Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

Παλεύεται το διαφορετικό μορφωτικό επίπεδο σε μια σχέση;

Είναι αρκετά εκείνα τα πράγματα για τα οποία με τα χρόνια έχω αλλάξει την γνώμη μου, από την εφηβεία μου μέχρι σήμερα. Θες να το πεις ωριμότητα, θες να το πεις "σκούριασμα" των ιδεών, όπως θέλεις πες το. Το θέμα είναι ότι το έχω δει στον εαυτό μου και αφορά θέματα από όλο το φάσμα των κατηγοριών, πλην των θρησκευτικών (που ακόμη κρατάνε τα άτιμα, είδες, πέτυχα και μια σωστή θεωρία :ΡΡΡ). Αυτό που με εντυπωσιάζει βέβαια περισσότερο, είναι η μεταστροφή μου ακόμη και σε ζητήματα που τότε, πριν 10-12 χρόνια θεωρούσα θεμελιώδη.

Ένα από αυτά είναι η άποψη που είχα σχετικά με τις ερωτικές σχέσεις μεταξύ ανθρώπων σημαντικά διαφορετικού μορφωτικού επιπέδου. Και όταν μιλάω για μορφωτικό επίπεδο, δεν εννοώ κατ' ανάγκη το εκπαιδευτικό επίπεδο, αν και ακόμη και αυτό συνήθως μπαίνει στο όλο πακέτο. Το ξέρω ότι με αυτήν μου την ανάρτηση θα κινδυνεύσω να θεωρηθώ ρατσιστής, ας είναι.

Πρόσφατα είδα μπροστά μου μερικές περιπτώσεις τέτοιων σχέσεων. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι άντρες έκαναν δουλειές που δεν απαιτούσαν καμία ιδιαίτερη πνευματική ικανότητα (σώματα ασφαλείας και χειρωνακτικές), ενώ οι γυναίκες, επιμελείς φοιτήτριες ούσες, και μάλιστα σε σχολές των ανθρωπιστικών επιστημών, είχαν ήδη μπει σε κάποια διαδικασία που το πνεύμα παίζει σημαντικό ρόλο. Οι περιφερειακές γνώσεις των μεν και των δε επίσης είχαν τρομακτικές διαφορές, μιλάμε για ξένες γλώσσες, γνώση Η/Υ, και πάει λέγοντας και για τα υπόλοιπα ενδιαφέροντα που μπορεί να έχει κάποιος, από την ποιότητα της μουσικής, τις κοινωνικές ανησυχίες, κτλ.

Οι καφέδες που ήπια λοιπόν τον τελευταίο καιρό με αυτές τις παρέες, θα μπορούσα να πω ότι ήταν χάσιμο χρόνου για τους άντρες των κοριτσιών. Φαινόταν ξεκάθαρα ότι η πλειοψηφία των θεμάτων που έπεσαν στο τραπέζι πολύ απλά ούτε τους ενδιέφερε, ούτε τους αφορούσε, ούτε και μπορούσαν να συμμετάσχουν εποικοδομητικά σε αυτά. Απλά ρουφούσαν το ποτό τους και άκουγαν, ενώ κάποιες φορές που προσπαθούσαν να μπουν στην κουβέντα με άφηναν με μια απορία στο νου μου: Τι θέλει να πει ο ποιητής;

Το ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι οι άντρες αυτοί, στην ουσία έκαναν τις κοπέλες ό,τι ήθελαν. Άλλοι ήρθαν για καφέ για να... ελέγξουν την κατάσταση, μην τυχόν και τους φάει κανείς την γκόμενα, σε άλλη συζήτηση άκουσα ότι η φοιτήτρια κάνει περισσότερα πράγματα στο νοικοκυριό από ό,τι κάνει η μάνα μου, φαντάζομαι μπορείτε να φανταστείτε το γενικό πλαίσιο. Όλες οι κοπέλες έδειχναν πεντακάθαρα ότι είχαν χαμηλή αυτοεκτίμηση, ίσως βέβαια αυτό να τους το καλλιεργούσαν και τα ταίρια τους.

Σε μια από αυτές τις περιπτώσεις, αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι η κοπέλα, σε όλη την διάρκεια του καφέ με είχε πάρει μονότερμα στην κουβέντα, αγνοώντας σχεδόν επιδεικτικά τον δικό της (!), δίνοντας μου την εντύπωση ότι λες και ήμουν ο πρώτος άνθρωπος στην ζωή της που θα μπορούσε να πει καμιά κουβέντα διαφορετική παραπάνω. Έβλεπα ταυτόχρονα τον εγκλωβισμό της σχέσης της και την ανακούφιση στα λόγια της, χωρίς υπερβολή.

Το θέμα δεν είναι φυσικά να είσαι μικρός και να κάνεις μια τέτοια σχέση. Το θέμα είναι ότι τέτοια φαινόμενα τα βλέπω και σε ανθρώπους πολύ μεγαλύτερους, παντρεμένους και με παιδιά. Ο μικρός, κάποια στιγμή ίσως δει ότι το πράγμα δεν τσουλάει, θα βρει το θάρρος και θα τελειώσει την υπόθεση. Ο μεγάλος όμως; Τι είναι αυτό που σε ωθεί να παντρευτείς έναν άνθρωπο και να κάνεις οικογένεια μαζί του, όταν είναι εμφανές ότι στο θέμα της επικοινωνίας, απλά δεν...; Είναι το καλό σεξ; Είναι η εργατικότητα; Είναι το φιλότιμο; Είναι η καλοσύνη; Είναι τα λεφτά; Είναι κάτι άλλο; Και μπορεί αυτό το κάτι άλλο να υπερπηδήσει το εμπόδιο του άλλα να λες εσύ και άλλα να ακούει ο άλλος; Μπορείς να κυβερνήσεις μαζί με τον άλλον ένα σπίτι με τις υποχρεώσεις του, τα παιδιά, το νοικοκυριό, κτλ, αν δεν υπάρχει αποτελεσματική επικοινωνία;

Προς Θεού, για να μην παρεξηγηθώ, δεν θεωρώ σε καμία περίπτωση μια εγγραφή στο πανεπιστήμιο ή ένα πτυχίο ή οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό γνώσεων ικανό να κρίνει το μορφωτικό σου επίπεδο. Εννοείται ότι έχω δει και τεράστια μπάζα με πτυχίο, έτσι; Μπορεί ένας απόφοιτος Λυκείου να είναι πολύ πιο καλλιεργημένος και από κάποιον με χίλια πτυχία. Θεωρώ σύμπτωση ότι το εκπαιδευτικό και το μορφωτικό επίπεδο πολλές φορές συμβαδίζει. Ούτε φυσικά θεωρώ τον εαυτό μου ανώτερο από κάποιον που έχει μικρότερο εκπαιδευτικό επίπεδο από μένα, ίσα ίσα που θεωρώ ότι θέλει μεγάλα αρχίδια να κάνεις τις αντίστοιχες δουλειές. Απλά μας θεωρώ διαφορετικούς.

Από την άλλη, φυσικά και έχω δει -πολύ λίγες, είναι η αλήθεια- περιπτώσεις που το διαφορετικό εκπαιδευτικό επίπεδο δεν μπαίνει εμπόδιο σε μια σχέση, και αυτό γιατί όπως είπα και πριν, πέρα από την εκπαίδευση, υπάρχει και η μόρφωση.

