Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

Καλύτερα κακός, παρά μαλάκας.

Ας υποθέσουμε ότι είσαι αστυνομικός. Μπήκες στην αστυνομία επειδή είχες ένα όνειρο, να προσφέρεις τις υπηρεσίες σου στην διαφύλαξη του νόμου και της τάξης, στις υπηρεσίες του πολίτη. Κάθε τρεις και λίγο, ακούς συνθήματα του τύπου "Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι" και αηδιάζεις. Νιώθεις αδικημένος. Ξέρεις ότι υπάρχουν συνάδελφοι σου που είναι γουρούνια, αλλά ξέρεις ότι και εσύ δεν είσαι έτσι. Όταν όμως βγαίνει στην επιφάνεια ένα θέμα που αφορά ένα "γουρούνι" που είναι δίπλα σου, στο ίδιο γραφείο με σένα, δεν λες τίποτα. Η υπόθεση συγκαλύπτεται ελέω "συναδελφικής αλληλεγγύης", και εσύ το δέχεσαι. Μπορεί να μην θέλεις να γίνεις κακός με τους συναδέλφους σου. Παραδέξου όμως ότι συμβάλλεις στην διαιώνιση της εικόνας των "γουρουνιών".

Ας υποθέσουμε ότι είσαι ταξιτζής. Ας πούμε ότι έγινες ταξιτζής επειδή σου αρέσει να οδηγάς, να εξυπηρετείς τον κόσμο και να έχεις συναναστροφές με αυτόν. Κάθε τρεις και λίγο ακούς το προσωνύμιο "ταρίφας" και αηδιάζεις. Νιώθεις αδικημένος. Ξέρεις ότι υπάρχουν συνάδελφοι σου που είναι "ταρίφες", αλλά πιστεύεις ότι εσύ δεν είσαι έτσι. Όταν όμως βγαίνει στην επιφάνεια ένα θέμα κάποιου ταρίφα, επιλέγεις να μην πάρεις θέση, λόγω "συναδελφικής αλληλεγγύης". Το δέχεσαι. Μπορεί να μην θέλεις να γίνεις κακός με τους συναδέλφους σου. Παραδέξου όμως ότι συμβάλλεις στην διαιώνιση της εικόνας των "ταριφών".

Ας υποθέσουμε ότι είσαι εκπαιδευτικός στο δημόσιο. Ας πούμε ότι έγινες εκπαιδευτικός επειδή σου αρέσει να μεταδίδεις γνώση, να πλάθεις τους χαρακτήρες των νέων παιδιών. Κάθε τρεις και λίγο ακούς το προσωνύμιο "τεμπέλης" και αηδιάζεις. Νιώθεις αδικημένος. Ξέρεις ότι υπάρχουν συνάδελφοι σου που είναι τεμπέληδες, αλλά πιστεύεις ότι εσύ δεν είσαι έτσι. Όταν όμως ο συνάδελφος του ίδιου σχολείου κάνει κοπάνα από το μάθημα, επιλέγεις να μην πάρεις θέση, λόγω "συναδελφικής αλληλεγγύης". Πιστεύεις ότι δεν θα αλλάξει τίποτα ό, τι και να κάνεις εσύ, για αυτό κάθεσαι και βράζεις στο ζουμί σου. Το δέχεσαι. Μπορεί να μην θέλεις να γίνεις κακός με τους συναδέλφους σου. Παραδέξου όμως ότι συμβάλλεις στην διαιώνιση της εικόνας του "τεμπέλη".

Ας υποθέσουμε ότι είσαι γιατρός. Έγινες γιατρός γιατί το θεωρείς ύψιστο λειτούργημα και νιώθεις πολύ ωραία όταν σώζεις τις ζωές που περνάνε από τα χέρια σου. Κάθε τρεις και λίγο ακούς το παρατσούκλι "φακελάκιας" και αηδιάζεις, νιώθεις αδικημένος. Ξέρεις ότι υπάρχουν "φακελάκηδες", αλλά εσύ δεν είσαι από αυτούς. Όταν όμως ο συνάδελφος του ίδιου ορόφου πάρει φακελάκι, δεν λες τίποτα λόγω "συναδελφικής αλληλεγγύης". Πιστεύεις ότι δεν θα αλλάξει τίποτα, γιαυτό το βουλώνεις. Μπορεί και να μην θέλεις να γίνεις κακός με τους συναδέλφους σου. Παραδέξου όμως ότι συμβάλλεις στην διαιώνιση της εικόνας του "φακελάκια".

