Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

Σκέψεις για το διαφαινόμενο νομοσχέδιο περί δωρεάς οργάνων.

Η είδηση έσκασε χθες. Σύμφωνα με νέο νομοσχέδιο που πρόκειται να κατατεθεί προς ψήφιση, γινόμαστε όλοι δωρητές οργάνων, εκτός αν δηλώσουμε ξεκάθαρα την αντίθεση μας.

Η αυθόρμητη θετική αντίδραση μου στο άκουσμα της είδησης (στο Twitter, το Facebook και κάποια fora), βρήκε σχεδόν αμέσως ανταπόκριση από μερικούς χρήστες των κοινωνικών δικτύων. Κάποιοι συμφώνησαν ότι αυτό είναι ένα καλό μέτρο, άλλοι εξέφρασαν τον προβληματισμό τους και άλλοι την αντίθεση τους. Τα ζητήματα που εγείρονται είναι κυρίως ηθικά.

Ο κυριότερος προβληματισμός αφορά την εφαρμογή του μέτρου. Ειδικότερα, από όσα έγιναν γνωστά, "το νέο προσχέδιο αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να γίνονται κατά περίπτωση μεταμοσχεύσεις και από ιδιωτικά νοσοκομεία." Αυτό φυσικά και εγείρει πολλά ερωτήματα για το ενδεχόμενο εμπορίας οργάνων, ή ακόμη και αυτό να μην συμβαίνει, υπάρχουν φωνές που λένε ότι θα ισχυροποιηθεί αυτός που έχει χρήματα ώστε να παρακάμψει την λίστα αναμονής και να βρει πρώτος μόσχευμα.

Ο δεύτερος προβληματισμός αφορά στην προσωπική διάσταση του καθενός, ότι δηλαδή ο νεκρός δεν θα έχει κανένα δικαίωμα αυτοδιάθεσης του σώματος του, ότι αυτό θα γίνεται κτήμα του κράτους, κτλ.


Ποιο είναι το πρόβλημα σήμερα λοιπόν;

Κατά την γνώμη μου, το πρόβλημα με την δωρεά οργάνων στην σημερινή μέρα είναι ότι υπάρχει πλεονάζουσα ζήτηση. Για να το πω πιο απλά, αυτοί που ζητάνε, σε σχέση με αυτούς που προσφέρουν όργανα είναι συντριπτικά περισσότεροι.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Γιατί οι περισσότεροι δεν είμαστε δηλωμένοι ως δωρητές οργάνων. Για την ακρίβεια, γιατί δεν πήγαμε εθελοντικά να γραφτούμε σε κάποια λίστα. Πολλοί είναι νομίζω εκείνοι οι άνθρωποι, που θέλουν να γίνουν δωρητές οργάνων, αλλά βαριούνται, δεν έχουν χρόνο, δεν τους περνάει από το μυαλό να πάνε να γραφτούν σε μια λίστα. Εγώ είμαι ένας από αυτούς. Δεν είμαι και περήφανος για αυτό, αλλά το ομολογώ, θέλω να γίνω δωρητής οργάνων και δεν είμαι γραμμένος σε καμία λίστα. Είμαι σίγουρος ότι το ίδιο συμβαίνει και σε πολλούς από εσάς.

Είναι λοιπόν αλήθεια ότι η προσφορά οργάνων θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη, με αποτέλεσμα να σώζονται περισσότερες ζωές. Αντί αυτού, καθημερινά πεθαίνουν άνθρωποι που είναι θετικοί στην ιδέα της δωρεάς οργάνων, και τα όργανα τους (όσα, εν πάσει περιπτώσει θα μπορούσαν να μεταμοσχευθούν) σαπίζουν στο χώμα. Την ίδια στιγμή, πεθαίνουν άνθρωποι που θα μπορούσαν να σωθούν από κάποιο μόσχευμα, ελπίζοντας μέχρι και την τελευταία στιγμή.

Αν δεν είναι αυτό τραγικό, τότε ποιο είναι;

Ας πάμε λίγο και σε αυτούς που αντιτίθενται στην ιδέα της δωρεάς οργάνων. Παρότι διαφωνώ μαζί τους, σέβομαι την άποψη τους. Διάβασα διάφορες απόψεις τους, παρόλαυτα, που ειλικρινά με σόκαραν. Οι αντιτιθέμενοι λοιπόν, μου έβγαζαν μια απορία. Καθώς τους διάβαζα, διέκρινα ότι δεν είχαν καταλάβει καλά το προτεινόμενο νομοσχέδιο. Από αυτά που έλεγαν, ήταν λες και θα γίνει 100% υποχρεωτικό και για όλους το να γίνει δότης. Όμως, από αυτά που μάθαμε, με μια δήλωση εξαίρεσης καθαρίζεις.

Όσοι λοιπόν μέχρι σήμερα είχαν βολευτεί από αυτήν την κατάσταση, καιρός να σηκωθούν από τον καναπέ τους και να κάνουν κάτι για το οποίο είναι αντίθετοι. Ας πάνε να δηλώσουν εξαίρεση. Κάτι είναι και αυτό.

Για τέλος, άφησα τον σοβαρότερο προβληματισμό όλων, το ενδεχόμενο εμπορίας ή το ενδεχόμενο να πληρώσει κάποιος για να παρακάμψει την λίστα αναμονής.

