Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Μαθήματα πληροφορικής ιστορίας

Με αφορμή την έλευση του Google+ (για όσους δεν γνωρίζουν, πρόκειται για το νέο, πάρα πολύ καλό social network της Google), και την επανάσταση που αυτό έφερε στα κοινωνικά δίκτυα, άνοιξα χθες μια συζήτηση με την αδερφή μου και την Λίνα σχετικά με τις επαναστάσεις στον κόσμο της πληροφορικής. Έτσι λοιπόν, ξεκίνησα να θυμάμαι πάρα πολλά πράγματα από την... πληροφορική μου σταδιοδρομία, επαναστάσεις επί επαναστάσεων, που το ομολογώ, με συγκίνησαν τόσο πολύ, που θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας :)

Βρισκόμαστε κάπου στο 1992 ή 1993, εγώ είμαι 8 ή 9 χρονών παιδάκι, και μπαίνει στο σπίτι μας ένα μαραφέτι σαν αυτό:

Πρόκειται για έναν υπολογιστή, μοντέλο 286. Ο επεξεργαστής του τρέχει στα 16 Megaherz (σήμερα μιλάμε για περίπου 2 έως 6 χιλιάδες από αυτά), έχει 512 kilobyte ή 1 megabyte μνήμη RAM (σήμερα μιλάμε για χιλιάδες megabytes RAM), σκληρό δίσκο 10 (!) megabytes. Μάλιστα, το δικό μου PC είχε και μια ένδειξη που έδειχνε τα Megaherz και δίπλα ένα κουμπί "TURBO" που, αν το πατούσες, τα Megaherz γίνονταν 25 -και ήταν πολύ μεγάλη υπόθεση αυτό.

Προσέξτε την οριζόντια θέση που έχει το CPU. Την απουσία ποντικιού. Το μέγεθος της οθόνης. Το πληκτρολόγιο. Και φυσικά, αυτήν την σχισμή που έχει εκεί στα δεξιά. Όχι, δεν μπαίνει κάποιου είδους CD εκεί. Δισκέτα μπαίνει, και μάλιστα των 5,25 ιντσών!!! Ιδού:

Η χωρητικότητά της είναι 720 kilobyte (κάτι λιγότερο από 1 megabyte), είναι πολύ μαλακιά και φυσικά, τέρμα ευαίσθητη. Τότε κουβαλούσα τις δισκέτες σαν να είχα κάποιο θησαυρό πάνω μου, γιατί αν έκανα την παραμικρή άτσαλη κίνηση, πήγαινε χαμένο το παιχνίδι μου!!!

Αλήθεια, θα εμπιστευόσασταν ποτέ ένα λειτουργικό σύστημα με αυτό το λογότυπο;

MS-DOS και τα μυαλά στα κάγκελα. Για ρίξτε μια ματιά στο πως φαινόταν:

Αφού ο υπολογιστής άνοιγε, κατέληγε σε μια τέτοια εικόνα. C:\> και ένας κέρσορας να αναβοσβήνει. Το PC περίμενε να πληκτρολογήσεις την εντολή σου, ήταν ο απόλυτος δούλος σου. Δεν έκανε ΤΙΠΟΤΑ αν δεν του το έλεγες εσύ. Για να παίξω λοιπόν το παιχνίδι που ήθελα, πατούσα τις εξής εντολές:

CD Games (CD = Choose Directory)
CD football
football.exe

και έπαιζα! Αντίστοιχα υπήρχαν και άλλες εντολές (md, del, dir, copy, κτλ) με τις οποίες χειριζόσουν τα αρχεία και τους φακέλους σου. Τα παράθυρα τότε τα είχαμε για να χαζεύουμε την βροχή.

Σε εκείνες τις εποχές, το ποδοσφαιράκι που θα θυμούνται αρκετοί είναι φυσικά το ΘΡΥΛΙΚΟ Italia '90:

Τα εικονιζόμενα σχήματα είναι ποδοσφαιριστές. Με το enter έκανες σουτ, με το space έδινες πάσα και με τα βελάκια έτρεχες!!! Τόσο απλό, και όμως, τόσο καυλιάρικο!!!