Ας πούμε ότι είσαι πολιτικός. Θεωρείς μέγιστη υποχρέωσή σου την συμμετοχή στα κοινά, και ξεκίνησες την σταδιοδρομία σου θέλοντας να προσφέρεις στον τόπο σου. Ακούς να φωνάζουν τον κλάδου σου "κλέφτες", να σας βαράνε, να σας φτύνουν όπου σας βλέπουν και αηδιάζεις, νιώθεις αδικημένος. Ξέρεις ότι υπάρχουν πολλοί κλέφτες, αλλά δεν είσαι ένας από αυτούς. Όταν όμως ο συνάδελφος του ίδιου κόμματος κλέψει, δεν λες τίποτα λόγω "κομματικής γραμμής". Πιστεύεις ότι δεν θα αλλάξει τίποτα αν στρέψεις τα πυρά σου προς το ίδιο σου το κόμμα, χώρια που θα χάσεις και εσύ προσωπικά από αυτή την κίνηση. Παραδέξου όμως ότι συμβάλλεις στην διαιώνιση της εικόνας του κλέφτη.

...

Θα μπορούσα να συνεχίσω για πολύ ακόμη. Είμαι σίγουρος πως κι εσείς έχετε στο νου σας πολλούς κλάδους που έχετε να τους προσάψετε ένα κάρο πράγματα.

Σε όλα τα παραπάνω παραδείγματα, ο αστυνομικός, ο ταξιτζής, ο εκπαιδευτικός, ο γιατρός και ο πολιτικός ξέρουν πολύ καλά ποιοι είναι οι συνάδελφοί τους που αμαυρώνουν τον κλάδο, που δημιουργούν μια άλφα εικόνα στην κοινή γνώμη. Εξοργίζονται όλοι από την αδικία, γιατί "δεν είναι όλοι έτσι".

Όταν όμως έρχεται η ώρα των πράξεων, βάζουν μπροστά την "συναδελφική αλληλεγγύη", τον ωχαδερφισμό του "έλα μωρέ, σιγά μην γίνει τίποτα", νιώθουν αδύναμοι γιατί πιθανόν το ίδιο το σύστημα να καταπνίξει την αντίδραση τους ή και εγώ δεν ξέρω για ποιον άλλον πιθανό λόγο, και το βουλώνουν, βοηθώντας στην διατήρηση της άδικης -κατ'αυτούς- εικόνας που υπάρχει.

Ε λοιπόν, όσο βοηθάει το "γουρούνι", ο "ταρίφας", ο "τεμπέλης", ο "φακελάκιας" ή ο "κλέφτης" σε αυτήν την εικόνα, τόσο βοηθάς και εσύ, "αστυνομικέ", "ταξιτζή", "εκπαιδευτικέ", "γιατρέ" και "πολιτικέ".

Με λίγα λόγια, το αξίζεις.

Υ.Γ. Bonus δώρο ένα στιχάκι από Active Member, από το τραγούδι "Για τα αδέρφια που χαθήκανε νωρίς":

Έμεινα εδώ να τραγουδάω και σας ρωτάω
τελικά από ποιους εκδίκηση ζητάω
από εκείνους που ξέρουμε ότι φταίνε
ή από εκείνους που τριγύρω πάλι κλαίνε.

25 σχολίασαν...:

ephee είπε...