Παίρνω το ρίσκο λοιπόν και εκθέτω τον προβληματισμό μου. Πέστε να με φάτε :)

41 σχολίασαν...:

Revekka είπε...

Έχω προβληματιστεί και εγώ πολύ σχετικά με αυτό. Και φοβάμαι ότι όσο και αν θέλουμε να το προσπεράσουμε ή μην το παραδεχτούμε, βγαίνει στην επιφάνεια με άσχημο τρόπο αν δεν το λάβουμε υπόψην μας.

Έχω τέτοια παραδείγματα στο περιβάλλον μου. Άλλοι το διαπίστωσαν σύντομα, άλλοι όμως έχουν παγιδευτεί σε μια οικογένεια που μόνο πίεση και στενοχώριες τους δίνει. Σε δύο από τις περιπτώσεις, που είναι οι βαρβάτες, οι κοπέλες με πτυχία, μεταπτυχιακά, καλές δουλειές κλπ πέφτουν σε άντρες, καλά παιδιά σαν χαρακτήρες αλλά με αντιλήψεις "χωριού" (ας με συγχωρήσετε, και εγώ από χωριό είμαι, αλλά κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ).

Στην μία περίπτωση, της ζητά το παλλικάρι να παρατήσει σπουδές, τα πάντα όλα και να πάνε στο χωριό αλλιώς άντε γεια. Παιδί της νύχτας ο συγκεκριμένος είναι και "πολλά βαρύς" με αποτέλεσμα να είναι και ισχυρογνώμων σε πολλά πράγματα και ξερόλας καθώς "έχει περάσει από το σχολείο της ζωής". Το εύρος των συζητήσεων, πολύ περιορισμένο. Φυσικά, δεν υπήρξε μέλλον.

Στη δεύτερη, το θέμα προχώρησε, υπάρχει οικογένεια. Και είναι πολύ πιο άσχημα τα πράγματα. Με δυο παιδιά, την πιέζει να τα παρατήσει όλα γιατί "μια γυναίκα πρέπει να κάθεται σπίτι με τον άντρα της και τα παιδιά της". Τσιγκουνιά, κανένα ενδιαφέρον, καμία κουβέντα, τίποτα. (εδώ, κατηγορώ και την κοπέλα..)

Γνωρίζω και τους 4 ανθρώπους πολύ καλά. Ξέρω και άλλες περιπτώσεις, αλλά αυτές οι δύο είναι οι πιο κοντινές μου. Και δεν μπορώ να μην παραδεχτώ τα αυτονόητα...

Ανώνυμος είπε...

Εχεις δίκιο.Αν και απεχθάνομαι τον ελιτισμό όσον αφορά την κρίση μου για τους ανθρώπους, ποτέ δεν κατάλαβα τις καλλιεργημένες γυναίκες που σέρνουν δίπλα τους τέτοιους άντρες και που πολλές φορές ανέχονται να τις υποτιμούν κιόλας. Κι αν είναι η αιτία το καλό σεξ όπως λές, γιατί να μην το περιορίσω εκεί και να πρέπει να τον κουβαλάω παλτό όπου πάω? Πάντως για μένα οι λόγοι είναι καθαρά χαμηλή αυτοεκτίμηση, ανασφάλεια και φόβος μη "μείνουνε στο ράφι".Παντως it's a high price to pay...Eμένα με κουράζει και με ταλαιπωρεί και μόνο η σκέψη της συνύπαρξης μ'έναν τέτοιο άντρα.Συγχαρητήρια για το blog σου.

Ιφιμέδεια είπε...

Καταρχήν δεν χρειάζεται να αισθάνεται κανείς ενοχικά επειδή παρατηρεί τέτοια πράγματα. Δεν νομίζω ότι είναι ελιτισμός.

Επί της ουσίας η άποψή μου από όσα πολλά παραδείγματα έχω δει συνοψίζεται στα εξής:

Η γυναίκα συνήθως πιέζεται (από το περιβάλλον της και τον εαυτό της) να βρει κάποιον να παντρευτεί, να κάνει δυό παιδάκια αξεσουάρ και να παίξει το ρολάκι της στην κοινωνία. Ο τύπος αντίστοιχα αισθάνεται ότι πήρε την "μορφωμένη" και όχι κανένα μπάζο (γιατί είναι και ξύπνιος). Η σχέση είναι δυστυχής γιατί βασίζεται σε συμβιβασμούς και διαρκή πόλεμο επικράτησης από την πλευρά του άντρα του πολλά-βαρύ. Η γυναίκα χαμηλώνει το επίπεδό της για να επικοινωνήσει, δεν ανεβάζει το δικό του όπως ελπίζει...

Κατά κανόνα αυτοί οι δύο γίνονται κακοί γονείς διότι έχουν άλλα ιδανικά, και μεταδίδουν διαφορετικά μηνύματα στα παιδιά τους.

Εννοείται ότι δύο άνθρωποι που δεν επικοινωνούν πνευματικά (είτε στο "ανώτερο" είτε στο "κατώτερο" επίπεδο) δεν έχουν καλό μέλλον. Καταδικασμένοι να μαλώνουν διαρκώς και συνήθως αυτός που καταλαβαίνει λίγο τί του γίνεται καταλήγει "δυστυχής" και ενίοτε αναζητά παρηγοριά αλλού...

Να σημειώσω επίσης ότι υπάρχει η αντίστροφη περίπτωση: ο άντρας που διαλέγει την "ηλίθια", συνήθως νεώτερη γυναίκα για να την "διαπαιδαγωγήσει". Πρόκειται επίσης για κακή επιλογή διότι κατά κανόνα αυτές οι γυναίκες δεν είναι δυναμικά άτομα (άρα γίνονται κακές/αδύναμες μητέρες) και η δυστυχία ποικιλοτρόπως πάει σύννεφο.

Το θέμα με έχει προβληματίσει αφάνταστα γιατί βλέπω διαρκώς τέτοια παραδείγματα στον περίγυρό μου. Οπότε μπράβο που το έθιξες!

Angelos είπε...

Όποιος σε κατηγορήσει, πρέπει να παραδεχτεί ότι και ο ίδιος το έχει σκεφτεί. Και εγώ πιστεύω ότι η χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι αυτό που οδηγεί τις γυναίκες (και τους άντρες, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό) σε σχέσεις που υπάρχουν τέτοιες διαφορές.

"Υπάρχει διαφορά πολιτισμικού κεφαλαίου" όπως λέει μια καθηγήτρια μου.

"Σε μια από αυτές τις περιπτώσεις, αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι η κοπέλα, σε όλη την διάρκεια του καφέ με είχε πάρει μονότερμα στην κουβέντα, αγνοώντας σχεδόν επιδεικτικά τον δικό της (!), δίνοντας μου την εντύπωση ότι λες και ήμουν ο πρώτος άνθρωπος στην ζωή της που θα μπορούσε να πει καμιά κουβέντα διαφορετική παραπάνω. Έβλεπα ταυτόχρονα τον εγκλωβισμό της σχέσης της και την ανακούφιση στα λόγια της, χωρίς υπερβολή."

