Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Είναι οι μελλόνυμφοι μια... κοινωνική αίρεση;

Οι ετοιμασίες του γάμου (τουλάχιστον όσες μπορούν να γίνουν από τώρα) συνεχίζονται με γρήγορους ρυθμούς. Προχθές που λέτε, συζητώντας για αυτές, βρέθηκα μπροστά σε εναν αναπάντεχο προβληματισμό. Μπορεί, την ώρα που θα περνάμε το κατώφλι της εκκλησίας, να έχουμε ξεμείνει από φίλους (ελπίζω να παραμείνουν οι κουμπάρες :ΡΡΡ).

Βλέπεις, οι μελλόνυμφοι, δείχνουν να είναι μια ξεχωριστή κοινωνική αίρεση. Είναι εκεί έξω, τρώνε, πίνουν, διασκεδάζουν, κάνουν ταξίδια. Κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Όταν όμως είσαι 27 και είσαι ο πρώτος από τον στενό φιλικό σου κύκλο που παντρεύεται, τότε υπάρχει πρόβλημα. Γιατί εντάξει, είναι κατανοητό ο μελλόνυμφος να θέλει να μιλάει για αυτό το μεγάλο πανηγύρι που ετοιμάζει, αλλά όταν έχει φίλους που οι μισοί δεν έχουν καν σχέση και οι άλλοι μισοί έχουν σχέση μεν, αλλά δεν έχουν σκεφτεί ούτε κατά διάνοια τον γάμο δε, οι άνθρωποι βαριούνται.

Βάλε στην εξίσωση τον υποφαινόμενο και την υποφαινόμενη, που ετοιμάζουν τον γάμο τους 1+ χρόνο πριν, παρατείνοντας την περίοδο βαρεμάρας των φίλων τους :Ρ

Αρχίζω και νιώθω πραγματικά εξωγήινος, μεταλλάσσομαι σε κάτι που δεν το πίστευα μέχρι πρότινος. Πήγα για καφέ με έναν φίλο μου πριν καμιά εβδομάδα, και όταν έκανε το λάθος να με ρωτήσει "τι νέα ρε μαλάκα;", το μόνο νέο που είχα να του πω αφορούσε τον γάμο. Κάποια στιγμή χτύπησε το κινητό του, διακόπτοντας τα όσα σημαντικά είχα να πω, και όταν το έκλεισε, με πρόλαβε με την ατάκα "Και που λες μαλάκα, στην δουλειά...".

Είναι τελικά οι μελλόνυμφοι μια κοινωνική αίρεση, εκτός πραγματικότητας;

Και αν είναι, ποιοι άλλοι θα μπορούσαν να μπουν στην ίδια κατηγορία;

Οι έγκυες;
Όσοι ασχολούνται με το ψάρεμα και το κυνήγι;
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά;
Οι φαντάροι;

(Πάντως να ξέρετε, η στήλη "The Wedding Series" θα συνεχιστεί με αμείωτο ρυθμό, όπως ακριβώς και το "Ημερολόγιο ενός Φαντάρου", και όσοι πιστοί, προσέλθετε :ΡΡΡ)

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

The Wedding Series, Part 2: Ο προϋπολογισμός.

Μετά την εμπέδωση της γαμήλιας θεωρίας, καθίσαμε με την Λίνα τις προάλλες και βάλαμε κάτω τα έξοδα του γάμου, ή τουλάχιστον, όσα εμείς προβλέπουμε ότι θα ξοδέψουμε. Βλέπεις, άλλο πράγμα να τα λες όλα στον αέρα, και άλλο πράγμα να τα βλέπεις όλα γραμμένα και συγκεντρωμένα. Παραδόξως, το ποσό που βγήκε στο τέλος ήταν περίπου όσο υπολογίζαμε. Φυσικά, βγάλαμε δυο βερσιόν του προϋπολογισμού, μια νορμάλ και μια φθηνότερη, και πιστεύουμε ότι τελικά θα παίξουμε κάπου εκεί μέσα.