Εγώ ξέρω ότι τέτοιου είδους φαινόμενα τύπου "μαύρης αγοράς", γίνονται όταν κάτι βρίσκεται σε μεγάλη έλλειψη. Εννοείται ότι αν έχεις πολύ λίγους ανθρώπους που προσφέρουν κάτι που θέλεις εσύ και άλλοι δέκα, θα το πάρει αυτός που είναι διατεθειμένος να δώσει πιο πολλά. Νομίζω όμως, ότι με την εφαρμογή του μέτρου, πολλοί θα είναι αυτοί που δεν θα δηλώσουν εξαίρεση, αυξάνοντας κατακόρυφα την προσφορά. Άρα, εξαλείφοντας τον λόγο να δημιουργηθεί μαύρη αγορά.

Νομίζω λοιπόν πως αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα βήμα προς τα μπρος. Το να υπάρχουν, από την μια μέρα στην άλλη, πολλά περισσότερα διαθέσιμα όργανα προς μεταμόσχευση, μόνο ως κάτι θετικό μπορώ να το πάρω. Ας γίνει επιτέλους κανόνας η καλή πράξη και όχι η εξαίρεση.

Όσον αφορά τις φωνές που φωνάζουν ότι αυτό το μέτρο είναι κάτι επιβλητικό που θα μας αναγκάσει να κάνουμε κάτι καλό και ότι αυτό δεν έχει αποτέλεσμα, αλλά πρέπει να αλλάξει όλη η νοοτροπία μας, να πω ότι όσοι νόμοι αφέθηκαν στο φιλότιμο του Έλληνα, απέτυχαν παταγωδώς (βλέπε κάπνισμα), ενώ όσοι νόμοι εφαρμόστηκαν με αυστηρότητα εν μέσω φωνών που τους κατηγορούσαν ότι είναι εισπρακτικοί, όχι απλώς πέτυχαν, αλλά διόρθωσαν και την νοοτροπία των περισσοτέρων (βλέπε ζώνη στο αυτοκίνητο, κράνος στο μηχανάκι). Είναι αστείο να μιλάς για αλλαγή νοοτροπίας και μάλιστα να γίνει και σε σύντομο διάστημα, όταν το λογικό είναι ότι για να αλλάξει μια νοοτροπία, χρειάζεται δεκάδες χρόνια.

Βέβαια, το χειρότερο που διάβασα, ήταν ότι "εγώ δεν γουστάρω να αποφασίσω αν θα γίνω δότης, ας αποφασίσουν οι δικοί μου όταν πεθάνω". Εύκολο πράγμα η μετακύλιση της ευθύνης, απάντησα, και ο τύπος μου κατέληξε να μου απευθύνει τον χαρακτηρισμό "σκατοπασόκο" που καλό θα ήταν να δωρίσω το απότέτοιο της μητρός μου.

Ίσως τελικά να πρέπει, σε ορισμένες περιπτώσεις, να έχουμε και μεταμόσχευση εγκεφάλων σε μερικούς.

Η συνέχεια, στα σχόλια.

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Συνέπεια ρε μουνιά.

Ένα από τα πράγματα που με εκνευρίζουν πάρα πολύ στις προσωπικές μου σχέσεις είναι η ασυνέπεια, κυρίως όσον αφορά κανονίσματα για καφέδες, εξόδους, κτλ. Ειδικότερα, μπορώ να γίνω ταύρος εν υαλοπωλείω όταν τρώω πιστόλες και στησίματα, και ειδικότερα όταν τις τρώω τελευταία στιγμή. Για αυτόν τον λόγο, και εγώ προσπαθώ να είμαι Άγγλος στα ραντεβού μου, και συνήθως το πετυχαίνω.

Βέβαια τώρα θυμήθηκα ότι την τελευταία φορά που έκανα ένα αντίστοιχο ποστ, στον επόμενο μου καφέ άργησα να πάω για 10-15 λεπτά και για κακή μου τύχη ο Hopkins ήταν και αναγνώστης του blog μου και με τάραξε στο δούλεμα :Ρ

Ένηγουεη, το θέμα είναι ότι τις συντριπτικά περισσότερες φορές θα είμαι στο ραντεβού μου από 10 λεπτά πιο πριν, έως 10 λεπτά πιο μετά, μια λογικότατη νομίζω απόκλιση. Υπάρχουν φορές που νιώθω ότι εγώ σαν άνθρωπος δεν μπορώ να αργήσω σε ραντεβού. Όχι δεν πρέπει, απλά δεν μου είναι δυνατόν, εκτός αν βέβαια συμβεί κάτι σημαντικό.

Το τριήμερο που μας πέρασε το έζησα αυτό 2 φορές. Ακόμη και μια φορά θα ήταν αρκετή να μου χαλάσει την διάθεση. Πήγα στο πατρικό μου στην Θεσσαλονίκη, και, μιας και οι ώρες που θα έμενα εκεί δεν θα ήταν πολλές, προσπάθησα να γεμίσω τις ώρες μου με όσο το δυνατόν περισσότερους καφέδες με ανθρώπους που ήθελα πολύ να δω.

