Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

Κλειστό λόγω διακοπών!!!


Λοιπόν φίλοι και φίλες, κάπου εδώ θα σας αφήσω για κανένα δεκαπενθήμερο, μιας και οι διακοπές θα με βρουν μακριά από το σπίτι μου!!!

Εύχομαι σε όλους σας να περάσετε χαρούμενα Χριστούγεννα και να έχουμε ένα ευτυχισμένο νέο έτος, σε αντίθεση με το γαμημένο το 2011, που μας πήγε πίπα-κώλο :) Στα τσακίδια 2011!!!

Με την επιστροφή μας, ετοιμαστείτε για φωτορεπορτάζ από ταξιδάκι ;)

Τα λέμε!!!

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Εκνευρίζομαι.

Με τους ζηλιάρηδες ανθρώπους.
Ένα λεπτό. Εδώ δεν μιλάμε για την ζήλεια εκείνη που, εν είδη πειράγματος, φαίνεται ως αστεϊσμός σε μια σχέση. Δεν θα φτάσω καν στο άλλο άκρο, που είναι η ζήλεια που ελέγχει την λογική ενός ανθρώπου και τον ωθεί να κάνει πράγματα παράλογα. Θα πω όμως ότι θεωρώ πως η ζήλεια είναι κάτι που, αφενός δεν έχει κανένα αποτέλεσμα, αφετέρου δείχνει πολλά στοιχεία για το ποιόν αυτού που ζηλεύει.

Ρε κοπέλα μου γλυκιά, πάρτο χαμπάρι, όσο και να ζηλεύεις τον δικό σου, αν αυτός είναι αποφασισμένος να τον χώσει σε κάποια άλλη, θα βρει τον τρόπο να το κάνει. Κι εσύ αγόρι μου, που νομίζεις ότι η γκόμενα/γυναίκα σου είναι πλήρως ελεγχόμενη, να ξέρεις ότι όταν την παίρνεις τηλέφωνο και σου λέει ότι είναι στην φίλη της την Ελένη, είναι στα μπουζούκια με την παρέα της (που έχει και αγόρια), και έχει βγει έξω και έχει περπατήσει ένα χιλιόμετρο για να έχει ησυχία και να νομίζεις εσύ ότι είναι σε σπίτι.

Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτής της μαλακισμένης συνήθειας; Αυτός που ζηλεύει, και την ζαχαρένια του χαλάει (αφού βρίσκεται συνέχεια με το άγχος μήπως φυτρώνουν κέρατα), και καταπιέζει τον άλλον, και ο άλλος αναγκάζεται να βρει τρόπους να ξεφύγει από αυτήν την καταπίεση. Αν κάποιος έχει μια φορά την προδιάθεση να απατήσει τον σύντροφό του, αν αυτός είναι ζηλιάρης, αυτή η προδιάθεση πολλαπλασιάζεται.

Τόσο δύσκολο είναι να το καταλάβει κάποιος;

Με τους ανθρώπους που κάνουν γενικεύσεις.
Είναι ξέρεις το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο να λες εκφράσεις τύπου "Τούρκος καλός μόνο νεκρός", "όλοι οι άντρες είναι μαλάκες", "όλες οι γυναίκες είναι πουτάνες", ή "είναι πουτάνα όλων των γαύρων η μάνα". Αν δεν πρόκειται για κάτι προφανές, π.χ. "Όλοι οι μουσουλμάνοι είναι μουσουλμάνοι", μην το κάνεις, εκτίθεσαι. Μην μιλάς καν για την πλειοψηφία της κοινωνικής ομάδας που στοχοποιείς, μίλα για το σύνολο ή την πλειοψηφία των ατόμων που εσύ έχεις γνωρίσει.