Για την οικονομία της συζήτησης, να προσθέσω απλά ότι έχουμε καταλήξει (=εμείς και οι γονείς μας) σε θρησκευτικό, ανοιχτό γάμο (για πολλούς και διάφορους λόγους) και αυτό απλά το λέω για να προλάβω όσους, με καλή ή κακή πρόθεση, θέλουν να συμβουλεύσουν "κλειστό γάμο ρε, με 5-10 φίλους", "πολιτικό γάμο ρε, με μια μικρή δεξίωση σε μια ταβέρνα", κτλ. Μην αγχώνεστε, τα έχουμε σκεφτεί και εμείς όλα τα ενδεχόμενα, και τα έχουμε συζητήσει διεξοδικά με τους γονείς μας, πριν από σας, για μας :)

Πάμε λοιπόν, να επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στο καυτό ερώτημα: Πόσο μπορεί να κοστίζει ένας γάμος;

(Όλα τα ποσά αφορούν γάμο σε μικρή επαρχιακή πόλη, αυτό για όσους πέσουν πάνω σε αυτό το κείμενο από το Google)

1) Η εκκλησία.
Πρόσφατα γίναμε κουμπάροι και, αν δεν κάνουμε λάθος το κόστος της ήταν περίπου 100€. Αν σε αυτό συνυπολογίσουμε ότι ο παπάς είναι συγγενής, δεν πιστεύουμε ότι θα ξεπεράσει αυτό το ποσό.

2) Το κέντρο.
Στην περιοχή μας τα κέντρα κυμαίνονται γύρω στα 20-23€ το άτομο, οπότε με τους 500-600 καλεσμένους που υπολογίζουμε ότι θα έρθουν, μιλάμε για ένα εύρος από 11 μέχρι 14 χιλιάρικα.

3) Βίντεο-Φωτογραφία.
Έχουμε ήδη κάνει συζητήσεις με βιντεάδες και φωτογράφους, και είναι οι επαγγελματίες εκείνοι που θέλουμε να κάνουν καλή δουλειά, στο κάτω κάτω αν κάτι μείνει στον χρόνο, αυτό θα είναι η δουλειά τους. Μιλάμε για φωτορεπορτάζ, θέλουμε να πιαστούν "στιγμές" και όχι στημένες πόζες. Θέλουμε όλο το υλικό, καθώς επίσης και διάφορα παράπλευρα προϊόντα (βίντεοκλιπ και φώτοκλιπ κυρίως, τα άλμπουμ δεν μας πολυενδιαφέρουν) και ευελπιστούμε ότι θα βρούμε αυτό που θέλουμε και ότι θα μείνουμε μέσα στο εύρος των 2.300€ με 2.700€ που υπολογίζουμε.

4) Κομμώτρια-Μακιγιάζ για τη νύφη τα υπολογίζουμε περίπου στα 500€.

5) Όργανα.
Δεν είμαστε σίγουροι αν τα μαγαζιά που θα επισκεφτούμε περιλαμβάνουν τα όργανα στην τιμή, αλλά επειδή θεωρούμε καλό να πάρουμε το χειρότερο σενάριο ως δεδομένο (ότι δεν θα τα περιλαμβάνουν δηλαδή), υπολογίζουμε περίπου 3.000€ με 3.500€ για τα όργανα.

6) Το ντύσιμο της νύφης.
Μιλάμε κυρίως για ράψιμο, μαζί με τα παπούτσια και τα λοιπά ψιψόνια, από 1500€ μέχρι 2000€.

7) Το ντύσιμο του γαμπρού.
Εδώ τα πράγματα είναι πιο απλά, κοστούμι-πουκάμισο-παπούτσι, το υπολογίζουμε περίπου στα 600€ με 900€ (εννοείται ότι δεν έχω σκοπό να πω ότι είναι γαμπριάτικο).

