Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

Στιγκ Λάρσον - Το κορίτσι με το τατουάζ (Βιβλιοκριτική)


Την Παρασκευή το πρωί πήρα στα χέρια μου "Το κορίτσι με το τατουάζ" του Στιγκ Λάρσον, κατόπιν παραγγελίας, μετά το "Πριν πέσει η Παγωνιά" του Χένινγκ Μανκέλ, που είχα τελειώσει την περασμένη Τρίτη. Στο ενδιάμεσο, είχα κάνει μια ερώτηση στο twitter για το συγκεκριμένο βιβλίο και είχα πάρει διθυραμβικά σχόλια ως απαντήσεις. Η αλήθεια είναι ότι ένιωσα αρκετά μαλάκας, λες και ήμουν ο μόνος που δεν είχα διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο. Βέβαια, τόσο ο τίτλος, όσο και το εξώφυλλο μου θύμιζαν βιβλίο από τις διαφημίσεις του Alter, ενώ και η περιγραφή στο οπισθόφυλλο αδικεί το βιβλίο. Έτσι, ενώ έπιασα στα χέρια μου το βιβλίο αρκετές φορές τον τελευταίο καιρό, δεν το πήρα ποτέ.

Όλοι οι φίλοι συν-twitter-άδες μου καλλιέργησαν τεράστιες προσδοκίες όχι μόνο για αυτό το βιβλίο, αλλά και για ολόκληρη την τριλογία, της οποίας το "Κορίτσι με το τατουάζ" αποτελεί το πρώτο μέρος (το δεύτερο μέρος είναι "Το κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά" και το τρίτο μέρος "Το κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας").

Το βιβλίο λοιπόν, ξεπέρασε κατά πολύ τις υψηλές προσδοκίες που μου είχαν δημιουργηθεί. Αλλά δεν έκανε μόνο αυτό. Πολλές φορές, κατά την διάρκεια των 660 [!] σελίδων του, έπιασα τον εαυτό μου να αντιδράει πρωτόγνωρα στην ανάγνωση. Σε πολλά σημεία του γούρλωνα τα μάτια και ξαναδιάβαζα τις τελευταίες αράδες κάποιου κεφαλαίου για να βεβαιωθώ για αυτό που διάβαζα. Σε άλλες περιπτώσεις τελείωνα κάποιο κεφάλαιο με αναστεναγμούς αγωνίας και ξεφυσούσα γεμάτος άγχος. Προς το τέλος κόντεψα να καταστρέψω το ποντίκι μου σαν τον τύπο στην διαφήμιση του GetItNow που αναφωνεί "Ναι ρε, αυτό είναι μαγαζί". Αφού διάβασα και την τελευταία πρόταση του βιβλίου, ένιωσα την ανάγκη να χειροκροτήσω δυνατά, πράγμα που έκανα. Ευτυχώς που δεν ήταν η Λίνα εδώ, γιατί θα με έπαιρνε για χαζό.

Αλλά αυτό το βιβλίο, νομίζω με άλλαξε και ως αναγνώστη. Έπιασα τον εαυτό μου πολλές φορές να έχω το τρομακτικό δίλημμα από την μια να μην θέλω να σταματήσω το διάβασμα για να δω τι γίνεται στη συνέχεια, από την άλλη όμως ήξερα πως αυτή η ενέργεια θα είχε ως αποτέλεσμα να φτάσω πιο κοντά στο τέλος του βιβλίου. Αυτό το βιβλίο δεν ήθελα να τελειώσει ποτέ. Κι όμως, ένιωσα μια απίστευτη ολοκλήρωση όταν το τελείωσα, ίσως επειδή ήξερα ότι υπάρχουν άλλες δυο συνέχειες της ιστορίας. Σε κάποια σημεία του βιβλίου [ειδικά στο πρώτο μισό] ένιωσα τον συγγραφέα να πλατειάζει αναλύοντας κάποιους χαρακτήρες, αλλά με είχε πείσει πως όλα τα στοιχεία που αράδιαζε ήταν απαραίτητα για την μετέπειτα εξέλιξη της πλοκής. Και όντως, έτσι ήταν.

Ο τρόπος γραφής του Στιγκ Λάρσον έχει πολλές όψεις. Κρατάει ένα σταθερό τέμπο στην αφήγηση, πράγμα που από την μια είναι καλό, αλλά από την άλλη σε κάνει να θέλεις να ουρλιάξεις γιατί νομίζεις ότι αργεί να πάει παρακάτω. Όταν όμως η πλοκή αρχίζει και αγριεύει, το σταθερό αυτό τέμπο είναι που σε κάνει να απολαμβάνεις την ανάγνωση και να νιώθεις μικρούς οργασμούς στα μάτια σου.

