Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

Αδιαβάθμητη έλλειψη αυτογνωσίας.

Ας πούμε ότι έχεις να αξιολογήσεις 10 ανθρώπους, και για αυτόν τον λόγο τους βάζεις να συμμετάσχουν σε έναν γραπτό διαγωνισμό. Θέλεις η διαδικασία να είναι δίκαια και διαφανής. Έτσι, τους βάζεις κάποιες ερωτήσεις, που σε ενδιαφέρει να εξετάζουν φυσικά το αντικείμενο για το οποίο τους θέλεις. Εσύ, σαν θεματοδότης, θέλεις να ξεχωρίσεις τον κακό, τον καλό, τον άριστο. Αν λοιπόν βάλεις σωστά διαβαθμισμένα θέματα, είναι αρκετά πιθανό οι βαθμοί των 10 εξεταζομένων να έχουν μια διασπορά ανάμεσα στο 0 και το 100. Αν η διαβάθμισή σου είναι τέλεια, ο ένας από τους 10 θα είναι στην κλίμακα 0-10, ο δεύτερος στο 10-20, και τα λοιπά.

Με λίγα λόγια, το 10% των υποψηφίων θα πάρουν το 10% των καλύτερων βαθμών, οι μισοί θα είναι πάνω από την μέση και οι άλλοι μισοί κάτω, και τα λοιπά. Σε αυτήν την περίπτωση, θα έχεις καταφέρει να ξεχωρίσεις όλους τους υποψηφίους, με τον τρόπο που πρέπει.

Όταν μιλάμε για πανελλήνιες εξετάσεις, μπαίνει στην μέση βέβαια και το θέμα των βαθμολογητών. Μπορεί να μπουν παλούκια θέματα, αλλά με επιεική βαθμολόγηση να απαλυνθεί ο...πόνος. Και το αντίθετο φυσικά. Αυτά όμως, η δυσκολία των θεμάτων και ο τρόπος βαθμολόγησης, είναι δυο μεγέθη που δεν είναι μετρήσιμα. Μετρήσιμα όμως, είναι τα στατιστικά των εξετάσεων.

Αν λοιπόν παρατηρήσει κανείς τα ποσοστά των αποτελεσμάτων, με ψύχραιμο μάτι πάντα, θα διαπιστώσει ότι φέτος έχουν μειωθεί τα ποσοστά των αριστούχων (βαθμοί 18-20) σε αρκετά μαθήματα, ενώ σε κάποια λιγότερα έχει ανέβει. Θα επικεντρωθώ στα ποσοστά που αφορούν τους αριστούχους (18-20, δηλαδή το 10% των καλύτερων βαθμών) και στους μεσαίους προς καλούς βαθμούς (15-18, δηλαδή στο 15% των δεύτερων καλύτερων βαθμών). Κάνοντας αυτήν την μελέτη, κατέληξα σε ένα πολύ χρήσιμο συμπερασμα:

Παρόλη την τρομολαγνεία των ΜΜΕ περί "των πιο δύσκολων θεμάτων της δεκαετίας", περί "άγριας σφαγής των μαθητών" και τα συναφή, διαπιστώνουμε ότι η βαθμολόγηση ήταν αρκετά επιεικής. Πιο κάτω είναι κάποια χτυπητά παραδείγματα.

Στην έκθεση, είχαμε μόλις το 1% σε αριστούχους. Το οποίο βέβαια είναι κάτι λογικό, αν κρίνουμε και από τα περσινά, πιο εύκολα θέματα, που είχαμε πάλι το ίδιο ποσοστό. Στο 15% των δεύτερων καλύτερων βαθμών, είχαμε το 21% των υποψηφίων. Κάτω από την βάση βρέθηκε μόλις το 20% των παιδιών. Που είναι η σφαγή;

Στα μαθηματικά γενικής παιδείας, το 10% των καλύτερων βαθμών τους πήρε το 20% των παιδιών. Κάτω από την βάση είχαμε το 43% των παιδιών. Που είναι η σφαγή;

Στην βιολογία γενικής παιδείας, το 10% των καλύτερων βαθμών τους πήρε το 19% των παιδιών. Μόλις το 34% κάτω από την βάση. Που είναι η σφαγή;

Στα αρχαία της θεωρητικής, τα ποσοστά είναι παρόμοια με πέρσι, πράγμα που δείχνει ότι οι υποψήφιοι ήξεραν τι να περιμένουν και τα αποτελέσματα είναι αναμενόμενα.