Όχι τίποτα, θα βρεθείς καμιά φορά απέναντι σε κάποιον που τον έχεις κράξει (ή έχεις κράξει το σύνολο στο οποίο ανήκει) και μπορεί να πέσεις από τα σύννεφα. Όπως τότε που είχα μια συνάδελφο μου, που, κρίνοντας από τους συγχωριανούς της, έλεγε ότι οι Πόντιοι είναι χοντράνθρωποι, κακότροποι, κολλημένοι, χωριατλαμάδες και ξεροκέφαλοι. Και όταν της είπα ότι είμαι κι εγώ Πόντιος, η φάτσα της έγινε απολαυστική σαν cheesecake από τα Applebees.

Αν δεν τους έχεις γνωρίσει όλους όσους στοχοποιείς, μην το κάνεις, εκτίθεσαι!!!

Με τους ανθρώπους που δεν μπορούν να κάνουν διάλογο.
Δεν είπα ότι θέλω να σε αλλάξω, γαμώ το κέρατό μου, ούτε ότι θέλω να σου επιβάλλω την γνώμη μου. Οι ατάκες λοιπόν τύπου "έτσι πιστεύω και αν σου αρέσει" ή "αν σε ενοχλεί τόσο μην ασχολείσαι" περιττεύουν. Το να διώχνεις κάποιον από έναν διάλογο είναι άσχημο πράγμα. Να ξέρεις πάντως, αν υπάρχει μια περίπτωση να σε ακούσω και να ενστερνιστώ μάλιστα κάποιο μέρος της σκέψης σου (γιατί δεν είμαι ο υπεράνθρωπος φιλόσοφος που τα έχει σκεφτεί όλα από πριν) που δεν είχα σκεφτεί, με μια τέτοια ατάκα απορρίπτω όχι μόνο την άποψη αλλά και εσένα τον ίδιο που την εκφράζεις.

Στο κάτω κάτω, είμαι της άποψης ότι αν όλοι μας λέγαμε όσα μας ενοχλούσαν -εχμ... όσα πραγματικά μας ενοχλούσαν- θα ζούσαμε σε έναν καλύτερο κόσμο, τόσο στο επίπεδο των διαπροσωπικών μας σχέσεων μέχρι και στο επίπεδο του κράτους. Η φράση "έλα μωρέ, σιγά", είναι αυτή που μας έχει εγκλωβίσει, και κατά βάθος το ξέρεις. Είναι γελοίο από την μια να υπερασπίζεσαι την ελευθερία του λόγου και από την άλλη να απορρίπτεις τον αντίλογο, πως να το κάνουμε. Δεν λέω ότι είναι εύκολο, λέω απλώς ότι ακόμη και η προσπάθεια αρκεί.

Με τους Μετά Χριστόν Προφήτες.
Είναι εκείνη η ομάδα των ανθρώπων, που πάντα θα βρεθεί να σου πει μια μαλακία για κάτι που έχει γίνει και έχει τελειώσει.

Τέτοιους για παράδειγμα έχουμε συναντήσει στον κοινωνικό μας κύκλο σχετικά με τον γάμο. "Τί; Κλείσατε στο Α μαγαζί; Α δεν είναι καλό, άσε που είναι και ακριβό". Ε να μην έρθεις μωρή πατσαβούρα αν δεν είναι καλό, εμάς αυτό μας άρεσε, αυτό διαλέξαμε γαμώτο. Και αν σου φαίνεται ακριβό, να κάνεις τον γάμο του παιδιού σου αλλού, δεν σου είπα να πληρώσεις τίποτα, ΝΑ ΜΕ ΤΙΜΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΑΝΤΡΕΥΟΜΑΙ σου είπα. Στην τελική, τι να το κάνω τώρα που μου το λες; Έχει νόημα;

"Τι; Πήρατε αυτοκίνητο ΤΟΥΟΤΑ; Έχω ακούσει ότι τα τελευταία μοντέλα είναι ελαττωματικά". Εσύ ρε καραγκιόζη πιστεύεις ότι δεν το ψάξαμε πριν το πάρουμε το αμάξι; Για πες μου, μας θεωρείς τόσο ηλίθιους να δώσαμε έναν σκασμό λεφτά χωρίς να έχουμε κάνει όσες ερωτήσεις μπορούσαμε σε ανθρώπους που δεν έχουν απλά "ακούσει" κάτι συγκεκριμένο; Τι μου έρχεσαι ΜΕΤΑ και μου το λες, τι περιμένεις, να γυρίσω το αυτοκίνητο πίσω; Τι θέλεις, να μου χαλάσεις την διάθεση; Όπως θα λέγαμε και στο twitter, #asemas.