Στην πρώτη περίπτωση, κανόνισα έναν καφέ τρεις μέρες πιο πριν. Ο φίλος μου βέβαια, είχε μια αμφιβολία για την ώρα, λόγω δουλειάς, και έτσι κρατήσαμε σίγουρη την μέρα, με την ώρα να παίζει. Για την ακρίβεια, η ώρα θα ήταν 2 το μεσημέρι, με την επιφύλαξη να το κάνουμε στις 12. Η τοποθεσία του ραντεβού βόλευε πολύ τον φίλο μου, μιας και επρόκειτο να πάμε για καφέ πολύ κοντά στην δουλειά του, από την οποία θα σχολούσε. Μάλιστα, ο φίλος μου θα ειδοποιούσε και έναν ακόμη κοινό μας φίλο. Έκλεισα το τηλέφωνο με την φράση "ΟΚ, θα περιμένω να μου πεις σίγουρα για την ώρα".

Οι μέρες πέρασαν και έφτασε η μέρα του ραντεβού. Ξύπνησα το πρωί γύρω στις 10, και συνειδητοποίησα ότι ο φίλος μου δεν με είχε ενημερώσει για το πότε θα πιούμε καφέ. Έστειλα αμέσως ένα sms, ελπίζοντας σε μια γρήγορη απάντηση, έτσι ώστε να μπορώ να διαχειριστώ και εγώ τον λίγο μου χρόνο. Σε περίπτωση που δεν θα μπορούσε τελικά καθόλου ο φίλος μου, θα κανόνιζα να δω κάποιον άλλον. Η απάντηση ήρθε στις 2.15 και ήταν αρνητική. Ο καφές δεν θα πραγματοποιούταν, και ειλικρινά αμφιβάλλω αν ο κοινός μας φίλος ενημερώθηκε. Δεν μπήκα στον κόπο να το εξακριβώσω. Τελευταία στιγμή βέβαια, δεν ήταν κανείς άλλος διαθέσιμος, και έτσι έμεινα στο σπίτι.

Στην δεύτερη περίπτωση, τα πράγματα ήταν πολύ πιο άγρια. Δεν ήταν μόνο το στήσιμο πιο χοντρό, αλλά και η αγάπη που τρέφω για αυτόν που με έστησε πολύ μεγαλύτερη, με αποτέλεσμα μέσα μου να έχω τραγικά αντιφατικά συναισθήματα.

Κανονίζω λοιπόν έναν καφέ για το πρωί της Κυριακής, στις 11.30. Το Σάββατο το βράδυ όμως με βρήκε να περνάω πάρα πολύ καλά, και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι άλλαξε και η ώρα, έκλεισα τα μάτια μου για να κοιμηθώ στις 7 το πρωί. Παρόλαυτα, στις 11.15 ήμουν ήδη στο αυτοκίνητο, και στις 11.30 πάρκαρα ακριβώς έξω από την καφετέρια. Εκείνη την στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο μου, και στην πορεία έφαγα μια ακόμη πιστολιά. Η κολλητή μου μόλις είχε ξυπνήσει και ήταν αρκετά μακριά, τόσο που θα της έπαιρνε περίπου μια ώρα να φτάσει. Ο καφές ακυρώθηκε, και έμεινα να αναρωτιέμαι πόσο πολύτιμο ύπνο έχασα (δεδομένου ότι μετά από λίγες ώρες θα είχα να κάνω και το ταξίδι του γυρισμού), τι θα γινόταν αν έμπαινα στην καφετέρια, παράγγελνα καφέ και η κολλητή μου ξυπνούσε πολύ αργότερα, και τα λοιπά.

Ευτυχώς, σε αυτήν την περίπτωση τουλάχιστον δέχτηκα μια μεγαλοπρεπέστατη συγνώμη που απάλυνε αρκετά τα νεύρα μου.


Όταν έχω ένα ραντεβού πραγματικά φροντίζω να φτάνω στην ώρα μου. Ξέρω από πριν πόση ώρα θα μου πάρει να ετοιμαστώ και να φτάσω στον προορισμό μου. Αν δω ότι το λεωφορείο που περιμένω δεν έρχεται, παίρνω ταξί. Δεν θέλω να περιαυτολογήσω, αλλά δεν θυμάμαι ποτέ να έχω αργήσει σε ραντεβού μου παραπάνω από 15 λεπτά, όταν φυσικά τύχει και αργήσω. Επίσης, μάλλον είμαι αρκετά τυχερός, και δεν μου έχει συμβεί ποτέ τίποτα απρόοπτο στην διαδρομή μου.

Θεωρώ μια καθυστέρηση των 10-15 λεπτών λογική για τον καθένα. Δεν είμαι τρελός, αντιλαμβάνομαι ότι μπορεί να προκύψουν απρόοπτα στον οποιονδήποτε. Επίσης όμως, δεν είμαι και χαζός, και έτσι αντιλαμβάνομαι ότι έχω φίλους που αργούν συστηματικά να εμφανιστούν, ακόμη και αν δώσουμε ραντεβού στην πόρτα του σπιτιού τους.

