιζε χωρις τον ξενοδοχο.

Ο κ. Σπαταλιδης ηταν απο τους μουνοδουλους ανθρωπους που ειχε δει ποτε του ο Αχιλλεας. Την ωρα του μαθηματος, παντα στεκοταν προσοχη μπροστα σε καποιο τακουνι που περπατουσε, ενω φαινεται οτι ειχε και γνωσεις κομμωτικης, μιας και παμπολλες φορες χαιδευε τα μαλλια φοιτητριων. Δεν ειναι τυχαιο πως οι περισσοτερες γυναικες περνουσαν πολυ πιο ευκολα το μαθημα του, απο ο,τι τα αγορια.

Εκτος αυτου, ο κ. Σπαταλιδης δεν ηξερε και τι ηθελε, καθαρα στον τομεα του μαθηματος. Ετσι, σε καθε μαθημα αλλαζε κατι: Ξεκινησε απο τις μοναδες που θα πιανει η εργασια, απο την απαιτηση του για παρουσιαση, κατοπιν αλλαξε το αντικειμενο της εργασιας, μετα προσθεσε κι αλλο, ενω μεσα σε ολα αυτα δεν ειχε καθορισει καν την υλη των εξετασεων.

Ευτυχως ο Αχιλλεας ειχε κανει καλες εργασιες και περασε. Γιατι στις επομενες χρονιες, τα πραγματα αγριεψαν, οταν ο κυριος Σπαταλιδης περασε 10 φοιτητριες μονο σε συνολο 200 φοιτητων.



Αυτα λοιπον, ηταν χοντρα-χοντρα καποια highlights απο την πορεια του Αχιλλεα στο Πανεπιστημιο. Ειμαι σιγουρος βεβαια, πως υπαρχουν και αλλα πολλα, τα οποια ομως καλυτερα ειναι να μεινουν στο μυαλο μου. Οποιος εχει να προσθεσει καποιο δικο του, πραγματικο αυτην την φορα περιστατικο, ειναι ελευθερος να το κανει :)

Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010

Ο ασκος του Αιολου.

Βρεθηκα σημερα το πρωι σε μια τραπεζα, για να διεκπεραιωσω μια εκκρεμοτητα που ειχα. Και απο εκει που δεν το περιμενα, βρεθηκα πρωταγωνιστης σε ολοκληρο σκηνικο.

Περιμενω που λετε στην ουρα. Μπροστα μου ειναι 3 ατομα. Πισω μου, ενας παππους, γυρω στα 70. Καποια στιγμη, οι μπροστινοι αρχιζουν και μαλωνουν για την σειρα τους. Καθομαι και τους χαζευω, εν πασει περιπτωσει τελειωνουν. Με το που ερχεται η σειρα του μπροστινου μου να εξυπηρετηθει, βλεπω τον παππου που ειναι απο πισω μου να με πλησιαζει και να θελει να μου μιλησει.

"Ωχ", σκεφτομαι, "θα θελει να μου πει να του δωσω την σειρα μου". Σε κλασματα δευτερολεπτου, αρχιζω και σκεφτομαι το ενδεχομενο να του δωσω οντως την σειρα μου. Ο παππους ανοιγει το στομα του, και με ρωταει ποσο χρονων ειμαι. Εχω πια σιγουρευτει οτι προκειται περι της σειρας.

Ομως, αντι για αυτο, ακολουθει ο εξης -απολαυστικος- διαλογος:

- Δεν μου λες παλικαρι, ποσο χρονων εισαι;
- ...Ε...;;; Γιατι ρωτατε;
- Οχι ρε παιδι μου, ρωταω ποσο χρονων εισαι.
- Τοσο ειμαι [του λεω την ηλικια μου], γιατι;
- Γιατι ρε αγορι μου εγω εφτασα τα 70 για να γινω 130 κιλα, εσυ δεν δικαιολογεισαι στην ηλικια σου...!!!

Η πρωτη μου ενστικτωδης σκεψη ηταν να μην μιλησω, οπως εκανα παντα οταν καποιος ξυπνιος συμμαθητης, θειος, γειτονας, χωριανος, καθηγητης ή ο,τι αλλο, εκανε αναφορα στα περιττα μου κιλα. Τωρα που το σκεφτομαι, μεχρι σημερα, δεν ειχα αντιμιλησει σε κανεναν, θες απο ντροπη, θες απο σεβασμο για τα χρονια του ή τον ρολο του, οπως θες πεστο. Ομως σημερα θυμηθηκα το ζορι που τραβουσα μετα, οταν αυτο που δεν εβγαζα απο μεσα μου με ετρωγε.

Ε λοιπον, αυτο το γαμωτο ξεσπασε σημερα. Και ενιωσα πολυ πολυ καλυτερα μετα απο τα οσα ακολουθησαν:

- Τι λετε τωρα κυριε, ειστε σοβαρος;
- Οχι παιδι μου, εγω δεν λεω για την ηλικια σου [!!!] για το παχος σου λεω...!!! [Κανοντας ταυτοχρονα και την κινηση με τα χερια να κρεμονται σε καμπυλη]
- Αυτο λεω κι εγω ανθρωπε μου, πας καλα; Ηρθες να μου πεις αυτο το πραγμα; Και ποιος σε ρωτησε στο κατω κατω;
- Ελα τωρα, μην τσατιζεσαι, εγω για... [ειμαι σιγουρος οτι θα ελεγε "για καλο σου το λεω"].
- Τι λες τωρα ρε μπαρμπα, να μην τσατιζομαι;;; Δηλαδη αν ερχομουν εγω και σου ελεγα οτι εισαι ηλιθιος, δεν θα τσατιζοσουν;
- Εεε... εγω την αληθεια λεω. [!!!]
- Και εγω την αληθεια θα ελεγα αν ελεγα οτι εισαι ηλιθιος. Αντε παρατα μας τωρα.

Η συζητηση εληξε με εκεινον να προσπαθει να ψελλισει κατι του τυπου "παιδι μου ακουσε με" και εγω να εχω πλησιασει το προσωπο μου στα 30 εκατοστα με το δικο του και να του κανω με χειρονομια το "σκασε", με το δαχτυλο στα χειλη. Εκεινη την στιγμη τον φωναξε μια υπαλληλος της τραπεζας με το ονομα του, μαλλον επειδη ηξερε πως ο παππους ειναι γνωστος παπαρας. Αν παντως συνεχιζε, θα μας εγραφαν οι τοπικες εφημεριδες αυριο, αυτο ειναι το μονο σιγουρο.

Θα μπορουσα να πω χιλια πραγματα για τους παπαρες που σου κανουν σχολιο για οτιδηποτε αφορα την εμφανιση σου. Θα αρκεστω ομως να πω πως ειναι μεγιστη παπαρια να λες σε καποιον ενα σχολιο που σιγουρα το εχει σκεφτει και ο ιδιος για τον εαυτο του, ειδικα οταν δεν ξερεις αν εχει καποια αρρωστια του θυρεοειδους ξερω 'γω, ή αν και ποσες φορες εχει κανει προσπαθεια να βελτιωθει, ή τι εχει περασει στην ζωη του και εχει φτασει να ειναι αυτο που βλεπεις.

Το μονο σιγουρο ειναι, πως, τωρα που πηρα το κολαι, ανυπομονω για τον επομενο ηλιθιο που θα τολμησει να μου την πει. Ο ασκος του Αιολου ανοιξε.