Αυτό που έγραψες με έκανε πραγματικά μεγάλη εντύπωση, είναι κρίμα να υπάρχουν (και υπάρχουν πολλές) τέτοιες καταστάσεις.

ria είπε...

θα συμφωνήσω μαζί σου.
μόνο μια γυναίκα ή άντρας με χαμηλή αυτοεκτίμηση θα έμπλεκε σε σχέση με ατομο που δεν έχει ταύτιση πνευματικού επιπέδου.
και αυτού του είδους οι σχέσεις δεν έχουν καλό ξεμπέρδεμα. και αυτό γιατί με το πέρασμα του χρόνου και την ωριμότητα, αλλάζουν τα δεδομένα του καθενός. ο ένας θεωρεί οτι πήγε χαμένος, ο άλλος συνειδητοποιεί οτι αισθάνεται μειωνεκτικά και αρχίζει να διαμορφώνει συμπεριφορά που μειώνει τον άλλο. και γίνεται μύλος η υπόθεση και στο τέλος πληγώνονται και οι δυο.

αν αυτό είναι ρατσισμός, τότε ναι είμαι ρατσίστρια!

Lina είπε...

εκτός των όσων ειπώθηκαν,
για μερικές, τουλάχιστον μέχρι να ρθουν αντιμέτωπες με μεγάλες ευθύνες, μια καλή εμφάνιση και λίγη μαγκιά φτάνουν για να παντρευτούν κάποιον.

spgirl είπε...

Συμβαίνει βέβαια και το αντίθετο: καθ' όλα μορφωμένοι άντρες να είναι με γυναίκες με κατώτερο επιπέδο μόρφωση και προσωπικότητα. Εκεί βέβαια η εξήγηση είναι σχεδόν προφανής: οι άντρες αρκούνται, αρχικά τουλάχιστον, με μια καλή εμφάνιση.

Όσο γι αυτά που παρουσίασες, χωρίς να φανώ ψωνάρα, έζησα πριν 2 χρόνια μια τέτοια φάση. Μόλις με είχαν δεχτεί στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα και το αγόρι μου, που είχε τελειώσει μόνο το λύκειο, ξίνισε με αυτό το γεγονός. Δεν μου είπε τίποτα βέβαια αλλά η αντίδραση του ήταν χαρακτηριστική.

Βέβαια πάντα υπήρχε διάσταση μεταξύ μας: διαφορά απόψεων, αντιλήψεων, νοοτροπιών ακόμα και μεγάλη διαφορά ενδιαφερόντων.

Αυτό αργότερα μας απομάκρυνε: η αρχική καψούρα δεν είναι αρκετή για να κρατήσει μια σχέση όταν υπάρχει τέτοιο χάσμα...

Τώρα ξέρω: για να διατηρηθεί μια σχέση, πρέπει το μυαλό μου κυρίως να συμπλέει με το μυαλό του άλλου. Τι να την κάνω την καψούρα και τον πόθο όταν μετά δε θα μπορώ να κάνω μια συζήτηση γενικών όρων?

Marina είπε...

Σχετικά με το ερώτημα του άρθρου σου Σουρωτήρι, πιστεύω ότι γυναίκες μορφωμένες που παντρεύονται και κάνουν οικογένεια με τραμπούκους, με καταπιεστικές συμπεριφορές (διάβασα τα σχόλια) που τις καταπιέζουν, δεν έχουν απλά μυαλό, τα θέλουν και τα παθαίνουν. Μπορεί να έχουν 20 μέτρα πτυχία, που όμως δεν τους εξασφαλίζουν την ικανότητα εκλογής του σωστού άνδρα. Εχουν τεράστια ψυχολογικά προβλήματα τα οποία τα πληρώνουν καθημερινά ζώντας με ΑΥΤΕΣ τις επιλογές τους.

Αντίστοιχα υπάρχουν και οι περιπτώσεις που το ζευγάρι έχει καλή χημεία.Εχω συναντήσει ζευγάρι στο Ναύπλιο που
η κυρία να δουλεύει σε νοσοκομείο σαν γιατρός και ο άντρας της να πουλάει λεμονάκια στη λαϊκή γιατί είναι καλλιεργητής. Ο τύπος αυτός ήταν περήφανος που η γυναίκα του είναι γιατρός και εκείνη περήφανη που ο άνδρας της παρήγαγε λεμόνια.
Συμπέρασμα.
Κατά την άποψή μου άμα το ζευγάρι τα έχει βρεί, τα πτυχία δεν μετράνε. Μετράει η αγάπη τους και ο κοινός τρόπος να αντιλαμβάνονται το κόσμο.

ephee είπε...

Ναι... Κοίτα, αφού διάβασα και τα σχόλια που δε μπορώ να πω, στο θέμα, με κάλυψαν πλήρως, έχω να προσθέσω το εξής:
Όχι μόνο σχέση δε μπορείς να κάνεις με τέτοιο σημαντικό πολιτιστικό/πνευματικό/μορφωτικό χάσμα, ούτε καν φιλία.
Αργά η γρήγορα, θα αναζητήσεις διαφορετικά πράγματα, και από δω παν'κι οι άλλοι.
(γουάου, κατάφερα να μην το κάνω σεντόνι)

Revekka είπε...

Συμφωνώ και στη φιλία. Και εκεί είναι δύσκολα τα πράγματα...

Ανώνυμος είπε...

προφανώς κάποιες συναισθηματικές ανάγκες τους καλύπτουν καλύπτουν οι γυναίκες που επιλέγουν άντρες χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου. Όπως όταν βλέπεις πανέμορφες κοπέλες να είναι μαζί με μποντιμπιλντεράδες/σφίχτες γιατι νοιώθουν προστασία μαζί τους...

φιλόλογος είπε...

Εμένα πάλι δε με κάλυψαν τα σχόλια και γι' αυτό λέω να σου γράψω και τη δική μου ιστορία, κυρίως γιατί νομίζω ότι τα παρουσιάζεις μονοδιάστατα και κυρίως απόλυτα. Είδες δηλαδή 2-3 περιπτώσεις και γενικεύεις, αυθαίρετα κατά την άποψή μου. Είμαι φιλόλογος με μεταπτυχιακό και ο άντρας μου απόφοιτος τεχνικού Λυκείου.Είμαστε χρόνια μαζί και μπορώ να σου πω ότι η σχέση μας είναι πολύ πιο ισορροπημένη από παλαιότερες με συμφοιτητές ή συναδέλφους μου. Το ότι είναι χαμηλότερης μορφωτικής βαθμίδας δε σημαίνει ότι με καταπιέζει κιόλας! Είναι περήφανος για τη δουλειά και τις γνώσεις μου. Δε προσπάθησε ποτέ να με υποβαθμίσει ή να με μειώσει ώστε να νιώσει ισότιμος με μένα: το αίσθημα ισοτιμίας προκύπτει μέσα από τον αλληλοσεβασμό, τον σεβασμό στην προσωπικότητα, αλλά και στις προτιμήσεις και τα γούστα του άλλου. Τα ενδιαφέροντα μας είναι αρκετά διαφορετικά: μου αρέσει η λογοτεχνία, ο ξένος κινηματογράφος, η μπύρα και χαζεύω με τις ώρες στο ίντερνετ. Του αρέσει το κυνήγι, βλέπει μόνο ελληνικές ταινίες, πίνει το δικό του κρασί και από υπολογιστή ξέρει μόνο να βρίσκει τη σελίδα με τα νέα του Ολυμπιακού! Προφανώς υπάρχουν σημεία σύγκλισης ενδιαφερόντων: μας αρέσει το ποδόσφαιρο (αν και οπαδοί άλλων ομάδων), να μαγειρεύουμε παρέα , οι πεζοπορικές εξορμήσεις και τώρα τελευταία μόνιμη ασχολία είναι η νεογέννητη κόρη μας! Η σχέση μας μας κάνει να γινόμαστε καλύτεροι μέρα με τη μέρα: συχνά τον πιάνω να σκαλίζει τη βιβλιοθήκη μου για να διαλέξει βιβλίο, χάρη σ' αυτόν έκοψα το κάπνισμα και άρχισα να ζω και να τρέφομαι πιο υγιεινά. Χωρίς επιβολή ή πίεση από καμία πλευρά.