Στα λατινικά της θεωρητικής, ισχύει ακριβώς το ίδιο, μόνο που εδώ οι βαθμοί είναι και καλύτεροι από πάνω. Το 16% των υποψηφίων πήρε το 10% των καλύτερων βαθμών. Μόλις το 37% ήταν κάτω από την βάση.

Στην λογοτεχνία της θεωρητικής, η ομοιότητα με τα περσινά ποσοστά είναι τρομακτική. Οι υποψήφιοι, άρα, δεν δέχτηκαν καμία κεραμίδα στο κεφάλι τους.

Στην βιολογία της θετικής, το 20% των υποψηφίων που πηρε το 10% των καλύτερων βαθμών μοιάζει πιο φυσιολογικό από το περσινό εξωπραγματικό 43%. Μόλις το 17% κάτω από την βάση.

Στα μαθηματικά της θετικής έχουμε το πρώτο δείγμα πολύ καλής διαβάθμισης, μιας και το 10% των παιδιών πήραν το 10% των καλύτερων βαθμών, το 15% των παιδιών πήραν το 15% των αμέσως επόμενων καλύτερων βαθμών, κτλ.

Τα ίδια ισχύουν και την φυσική της θετικής.

Στην Χημεία της Θετικής, τα ποσοστά των βαθμών μαρτυρούν εξωπραγματικές επιδόσεις. Το 61% των παιδιών είναι πάνω από το 15...!!! Τα ίδια βλέπουμε και στο μάθημα της Ηλεκτρολογίας αλλά και της Βιοχημείας.

Πολύ καλή διαβάθμιση έχουμε και στα μαθηματικά της τεχνολογικής 1, που το 9% των παιδιών παίρνει το 10% των καλύτερων βαθμών, το 14% των παιδιών παίρνει το 15% των αμέσως καλύτερων βαθμών, οι μισοί είναι πάνω και οι μισοί κάτω από την βάση. Στην ίδια κατεύθυνση, παρόμοια είναι τα πράγματα και στην φυσική.

Στην τεχνολογική 2 (="του λαού"), στα μαθηματικά έχουμε μόλις το 3% των παιδιών πάνω από το 18. Αλλά κρίνοντας από το περσινό αντίστοιχο 6%, μάλλον καταλαβαίνουμε ότι αυτή η κατεύθυνση γενικά δεν τα πάει καλά με τα μαθηματικά. Αυτό φαίνεται και από τα ποσοστά των υποψηφίων που έγραψαν κάτω από την βάση, φέτος και πέρσι. Μια από τα ίδια και για την Φυσική.

Στις ΑΟΔΕ της ίδιας κατεύθυνσης τα παιδιά φαίνεται ότι πήγαν αρκετά καλά, στα ίδια επίπεδα με πέρσι, όπως και στον προγραμματισμό.

Τέλος, στις ΑΟΘ, βλέπουμε μεν πιο χαμηλούς βαθμούς, αλλά και πάλι, η συγκέντρωση των υποψηφίων είναι στους πιο ψηλούς βαθμούς.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά;

Είναι πολύ εύκολο, αν είσαι υποψήφιος που έχεις βγάλει μικρότερο βαθμό από αυτόν που νόμιζες ότι αξίζεις, ή ο γονιός του, να γκρινιάζεις για σφαγή. Όμως, πρέπει να παραδεχτείς ότι κάποια παιδιά έγραψαν καλύτερα από σένα. Και από την στιγμή που αυτοί μπόρεσαν, θα μπορούσες και εσύ. Δεν μιλάμε για ανθρώπους με υπερφυσικές δυνάμεις, αλλά για 18χρονους μαθητές. Εφόσον υπάρχουν αυτοί, πάει να πει ότι τα θέματα λύνονταν, και ότι μπορούσες να πετύχεις τον ίδιο βαθμό και εσύ. Από την στιγμή που δεν το έκανες, κάτι πήγε στραβά. Και το στραβό είναι στην δική σου αρμοδιότητα να το βρεις, όχι να ρίξεις το φταίξιμο σε κάτι άλλο.