Όσο περνάει η ώρα, και ο φίλος μου δεν εμφανίζεται, υπάρχουν συγκεκριμένες σκέψεις που περνάνε από το μυαλό μου. Κυρίως, κάθε δευτερόλεπτο που περνάει με κάνει και νιώθω όλο και μεγαλύτερος Μαλάκας (ναι, με Μ κεφαλαίο), νιώθω ότι αυτός που περιμένω έχει καταχραστεί τον χρόνο μου και δεν τον σέβεται. Σκέφτομαι ότι πρέπει να είμαι πολύ μεγάλος μαλάκας που έχω φτάσει στην ώρα μου, σεβόμενος τον χρόνο κάποιου που δεν σέβεται τον δικό μου. Αν δε, έχω πάρει και ταξί για να προλάβω, τα πράγματα γίνονται χειρότερα.

Αρκετές φορές, δέχομαι με ευχαρίστηση ενα sms που με ενημερώνει ότι θα ο φίλος μου θα αργήσει λίγο. Βέβαια, αυτό δεν έχει καμία πρακτική σημασία όταν είμαι ήδη στο ραντεβού και περιμένω, γιατί και πάλι θα κάθομαι σαν τον μαλάκα να περιμένω, απλά θα ξέρω ότι θα περιμένω λίγο ακόμη. Παρόλαυτα, το θεωρώ ελάχιστο δείγμα ευγένειας, να ενημερώσεις τον άλλον έστω και την τελευταία στιγμή.

Από ένα σημείο και μετά, ακόμη και οι συγνώμες δεν μου αρκούν. Τι να την κάνω την συγνώμη σου ρε φίλε, όταν έχω χάσει ξέρω 'γω μισή ή μια ώρα από την ζωή μου για το τίποτα, για την δικιά σου μαλακία, και ειδικότερα όταν μου το κάνεις κατ' επανάληψη; Δεν θεωρώ λύση στο επόμενο ραντεβού μου να αργήσω σκόπιμα, πολύ απλά δεν μου πάει η καρδιά.

Αυτό που όμως δεν έχω κάνει ποτέ, και μάλλον θα πρέπει να αρχίσω να το κάνω, είναι να θέσω ένα όριο καθυστέρησης στον απέναντι μου. Δεν ξέρω πόσο πρέπει να είναι αυτό, αν θα είναι 10, 20 ή 30 λεπτά. Από κει και πέρα θα σηκώνομαι και θα φεύγω. Μου ακούγεται αρκετά κακιασμένο αυτό, αλλά πιστέψτε με, έχω δει έναν συνάδελφο να το κάνει, και τα αποτελέσματα είναι θεαματικά: Την επόμενη φορά που θα δώσει ραντεβού, όσοι εμπλέκονται σε αυτό σκίζουν τον κώλο τους να είναι συνεπείς και έτσι τα πράγματα λειτουργούν με τον δικό του τρόπο και όχι με των άλλων.

Ή, μπορεί να μου στρίψει, να σκεφτώ ότι δεν αξίζει τον κόπο να βασανίζομαι τόσο πολύ κάθε φορά που περιμένω κάποιον να έρθει, να γίνω και εγώ σταρχιδιστής και να βασανίζω εγώ τους άλλους.

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή της Αγωνίας, του γνωστού τραπουλοπαίχνιδου :)

Την Αγωνία την ξέρατε; Το παιχνίδι με τα χαρτιά λέω. Ε, ξεχάστε όσα ξέρατε.

Χθες το βράδυ ήμασταν σε ένα φιλικό σπίτι. Μετά από μια παρτίδα Total Mania και Taboo, είπαμε να πιάσουμε την τράπουλα. Αποφασίσαμε πως θα παίζαμε αγωνία, αλλά οι κανόνες της κλασσικής αγωνίας μας φάνηκαν πολύ ξενέρωτοι και έτσι τους παραλλάξαμε λίγο. Το αποτέλεσμα μπορώ να πω ότι ήταν εκρηκτικό...!!! Ειλικρινά, δεν θυμάμαι να έχω παίξει πιο διασκεδαστικές παρτίδες με χαρτιά!!!

Λοιπόν, τα κλασσικά hot φύλλα φαντάζομαι τα ξέρετε ήδη:

Ο Άσσος αλλάζει το σύμβολο που είναι κάτω, κατά την θέληση του παίχτη που τον ρίχνει.
Το 7άρι αναγκάζει τον επόμενο παίχτη να τραβήξει δύο χαρτιά από την ντάνα, εκτός αν ρίξει και αυτός 7άρι πάνω στο 7άρι, οπότε ο επόμενος τραβάει 4, κτλ.
Το 8άρι ξαναδίνει δικαίωμα παιξίματος στον παίχτη που το ρίχνει.
Το 9άρι αφαιρεί από τον επόμενο το δικαίωμα να παίξει σε αυτόν τον γύρο.

Σε αυτά, προσθέσαμε μερικά φύλλα που ήδη γνωρίζαμε ότι ισχύουν σε μια παρτίδα αγωνίας με ενισχυμένους κανόνες:

Το 2άρι αλλάζει την φορά του παιχνιδιού,
Ο μαύρος βαλές αναγκάζει τον επόμενο παίχτη να τραβήξει πέντε, εκτός αν έχει και αυτός μαύρο βαλέ, οπότε ο επόμενος τραβάει 10.
Ο κόκκινος βαλές αναιρεί την επίδραση του μαύρου βαλέ.