Τώρα θα αναρωτηθείς, στις περιπτώσεις που θες να συζητήσεις ένα θέμα φιλολογικό ή της δουλειάς, τι κάνεις; Όπως το έχω φιλοσοφήσει, η απάντηση είναι η εξής: δεν μπορεί ο σύντροφος σου να σου καλύπτει όλες μα όλες τις ανάγκες ή τις πνευματικές αναζητήσεις! Αν ήταν φυσικός ή αρχιτέκτονας; Υπάρχουν οι φίλοι ή οι συνάδελφοι με τους οποίους θα συζητήσω θέματα της δουλειάς. Δεν γίνεται και δεν είναι υγιές τα θέματα της δουλειάς να τα ανακυκλώνω στο σπίτι. Έχω υπάρξει σε σχέση με συνάδελφο φιλόλογο, μακροχρόνια κιόλας. Να τη βράσω την καλή επικοινωνία,τα κοινά στοιχεία και τα ολόιδια γούστα, όταν η κατάληξη ήταν ψέματα και άνανδρη συμπεριφορά. Τι να το κάνω το πτυχίο όταν ο άλλος ποδοπατάει τα αισθήματα και την αξιοπρέπεια σου; Άσε που ήμασταν όλη μέρα μαζί στη δουλειά, όλη μέρα ανακύκλωση των ίδιων ιστοριών στο σπίτι. Εκ των υστέρων σκέφτομαι πόσο αφόρητα βαρετό ήταν αυτό που κάναμε. Αν και δεν κρύβω ότι όταν τελείωσε, τα στάνταρ για την επόμενη σχέση ήταν κάπως έτσι. Και ο προβληματισμός ήταν πώς θα συνυπάρξω με κάποιον που δεν είναι φιλόλογος, που δεν έχει διαβάσει ανελλιπώς τους νομπελίστες της τελευταίας δεκαετίας (και άλλα πιο γελοία, όπως ότι δε θα μπορώ να συνεννοηθώ με άνθρωπο που δεν έδωσε πανελλήνιες την ίδια χρονιά!). Η πράξη σου αποδεικνύει ότι η καλή επικοινωνία με κάποιον δεν είναι θέμα μόρφωσης, αλλά θέμα διάθεσης. Συγνώμη για την πολυλογία (ίδιον του επαγγέλματος).

Sourotiri είπε...

Revekka, ευχαριστώ για τα παραδείγματά σου :)

Ανώνυμε (1), τα είπες όλα με την φράση "It's a high price to pay" :)

Ιφιμέδεια, πολύ εύστοχες οι παρατηρήσεις σου :) Όσον αφορά την αντίστροφη περίπτωση, επειδή μου το έθεσαν και στο twitter, η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κάποια υπόψιν :)

Άγγελε, πολύ κρίμα.

Ρία, κι εγώ ρατσιστής είμαι :Ρ χαχαχα :)

Λίνα, το ξέρω μωρό μου, και για σένα αυτά δεν μέτρησαν; Ε; :Ρ

spgirl, ακριβώς αυτό λέω κι εγώ :)

Μαρίνα, εννοείται πως και οι ίδιες οι γυναίκες δεν είναι άμοιρες ευθυνών, για αυτό και αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που τις ωθεί να κάνουν έναν τέτοιο γάμο.

Και επίσης, ποιος μίλησε για πτυχία μόνο; Η μόρφωση δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τα πτυχία.

Ephee και Revekka, για την φιλία διαφωνώ. ΟΚ, ίσως να μην μπορώ να γίνω κολλητός φίλος με κάποιον διαφορετικού μορφωτικού επιπέδου, αλλά φιλαράκια γιατί όχι;

Ανώνυμε (2), πιστεύω ότι είναι λάθος, όποια συναισθηματική ανάγκη και αν καλύπτεται.

Φιλόλογε,

καταρχάς μην απολογείσαι για το μέγεθος του σχολίου σου, χαίρομαι πολύ να διαβάζω τέτοια σχόλια. Πάμε στο ζουμί:

1) Όχι, δεν είδα 2-3 περιπτώσεις και γενικεύω αυθαίρετα, είδα 2-3 περιπτώσεις πρόσφατα και μαζεμένες. Έχω πολλαπλάσιες στον περίγυρό μου.

2) Αν και φιλόλογος, άρα ένας άνθρωπος συνηθισμένος στην ανάγνωση κειμένων, προφανώς δεν διάβασες, στο αρχικό μου κείμενο το κομμάτι εκείνο που λέω πως "Και όταν μιλάω για μορφωτικό επίπεδο, δεν εννοώ κατ' ανάγκη το εκπαιδευτικό επίπεδο", πιο κάτω "δεν θεωρώ σε καμία περίπτωση μια εγγραφή στο πανεπιστήμιο ή ένα πτυχίο ή οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό γνώσεων ικανό να κρίνει το μορφωτικό σου επίπεδο" και τέλος "Από την άλλη, φυσικά και έχω δει -πολύ λίγες, είναι η αλήθεια- περιπτώσεις που το διαφορετικό εκπαιδευτικό επίπεδο δεν μπαίνει εμπόδιο σε μια σχέση".

Φαντάζομαι πως απλώς παρασύρθηκες και νόμιζες άλλα αντί άλλων.

3) Συγχαρητήρια για την σχέση που έχεις με τον άντρα σου. Αυτό που λες ότι γίνεστε καλύτεροι μέρα την μέρα είναι το κλειδί.

ephee είπε...

Εγώ πάλι όταν αναφέρω τη λέξη "φιλία" δεν εννοώ να είσαι "φιλαράκι" με κάποιον. Αν είναι δυνατόν να ζητάμε τίτλο σπουδών όταν κάνουμε μια καινούργια γνωριμία. Άσε που το θέμα μας δεν είναι καν οι τίτλοι σπουδών..
Έχοντας όμως παράδειγμα από το άμεσο περιβάλλον μου, έχω δει άπειρες φορές κολλητιλίκια να διαλύονται (ενώ είχα προειδοποιήσει, και δεν είχα εισακουστεί) ακριβώς γιατί ο ένας από τους δύο ήταν μακράν πιο εκκλεπτυσμένος, και με πολύ διαφορετικά βιώματα.