Ένα ακόμη εντυπωσιακό στοιχείο του βιβλίου είναι η ίδια η ζωή του συγγραφέα. Αντιγράφω από τον πρόλογο:

"Ο Λάρσον [...] παρέδωσε τα χειρόγραφα και των τριών μυθιστορημάτων του μαζί, το 2004. Έξι μήνες μετά πέθανε από καρδιακή ανακοπή. [...] Όσο για τα πνευματικά δικαιώματα, [...] η σύντροφος του, με την οποία ήταν μαζί χωρίς γάμο πάνω από τριάντα χρόνια δεν παίρνει τίποτα. Το μόνο που έχει στα χέρια της και -δικαίως!- αρνείται πεισματικά να παραδώσει είναι το λάπτοπ του αποθανόντος που περιέχει, λένε -ολοκληρωμένο;- το τέταρτο μυθιστόρημα της σειράς.

Εγώ ένα έχω να πω σε αυτήν την τύπισσα λοιπόν:

ΚΑΡΓΙΟΛΑ ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ!!!

Θα αναφέρω και μια non-spoiler περίληψη του βιβλίου, σε περίπτωση που κάποιος δεν το έχει διαβάσει, γιατί η περίληψη του ίδιου του βιβλίου, όπως είπα και πιο πάνω, το αδικεί.

Η ιστορία έχει τρεις κεντρικούς πυλώνες-ήρωες.

Ο Μίκαελ, ένας πενηντάρης δημοσιογράφος, συνιδιοκτήτης του περιοδικού Millenium, που βρίσκεται σε μια δικαστική διαμάχη με έναν τεράστιο επιχειρηματία της Σουηδίας.

Ο Χένρικ, ένας γέρος επιχειρηματίας (διαφορετικός από αυτόν με τον οποίο ο Μίκαελ είναι στα δικαστήρια, προς αποφυγή παρεξηγήσεων), μεγαλομέτοχος ενός πάλαι ποτέ τεράστιου επιχειρηματικού ομίλου που ανήκει στην οικογένεια του. Αυτό που τον βασανίζει στα γεράματα είναι η εξαφάνιση μιας αγαπημένης του ανηψιάς πριν από 36 χρόνια, όπως επίσης και ένα μυστήριο γεγονός που λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στα γενέθλια του και σχετίζεται με την ανηψιά του.

Η Λίσμπετ (αυτή είναι το κορίτσι με το τατουάζ), μια 25άρα περιθωριακή, που το κράτος της συμπεριφέρεται ως καθυστερημένη, αλλά στην πραγματικότητα είναι από εκείνα τα παιδιά που είναι πολύ χαρισματικά μέχρι παρεξηγήσεως και επίσης ένας άσος στου υπολογιστές και το hacking.

Τα υπόλοιπα, θα σας αφήσω να τα διαβάσετε μόνοι σας. Εγώ τώρα πάω να παραγγείλω το δεύτερο και το τρίτο μέρος της τριλογίας.

Υ.Γ. Τα βιβλία έχουν γίνει και ταινίες, (εδώ είναι η πρώτη, καθώς και το remake της που θα βγει φέτος, εδώ είναι η δεύτερη, καθώς και το remake της που θα βγει του χρόνου, και εδώ είναι η τρίτη). Δεν έχω σκοπό να δω καμία από αυτές. Είμαι της άποψης πως, αν κάποιος θέλει να το γυρίσει σε ταινία, ας το κάνει σωστά: Σε ολόκληρη σειρά με 5-6 seasons.

17 σχολίασαν...:

Miss_wesley είπε...

Σου αρεσε ε? Χαιρομαι πολυ πολυ αν και το περιμενα. Ωραιος ο Λαρσον!

ria είπε...

χμμμ, αν είναι τόσο καλό, να πάρω την τριλογία και εγώ. τώρα που είμαι στο κρεββάτι, είναι ότι πρέπει ένα καλό ανάγνωσμα!

Sourotiri είπε...

Miss Wesley, όχι απλώς μου άρεσε, αλλά με ξετρέλανε! Έχεις διαβάσει και τα άλλα δύο;

Ria, καταρχάς, ό,τι κι αν σε έριξε στο κρεβάτι, σου εύχομαι να είναι περαστικό. Όσο για το βιβλίο, πάρτο και νομίζω ότι δεν θα καταλάβεις πως περνάνε οι μέρες σου :) Όταν το τελειώσεις, περιμένω εντυπώσεις!