Παρόλαυτα, δεν μας έφταναν αυτά τα hot-φύλλα. Και προσθέσαμε δυο φύλλα-βόμβες:
Ο Joker δίνει το δικαίωμα στον παίχτη που τον ρίχνει να ανταλλάξει τα φύλλα του με όποιον παίχτη θέλει. Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό είναι και ευχή και κατάρα, γιατί όσο λιγοστεύουν τα φύλλα σου, δεν σε συμφέρει να κρατάς τον Joker, αλλά ταυτόχρονα, αν ρίξεις τον Joker και ανταλλάξεις τα χαρτιά σου με έναν άλλο παίχτη, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να ξαναπάρεις Joker οπότε να κάνεις μια τρύπα στο νερό. Διαπιστώσαμε λοιπόν πως αυτή η λειτουργία του Joker ήταν πραγματικά βόμβα, και έφερνε κυριολεκτικά τα πάνω-κάτω στο παιχνίδι.

Τέλος, ορίσαμε ένα φύλλο (ένα από την τράπουλα που έγραφε πάνω κάτι μαλακίες που ούτε διαβάσαμε), το ονομάσαμε "το ζαρόχαρτο" και το οποίο έκανε την εξής δουλειά: Όποτε έπεφτε στο τραπέζι, ο κάθε παίχτης έριχνε το ζάρι (ναι ρε, το ζάρι, καλά διαβάσατε). Ό,τι νούμερο έδειχνε το ζάρι, τόσα φύλλα έδινε ο καθένας στον επόμενό του. Έτσι, μπορούσες εσύ να βρεθείς κερδισμένος (αν ο προηγούμενος από σένα τύχαινε μικρό νούμερο και εσύ μεγάλο), ή χαμένος.

Εννοείται, πως για να γίνουν όλα αυτά, δεν μας έφτανε μια τράπουλα αλλά θέλαμε δύο, και φυσικά, δεν μοιράσαμε 7 χαρτιά στην αρχή αλλά 10.

Και πριν καν το πάρουμε χαμπάρι, είχαν περάσει 4 ώρες ατελείωτου γέλιου, τρελού χαβαλέ και ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.

Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε :)

Υ.Γ. Για όσους δεν γνωρίζουν τους κανόνες, είναι πολύ απλοί: Μοιράζονται τα φύλλα στους παίχτες, και κάτω ανοίγουμε ένα φύλλο. Κάθε παίχτης πρέπει να ρίξει ένα φύλλο, ίδιου αριθμού ή ίδιου συμβόλου με το φύλλο που είναι κάτω. Ο Άσσος μπορεί να πέσει οποιαδήποτε στιγμή. Νικητής είναι αυτός που ρίχνει όλα του τα χαρτιά κάτω. Κάθε παίχτης, όταν μείνει με δυο χαρτιά στα χέρια οφείλει να πει δυνατά "Κάρτες δύο" ή όταν μείνει με ένα χαρτί στο χέρι "Κάρτα μία".

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

Βγάλτην φτηνά, μπορείς.

Οι περισσότεροι από σας ίσως δεν θυμάστε αυτό το ποστ, στο οποίο περιέγραφα τις εμπειρίες μου από το ηλεκτρονικό shopping. Το παρόν ποστ λοιπόν αποτελεί συνέχεια εκείνου, αν και με ελαφρώς διαφοροποιημένο περιεχόμενο.

Τον τελευταίο καιρό έχουν αρχίσει να αυξάνονται και να πληθύνονται διάφορα sites προσφορών και είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από σας το έχετε πάρει χαμπάρι. Μιλάω για sites τύπου Groupon, από τα οποία έχω σημειώσει περίπου 40 τον αριθμό.

Πως λειτουργούν λοιπόν αυτές οι προσφορές;
Κάθε λίγες μέρες, βγαίνει σε κάθε site μια προσφορά. Οι προσφορές είναι συντριπτικά περισσότερες για την Αθήνα, αισθητά λιγότερες για την Θεσσαλονίκη και πολύ λιγότερες για τις άλλες πόλεις της Ελλάδας. Βέβαια, όσο περνάει ο καιρός, οι προσφορές για την Θεσσαλονίκη και την επαρχία όλο και πληθαίνουν, αρκετά ενθαρρυντικό μπορώ να πω.

Οι προσφορές που ανεβαίνουν αφορούν εκπτώσεις της τάξης άνω του 40%, συνήθως. Βέβαια, οι εκπτώσεις δεν αφορούν σε όλα τα προϊόντα που πουλάει ο εκάστοτε επιχειρηματίας, αλλά σε κάποια συγκεκριμένα. Προφανώς, ο επιχειρηματίας δίνει στον καταναλωτή την ευκαιρία να τον δοκιμάσει μια φορά σε χαμηλή τιμή, έτσι ώστε να τον προτιμήσει στο μέλλον. Κάτι σαν στοχευμένη διαφήμιση μου κάνει.

Κάθε προσφορά έχει ημερομηνία λήξης. Αν π.χ. ανέβει σήμερα μια προσφορά, μπορείς να την αγοράσεις μέσα σε 24, 48 ή 72 ώρες. Δεν είσαι όμως υποχρεωμένος να κάνεις χρήση της προσφοράς τόσο σύντομα, αλλά σου δίνεται ένα περιθώριο, συνήθως 3 μήνες. Πρέπει να προπληρώσεις την προσφορά μέχρι την μέρα και την ώρα που αυτή λήγει. Αν δεν κάνεις χρήση της προσφοράς, απλά χάνεις τα λεφτά σου. Για αυτό, καλό είναι να προσέχεις τι αγοράζεις, και κυρίως, πότε λήγει η προθεσμία που μπορείς να κάνεις χρήση της προσφοράς.