Coula είπε...

Στον έρωτα η μόρφωση ειναι τυφλή!
(δικό μου)

Ωστόσο πιστεύω κι εγω πως πρέπει να υπάρχει ένα ίδιο επίπεδο σκέψης για να προωθηθεί καλύτερα η επικοινωνία μεταξύ του ζευγους.

Είναι και ο εγωισμός που παίζει ρόλο.

sirina είπε...

Αμαν βρε Σουρ, ολο ωραια θεματα ανοιγεις και δεν μπορω να μην τοποθετηθω.

Ας ξεκινησουμε απο το δεδομενο που πολυ σωστα εθεσες οτι τα πτυχια δεν σημαινουν τιποτα. Μπορει να εισαι καθηγητης πανεπιστημιου και να εισαι ψευτης, κλεφτης, απατεωνας ή ακομα και τοσο ρηχος ανθρωπος που να μην θελει ανθρωπος να σου μιλησει. Απο την αλλη μπορει να εισαι εργατης, τεχνιτης, να χεις ψηθει απο την ζωη και να εχεις αποψη για τα παντα.

Εχω παραδειγμα τους γονεις μου, του Λυκειου αμφοτεροι, οι οποιοι οχι μονο μπορουν να συζητησουν για τα παντα, πολλες φορες με εκπλησσουν με την σκεψη τους.

Γενικα, για να μην μακρηγορω, η ακαδημαικη μορφωση και η καλλιεργεια δεν ταυτιζονται παντα.

Σε αυτο το σημειο θα σας πω ενα παραδειγμα απο την ζωη μου. Εχω ,μια πολυ καλη μου φιλη, εξαιρετικη μαθητρια, φοιτητρια, με γλωσσες, με αριστο μεταπτυχιακο. Το εξαιρετικο με αυτη τη κοπελα ειναι οτι ολα αυτα τα πηρε υπο πολυ δυσκολες συνθηκες, που αλλοι δεν θα εβγαζαν ουτε το λυκειο. Αυτο το κοριτσι λοιπον, απο τα 15 μας σχετιζεται ερωτικα αλλα και φιλικα με την σαρα, την μαρα, και το κακο συναπαντημα.

Μιλαμε για αεργους,τεμπεληδες, τυπους που ξημεροβραδιαζονται στα ηλεκτρονικα, χαρτοπαιζουν, τραμπουκιζουν στα γηπεδα κτλ. Εναν τετοιον μαλιστα τον παντρευτηκε. Ολοι οι επομενοι, πριν και μετα, εκτος οτι ηταν ετσι οσον αφορα το λαιφσταιλ, στην συμπεριφορα ηταν ακομα χειροτεροι. Ελεγχουν τα ρουχα της,δεν την αφηνουν μονη της με φιλες, ειναι καταπιεστικοι, την κερατωνουν κτλ κτλ.

Απο το λαμπρο παραδειγμα της πραγματικα πανεξυπνης φιλης μου, συμπεραινω οτι οσο μορφωμενος και αν εισαι, αν το τραβαει η ψυχουλα σου, αν το θες βρε αδερφε, οι επιλογες σου θα ειναι σκατα.

Εχω και παραδειγμα, αντιθετο, που ο ενας ειναι μορφωμενος ο αλλος παιδι του μοχθου και τα πηγαν ζωη και κοτα. Ακομα και προσωπικα μιλωντας, μου χουν τυχει ανθρωποι στη ζωη μου, που η καλλιεργεια, ο τροπος ζωης,η νοοτροπια μας δεν εχει καμια μα καμια σχεση. Μια χαρα τα πηγαμε.

Απο αυτα που βλεπω λοιπον, εχω καταληξει οτι σημασια δεν εχει ουτε ποσο εξυπνος ειναι ο αλλος, ουτε ποσο ομορφος, ουτε ποσο πλουσιος, ουτε τιποτα. Ολα ειναι σημαντικα, ολα προσφερουν και ολα διαφοροποιουν την σχεση αλλα κατ' εμε το βασικοτερο ειναι να ειναι ο αλλος καλος, δοτικος ανθρωπος που σε νοιαζεται. Πειτε με ρομαντικη, αλλα αυτο ειναι η πιστη μου, και το χω δει να συμβαινει.

Ανώνυμος είπε...

Είδα την ανάρτησή σου από το τουιτερ και θέλω να πω κάτι ως κοπέλα που έχει κάνει τέτοιου είδους σχέση.
Στην αρχή της γνωριμίας μου δεν έδειξε κανένα δείγμα 'κατωτερότητας',απεναντίας ήταν 'χαλαρός' και συζητήσιμος και μ αυτό τον τρόπο έδιωξε όλες τις φοβίες μου ότι η σχέση δεν θα προχωρήσει(είχα σκεφτεί όλα αυτά που περιγράφεις).
Αργότερα όμως όταν πλεον είχε σιγουρευτεί ότι με είχε συναισθηματικά,άρχισε με τρόπο υπογειο αρχικά να μου κόβει τα θέλω και στη συνέχεια με 'διαταγή'.
Φυσικά και η σχέση έληξε γιατί είχα φτάσει στο σημείο να χαθώ από εμένα αρχικά και στη συνέχεια απο τον κύκλό μου.
Θα ήθελα εκτός από την ανασφάλεια που λέτε να σκεφτείτε και ότι καμιά φορά-όπως εγώ πχ-μένουμε σε τέτοιες σχέσεις γιατί θελουμε να αποδείξουμε ότι για άλλη μια φορά έχουμε κάνει την σωστή επιλογή και δεν μας αναγνωρίζουμε λάθη.Έχουμε μάθει στο άριστο και στο να παλεύουμε.Είναι δηλ. ο τρόπος που έχουμε μάθει να ζούμε.
Εννοείται ότι όλα αυτά τα αντιλαμβάνεσαι-τους λόγους που παραμένεις-όταν βγεις από την σχέση.
Παρόλα αυτά είμαι αισιόδοξη ότι άτομα με πραγματική παιδεία και μόρφωση παρά την ταλαιπωρία που θα υποστούν θα βρουν την δύναμη ανεξάρτητα από την ηλικία που βρίσκονται κάποια στιγμή να αποχωρήσουν.

Ανώνυμος είπε...

Χμ.
Από προσωπική εμπειρία οι μορφωμένοι άντρες συνήθως θέλουν όμορφες γυναίκες. Το μορφωτικό επίπεδο δεν τους χαλάει, αλλά το ψηλό μορφωτικό επίπεδο μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα, γιατί η τραγική πλειοψηφία των ανδρών θέλoυν να αισθάνονται ανώτεροι.
Νομίζω πως οι γυναίκες καταλήγουν σε τέτοιες σχέσεις γιατί τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα και οι σχέσεις πιο απλές. Έχω υποστεί τη χειρότερη συναισθηματική κακοποίηση από έναν εξαιρετικά και ουσιαστικά μορφωμένο άνθρωπο και είχα την πιο βατή σχέση με κάποιον που δεν είχε τελειώσει το λύκειο. Τον χώρισα γιατί βαρέθηκα :p.
Αυτό για όσες είναι συνειδητοποιημένες.
Για τις άλλες δεν ξέρω. Προτιμούν μάλλον το κάτι από το τίποτα, συμβιβάστηκαν γιατί δεν μπορoύν να βρουν κάτι άλλο.
Γενικά πάντως οι σχέσεις είναι μυστήριες, δεν ξέρεις τι μπορεί να δουλέψει και τι όχι. Μπορεί κάποιος να σε καλύπτει συναισθηματικά μόνο και να αποφασίζεις πως σου αρκεί, το μη χείρον βέλτιστο.
Άβυσσος...