8) Μπομπονιέρες.
Αντί να πάμε στους κλέφτες που υπάρχουν στην αγορά, θα ψάξουμε τρόπους και πρώτες ύλες ώστε να φτιάξουμε τις μπομπονιέρες μας με τα χεράκια μας. Υπολογίζουμε να κάνουμε περίπου 1000 μπομπονιέρες και δεν πιστεύουμε ότι το κόστος θα βγει πάνω από 700€ (και κάτω από 300€, προφανώς) :)

9) Κουφέτα.
Αυθαίρετα, με υπολογισμένη τιμή το 12€ ανά κιλό, μιλάμε για περίπου 300€ στο τέλος.

10) Τούρτα.
Εδώ έχουμε πλήρη άγνοια για τις τιμές, οπότε αυθαίρετα βάλαμε ένα χιλιάρικο στην σούμα.

11) Προσκλητήρια.
Και εδώ ισχύει το ίδιο με τις μπομπονιέρες. Σιγά να μην δώσουμε 1,5 ή 2€ ανά προσκλητήριο, ενώ μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας, και να έχει και το προσωπικό μας στυλ. Υπολογίζουμε περίπου 300€ (μαζί με τους φάκελους).

12) Στέφανα.
Σε πολύ πρόσφατο γάμο αγαπημένων μας ανθρώπων (τους οποίους και παντρέψαμε) κόστισαν 180€, και μιλάμε για ασήμι και φτιαγμένα από τεχνίτη. Αν πάλι πάμε στα ψεύτικα στέφανα, θα τα πάρουμε από το ίντερνετ. Σε κάθε περίπτωση, έχουμε ένα εύρος 50€ με 200€.

13) Βέρες.
Εδώ υπολογίζουμε ένα 500€ :)

14) Δίσκος-Ποτήρι-Καράφα για την εκκλησία. Μιλάμε για τα αντικείμενα με το λιγότερο value/price. 100€ και πολλά είναι, για μια χρήση είναι στο κάτω-κάτω.

15) Λαμπάδες για την εκκλησία.
Άλλα δυο αντικείμενα με χαμηλο value/price. 200€ και πολλά είναι.

16) Διακόσμηση εκκλησίας (σχεδόν ανύπαρκτη), κέντρου και αυτοκινήτου.
Όλα χειροποίητα, και αυτήν την στιγμή που μιλάμε θα εκπλαγούμε αν ξεπεράσουμε τα 800€ κόστος. (και πάλι, με πρώτες ύλες αγορασμένες από εμάς και εμπρός καλά μας χεράκια, εννοείται)

17) Ανθοδέσμη.
Δεν έχουμε σκοπό να κάνουμε την μαλακία να πούμε ότι πρόκειται για γάμο, οπότε νομίζω ότι τα 20-30€ που υπολογίζουμε δεν είναι άσχημα :)

18) Ξενοδοχεία για τους κοντινούς συγγενείς και φίλους που θα έρθουν από μακριά.
Εδώ έχουμε ένα θέμα, γιατί δεν ξέρουμε ακριβώς τι τιμή θα πάρουμε, αλλά πιστεύουμε ότι θα είμαστε μεταξύ 1000€ και 1500€.

19) Ευχαριστήριες Κάρτες-Εκτυπώσεις φωτογραφιών-Ταχυδρομεία
Εδώ αυτά τα υπολογίζουμε γύρω στο 600€.

20) Πουρμπουάρ που ίσως χρειαστεί να δώσουμε, γύρω στο 400€.

21) Διάφορα άλλα έξοδα, περίπου στο χιλιάρικο.

Όλα αυτά, μας κάνουν από περίπου 26.500€ μέχρι 31.500€.

Αν έχετε οποιαδήποτε ένσταση ή παρατήρηση ή εμπειρία που θέλετε να μοιραστείτε, όσον αφορά το ύψος των εξόδων, πολύ θα ήθελα να διαβάσω μια εμπεριστατωμένη γνώμη :) Επίσης, αν πιστεύει κανείς ότι έχουμε ξεχάσει κάτι βασικό, θα ήθελα να μας το πει, γιατί στίβουμε το κεφάλι μας και δεν μπορούμε να σκεφτούμε κάτι άλλο :)

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Μαθήματα πληροφορικής ιστορίας