Με την πάροδο του χρόνου, γύρω στο 1995, ήρθε η ώρα να αλλάξω υπολογιστή. Το νέο μου απόκτημα, ένας υπερσύγχρονος 486, έμοιαζε με κάτι τέτοιο:


Το tower μου βέβαια ήταν αρκετά μικρότερο από το εικονιζόμενο. Προσέξτε την παρουσία ποντικιού. Την αλλαγή του πληκτρολογίου. Τα 60 (ναι 60!!!) ολόκληρα, κατάδικά σου MegaHerz!!! Την οθόνη πολλών χρωμάτων (VGA;;;). Την ταυτόχρονη ύπαρξη δυο οδηγών δισκέτας, μια των 5,25 ιντσών (όπως και στον 286) και μια των 3,5 ιντσών:

Αυτές οι νέες δισκέτες, ήταν σκληρές, είχαν το μισό μέγεθος από τις παλιές, αλλά την διπλάσια χωρητικότητα (1,44 megabyte!!!). Αυτό το χαρακτηριστικό, δεν το χωρούσε το μυαλό μου. Που να ήξερα τι ερχόταν...

Εκείνος ο 486 που είχαμε πάρει, δεν είχε CD-ROM. Ακόμη θυμάμαι την επίσκεψη που έκανα με τον πατέρα μου στην Infosystem για να πάρουμε CD-ROM, περίπου 6 μήνες μετά την απόκτηση του υπολογιστή, και την χαρά που είχα γιατί θα έπαιρνα CD-ROM 4πλης ταχύτητας (μόλις είχαν βγει), έναντι των... παλιών 2πλης ταχύτητας που υπήρχαν τότε! Το CD-ROM το πήραμε, το βάλαμε στο... συνεργείο, αλλά δεν υπήρχαν CD για να βάλω, παρά μόνο μουσικής. Μάλιστα, εκείνο το CD-ROM, είχε πάνω 2 κουμπάκια, ένα για να ανοιγοκλείνει το πορτάκι και ένα "PLAY" για αυτόματη αναπαραγωγή της μουσικής!!!

Το περιοδικό Computer για όλους αν θυμάμαι καλά, που μέχρι τότε με κάθε τεύχος του έδινε μια δισκέτα δώρο με διάφορα προγραμματάκια, έκανε το μεγάλο μπαμ: Κυκλοφόρησε το πρώτο CD που πήρα στα χέρια μου, αφήνοντας με πραγματικά άφωνο με τα 650 megabytes του. ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. Από την δισκέτα των 1,44 megabytes, είχα στα χέρια μου ένα δισκάκι κοντά 500 φορές μεγαλύτερο. Θυμάμαι ακόμη να παίρνω το CD στο σχολείο για να το δείξω στους συμμαθητές μου. Όχι όλους, φυσικά. Δεν καταλάβαιναν όλοι για τι πράγμα μιλούσα. (Φυσικά δεν μιλάμε καν για CD-Recorder, έτσι; CD-Recorder πήρα πολύ αργότερα, εκεί να δείτε χαρά!!!)

O ασκός του αιόλου είχε ανοίξει.

Στον 486 μου, που παρεμπιπτόντως είχε και 365 megabytes σκληρού δίσκου, είχα τα MS-DOS, αλλά ΚΑΙ Windows. Τα Windows βέβαια, δεν ήταν το πρωτεύων λειτουργικό του σύστημα. Η έκδοση τους, Windows 3.1, όταν τα άνοιγες, σου έδειχνε τα εξής:

Ξεχωρίζουν τα εικονίδια File Manager, Control Panel, Read Me (!!!), MS-DOS prompt, Accessories, Games!!! Δεν χρειάζεται να περιγράψω το τι πασιέντζες είχα ρίξει :) Και μετά γυρνούσα στα MS-DOS για να παίξω τα άλλα παιχνίδια! Βλέπεις, κάποια παιχνίδια έπαιζαν μόνο σε MS-DOS και κάποια μόνο σε Windows!

Το μεγάλο πατατράκ στον τομέα των λειτουργικών ήρθε με τα Windows 95, που ήταν ο προπομπός ΟΛΩΝ των μετέπειτα windows. ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. Ρίξτε μια ματιά:
Δεν γαμάνε; Όχι πείτε μου, δεν γαμάνε; Για πρώτη φορά μπορούσα να παίζω ναρκαλιευτή ΚΑΙ να ακούω μουσική από τον υπολογιστή και μάλιστα ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ. Beat that bitchez!!!