Μεγαλώσαμε βλέποντας ασπρόμαυρες ταινίες με το ρουφιάνο της κατοχής, και το Δρακουμέλ να κυνηγάει τα στρουμφάκια. Μάθαμε πως τη ρουφιανιά πολλοί ηγάπησαν-αλλά το ρουφιάνο, ουδείς. Αυτό μας πειράζει. Το "μαλάκας" το σηκώνουμε πιο εύκολα από το "ρουφιάνος" προφανώς..
Και ξέρεις τι φταίει; Που δε μας πειράζει να κάνουμε και τη δουλειά του "μάγκα" που μας βάφτισε "μαλάκα" προκειμένου να αποφύγουμε το "ρουφιάνος"

Α1 είπε...

μπορεί ο "κακός" να σου δίνει που και που κανα κοκκαλάκι να γλύψεις, μπορεί εσύ να μη γουστάρεις αυτό που γίνεται αλλά ξέρεις ότι είναι καλυτερο να μασάς αντί να μιλάς.
Όλοι ξέρουν πόσο σαπίλα υπάρχει, αυτοί που μιλάνε είναι γιατί είναι στην απέξω, αν κάποια στιγμή μπουν και αυτοί μέσα τότε θα κάνουν και αυτοί μοκο...

Μάγισσα Κίρκη είπε...

Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο!

Sourotiri είπε...

Ephee, πρέπει νομίζω να ξεχωρίσουμε στο μυαλό μας την έννοια της ρουφιανιάς από αυτήν της καταγγελίας. Δεν είναι το ίδιο, αν και πολλοί το συγχέουν. Την έννοια του μαλάκα όμως μια χαρά την ξέρουμε.

Α1, ξέρεις τι, θα σε πίστευα, αν δεν έβλεπα με τα μάτια μου ανθρώπους που δεν είναι ούτε αντιεπαγγελματίες και ούτε το βουλώνουν μπροστά σε αντιεπαγγελματικές συμπεριφορές. Αλλά δυστυχώς είναι λίγοι και δεν ακούγονται. Αφού μπορούν αυτοί, μπορούν όλοι.

Μάγισσα Κίρκη, χαίρομαι ;)

Α1 είπε...

έχεις δίκιο, πρέπει να προσθέσουμε άλλη μια ομάδα αυτών που οι ηθικές τους αξίες τους δυσκολευουν να κοιμηθούν το βράδυ και πράτουν ό,τι τους λέει η συνείδηση τους. Αλλά πόσοι είναι αυτοί 1 - 2 % ; σίγουρα δεν φτάνουν για να αλλάξει κάτι. Πιστεύω με αυτές τις 3 ομάδες έχουμε ένα υποσύνολο που περιγράφει συνολικά την ελλ. κοινωνία.

ria είπε...

δεν ξέρω αν ακριβώς είναι έτσι.
μάλλον διαπιστώσαμε ότι ακόμα και αν μιλήσουμε, ακομα και αν κατακεραυνώσουμε το λάθος συνάδελφο, πάλι το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. έτσι μας έγινε πλέον, μάθημα πως όσο και αν αντιδράσουμε, τα πράγματα θα μείνουν τα ίδια.

δες στον άγιο παντελεήμονα. οι κάτοικοι φωνάζουν, διαμαρτύρονται, μιλούν με επιχειρήματα, έχουν απτά γεγονότα. τι πετυχαίνουν;;;

Besixdouze είπε...

Δεν θα μπορούσα να τα πω καλύτερα, αλήθεια..

Θα μου επιτρέψεις να δώσω λινκ για το κείμενό σου στο blog μου, ε;

Sourotiri είπε...

Α1, Ρια, ναι, είναι λίγοι. Αλλά και μόνο που υπάρχουν, σημαίνει κάτι. Δεν είναι εξωγήινοι αυτοί, άνθρωποι είναι. Αφού μπορούν αυτοί, μπορούν και οι υπόλοιποι. Αν ήταν η πλειοψηφία έτσι, νομίζω ότι ο κάθε κλάδος θα καθάριζε τον εαυτό του πιο γρήγορα και πιο εύκολα.

Ρια, ο "Αγιος Παντελεήμονας" δεν είναι επαγγελματικός κλάδος με "κακούς συναδέλφους", μην τα μπερδεύεις.