Με αφορμή την έλευση του Google+ (για όσους δεν γνωρίζουν, πρόκειται για το νέο, πάρα πολύ καλό social network της Google), και την επανάσταση που αυτό έφερε στα κοινωνικά δίκτυα, άνοιξα χθες μια συζήτηση με την αδερφή μου και την Λίνα σχετικά με τις επαναστάσεις στον κόσμο της πληροφορικής. Έτσι λοιπόν, ξεκίνησα να θυμάμαι πάρα πολλά πράγματα από την... πληροφορική μου σταδιοδρομία, επαναστάσεις επί επαναστάσεων, που το ομολογώ, με συγκίνησαν τόσο πολύ, που θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας :)

Βρισκόμαστε κάπου στο 1992 ή 1993, εγώ είμαι 8 ή 9 χρονών παιδάκι, και μπαίνει στο σπίτι μας ένα μαραφέτι σαν αυτό:

Πρόκειται για έναν υπολογιστή, μοντέλο 286. Ο επεξεργαστής του τρέχει στα 16 Megaherz (σήμερα μιλάμε για περίπου 2 έως 6 χιλιάδες από αυτά), έχει 512 kilobyte ή 1 megabyte μνήμη RAM (σήμερα μιλάμε για χιλιάδες megabytes RAM), σκληρό δίσκο 10 (!) megabytes. Μάλιστα, το δικό μου PC είχε και μια ένδειξη που έδειχνε τα Megaherz και δίπλα ένα κουμπί "TURBO" που, αν το πατούσες, τα Megaherz γίνονταν 25 -και ήταν πολύ μεγάλη υπόθεση αυτό.

Προσέξτε την οριζόντια θέση που έχει το CPU. Την απουσία ποντικιού. Το μέγεθος της οθόνης. Το πληκτρολόγιο. Και φυσικά, αυτήν την σχισμή που έχει εκεί στα δεξιά. Όχι, δεν μπαίνει κάποιου είδους CD εκεί. Δισκέτα μπαίνει, και μάλιστα των 5,25 ιντσών!!! Ιδού:

Η χωρητικότητά της είναι 720 kilobyte (κάτι λιγότερο από 1 megabyte), είναι πολύ μαλακιά και φυσικά, τέρμα ευαίσθητη. Τότε κουβαλούσα τις δισκέτες σαν να είχα κάποιο θησαυρό πάνω μου, γιατί αν έκανα την παραμικρή άτσαλη κίνηση, πήγαινε χαμένο το παιχνίδι μου!!!

Αλήθεια, θα εμπιστευόσασταν ποτέ ένα λειτουργικό σύστημα με αυτό το λογότυπο;

MS-DOS και τα μυαλά στα κάγκελα. Για ρίξτε μια ματιά στο πως φαινόταν:

Αφού ο υπολογιστής άνοιγε, κατέληγε σε μια τέτοια εικόνα. C:\> και ένας κέρσορας να αναβοσβήνει. Το PC περίμενε να πληκτρολογήσεις την εντολή σου, ήταν ο απόλυτος δούλος σου. Δεν έκανε ΤΙΠΟΤΑ αν δεν του το έλεγες εσύ. Για να παίξω λοιπόν το παιχνίδι που ήθελα, πατούσα τις εξής εντολές:

CD Games (CD = Choose Directory)
CD football
football.exe

και έπαιζα! Αντίστοιχα υπήρχαν και άλλες εντολές (md, del, dir, copy, κτλ) με τις οποίες χειριζόσουν τα αρχεία και τους φακέλους σου. Τα παράθυρα τότε τα είχαμε για να χαζεύουμε την βροχή.

Σε εκείνες τις εποχές, το ποδοσφαιράκι που θα θυμούνται αρκετοί είναι φυσικά το ΘΡΥΛΙΚΟ Italia '90:

Τα εικονιζόμενα σχήματα είναι ποδοσφαιριστές. Με το enter έκανες σουτ, με το space έδινες πάσα και με τα βελάκια έτρεχες!!! Τόσο απλό, και όμως, τόσο καυλιάρικο!!!