Θα σταματήσω εδώ, αρκετά για σήμερα :)

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Σόμπα Pellets: Οι πρώτες εντυπώσεις.

Με την τιμή του πετρελαίου να έχει φτάσει στα ύψη (πόσο κλισέ!!!), αποφασίσαμε να βάλουμε στο σπίτι σόμπα Pellets. Επειδή πριν να βάλουμε δεν βρήκαμε κανέναν που να το έχει δοκιμάσει, παρά μόνο τις διαφημίσεις των εμπόρων, είπα να κάνω αυτό το post, μπας και διαφωτίσω κανέναν που το ψάχνει. Δεν πρόκειται για διαφημιστικό κείμενο, ούτε για επιστημονική ανάλυση. Απλά καταθέτω την εμπειρία μου.

Τι είναι το Pellets;
Φανταστείτε πολύ μικρά κομματάκια συμπιεσμένου ξύλου, σαν κοντόχοντρα σπίρτα σε μέγεθος. Είναι πιο αποδοτικά από το ατόφιο ξύλο, τουλάχιστον η αναλογία βάρος - ζέστη στα Pellets είναι καλύτερη. Η σόμπα Pellets είναι μια σόμπα που καίει αποκλειστικά και μόνο τέτοια κομματάκια. Υπάρχουν διάφορες σόμπες στο εμπόριο, εμάς μας είπαν ότι οι Ιταλικές είναι καλές και Ιταλική πήραμε. Εκτός από την χώρα προέλευσης, υπάρχουν και κατηγορίες αναφορικά με την ισχύ της κάθε σόμπας (μικρό σπίτι-μικρή ισχύς, κτλ).

Πόσο καίει;
Η ποσότητα των Pellets που θα κάψεις είναι ανάλογη με 2 παράγοντες: Πρώτον, σε ποια ισχύ θα καίει η σόμπα (η κλίμακα είναι από το 1 ως το 5) και δεύτερον, πόσες ώρες την ημέρα θα την έχεις ανοιχτή. Εμείς, για το σπίτι μας που είναι μικρό (περίπου 40-45 m²) καίμε περίπου 15 κιλά σε 3 με 3,5 μέρες, δηλαδή κάπου 4,5 με 5 κιλά την μέρα.

Πόσο κοστίζει η σόμπα και πόσο η καύσιμη ύλη;
Εδώ πρέπει να αναφέρω ότι μια καλή έρευνα αγοράς είναι επιβεβλημένη πριν την αγορά της σόμπας. Πέρα από την τιμή της σόμπας, πρέπει να προσέξετε και να διευκρινίσετε αν αυτή η τιμή περιλαμβάνει και άλλα κόστη, όπως ΦΠΑ, εργατικά-περαστικά, μεταφορικά, κτλ.

Η τιμή που βρήκαμε εμείς λοιπόν, από έμπορο και μάστορα γνωστό, για το μικρότερο (σε διαστάσεις και ισχύ) μοντέλο είναι 1500€ τελική τιμή με όλα μέσα. Από όσο έκανα έρευνα αγοράς όμως γενικά, καταλήγω ότι δύσκολα θα βρει κανείς σόμπα με κάτω από 1700€.