ΝΑΙ, οι πανελλήνιες, με τον τρόπο που γίνονται, δεν εξετάζουν ουσιαστικά πράγματα. ΝΑΙ, πολλές φορές κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Όμως, αν δεν ήθελες να κριθείς από ένα τέτοιο σύστημα, ας μην έδινες. Ή μάλλον, μην του δίνεις και τόση σημασία. Πήγαινε έξω και σπούδασε, αν έχεις την δυνατότητα. Μην γκρινιάζεις όμως για σφαγή, γιατί είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνεις ότι πρέπει να υπάρχει σαφής διαβάθμιση.

Ακούω μαθητές και γονείς να λένε ότι πήραν ξέρω 'γω χαμηλότερο βαθμό στο Χ μάθημα από όσο περίμεναν. Δεν μπορεί 2 (ή και 3) βαθμολογητές (=επιστήμονες άνθρωποι και μάλιστα καθηγητές στο αντικείμενο που σε εξετάζουν) να κάνουν λάθος και να είσαι εσύ ο σωστός, τι να κάνουμε. Ή δεν θυμάσαι κάποια από τα πράγματα που έγραψες, ή δεν ξέρεις να κρίνεις πόσο πιάνει το γραπτό σου, ή δεν έχεις αυτογνωσία, ή χίλια δυο. Το ίδιο σύστημα βαθμολόγησε τον παραδίπλα σου και του έβαλε 20. Αφου έγινε σε αυτόν, θα μπορούσε να γίνει και σε σένα.

Καταλαβαίνω ότι πολλές φορές βλέπουμε τα πράγματα όπως μας συμφέρει. Ρώτησα ένα παιδί που περίμενε να βγάλει 18 και έβγαλε 15, πως τα πήγαν οι συμμαθητές του. "Όλοι χάλια" μου είπε. Τύχαινε να ξέρω 2 από τους συμμαθητές του και σας πληροφορώ ότι και οι 2 έβγαλαν πάνω από 18.

Καταλαβαίνω τους μαθητές που νιώθουν ότι πήγαν χαμένοι οι κόποι τους, καταλαβαίνω την απογοήτευση, την στεναχώρια, όλα. Αλλά παιδιά, σταθείτε τουλάχιστον στο ύψος των περιστάσεων και μην τα ρίχνετε όλα αλλού, γιατί εκτίθεστε. Είναι χίλιες φορές προτιμότερο να ψάξετε που σκατά χάσατε μόρια και μονάδες, από το να βρίζετε τους βαθμολογητές. Σε αυτά τα θέματα, απλά, δεν γράψατε όσο καλά νομίζατε ότι μπορούσατε να γράψετε. Τέλος.

Στην τελική, έχετε υπόψιν σας, πως οι πανελλήνιες είναι ένας διαγωνισμός. Δεν έχει σχέση πως έχετε γράψει σε σχέση με το 20, αλλά σε σχέση με τους άλλους. Με τις βάσεις ξυρίζουν τον γαμπρό, όχι με τα μόρια.

Τώρα λοιπόν που θα κάνετε το μηχανογραφικό σας, κάντε το με ηρεμία. Εδώ υπάρχουν μερικές χρήσιμες συμβουλές. Ποτέ δεν ξέρετε πόσο πολύ μπορεί να σας αρέσει τελικά μια σχολή ή όχι. Κάντε το μηχανογραφικό σας ψύχραιμα. Και αν δείτε ότι δεν γουστάρετε τελικά, πάντα υπάρχουν κι άλλες εναλλακτικές επιλογές. Στο χέρι σας είναι να τις ψάξετε και να τις ανακαλύψετε.

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

"Είμαι ο οδηγός που προκάλεσε το τροχαίο ατύχημα".

Δεν περίμενα ποτέ ότι θα έλεγα αυτήν την φράση. Από την στιγμή που την είπα όμως, ευτυχώς μπορώ να κολλάω και την φράση "Δεν έπαθε κανείς τίποτα το σοβαρό".

Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι είναι η σύγκρουση. Ο αερόσακος να ανοίγει. Καπνοί να γεμίζουν την καμπίνα του αυτοκινήτου. Ο αερόσακος ξεφουσκώνει. Πατάω φρένο για να σταματήσω το αυτοκίνητο, που κατευθυνόταν πάνω σε παρκαρισμένο.

-"Είστε όλοι καλά;"
-"Ναι".
-"Βγείτε έξω".

Βγαίνουμε έξω. Το σκηνικό πολεμικό. Στραπατσαρισμένα οχήματα, καπνοί, γυαλιά στην άσφαλτο. Άνθρωποι πεσμένοι στο έδαφος.

"Τι έκανα; ΤΙ ΕΚΑΝΑ;". Οι πρώτες τύψεις κάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Πιάνω το κεφάλι μου. Αδυνατώ να συνειδητοποιήσω το μέγεθος της καταστροφής. Συνειδητοποιώ ότι έχω κάνει μαλακία. Έχω παραβιάσει τον ΚΟΚ, έχω προκαλέσει το ατύχημα. Δεν έχω πάθει τίποτα απολύτως. Ο ένας συνεπιβάτης μου επίσης. Ο τρίτος όμως αρχίζει και πονάει στο χέρι, πολύ.

Πηγαίνω πέρα δώθε σαν μανιακός. Όλοι οι υπόλοιποι τραυματίες είναι ζωντανοί, έχουν τις αισθήσεις τους. Ανακούφιση. Κάνουμε τα πρώτα τηλέφωνα, να έρθουν κάποιοι κοντινοί μας άνθρωποι στον τόπο του ατυχήματος.

Το πλήθος είναι εξοργισμένο μαζί μου. Δέχομαι κάποιους ήπιους προπηλακισμούς. Για να είμαι δίκαιος, θα δικαιολογούσα πολύ χειρότερα πράγματα. Είμαι σοκαρισμένος. Φταίω και πλέον το έχω βάλει καλά στο μυαλό μου. Δεν ξέρω πως να απαντήσω στους ανθρώπους που μου φωνάζουν.

Έρχεται η τροχαία. Παίρνει κατάθεση από όλους. Έρχεται η σειρά μου. Εξηγώ τι έγινε. Ή τουλάχιστον, τι νομίζω ότι έγινε, κρίνοντας από τα δεδομένα που έχω στο νου μου. Μου κάνουν αλκοτέστ. Έχω πιει, αλλά όχι πολύ. Φοβάμαι. Φυσάω στο μηχάνημα. Η πρώτη μέτρηση είναι κάτω του ορίου. Και η δεύτερη επίσης.

"Έχεις γλιτώσει πάρα πολλά, φίλε", μου λέει ο τροχαίος. Νιώθω μια πολύ μικρή ανακούφιση.

Έρχονται τα ασθενοφόρα. Μαζεύουν τους τραυματίες, μεταξύ αυτών και τον έναν συνεπιβάτη μου. Καλώ οδική βοήθεια, έρχονται, κάνω δήλωση στην ασφαλιστική και αφήνουμε ό,τι απέμεινε από το αυτοκίνητο στο συνεργείο. Φύγαμε για το νοσοκομείο. Εκεί είναι ήδη δύο φίλοι.

Φτάνουμε. Όλοι οι τραυματίες είναι καλά. Την έχουν γλιτώσει με σπασμένα χέρια, πόδια, πλευρά, γρατζουνιές και μώλωπες. Οι φίλοι μου μου μεταφέρουν τα καθησυχαστικά πρώτα λόγια των γιατρών. Βρίσκω τον έναν από τους τραυματίες, τον πιο ελαφρά από όλους. Απολογούμαι, ή τουλάχιστον, προσπαθώ να απολογηθώ με όσα λόγια βρίσκω πρόχειρα. Δέχονται την απολογία μου σιωπηλοί, προσπαθούν να με ηρεμήσουν.

Ξημέρωσε. Γυρίζουμε σπίτι, ειδοποιούμε κάποιους ανθρώπους για το συμβάν, πίνουμε έναν καφέ. Ξανά βουρ στο νοσοκομείο. Ο συνεπιβάτης μου είναι στο κρεβάτι, πονάει αλλά είναι καλά. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζω το όνομα του άλλου τραυματία, που παραμένει στο νοσοκομείο. Φεύγουμε για τροχαία. Στον δρόμο βάζω τα κλάματα.