Εννοείται ότι ένα από τα παιχνίδια στα οποία καιγόμουν ήταν το Fifa 1994. Με αυτό και αν είχα φάει κόλλημα:


Αν προσέξετε κάπου στο παραπάνω desktop, θα δείτε ένα εικονίδιο "The Internet". Για να μπεις στο ίντερνετ τότε, έπρεπε να έχεις ένα modem (το δικό μου ήταν 56άρι). Έβγαζες λοιπόν το καλώδιο από το τηλέφωνο, το έβαζες στο modem, πατούσες "Σύνδεση", και ο υπολογιστής έκανε κλήση στον πάροχο και συνδεόσουν. Ακούστε και εσείς τι άκουγα ο δύσμοιρος για να συνδεθώ:


Όποιος το έχει ζήσει, είμαι σίγουρος ότι έχει βουρκώσει :)

Φυσικά, όσην ώρα "μιλούσα" στο ίντερνετ, το τηλέφωνο ήταν κατειλημένο. Η χρέωση ήταν μια αστική μονάδα σε κάθε ξεκινημένο πεντάλεπτο. Η ταχύτητα, 56 kbps, σε αντίθεση με τα δεκάδες χιλιάδες σημερινά. Για να σου ανοίξει μια σελίδα περίμενες ένα πεντάλεπτο. Τι να λέμε τώρα...Και φυσικά, περιττό να σας πω πόσες φορές με πετούσε οφλάιν, και άντε ξανά από την αρχή...

Για αυτό και η κάβλα μου ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν βάλαμε ISDN σύνδεση, στα 64 kbps (αυτά τα 8 παραπάνω kbps ήταν πολύτιμα, πιστέψτε με) και η σύνδεση ήταν πιο σταθερή.

Με την ISDN σύνδεση λοιπόν, γνώρισα -στην ουσία- τον μαγικό κόσμο του ίντερνετ. Κοιτάξτε τι έβλεπαν τα ματάκια μου:
MSN :)


Napster!!! Το πρώτο πρόγραμμα για download!!! Φυσικά, κατεβάζαμε ένα τραγούδι την εβδομάδα, και όταν έφτανε στο 100% και το βάζαμε να παίξει και ήταν το σωστό τραγούδι, κλαίγαμε από χαρά!!!

mIRC!!! Το πρώτο (πιο πριν και από το MSN) ευρέως διαδεδομένο πρόγραμμα chat!!! Θυμάται κανείς το #Hellas; :)))


Internet Explorer!!! (Εδώ η Wikipedia, στην πρωτόλεια μορφή της). Τα tabs μας τότε ήταν... ανοιγμένοι explorers, 3-4 κάθε φορά :)

Τα υπόλοιπα, όσα έγιναν μετά, νομίζω τα ξέρουν πολύ περισσότεροι. Αλλά όπως και να'χει, στα χρόνια μετά το 1998 με 2000, δεν συντελέστηκε καμία τόσο τεράστια επανάσταση, όσο αυτές που είχαν γίνει έως τότε, παρά μόνο, μικρά και σταθερά βήματα προόδου. Η μόνη εξαίρεση που υπάρχει σε αυτόν τον κανόνα, είναι η έλευση των aDSL συνδέσεων, με ταχύτητες σχεδόν δεκαπλάσιες από τις προϋπάρχουσες.

Εννοείται, πως όποιος θέλει να καταθέσει τις δικές του αναμνήσεις από εκείνες τις εποχές, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να το κάνει στα σχόλια :) Οι νεότεροι, απλά παρακολουθείστε :)

24 σχολίασαν...:

spgirl είπε...

Αχ, παιδικα χρονια... Και γω την ιδια ιστορια... Ο πατερας μου απο τους πρωτους που ειχαν Η/Υ, αυτό με τις κασέτες όχι τις δισκέτες. Κάπου στο 1992 είδα τις δισκετες, 8 χρόνων παιδάκι και ήξερα από γλώσσα basic...
Τι μου θύμισες τώρα...

Acro είπε...

(Αντιγράφω το comment μου από το google+)

Δέκα χρόνια νωρίτερα από εσένα (1983-84) ήρθε ο ZX-Spectrum στη ζωή μου. Έχασες φοβερές στιγμές, καθώς για να παίξει κάτι, έπρεπε να το "φορτώσεις" από κασέτα (κασετοφώνου, ναι), ή να κάτσεις να γράψεις/αντιγράψεις σε BASIC το πρόγραμμα μόνος σου.
Όσο για το IRC, όχι μόνο θυμάμαι το #hellas (του Undernet), αλλά διετέλεσα και operator εκεί. Διατηρώ ακόμη το ίδιο nickname, (Acro), άρα δεν με κυνηγάει κανείς (ή καμία με το παιδί "μας") από τότε.

