Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

"Είμαι ο οδηγός που προκάλεσε το τροχαίο ατύχημα".

Δεν περίμενα ποτέ ότι θα έλεγα αυτήν την φράση. Από την στιγμή που την είπα όμως, ευτυχώς μπορώ να κολλάω και την φράση "Δεν έπαθε κανείς τίποτα το σοβαρό".

Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι είναι η σύγκρουση. Ο αερόσακος να ανοίγει. Καπνοί να γεμίζουν την καμπίνα του αυτοκινήτου. Ο αερόσακος ξεφουσκώνει. Πατάω φρένο για να σταματήσω το αυτοκίνητο, που κατευθυνόταν πάνω σε παρκαρισμένο.

-"Είστε όλοι καλά;"
-"Ναι".
-"Βγείτε έξω".

Βγαίνουμε έξω. Το σκηνικό πολεμικό. Στραπατσαρισμένα οχήματα, καπνοί, γυαλιά στην άσφαλτο. Άνθρωποι πεσμένοι στο έδαφος.

"Τι έκανα; ΤΙ ΕΚΑΝΑ;". Οι πρώτες τύψεις κάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Πιάνω το κεφάλι μου. Αδυνατώ να συνειδητοποιήσω το μέγεθος της καταστροφής. Συνειδητοποιώ ότι έχω κάνει μαλακία. Έχω παραβιάσει τον ΚΟΚ, έχω προκαλέσει το ατύχημα. Δεν έχω πάθει τίποτα απολύτως. Ο ένας συνεπιβάτης μου επίσης. Ο τρίτος όμως αρχίζει και πονάει στο χέρι, πολύ.

Πηγαίνω πέρα δώθε σαν μανιακός. Όλοι οι υπόλοιποι τραυματίες είναι ζωντανοί, έχουν τις αισθήσεις τους. Ανακούφιση. Κάνουμε τα πρώτα τηλέφωνα, να έρθουν κάποιοι κοντινοί μας άνθρωποι στον τόπο του ατυχήματος.

Το πλήθος είναι εξοργισμένο μαζί μου. Δέχομαι κάποιους ήπιους προπηλακισμούς. Για να είμαι δίκαιος, θα δικαιολογούσα πολύ χειρότερα πράγματα. Είμαι σοκαρισμένος. Φταίω και πλέον το έχω βάλει καλά στο μυαλό μου. Δεν ξέρω πως να απαντήσω στους ανθρώπους που μου φωνάζουν.

Έρχεται η τροχαία. Παίρνει κατάθεση από όλους. Έρχεται η σειρά μου. Εξηγώ τι έγινε. Ή τουλάχιστον, τι νομίζω ότι έγινε, κρίνοντας από τα δεδομένα που έχω στο νου μου. Μου κάνουν αλκοτέστ. Έχω πιει, αλλά όχι πολύ. Φοβάμαι. Φυσάω στο μηχάνημα. Η πρώτη μέτρηση είναι κάτω του ορίου. Και η δεύτερη επίσης.

"Έχεις γλιτώσει πάρα πολλά, φίλε", μου λέει ο τροχαίος. Νιώθω μια πολύ μικρή ανακούφιση.

Έρχονται τα ασθενοφόρα. Μαζεύουν τους τραυματίες, μεταξύ αυτών και τον έναν συνεπιβάτη μου. Καλώ οδική βοήθεια, έρχονται, κάνω δήλωση στην ασφαλιστική και αφήνουμε ό,τι απέμεινε από το αυτοκίνητο στο συνεργείο. Φύγαμε για το νοσοκομείο. Εκεί είναι ήδη δύο φίλοι.

Φτάνουμε. Όλοι οι τραυματίες είναι καλά. Την έχουν γλιτώσει με σπασμένα χέρια, πόδια, πλευρά, γρατζουνιές και μώλωπες. Οι φίλοι μου μου μεταφέρουν τα καθησυχαστικά πρώτα λόγια των γιατρών. Βρίσκω τον έναν από τους τραυματίες, τον πιο ελαφρά από όλους. Απολογούμαι, ή τουλάχιστον, προσπαθώ να απολογηθώ με όσα λόγια βρίσκω πρόχειρα. Δέχονται την απολογία μου σιωπηλοί, προσπαθούν να με ηρεμήσουν.