"Γιατί; ΓΙΑΤΙ; Γιατί δεν πρόσεξα; Τι έκανα; ΤΙ ΕΚΑΝΑ;"

Παίρνω το έγγραφο της καταγραφής του συμβάντος από την τροχαία και πάμε στην ασφαλιστική. Ξεμπερδεύω και από εκεί. Έχω τελειώσει όλες τις απαραίτητες διαδικασίες. Το έγγραφο της τροχαίας λέει το όνομα του τελευταίου τραυματία. Τον επισκέπτομαι. Δεν βρίσκω τα λόγια να του εκφράσω την λύπη μου. Φαίνεται να το καταλαβαίνει. Τον βοηθάω να επικοινωνήσει με κάποιους δικούς του ανθρώπους.

Πηγαίνω στον συνεπιβάτη μου. Έχουν φτάσει και οι γονείς του, φίλοι μας, συγγενείς. Το επισκεπτήριο τελειώνει, επιστρέφουμε σπίτι. Συνειδητοποιώ ότι έχω μείνει ξύπνιος κοντά 40 ώρες, έχω κάνει 45 τσιγάρα μέσα σε μισή μέρα και έχω πιει 3 καφέδες. Τρώω και πέφτω να κοιμηθώ.

Μου έρχονται συνεχώς σκηνές από το ατύχημα. Αρχίζω και σκέφτομαι τι θα γινόταν αν. Αν ήμουν 5 μέτρα πιο μπροστά, 5 μέτρα πιο πίσω, αν πήγαινα πιο γρήγορα, πιο αργά. Συνειδητοποιώ ότι έτσι όπως έγινε το ατύχημα, πρόκειται για πραγματικό θαύμα το ότι δεν υπάρχει νεκρός. Αν έπρεπε να τρακάρω, αυτό που έγινε ήταν το καλύτερο δυνατό σενάριο. Κάποια στιγμή κοιμάμαι και ξυπνάω μετά από 13 ώρες ύπνου.

Ακολουθεί νέος γύρος επισκέψεων στους τραυματίες, τηλεφωνήματα, όλες οι απαραίτητες ενέργειες. Επικοινωνώ με το συνεργείο, μου λένε μέσες άκρες ότι το αυτοκίνητο είναι για πέταμα.

Στο διάολο οι κωλολαμαρίνες.

Επιστρέφω σπίτι μου. Όλα μοιάζουν τόσο μακρινά, αλλά είναι καρφωμένα στο μυαλό μου. Ευτυχώς που δεν σκοτώθηκε κανείς. Ας μου γίνει μάθημα, το πιο έντονο μάθημα. Έπρεπε να προσέξω περισσότερο.

Υ.Γ. Για ευνόητους λόγους, δεν αναφέρονται ούτε ο τόπος, ούτε ο χρόνος του ατυχήματος, ενώ σκοπίμως παραποιήθηκαν κάποιες πληροφορίες που αφορούν τον αριθμό τον οχημάτων και των τραυματιών, όπως επίσης και απέκρυψα κάποιες άλλες, λίγο... μυστήριες πληροφορίες, αλλά η ουσία μένει ίδια. Έφταιξα. Και θα πληρώσω το τίμημα, όποιο και αν είναι αυτό.

Οποιαδήποτε απόπειρα από σχολιαστή να εκμαιεύσει παραπάνω πληροφορίες, θα πέσει στο κενό. Για αυτά, τον λόγο έχουν η Τροχαία, οι Ασφαλιστικές και η Δικαιοσύνη.

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

Ομάδα, μονάδα ή υποκρισία στο τετράγωνο...;

Πριν 10 λεπτά έπεσα πάνω σε αυτήν την αφίσα που την υπογράφουν οι φροντιστές της Πρέβεζας και της Λευκάδας. Δεδομένου βέβαια ότι υπάρχει και το σηματάκι του ΟΕΦΕ, πιστεύω ότι κυκλοφορεί σε ολόκληρη την χώρα. Εγώ απλά θα αντιπαραθέσω τα επιχειρήματα της αφίσας με τα όσα έχω δει εγώ ο ίδιος να συμβαίνουν. Όχι τίποτα, για να μην περνάνε κάποιοι τον κόσμο για μαλάκες.