Πριν αποφασίσεις να αγοράσεις την προσφορά που σε ενδιαφέρει, φρόντισε να διαβάσεις καλά τους όρους της. Όταν σιγουρευτείς ότι σε καλύπτουν οι όροι της προσφοράς, αγόρασε την. Όταν λήξει η προσφορά, θα σου έρθει στο email σου ένα κουπόνι σε μορφή pdf συνήθως, το οποίο θα εκτυπώσεις και με αυτό θα πας στο κατάστημα για να κάνεις χρήση της προσφοράς. Συνήθως, πρέπει να επικοινωνήσεις από πριν με το κατάστημα, να τους πεις ότι είσαι κάτοχος εκπτωτικού κουπονιού και να κλείσεις ραντεβού μαζί τους. Πας, τους δίνεις το κουπόνι και παίρνεις αυτά που περιγράφει.

Στο τέλος, θα πρέπει να πάρεις απόδειξη για το σύνολο των χρημάτων που έχεις δώσει, τόσο στο εκπτωτικό site για να αγοράσεις το κουπόνι, όσο και στο μαγαζί, αν πήρες κάτι παραπάνω που δεν προβλεπόταν από την προσφορά.

Εμείς λοιπόν, το τελευταίο 4μηνο, έχουμε φάει πολλές φορές με 10€ το άτομο, έχω κάνει βιολογικό καθαρισμό στο αυτοκίνητο με 30€ (ενώ κανονικά κάνει γύρω στα 100), και άλλα πολλά.

Αν με ρωτήσετε για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, θα σας πω πως στην πλειοψηφία τους ήταν πάρα πολύ καλή και σίγουρα, άξιζε τα λεφτά που δώσαμε. Τα μαγαζιά από τα οποία δεν μείναμε ευχαριστημένοι, ήταν πολύ λίγα και κυρίως τον πρώτο καιρό που ξεκίνησαν αυτές οι προσφορές.

Για να κλείσω, ιδού μια λίστα με τα εκπτωτικά sites που έχουμε βρει. Αν κάποιος ξέρει κάποιο άλλο, ας μου το πει :)

http://www.easybuys.gr/index.php
http://www.megaoffer.gr/
http://www.clickdeal.gr/subscribe.php
http://www.kingdeals.gr/index.php
http://www.group-power.gr/index.php
http://edeals.gr/
http://www.genie4u.gr/index.php
http://www.letsdeal.gr/
http://www.shopfreedeals.gr/
http://www.stardeals.gr/welcome.html
http://www.crazy-offer.gr/index.php
http://www.petdeals.webpet.gr/
http://www.dreamdeals.gr/
http://www.beautyndeals.com/index/
http://www.idealdeal.gr/main/index.php
http://www.superdooper.gr/
http://www.deals365.gr/intro.php
http://www.crazydeals.gr/index.php
http://www.kouponiafree.gr/
http://www.greatdeals.gr/
http://www.mysales.gr/
http://prolaveto.com/
http://www.musthave.gr/index.php
http://www.luckyday.gr/
http://www.livesmart.gr/
http://www.kerdopolis.gr/?page=home
http://www.grandsales.gr/
http://www.dealicious.gr
http://www.livedeal.gr/
http://www.elapare.gr/index.php
http://www.spread-it.gr/displayITM1Flash.asp?ITMID=4
http://www.tsoonami.gr/newsletter.aspx
http://www.bidster.gr/?type=all
https://www.discountmall.gr/
http://www.nethall.gr/
http://www.livemycity.gr/
http://www.groupon.gr/
http://www.goldendeals.gr/
http://deals.skroutz.gr/

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

Κοσμοψώλιταν

Wow, από ό,τι φαίνεται, έχω να γράψω εδώ μέσα δυόμιση εβδομάδες. Το ξέρω ότι έχω προκαλέσει ντελίριο στέρησης στην ελληνική μπλογκόσφαιρα με την απουσία μου, αλλά βλέπετε, κάτι ότι με απασχολούν πράγματα που τα έχω ήδη ξαναγράψει, κάτι τα τρεχάματα που είχα τις τελευταίες μέρες στους οδοντιάτρους, κάτι ότι κάποια πράγματα δεν μπορώ να τα γράψω, κάτι ότι κάποια πράγματα είναι τόσο μικρά που χωράνε στο Twitter, ε, όλα αυτά συντέλεσαν στο να έχω να γράψω τόσες μέρες.

Όμως, χθες το απόγευμα άνοιξα μετά από πολύ καιρό το forum του Cosmopolitan, και μου έφτιαξε η διάθεση από τα όσα διάβασα. Γενικά να ξέρετε, το forum του Cosmopolitan, ενδείκνυται για ανέβασμα διάθεσης. Σας μεταφέρω λοιπόν, μερικά θέματα που έχουν ανοίξει κάποια κοριτσάκια/γυναίκες/άντρες/όπως θέλετε πείτε το, που με έκαναν να γελάσω μέχρι δακρύων. Η σειρά είναι τυχαία.