Ξημέρωσε. Γυρίζουμε σπίτι, ειδοποιούμε κάποιους ανθρώπους για το συμβάν, πίνουμε έναν καφέ. Ξανά βουρ στο νοσοκομείο. Ο συνεπιβάτης μου είναι στο κρεβάτι, πονάει αλλά είναι καλά. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζω το όνομα του άλλου τραυματία, που παραμένει στο νοσοκομείο. Φεύγουμε για τροχαία. Στον δρόμο βάζω τα κλάματα.

"Γιατί; ΓΙΑΤΙ; Γιατί δεν πρόσεξα; Τι έκανα; ΤΙ ΕΚΑΝΑ;"

Παίρνω το έγγραφο της καταγραφής του συμβάντος από την τροχαία και πάμε στην ασφαλιστική. Ξεμπερδεύω και από εκεί. Έχω τελειώσει όλες τις απαραίτητες διαδικασίες. Το έγγραφο της τροχαίας λέει το όνομα του τελευταίου τραυματία. Τον επισκέπτομαι. Δεν βρίσκω τα λόγια να του εκφράσω την λύπη μου. Φαίνεται να το καταλαβαίνει. Τον βοηθάω να επικοινωνήσει με κάποιους δικούς του ανθρώπους.

Πηγαίνω στον συνεπιβάτη μου. Έχουν φτάσει και οι γονείς του, φίλοι μας, συγγενείς. Το επισκεπτήριο τελειώνει, επιστρέφουμε σπίτι. Συνειδητοποιώ ότι έχω μείνει ξύπνιος κοντά 40 ώρες, έχω κάνει 45 τσιγάρα μέσα σε μισή μέρα και έχω πιει 3 καφέδες. Τρώω και πέφτω να κοιμηθώ.

Μου έρχονται συνεχώς σκηνές από το ατύχημα. Αρχίζω και σκέφτομαι τι θα γινόταν αν. Αν ήμουν 5 μέτρα πιο μπροστά, 5 μέτρα πιο πίσω, αν πήγαινα πιο γρήγορα, πιο αργά. Συνειδητοποιώ ότι έτσι όπως έγινε το ατύχημα, πρόκειται για πραγματικό θαύμα το ότι δεν υπάρχει νεκρός. Αν έπρεπε να τρακάρω, αυτό που έγινε ήταν το καλύτερο δυνατό σενάριο. Κάποια στιγμή κοιμάμαι και ξυπνάω μετά από 13 ώρες ύπνου.

Ακολουθεί νέος γύρος επισκέψεων στους τραυματίες, τηλεφωνήματα, όλες οι απαραίτητες ενέργειες. Επικοινωνώ με το συνεργείο, μου λένε μέσες άκρες ότι το αυτοκίνητο είναι για πέταμα.

Στο διάολο οι κωλολαμαρίνες.

Επιστρέφω σπίτι μου. Όλα μοιάζουν τόσο μακρινά, αλλά είναι καρφωμένα στο μυαλό μου. Ευτυχώς που δεν σκοτώθηκε κανείς. Ας μου γίνει μάθημα, το πιο έντονο μάθημα. Έπρεπε να προσέξω περισσότερο.

Υ.Γ. Για ευνόητους λόγους, δεν αναφέρονται ούτε ο τόπος, ούτε ο χρόνος του ατυχήματος, ενώ σκοπίμως παραποιήθηκαν κάποιες πληροφορίες που αφορούν τον αριθμό τον οχημάτων και των τραυματιών, όπως επίσης και απέκρυψα κάποιες άλλες, λίγο... μυστήριες πληροφορίες, αλλά η ουσία μένει ίδια. Έφταιξα. Και θα πληρώσω το τίμημα, όποιο και αν είναι αυτό.

Οποιαδήποτε απόπειρα από σχολιαστή να εκμαιεύσει παραπάνω πληροφορίες, θα πέσει στο κενό. Για αυτά, τον λόγο έχουν η Τροχαία, οι Ασφαλιστικές και η Δικαιοσύνη.

30 σχολίασαν...:

tzonakos είπε...

Eυτυχώς που είστε όλοι καλά.
Εχουν συμβεί και χειρότερα.
Εύχομαι να μην ξανασυμβεί τίποτα, ποτέ και να ηρεμήσεις και να ξαναπιάσεις τιμόνι με σιγουριά.