1) Ομαδική διδασκαλία: ανατπύσσει την άμιλλα και ο μαθητής μαθαίνει τόσο από το δάσκαλο όσο και από τους συμμαθητές του.

(Μάλιστα, πολλά φροντιστήρια δίνουν τόση έμφαση στην ομαδική διδασκαλία, που ενώ σου υπόσχονται κλειστά τμήματα των 4-5 ατόμων, σου προσφέρουν τμήματα των 8,9 ή και 10. Αλλά μάλλον αυτό θα γίνεται, γιατί, όσο μεγαλύτερη η ομάδα, όσο πιο πολλούς συμμαθητές έχει το παιδί σας, τόσο καλύτερα θα μάθει, μιας και μαθαίνει ΚΑΙ από τους συμμαθητές του.)

2) Προετοιμασία με στρατηγική: οργάνωση, μέθοδος και προγράμματα σπουδών προσαρμοσμένα στις ανάγκες του κάθε μαθητή.

(Ε βέβαια. Γιατί εσύ ως γονιός, αν πας να γράψεις το παιδί σου σε ένα φροντιστήριο για κάποια μαθήματα μόνο και όχι για όλο το πακέτο, ΔΕΝ θα σε πιέσει κανείς για το αντίθετο, ούτε θα σου βάλει αμφιβολίες στο μυαλό για το αν το παιδί σου θα τα καταφέρει. Επίσης, αν ζητήσεις διπλάσιες ώρες για κάποιο μάθημα στο οποίο το παιδί σου δεν τα πάει καλά, το φροντιστήριο θα σου τις προσφέρει απλόχερα. Όσο για την οργάνωση και την μέθοδο, δεν αντιλέγω ότι κάποια φροντιστήρια την προσφέρουν, αλλά μην τρελαθούμε κιόλας, δεν πρόκειται για την πλειοψηφία).

3) Καθημερινός συστηματικός έλεγχος, συνδυασμένος με τακτικά προγραμματισμένα διαγωνίσματα προσομοίωσης εξασφαλίζουν αντικειμενική αξιολόγηση.

(Φυσικά και μπορεί ο καθηγητής στα 40 ολόκληρα λεπτά που διαρκεί η διδακτική ώρα να εξετάσει "συστηματικά" τους 8 μαθητές της τάξης, ενώ ο ιδιαιτεράς που κάνει 60 λεπτά δεν προλαβαίνει να εξετάσει τον έναν μαθητή που έχει μπροστά του. Φυσικά ο καθηγητής του φροντιστηρίου μπορεί να σχηματίσει πολύ πιο σφαιρική άποψη για κάθε έναν από τους μαθητές του τμήματός του, από τον ιδιαιτερά, δεν το συζητάμε).

4) Επαγγελματικός προσανατολισμός και συμβουλευτική με ειδικά επιστημονικά εργαλεία για να μπορεί ο μαθητής να σχεδιάζει ο ίδιος το μέλλον του.

(Ή αλλιώς: Όταν έρθει η ώρα του μηχανογραφικού, θα σας πρήξουμε να βάλετε όσο το δυνατόν πιο "πρεστιζάτες" σχολές για να έχουμε εμείς να δείχνουμε στις βιτρίνες και τα τζάμια μας τον Σεπτέμβριο).

5) & 6) Έτοιμοι για το "Νέο Σχολείο" που απαιτεί ομαδικές ερευνητικές εργασίες (project) και χρήση νέων τεχνολογιών. Ολοκληρωμένη ενημέρωση για όλες τις πτυχές του νέου εκπαιδευτικού και εξεταστικού συστήματος.

(Ξέρετε τι πάει να πει αυτό, ε; Παιδάκια, τις εργασίες που πρέπει να τις κάνετε μόνοι σας, θα σας τις κάνουμε εμείς. Με το αζημίωτο, φυσικά. Σε αυτό το σημείο της αφίσας νομίζω φαίνεται ξεκάθαρα το χτύπημα που επέφερε το Υπουργείο στην παραπαιδεία με το "Νέο Λύκειο").

7) Διαρκής ψυχολογική στήριξη και επαφή με το μαθητή και την οικογένεια του.