K

Τανια είπε...

Αγαπητό soyrotiri θα συμφωνήσω απόλυτα μαζι σου! Εγώ προσωπικά πιστεύω πως αν μια γυναίκα δεν έχει τι "να πει" με τον σύντροφο της η σχέση μαθηματικά θα τελματώσει. Ή η γυναίκα θα κουραστεί ή ο άντρας θα νιώσει κάποτε την υποτίμηση. Το θέμα είναι να μην έχει υπάρξει γάμος πριν απο αυτό!

Νεφελη είπε...

Έχει λογική ο προβληματισμός σου και, σίγουρα, δε σε θεωρώ καθόλου ρατσιστή!

ΟΜΩΣ θα διαφωνήσω. Λες ότι με την έννοια "μορφωτικό επίπεδο" δεν εννοείς κατ' ανάγκη την εκπαίδευση. Από την άλλη, θέτεις ως παράδειγμα κάποιους φίλους που όντως διαφέρουν στην εκπαίδευση. Εγώ γενικά θεωρώ πως για να λειτουργήσει μια σχέση, τα δυο εμπλεκόμενα άτομα θα πρέπει να έχουν ένα τρόπο επικοινωνίας. Δεν είναι αναγκαίο να πηγάζει από ένα κοινό σημείο αναφοράς, πόσο μάλλον απ' το αν ο ένας ακούει Μότσαρτ και διαβάζει Καβάφη και ο άλλος ξενυχτάει στο Βέρτη και διαβάζει Playboy. Το μορφωτικό επίπεδο του ανθρώπου δεν ξεκινάει από τις γνώσεις, αυτές κάθε αυτές, αλλά από τον τρόπο που ο καθένας χειρίζεται αυτά που του δίνονται.

Πού θέλω να καταλήξω..? Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Άλλοι είναι επιπόλαιοι, άλλοι όχι. Άλλοι νοιάζονται να μάθουν και να αναπτύξουν τον εαυτό τους, άλλοι όχι. Δε νομίζω πως οι φίλοι σου ή τα όποια ζευγάρια έχουν πρόβλημα λόγω διαφορετικής μόρφωσης, αλλά λόγω διαφορετικής αντίληψης της ζωής. Και ΑΥΤΟΙ οι άνθρωποι σίγουρα δεν ταιριάζουν.

Άρα το λάθος θα 'ναι να διαλέξεις για ταίρι έναν άνθρωπο με τον οποίο δε ζητάτε τα ίδια στη ζωή. Και η μόρφωση δεν κολλάει πουθενά...

Την καλησπέρα μου :)

Ανώνυμος είπε...

Παλεύεται το διαφορετικό μορφωτικό επίπεδο σε μια σχέση;
Ναι, παλεύεται. Αρκεί να υπάρχει αγάπη (στο κείμενο σου δεν αναφέρεις αυτή τη τόσο σημαντική λέξη).

Sourotiri είπε...

Coula, μεγάλη η κουβέντα σου για τον εγωισμό :) Έχεις απόλυτο δίκιο!

Sirina, θα σταθώ στην τελευταία σου παράγραφο. Πιστεύω πως αυτή η συνθήκη που λες είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή. Ικανή θα γίνει μόνο όταν αυτό το χαρακτηριστικό ωθεί τον άλλον να βελτιώνεται συνεχώς, ώστε να προσπαθεί να ικανοποιεί τον σύντροφό του. Και φυσικά, να είναι αμφίδρομο αυτό, έτσι;

Ανώνυμη (1), ευχαριστώ που μοιράστηκες την εμπειρία σου μαζί μας. Πραγματικά σημαντικό αυτό που ανέφερες για τα λάθη που δεν θέλουμε να παραδεχτούμε.

Ανώνυμε (2)(Κ), δεν ξέρω για τους "περισσότερους" άντρες, αλλά εγώ νομίζω ότι δεν ψάχνω αυτό που λες :) Όχι ότι απορρίπτω την εξωτερική εμφάνιση, αλλά δεν είναι το μόνο, φυσικά.

Νεφέλη, έπεσες στην παγίδα που έπεσε και η φιλόλογος πιο πάνω. Το γεγονός ότι αναφέρω την εκπαίδευση που έχει λάβει ο καθένας είναι γιατί θέλω να κάνω μια περιγραφή, και η εκπαίδευση είναι το κάτι μετρήσιμο, άσχετα αν συμπτωματικά η εκπαίδευση και η μόρφωση συμβαδίζουν *συνήθως*, όπως λέω και στο κείμενό μου. Στα υπόλοιπα που λες, δεν θα διαφωνήσω.

Ανώνυμε (3), η αγάπη είναι ένα αναγκαίο συστατικό, χωρίς αμφιβολία. Αλλά δεν είναι το μόνο που μπορεί να κρατήσει μια μακροχρόνια σχέση. Και αυτό δεν πρέπει να το παραβλέπουμε. Επίσης καλό θα ήταν να εξετάσουμε και τον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται αυτή η αγάπη, γιατί τώρα θυμήθηκα άνθρωπο που μου είχε πει ότι αγαπάει τόσο πολύ την γυναίκα του, που δεν την αφήνει να δουλέψει. Ο Χριστός και η Παναγία.

fieryfairy είπε...

Σουρωτήρι, έτσι είναι. Δε θα'λεγα ότι είναι ελιτισμός αλλά κοινή λογική το να θέλω με καταλάβει ο άνθρωπος μου όταν εκφράσω μια σκέψη πιο 'αφηρημένη', ας πούμε. Αν κ έχω παράδειγμα ζευγαριού που τα γούστα τους είναι η μέρα με τη νύχτα (πχ μπουζούκια vs μέταλ), πνευματικά συμβαδίζουν, που είναι το κλειδί της υπόθεσης.

Pepi είπε...

Εχω περασει απο μια τετοια κατασταση.Αυτος ειχε τελειωσει Γυμνασιο (τουλαχιστον ετσι μου ειχε πει)κι εγω αποφοιτη τριτοβασμιας εκπαιδευσης.Το χασμα μεγαλο.Παρολο που υπηρχε αγαπη, δεν μπορουσαμε να επικοινωνησουμε.Δεν ειχαμε πολλα θεματα συζητησης να πουμε.Ημασταν μαζι δυο χρόνια και το λεξιλογιο μου νομιζα οτι ειχε φτωχυνει.Εβγενα με φιλες/φιλους και μιλαγα ασταματητα γιατι αισθανομουν καταπιεσμενη.Άσε που ψιλοντρεπομουνα να τον γνωρισω και στις παρεες μου.Και αυτος αισθανοταν μειονεκτηκα και δεν πολυμιλαγε με τις φίλες μου.
Τωρα πια δεν ειμαστε μαζι.Αναγκαστηκα να χωρισω γιατι μου ειχαν κοπει τα ονειρα μου.Δεν ειχε φιλοδοξιες,ουτε σχεδια για το μέλλον και νομιζα οτι με πηγαινε και μενα πισω.Αγαπηθηκαμε πολυ αλλα αυτο δεν αρκουσε μονο.Δεν μπορουσα να βασιστω επάνω του και να βασισω και το μελλον μου.Ηξερα οτι στο μέλλον θα ειχαμε πολλα προβλήματα επικοινωνιας.