Περίληψη: Μαθήτρια της Β' Λυκείου βγήκε ραντεβουδάκι με έναν 27χρονο. Του είπε ότι θέλει αποκλειστικότητα και αυτός της απάντησε ότι θέλει πρώτα να την πηδήξει για "να δει αν ταιριάζουν". Η κοπέλα "υπέκυψε", όπως χαρακτηριστικά λέει. Και μετά αναρωτιόταν αν έκανε μαλακία. Λίγες μέρες μετά, ο τύπος φλερτάρει τόσο με την κοπελίτσα, όσο και με κάποια άλλη, πράγμα που γνωστοποιεί στην κοπελίτσα.

Σχόλιο-Θάνατος: "ε, γραψε του σε ενα απο τα μηνυματα "τι κανεις? δεν εχεις ψηθει? θελεις μια δοκιμη ακομα? μια δευτερη θα σε πεισει!" επιτυχια βεβαιη! φιλακια!"

Η κοσμοψωλίτικη ετυμηγορία: Μαντράχαλος 27 χρονών πούλησε φούμαρα σε νεαρά και άβγαλτη κορασίδα, με σκοπό την συνουσία, που έγινε, με την συγκατάθεση του θύματος. Το κοινό αποφάνθηκε ότι θα έπρεπε να σεβαστεί τα χρόνια της, την πιθανή παρθενία της, και να κάνει σχέση μαζί τής, εκτός απο σεξ.

Το Sourotiri νομίζει πως: Καταρχάς, τα 17χρονα δεν είναι συνήθως νεαρά και άβγαλτα. Μια αναζήτηση στις φωτογραφίες των 17χρονων φίλων σας στο Facebook μάλλον θα σας πείσει. Δεύτερον, ο τυπάς ξηγήθηκε όσο το δυνατόν πιο σταράτα. Της είπε ότι την θέλει για σεξ. Αν το 17χρονο τώρα δεν κουβαλάει μυαλό στο κεφάλι του, ξυδάκι. Τα παθήματα για να γίνονται μαθήματα είναι.

Περίληψη: Τριαντάχρονη (!!!) κοπελιά βγαίνει για ραντεβού με έναν τύπο που της αρέσει. Κατά την διάρκεια του ραντεβού, του λέει "όλες τις κοτσάνες μαζεμένες". Κάποια στιγμή πάει τουαλέτα. Και επειδή η τουαλέτα ήταν άβολη, κατορθώνει και κατουριέται πάνω της. Γυρίζει στο τραπέζι, ανακοινώνει στο ραντεβού της ότι... βράχηκε, και όταν αυτός δυσπιστεί, τον προκαλεί να πιάσει το σορτσάκι της για να δει. Στο τέλος του ραντεβού, ο τύπος της χάιδεψε στοργικά το κεφάλι και της είπε "είσαι πολύ καλό παιδί, όλο και κάποιον θα βρεις". Η ηρωίδα μας όμως αναρωτιέται αν τα λόγια που της είπε ήταν ενθαρρυντικά και αν θα τον ξαναδεί.

Σχόλιο-Θάνατος: Πάλι καλά που δεν σε έπιασε κανένα κόψιμο!!!

Η κοσμοψωλίτικη ετυμηγορία: Καμία. Άφθονο γέλιο και δούλεμα. Λογικό μου ακούγεται.

Το Sourotiri νομίζει πως: Κοπελιά, να ανησυχούσες αν ο τύπος επέστρεφε. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου ζητούσε. Sex and the City δεν βλέπεις; Ε να λοιπόν.

Περίληψη: Κοπελίτσα κάνει σεξ με το αγόρι της. Προφανώς το απολάμβανε πάρα πολύ και εξέφραζε την ικανοποίηση της δυνατόφωνα. Τόσο δυνατόφωνα, που την άκουσε η θεία της από το από πάνω διαμέρισμα. Η θεία πάει και τα λέει όλα στην μάνα της και αυτή με την σειρά της στην κόρη της. Η ηρωίδα μας έχει έρθει σε δύσκολη θέση.

Σχόλιο-Θάνατος: "Να φωνάξεις και έναν δεύτερο για να σου "κλείνει" το στομα..."

Η κοσμοψωλίτικη ετυμηγορία: Η θεία είναι κουτσομπόλα, αγάμητη για δεκαετίες, ζηλιάρα. Η ντροπή είναι δική της που κάθισε και τα είπε στην αδερφή της.

Το Sourotiri νομίζει πως: Είναι όντως περίεργο να ακούς συγγενή, ή ακόμη και φίλο σου, να γαμιέται δυνατόφωνα. Κι εγώ έχω ακούσει γείτονες να γαμιούνται, και ομολογώ ότι μου άρεσε. Δεν ξέρω όμως αν αντιδρούσα το ίδιο αν άκουγα την αδερφή μου ή την ξαδέρφη μου. Μπορεί να είμαι ξενέρωτος, τι να πω.

Περίληψη: Αναγνώστρια του Κοσμοψώλιταν αναφέρει πως "μια φίλη της", μετά την διενέργεια πρωκτικού σεξ στο αυτοκίνητο του καλού της, έβγαλε κάτι καφέ υγρά, που χύθηκαν πάνω στο μπούτι του καλού της και λίγο στο κάθισμα του αυτοκινήτου. Αυτός πάλι δεν έδειξε να ενοχλείται και συνέχισε τις αγκαλίτσες και τα φιλάκια.