Miss_wesley είπε...

Οχι δε τα εχω διαβασει γιατι οταν ειχε πρωτοβγει το πηρα δανεικο απο φιλη και δεν ειχαν γινει ακομα οι αλλες δυο μεαφρασεις. Ωστοσο, θελω πολυ, γιατι αληθεια με ειχε αρεσει..

Stan είπε...

Hey Sour! Σε καμία περίπτωση μη δεις την ταινία. Δεν γνώριζα για τα βιβλία να σου πω την αλήθεια και ομολογώ ότι με πώρωσες αρκετά με τη περιγραφή σου και σκέφτομαι να σπεύσω στο βιβλιοπωλείο.
Πάντως η ταινία δεν είναι κάτι φοβερό, απ' ότι θυμάμαι δηλαδή γιατί έχει περάσει καιρός. Ήμασταν σε φάση "κρίμα τα δύο ευρώ που δώσαμε".

Sourotiri είπε...

Miss Wesley, θα τα διαβάσω και θα γράψω τις εντυπώσεις μου, ως συνήθως :) Ίσως σε παρακινήσω, ποιος ξέρει :)

Stan, ήμουν σίγουρος. Αν πάρεις το/τα βιβλίο/α, κάνε τον κόπο και πες μου εντυπώσεις :)

zouri1 είπε...

αλλαξε επειγοντως την αποψη σου στο να μη δεις την ταινια,γιατι προκειται για αριστουργημα.Και μενα με ενημερωσαν τυχαια και οταν ειδα τις ταινιες εμεινα.και τοτε εμαθα οτι υπηρχαν ηδη χιλιαδες φανατικοι.Το ριμεηκ που βγαινει ειναι απο το χολυγουντ και οπως καταλαβαινεις μαλλον δεν θαχει καμια σχεση με τις ηδη ταινιες

Jules είπε...

Γειά σου Sourotiri. Είναι υπέροχα και τα άλλα δυο βιβλία της τριλογίας. Θα ενθουσιαστείς και με αυτά!! :) Έριξα πολύ ξενύχτι, ακριβώς όπως τα περιγράφεις!

Επίσης να σου πω ότι είδα και τις ταινίες. Αφού τελείωσα τα βιβλία εννοείται και μπορώ να πω ότι ήταν αξιοπρεπέστατες. Με το σχετικό (αναπόφευκτο) πετσόκομμα βέβαια. Αλλά αξίζει και μόνο να τις δεις για την υπέροχη Noomi Rapace, η οποία υποδύεται τη Λίσμπετ. Δεν έχω λόγια να την περιγράψω!

Σόρρυ για το μεγάλο σχόλιο, αλλά λάτρεψα τα βιβλία αυτά και θα μπορούσα να γράφω για ώρες. :)

Sourotiri είπε...

Zouri, η αλήθεια είναι ότι με εξέπληξε η άποψή σου, και ιδίως επειδή την λες εσύ και όχι κανένας τυχαίος. Συνήθως συμφωνώ στις κριτικές που κάνεις στις ταινίες στο blog σου, οπότε μου έχεις βάλει για τα καλά τον προβληματισμό στο κεφάλι μου. Ίσως τις δω τελικά, απλά για να έχω άποψη.

Jules, η Λίσμπετ Σαλάντερ είναι μακράν ο πιο ενδιαφέρων χαρακτήρας μυθιστορήματος που έχω διαβάσει. Δεν είναι τυχαίο νομίζω που κεντρίζει το ενδιαφέρον και στην ταινία :) Παρεμπιπτόντως, αν θεωρείς μεγάλο αυτό το σχόλιο που άφησες, δεν έχεις δει μάλλον κάτι σχόλια που έχω αφήσει εγώ και είναι μεγαλύτερα από το αρχικό post... Γράψε ελεύθερα!!!

KitsosMitsos είπε...

Διαβάζοντάς το κατανοεί κανείς και τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις στην Σουηδία και την σουηδική κοινωνία γενικότερα (άνοδος ακροδεξιάς και όχι μόνο).
Τρομερή γραφή, πραγματικά.

The wise Aineolach είπε...

Κι εγω πριν 10 μερες διαβασα το πρωτο, ειχα αρρωστησει και εμεινα στο κρεββατι 2 μερες και ηθελα ενα "ευκολο αναγνωσμα".Πρεπει να ειναι απο τις λιγες φορες που οντως κατι ξεπερασε τις προσδοκιες μου. Το διαβασα με μια ανασα.Τωρα διαβαζω το 2ο αλλα λογω φορτου δουλειας δε μπορω να βρω αρκετο χρονο και κοντευω να σκασω!Μηπως να ζητησω αναρρωτικη χαχα!