(Το comment μου δεν ανήκει στην κατηγορία "δείτε τι έκανα, είμαι μεγάλος, δοξάστε με", αλλά μάλλον στο "βλέπω τι έκανα και πόσο μεγάλωσα, περασμένα μεγαλεία" :))

Sourotiri είπε...

spgirl, έχω ακούσει ιστορίες για τα πισί με τις κασέτες!!! Μου φαινόταν αδιανόητο!!!Και επίσης είπες κάτι που ξέχασα να γράψω!!! Basic for the win ρε!!! Χαχαχαχα :)

Acro, εντάξει, πραγματικά μακάρι να τα ζούσα και εγώ όλα αυτά! Αυτό με τις κασσέτες πραγματικά ανήκουστο, έτσι :) Θρυλικές εποχές :)

Acro είπε...

Και δεν ήταν PC. Ήταν "home computers". Το φόρτωμα από κασέτα γινόταν στα 300 baud (bits/sec), και είχαμε γίνει όλοι μάστορες ρυθμίζοντας με το κατσαβιδάκι το αζιμούθιο της κεφαλής του κασετοφώνου για να πετύχουμε όσο πιο "πριμαριστό" ήχο γινόταν (καθ' ότι οι περισσότερες κασέτες ήταν αντίγραφα αντιγράφων:))
Ο ήχος δε, θύμιζε φυσικά dial up modem, αλλά στο πιο αργό του (180 φορές πιο αργή μετάδοση δεδομένων από το 56άρι modem). Δηλαδή 15 λεπτά για να φορτωθούν 48 kilobytes :)

Γκρινιάρης είπε...

Πω πω φίλε, θα κλάψω από συγκίνηση! Τι αναμνήσεις... Εγώ είχα ξεκινήσει να πιλατεύω έναν Amstrad με DOS και... κειμενογράφο σε δισκέτα 5 1/4.
Μετά κουμπί turbo, windows 3.1, dial up... Θυμάμαι την πρώτη φορά που μπήκα στο internet, yahoo ίσως (;)... Μαγεία!

Ανώνυμος είπε...

Auta einai... e re thimises...

bebaia esi eisai paidaki mikro giati ego to 1989 pira ton proto mou ipologisti kai imoun idi 9 xronon. Thimamai akoma kai to goniako magazi pou to pirame me ton mpampa mou...

DOS kolometraei omos kaka ta psemata giati den iparxei tipota pio stathero...oxi updates kai malakies kai den ksero ti ginetai ola recommended hahha

episis esi epaizes football, emeis pezame golden axe, http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/a/ab/Golden_axe_duelmode.png, prince of persia, indianna jones, ola enoeitai 2D kai grafika pou ta pixels fainontousan gia plaka...

alla opos eipes ITAN KAULA!!!

Lonely

ria είπε...

εγώ αυτά τα ακούω κινέζικα. το 1997 που πήρα υπολογιστή, ήταν μεν με δισκέτα και σιντί ράιτερ, αλλά είχε γουίντος!
και είχα και γρήγορη σύνδεση, άσχετο αν δεν ήξερα να χρησιμοποιήσω σωστά το ίντερνετ.

τι μαθαίνει κανείς...

Sourotiri είπε...

Acro, στο είπα ιδιωτικά στο λέω και δημόσια, ΚΑΝΕ ΕΝΑ ΜΠΛΟΓΚ ΚΑΙ ΓΡΑΨΤΑ ΟΛΑ!!!

Γκρινιάρη, και εγώ όταν ξεκίνησα ήμουν παιδί της yahoo. Η Google τότε μου φαινόταν πολύ φλώρικη :Ρ

Lonely, golden axe και prince of persia!!! ΝΑΙ ΡΕ!!! Χαχαχαχαχα :) Και επίσης... κρατήσου... Dangerous Dave!!!

ria, πρέπει να νιώθεις εκτός κλίματος, ε; :Ρ

Coula είπε...

Ποπο τι μου θυμισες......

Αμνημονευτα χρονια....

καλημερα

Crazy Tourists είπε...

gw basic MS-DOSm μεγάλες δισκέτες και λίγο αργότερα Amiga-500, μικρές δισκέτες και άπειρες ώρες crystal hammer!!
Τι μου θύμισες!!

Τρελοτουρίστρια

teleytaios είπε...