Διάλογος-Θάνατος: -Τι έκανε η φίλη σου μετά το γεγονός; -Κακά της. -Πάλι;

Σχόλιο-Θάνατος: Αναρίθμητα. Νομίζω διαλέγω το "Shit Happens", μεταξύ άλλων :)

Η Κοσμοψωλίτικη ετυμηγορία: Οι μισοί έπιασαν συζήτηση για το τι είναι φυσιολογικό στο σεξ και οι άλλοι μισοί άρχισαν το δούλεμα. Κάποιες ανέφεραν ότι το ίδιο πράγμα είχε συμβεί και σε άλλες "φίλες" τους.

Το Sourotiri νομίζει πως: Καταρχάς αυτό το πράγμα με ανθρώπους που ρωτάνε την γνώμη των άλλων για περίεργα σκηνικά που έχουν συμβεί σε "φίλους" τους πρέπει να συνεχιστεί. Είναι πολύ αστείο πόσο εύκολα παίρνεις χαμπάρι σε ποιον συνέβη τι. Δεύτερον, ε, όποια θέλει ζοριλίκια και σεξάκι από το κωλοβαλβιδόνι, ας ξέρει ότι δεν είναι και τόσο απίθανο να πλημμυρίσει ο βόθρος. Τρίτον, ο τύπος που δεν κατάλαβε τίποτα, ή δεν είναι καθόλου παρατηρητικός, ή είναι κοπρολάγνος, ή την αγαπάει σαν τρελός, τι να πω.

Περίληψη: Νεαρά κορασίδα (ετών 17) θέτει στο τραπέζι το ζήτημα του γλυφοκωλίου. Την πιέζει το αγόρι της να την γλύψει από πίσω αλλά αυτή δεν θέλει γιατί λέει φοβάται μην της ζητήσει το ίδιο πράγμα για αντάλλαγμα.

Σχόλιο-Θάνατος: "Κωλογλυφάδα"

Η Κοσμοψωλίτικη ετυμηγορία: Άλλα ντ'άλλα της Παρασκευής το γάλα. Εκτός από το ανελέητο δούλεμα, κάποια στιγμή η συζήτηση πήγε στο αν και κατά πόσο οι άντρες γουστάρουν οι γκόμενες τους να ασχολούνται με την πρωκτική απόφυσή τους, και τα τοιαύτα. Άλλες πάλι είπαν στην ηρωίδα μας να το δοκιμάσει γιατί δεν έχει να χάσει τίποτα.

Το Sourotiri νομίζει πως: Οι απόψεις είναι σαν τις κωλοτρυπίδες. Όλοι έχουν από μία.


Νομίζω λοιπόν ότι σας έδωσα μια αρκετά καλή εικόνα. Αν το ψάξετε κι εσείς αυτό το forumάκι, θα βρείτε αμέτρητα πράγματα για να γελάσετε.

Αυτό βέβαια που μου κάνει εντύπωση, είναι το πως, έστω και ψευδώνυμα, τόσα κοριτσάκια και γυναίκες γράφουν ΔΗΜΟΣΙΑ τα παθήματα τους και τις σεξουαλικές τους ανησυχίες. Δηλαδή, φίλες δεν έχουν; Δεν φοβούνται μην εκτεθούν;

Νομίζω αυτές είναι χειρότερες από κάτι τύπισσες που μπορείς να βρεις σε διάφορα τσόντοsite που, ενώ έχουν το κρεάτινο αγαλματίδιο εντός της στοματικής τους κοιλότητας και προσπαθούν να το καταπιούν, παρακαλάνε τον -μετέπειτα- πρώην τους να κλείσει την κάμερα, και, όταν αυτός αρνείται, συνεχίζουν τις δραστηριότητες τους ακάθεκτες, σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Σαν να μην φτάνει αυτό, δεν φροντίζουν για την διαγραφή του βίντεο ΟΥΤΕ μετά το πέρας της πράξης του έρωτος, και παραπονιούνται για την δημοσιοποίηση του βίντεο στο internet. Δηλαδή ντάξει, πόσο πιο gow μπορεί να είσαι;

Μάλλον λοιπόν υπάρχει λίγο ακόμη περιθώριο, μπορείς να είσαι ακόμη λίγο πιο gow, αν γράφεις εκτενώς και με λεπτομέρειες φλέγοντες σεξουαλικές σου ανησυχίες και προβλήματα στο internet, ένα μέσο στο οποίο μπορείς να εκτεθείς πάρα πολύ αν δεν προσέξεις, όπως αυτός εδώ. Και το χειρότερο είναι ότι δεν θα σου φταίει και κανείς.

Το καλύτερο είναι ότι θα μου φτιάξεις την διάθεση.

Update: Εδώ είναι οι αντιδράσεις στο cosmopolitan...

Update πάνω στο προηγούμενο update: Το θέμα σβήστηκε από το forum, και μου κοινοποιήθηκε η εξής αιτιολόγηση:

Τα διαφημιστικά links απαγορεύονται στο φόρουμ, ειδικά όταν το περιεχόμενό τους χλευάζει το περιοδικό, το φόρουμ και τους χρήστες του.

Ως εκ τούτου, χάσατε την ευκαιρία να διαβάσετε θρυλικές στιχομυθίες, όσοι δεν προλάβατε :)