Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2011

Πρωτοετής Φοιτητής, μια εγγραφή λίγο διαφορετική από τις άλλες.

Για όσους δεν το γνωρίζουν (εντάξει, δεν το διατυμπάνισα είναι η αλήθεια), φέτος έδωσα και εγώ πανελλήνιες εξετάσεις μαζί με τους 18χρονους υποψηφίους. Τα πράγματα πήγαν λίιιιγο χειρότερα από το επιθυμητό (όσον αφορά κάποιους βαθμούς που έγραψα), αλλά οι βάσεις ήρθαν φέρνοντάς μου μια γλυκιά ανακούφιση. Τελικά πέρασα στην 2η μου επιλογή. Τώρα θα μου πείτε τι δουλειά έχει ένας αρραβωνιασμένος άνθρωπος να πηγαίνει σε πανεπιστήμια ξανά, αλλά τι να κάνω, η Λίνα ήθελε να παντρευτεί πρωτοετή φοιτητή πιπίνι :ΡΡΡΡ

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου :)

Σήμερα λοιπόν, ξεκίνησα για να πάω να γραφτώ στο πανεπιστήμιο. Είχα φυσικά υπόψιν μου όλα όσα γίνονται στην διάρκεια των εγγραφών των πρωτοετών (μπορείτε να διαβάσετε τον σάλο που προέκυψε όταν παρουσίασα τις πρακτικές των φοιτητικών παρατάξεων και με ντοκουμέντα), οπότε σήμερα, είχα απλά περιέργεια να δω πως θα με αντιμετώπιζαν. Γιατί εντάξει, αν είσαι κομματόσκυλο, έχεις πολλά να περιμένεις από τον πρωτοετή που δεν ξέρει που πάνε τα 4 (σόρρυ παιδάκια, αλλά αυτό θα το καταλάβετε σε λίγα χρόνια γιατί ισχύει), έχεις αρκετά εν δυνάμει οφέλη από αυτόν. Αλλά από έναν άνθρωπο που τελείωσε το σχολείο πριν 10 χρόνια, έχει πάρει το πτυχίο του από άλλη σχολή και μένει και σε άλλη πόλη από αυτήν που είναι το πανεπιστήμιο (αυτός είμαι εγώ), τι να περιμένεις;

Έσκασα μύτη στο πάρκινγκ του πανεπιστημίου, πάρκαρα το αυτοκίνητο μου και βγήκα. Φορούσα μαύρα γυαλιά, κρατούσα έναν φραπέ στο ένα χέρι και έναν φάκελο με τα δικαιολογητικά στον άλλον.

Παρατηρώ από μακριά τα κομματόσκυλα. Διαπιστώνω ότι έχουν στήσει τρία μπλόκα. Ένα μπλόκο περίπου στα 50 μέτρα από την είσοδο, ένα στα 30 μέτρα και ένα ακριβώς στην είσοδο. Επιβραδύνω λοιπόν και περιμένω έναν από αυτούς να έρθει και να με ρωτήσει αν είμαι για εγγραφή. Εξάλλου, αυτό γινόταν ΚΑΘΕ χρόνο στην προηγούμενή μου σχολή.

Περνάω από το πρώτο μπλόκο, χωρίς να μου δώσουν καν σημασία. Λέω από μέσα μου ότι μπορεί να έκανα λάθος, ίσως είναι παρέα φοιτητών και όχι κομματόσκυλα. Πλησιάζω στο δεύτερο μπλόκο, επιβραδύνω κι άλλο, κάνω και καλά ότι κοιτάω σαν χαμένος, στα αρχίδια τους!!! Ρε πούστη, τι πρέπει να κάνει κανείς για να του έρθει αυτόκλητη βοήθεια, αναρωτιέμαι. Περνάω και το δεύτερο μπλόκο και πλησιάζω στην είσοδο, μια από τα ίδια. Για τα κομματόσκυλα ήμουν απλά ένας αόρατος άνθρωπος ή έστω, οτιδήποτε άλλο εκτός από πρωτοετής φοιτητής. Απλά δεν υπήρχα για αυτούς.