Besixdouze, εννοείται ελεύθερα :)

KitsosMitsos είπε...

Η καλλιέργεια της "ρουφιανιάς" γίνεται από μικρή ηλικία. Τόσο που σε μερικούς έχει εντυπωθεί τόσο που δεν απομακρύνεται με τίποτε. Και το θεωρούν απόλυτα φυσιολογικό.
Η ανοχή της ελληνικής κοινωνίας σε ό,τι συμβαίνει γύρω μας είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Αλλά ξέχασα, το πρόβλημα είναι το "κακό κράτος" και μόνο.

Sourotiri είπε...

KitsoMitso, εννοείται ρε, το "κακό κράτος" φταίει για όλα... Μόνο που το απαρτίζουμε εμείς, αλλά σε πολλούς διαφεύγει...

Νεφελη είπε...

Έχεις απόλυτο δίκιο σε όλα όσα λες. Το να μένεις σιωπηλός μπροστά στην αδικία σε κάνει συνεργό της. Και σε αυτή την (δυστυχώς) κλασική συμπερφιφορά φταίει η (δυστυχώς) κλασική ελληνική νοοτροπία του σταρχιδισμού. Μέσα σε όλο αυτό το χάος όμως υπάρχουν και κάποιοι πραγματικά ελάχιστοι, που όντως προτιμούν να λένε την αλήθεια. Αυτό όμως θέλει @@ και οι περισσότεροι τα @@ τους τα έχουνε στη γλώσσα και όχι εκεί που πρέπει.

Roadartist είπε...

Έτσι ακριβώς συμβαίνει! Γιατί για όλα στο τέλος φταίει ο άλλος και ποτέ εμείς.. Είναι θέμα νοοτροπίας και παιδείας τελικά!

Sourotiri είπε...

Νεφέλη, ωραία η εικονοποίηση των @@ στην γλώσσα :) Πραγματικά πάντως, δεν θα πίστευα ότι αυτοί που μιλάνε υπάρχουν, αν δεν τους έβλεπα μπροστά μου. Ναι, για αυτούς που οι υπόλοιποι, τους θεωρούν "αντιεπαγγελματίες" και "αντισυναδελφικούς". Μακάρι να έβλεπαν και άλλοι άνθρωποι τέτοιους εργαζόμενους με @@ και ευσυνειδησία, μπας και δεν έχαναν την ελπίδα τους.

Roadartist, δυστυχώς, έτσι είναι. Όλα είναι θέμα παιδείας.

Marina είπε...

Ο Αρτέμης Μάτσας( ο προδότης των παλιών ελληνικών ταινιών), σα να μπήκε μέσα μας. Παλιά τον δαχτυλόδειχναν τώρα δείχνουμε ο ένας τον άλλο κάνοντας στραβά μάτια.

sakidio είπε...

προσωπικά δεν βλέπω θέμα ρουφιανιάς στα συγκεκριμένα παραδείγματα. είναι θέμα να προστατέψεις την δουλειά σου.

προχτές έτυχε να πάω να περάσω μία διάβαση και να αρχίζει να παρκάρει ακριβώς πάνω της ένας μεσήλικας. του κάνω λέω ότι είναι απαράδεκτο αυτό που κάνει και με αρχίζει στα μπινελίκια. μπροστά του λέω ότι θέλω να δω πόσο μάγκας θα είναι και με την αστυνομία. μόλις με είδε να την καλώ την έκανε συνεχίζοντας τα βρισίδια. ήμουν ρουφιάνος; δεν το νομίζω. είναι κάτι εντελώς άλλο ο ρουφιάνος. είναι αυτός που στο σχολείο φώναζε: ο γιωργάκης φιλάει την μαρία. αυτό είναι ρουφιανιά :-)

Sourotiri είπε...

Μαρινα, σωστή σε βρίσκω ;)

Σακίδιο, δυστυχώς η έννοια του ρουφιάνου και η έννοια του καταγγέλοντα ευσυνείδητου πολίτη είναι ταυτόσημη σε πολλά μυαλά...

Jon Bon Τζόρβας είπε...