Τα Pellets πωλούνται σε τσουβαλάκια των 15 κιλών. Το κάθε τσουβαλάκι κοστίζει 3,5 με 4€ (τιμές που έχω βρει εγώ ως τώρα), αν και, όταν δοκιμάσαμε ένα τσουβαλάκι των 3,5€ διαπιστώσαμε ότι η ποιότητά του και η αποδοτικότητά του ήταν πολύ μικρότερη από αυτήν των Pellets των 4€. Άρα, το κόστος μας για θέρμανση ανά ημέρα βγαίνει περίπου στο 1,30€ ή 40€ τον μήνα.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματά της:
-Πρώτον και κυριότερο, το οικονομικό!!! Ειδικά εμείς οι Βόρειοελλαδίτες, ξέρουμε τι σημαίνει το κόστος του πετρελαίου, με τα κρύα που έχουμε κάθε χειμώνα. 40€ τον μήνα για θέρμανση είναι ένα ποσό που δεν θυμάμαι πότε είχα ξανακούσει. Αν υποθέσουμε ότι μια μέση οικογένεια πληρώνει 100€ τον μήνα για θέρμανση, κερδίζεις 60€ κάθε μήνα. Σε λίγα χρόνια η απόσβεση γίνεται από μόνη της.

-Ανεξαρτησία. Την ανοίγεις όποτε θες, την κλείνεις όποτε θες, σε αντίθεση με ό,τι γίνεται σε αρκετές οικοδομές με κεντρική θέρμανση.

-Ζέστη! Κάτι παραπάνω από ικανοποιητική θα έλεγα!

-Αποσύνδεση από την αγωνία για την τιμή του πετρελαίου. Δεν είναι και λίγο να ξέρεις ότι μπορείς να γράψεις στα παπάρια σου κάθε αύξηση που συνεχώς γίνεται στο πετρέλαιο. Ας πάει να ανέβει όσο θέλει :Ρ

Μειονεκτήματα:
-Πιάνει επιπλέον χώρο, περίπου ένα τετραγωνικό μέτρο.

-Πρέπει να είναι κοντά σε εξωτερικό τοίχο για να βγαίνει το μπουρί έξω.

-Πρέπει να έχεις αποθηκευτικό χώρο για τα Pellets (ή το κουράγιο κάθε τρεις και λίγο να κουβαλάς 15 κιλά στο σπίτι σου).

-Θέλει καθημερινό καθάρισμα (μια διαδικασία που δεν παίρνει πάνω από 10 λεπτά βέβαια, αλλά και πάλι).

-Δεν πιστεύω ότι κάνει δουλειά σε σπίτια με πολλούς ξεχωριστούς χώρους. Όσο κι αν το σπίτι σου είναι 80 m², ακόμη κι αν πάρεις την ανάλογης ισχύος σόμπα, αν το σπίτι σου έχει χωλ, δωμάτια και δωματιάκια, αποθηκούλες και 'γω δεν ξέρω τι άλλο, η ζέστη δεν θα κατανεμηθεί ομοιόμορφα παντού. Το βλέπω και στο δικό μας σπίτι, που είναι σχετικά ενοποιημένοι οι χώροι του, ότι μια ανεπαίσθητη διαφορά την έχει το ένα δωμάτιο από το σαλόνι (με ανοιχτές τις πόρτες εννοείται). Έτσι, ή θα χρειαστείς να πάρεις δεύτερη σόμπα, ή θα πρέπει να διαλέξεις καλά το δωμάτιο που θα την βάλεις και το πού θα κοιτάει. Αυτό όμως είναι προσωπική μου άποψη που γεννάται από την λογική μου, δεν το έχω δει να συμβαίνει.

-Δίπλα/μπροστά στην σόμπα η ζέστη είναι ανυπόφορη. Αν τοποθετήσεις την σόμπα με προσανατολισμό να σε φυσάει σε μέρος που κάθεσαι συχνά (στον υπολογιστή σου για παράδειγμα) και σε απόσταση μικρότερη του 1 μέτρου, άλλαξε μέρος :)

Ιδού και μερικές φωτογραφίες, για να πάρετε μια γεύση:

Κάπως έτσι λοιπόν είναι μια σόμπα Pellets. Οι διαστάσεις της είναι περίπου 1 μέτρο ύψος, 40 εκατοστά πλάτος και άλλα τόσα βάθος. Εδώ την βλέπετε σε λειτουργία.