Γιαννα είπε...

Συχναζεις στο Μικρο καφε
Κι εγω στη Μυροβολο
Ετσι που οσο κι αν θελουμε
Ποτε δε θα ιδωθουμε.....

Ανώνυμος είπε...

βέβαια, υπάρχει και το ενδεχόμενο πριν τους γνωρίσεις να ήσουν προκατειλημένος.
Αν πχ. σου έλεγαν ότι ο τύπος έχει τελείωσει την τάδε σχολή ίσως να μην έβγαζες τα ίδια συμπεράσματα...

giovarlaki είπε...

Έχεις απόλυτο δίκιο. Απόλυτο. Και δεν έχει να κάνει με μορφωτικό επίπεδο ή πτυχία που συσσωρεύεις. Έχει να κάνει με μια πολύ "κλισέ" έκφραση, πόσο έχει ανοίξει το μυαλό σου. Σε μια σχέση με μεγάλη ηλικιακή διαφορά, πολύ εύκολα όλοι αναρωτιόμαστε "μα τι έχουν να πουν αυτοί οι δύο". Σε ένα διαφορετικό επίπεδο όμως δύσκολα το λέμε ακριβώς γιατί κατακλιζόμαστε από στερεότυπα του στυλ "μα αγαπιούνται". Ναι, φυσικά, υπάρχει η αγάπη και είναι απαραίτητη και αναγκαία συνθήκη για δύο ανθρώπους να είναι μαζί. Μα αγαπάς κάποιον για αυτό που είναι και όχι για αυτό που θα ήθελες να είναι. Το να μη συμβαδίζεις με τα θέλω και τις απόψεις κάποιου και πόσο μάλλον να τις κατακρίνεις ή να τις υπονομεύεις, είναι ξεκάθαρο δείγμα μη αγάπης. Αν η γυναίκα σου είναι καθηγήτρια πανεπιστημίου και εσύ κάνεις κάτι πιο τεχνικό και σε ενοχλεί ο εκλεπτισμός της γυναίκας σου, έχεις εσύ πρόβλημα και συγγνώμη αλλά θα πρέπει να το λύσεις. Αν είσαι γυναίκα αστροφυσικός καιεπιλέγεις να σχετιστείς με κάποιον μπάλα-πίτσα-ουίσκι [δεν κατακρίνω κανέναν] συγγνώμη αλλά αυτό που θες είναι να κάνεις κάτι διαφορετικό που θα σε εξιτάρει, όχι να ξεκινήσεις οικογένεια. Το μορφωτικό επίπεδο δεν είναι θέμα μόρφωσης ή εκπαίδευσης, είναι θέμα φιλοδοξιών, τι θες από τη ζωή σου. Ο κάθε ένας από όλους εμάς είναι υπεύθυνος για τις επιλοές του. Και όπως κανένας από εμάς δε θα επέλεγε συνειδητά να κάνει παρέα και διευκρινίζω τον όρο παρέα με κάποιον που δεν ταιριάζει, δεν υπάρχει κανένας λόγος με κάποιον αντίστοιχο να κάνει σχέση. Η αληθινή αγάπη δεν είναι το happy end των παραμυθιών, αν ήταν δε θα τελείωναν όλα τους με το γάμο του βασιλόπουλου με την άγνωστη χωριατοπούλα. Γι'αυτό λοιπόν, ας επανέλθουμε στην πραγματικότητα της πραγματικής ζωής και ας φροντίσουμε τουλάχιστον να είμαστε υπεύθυνοι των πράξεών μας. Αν ο "αμόρφωτος" άντρας δε μας καταλαβαίνει, δε φταίει αυτός, έτσι ήταν όταν τον ερωτευτήκαμε. Ας σκεφτούμε λογικά και ας αφήσουμε τα παραμύθια για τους αδερφούε Γκριμ.

συγγνώμη για το μήκος του σχολίου αγαπητό Σουρωτήρι

Ex Estrella είπε...

Μήπως είσαι Σκορπιός στο ζώδιο καλέ μου?
Στεναχωριέμαι που θα διαφωνήσω. Να σου τονίσω πως έτσι όπως τα περιγράφεις είναι σαν να συνδέεις αυτά τα δύο (μόρφωση/εκπαίδευση), νομίζω ότι θές να πεις κάτι άλλο και τέλος πάντων μόρφωση και εκπαίδευση δεν είναι σχεδόν το ίδιο πράγμα? Αν εννοείς το «δεν μορφώθηκα στο σχολείο (δλδ. Εκπαίδευση), αλλά μόνη μου στο σπίτι οκ.» Όπως και να έχει, ένας εργάτης ας πούμε, μάλλον δεν θα είναι και πολύ μορφωμένος, είναι στη νοοτροπία του και θα ενδιαφέρεται για μερεμέτια παρά για φυσική.
Μου θύμησες μια φίλη μου, που πίστευε πως ένα πανεπιστήμιο θα την κατατάξει στους μορφωμένους και εκπαιδευμένους (να το), πως ένας άνθρωπος με πτυχίο είναι ανώτερος από κάποιον που έχει τελειώσει το Λύκειο ή ένα τεχνικό λύκειο ας πούμε. Που εκείνη δεν ήταν μια απλή υπάλληλος γραφείου (όπως την είχαν προσλάβει), μα μία πτυχιούχος τει (μη χέσω) και θα έπρεπε να αναφέρεται στη σύμβασή της. Και ύστερα έψαχνε να τα μπαλώσει για όλους εμάς τους κοινούς θνητούς.
Αν και ξεκαθαρίζεις πως δεν είσαι αυτής της άποψης, η ανάρτησή σου προς τα εκεί γέρνει. Η εμπειρία σου με αυτές τις παρέες ή αυτήν την κοπέλα μου δείχνει πως αυτό παρουσιάζεις. Τη μεγάλη διαφορά που έχει ένας μορφωμένος με κάποιον απλοϊκό.
Ο πατέρας μου έχει τελειώσει το δημοτικό και είναι οικοδόμος και η μητέρα μου το πανεπιστήμιο. Σε πληροφορώ πως και εγώ καμιά φορά μπορεί να νόμιζα μιρκή πως υπάρχει διαφορά γιατί και εγώ όπως οι περισσότεροι έχω μεγαλώσει με την εντύπωση πως πρέπει να πάω σχολείο, πανεπιστήμιο, να μορφωθώ κτλ κτλ., αλλά δεν έβαλες στο τραπέζι τη λέξη "αγάπη" και με τρομάζεις. Ούτε σεξ, ούτε εργατικότητα, ούτε φιλότιμο, ούτε καλοσύνη, ούτε λεφτά. ΑΓΑΠΗ.
Ζούμε στο 2011, κανένας δεν μας πιέζει να παντρευτούμε και να κάνουμε παιδιά με κάποιον εργατικό άντρα. Όσο για τη φιλία είναι κάτι τελείως διαφορετικό, είναι κάτι που το επιλέγουμε αλλά ο έρωτας συνήθως επιλέγει εκείνος εμάς. Σουροτίρι, πριν μου απαντήσεις ότι έπεσα στην ίδια παγίδα που έπεσε κάποιος άλλος να σε ενημερώσω πως διάβασα όλα τα σχόλια, έχω ήδη συμφωνήσει με τρεις και στους τρεις δεν δέχτηκες το σχόλιό τους.
Μήπως λοιπόν θα έπερεπε να αναθεωρήσεις τον τρόπο που έγραψες ότι έγραψες, γιατί νομίζω πως ενώ θες να πείς κάτι άλλο, κάποιοι το εκλαμβάνουν τελείως διαφορετικά?
Και αν τελικά αυτό που έγραψες είναι ακριβώς αυτό που ήθελες να εκφράσεις, μήπως απλά θα πρέπει να δεχτείς πως κάποιοι δεν συμφωνούν και να μη απολογείσαι με το να τονίζεις ότι πέσαμε σε κάποια παγίδα.
Για να ολοκληρώσω την έκθεσή μου με τις 500 λέξεις...χιχι...θα συμφωνήσω με τα σχόλια που λένε πως απλά κάποιοι άνθρωποι μπορεί να έχουν άλλο επίπεδο μόρφωσης αλλά τους συνδέουν άλλα πράγματα και έχουν βρει ένα τρόπο επικοινωνίας, πως αυτή η διαφορετικότητα μπορεί να ταιριάζει τελικά και πως αν κάποιος έχει ψυχολογικά δεν του φταίει η μόρφωση του άλλου.
Συγνώμη αν σε κούρασα.