Με την πάροδο του χρόνου, γύρω στο 1995, ήρθε η ώρα να αλλάξω υπολογιστή. Το νέο μου απόκτημα, ένας υπερσύγχρονος 486, έμοιαζε με κάτι τέτοιο:


Το tower μου βέβαια ήταν αρκετά μικρότερο από το εικονιζόμενο. Προσέξτε την παρουσία ποντικιού. Την αλλαγή του πληκτρολογίου. Τα 60 (ναι 60!!!) ολόκληρα, κατάδικά σου MegaHerz!!! Την οθόνη πολλών χρωμάτων (VGA;;;). Την ταυτόχρονη ύπαρξη δυο οδηγών δισκέτας, μια των 5,25 ιντσών (όπως και στον 286) και μια των 3,5 ιντσών:

Αυτές οι νέες δισκέτες, ήταν σκληρές, είχαν το μισό μέγεθος από τις παλιές, αλλά την διπλάσια χωρητικότητα (1,44 megabyte!!!). Αυτό το χαρακτηριστικό, δεν το χωρούσε το μυαλό μου. Που να ήξερα τι ερχόταν...

Εκείνος ο 486 που είχαμε πάρει, δεν είχε CD-ROM. Ακόμη θυμάμαι την επίσκεψη που έκανα με τον πατέρα μου στην Infosystem για να πάρουμε CD-ROM, περίπου 6 μήνες μετά την απόκτηση του υπολογιστή, και την χαρά που είχα γιατί θα έπαιρνα CD-ROM 4πλης ταχύτητας (μόλις είχαν βγει), έναντι των... παλιών 2πλης ταχύτητας που υπήρχαν τότε! Το CD-ROM το πήραμε, το βάλαμε στο... συνεργείο, αλλά δεν υπήρχαν CD για να βάλω, παρά μόνο μουσικής. Μάλιστα, εκείνο το CD-ROM, είχε πάνω 2 κουμπάκια, ένα για να ανοιγοκλείνει το πορτάκι και ένα "PLAY" για αυτόματη αναπαραγωγή της μουσικής!!!

Το περιοδικό Computer για όλους αν θυμάμαι καλά, που μέχρι τότε με κάθε τεύχος του έδινε μια δισκέτα δώρο με διάφορα προγραμματάκια, έκανε το μεγάλο μπαμ: Κυκλοφόρησε το πρώτο CD που πήρα στα χέρια μου, αφήνοντας με πραγματικά άφωνο με τα 650 megabytes του. ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. Από την δισκέτα των 1,44 megabytes, είχα στα χέρια μου ένα δισκάκι κοντά 500 φορές μεγαλύτερο. Θυμάμαι ακόμη να παίρνω το CD στο σχολείο για να το δείξω στους συμμαθητές μου. Όχι όλους, φυσικά. Δεν καταλάβαιναν όλοι για τι πράγμα μιλούσα. (Φυσικά δεν μιλάμε καν για CD-Recorder, έτσι; CD-Recorder πήρα πολύ αργότερα, εκεί να δείτε χαρά!!!)

O ασκός του αιόλου είχε ανοίξει.

Στον 486 μου, που παρεμπιπτόντως είχε και 365 megabytes σκληρού δίσκου, είχα τα MS-DOS, αλλά ΚΑΙ Windows. Τα Windows βέβαια, δεν ήταν το πρωτεύων λειτουργικό του σύστημα. Η έκδοση τους, Windows 3.1, όταν τα άνοιγες, σου έδειχνε τα εξής:

Ξεχωρίζουν τα εικονίδια File Manager, Control Panel, Read Me (!!!), MS-DOS prompt, Accessories, Games!!! Δεν χρειάζεται να περιγράψω το τι πασιέντζες είχα ρίξει :) Και μετά γυρνούσα στα MS-DOS για να παίξω τα άλλα παιχνίδια! Βλέπεις, κάποια παιχνίδια έπαιζαν μόνο σε MS-DOS και κάποια μόνο σε Windows!