Μπαίνω μέσα στο φουαγιέ, που εννοείται ότι ήταν τίγκα στο κομματόσκυλο, ακολουθώ τις πινακίδες και κατευθύνομαι προς την γραμματεία. Του πούστη, αν δεν με πιάσει και τώρα κανένας, θα αναγκαστώ να ζητήσω την βοήθειά τους, σκέφτομαι. Ήρθα μέχρι εδώ, να μην το διασκεδάσω λίγο;

Να μην σας τα πολυλογώ, έφτασα στην πόρτα της γραμματείας ανενόχλητος. Μάλιστα, κάποιοι μου έκαναν και χώρο να περάσω...!!! Ε άει σιχτίρ δηλαδή. Πάω στο πρώτο τραπεζάκι που βρίσκω μπροστά μου, και κάνω την μαγική ερώτηση:

-Ρε παιδιά, αίτηση για εγγραφή από που παίρνω; (από την γραμματεία άχρηστε, απάντησα από μέσα μου στον εαυτό μου :ΡΡΡ)

-Για εγγραφή είστε...;!;!;!; (μου απάντησε μια λυγερόκορμη, ξανθιά με ντεκαπάζ κοπελίτσα. Αντιπαρέρχομαι τον πληθυντικό ευγενείας και της απαντάω, ενώ ταυτόχρονα, με την άκρη του ματιού μου, πιάνω το άγριο βλέμμα του αρχιτσομπάνου στις κοπελίτσες που έλεγε "καλά μωρή μαλακισμένες, πως σκατά σας ξέφυγε αυτός;")

-Ναι, για εγγραφή.

-Ναι, ελάτε από εδώ.

Πλησιάζει, με ακουμπάει με την παλάμη της στην ωμοπλάτη και με οδηγεί στην γραμματεία. Φτηνό το κολπάκι κοπελιά.

Παίρνω την αίτηση από την γραμματεία και επιστρέφω στο τραπεζάκι. Με παραλαμβάνει μια άλλη κοπελίτσα, λιγότερο πλαστική από την μπίμπο, καθόμαστε και αραδιάζουμε τα χαρτιά.

-Πως σε λένε;
-Sourotiri (σιγά μην σε ρωτήσω το ίδιο πράγμα, συζήτηση θα κάνουμε; Έλα να κάνουμε την αίτηση)
-Α εμένα με λένε Δάπω.
-Χάρηκα Δάπω.
-Λοιπόν εδώ συμπληρώνεις το όνο...

(Έχω ήδη αρχίσει να συμπληρώνω τα στοιχεία μου, πράγμα που έχω κάνει λίγες εκατοντάδες φορές παραπάνω από αυτήν :Ρ)

-Και για πες, δεύτερη σχολή είναι αυτή; (Όχι η πρώτη είναι, αλλά έχω πρόωρη ανάπτυξη)
-Ναι, δεύτερη.
-Ποια είναι η πρώτη σου σχολή;
-Η Τάδε.
-Και γιατί βρε Sourotiri παράτησες την Τάδε, μια χαρά σχολή!!! Όχι ότι η δική μας δεν είναι καλή βέβαια, είναι πολύ καλή σχολή και αυτή. (Ευτυχώς αυτή μου μιλάει στον ενικό, σκέφτομαι)
-Δεν την παράτησα βρε Δάπω, την τελείωσα.
-Αααα....

Κάπου μέσα στα χαρτιά μου παρατηρεί το πτυχίο μου.

-Αυτό είναι το πτυχίο σου;
-Ναι, πάρε να το δεις αν θέλεις (μιας και δεν έχεις δει πτυχίο ποτέ σου και έτσι πως έμπλεξες, παίζει να αργήσεις λίγο ακόμη)
-Αχ τι καλάααα... Και κάτσε, έκανες μηχανογραφικό με το 10%; (Ανενημέρωτη σε βρίσκω Δάπω, δεν έχω δικαίωμα να κάνω 10%, μιας και έχουν περάσει 2 τουλάχιστον χρόνια από την αποφοίτησή μου)
-Όχι, πανελλήνιες έδωσα (έχω αρχίσει να νιώθω ότι της προκαλώ απανωτά σοκ). Εξάλλου, τα μισά περίπου μαθήματα που έδωσα τα δίδασκα στο φροντιστήριο που δούλευα.