Ξεκινάμε από το γεγονός ότι η πλειοψηφεία του κόσμου και γενικά η κοινωνία είναι διεφθαρμένη. Κοιτάνε να τα αρπάξουν όλοι και γενικά να επωφεληθούνε. Αν είναι από φτώχεια, ματαιοδοξία ή μαλακία δεν μας απασχολεί.
Αν το δέχεστε συνεχίζουμε και λέμε ότι σίγουρα θα υπάρχουνε άνθρωποι τίμιοι που κάνουν τη δουλειά τους σωστά αλλά είναι λίγοι.
Δυστυχώς σήμερα δεν επιλέγεις επάγγελμα σύμφωνα με το τι σου αρέσει αλλά σύμφωνα με το που έχεις τις προδιαγραφές να προσφέρεις.
Συνεχίζουμε και λέμε ότι κάποιος για να κάνει μπινιές θα πρέπει να είναι υψηλόβαθμος ή γενικά να έχει χρόνια στη δουλειά.
Δεν θα έκανε ποτέ νταβατζιλίκια ένας 19χρονος μπάτσος γιατί είναι ακόμα νέος και φοβάται. Ένας που είναι 30 χρόνια στη δουλειά θα μπορούσε. Το ίδιο και ένας πολιτικός. Το ίδιο και ένας γιατρός. Σιγά μη ζήταγε φακελάκι στην πρώτη του εγχείρηση.
Τι γίνεται όμως όταν εσύ που είσαι η νέος ή παλιός πας να καταγγείλεις το λαμόγιο; Η απάντηση είναι: Ξήλωμα.
Γιατί το λαμόγιο είναι δικτυομένο με κάτι άλλα λαμόγια και σόι πάει το βασίλειο. Οπότε δεν υπάρχει στον ήλιο μοίρα. Όλα είναι θέμα παιδείας. Και εφόσον η διαφθορά είναι ποτισμένη παντού αλλά και η φτώχεια μας κάνει να αποσκοπούμε στη λαμογιά και την αρπαχτή δεν υπάρχει ελπίδα καμιά. Εγώ για παράδειγμα που χρωστάω σε τράπεζες αν ήμουνα γιατρός θα τα τσέπωνα χοντρά το παραδέχομαι. Φταίνε οι γενιές, συνεπώς η κοινωνία αλλά και εμείς όπως και αυτοί που μας κάνανε έτσι. Κάποτε τα λαμόγια ήτανε μόνο άτομα που εξουσίαζαν. Πλέον λαμόγια υπάρχουν και στην αστική τάξη.

Υ.Γ Sourotiri είμαι νέος στο blog σου και συγχαρητήρια γιατί είναι πολύ ωραίο και ενδιαφέρον. Συγγνώμη για το σχόλιο-σεντόνι δεν αναιρεί αυτά που λες τα οποία είναι πολύ σωστά απλά γούσταρα να τα γράψω. Φιλικά.

Keep it up

θεία ελένη είπε...

Και είναι εύκολο νομίζεις;
Εγώ έχω ξενώνα σε ένα πολύ κοσμικό χωριό. Ο νόμος επιβάλλει να έχουν τα κτίρια μέχρι δυο ορόφους. Αφού ο νόμος υπάρχει, γιατί δεν εφαρμόζεται; Πρέπει να πάω να καταγγείλω εγώ κάποιον για αυτό; Μήπως το κρύβει;
Δε φαίνεται το τριώροφο;;;
Αλλά πως να λειτουργήσει το κράτος όταν οι λειτουργοί είναι διεφθαρμένοι;;;

Ex Estrella είπε...

Μια χαρά τα γράφεις και όσους τους πειράζει, ξίδι.

Sourotiri είπε...

John Βον Τζόρβα (καλά ρε, γαύρος είσαι ή θες να με πικάρεις με τέτοιο όνομα), ενδιαφέρουσα η τοποθέτηση σου, αλλά η ένσταση μου είναι πως αν οι ευσυνείδητοι πολίτες αρχίσουν και αυξάνονται, τότε τα λαμόγια θα αρχίσουν να λιγοστεύουν. Μου την δίνει η νοοτροπία "το σύστημα είναι έτσι, εγώ ό,τι και να κάνω δεν αλλάζω τίποτα", που στην τελική είναι μόνο μια δικαιολογία.