Αυτός είναι ο πίνακας ελέγχου της σόμπας (το φωτεινό πινακάκι δεν φαίνεται καλά λόγω του flash της μηχανής, μην ψαρώνετε). Από εδώ ρυθμίζεις την καύση (στα δεξιά, σε κλίμακα 1-5), τον ανεμιστήρα (αριστερά, σε κλίμακα 1-5), τον προγραμματισμό της σόμπας και γενικά όλες τις λειτουργίες.


Εδώ είναι το δοχείο της σόμπας που παίρνει τα Pellets. Χωράει περίπου 7 κιλά, το μισό δηλαδή τσουβαλάκι περίπου.


Και αυτό είναι το εξωτερικό μπουρί, για να βγαίνει το περιττό αέριο της καύσης.

Αν σε αυτό το κείμενο πέσει κάποιος από το Google, ψάχνοντας πληροφορίες για τις σόμπες Pellets, και δεν ικανοποιηθεί από την περιγραφή, ας αφήσει ένα σχόλιο ή την ερώτηση του ακόμη και ως ανώνυμος ή ας στείλει ένα email στο sourotiri παπάκι gmail τελεία com.

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011

Social Media: Ο σίγουρος τρόπος για να βρεις έναν ηλίθιο.

Εντάξει, παλιά είχαμε τα γράμματα-αλυσίδες. Δεν ξέρω ποιος την ξεκίνησε αυτήν την ιδέα, μπορεί και κάποιο παιδάκι δημοτικού για πλάκα, αλλά το θέμα είναι ότι κάποια στιγμή, πήγαινες στο σπίτι σου και η μαμά σου σου έλεγε ότι έχεις γράμμα. Ο αποστολέας ήταν συνήθως κάποιος που ίσα-ίσα τον ήξερες και ένας Θεός ξέρει πώς βρήκε την διεύθυνσή σου. Άνοιγες το γράμμα, και σου έλεγε να το στείλεις σε 5-10 φίλους σου (και να τους πεις να κάνουν το ίδιο) για να συνεχίσεις την αλυσίδα. Αν δεν το έκανες, μέσα σε μια εβδομάδα θα σου καιγόταν το σπίτι, θα σε έτρωγαν τα σκυλιά και θα σε βίαζε ο Ρόι Τάρπλει μαζί με τον στάζει-πιπέρι-η-μαύρη-πούτσα-του-Γουόλτερ-Μπέρι. Αν το έκανες, μέσα σε μια εβδομάδα θα γνώριζες την γυναίκα της ζωής σου, που θα ήταν ήδη έγκυος στο 3ο σας παιδί, θα κέρδιζες το λαχείο και θα έβρισκες το χαρτάκι της Πανίνι που σου έλειπε για να συμπληρώσεις την συλλογή των ποδοσφαιριστών της Α' Εθνικής στον δρόμο. Ήμουν πάντα αλυσιδοσπάστης, ρισκάροντας τόσο το σπίτι μου, όσο και την σωματική μου ακεραιότητα. Άσε που δεν μάζευα ποτέ χαρτάκια Πανίνι.

Μετά, ήρθε το internet. Έφτιαχνες έναν λογαριασμό email, τον έδινες στους φίλους σου, και μετά από λίγο καιρό κάθε μέρα σου έρχονταν 3-4 παρουσιάσεις powerpoint (συνήθως με ηθικό δίδαγμα), αστείες φωτογραφίες, και πάει λέγοντας. Όσο απλώνονταν όμως το λατρεμένο μας διαδίκτυο, τα μηνύματα αυτά άρχιζαν να αλλάζουν περιεχόμενο, και έτσι, από ένα σημείο και μετά, έπαιρνες emails που, αν ακολουθούσες τις οδηγίες τους, έπρεπε να φτιάχνεις εβδομαδιαίο πρόγραμμα για τα νοσοκομεία στα οποία έπρεπε να δώσεις αίμα ή να ξεσκιστείς να κάνεις κλικ γιατί με κάθε κλικ 5 λεπτά του ευρώ πήγαιναν στο άπορο παιδάκι στην Ασία (μετά από ειδική συμφωνία με την Microsoft).