Χαμογελάει, έχει ήδη αρχίσει να καταλαβαίνει ότι δεν είμαι του χεριού της.

Προχωράμε την αίτηση, και φτάνω στο πεδίο "Θρήσκευμα".

-Αυτό γιατί υπάρχει εδώ;
-Ποιο καλέ, το θρήσκευμα; Βάλε χι όμικρον.
-Αυτό είναι προσωπικό δεδομένο, δεν πιστεύω να έχω πρόβλημα αν δεν το συμπληρώσω.
-Ε όχι δεν νομίζω... Δεν έχεις και άδικο. Και θα μετακομίσεις εδώ για να σπουδάσεις;
-Όχι, μένω στην παραδίπλα πόλη.
-Α, από εκεί είσαι;
-Όχι, Θεσσαλονικιός είμαι, αλλά μετακόμισα στην παραδίπλα πόλη λόγω αρραβώνα.

Βλέπω ότι προσέχει την βέρα. Είμαι σίγουρος ότι αρχίζει και αναρωτιέται τι δουλειά έχει αυτή με μένα. Είμαστε σε εντελώς άλλες φάσεις της ζωής μας και αυτό φαίνεται.

Συνεχίζουμε την αίτηση, ρωτάω κάποια πράγματα για τα οποία δεν ξέρει να μου απαντήσει, με αποτέλεσμα να έρθει και ο αρχιτσομπάνος. Έχω συμπληρώσει όλα τα έντυπα και είμαι έτοιμος να φύγω για την γραμματεία να τα καταθέσω. Όμως, δεν προλαβαίνω.

-Θα σου δώσω τώρα ένα ντοσιέ (βγάζει το ντοσιέ) που περιέχει μέσα πληροφορίες για την σχολή...

Βλέπω το ντοσιέ, αποφασίζω να το πάρω γιατί το site της σχολής δεν με ικανοποίησε, αλλά το βάζω μέσα στο άλλο ντοσιέ που είχα όλα τα χαρτιά μου. Σιγά μην το κουβαλάω φόρα παρτίδα να σας κάνω και διαφήμιση.

-...και αν θέλεις, μπορείς να μου δώσεις το τηλέφωνό σου;

Αυτή είναι η κρίσιμη στιγμή που κάθε πρωτοετής φοιτητής πρέπει να αποφύγει. Σε όσα παιδιά δεν θέλουν να δώσουν το τηλέφωνό τους, τους συμβουλεύω να πουν ότι δεν έχουν κινητό, ότι δεν το θυμούνται από έξω ή ότι δεν έχουν μπαταρία ή μονάδες για να κάνουν αναπάντητη στο κομματόσκυλο. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει πιστευτή καμία από αυτές τις δικαιολογίες, αν τις ξεστομίσω εγώ. Πρέπει να βρω κάτι γρήγορα, αλλά στο τέλος απλά χαμογελάω με νόημα.

-Ε άστο μωρέ, ας σου δώσω εγώ το δικό μου καλύτερα. (Ευτυχώς)

Πάω στην γραμματεία και διαπιστώνω ότι η γραμματέας έχει μια κοπελίτσα μπροστά της, στην οποία μιλάει κάπως απαξιωτικά. Και εδώ τις ίδιες μαλακίες θα έχουμε, σκέφτομαι. Παίρνω το επίσημο προσωπείο μου, της μιλάω με το σεις και με το σας, και παραδόξως, η γραμματέας μου απαντάει σε ανάλογο ύφος.

Αρχίζει και σχηματίζεται ουρά από πίσω μου, από πρωτοετείς φοιτητές που περιμένουν να κάνουν την εγγραφή τους. Μάλλον ήμουν τυχερός και πέτυχα την γραμματεία κενή. Στον διάλογο που κάνω με την γραμματέα, αναγκαστικά αναφέρω κάποια πράγματα πάλι, όπως ότι έχω πτυχίο από άλλη σχολή, ότι έδωσα πανελλήνιες, κτλ. Συνειδητοποιώ ότι η ουρά αρχίζει στα 5 μέτρα από μένα, και αρχίζει να ακούγεται σούσουρο. Πιάνω μερικές ατάκες που με αφορούν, ενώ ταυτόχρονα, με την άκρη του ματιού μου πιάνω μερικά απορημένα βλέμματα. Τελειώνω και φεύγω.