Ανώνυμος είπε...

Φίλε μου πριν 9 μέρες είχα και εγώ ένα ατύχημα. Έτρεχα, έχασα τον έλεγχο και από θαύμα βγήκα (από την ηλιοροφή) μόνο με μια γρατζουνιά στον αγκώνα. Εγώ ευτυχώς δεν είχα κόσμο στο αυτοκίνητο, ούτε τράκαρα με κάποιον άλλο. Αν όμως ερχόταν κάποιος από το αντίθετο ρεύμα σίγουρα θα ήμασταν νεκροί και οι 2. Και το δικό μου αμάξι για πέταμα.

Όπως λες κ εσύ "στο διάολο οι λαμαρίνες". Εμείς να είμαστε καλά και να έχουμε τα μυαλά μας στη θέση τους από δω και πέρα ;)

ffclover είπε...

Φετινό πάσχα, γύριζα από την εκκλησία του χωριού παππουδογιαγιάδων και συναντούμε τουμπαρισμένο μπλε αμάξι, οι δυο επιβαίνοντες να μην έχουν πάθει ΤΙΠΟΤΑ. Το αμάξι όπως μάθαμε αργότερα πήγε μόνο για λαμαρίνες. Θέλω να εστιάσω στην στάση του συνοδηγού και ιδιοκτήτη του αμαξιου: παραλίγο να αρχίσει να κλαεί για το αμάξι! Δεν ευχαριστούσε το Θεό που μετά από τέτοιο ατύχημα δεν έπαθε τίποτα, αλλά κλαιγόταν για το αμάξι. Και εδώ πρέπει να επικροτήσω την στάση σου, αυτά και καλά ταξίδια από δω και μπρος.

Néphèle είπε...

Όλα καλά. Περαστικά. Αυτά να είναι μόνο. Το 'έφταιξα' που το γράφεις είναι μεγάλη υπόθεση.

Μυαλά Πανέ είπε...

Στο έγραψα και στο twitter, σ' ευχαριστώ από καρδιάς γι' αυτό το post. Πήρες μεγάλο μάθημα και είχες το στομάχι και το σθένος να διδάξεις κι άλλους. Πραγματικά ότι καλύτερο έχω διαβάσει εδώ και πάρα μα πάρα πολύ καιρό.

Ανώνυμος είπε...

εγώ για αυτό οδηγάω πάντα αργά και δεν πίνω. Και πολύ επικίνδυνο είναι και το να γράφεις μήνυμα ενώ οδηγάς και ας μην έχεις πιει. Πρόσφατα ένας νεαρός έχασε τη ζωή του με άθλιο τρόπο και σοκαρίστηκα. Δεν ήταν ούτε καν 30 χρονών. Σε δυο λεπτά είχε φύγει. Πολύ προσοχή στην οδήγηση. Μπορεί να κόψει τα όνειρα πολλών ανθρώπων. Ο Θεός να μας φυλάει από την ανωριμότητα μας.

Χαζούλης είπε...

Αναδημοσιεύεται άμεσα ως υπόδειγμα για τους νέους (και οχι μόνο) οδηγούς.

Μπράβο σου.

Low Inertia είπε...

Αφού είσαι καλά εσύ και οι υπόλοιποι τραυματίες, όλα καλά είναι.

Πάντως ήθελε αρχίδια να ποστάρεις το ατύχημα και κυρίως, τις ενοχές σου. Ετσι ίσως να γίνει μάθημα σε πολλούς.

Περαστικά και ηρεμία.

zouri1 είπε...

ξεχασε τα ,αφου πηγαν ολα καλα.Σε ολους μπορει να συμβει.

ephee είπε...

Το χειρότερο στη δική σου περίπτωση (αν μου επιτρέπεις) δεν είναι που πήγε η λαμαρίνα για πέταμα, αλλά η χρονική στιγμή που έχεις μπροστά σου γαμήλια τρεξίματα..
Χαίρομαι που είσαι καλά πάντως, και που δεν έπαθε κανείς τίποτα.
Ακόμα χαίρομαι που είσαι από τους ανθρώπους που μαθαίνουν μετά από τέτοια.

Lali είπε...