Μόνο που εδώ τα πράγματα δεν ήταν τόσο αγνά. Και αυτό γιατί, είναι πολύ πιθανό, κάποιοι επιτήδειοι, εκμεταλλευόμενοι την άγνοια των περισσότερων χρηστών του internet, να ήθελαν απλά να μαζέψουν διευθύνσεις email για να τις πουλάνε σε εταιρείες για -μάντεψε- διαφημιστικούς-σπαμ σκοπούς.

Αλλά λες δεν γαμιέται, άντε και κάποιος έβγαλε κέρδος από το email μου. Άσχετα αν εγώ έφτασα σε σημείο κάθε μέρα να διαγράφω περίπου 20 τέτοιες μαλακίες. Βέβαια, όταν ήρθε το πρώτο τέτοιο mail στον καινούργιο μου λογαριασμό, απάντησα καταλλήλως, και δεν μου ξαναήρθε τίποτα. Χεχε.

Τέλος, ήρθαν τα social media. Το αξιοπερίεργο είναι ότι αυτά τα μηνύματα συνέχισαν να υπάρχουν και να διαδίδονται, και πλέον η μόνη τους χρησιμότητα είναι να αποκαλύπτουν το IQ του ανθρώπου που τα διαβάζει, τα πιστεύει και τα αναπαράγει χωρίς κανέναν ενδοιασμό. Άσχετα αν ο ίδιος δεν κάνει ΕΝΑ ΓΑΜΗΜΕΝΟ google search πριν για να ελέγξει την αλήθεια τους, άσχετα αν μπορεί να τρομοκρατεί κόσμο (που, άλλο που δεν θέλει, να φοβηθεί κι άλλο), άσχετα αν μπορεί να αναφέρει διευθύνσεις και ονόματα, κάνοντας την ζωή άλλων συνανθρώπων του πατίνι.

Θαυμάστε μια συλλογή τέτοιων παπαριών, που τα συνέλεξα από ένα και μόνο άτομο στο Facebook:

Τι να πρωτοσχολιάσω;

Τα..."κολέγια", των οποίων οι σπουδαστές πρέπει να προσέχουν; ΜΗΝ ΤΟ ΞΑΝΑΠΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΠΟ ΑΓΓΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, ΚΑΚΕΝΤΡΕΧΗ!!!

Την μαλακία περί Nestle (που η ίδια η εταιρεία διευκρίνισε ότι αφορά μόνο την γαλλική αγορά αλλά το ΖΩΟ ο φίλος μου δεν πτοήθηκε και το έβαλε ΔΥΟ φορές στο Facebook, χωρίς να προσέξει το διαφορετικό Bar-Code που αναγράφεται στα δυο μηνύματα; Δηλαδή εντάξει, ΜΙΑ φορά το έχαψες. Πόσο μπάζο πρέπει να είσαι για να το χάψεις και ΔΕΥΤΕΡΗ;)

Να μιλήσω για το... κιγκλιδ χαχαχαχαχα ούτε να το γράψω ολόκληρο δεν μπορώ, που θα έθετε το Facebook για τους συνδρομητές; Αλλά ξέχασα, "είναι επίσημο γιατί ήταν και στις ειδήσεις" και επίσης "αν το αντιγράψεις αυτό η εικόνα σου θα γίνει μπλε" χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχααχ έλεοοοοοοοοοοοοοος ρε αδέρφιαααααααααααααα :))))

Να μιλήσω για τον ιό παύλα... "ολυμπιακή δάδα" που καίει τον δίσκο C του υπολογιστή μου; Χαχαχαχαχαχα :)))) (Εγώ τα windows τα έχω στον δίσκο D, γλίτωσα από την ολυμπιακή σκυτάλη γιατρέ μου;)

Υπάρχουν απλά φορές που νομίζω ότι κάποιος ξεκινάει τέτοιου είδους μηνύματα για πλάκα και απλά βρίσκει κορόιδα για να τα αντιγράφουν και να γελάει με την πάρτη τους. Δεν εξηγείται αλλιώς!!!