Ειδα την πρωτη ταινια το Σ/Κ, ειναι αρκετα καλη παντως για μεταφορα, δες τη, δε θα απογοητευτεις πιστευω, ΑΛΛΑ μετα που θα εχεις διαβασει και τα αλλα βιβλια γιατι εχει μεσα σκηνες που ειναι spoiler για το 2ο βιβλιο. Ε και οσο να ναι τωρα που διαβαζω το 2ο και ξερω τι εννοει λιγο με εχει ξενερωσει.

Sourotiri είπε...

KitsoMitso, σωστό, ξέχασα να το αναφέρω.

The Wise Aineolach, εύκολα μπορείς να ζητήσεις αναρρωτική;) Ευχαριστώ για την συμβουλή σου για τις ταινίες!

Jules είπε...

Sourotiri, thanks για το χωρο και την κατανόηση. Χαίρομαι που υπάρχουν άνθρωποι που ακόμα διαβάζουν. Πού να δεις τη Σουηδέζα ηθοποιό που υποδύεται τη Λίσμπετ. Είναι πολύ κριμα που δεν πήρε κάποια διάκριση για το ρόλο αυτό.

Όπως και να έχει είναι πολύ αξιόλογα βιβλία και σε όσους τα έχω κάνει δώρο έχουν ξετρελαθεί :)

Περιμένω γνώμη και για τα υπόλοιπα!

Σκληρο-Πυρηνικός Φυσικός είπε...

Μόλις πρωτοάκουσα τον τίτλο του βιβλίου από μια φίλη μου, μου φάνηκε πολύ..."γκομενίστικο".
"Άλλο ένα βιβλίο για να το διαβάζουν τα κοριτσάκια και να φαντάζονται έρωτες ,ιππότες και δράκους" της είχα πει συγκεκριμένα.

Μετά από λίγο καιρό άρχισε να γίνεται μεγάλος ντόρος γύρω από την τριλογία αυτή. Σκέφτηκα πως δεν μπορεί όλος αυτός ο χαμός να γίνεται χωρίς λόγο. Κάτι καλό -πράγματι- θα είχε αυτό το βιβλίο.

Ζήτησα από τη φίλη μου να μου το δώσει να το διαβάσω. Μου απάντησε πως το έχει δώσει σε μια φίλη της τώρα και πως είμαι 5ος στη σειρά αναμονής. Τόσο μεγάλη ζήτηση "Το κορίτσι με το τατουάζ".

Είχα ήδη αποφασίσει να πάω να το αγοράσω. Μετά από τη δημοσίευσή σου, απλά το θέλω περισσότερο... Όταν το διαβάσω, θα σου πω κι εγώ τις εντυπώσεις μου, καθότι έχουν πλέον δημιουργηθεί και σε μένα μεγάλες προσδοκίες!

Πέρνα και από το μπλογκ να τα πούμε!
Σαλούτ.

Sourotiri είπε...

Σκληροπυρηνικέ Φυσικέ, περιττό να σου πω πως πρέπει αύριο κιόλας να πας να το πάρεις, έτσι; :)

Το μπλογκ σου μπήκε στα υπόψιν, στην επόμενη ανανέωση των λινκ μου θα'σαι μέσα ;)

sakidio είπε...

συγκεκριμένα η ηθοποιός είναι σουηδο τσιγγάνα. και μόνο για αυτό το τον γενετικό συνδυασμό αξίζει να την δεις την ταινία.

την τριλογία την βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα όχι όμως τόσο από θέμα λογοτεχνίας. πιο πολύ προς μυθιστόρημα που το διαβάζεις στο μετρό θα την έλεγα. το πιο ενδιαφέρον για μένα σε αυτή την τριλογία είναι το πώς αποκαλύπτεται στα μάτια μας αυτή η τόσο τέλεια σουηδική κοινωνία. το πόση καφρίλα κρύβει μέσα της.

Sourotiri είπε...

Σακίδιο, άντε ρε αλήθεια; ΟΚ, με έπεισες :) Τις έχω κατεβάσει εδώ και λίγες μέρες, αλλά θέλω πρώτα να τελειώσω και το τρίτο βιβλίο και μετά να στρωθώ στις ταινίες. Σωστή η παρατήρηση σου για την σουηδική κοινωνία, σε πολλά της σημεία μοιάζει με την δικιά μας :)