Ανατρίχιασα ρε φίλε.. Το καλό είναι ότι θα μπορούσαν να ειναι ολα χειροτερα, οτι πήρες απ' ό,τι φαίνεται ένα γερο μάθημα ζωής. Το κακό είναι ότι επηρέασες με μια απροσεξια ή μλκια σου τις ζωές ανθρώπων που δε σε ήξεραν και φανταζομαι πως θα προτιμουσαν να μη σε είχαν μάθει ποτέ.

Προσοχη στο εξής, αυτο μονο και άναψε και κανενα κερακι, ποτέ δεν ξερεις ποιος σε φύλαξε τελικά.

Ανώνυμος είπε...

μη σε παρει απο κατω!
η ζωη συνεχιζεται, μαθαινουμε απο τα λαθη μας και προχωραμε.. :)

ltsampros είπε...

Αγαπητέ μου, σε καταλαβαίνω στο έπακρον.

Πριν απο 10 μήνες έφερα 2.5 τούμπες στο Ξυλόκαστρο (πιθανότατα απο λάθος χειρισμό). Δεν έπαθε κανείς τίποτα. Ούτε γρατζουνιά.

Αυτή η φράση είναι πέρα για πέρα αληθινή: "Μου έρχονται συνεχώς σκηνές από το ατύχημα."

Σε διαβεβαιωνω πως και 10 μήνες να περάσουν, δεν θα ξεχάσεις ποτέ το "video" του ατυχήματος.

Ανώνυμος είπε...

Περαστικά σε όλους. Μαγκιά σου το post. Πρώτη φορά βλέπω άνθρωπο να βγαίνει πιο δυνατός ύστερα από τροχαίο. Σκότωσες μια λεγεώνα άλλοθι που θα χρησιμοποιούσαμε κάποιοι από εμάς σε μία τέτοια περίπτωση.
Καρτέσιος

mahler76 είπε...

η μόνη σημασία έχει οτι δεν σκοτώθηκε κάποιος και οτι απο εδώ και πέρα θα είσαι περισσότερο προσεκτικός. Δεν νομίζω πως αφορά κάποιον το που και τί του ατυχήματος.

black fairy είπε...

Περαστικά σε όλους, και καλή "ανάρρωση" σε σένα.. Προσπάθησε να μην το παρατήσεις και να μην πιάσεις τιμόνι ποτέ ξανά στα χέρια σου. Θα 'χει λίγο τρέξιμο από και πέρα, άλλα όλα θα πάνε καλά :)

ria είπε...

αφού κανείς δε σκοτώθηκε, πάψε να το σκέφτεσαι.
περαστικά να είναι, οι λαμαρίνες ας χαθούν, ολα γίνονται εκτός από τους ανθρώπους.

τέλος καλό όλα καλά.

και η συμπεριφορά σου στους τραυματίες άριστη. όχι σαν αυτή που μου έσπασε τα πλευρά και δεν πήρε να δει αν ζω ή πέθανα...

provato είπε...

Περαστικά φίλε μου, η σκέψη μου μαζί σου!

princess είπε...

αφου σταθηκατε ολοι αρκετα τυχεροι, κρατα το μαθημα και διωξε το φοβο. Ολοι μας σαν οδηγοι ειμαστε εν δυναμει αυτοχειρες και εν δυναμει δολοφονοι, και δε μπορουμε να το αλλαξουμε αυτο. Περαστικα σε ολους τους τραυματιες, καλον κατευοδιον στις λαμαρινες, κι ευχομαι νατανε το πρωτο και το τελευταιο που σου συνεβη (σε ολους μας αναλογει τουλαχιστον ενα, ανεξαρτητα ποιος το εχει προκαλεσει)

Τουρνέ στα νησιά είπε...

αφού την σκαπουλάρατε όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.

Υ.γ θα έλεγα ότι είχατε Άγιο αλλά είμαι άθεος.

Ανώνυμος είπε...

παραβίασες προτεραιότητα να φανταστώ; οδηγώ απο το 2003 και τις μεγαλύτερες μαλακίες τις έχω κάνει σε εύκολους δρόμους από υπερβολική σιγουριά.
Καλή ανάρρωση, ό,τι έγινε έγινε, αυτά συμβαίνουν καθημερινά δεν εισαι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος...

sunny είπε...

Είστε όλοι καλά και αυτό έχει σημασία. Αυτά συμβαίνουν και μην το πάρεις προσωπικά. Όλοι μας έχουμε πάθει κάτι παρόμοιο και τι να κάνουμε, τα ατυχήματα συμβαίνουν, όσο καλός οδηγός κι αν είσαι.