Για να μην μιλήσω για αυτά τα μηνύματα, που ο γράφων νιώθει περήφανος που ανήκει στο 3-4-5% των ανθρώπων που αντιστέκονται στον καρκίνο του μαστού, στην παιδική βία, στα ναρκωτικά, στην φτώχεια, στους βιασμούς, τους λιμούς και τους καταποντισμούς. Ε ΡΕ ΦΙΛΕ, ΑΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΦΙΛΕΥΣΠΛΑΧΝΗ ΕΛΙΤ, Ε ΜΗΝ ΜΕ ΠΡΗΖΕΙΣ ΕΜΕΝΑ ΤΟΝ ΣΚΛΗΡΟΚΑΡΔΟ, ΣΑΛΤΑ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ ΔΗΛΑΔΗ.


Ειλικρινά ρε παιδιά, κόψτε το. Ή ξέρω γω, κάντε μια ομάδα, ένα Page, ένα fan club ξέρω 'γω να τα λέτε μεταξύ σας. Δεν σας φταίμε και σε τίποτα.

Υ.Γ. Το 100% των αναγνωστών μου δεν θα το αναδημοσιεύσει γιατί είστε αδιάφοροι για τα συναισθήματά μου και τα νεύρα μου. Αν ανήκεις στο υπόλοιπο 0%, δημοσίευσέ το!!!

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Just another blog post.

Κοιτάω το χρονολόγιο του blog μου και νιώθω αμήχανα. Εδώ και αρκετό καιρό, τα posts μου έχουν μειωθεί δραματικά. 30 Σεπτεμβρίου, 2 Νοεμβρίου. Δύο posts τους τελευταίους δυόμιση μήνες. Τον Αύγουστο δεν έγραψα τίποτα, τον Οκτώβριο το ίδιο.

Δεν είναι ότι δεν ζω πράγματα άξια να τα αναφέρω. Η ζωή πάντα είναι γεμάτη εκπλήξεις, ευχάριστες ή δυσάρεστες. Θες ότι ίσως με καλύπτουν τα υπόλοιπα social media που είναι πιο λακωνικά (Twitter, Google+, Facebook), θες ότι δεν έχω και πολύ χρόνο ή και διάθεση να κάτσω να γράψω ένα κατεβατό, θες ότι βλέπω πράγματα για τα οποία θέλω να γράψω αλλά νιώθω ότι επαναλαμβάνομαι, δεν μπορώ να το εξηγήσω. Απλά δεν μου βγαίνει.

Σκέφτηκα κάποια στιγμή ότι ίσως ο κύκλος αυτού του blog (και ίσως και ο δικός μου κύκλος ως blogger) έχει κλείσει. Μου πέρασε από το μυαλό να το κλείσω το ρημάδι. Μεταξύ σοβαρού και αστείου (εδώ ανάμεσα άλλωστε λέγονται τα πιο σοβαρά πράγματα) εξέφρασα αυτήν ακριβώς την σκέψη στο Twitter. Πήρα μια απάντηση που με έπεισε για το αντίθετο: "Και τι είσαι εσύ ρε Sourotiri, μηχανή παραγωγής blog-posts;".

Κάνω αυτό το post σαν υπενθύμιση στον εαυτό μου. Που ξέρεις, μπορεί και να με ξυπνήσει. Έως τότε, υπάρχουν πολλά άλλα blogs που μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον. Και μόνο που εδώ στα δεξιά υπάρχει αυτό το Blogroll, που με κάνει να περνάω καλά κάθε μέρα διαβάζοντας τα posts σας (ενίοτε και σχολιάζοντας), είναι ένας λόγος να το κρατήσω ανοιχτό. Τιμής ένεκεν που λένε.

Τα λέμε :)