Το μεγάλο πατατράκ στον τομέα των λειτουργικών ήρθε με τα Windows 95, που ήταν ο προπομπός ΟΛΩΝ των μετέπειτα windows. ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. Ρίξτε μια ματιά:
Δεν γαμάνε; Όχι πείτε μου, δεν γαμάνε; Για πρώτη φορά μπορούσα να παίζω ναρκαλιευτή ΚΑΙ να ακούω μουσική από τον υπολογιστή και μάλιστα ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ. Beat that bitchez!!!

Εννοείται ότι ένα από τα παιχνίδια στα οποία καιγόμουν ήταν το Fifa 1994. Με αυτό και αν είχα φάει κόλλημα:


Αν προσέξετε κάπου στο παραπάνω desktop, θα δείτε ένα εικονίδιο "The Internet". Για να μπεις στο ίντερνετ τότε, έπρεπε να έχεις ένα modem (το δικό μου ήταν 56άρι). Έβγαζες λοιπόν το καλώδιο από το τηλέφωνο, το έβαζες στο modem, πατούσες "Σύνδεση", και ο υπολογιστής έκανε κλήση στον πάροχο και συνδεόσουν. Ακούστε και εσείς τι άκουγα ο δύσμοιρος για να συνδεθώ:


Όποιος το έχει ζήσει, είμαι σίγουρος ότι έχει βουρκώσει :)

Φυσικά, όσην ώρα "μιλούσα" στο ίντερνετ, το τηλέφωνο ήταν κατειλημένο. Η χρέωση ήταν μια αστική μονάδα σε κάθε ξεκινημένο πεντάλεπτο. Η ταχύτητα, 56 kbps, σε αντίθεση με τα δεκάδες χιλιάδες σημερινά. Για να σου ανοίξει μια σελίδα περίμενες ένα πεντάλεπτο. Τι να λέμε τώρα...Και φυσικά, περιττό να σας πω πόσες φορές με πετούσε οφλάιν, και άντε ξανά από την αρχή...

Για αυτό και η κάβλα μου ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν βάλαμε ISDN σύνδεση, στα 64 kbps (αυτά τα 8 παραπάνω kbps ήταν πολύτιμα, πιστέψτε με) και η σύνδεση ήταν πιο σταθερή.

Με την ISDN σύνδεση λοιπόν, γνώρισα -στην ουσία- τον μαγικό κόσμο του ίντερνετ. Κοιτάξτε τι έβλεπαν τα ματάκια μου:
MSN :)


Napster!!! Το πρώτο πρόγραμμα για download!!! Φυσικά, κατεβάζαμε ένα τραγούδι την εβδομάδα, και όταν έφτανε στο 100% και το βάζαμε να παίξει και ήταν το σωστό τραγούδι, κλαίγαμε από χαρά!!!

mIRC!!! Το πρώτο (πιο πριν και από το MSN) ευρέως διαδεδομένο πρόγραμμα chat!!! Θυμάται κανείς το #Hellas; :)))


Internet Explorer!!! (Εδώ η Wikipedia, στην πρωτόλεια μορφή της). Τα tabs μας τότε ήταν... ανοιγμένοι explorers, 3-4 κάθε φορά :)

Τα υπόλοιπα, όσα έγιναν μετά, νομίζω τα ξέρουν πολύ περισσότεροι. Αλλά όπως και να'χει, στα χρόνια μετά το 1998 με 2000, δεν συντελέστηκε καμία τόσο τεράστια επανάσταση, όσο αυτές που είχαν γίνει έως τότε, παρά μόνο, μικρά και σταθερά βήματα προόδου. Η μόνη εξαίρεση που υπάρχει σε αυτόν τον κανόνα, είναι η έλευση των aDSL συνδέσεων, με ταχύτητες σχεδόν δεκαπλάσιες από τις προϋπάρχουσες.

Εννοείται, πως όποιος θέλει να καταθέσει τις δικές του αναμνήσεις από εκείνες τις εποχές, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να το κάνει στα σχόλια :) Οι νεότεροι, απλά παρακολουθείστε :)