Sourotiri είπε...

Είναι νομίζω περιττό να εκφράσω τις ευχαριστίες μου σε όσους εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους για την υπόθεση, προσπάθησαν να με ηρεμήσουν, ευχήθηκαν περαστικά, κατέθεσαν τις δικές τους εμπειρίες, για όλα. Ήταν πολύ σημαντικό, να ξέρετε.

Μερικά επιμέρους σχόλια λοιπόν:

Ανώνυμε νο.1, στο διάολο οι λαμαρίνες, πραγματικά. Σημασία έχει που είσαι ζωντανός, νομίζω το καταλαβαίνεις περισσότερο από πολλούς αυτό.

ffclover, ο καθένας γκρινιάζει για αυτό που έχει χάσει. Αν πάθαινε κάτι έστω μικρό, να είσαι σίγουρη ότι θα συμπεριφερόταν διαφορετικά.

ephee, έχουμε χρόνο για τον γάμο μπροστά μας. Δεν προέχει, όπως και να'χει.

black fairy, γιατί να μην ξαναπιάσω τιμόνι καλή μου;

Άννα είπε...

Κρατάω το βασικό...Κανεις δεν επαθε κατι σοβαρό και ειστε ολοι καλα. Οι λαμαρίνες δεν μας νοιαζουν.Περαστικά στους ανθρωπους που τραυματιστηκαν...

teleytaios είπε...

Φίλε μου, προς το παρόν μην το σκέφτεσαι. Αφού η κατάληξη δεν είχε άσχημα αποτελέσματα, μην το σκέφτεσαι.

Να ξέρεις όμως ότι η στιγμή αυτή του ατυχήματος είναι από εκείνες τις στιγμές που μπορεί να φεύγουν από το μυαλό σου για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα στο μέλλον, αλλά όταν έρχεται θα είναι ολοζώντανη. Μιλάω εκ πείρας για ατύχημα που είχα χωρίς καν να φταίω κι ευτυχώς δε χτύπησα.

Left Titty είπε...

egw eimai m'aftina pou leei na mhn ksanapiaseis timoni sta xeria sou, kai prin peis otidipote exw kai protaseis:
praktiki: http://ansblog.com/wp-content/uploads/2009/12/jessica-cox-driving-car.jpg
apo fwtografo ntemek afthormiti: http://farm4.static.flickr.com/3262/2908096590_e2fda20a35_o.jpg
xrwmatisti: http://www.flickr.com/photos/sturms/3291175388/

Left Titty είπε...

an kai nomizw oti ennoei "prospathise na mhn to paratiseis kai katalikseis na mhn ksanapiaseis timoni sta xeria sou". A, sth lektikh epalithefsh evgale na grapsw chios! (tha grapsw tiritompa)

sunnefoula είπε...

Σημασία έχει ότι δε χτύπησε κάποιος σοβαρά ή δε σκοτώθηκε.
Από εκεί και πέρα όλα βρίσκονται!
Πάλι καλά!

KitsosMitsos είπε...

Ευτυχώς! Λαμαρίνες τα υπόλοιπα, όπως το λες.

astos είπε...

Φίλε μου διάβασα δυό φορές το αυτοκριτικό-απολογητικό σου κείμενο
και αναρωτήθηκα ¨προς στιγμήν" Μα καλά, πότε το έγραψα εγώ αυτό, μήπως στον ύπνο μου?".
Αν έγραφα κι εγώ το περιστατικό του ατυχήματος που προκάλεσα- ευτυχώς χωρίς θύματα- τα ίδια ακριβώς θα έλεγα. Τα ίδια ακριβώς είπα προφορικά πολλές φορές απο την ημέρα του ατυχήματος(5-12-2011) μέχρι σήμερα.
Πιστεύω ότι τα ίδια λένε όλοι οι ευσηνείδητοι οδηγοί.
Προσοχή φίλοι οδηγοί,το τροχαίο ατύχημα νόμιζα ότι αφορούσε όλους τους άλλους εκτός απο εμένα, τώρα και ύστερα απο 35 χρόνια οδήγησης κατάλαβα ότι αφορά και εμένα, δηλαδή όλους μας. Προσοχή λοιπόν