Κι εγώ ανήκω στην παλιότερη γενιά. Η πρώτη μου επαφή με τους υπολογιστές ήταν στα 1984 με ZX SSpectrum, Commodore 64 ενώ ο πρώτος δικός μου ήταν ο Amstrad CPC 6128. Κάθε πρόγραμμα το έγραφα μόνος μου από την αρχή και μετά το αποθήκευα στη δισκέτα. Παλιές εποχές...
Το internet ήρθε στη ζωή μου στις αρχές της δεκαετίας του 90 στο Πανεπιστήμιο στη Θεσσαλονίκη, στο Βιολογικό αν δεν κάνω λάθος, όπου έμαθα τις βασικές έννοιες του διαδικτύου. Για να στείλεις τ΄τε ένα mail έπρεπε να χρησιμοποιείς εντολές από το command line, δες SMTP και γενικώς η κατάσταση ήταν πρωτόγονη. Τότε μάθαμε να κάνουμε τις πρώτες hack-ιες μας, προκειμένου να παρακάμψουμε τον operator για να μη μας κόβει όταν τσακωνόμασταν με κάτι Τούρκους σε διάφορα chat room!
Έκτοτε ακολούθησαν πολλοί υπολογιστές με τις γνώσεις όμως του προγραμματισμού να με συνοδεύουν πάντα. Κάποια στιγμή δε και μετά έγινε και βιοποριστικό επάγγελμα ο προγραμματισμός Η/Υ.

Υ.Γ. Τον Amstrad τον έχω ακόμα...

Crucilla είπε...

βράδια ολόκληρα μπροστά από την οθόνη για να κατέβει ΕΝΑ τραγούδι από εκείνο τον κερατά στην άλλη άκρη του κόσμου που ειχε σύνδεση Τ1...

Παπάκι θα μου δώσεις;;

Και...

Crucilla slaps Sourotiri round with a big trout

Acro είπε...

Αυτή η αναφορά στο trout δεν θα με άφηνε ασυγκίνητο.
Όπως έλεγα τότε, με ALT+F4 παίρνεις op. (Και έβλεπες ξαφνικά 10 χρήστες να εξαφανίζονται, τα ψάρια :))

Τότε ήμουν στους "τυχερούς" που δούλευα στην FORTHnet και ήμουν πάνω στο backbone. Έτσι χρειαζόμουν μόνο 10 λεπτά για να κατεβάσω 3ΜΒ από το napster :)
(Για τους δυσαρεστημένους από την εν λόγω εταιρία μη βαράτε. Έφυγα όσο ακόμη πουλούσαμε ISDN 128MBit :))

Acro είπε...

Αχέμ, επίσης sour, αν αρχίσω να blogάρω για το τι συνέβαινε 25+χρόνια πριν, θα αρχίσω όντως να νοιώθω γέρος που γράφει απομνηνονεύματα :)
(εγώ είχα βρει ότι το hotbot.com ήταν πολύ προχωρημένη μηχανή αναζήτησης για την εποχή του, 10 χρόνια πριν)
Επίσης, για όποιον αναρωτιόταν πώς λεγόταν ο browser της εποχής το 94. Ο gopher ήταν. Μας είχε φωνάξει ο admin του τοπικού δικτύου (megasys xkostas) στην υπόγα για να μας δείξει το Internet (Μια μαύρη οθόνη με γραμμή εντολών unix) και στη συνέχεια άνοιξε τον gopher για να δούμε το playboy.com . 20 λεπτά μετά, ακόμη φόρτωνε την αρχική σελίδα. Και κανείς δεν ήταν πλέον μπροστά στο monitor. Είχαμε βαρεθεί την αναμονή :)

Panos Zamanis είπε...

Συγκινήθηκα ειλικρινά αν και -ντρέπομαι που θα το παραδεχθώ- αλλά μεγάλωσα με το Spectrum, ta 48KB μνήμης (είχε και με 16) τις κασέτες, την msbasic και το πληκτρολόγιο με τις γομολάστιχες ;)
Σε ευχαριστώ για το ταξίδι στο παρελθόν, μόνο όμορφες στιγμές μπορώ να θυμάμαι από τότε...

nickpet είπε...