(Απλά ασχολίαστο).

8) Κοινωνικοποίηση του μαθητή με τον πιο πετυχημένο τρόπο και προετοιμασία για την μετάβαση του στην κοινωνία.

(Ο πιο πετυχημένος τρόπος για να κοινωνικοποιηθεί ο μαθητής είναι ΕΞΩ από τα μέρη που του περιορίζουν στο ελάχιστο τον ελεύθερο του χρόνο, με τους φίλους του. Όσο για την μετάβαση στην κοινωνία, σωστό είναι αυτό, θα μάθει νωρίς πως είναι να σε αντιμετωπίζουν ως πορτοφόλι).

"Επιλέγω τη νόμιμη και αξιόπιστη εκπαίδευση και γιατί έχω λόγους...

1) ηθικούς: θα αναθέτατε ποτέ σε παράνομους τη μαθησιακή, παιδαγωγική και ψυχολογική προετοιμασία του παιδιού σας;

(Γιατί προφανώς όλα τα φροντιστήρια δουλεύουν με τον πιο νόμιμο τρόπο, όλοι οι καθηγητές έχουν πτυχίο, άδεια διδασκαλίας, σε όλους δίνονται τα συμφωνημένα χρήματα, σε όλους κολλούνται ένσημα, σε όλους τους γονείς κόβονται οι προβλεπόμενες αποδείξεις, και τα λοιπά. Βγάζουν και γλώσσα από πάνω. Αλλά ξεχνάνε να μας πούνε οι φροντιστές, ποιοι σκατά είναι οι ιδιαιτεράδες; Μήπως, σε πολύ μεγάλο ποσοστό είναι οι ίδιοι καθηγητές που δουλεύουν και στα φροντιστήρια; Μήπως;).

2) οικονομικούς: γιατί τα παράνομα ιδιαίτερα μαθήματα της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής είναι καταστροφικά για όλους!

(Εδώ, στο κάτω δεξιά μέρος της σελίδας, είναι το μόνο σημείο στο οποίο η αφίσα λέει μια μεγάλη αλήθεια. Μόνο εδώ...!)


Προφανώς, δεν προσπαθώ να αποδείξω ότι τα ιδιαίτερα είναι η χρυσή επιλογή και πάντα η καλύτερη. Αλλά όχι και να προσπαθούν να πείσουν οι φροντιστές ότι η δική τους μεριά είναι ο παράδεισος και ότι ο ιδιαιτεράς είναι ο διάβολος προσωποποιημένος. Έλεος.

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

The Wedding Series, Part 1: Εισαγωγή στην γαμήλια θεωρία

Έχει περάσει ήδη σχεδόν ένας χρόνος από αυτό εδώ το σκηνικό, και η αλήθεια είναι ότι μόλις τον τελευταίο μήνα συνειδητοποιήσαμε πόσο δύσκολο είναι όχι μόνο να οργανώσεις έναν γάμο, αλλά κυρίως, να περάσεις από την θεωρία στην πράξη. Δεν μιλάω φυσικά για τον έγγαμο βίο, αλλά για όσα θα γίνουν εκείνη την ημέρα. Βλέπεις, πρόσφατα γίναμε κουμπάροι σε ένα ζευγάρι που είναι το αντίθετο από εμάς, όσον αφορά το θέμα της οργανωτικότητας, και τρέχαμε μαζί τους. Δεν μπορούσα να φανταστώ πόσες λεπτομέρειες πρέπει να φροντίσεις.

Αν σκεφτεί κανείς ότι για να κλείσουμε ένα ταξίδι το κάνουμε 6 μήνες πριν κατά μέσο όρο, μπορείτε να καταλάβετε εύκολα ότι για τον γάμο μας (που θα γίνει σε κάτι περισσότερο από έναν χρόνο) έχουμε ήδη κάποιες σκέψεις στο μυαλό μας. Αυτή η "στήλη" λοιπόν, φιλοδοξεί να καλύψει όλη την πορεία της προετοιμασίας, όλα τα παθήματα και μαθήματα που πιθανόν να βιώσουμε, όλες τις συζητήσεις που θα κάνουμε με τους υπεύθυνους, κτλ.