Θεία Ελένη, αν δεις έναν νόμο να μην εφαρμόζεται και ενοχλείσαι από αυτό, πάνε και κάρφωσέ τον. Το ότι υπάρχει ένας νόμος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι όλοι θα είναι νόμιμοι. Νόμος υπάρχει και για την δολοφονία, αυτό δεν με αποτρέπει να πάω να σκοτώσω. Στην τελική, με το internet έχεις και ένα όπλο παραπάνω. Πάνε κάνε καταγγελία, κι αν δεν πιάσει η καταγγελία, δημοσίευσε το, να δεις τι ωραία που θα γιάνουν όλα.

Ex Estrella, λακωνική και περιεκτική :)

Lali είπε...

Ξερουμε, αγαπητέ συνάδελφε, από πρώτο χέρι, πώς είναι το κλίμα στα σχολεία. Έχω παράδειγμα εξαίρετης διευθύντριας σε λύκειο της Αττικής, που της έκαναν τη ζωή μαύρη οι κλίκες που προϋπήρχαν κι ευτυχώς βρεθήκαμε κάμποσοι "καινούριοι" στο σχολείο και τη στηρίξαμε - και μιλάμε για γυναίκα - μαντρόσκυλο, όχι καμια γυναικούλα της σειράς.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ακόμα κι όταν η συνάδελφος πηγαίνει στη λαϊκή αντι να ερθει για μάθημα (γεγονός, κάθε εβδομάδα επί ενα σχολικό έτος), εσύ τελικά θα βγεις ο κακός αν μιλήσεις.
Οι πιο μεγάλοι κριτές είναι τα παιδιά, κι αυτά ξέρουν. Από 'κει και πέρα, μην το ψάχνεις, εχει καταλήξει ζήτημα επαγγελματικής επιβίωσης πια.

Sourotiri είπε...

Lali, συμφωνώ, και το ξαναλέω, εγώ θα προτιμούσα να νιώθω κακός παρά μαλάκας. Δεν θα μπορούσα να ανεχτώ ότι παίρνω τον ίδιο μισθό με έναν άνθρωπο που κάνει λιγότερα από μένα και δουλεύουμε δίπλα-δίπλα. Είναι ζήτημα επιλογής.

Lali είπε...

ναι αλλά όταν ξέρεις πως δε θ' αλλάξει κάτι, απλά θα γίνει πιο δύσκολη η θέση σου στη δουλειά;

και μιλάς με άνθρωπο που σφάχτηκε δημοσίως με τον γυμνασιάρχη επειδή έθιξε τους διαχωρισμούς που έκανε όσον αφορα τη συνάδελφο και σύζυγό του.

Sourotiri είπε...

Μα το ότι δεν θα αλλάξει κάτι δεν είναι για μένα κριτήριο για το αν θα αντιδράσω ή όχι, για το αν θα νιώσω μαλάκας ή όχι. Σαφώς και είναι πολύ δύσκολο να αλλάξουν κάποια πράγματα, αλλά τουλάχιστον θέλω, ο τεμπέλης να ξέρει ότι θα τον δυσκολέψω όσο περνάει από το χέρι μου.

Όσοι περισσότεροι συνάδελφοι σταθούν εμπόδιο, τόσο το καλύτερο. Αν θέλει να κάνει κοπάνες, να ξέρει ότι όταν έρχεται στην δουλειά θα είναι μαρτύριο. Αλλά με σταυρωμένα τα χέρια, να έχω τον άλλον να με κοροϊδεύει μέσα στο πρόσωπο μου, δεν θα κάτσω.

Lali είπε...

τι να πω. κι εγώ τώρα μιλάω "λογικα", αλλά καθε φορά φουντώνω και δεν κρατιέμαι, ξυπνάει η Τσούχτρα μέσα μου.. ;-)