Gianna Bilan είπε...

Διαβάζοντας την παραπάνω ανάρτηση όσο κι αν δεν το ήθελα θυμήθηκα ένα μήνυμα στο κινητό από τα εφηβικά μου χρόνια:<< Γιανα, μορο μου σε αγαπο παρα πολυ >> και ήταν 20 και εγώ 16 και ήταν ο έρωτας της ζωής μου (νόμιζα) αλλα...!
Το κακό στην όλη υπόθεση είναι πως μιλαγε το ίδιο λάθος όπως κι έγραφε!
Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τελειώσει ένα Δημοτικό αλλά έχουν μορφωθεί από την ζωή κι άλλοι που απλά δεν το χουν βρε παιδί μου...
Που θέλω να καταλήξω; Πώς όσο κι αν λένε πως τα ετερώνυμα έλκονται... είναι για λίγο... εξάλλου μετά απλά θες να κάνεις λοβοτομή στον άλλον ή να του κάνεις δώρο εγκυκλοπαίδειες σε DVD!!!

http://gianna-bilan.blogspot.com/

KitsosMitsos είπε...

Πρέπει να ανασύρω από τη μνήμη μου αρκετές τέτοιες συζητήσεις του παρελθόντος. Έντονοι προβληματισμοί, πραγματικά.
Τα ερωτήματα βέβαια συνήθως αναπάντητα

Ανώνυμος είπε...

EINAI AKSIOLYPHTO NA DIAPISTONEI KANEIS THN YPARKSI TOSON ANTHROPON ME TETIOU EIDOUS PROKATALIPSIS KE SUMPLEGMATA. TETOIOI TYPOI ANTHROPON EKPAIDEFTIKAN STHN ANOTATH EKPAIDEFSH GIA NA KALYPSOUN TA SUMPLEGMATA TOUS!!OSO GIA EKEINON POU ETHESE ARHIKA TO THEMA, NOMIZO POS 'VLEPIS' STA ALLA ZEUGARIA AFTO POU SE VOLEVEI NA DEIS GIA NA KALUPSIS DIKA SOU PROVLIMATA K SUMPLEGMATA

Ανώνυμος είπε...

Αυτό το κείμενο είναι bold

Ανώνυμος είπε...

Αυτό το κείμενο είναι bold

Ανώνυμος είπε...

Αυτό το κείμενο είναι bold

αναστασιος αποστολιδης είπε...

Αυτό το κείμενο είναι bold

αναστασιος αποστολιδης είπε...

Αυτό το κείμενο είναι bold

αναστασιος αποστολιδης είπε...

Αυτό το κείμενο είναι bold

αναστασιος αποστολιδης είπε...

Αυτό το κείμενο είναι bold

αναστασιος αποστολιδης είπε...

Αυτό το κείμενο είναι bold

αναστασιος αποστολιδης είπε...

Αυτό το κείμενο είναι bold

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητοί φίλοι,

πολύ ωραία η συζήτηση αυτή...Κατά τις δικές μου εμπειρίες-που δυστυχώς είναι και βιωματικές-, μπορώ να πω ότι κατ'αρχήν η μόρφωση, η καλλιέργεια και η κοινή λογική δεν ταυτίζονται με την εκπαίδευση του ατόμου. Ακόμη, η κακώς εννούμενη "χωριάτικη" συμπεριφορά (παλλικαρισμοί, μπάλα, γκόμενες και μπύρες) δεν είναι ίδιον μόνο των λιγότερο μορφωμένων ατόμων. Μπορεί κάποιος να έχει δυο πτυχία πανεπιστημίου αλλά επειδή δεν έχει εκπαιδευτεί να κρατά ένα πολιτισμικό επίπεδο, να φέρεται σαν αλήτης σε σημείο που να πει κανείς "αυτός είναι καθηγητής?".Και αντίστροφα, κάποιος που έχει τελειώσει δημοτικό ή που έβοσκε πρόβατα για βιοποριστικούς λόγους, να έχει τέτοια ευαισθησία, ευγένεια και πραγματικούς τρόπους που να απορεί κανείς. Επομένως, η ερωτική σχέση μεταξύ ενός "αμόρφωτου" κι ενός "μορφωμένου" ατόμου, μπορεί να γίνει λειτουργική υπό όρους. Και αυτό επειδή μέσα σε ένα γάμο ή μια σοβαρή σχέση τα άτομα καλούνται να συνυπάρξουν αποφασίζοντας με βάση την κοινή λογική και το ΣΥΜΦΕΡΟΝ της οικογένειας που δημιουργείται. Και αν δεν μιλούν την ίδια γλώσσα, βρίσκουν έναν κοινό κώδικα επικοινωνίας αν υπάρχει ΘΕΛΗΣΗ και ΑΓΑΠΗ. Ο γάμος και η σχέση δεν έχουν να κάνουν με πτυχία αλλά με αισθήματα. Συμπέρασμα: Η συνταγή είναι να κοιτάμε να βρίσκουμε άτομα που λειτουργούν με την κοινή λογική και είναι αποφασιμένοι να κάνουν την κατάσταση να λειτουργήσει. Και η γλώσσα επικοινωνίας? Ας γίνει η γλώσσα του σώματος!!