Δεν μπορώ να πω, το διασκέδασα :)

13 σχολίασαν...:

ΟΝΟΥΦΡΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Low Inertia είπε...

XAXAXAXAXAXAXA!
Sourotiri, ένας μικρός Θεούλης!

Btw, στην αρχιδαπίτισσα της σχολής μου, που μου είχε ζητήσει το νούμερό μου, της είχα πει κάπως κομπλαρισμένα ότι δεν έχω κινητό και την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια. Το αστείο είναι ότι όλοι οι φίλοι μου με έκραζαν για αυτό.

Alas, επιβεβαίωση του σωστού της πράξεώς μου!

polaralex είπε...

Τα κομματόσκυλα των εγγραφών θεωρούνται τουριστικό αξιοθέατο.

Coula είπε...

Πάλι καλά να λες, που έγιναν εγγραφες!
Γιατι στην Αθήνα οι Καταλήψεις δεν εχουν τελειώσει και ουτε προκειται!

Απορία: Γιατί ξαναδωσες Πανελληνιες και δεν πηγες με κατατακτηριες;

sunnefoula είπε...

Καλή αρχή λοιπόν! :)

Ανώνυμος είπε...

το 2000 τελείωσα απο την σχολή μου.
Ακόμα τα ίδια κάνει η ΔΑΠ?

Newagemama.com είπε...

Να σου πω την αλήθεια ζήλεψα! θέλω κι εγώ να γίνω πρωτοετής κάπου, anyplace, anyway!
Καλή πρόοδο!

Ανώνυμος είπε...

Μπραβο!! σε ποια σχολη????

Νεφελη είπε...

Α' στο διά'λο καλέ, με συγκίνησες...Μου θύμισες τις ιστορικές αναμνήσεις της δικής μου εγγραφής στο Παν/μιο. Δύο μπλόκα, ένα της ΔΑΠ κι ένα της ΠΑΣΠ, καθένα με το βοσκό του να έχουν κάτσει στην κυριολεξία ο ένας αριστερά και ο άλλος δεξιά πάνω από την αίτησή μου, να την τραβάνε ο καθένας προς το μέρος του και ταυτόχρονα οι μ@@σμένες να κοιτάζονται και με μίσος. Κινητό πρόλαβαν και μου ζήτησαν ίσα με 40 φορές μέσα σε μισή ώρα και φυσικά πήραν τα @@ μου.

Καλή χρονιά!!! :D

Iago Utidanus είπε...

Aυτα έκανες ωρέ μπαγλαμά και έλειπες τόσο καιρό από το φόρουμ; τς τς.

Υγ. αντε καλό πτυχίο

Sourotiri είπε...

Low Inertia, έτσι θέλουν ρε :)

polaralex, όντως!!!

Coula, γιατί οι πανελλήνιες είναι πιο διαφανής θεσμός :)

sunnefoula, ευχαριστώ ;)

Ανώνυμε (1), τα ίδια και χειρότερα :)

newagemama, δώσε πανελλήνιες κι εσύ, μπορείς :ΡΡΡ

Ανώνυμε (2), όπως είδες, απέφυγα εντέχνως να το πω, δεν έχει σημασία ;)

Νεφέλη, νομίζω ότι δεν υπάρχει φοιτητής που δεν τα έχει ζήσει όλα αυτά :)

Iago Utidanus, τέτοια και χειρότερα :Ρ

An-Lu είπε...

Καλη αρχη νταρλινγκ!

Coula είπε...

Κι όμως έδωσα κι εγω κατακτηριες, διαβασα πολύ, δεν ειχα κανενα μέσο στο τμημα που εδωσα, και περασα και μαλιστα πρώτη!

Δε μου φανηκε να παιχτηκε κατι σικε!!!

παντως μπραβο για την υπομονη σου και την προσπαθεια σου!!