έγραψα πολλά, σχεδόν 2 σελίδες αλλά λόγω ενός σφάλματος δεν αποθηκεύτηκε το σχόλιό μου... γι αυτό θα τα ξαναγράψω σε τίτλους:
ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ώρες Lemmings
ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ώρες εκμάθησης εντολών MSDOS πχ: pkunzip -&rp onoma.zip c:\unzip κλπ κλπ.. ποιός δεντα θυμάται αυτά...
ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ώρες GWBASIC, PASCAL C++
ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ώρες να ζιπάρεις ένα παιχνιδι σε καμιά 30αριά δισκέτες 5 1/4 και στην αποσυμπίεση να σου χαλάει ...η τελευταία! shit!!!

Acro είπε...

@nickpet Την έχω πατήσει κι εγώ με "χαμένο" post στο blogger, οπότε καλά είναι πριν κάνεις Δημοσίευση να κάνεις κι ένα copy το κείμενό σου just in case. (Ο γρήγορος τρόπος είναι, με τον κέρσορα να αναβοσβήνει οπουδήποτε ΜΕΣΑ στο κείμενο του σχολίου που γράφετε, πατάτε Ctrl+A Ctrl+C [Δηλαδή Cltr+All Ctrl+Copy για τους τυχόν newbiez στα keyboard shortcuts)
Κατά τα άλλα, lemings ruled.
Από τις καλές στιγμές του παρελθόντος, η εγκατάσταση των win 95 από 13 δισκέτες. Είχα ένα φίλο με προβληματική RAM (όπως αποδείχθηκε τελικά), και του έκανα ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ένα format και μια επανεγκατάσταση την εβδομάδα. Το 14" Interlaced monitor δε, προκαλούσε ισχυρότατο πονοκέφαλο μετά από δυο ώρες, σε βαθμό να ρίχνω κλεφτές ματιές στην εξέλιξη της εγκατάστασης και να ζαλίζομαι.
Το πρώτο CD Writer που είδα ήταν ένα mustek τύπου "φέτα στερεοφωνικού συγκροτήματος". Συνδεόταν με SCSI, ήθελε επιπλέον SCSI 500άρη δίσκο (500 MB), δούλευε σε DOS, έγραφε σε μονή ταχύτητα ( περίπου 1,5 ώρα ανά CD) και κατέστρεφε δύο στα τρία CD που θα προσπαθούσες να ψήσεις :)

@Sourotiri: Ξέρω, είπες να κάνω blog να τα γράψω εκεί όλα αυτά, αλλά το αφήνω γι' αργότερα που θα είμαι σε βαθύτερα γεράματα. Μέχρι τότε spammάρω το blog σου με αρχαίες ιστορίες.

nikisot είπε...

με έστειλες..αχ good times

discolata είπε...

napster, mirc, #hellas. τι ειπες τωρα.

θυμαμαι το '96 που δουλευα με εναν απο τους πρωτους φορητους, ενα laptop της olivetti με 1GB μνημη, που φαινοταν τοτε διαστημικο.

και στη διετια πανω επανασταση: μεταπηδησα σε imac G3 (δουλευε με macOS 8.6). σε φουξια χρωμα. τι kavla θεε μου.

George Bafaloukas είπε...

KLAIW!!!!!

Acro είπε...

@discolata 1GB RAM το 96; Μήπως είχες 128;
Εκείνη την εποχή κόστιζαν αν θυμάμαι καλά γύρω στα 50 χιλιάρικα (150 ευρώ) τα 8ΜΒ :)

Δες τον πίνακα εδώ

Sourotiri είπε...

Coula, καλησπέρα (και... δυο μέρες μετά :ΡΡΡ)

CrazyTourists, δώσε!!!

teleytaie, ο άμστραντ πρέπει να γίνει δωρεά σε κάποιο μουσείο :)

Crucilla, ναι, ναι, ΝΑΙ!!! Χαχαχα :)

Άκρο, ό,τι και να πω για όσα λες, θα είναι λίγα :) Αλλα μου αρέσει να διαβάζω τα σχόλιά σου :)

Panos Zamanis, να'σαι καλά ;)

Νικπετ, αν και παλαίουρας, την πάτησες σαν πρωτάρης :ΡΡΡ

nikisot, ;)

discolata, και μένα πολλά μου φαίνονται ρε συ!

George Bafaloukas, για καλό ή για κακό; :Ρ

zouri1 είπε...

το αρθρο σου αυτο πρεπει να διδασκεται στα σχολεια.

Angelos είπε...

Πραγματικά στον ήχο της dial up σύνδεσης ανατρίχιασα! τι μου λες τώρα!!!

thanks για τις αναμνήσεις που ξύπνησες σουρ...