Μέχρι τώρα, τα πράγματα έχουν μείνει σε εντελώς επιφανειακό επίπεδο. Συζητάμε πολύ συχνά μεταξύ μας για διάφορα πράγματα που θα μας άρεζαν να γίνουν, παρατηρούμε εξονυχιστικά τους γάμους στους οποίους μας καλούνε, σημειώνουμε ιδέες που μας αρέσουν, ιδέες που δεν μας αρέσουν, κτλ. Τι έχουμε λοιπόν ως τώρα;

Έχουμε κουμπάρες!!! Δύο τον αριθμό, για την ακρίβεια, μια της δικής μου επιλογής, και μια της Λίνας. Πρόκειται για τα δυο πιο κοντινά άτομα που έχει ο καθένας στην ζωή του, μιλάμε για φιλίες πολλών ετών, ίσως για τα μόνα άτομα που μας νιώθουν περισσότερο από όλους. Ή έτσι νομίζουμε τέλος πάντων :Ρ

Έχουμε 2-3 υποψήφιες ημερομηνίες. Και όταν λέω ημερομηνίες, εννοώ με ακρίβεια, όχι περιόδους :)

Έχουμε 2-3 υποψήφιες εκκλησίες, τόσο μέσα, όσο και έξω από την πόλη στην οποία μένουμε.

Έχουμε εκτενή άγνοια σχετικά με τα κέντρα διασκεδάσεως της περιοχής μας. Αν εξαιρέσουμε 2-3 κέντρα (τα οποία και πρόσφατα επισκεφτήκαμε ως καλεσμένοι), για όλα τα υπόλοιπα δεν ξέρουμε τίποτα.

Έχουμε αποφασισμένα τα τραγούδια που θα παίξουν πριν, κατά την διάρκεια και ακριβώς μετά την είσοδό μας στο κέντρο.

Έχουμε σε πολύ μεγάλο ποσοστό έτοιμη την λίστα των καλεσμένων μας. Φυσικά, σε αυτό επιστρατεύσαμε και την βοήθεια των γονέων, γιατί εγώ τουλάχιστον, δεν γνωρίζω όλους μου τους συγγενείς. Εννοείται ότι πρέπει να έχουν ξεχαστεί άτομα, εννοείται ότι πρόκειται να προστεθούν κι άλλα. Πάντως, σύμφωνα με τις έως τώρα εκτιμήσεις και προβλέψεις, πιστεύουμε ότι θα παρευρεθούν περίπου 500 άτομα (από τα 700-800 που θα προσκληθούν).

Αν τρομάξατε με το νούμερο, απλά να αναφέρω ότι θα προσκληθούν στάνταρ όλοι οι συγγενείς μέχρι και τα δεύτερα μας ξαδέρφια, από κει και πέρα επιλεκτικά κάποιοι με τους οποίους έχουμε καλές σχέσεις, φίλοι, συνάδελφοι, γενικά διάφοροι από κοινωνικές υποχρεώσεις, και φυσικά, έχουμε υπολογίσει και κάποια άτομα που θα είναι οι καλεσμένοι των κουμπαρών. Όταν ζεις σε δεμένο σόι, αυτά δεν μπορείς να τα αποφύγεις.

Έχουμε αγοράσει μεγάλο ποσοστό των περιοδικών γάμου που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο :Ρ

Αρχίζουμε και τσεκάρουμε δειλά-δειλά φωτογράφους και βιντεάδες. Πραγματικά υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν ΠΟΛΥ καλές δουλειές, καμία σχέση με τα παλαιότερα χρόνια. Έχω μείνει πολλές φορές άφωνος παρακολουθώντας διάφορες καλλιτεχνικές γαμήλιες φωτογραφίες, "save the date" βίντεο, βίντεοκλιπ που καλύπτουν πολλά σκηνικά από τους γάμους, και πάει λέγοντας.

Χμ. Σαν να μου φαίνεται ότι έχουμε αρκετά πράγματα για αρχή, ε; Τώρα που τα βλέπω μαζεμένα το συνειδητοποίησα :)

Kick off λοιπόν. Για τον επόμενο χρόνο, θα σας μεταφέρω αραιά και που διάφορα πραγματάκια, σκέψεις, προβληματισμούς που θα προκύψουν για τον γάμο μας. Stay tuned ;)